SP 28

[Gość: K.Sz.]

Czy ktoś kończył SP 28 na początku lat 80-tych? :)

[Gość: Pawcio]

Ja kończyłem i mam super wspomnienia

[Gość: Guzik]

Lata 90!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[Gość: ania]

ja kończyłam w 94.
wychowawczyni p. góraj.
pozdrawiam :-)

[Gość: pestka]

no może nie kończyłam SP 28, bo byłam jej wtedy nauczycielem, ale zostały mi
teraz po latach wspaniałe wspomnienia o uczniach i kadrze pedagogicznej z lat
90-tych. Słysze, czasem czytam na forum i żal mi, że tradycja, wartość
szkoły...odeszły w przeszłość. Była to wtedy cudowna podstawówka dla uczniów i
nauczycieli

[Gość: Andzia]

Ja kończyłam SP 28lata 60 mam bardzo złe wspomnienia z powodu jednej pani od
matematyki- pani Pomorskiej.Ta pani nigdy nie powinna uczyć w szkole.Na lekcji
ciągle jadła czrwone jabłuszka,czepiała się ,poniżała,oj wiele miała wad,które
zakompleksiły wielu zdolnych uczniów na lata.Inni byli ok. pani od j
rosyjskiego,geogr.,historii,bologii ,pana od pracy techniki,kierownika super
matematyk i pedagog -p Lipski mieszkał w szkole .

[Gość: iza]

ja konczylam 28 w latach 90tych... chyba... wychowawczynia byla p.stanczyk.

[aaa30]

SP28 kończyłem w początkach lat 60-tych i dobrze pamiętam p. Pomorską.
Myślę, że p. Pomorska nie była aż tak zła, aby o Niej pisać, że nie powinna
uczyć w szkole. Po prostu podniosła wysoko poprzeczkę. Dla tych, którzy się
uczyli matematyki była bardzo dobrym pedagogiem, a dla tych, którym matematyka
nie szła (zwłaszcza humanistom), była ostra i "swoimi" metodami zmuszała do nauki.
A do tego była pedantką. Stąd może wrażenie, że się czepiała byle czego. Np,ja
oberwałem dwóję z matematyki dlatego, że w zeszycie miałem nierówno porysowane
marginesy. A co ma kształt marginesów do wiedzy matematycznej, z której
powinienem otrzymać ocenę w dzienniku? Do dziś nie wiem.
Ale dała wycisk taki, że wszyscy koledzy, którzy zdawali do dowolnego technikum,
zdali bez problemu egzamin z matematyki (wtedy przy przyjęciach do technikum
były takie mini egzaminy wstępne). I dalej, już w szkole średniej nikt z byłych
uczniów SP 28 nie miał problemu z matematyką. Pomorska dała solidne podstawy.
Nauczyła nas nie tylko samej matematyki, ale też porządku, wręcz pedanterii,
regularności w nauce, solidności, myślenia kategoriami matematycznymi,
wszytkiego tego, co jest wymagane w "naukach ścisłych".
Zresztą tak samo mocne podstawy otrzymaliśmy z chemii, biologii czy geografii.
No, z fizyką było troszeczkę inaczej.
Pozdrawiam wszystkich, którzy kończyli SP 28.

[Gość: majka]

ja tez konczylam 28 wychowawczynia byla p.godlewska milo wspominam te
lata.pozdrawiam wszystkich ktorzy konczyli 28.

[Gość: JedynyZielony w 28]

Ja kończyłem 28 w 89 roku. Wychowawczynią była, podobnie jak jednej z osób
powyżej, p.Góraj, której po prostu się nie da wspominać miło.Byliśmy chyba jej
pierwszą klasą (4c-8c) w której miała wychowawstwo i brak doświadczenia
pedagogicznego widać było na każdym kroku. Jednym z przykładów może być "super
motywacja" niektórych uczniów(m.in. również mojej skromnej osoby) :), w
momencie kiedy każdy z nas deklarował, gdzie zamierza kontynuować
swoją "przygodę" z edukacją.....reakcje p.Góraj, po usłyszeniu, że dana osoba
wybiera sie np. do Chałubińskiego, wyglądały mniej więcej tak: "(nazwisko)!,
Ty ! do Chałubińskiego ! z Twoją wiedzą ! nie widzę większych szans, dlatego
zastanów się, żeby nie okazało się, że jest za późno".......wzorowa motywacja
po pięciu wspólnie spędzonych latach i na kilka tygodni przed rozstaniem się ze
swoją klasą.....dlatego z niekłamaną przyjemnością pojawiłem się w SP28 po
ogłoszeniu wyników do liceum i z cynicznym uśmiechem na twarzy oznajmiłem pani
G., że "cud stał się faktem".......reasumując nasuwa mi się jeden krótki
wniosek: JAKA MATEMATYCZKA TAKA WYCHOWAWCZYNI......odbiegając od pani
G. "pozdrawiam środkowym palcem prawej dłoni" wiejskiego historyka
p.Opiłowskiego i jego rower typu Ukraina (nienawidziłem go tzn. p.O. nie
roweru :))............oraz dla odmiany SERDECZNE POZDROWIENIA I WIELKI SZACUNEK
DLA PANI TOMASZEWICZ........no i pozdro dla Marka Sałaja :)(baczność !) :):):)

