Adela Szczurkówna...

[lili_marleen]

Za ciężkiej komuny - w latach 70 czy może jeszcze 80 - tych w
bimbach królowała reklama czy raczej anons, spotykana także w
kolumnach ogłoszeniowych "Głosu" następującej tresci - cytuję ze
słoniowej pamieci mojego starszego brata:

"" ADELA SZCZURKÓWNA TAŃCÓW TOWARZYSKICH WYUCZA ""

Czy ktoś może te "reklamy" jeszcze pamięta i może coś więcej napisać
o ich bohaterce?

Tak pytam z sentymenu - były to jedne z pierwszych tekstów które
usiłowałam samodzielnie czytać, nudząc się w tramwaju...

[kiks4]

lili_marleen napisała:

> "" ADELA SZCZURKÓWNA TAŃCÓW TOWARZYSKICH WYUCZA ""
---
Oczywiście że jest ktoś kto to pamięta. Też zastanawiała mnie nieco (to
oczywiście eufemizm) archaiczna forma anonsów. Umieszczanych także regularnie w
Głosie Wielkopolskim.
Adela Szczurkówna ( a właściwie jej ogłoszenia) to dla mnie jedna z tych osób,
które tworzyły koloryt Poznania lat 60-tych choć nic o Niej nie wiem. Coś mi
jedynie świta, że tańców nauczała przy ul. Zeylanda ale głowy nie dam.
A propos anonsów dawanych przez Wielkopolan. Jerzy Waldorf wielokrotnie cytował
ogłoszenie jakie znalazł w latach 30-tych ub. wielu w jednej z poznańskich
gazet: Starą angielkę lubieżnikowi oddam.
Tym trochę odbiegającym od literackiej polszczyzny językiem autor chciał
powiedzieć, że kuchenkę węglową (angielkę) odda kolekcjonerowi staroci.
Bardzo częste w przedwojennym Poznaniu ogłoszenia: "Usztywnianie męskich
przodków" bawiły niezmiennie całą Polskę. Chodziło oczywiście o krochmalenie i
prasowanie jakichś elementów męskiej garderoby noszonych pod frakiem które po
poznańsku nazywały się "przodki".
Mnie zaś- przybysza z innej części Polski- długo zastanawiał szyld na jednym z
warsztatów przy ul. Dąbrowskiego w okolicach Kościelnej. "Budowa piecy i kotlin"
Zwrot "piecy" zamiast pieców mogłem zrozumieć, bo wiedziałem, że Poznaniacy
nieco inaczej tworzą dopełniacz l. mnogiej ale za Boga nie wiedziałem o co
chodzi z tymi kotlinami. Te kojarzyły mi sie wyłącznie z dolinami w górach.

[lili_marleen]

Pani Adela Szczurkówna swymi anonsami zaiste w owym czasie ubarwiała
szarzyznę socjalistycznego otoczenia. Ja jak przez mgłę pamiętam
bury peerelowski wagon tramwaju, drewniane siedzenia, takąż podłogę,
kasownik z wajchą, sznurek "u powały" za który pociągał konduktor
wywołując sygnał dzwonka i charakterystyczne ramki z drewna, w
których umieszczano, tak jak piszesz Kiksie, archaiczne w formie i
chyba też w treści ogłoszenia Adeli Szczurkówny.

Nie umiałam wtedy tego określić ale te ogłoszenia oraz forma
nazwiska kończącego się na "-ówna" "pachniały"
przedwojennym "lepszym" lecz umarłym a wiec nieosiągalnym światem
przedwojnia, sklepami kolonialnymi, płynną gorącą "czekuladą",
likierami Kantorowicza i nieistniejącym, ale zyjącym w pamieci
rówieśników mojej babci światem ulicy Św Marcin (wtedy Armii
Czerwonej), Kaponiery (wtedy ronda Kopernika), Parku Wilsona
(wówczas Kasprzaka), sklepem Zgody (wtedy Społem) czy piekarnią
Kamińskiego ( wówczas pewnie jakiejś spółdzielni piekarskiej).

[Gość: mm]

z cudzymi wspomnieniami głupio polemizować, bo to kwestia
subiektywna, ale zupełnie nie pamiętam czegoś takiego jak "bury
peerelowski wagon tramwaju" - przecież drewno miało piękny ciepły
kolor, a z wierzchu tramwaje były śliczne, butelkowozielone. chyba,
że chodzi o szarzyznę ubrań współpasażerów...
św. Marcin - Czerwonej Armii, a nie Armii Czerwonej
o spółdzielczych sklepach:
www.spolem.poznan.pl/kalendarium.html

[lili_marleen]

Na dzisiejsze czasy to pewno wyglad tego tramwaju byłby adorowany
jako modny przejaw stylu vintage. Jednak mnie ów tramwaj jak cały
socjalizm kojarzył się i kojarzy z szarzyzną, niewygodą, brudem,
chłodem w zimie, ukropem latem i ogólnie pospolitym powszechnym
ubóstwem.

