Jezyk naszych "cities".

[Gość: Bor''ka]

Co sadzicie o jezykowym zroznicowaniu polskich miast ?
Nie mysle o odrebnych jezykach (kaszubski) czy gwarach (slaska, cz nawet
wielkopolsko-poznanska), ale o jezyku ulicy. Realnym, a nie wymyslonym, jak
Wiech. Rowniez znane z Misia "a ja, jezely pan pozwoly, z przyjemnoscio" nie
jest norma jezykowa Warszawy.
To przedmiescia praskie.
Ja uwazam, iz roznice miedzy Warszawa, Lodzia i Poznaniem prawie nie istnieja.
Ot pare zwrotow, np w Warszawie raczej nie uzywa sie popularnego
poznanskiego "wiara", ale jest to slowo znane.
Moja ulubiona poznanska "eka" nie bedzie juz zrozumiana.
Silne roznice akcentowe pojawiaja sie w Krakowie, na Wschodzie (Bialystok) i ze
wzgledu na przesiedlenia na Zachodzie (Wroclaw).
Ciekaw jestem, jak Wy to widzicie (raczej slyszycie), bo ja ze zrozumialych
wzgledow warszawskiej specyfiki juz nie rejestruje.

[Gość: Agata]

Gość portalu: Bor''''ka napisał(a):

> Ja uwazam, iz roznice miedzy Warszawa, Lodzia i Poznaniem prawie nie istnieja.

Prawie. Bardzo prawie. Pani w kasie supermarketu w Poznaniu kazała mi na
terminalu do kart płatniczych nadusić (a nie nacisnąć) enter. Poza tym w Poznaniu
(tak jak i w całej praktycznie środkowej Polsce, na zachód od Warszawy) chcom (a
nie chcą), muszom (a nie muszą) itd.

[Gość: ethanol]

We Wroclawiu mowi sie sztajmesy a w Poznani penery

[Gość: Bor''ka]

W Warszawie menele.
Ale to sa subtelnosci.
Czy czujecie zroznicowanie akcentu ?

[Gość: ethanol]

W Poznaniu jest kapeczke inny akcent niz w innych miastach, chociaz to jzu
zanika.

[Gość: Bor''ka]

Szczerze mowiac nie bardzo to widze, no chyba, ze ktos specjalnie sie stara.
Mnie tylko raz powiedzieli, ze mam warszawski akcent, ale chyba zlosliwie.
Jest juz wszedzie ten radiowo-telewizyjny standard.
To zjawisko isnieje na Ukrainie: jezyk rosyjski jest zunifikowany, a ukrainski,
ktorego za sojuza bylo malo w TV, bardzo sie rozni regionalnie.

[Gość: Student]

Ludzie młodzi i wykształceni tracą te gwarowe naleciałości. Mówią jak dobrze to
ująłeś językiem "radiowo-telewizyjnym". Jednak u starszych, spotyka się ich
sporo. Mnie na przykład w Warszawie najbardziej w uszy kłuje zmiękczanie końcówek
np: "kupiłem bułkie" oraz używanie w liczbie mnogiej tylko rodzaju żeńskiego.
Niezależnie czy jest mowa o mężczyznach, kobietach czy zwierzętach zawsze
słyszę: "one pojechały".


Gość portalu: Bor''''ka napisał(a):

> Szczerze mowiac nie bardzo to widze, no chyba, ze ktos specjalnie sie stara.
> Mnie tylko raz powiedzieli, ze mam warszawski akcent, ale chyba zlosliwie.
> Jest juz wszedzie ten radiowo-telewizyjny standard.
> To zjawisko isnieje na Ukrainie: jezyk rosyjski jest zunifikowany, a ukrainski,
>
> ktorego za sojuza bylo malo w TV, bardzo sie rozni regionalnie.

Są różnice jednak

[Gość: Agata]

Poczekaj na mnie - Poczekaj za mną (Wlkp.)
Leży na górze - Leży do góry (Wlkp.)

jest trochę tych regionalizmów jednak

[Gość: KAM]

W Poznaniu mówią: "Spytam mu się", co w języku polskim oznacza "spytam go się".
Dopełniecz jest mylony z celownikiem. Poza tym popularny "podkoziołek" nazywa
się w Gdańsku "śledzik" O podkoziołku nikt nie słyszał. W Łodzi jeszcze jakoś
inaczej na to wołają. W Wielkopolsce nabijają się z mojego kaszubskiego "jo"
zamiast "tak". Poza tym są typowo poznańskie określenia typu: bejmy, siano,
wiara, szczony itp.