[Gość: DK]

Witam
Też mam niemiłe wspomnienia z Górajową. Mnie wzięła na "wychowanie" zaraz po
Tobie. Ciekawe czy uczy jeszcze w tej szkole i co sądzą o niej obecni uczniowie?
Pozdrawiam
DK

[Gość: majka]

mnie tez uczyla matmy niecierpialam zawsze sie czepiala byla okropna!!!!

[Gość: K.Sz.]

Mnie uczyła polskiego przez dwa ostatnie lata niejaka pani Tatomir- lekko
zdziwaczała baba, jak się potem okazało, wredna ,na dodatek.Chociaż zawsze
byłem typowym humanistą, pisanie nie sprawiało mi trudności, postawiła mi na
koniec (jak to mówią: "bez orientu") trójczynę, mimo wcześniejszych obietnic
związanych z moim udzielaniem się w kółku polonistycznym i udziału w
olimpiadzie.
Nie mogłem odmówić sobie satysfakcji,kiedy zdałem do klasy humanistycznej w
liceum, pisząc egzamin na 5, co zwalniało mnie automatycznie z ustnego, żeby
tej pani, która nie nauczyła mnie niczego, nie zakomunikować radosnej
wieści.Cała moja wiedza, która pozwoliła mi na ten wyczyn (nie licząc
kilogramów czytanych wówczas książek), zagościła w mojej głowie w klasach V i
VI, kiedy uczyły mnie p. Wójcik (ówczesna wicedyrektorka) i p. Król (młoda
nauczycielka z LO Czachowskiego, która dorabiała na zastępstwie).Im to właśnie
należą się peany i hołd za zaszczepienie we mnie bakcyla polonistycznego!
Dzięki!
Właśnie im należą się podziękowania

[Gość: pestka]

Moi Mili, oj nieładnie, nieładnie...tak z nazwiska o nauczyciech! A gyby tak
odwrócić kota ogonem, niejeden uczniowski wybryk z nazwiska by sie
przypomniał... ale pamięć ma to do siebie, że przechowuje to, co dobre i chwała
jej za to! Pan Opiłowski - rewelacyjny historyk, rewelacyjny
wychowawca /wystarczy spojrzeć na poprzednie wątki, to Wasze wypowiedzi
niegdysiejszych uczniów "28"/ podobnie pisali uczniowie o Pani Góraj, która ze
mną uczyła "po sąsiedzku". Pozdrawiam wszystkich z "28"... tej cudownej,
wspaniałej Szkoły, która wysoko mierzyła i wysoko ustawiała poprzeczkę,
bo „Wiele szkody wyrządza pozorna dobroć okazywana leniwym studentom, których
się dopieszcza, hoduje, którym się nigdy nie mówi, że sobie nie radzą.” BYATT

[Gość: Piotrek]

Pozdrawiam Agnieszkę wtedy Myszkowską.

[Gość: Uczennica]