Chociaż godny pozytywnej oceny był kolor tych bimb - zielony co
odrózniało nas od reszty miast posiadajacych tabor uliczny. Wrocław
miał milicyjny błękit, Warszawa szturmówkową czerwień, a Poznań
neutralną (?) zieleń.

[kiks4]

lili_marleen napisała:

> Na dzisiejsze czasy to pewno wyglad tego tramwaju byłby adorowany
> jako modny przejaw stylu vintage.
---
Tramwaj ten miał jeszcze cechę, której dziś nie sposób nawet sobie wyobrazić.
Mógł jechać z otwartymi drzwiami. I jeździł z otwartymi drzwiami, co skutecznie
zwiększało jego pojemność.
Dla mnie i moich kolegów te drzwi stwarzały możliwość wygodniejszego dojazdu do
miejsca nauki. Pobierałem nauki w Coll. Chemicum, znajdującym się dokładnie
między dwoma odległymi przystankami: Bałtyk i Matejki.
Więc spiesząc się na zajęcia po prostu wyskakiwaliśmy przed uczelnią, bo na łuku
tramwaj nieco zwalniał. Ale i tak był to trochę wyczyn kaskaderski i zdarzyło mi
się, że gdy zelówki moich znoszonych butów przyhamowały mocno na bruku to stopa
pojechała dalej i z otwartej paszczy półbuta wyjrzały na światło dzienne palce
moich stóp. Nie muszę dodawać, że były to moje jedyne półbuty...
Na szczęście wuj był szczęśliwym właścicielem samochodu IFA F9 (protoplasta
Trabanta). Tenże samochód miał kranik odcinający paliwo umieszczony dokładnie
nad pedałem gazu. A że z kranika stale kapała mieszanka benzyny z olejem, to
prawy but kierowcy był w krótkim czasie zmatowiały i przesiąknięty olejem. Więc
w ten sposób dorobiłem się niemal nowej pary butów.
Trochę to dzis egzotyka :-))

[lili_marleen]

kiks4 napisał:

"...Tramwaj ten miał jeszcze cechę, której dziś nie sposób nawet
sobie wyobrazić. Mógł jechać z otwartymi drzwiami. I jeździł z
otwartymi drzwiami, co skutecznie zwiększało jego pojemność..."

Ja tego nie pamietam.... Pamiętam, że te drzwi się zamykały
zasuwając się jak wrota sezamu i bywało że przytrzaskiwały katanę
komuś kto jako ostatni wcisnął się do środka pełnego już wagonu.

Mój brat natomiast doskonale pamięta tramwaje jeżdżące z otwartymi
drzwiami. Latem miało to prócz, jak piszesz, zwiększenia pojemności,
jeszcze tę zaletę ze było surogatem klimatyzacji dając niezły nawiew
do wnętrza. W wagonach były ponoć jeszcze takie kasowniki na
złotówkę, które po włożeniu tejże monety i naciśnięciu odpowiedniego
przycisku wydawały nieraz miast jednego biletu cały ich plik i tym
nadmiarem można było częstować gratis kolejnych wsiadających.

[Gość: iwona]

ja też pamiętam tramwaje, z konduktorem, które miały wielkie drzwi,
otwierane ręcznie, gdzieś tak na przełomie lat 60-70 tych stopniowo
przerabiane na wersję zamykaną, gdyż było coraz więcej wypadków.
Pamiętam też kasowniki, początkowo na 20 i 50 gr. później 50 i 1
zł.,pamiętam to ciągłe rozmienianie pieniędzy między
współpasażerami. Potem pojawiły się kasowniki KRAK na karnety - to
wszystko możecie zobaczyć w muzeum MPK przy zajezdni na Głogowskiej,
starą bimbą można się przejechać co niedzielę z zajezdni na Gajowej.
Polecam tym, którzy nie pamiętają tamtych czasów.

[Gość: wylogowało mnie]

Gość portalu: iwona napisał(a):