Jak jest po śląku "lokomotywa w lesie daje sygnał dźwiękowy"?
- Wyje bana w lesie.

:)

[Gość: Bor''ka]

Pomorze jest(bylo?) extra.
Pamietam jak na wakacjach u rodziny w Grudziadzu miejscowe, "przedwojenne"
Pomorzanki krzyczaly na mnie i moich kuzynow "Wy lorbasy", a druga
przytakiwala "Jo, jo pani. Uny lumpry so".

Jeli chodzi o zmiekczanie i rodzaj zenski, ja zauwazam to jako bardzo
przedmiejskie. Po Powstaniu przedmiejski lumpenproletariat ruszyl na Warszawe
i ...zostal na drobne 50 lat. Zajeli dzielnice oficerskie, urzednicze, ktorych
wlasciciele przewaznie zgineli lub zostali na Zachodzie.
Dopiero dzieki twardym realiom ekonomicznym, tzn. wysokim cenom nieruchomosci
na Zoliborzu czy Mokotowie, wracaja dzis na swoje.
Tak wiec to jest bardziej mowa lumpenproletariatu, ktory konserwowal sie we
wlasnym gronie, a nie naplywowych. No, jest w tym cos z Wiecha, nie da sie
ukryc.

[Gość: KAM]

A takie coś słyszałaś:

Ty wyź mnie ino tyn dynks stond bo mnie jakoś widok zakrywa.

Albo:

Na tyn Geburtstag to żyście tom nieźle fajerowali. Z domu żem słyszoł. Ja żem
był stać na dworzu to normalnie prawie jok u wos.

:)

[Gość: Student]

Na jednym z meczów reprezentacji w Chorzowie idziemy na stadion. Przechodzimy
obok typowych ślunskich familioków i słyszę jak mały brzdąc (jakieś 5-6 lat)
drze kalafe: fater na szpila idum (tak to brzmiało oczywiście z odpowiednim
śląskim akcentem). Po prostu odjechałem...

[Gość: bula]

W Warszawie jest tekst który doprowadza mnie do szału, a mianowicie
-na dworzu- (brrr)
w Poznaniu mówi się -na dworze-. (w sensie na zewnątrz budynku)
Słyszałem że w okolicach Bielska B. mówi się swojskie -idę na pole- ;) (w
sensie na dwór).
A tak generalnie to warszawiacy rozpoznają mój "śpiewny" akcent, natomiast ja
jakoś u nich niczego nie słyszę (chyba że gdzieś na jakimś rynku np. "szembeku")
Pozdro

[Gość: KAM]

Jeśli ktoś z Was był kiedys w Lesznie to zapewne słyszał, jak tubylcy fajnie
zawodzą. Mówi się wręcz, że oni śpiewają. Zdanie zaczynają nisko a potem
śpiewną melodią kończą je wysokimi tonami z małym załamaniem na końcu. Dla
przyjezdnych, nawet z Poznania brzmi to dosyc egzotycznie.

[Gość: Bor''ka]

Skad to sie moglo wziasc w Lesznie, no w koncu lezacym w Wielkopolsce?
Tam chyba nie ma przesiedlencow zza Buga.
Jedyna specyfika to arianskie tradycje.
Gwara slaska, to juz prawie osobny jezyk, choc mnie, jesli chodzi o geneze
przypomina raczej tzw. surzyk tj. krzyzowke rosyjskiego i ukrainskiego, bardzo
rozpowszechniona na Ukrainie. Wracajac do gwary slaskiej to znosze ja jako
orginal, gorzej gdy ktos "podszywa sie" pod Slazaka. To groteska.

W jezyku warszawskim nie widze (nie zauwazam) zadnej specyfiki. A wlasciwie
powinna byc mazowiecka. W koncu do 1526 bylo to osobne panstwo, dzis mozna
powiedziec "protektorat". Moze zawsze ludnosc miala naplywowy charakter i to
sie mieszalo.
"Na dworzu" jest straszne.