Hej!
Bardzo ciepło wspominam 28...Byłam w klasie pani Peszke. Była wymagająca, ale
miała niesamowita klasę. Teraz gdy sama posyłam dziecko do 1-szej klasy i widzę
jego piskliwo-emocjonalną wychowawczynię, z rozrzewnieniem wspominam naszą
panią, do której zawsze chodziliśmy z kwiatkami na dzień nauczyciela i dzień
matki:-))) Była też taka jedna od nauczania poczatkowego, pani Narcyza. Taka
ostra i sztywna, jakby kij od szczotki połknęła. Nikt nie wiedział, jak ma na
nazwisko i kiedy jakiś pierwszak powiedział, że "pani Narcyza cos tam", to go
okropnie op..., że sobie pozwala;-)
Pani Tomaszewicz, niesamowita klasa. Czasem wyrzucała nam od tłumoków i miała
pretensje, czasem powrzeszczała, ale czuło się, że sie nami przejmuje. I
przyjemnie było jej posłuchać. Kiedys nawrzeszczała na mnie przy całej klasie,
ech:-) Pan Basiński-matematyk, co wyzywał chłopaków od gudłajów i faworyzował
dziewczyny, lał jeszcze drewnianą linijką po łapach. I na przerwach krzyczał:
"wychódźcie, no, wychódźcie!" :-)Miał słabość do pani Tomaszewicz i zawsze jej
asystował na korytarzu. A pani Tomaszewicz dyla do palarni, paliła jak komin.
Pani Kęska- fizyczka, Jezu, ale ja się jej bałam! Byłą niewzruszona, kobieta
głaz, uśmiechała się na dzień nauczyciela i zakończenie roku szkolnego. Pani od
chemii Bednarczyk spoko, spokojna była. Sałaj od ZPT był zabawny, ale ja go nie
znałam dobrze, uczył chłopaków. Za to dziewczyny skazane były na rysunek
techniczny, pasty kanapkowe i skarpety na drutach u pani Cedro. Ona zawsze
opowiadała o swojej córce i kocie, jak się mył w umywalce i zlewie. Głupstwa
opowiadała straszne, a myśmy gorliwie słuchali, żeby lekcja się upiekła:-) Pani
od ruskiego- moja pierwsza pała i pierwsze łzy- nie pamiętam, jak się nazywała,
ale to była taka stara, wredna rusycystka, co na pytanie dlaczego my mamy uczyć
się ruskiego, a ruskie polskiego nie muszą, pokazywała nam mapę, jaki wielki i
wspaniały jest ZSRR:-))) Pani Franecka od historii- super była, cięta, ale
sprawiedliwa i spokojna. Pani Gront uczyła mnie ZPT w 4-tej klasie. Lała
chłopaków linijką po łapach, i opowiadała z kolei o swoim wnusiu, jak pisał
"babuni" życzenia na dzień babci, ojej, ale mysmy jej nie lubili! Stare smęty
opowiadała, straszyła nas i krzyczała. Ale najwiekszą nerwice to miałam u
geograficzki Zalibowskiej. Krzyczała na nas i stresowała na każdej lekcji. Miała
chyba wieczny syndrom napięcia przedmiesiaczkowego. A tych ćwiczeniówek to
nienawidziłam, nigdy nie wiadomo było, co tam wpisać. A w gablotkach były
zdjęcia powieszonych ludzi z IIWŚ i mydło z człowieka. Miałam na geografii
zawsze bóle brzucha i matka chodziła ze mną do lekarza i psychologa :-)
Biologiczka to był dopiero numer. Pani Jeżowska, stara, brzydka i niedobra.
Powiedziała nam kiedyś, że dzieci nie powinny oglądać tej głupiej bajki
"Pszczółka Maja", bo tam są same bzdury i zycie owadów wcale tak nie wygląda:-)
Potem miałam z panią pedagog, ale nie pamiętam, jak się nazywała, te wszystkie
pantofelki, chełbie i stułbie. A po niej była taka nowa biologiczka, ruda...jak
ona się nazywała?? Mieliśmy na zapleczu rybki, świnki morskie do karmienia i
wojnę o dyżur- wiadomo, kto karmił i sprzątał, nie odpowiadał na lekcji. Pani
Podsiadło z ruskiego, potem taka biedna młoda Ukrainka, pani Łaszewska, co
płakała przez nas na przerwach, bo byliśmy niegrzeczni i chłopcy rozrabiali na
lekcjach. Pan Darmas, wysoki matematyk, co mówił przez nos, w okularach i z
czarną brodą, super był, zawsze spokojny i miły. Pan Opiłowski, czaruś. Pytał,
czy się dziewczynkom podoba imię Kazimierz, hehe. Pani Bieniewska, harcmistrz i
wuefistka z powołania, jak ona dawała w kość! zawsze zwarta i gotowa do
działania, dawała do wiwatu. Pan Gabryś(??) od plastyki, taki wielki i gruby, z
wąsem, chodziła fama, że ma przepiękną żonę. Wymagający był, ale zawsze coś
ciekawego z nami robił.
Pamietam dyrektorkę, panią Dobaj, co miała zawsze brązową garsonkę i okulary jak
denka butelki. Jak ją widziałam na korytarzu to wyobrażałam sobie, że jak bym
była wezwana do niej na dywanik, to zesrałabym się ze strachu :-) Panie woźne-
jedna gruba, siwa i w niebieskim fartuchu, a druga mała, sucha i w czerwonym,
podobna do baby-jagi. Wrzeszczały obydwie:-)
Na przerwach lataliśmy na boisko, albo przed szkołę na murek, albo biegaliśmy po
dachu śmietnika i po słupkach przy tym śmietniku. Nie do wiary, że tak długo to
robiliśmy, i nikt nic nie zauważył, to było w sumie dość niebezpieczne. Albo
zasuwaliśmy pędem do sklepiku i kupowalismy orężadkę, co się ją zlizywało z ręki
na sucho:-) W zimie było lodowisko, zwichnęłam na nim nogę na łyżwach. W kiblach
była zawsze zabawa we wciąganie do środka chłopaków. Chyba na każdej przerwie.
Albo biliśmy się w "schowkach"- to były takie dwa miejsca pod schodami, chyba
tam były wejścia do jakichś gospodarczych pomieszczeń. Gralismy zawsze w gumy,
albo na skakance, albo w kości, albo w "anse, kabanse, flore". Stawało się na
całym korytarzu i jazda zabawa w kółko :-)
Świetlicę też pamietam, był luzik. Mocowaliśmy sie na dywaniku i kiedyś
położyłam trzech chłopaków, bo chuchra byli wszyscy:-)
Albo apele przed pierwszą lekcją. Apele z okazji. Zabawy na sali gimnastycznej.
WF na korytarzu. Ech...dużo wspomnień.
Piszcie, co pamietacie.
Bardzo ciekawa jestem jakichś wiadomości o starych nauczycielach. Ale chyba
niewielu ich juz pozostało...
Pozdrawiam wszystkich absolwentów:-))))))