> ja też pamiętam tramwaje, z konduktorem,
----
Wozy linii 1 to było istne cudo- pierwsza generacja po tramwajach konnych.
Dzisaj powiedzielibyśmy: G1.
Istotą tramwaju konnego była konieczność zachowania przez "motorniczego"
łączności wzrokowej, słuchowej (prrr, wio!) i lejcowej z silnikami czyli para
koników. Tak więc wozy posiadały z obu końców otwarte platformy, na których
latem czy zima stał woźnica i kierował pojazdem.
Gdy nastała era elektryfikacji konstruktorom zabrakło wyobraźni i motorniczego z
korbą także usadowili na otwartej platformie. Latem miało to nieodparty urok ale
zimą nieszczęsny ten człowiek marzł mimo służbowej baranicy sięgającej mu do
kostek.
Linia 1 dojeżdżała niegdyś (przed II Wojną ) aż do Katedry ( przy przebudowie
placu przy katedrze była nie tak dawno awantura o zachowanie na pamiątkę
tkwiących tam szyn. Nie wiem, jak się zakończyła).
Na skutek zniszczenia mostu linia po wojnie dojeżdżała tylko do Starego Rynku i
okrążała Ratusz. Może zreszta nowa władza nie spieszyła się z ułatwieniem
dojazdu do Katedry?
Potem linię 1 zlikwidowano, bo zjazd Paderewskiego budził nadmierne emocje.
Chyba nawet razu pewnego tramwaj wjechał w narożnikowy dom, gdy nawaliły
hamulce. Nie pamiętam, kiedy zlikwidowano 1-kę. Wóz zachowano i czasami jeździ
po Poznaniu a na co dzień stoi na Głogowskiej.
To samo zresztą zdarzało się na Podgórnej- istniejący tam wówczas szalet miejski
kilka razy pełni role hamulca awaryjnego.
Do czasu wprowadzenia skuteczniejszych systemów hamowania przez długie lata na
Podgórnej byli specjalnie zatrudnieni pracownicy MPK, którzy do na górze
wsiadali do przyczepy i czuwali przy ręcznym hamulcu w każdej chwili gotowi
pokręcić korbą. Potem najbliższym tramwajem wjeżdżali na górę i zabawa zaczynała
się od nowa.

[lili_marleen]

Gość portalu: wylogowało mnie napisał(a):

"...Linia 1 dojeżdżała niegdyś (przed II Wojną ) aż do Katedry (
przy przebudowie placu przy katedrze była nie tak dawno awantura o
zachowanie na pamiątkę tkwiących tam szyn. Nie wiem, jak się
zakończyła)..."


No to zrobiło nam się bimbowo i sentymentalnie :)

Urodziłam się na Łazarzu. Do dziś w ulicy Szczanieckiej tkwią w
bruku tory tramwajowe. Zdaje się nikt na razie nie próbował ich
wyrwać. Dla mnie zmierzajacej tamtedy latem na basen na Arenę a zimą
na sanki te tory to była egzotyka - bo wspomniana ulica
Szczanieckiej jest małą boczną od Głogowskiej uliczką bez żadnego
znaczenia komunikacyjnego w sensie ogólnomiejskim. Tory te to
pozostałość po ówczesnej linii nr 11, która w przeciwieństwie do
reszty tramwajów kursujacych wzdłuż Głogowskiej na Górczyn kończyła
swój bieg właśnie na ślepym torze na Szczanieckiej gdzie tramwaje
robiły potem w tył zwrot i wracały z powrotem na swą trasę na
Głogowską w kierunku centrum.

Zapewne w tejże 11-stce także miała swój anons Adela Szczurkówna...

Przy okazji - pamiętacie słynne neony na Głogowskiej?
Jeden na wysokosci Wyspiańskiego - z żyrafą zachęcający do
zwiedzenia poznańskiego zoologu a drugi obok Ósemki z dębami
rogalińskimi...

[Gość: znowu mnie wylogo]

lili_marleen napisała:
No to zrobiło nam się bimbowo i sentymentalnie :)
---
Tramwaje 11-tki doskonale pamiętam choć raczej nie jeździłem tą linią. Chyba
jakieś poniemieckie, zrobione z ciężkim pomyślunkiem. Wagony miały jedno wejście
pośrodku pudła i na każdym przystanku ścierały się ze sobą dwa strumienie ludzi-
wsiadających i wysiadających.No i duchota w ślepych końcach pudła, bo jak sama
zauważyłaś- drzwi w tamtych czasach spełniały role dzisiejszej klimatyzacji.

[rozdziawipapa]

Na Sczanieckiej tramwaje robiły ciekawy manewr (jedyny taki w
Poznaniu): tramwaj dojeżdzajać do "końcówki" na Szczanieckiej skęcał
w Bogusławskiego po czym tyłem wjeżdzał z powrotem na Sczanieckiej
stając już przodem do Głogowskiej - to był początkowy przystanek na
dalszą trasę 11 na Winiary.

A pamiętacie, że tramwaje jedźiły na Golęcin, do rzeźni na Garbarach
albo wzdłuż Drogi Dębińskiej... albo, że na Wołyńskiej i Winiarskiej
był tylko jeden tor i tramwaje jeździły tam na przemian z
sygnalizacją świetlną. Kiedyś coś nie wyszło i doszło do czołowego
zderzenia na wysokości Szydłowskiej - były ofiary...

[Gość: H.H.]

rozdziawipapa napisał:
"...A pamiętacie, że tramwaje jedźiły na Golęcin, do rzeźni na
Garbarach..."

Na Garbary jeżdziła "piątka" i przy rzeźni miała pętlę.

"Piątką" jeżdziłem na bliskie rzeźni lodowisko sztuczne "Bogdanka".
Było to duże przeżycie bo jako mały gzub rzadko jeździłem sam bez
opieki tramwajami - tak więc przejazd tą "piątką" na Garbary to była
zawsze cała wyprawa.