[Gość: lol]

Zastanawiające są różnice w nazwie odkrojonej cześci chleba. W kraju mówi sie
na to kromka. W Poznaniu skibka. Dla reszty kraju są to odkrojone najwęższe
części z początku i końca bochenka. Te z kolei nazywa się Poznaniu piętką. Co
ciekawe spotkałem się z tym że skibka mówi się jeszcze w Żyrardowie hehehe
Powoli różnice między mową naszych miast zanikają, szczególnie w grupach lepiej
wykształconych. Tak jest w min. w Poznaniu. Pozostał jeszcze śpiewny akcent po
którym łatwo rozpoznać poznaniaka. Np w pytaniu "Która jest godzina?"
zaakcentowana jest ostatnia slaba ostatniego słowa a nie pierwszy wyraz w
zdaniu.

pozd

[Gość: KAM]

Ja się treż spotkałem z określeniem "przylepka" na piętkę.

A co ze sznytką?

[Gość: Agata]

Gość portalu: lol napisał(a):

> Zastanawiające są różnice w nazwie odkrojonej cześci chleba. W kraju mówi sie
> na to kromka. W Poznaniu skibka.

To co w takim razie stało się ze sznytką chleba?



Dla reszty kraju są to odkrojone najwęższe
> części z początku i końca bochenka. Te z kolei nazywa się Poznaniu piętką. Co
> ciekawe spotkałem się z tym że skibka mówi się jeszcze w Żyrardowie hehehe
> Powoli różnice między mową naszych miast zanikają, szczególnie w grupach lepiej
>
> wykształconych. Tak jest w min. w Poznaniu. Pozostał jeszcze śpiewny akcent po
> którym łatwo rozpoznać poznaniaka. Np w pytaniu "Która jest godzina?"
> zaakcentowana jest ostatnia slaba ostatniego słowa a nie pierwszy wyraz w
> zdaniu.
>
> pozd

[Gość: nonstop]

Mieszkam w Poznaniu od urodzenia ( a to już 38 lat :-))) i nigdy nie słyszałem
i nie powiem na odkrojoną, najwęższą część chleba "skibka". TO KROMKA!!!
Skibka to następna odkrojona część.
Nb. sznytka (z innych postów) to na ogół dwie skibki złożone razem z
umieszczonym wewnątrz obkładem np. wędliną.
pzdr

[Gość: As]

Kaszubski - to nie jzyk, cho jest zupeBnie inny a tez gwara - wystarczy spytac
jzykoznawców.Co sie tyczy jezykow innych miast , to róznice sa, ja niewyobrazam
sobie bym kiedykolwiek mogl powiedziec ide na polw myslac o wyjsciu na dwor na
rower!

[Gość: Bor''ka]

Z tym Kaszubskim to nie jest taka prosta sprawa.
Niemcy przez lata lansowali teorie, iz to odrebny jezyk, ktory z polskim nie ma
nic wspolnego, ze Kaszubi to odrebny narod, "dobrzy slowianie".
W wielu pracach okreslany jest jednak jako dialekt.
Mnie sie wydaje, iz sa to kwestie polityczne, ale zrozumiec Kaszuba dosc trudno.
http://turystyka.onet.pl/polska/wybrzeze/pobrzezekasz/jezykkaszubs/

[Gość: ethanol]

Kiedys odwiedzilem w Stanach znajomego i jego rodzine. Pochodza oni z
poludniowo wschodniej polski. I pare razy ktos z rodziny mowil: "ide na pole" i
wychodzil. A ja za boga chinskiego nie wiedzialem o co chodzi. Myslalem sobie
ze moze gdzies rancho jakies kupili, ale kurde w srodku LA. Potem zajarzylem ze
na pole to po prostu "na dwor" i wychodzili do ogrodka.

A w Poznaniu to mi sie podoba okreslenie "szneka z glanca"

[Gość: ethanol]

A znacie poznanskie powiedzenie: My tu gadu, gadu, a Niemcy w Gadkach na
rowerach jada.
Choc kumpel ze Sremu mowil, ze to jest sremskie powiedzenie.