[Gość: absolwent]

Po przeczytaniu Twojego wpisu stanely mi przed oczami lata przebyte w SP 28.
Musielismy tam chodzic w tym samym czasie, no moze ja ciut wczesniej, bo
niektore nazwiska sa mi obce. Ale klimat tamtych lat, lacznie ze szkolnymi
zabawami i ganianiem sie po murkach i smietniku, oddalas swietnie. Wlasnie tak
bylo. Przypomniala mi sie slynna dyraktorka (z okresu stanu wojennego) pani
Dobaj, ktora miala nieogolone i tak niemilosiernia owlosione nogi, ze pod
bezowymi rajstopami ukladaly jej sie fantazyjne esy- floresy! Produkowalismy
wtedy z chlopakami ulotki i wieszalismy je w szkole, a ona chodzila i je
zdejmowala. Takie byly czasy. Dyrektorka byla w PZPR , w przeciwienstwie do
historyczki pani Franeckiej (juz niezyjacej od paru lat), absolwentki KULu,
ktora po cichu i opowiadala nam prawde o Katyniu. Wtedy naprawde potrzeba bylo
na to odwagi.
Piszcie, jesli macie jakies wspomnienia z tej szkoly, bo to przeciez kawalek
naszej malej historii.
Pozdrowienia z goracego z Meksyku, bo tam rzucil mnie los :)

[Gość: Uczennica]

Hej. fajnie, że się odezwałeś:-) ja tez juz nie mieszkam w Radomiu i to pierwsza
moja próba wspomnień z tamtych czasów. Stare znajomości już dawno wygasły...
Który jestes rocznik? Bo ja 73. Jeśli jesteś starszy, to jest szansa, że znałeś
moją siostrę. Ona bardzo była zaprzyjaźniona z panią Franecką, potem z jej
synem, który chyba z teatrem był związany (?). O potajemnym nauczaniu nic nie
wiedziałam, w stanie wojennym to ja glut byłam niedojrzały. A u pani Franeckiej
kiedyś dałam plamę, bo powiedziałam, że Polska to między Wisłą i Odrą leży ;-)
Pozdrawiam.

PS. Pani od biologii to była Maria Rudecka, tak mnie to męczyło, że sobie
przypomniałam. Była przeurocza. Kiedy pojechałiśmy kiedys z wycieczką do
Zakopanego, na wędrówkę do którejś z dolin, miała buciki na wysokim obcasie i
niezrazona zasuwała w nich przez kilka godzin :-)

[Gość: absolwent]

Hej! Tak, jak wyczulem, jestem nieco :) starszy, choc myslalem, ze mniej.
Okazalo sie jednak , ze szkolne zabawy przynajmniej przez te 6 lat sie nie
zmienily, zmienili sie tylko nauczyciele.Kiedys ta roznica wieku byla ogromna,
teraz chyba nie ma wiekszego znaczenia.
Zaciekawilas mnie ta Twoja siostra, bo dobrze znam syna p.Franeckiej, o ktorym
wspominalas. A jeszcze bardziej zadziwila mnie wiadomosc o p.M.Rudeckiej, jesli
te sama pania mamy na mysli. Do 1986 byla dyrektorka V LO (Traugutta), byc moze
potem zlapala godziny w szkole? Ale ta byla geografka...Choc w polskiej szkole
wszystko mozliwe. Napisz cos o niej. Ta nie byla juz pierwszej mlodosci,
zgodnie z nazwiskiem wlosy miala farbowane na rudo i dosc specyficznie sie
ubierala. Czy chodzi o te sama osobe?
Pozdrowienia :)

[Gość: Uczennica]