Pamiętam byłem nieustająco zafascynowany pracą motorniczego który
kręcił tymi korbami z których jedna była zdaje się "gazem" i
hamulcem a druga chyba była czymś w rodzaju "biegów". Stawałem sobie
zawsze w strategicznym miejscu za motorniczym tuż obok takiego
przepierzenia z brezentowej plandeki i się napawałem widokiem za
przednią szybą i ruchami tych wyżej wspomnianych wajch

[grendelek]

Gość portalu: H.H. napisał(a):


> Pamiętam byłem nieustająco zafascynowany pracą motorniczego który
> kręcił tymi korbami z których jedna była zdaje się "gazem" i
> hamulcem a druga chyba była czymś w rodzaju "biegów".

Otoz nie!

Lewa korba to byl "nastawnik jazdy". Przy obracania wydawala charakterystyczny
terkot - zalaczania kolejnych pozycji nastawnika.
W tramwaju zarowno "gaz" jak i hamowanie podstawowe odbywa sie na drodze zmian
pradu dostarczanego do silnika. Zmiany pradu sa wlasnie sterowane przez rzeczony
nastawnik.
Prawa korba... tu nie mam 100% pewnosci... to byl hamulec postojowy. Motorniczy
zaciagal na przystanku czy tez przy zmianie zwrotnicy "wajcha". Taka sama korba
byla w doczepie biernej (wagonie bez napedu) - drugim wozie zestawu.

OIDP byly sytuacje, kiedy w drugim wozie konduktor czuwal przy tym hamulcu i w
razie czego wspomagal motorniczego przy zjazdach i podjazdach na przyklad na
Podgornej.


> Stawałem sobie
> zawsze w strategicznym miejscu za motorniczym tuż obok takiego
> przepierzenia z brezentowej plandeki i się napawałem widokiem za
> przednią szybą i ruchami tych wyżej wspomnianych wajch

Zupelnie jak ja... i ta milosc pozostala mi do dzis.

raczej o tramwajach

[kiks4]

rozdziawipapa napisał:
>
> A pamiętacie, że tramwaje jedźiły na Golęcin, do rzeźni na Garbarach
> albo wzdłuż Drogi Dębińskiej..
---
niestety pamiętamy :-(
Szczególnie tramwaj przez Garbary, bo jakiś czas- nie wiedzieć czemu- stołowałem
się w stołówce fabrycznej rzeźni. To było w trakcie moich studiów, mieszkaliśmy
na peryferiach Poznania i do domu na obiad nie miałem szans dojechać.
Wbrew pozorom obiady w rzeźni nie były porywające- podawano np. płucka na
kwaśno. Nigdy przedtem ani nigdy potem czegoś takiego nie jadłem . I nie zjadłbym...
Ulica Garbary była dość paskudna- działała jeszcze stara gazownia produkująca
gaz miejski z węgla. Zatem jej produktem obok gazu był także bardzo poszukiwany
koks. I ten koks rozwozili po mieście wozacy.
A koń jak to koń- ciągnie i robi swoje. Garbary z tego czasu zapamiętałem, jako
ulicę zapaskudzona końskim nawozem.

[iwonka55h]

Ja linię nr 1 pamiętam na trasie dworzec - st.rynek. Przez wiele lat przed
Muzeum na Alejach stał chyba wagon tramwajowy.
Kilka fotek z bimbami mam tutaj
fotoforum.gazeta.pl/72,2,865,83503125,83503125,0,2.html?v=2
jak tak sobie wspominacie to jeszcze raz zapraszam na niedzielną przejażdżkę.

Aleje

[mankut400]

> Przez wiele lat przed
> Muzeum na Alejach stał chyba wagon tramwajowy.

Nie stał.

kiks Kiksa :(

[mankut400]

Gość portalu: wylogowało mnie napisał(a):

> z silnikami czyli para koników.
OIDP konik był jeden, tylko na Nowej (vel Paderewskiego) załączano
drugi silnik w układzie równoległym :)

> Na skutek zniszczenia mostu linia po wojnie dojeżdżała tylko do
> Starego Rynku i okrążała Ratusz.
No nie! Kiksie - jak możesz takiego kiksa zrobić ?!
Jakie "okrążanie ratusza"? Dyć tam była pospolita mijanka i to
wystarczało by doczepkę zwekslować. A zresztą jedynka i tak
najczęsciej jeździła jako wagon pojedynczy (doczepki grzecznie stały
na placu przed dworcem i czekały na godziny szczytu).

> Potem linię 1 zlikwidowano, bo zjazd Paderewskiego budził
> nadmierne emocje
Zlikwidowano wszystkie linie prowadzące na/przez Stary Rynek,
a "jedynkę" przerzucono na nową trasę przez Zieloną do rzeźni.