Hej!
Jak dobrze zrozumiałam, jesteś 6 lat ode mnie starszy? W takim razie duża
szansa, że moja siostra była albo w Twojej, albo w równoległej klasie... Łał:-)
Natomiast jeśli chodzi o panie Rudeckie, to na pewno dwie różne osoby. Ta "moja"
była gdzieś po 30-tce i na pewno była biologiczką;-) I też była ruda, wyglądało,
że naturalnie.
A pamietasz, jak nazywał się ten stary radziecki dinozaur, przyczyna moich
pierwszych łez? Nijak nie moge sobie przypomnieć. Kazała mi powiedzieć po rusku,
że ognisko płonie, a ja nie wiedziałam, że to "żygut kastior". Zagięła mnie.
Pozdrawiam:-)

[Gość: Uczennica]

Tak mnie wzięło na wspomnienia, że aż przejrzałam stary pamiętnik z wpisami
koleżanek i kolegów z klasy oraz nauczycieli i nauczycielek. (latałam zawsze
jak taki mały lizusek prosząc się o wpis;-)))
Z wpisów tych wynika, że pani od fizyki to nazywała się bardziej Komorowska,
niż Kęska, był nauczyciel WF-u, pan Kutkowski- nawet nie pamiętam, jak
wyglądał, jakis taki wysoki przystojniaczek;-), energiczna pani od angielskiego
pani Sobieraj (pamietam ją mgliście. Kiedyś obraziła się okropnie, bo któryś z
kolesiów powiedział o niej "kłamczucha":-) ), była jeszcze taka szczupła i
nerwowa, z takimi wielkimi oczami od biologii pani Lidia Kołtun. Mam tu jeszcze
jakąś panią J Kozłowską, ale zupełnie nie czaję, kto to. Raczej jakaś starsza
nauczycielka. Hmmm. Może to ta od ruskiego?? Pan Stępień, albo Stępniewski- od
plastyki. Taki szczupły, niewysoki, z 2-dniowym zarostem, z czarnymi włosami,
trochę jak postać z japońskich kreskówek. Wrażliwiec był. A ten drugi to się
nazywał Gawełek (Gabrysia znałam tez, ale to było gdzie indziej:-) Była
przecież jeszcze pani Krawczyk od muzyki, zawsze taka delikatna i w
natchnieniu. Śpiewało się kiedyś te wszystkie Międzynarodówki...ech. A na
zastępstwo przychodził zażywny, rumiany staruszek ze skrzypcami i uczył nas
śpiewać piosenki o słowiku.
Patrzę na te wpisy i co widzę... Pani Tomaszewicz z jakąś wzniosłą sentencją o
książkach, a obok w kącie napis: Basiński. Hahahaha, on ją naprawdę uwielbiał :-
)))))

[Gość: absolwent]

Ta pani Kozlowska, to wlasnie od ruskiego byla, trafilas w dziesiatke. Tych
wszystkich mlodych niestety juz nie ogarniam, pewnie juz mnie nie bylo. Pani
od fizyki nazywala sie jednak Keska, nie trawilem jej, a ona mnie. A wlasciwie
traktowala, jak zlo konieczne, bo nigdy nie umialem nic z jej przedmiotu i
zawsze musialem sie poprawiac. Do dzis fizyka to dla mnie czarna magia. Za
moich czasow jednym z najmlodszych nauczycieli byl Salaj, ktory nie blyszczal
specjalnie i kiedys zagielismy go z kolega z rysunku technicznego. Zgrywal
cwaniaka, wiec zadalismy mu podchwytliwa zagadke, ktora sprzedal nam tata
kolegi (inzynier, majacy rysunek techniczny w malym palcu). Oczywiscie p.Salaj
nie znal odpowiedzi. Zyskalismy slawe wsrod kolegow i mielismy przerabane u
niego do konca, bo go osmieszylismy. A pokazalismy tylko jego niewiedze.I tak
nie przyznal sie do bledu, co go calkiem pograzylo w oczach klasy i stracil
resztki autorytetu.
Jest tych wspomnien szkolnych mnostwo. Czasy podstawowki wywieraja jednak na
czlowieka powazny wplyw. Nie uwierzysz, ale do dzisiaj miewam sny umiejscowione
w szkole 28. Tej z naszych czasow. Bylem tam kiedys, z 10 lat temu i tak
dziwnie poczulem sie wchodzac tam. Jak Alicja w Krainie Czarow. Coz sie dziwic,
zostawilismy tam w koncu kawalek zycia.
Pozdowiemnia :)

[Gość: absolwent]