[kiks4]

mankut400 napisał:
> Jakie "okrążanie ratusza"? Dyć tam była pospolita mijanka i to
> wystarczało by doczepkę zwekslować
---
No i wydało się! Przed Mańkutem 400 nie ma ucieczki. Nie dość że rozpoznał mnie
pod chytrze zmienionym nickiem to jeszcze wykazał, że mam dziury w pamięci. Co
racja, to racja, nie da się ukryć, że nie pamiętałem, co robiła jedynka na
Starym Rynku i powinienem się do tego uczciwie przyznać a nie kitować luki w
pamięci :-(
Ale przyznajcie, że tramwaj okrążający Ratusz to byłby ładny widok!
A ta lewa korba o której pisze Grendelek czyli nastawnik służąca do zmiany
prędkości jazdy przełączała kolejne oporniki zmniejszając lub zwiększając
natężenie prądu płynącego przez silniki. Podczas hamowania silniki zamieniały
się w prądnice i znów regulując wielkość oporu można było wpływać na sposób
hamowania. Oporniki na skutek przepływu prądu wydzielały ciepło i dlatego
umieszczono jeden ich komplet na dachu ( na lato) lub pod siedzeniami ( na zimę).
System hamowania miał tylko jedna wadę: nie działał, gdy tramwaj toczył się
bardzo wolno, np. gdy dojeżdżał na przystanek. Dlatego ostatnie metry
wyhamowywać trzeba było hamulcem ręcznym, czyli prawą korbą. Potem dopiero
wprowadzono hamulec szynowy (trzeci) czyli kawał żelastwa wiszący między osiami
nad szynami. Gdy trzeba było zahamować, motorniczy przepuszczał prąd stały (
chyba z baterii akumulatorów) przez elektromagnes, żelastwo luźno wiszące na
sprężynach stawało się magnesem i przywierało do szyn skutecznie hamując.
Na koniec muszę się przyznać, że technika tramwajowa mnie pokonała, od wielu lat
nie jechałem tramwajem i nie wiem jak się to robi. Zdarzyło się kilka lat temu,
że zachciało mi się z żoną przejechać tramwajem. Zaopatrzeni w bilety kupione
stosownie do wskazówek pani kioskarki czekaliśmy cierpliwie aż podjechał
tramwaj. Niestety nikt nie wysiadł, tramwaj nie otworzył drzwi i pojechał sobie.
A my poszliśmy pieszo.
Potem dzieci nam wyjaśniły, że trzeba było nacisnąć jakiś guzik. Ale nie
mieliśmy już odwagi dalej ryzykować :-)))

Młodo się poczułem!

[renepoznan]

Jak poczytałem wspomnienia kolegów. Ja tego już nie widywałem i nie znam.
Jedynie tę terkotkę jak przez mgłę sobie przypominam. :):):)
Kiksie - nawet na zdjęciach czy pocztówkach z Poznania widać jak przebiegały
tory na Starym Rynku. Mam trochę takich zdjęć ale musisz mi wierzyć na słowo bo
nie mam jak ich tobie pokazać.
Aleś skiksował.:)

[Gość: H.H.]

kiks4 napisał:

"...Na koniec muszę się przyznać, że technika tramwajowa mnie
pokonała, od wielu lat nie jechałem tramwajem i nie wiem jak się to
robi..."

Racja - mam to samo. Ostatni raz poruszałem się tramwajem ze
dwadzieścia lat temu. Wtedy dokładnie znałem rozkład poszczególnych
linii, na jednym skasowanym bilecie mozna było jeździć cały dzień -
od pętli do pętli ( tylko po co? ), nie istniała pestka.

Dziś pewnie też nie umiałbym wsiąść do wagonu - od Ciebie dowiaduję
się że są jakieś przyciski przy drzwiach na zewnątrz. Umarłbym ze
stresu mając skasowany bilet czasowy i bałbym się że w razie korków
nie dojadę na miejsce w określonym na bilecie czasie. Wreszcie
wsiadłbym sobie np do "czternastki" ( o ile taki nr dziś istnieje)
licząc że dojadę na Rataje - a pewnie znalazłbym się na Junikowie
albo Wilczaku.

wielkie dzięki

[kiks4]

Gość portalu: H.H. napisał(a):
> Racja - mam to samo. Ostatni raz poruszałem się tramwajem ze
> dwadzieścia lat temu.
---
Myślałem, żem odmieniec, albo co! I jeszcze drogi Kolega Rene tak się nade mną
natrząsał, że byłem kompletnie zdołowany. Dopiero Twój post przywrócił mi wiarę
w siebie. Jeszcze raz wielkie dzięki!

[Gość: H.H.]

kiks4 napisał:

"...wielkie dzięki!"