Ta pani Kozlowska, to wlasnie od ruskiego byla, trafilas w dziesiatke. Tych
wszystkich mlodych niestety juz nie ogarniam, pewnie juz mnie nie bylo. Pani
od fizyki nazywala sie jednak Keska, nie trawilem jej, a ona mnie. A wlasciwie
traktowala, jak zlo konieczne, bo nigdy nie umialem nic z jej przedmiotu i
zawsze musialem sie poprawiac. Do dzis fizyka to dla mnie czarna magia. Za
moich czasow jednym z najmlodszych nauczycieli byl Salaj, ktory nie blyszczal
specjalnie i kiedys zagielismy go z kolega z rysunku technicznego. Zgrywal
cwaniaka, wiec zadalismy mu podchwytliwa zagadke, ktora sprzedal nam tata
kolegi (inzynier, majacy rysunek techniczny w malym palcu). Oczywiscie p.Salaj
nie znal odpowiedzi. Zyskalismy slawe wsrod kolegow i mielismy przerabane u
niego do konca, bo go osmieszylismy. A pokazalismy tylko jego niewiedze.I tak
nie przyznal sie do bledu, co go calkiem pograzylo w oczach klasy i stracil
resztki autorytetu.
Jest tych wspomnien szkolnych mnostwo. Czasy podstawowki wywieraja jednak na
czlowieka powazny wplyw. Nie uwierzysz, ale do dzisiaj miewam sny umiejscowione
w szkole 28. Tej z naszych czasow. Bylem tam kiedys, z 10 lat temu i tak
dziwnie poczulem sie wchodzac tam. Jak Alicja w Krainie Czarow. Coz sie dziwic,
zostawilismy tam w koncu kawalek zycia.
Pozdrowienia :)

[Gość: Beata]

Witam serdecznie młodsze pokolenie: Ja kończyłam szkołę w 76.Tak właśnie
P.Kozłowska uczyła rosyjskiego a p.Kęska fizyki. ale ponieważ jestem od was
dużo starsza (sama się dziwiłam ze ci nauczyciele jeszcze uczyli takich
smarkaczy jak wy:))to p.Kęska była wtedy miłą, bardzo ładna osoba, która często
żartowała. P. Kozłowska miała niestety swoje humorki i dużo mówiła o swojej
miłości do ZSRR, ale nie robiła nam krzywdy,choc cisnęła strasznie.P.Franecka
(nie wiedziała, że nie żyje)była już wtedy starszą panią:)(teraz myslę,że miała
ok 40 45 lat)i dużo wymagała z historii. Bardzo dbała tez o pracownie i po
każdej lekcji sprawdzała czy nie pojawiły się rysy, napisy na stolikach,(co to
człowiek pamięta). Polski to p. Tatomir, ktoś pisał ze niczego nie nauczyła. Ja
całą gramatyk zawdzięczam tylko jej. Matematyka śp. p. Barbara Kurbiel
wspaniały, dobry, wymagający nauczyciel.Była jeszcze p. Falkiewicz(chyba tak)
od geografii i oczywiscie wspaniały, miły, życzliwy dyrektor śp p.Lipiński
Pytanie, czy tak różny odbiór nauczycieli to kwestia naszego spojrzenia czy ich
zmian spowodowanego wiekiem i co tu duzo mówić trudna pracą. Pozdrawiam

[Gość: Uczennica]

Witam starszą koleżankę:-)
Wiesz, z nauczycielami to jest zawsze różnie. Przeciez i oni mieli z nami albo
udrękę, albo przyjemności, i zachowywali się różnie. Pani Kęska jak się
zastanowię, była zawsze jakby znudzona. Uśmiechała się mało, była stanowcza,
sucha i ręka jej nie drżała, kiedy stawiała pały. Ale nie pamiętam, żeby
wrzeszczała, czy wyzywała kogoś. Np. p. Basiński to słownie sobie nieźle
pozwalał. Kiedyś zapisywałam gdzieś te wszytkie jego wyzwiska (naprawdę
oryginalne), niestety przepadły. Pamiętam tylko gudłaja. A równocześnie
uśmiechał się dużo, żartował a dziewczynom pozwalał na bardzo wiele.
A w pracowni pana Sałaja wisiały takie socjalistyczne plakaciki, no nie?
Np. "Czego Jaś sie nie nauczył, tego Jan nie b`ędzie umiał", albo coś o
bezpieczeństwie w miejscu pracy. Pamiętacie?
Wspominam z rozrzewnieniem, że w mojej klasie poczatkowej stały jeszcze stare
ławki z zielonymi pulpitami i dziurką na kałamarz. Ja siedziałam z moim kolegą
w trzeciej, albo czwartej na środku i tam była genialna ruchoma deska, więc
czasem się huśtaliśmy:-)
Też mi się czasem śni 28-mka. Zazwyczaj schody z drewnianą poręczą, na której
jak człowiek zjeżdżał, to haratał się o te gulki, albo korytarze. Czasem kible,
gdzie kipiało życie towarzyskie...:-)
Pozdrawiam!

[Gość: Gośka]

Witam:)
Jak miło poczytać o starej szkole:)
Jestem rocznikiem 72-p.Franecka była moja
wychowawczynią.Kozłowska,Cedro,Boryczko(Boryczka)Zalibowska,Bieniewska jeju
kiedy to było:)Ja nawet z sentymentu odbywałam praktyki nauczycielskie w tej
szkole:)Pozdrawiam wszyskich z 28 tych młodszych i starszych:)

[Gość: Uczennica]

A kto to był Boryczko?? Brzmi znajomo, ale niestety nie kojarzę..

[Gość: Gośka]

Boryczko albo Boryczka:)Przed nim uczyła matematyki jego żona ,później
przyszedł on i też uczył matematyki.

[Gość: Uczennica]

Czekaj, czekaj...taki krecik niewysoki w rogowych okularach? Z ciemnymi włosami?
A może z brodą i wąsami...?

[Gość: Gośka]

Ten wysoki z brodą i wąsami to p.Darmas a własnie ten niewysoki to Boryczko:)

[Gość: wesołek]

Ja jestem z rocznika 71...Boryczko była moją wychowawczynią....może jakieś
spotkanko po latach....Pozdrawiam Gosiu....:)

[Gość: Gośka]

Pozdrawiam Michałku :)Mam kontakt z paroma osobami z mojego rocznika więc takie
ogólne spotkanko jak najbardziej:)

[Gość: aaa30]

Droga Beatko. Nie uśmiercaj dyrektora Lipińskiego !
Wiele juz razy pisałem na tym forum ( są inne wątki dotyczące szkoły 28), że
dyrektor Lipiński ŻYJE ! Mieszka w Radomiu na ulicy Jastrzębiej i nawet
niedawno Go widziałem (koniec czerwaca 2007r). Porusza się bardzo wolno, widać,
że chodzenie sprawia mu już trudność, ALE CHODZI! ŻYJE !
Na emeryturze hodował pszczółki, miał pasiekę i sprzedawał miód.
Jak Go spotkam, to spróbuję z nim porozmawiać. Ciekaw jestem, czy przypomni
sobie mój incydent z wybitą szybą.

[Gość: Beata]

To bardzo przepraszam i bardzo sie cieszę. Ja teraz nie bywam w Radomiu i
miałam taką informacje.A jak wspominam szkołe, to rzeczywiscie jakby to było
wczoraj. Pozdrawiam

[Gość: była uczennica]

ta od ruskiego to może p. Kozłowska?

[Gość: marta]

Pani Bieniewska, harcmistrz i
wuefistka z powołania, jak ona dawała w kość! zawsze zwarta i gotowa do
działania, dawała do wiwatu.

Niestety już Pani Bieneiwska nie zyje (*)

[Gość: Beata]

Na WF dawała w kość co dopiero teraz doceniam(starsza pani po 40:)) Ale czy
pamiętacie te wspaniałe obozy w Poddębiu. Gdyby teraz wysłac na taki obóz nasze
dzieci,juz wychowane w innych warunkach chyba by nie przezyły:) a ja wspominam
je z wielkim sentymentem. Byłam tam 3 lub 4 razy. Te spacery plażą do Ustki,
zbieranie jagód na obiad, nocne warty, alarmy. To wszystko dzieki p.
Bieniewskiej. Pozdrawiam jej synów (moi rówiesnicy).

[wexy1]

Witam, kończyłam 28 w 71 roku. Aż łezka się w oku kręci jak czytam Wasze
wspomnienia. Moją wychowaczynią była pani Kordys.Wspaniała osoba. A z
nauczycieli najbardziej pamiętam panią śp.Kurbiel - to dzięki niej do tej pory
kocham matematykę. Oczywiście niezapomniana pani Franecka, dzięki której
historia to był mój ulubiony przedmiot. Jej spokój i indywidualne podejście do
kazdego ucznia to była klasa sama w sobie. Wspaniały, ciepły pedagog.Uczyła
mnie oczywiście pani Kęska - fizyk, która za moich czasów była panienką
i nazywaliśmy ją "Kopernik" z powodu jej uczesania.Muzyka to pan Preisner.
Wszyscy mieliśmy piątki ze śpiewu, nawet mój późniejszy mąż, któremu słoń
nadepnął na ucho.Ja nawet śpiewałam w chórze szkolnym i jest taka książeczka
wydana z okazji X-lecia szkoły, w krórej jest zdjęcie właśnie tego chóru i
miedzy innymi ja z szeroko otwartą buzią w trakcie śpiewania. Ale to były
cudowne czasy !!!!!!!1 Te oranżadki lizane z dłoni, malagi na sztuki, lodowisko
na boisku szkolnym, murek przed szkołą i wierzba płącząca.Z grona
pedagogicznego ceniłam sobie bardzo panią Tatomir bo była może zimna i
wymagająca ( u niej 3 to w innej szkole było już 5 ) ale języka polskiego mnie
nauczyła. A wiersz zaczynający się od słów: A z tej celi pustej i chłodnej
trzeba będzie niedługo odejść, jeszcze spojrzeć w niebo pogodne ... itd.."
pamiętam do dzisiaj. A może ktoś z Was pamięta słynną śp. "Kaczkę" od
geografii ? Albo panią Dziubową ? Czy jestem najstarsza na tym forum ? To
przecież tylko rocznik 56, a szkoła nr 28 to jakby było wczoraj.
Pozdrawiam Wszystkich