Cała przyjemność (a może poruta)- że nie nadążam za nowymi trendami
w dziedzinie logistyki miejskiego taboru szynowego - po mojej
stronie :) ;)

[renepoznan]

kiks4 napisał:
Kolega Rene tak się nade mną
> natrząsał, że byłem kompletnie zdołowany

Kiksie. Kiedy się natrząsałem? Gdzieżbym śmiał się natrząsać z żywej historii.
Chciałem tylko się pochwalić swoim zbiorem zdjęć Poznania z czasów pruskich i XX
lecia międzywojennego. Bo przecież świetnie wiem, żeś ty nas prowokował i bardzo
dobrze wiesz jak tramwaje jeździły.
:)

[kiks4]

renepoznan napisał: >
> Kiksie. Kiedy się natrząsałem? Gdzieżbym śmiał się natrząsać z żywej historii.
---
Bardzoś mnie ujął za serce tym określeniem. Rzeczywiście mam w pamięci wiele
ciekawych zdarzeń, które dla Was młodych są już tylko historią. Pamiętam, jak
książę Witold ciągnąc ze swymi hufcami pod Grunwald dopytywał się, czy i ja tam
będę! A gdy w końcu spotkaliśmy się, to nie wspomnę, ile miodu na tę okoliczność
przeszło przez nasze nerki! Oj, były to czasy, były!

[renepoznan]

kiks4 napisał:
Rzeczywiście mam w pamięci wiele
> ciekawych zdarzeń, które dla Was młodych są już tylko historią.

Wiedziałem przecież. Gdybyś Kiksie nie był tak tajemniczy to zdradziłbyś nam
miejsce bitwy z Wichmanem w której zginął brat Mieszka I - jeszcze przed
przyjęciem chrześcijaństwa. Bo przecież byłeś tam - co odnotowali kronikarze -
właśnie Ciebie oskarżając o spowodowanie wyraźnej niedyspozycji dowodzącego
wojami polańskimi.
:)

[kiks4]

renepoznan napisał

> właśnie Ciebie oskarżając o spowodowanie wyraźnej niedyspozycji dowodzącego
wojami polańskimi.
---
to były grzybki, ale wcale nie miałem takiego zamiaru. Coś musiałem pomylić,
wiesz, w starszym wieku wzrok już nie ten i widać coś się do zupki zaplątało

[Gość: mm]

a czy jak otrułeś Germanika, to też byłeś już w podeszłych latach i
przez pomyłkę to uczyniłeś?

[renepoznan]

Inny zapisany przez kronikarzy fragment żywota kiksowego:

Abel był pasterzem trzód, a Kiks uprawiał rolę. Gdy po niejakim czasie Kiks składał dla Pana w ofierze płody roli, zaś Abel składał również pierwociny ze swej trzody i z ich tłuszczu, Pan wejrzał na Abla i na jego ofiarę; na Kiksa zaś i na jego ofiarę nie chciał patrzeć. Smuciło to Kiksa bardzo i chodził z ponurą twarzą. Pan zapytał Kiksa: «Dlaczego jesteś smutny i dlaczego twarz twoja jest ponura? Przecież gdybyś postępował dobrze, miałbyś twarz pogodną; jeżeli zaś nie będziesz dobrze postępował, grzech leży u wrót i czyha na ciebie, a przecież ty masz nad nim panować».
Rzekł Kiks do Abla, brata swego: «Chodźmy na pole». A gdy byli na polu, Kiks rzucił się na swego brata Abla i zabił go. Wtedy Bóg zapytał Kiksa: «Gdzie jest brat twój, Abel?» On odpowiedział: «Nie wiem. Czyż jestem stróżem brata mego?»

Na szczęście mamy przedawnienie. :)

[Gość: mm]

ciekawi mnie gdzie był Kiks podczas Wielkiego Wybuchu?

[kiks4]

Gość portalu: mm napisał(a):

> ciekawi mnie gdzie był Kiks podczas Wielkiego Wybuchu?
---
ja już parę razy na tym forum powtarzałem za Jerzym Waldorfem, ale widzę, że
będę musiał powtórzyć: ja pamiętam jeszcze Pana Boga bez brody!

[renepoznan]

Gość portalu: mm napisał(a):

> ciekawi mnie gdzie był Kiks podczas Wielkiego Wybuchu?

A jak myślisz? Kto zainicjował ten Wielki Wybuch?

[kiks4]

renepoznan napisał:

> A jak myślisz? Kto zainicjował ten Wielki Wybuch?
---
No niestety nie pomogę odpowiedzieć na to pytanie. Chyba podczas tego Wybuchu
zostałem kontuzjowany i doznałem amnezji wstecznej. Nic nie pamiętam sprzed
Wybuchu :-(
Zakończmy już ten bolesny dla mnie temat

[renepoznan]

kiks4 napisał:

> Zakończmy już ten bolesny dla mnie temat.

Właśnie chciałem zakończyć i delikatnie zmienić temat na kwestie związane z
powstaniem świata i roli bogów w tym zdarzeniu.
I w tym momencie Ty wpisałeś się dobrowolnie w ten temat wyjaśniając swoją rolę
w tym zdarzeniu.
O Panie .....

[grendelek]

Gość portalu: mm napisał(a):

> ciekawi mnie gdzie był Kiks podczas Wielkiego Wybuchu?

Albo raczej co Kiks4, bedac gzubem, zmalowal, ze doszlo do Wielkiego Wybuchu?

[kiks4]

grendelek napisał:
> Albo raczej co Kiks4, bedac gzubem, zmalowal, ze doszlo do Wielkiego Wybuchu?
---
naprawdę nic nie zrobiłem. Podczas spaceru gdy niania została nieco z tyłu
znalazłem taką skrzyneczkę z kablem, skrzyneczka miała z wystającą na górze
klamkę i ja tę klamkę przekręciłem,. I potem nic nie pamiętam. Naprawdę.
Przecież od przekręcenia klamki nic złego stać się nie może!

[renepoznan]

kiks4 napisał:

> naprawdę nic nie zrobiłem.

Nie nie. Oczywiście, że nic. Tylko przez iebie to całe "nieszczęście" wystartowało!

Natomiast co do tego Drzewa dobrego i złego, ty Ty byłeś tym co Ewie jabłko
zaproponował!

Co Ty- Rene!

[kiks4]

renepoznan napisał:
> Natomiast co do tego Drzewa dobrego i złego, ty Ty byłeś tym co Ewie jabłko
zaproponował!
---
Ale skąd- owszem, zjedliśmy z Ewunią po jabłuszku i było naprawdę miło. Jak w
raju! Tylko trochę chłodno, bo ktoś podpieścił nam ubrania.

[Gość: mm]

kiks wieje, kędy chce...

[renepoznan]

Gość portalu: mm napisał(a):

> kiks wieje, kędy chce..

To się Tobie tylko tak wydaje. Właśnie zrobiłem zrzut ekranowy i mam dowód -
czarno na białym - że kiks z obcymi babami - hm ... jabłuszka na golasa
konsumował - Hm...
A komu ten zrzut dostarczyć jak się kiks nam narazi to wszyscy zainteresowani
wiedzą.
:):)

[Gość: mm]

wiadomosci.onet.pl/1822310,11,item.html
Przełomowy eksperyment pokaże początki życia
"Możliwe, że dzięki temu eksperymentowi dowiemy się czegoś więcej na
temat powstania wszechświata - powiedział w TVN 24 profesor
Krzysztof Doroba. - Zakładamy, ze świat powstał w wyniku Wielkiego
Wybuchu, musimy zbadać więc sprawę materii i antymaterii oraz ich
wzajemnych relacji - dodał".

no to Kiks pewnie już pod Genewą, musi dopilnować eksperymentu, by
prawda nie wyszła na jaw ;)

[grendelek]

A Z tym jablkiem...
no wiesz z drzewa wiadomosci dobrego i zlegeo...
to tez TY?

Czy moze pierwszy wiersz powinien zawierac zdanie:
"Na poczatku byl Kiks4"

MSPANC

[Gość: mm]

jakbyś jednak jechał to uważaj na te przyciski. są wredne. raz tej
zimy naciskałam w rękawiczce, guzik się przydusił, ale palec w
rękawiczce z dzianiny się omsknął, zjechał i utknął między
odskakującym guzikiem, a metalową ramką wokół tegoż guzika (która
jest częściowo dziurawa - oszczędność materiału?) paznokieć się
przytrzasnął (sczerniał potem), a rękawiczkę musiałam wyszarpnąć.

[Gość: julita8888]

jeździ czternastka :) śmiga na Górczyn :P

[rozdziawipapa]

To wyobraźcie teraz sobie te tramwaje z otwartymi drzwiami i
wiszącymi na zewnątrz "gronami" ludzi jadące w obu kierunkach ulicą
Półwiejską (wówczas Dzierżyńskiego), a do tego dwukierunkowy ruch
samochodowy i parkujace ciężarówki z dostawami do sklepów (a
częściej konne wozy z węglem). No czasami kogoś tam sciągnęło z
takiego tramwaju...
To były czasy...

[Gość: Jerry]

tańce w budynku - narożnikowym pomiędzy Alejami Marcinkowskiego a
Solną!

[Gość: MarPoz]

a może tak google !
Jest tam wszystko ładnie opisane.
Postać nierozwiązalnie związana z Alejami Marcinkowskiego..

[lili_marleen]

Gość portalu: MarPoz napisał(a):

"a może tak google !..."

Nie bardzo - raptem wzmianka.
Mnie zależy na osobistych ew. doswiadczeniach i wspomnieniach moich
poznańskich ziomków. Może ktoś wie kim była słynna Adela
Szczurkówna, może kogos "tańców towarzyskich wyuczała", może ktoś
zna kogoś kto należał, skuszony reklamą, do jej "uczni"

[iwonka55h]

zabiorę też głos w sprawie p.Adeli. Pamiętam te ogłoszenia w prasie, bo były
chyba codziennie i wydawało mi się zawsze, że wszyscy je znali. Ja nigdy nie
wnikałam w szczegóły tego ogłoszenia (chodziłam wtedy do szkoły) ale pamiętam
jak przyszedł taki moment i było o tym głośno "na mieście", że pod tym szyldem
był zwykły burdelik. Krótko potem ogłoszenia znikły. Do dzisiaj, gdy zaczynam z
niektórymi znajomymi wspominać stare, dobre czasy, to temat tanców u p. Adeli
wraca zawsze z tematem burdelu, dzisiaj to by się nazywało pewnie agencją
towarzyską. Może są osoby, które rozwieją moje wątpliwości i okaże się, że
jednak to były tylko tańce.