[Gość: aaa30]

> Czy jestem najstarsza na tym forum ? To
> przecież tylko rocznik 56, a szkoła nr 28 to jakby było wczoraj.
> Pozdrawiam Wszystkich.
No nie jesteś najstarsza.
Czasami ja też tu zaglądam ( jest mój post trochę wyżej: 20-04-2006r).
Też mam bardzo miłe wspomnienia z tej szkoły.
Pozdrawiam wszystkich, którzy ją skończyli.

[Gość: pestka]

mój rocznik to 65, nie byłam uczniem sławnej "28", ale nauczycielem
sławnej "28" w latach wczesnych 90-tych. Miłe to były czasy w pracy
nauczycielskiej na Jaracza. A co u Was teraz słuchać Nauczyciele i Uczniowie?
Jest dziś 22 czerwca, zatem przy okazji wspaniałych wakacji życzę!

[Gość: pestka]

minął lipiec, sierpień, wrzesień, a nikt nie odpowiedział..."28" to
kuźnia młodych talentów przy tej maleńkiej, osiedlowej uliczce
Jaracza, na której wiosną kwitły cimnoróżowe, piękne głogi. Teraz
zapewne spadają na boisko jesienne liście z rosnących tam topoli.
Wszystkim, wszystkiego dobrego w nowym roku szkolnym :)))

[Gość: Janusz]

Gość portalu: pestka napisał(a):
> Wszystkim, wszystkiego dobrego w nowym roku szkolnym :)))

Ja także życzę Wszystkim wszystkiego dobrego w nowym roku szkolnym:-
))) A że niedługo Dzień Nauczyciela, to również najlepsze życzenia
dla nauczycieli:-)))

Do "28" chodziłem już dość dawno temu, bo w latach 1972-80. Piękne
czasy:-))) Wspaniali nauczyciele, spośród których szczególnie
serdecznie wspominam panią Kurbiel - wspaniałego człowieka:-) i
wspaniałą nauczycielkę matematyki. Również bardzo ciepło wspominam
panią Franecką uczącą nas historii, panią Walkiewicz - nauczycielkę
geografii i naszą wychowawczynię czy też panią Tomaszewicz, która
uczyła nas polskiego.
Ale przede wszystkim wspominam "beztroskie lata", kiedy to wolny
czas spędzało się grając w piłkę na boisku (za moich czasów były dwa
boiska - większe "górne" i mniejsze "dolne" - teraz, jak widziałem,
jest jedno wieksze boisko, na poziomie starego "górnego"). W zimie
jeździło się na łyżwach albo na sankach - górką saneczkową był zjazd
z górnego boiska na dolne. Cały rok za to grano w kapsle na murku
otaczającym trawnik przed szkołą:-) A były to czasy, gdy kolarski
Wyścig Pokoju cieszył się ogromną popularnością, więc szczególnie w
maju, gdy ten wyścig się odbywał, wzrastała popularność gry w
kapsle, które zdobione były "koszulkami" sławnych kolarzy:-)))
Pamiętam też "wojny" jakie toczyły ze sobą rózne zwasnione grupy,
używając "przerażającej" broni, jaką stanowiły "rurki" (najczęsciej
elementy ołówków automatycznych) z których strzelano ryżem lub
kulkami z plasteliny. Pamiętam jak zmęczeni biegaliśmy do sklepu
spożywczego przy Solskiego na oranżadę, która była sprzedawana w
butelkach z "hermetycznym" zamknięciem (z rozrzewnieniem zuważyłem
takie zamknięcie przy butelkach czeskiego piwa Kelt:-) ). Gdy było
ciepło, zamiast na oranżadę można było pobiec na wodę ("czystą"
lub "z sokiem" z saturatora, który od późnej wiosny do wczesnej
jesieni był na Traugutta, przy Empiku.

Od kilkunastu lat mieszkam już poza Radomiem, ale ostatnio, będąc w
Radomiu, wybrałem się na spacer na Planty, przechodziłem obok "28",
która niewiele się z zewnątrz zmieniła, na trawniku przed wejściem
nadal są przepiękne wierzby płaczące, te same, które tam rosły gdy
zaczynałem swoją edukację idąc pierwszy raz do szkoły...

Pozdrawiam wszystkich nauczycieli i uczniów "28":-)))

A może ktoś z rocznika '75???

[bigda]