[lili_marleen]

iwonka55h napisała:

"... Pamiętam te ogłoszenia w prasie, bo były chyba codziennie i
wydawało mi się zawsze, że wszyscy je znali. (...) pamiętam jak
przyszedł taki moment i było o tym głośno "na mieście", że pod tym
szyldem był zwykły burdelik..."

No właśnie też coś mi się na ten temat obiło o uszy. Jeżeli to
prawda i pod płaszczykiem szkoły tańca był dom uciech to
pogratulować właścicielce (a może właścicielom) samozaparcia w
reklamowaniu się. W zasadzie kogokolwiek nie spytam z pokolenia
ludzi powyżej 30 - 40 lat wszyscy pamietają te ogłoszenia, a nawet
potrafią podać ówczesny adres przybytku na Al Marcinkowskiego.

Dziś kiedy tego typu "agencji usługowych" jest bez liku - w
przeciwieństwie do p. Adeli - nie potrafię podać nazwy czy adresu
jakiejkolwiek z nich.

A może się jednak mylimy - może to tylko wytwór złośliwej wyobraźni
ludzi zazdrosnych powodzeniu prywatnej inicjatywy - i może
rzeczywiście istniała p. Szczurkówna która prowadziła z takim
rozmachem marketingowym szkołę tańca ?

[Gość: janana]

Ja ogłoszeń nie pamiętam, ale pamiętam, że ojciec mój do Szczurkówny chadzał i rzeczywiście ku zadowoleniu mej mamy, został tańców wyuczony.
Co oczywiście nie wyklucza innych profili działalności ;)

usztywnianie męskich przodków

[Gość: dandys]

janana napisał:
Co oczywiście nie wyklucza innych profili działalności ;)
Oczywiście! Ale dlaczego od razu burdelik? A może tam było usztywnianie męskich przodków?
W międzywojniu cała Polska miała dużo radości z takich ogłoszeń w poznańskiej prasie.
Chodziło oczywiście o krochmalenie męskich "przodków" czyli podkoszulek ( nie znam innego określenia) widocznych pod frakiem czy innym eleganckim przyodziewkiem.
Google zapytany o męskie przodki odsyła do drzewa genealogicznego- więc nadal nie wiem, jak nazywał się ten element stroju eleganckiego Poznaniaka

-ówna. -owa

[mankut400]

Jak już się tak ładnie OT zrobiło, to i ja się wtrącę :)
Czyż to nie był piękny zwyczaj?
Od razu wiadomo, że to była panna Szczurkówna. Bo gdyby wyszła za
mąż za pana Szczurka, to by była pani Szczurkowa.

[Gość: H.H.]

Jeszcze była końcówka "-anka" np Mizerzanka - od nazwiska Mizera.
Był to zdaje się zamiennik w pewnych określonych przypadkach
końcówki "-ówna" Ale jaką to się rządziło regułą to nie mam
pojęcia...

[kiks4]

Reguła prosta: nazwiska kończące się na "a" a w szczególności na "ga", aby uniknąć dwuznacznej formy panieńskiej. Np. od nazwiska Jemga panna mogłaby być posądzona o koprofagię gdyby dać jrj końcówkę: -ówna.

[vermieter]

Niejaki pan Szczurek, bodajże brat pani Adeli, był kierowcą firmowej NYSKI w "biurowcu" przy ul. Słowackiego 13. Biuro przeniosło się później na Podolany i stanowiło całość z zakładem produkcyjnym.
Pan Szczurek często po godzinach pracy służył jako partner taneczny, gdy zabrakło panów. Wiem o tym od mojej mamy, która też była zatrudniona w tej samej firmie.

Znalazłem informacje archiwalne:

Akta rejestrowe przedsiębiorstwa: Przedsiębiorstwo Remontowo-Montażowe Przemysłu Taboru Kolejowego "Taskomont" Poznań, ul. Jasielska 10, dawniej Poznańskie Przedsiębiorstwo Remontowo-Motażowe Poznań, ul. Druskienicka 16, dawniej Przedsiębiorstwo Montażowe Urządzeń Przemysłowych, Poznań, ul. Słowackiego 13, dawniej Przedsiębiorstwo Montażowe Urządzeń Spichrzowych Poznań, ul. Słowackiego 13, dawniej ul. Walki Młodych 9


P.S. Pamiętam wnętrza tego drewnianego biurowca, bywałem tam jako dziecko. Zatrudniony tam był również działacz Polskiego Związku Hokeja na Trawie, pan Krzyżaniak lub podobnie. Ale częściej można go było spotkać w Słowianie na Mielżyńskiego :D