niechlubny rekord

[Gość: zonk]

... jesli chodzi o bezrobocie w miescie "niechlubny rekord" nalezy do
Radomia i jak podaje GW obecnie wynosi 28,3 %. Co z tym zrobic ?

[Gość: syfon]

Ciekawe, co na to władze miasta, decydenci z PUPu i wszyscy inni, którzy są od
tego, żeby "coś z tym zrobić". Ja się obawiam, że ich recepta to: "wysadzić w
powietrze, poczekać, aż kurz opadnie i zaorać".

A wersja soft: zmusić radomian do emigracji zarobkowej, przymusowo
wyrejestrować pod byle pretekstem albo kazać im się wystarać o renty, wtedy
stopa bezrobocia spadnie.

A poważnie: w WUPie już za kilka miesięcy ruszy (jeśli zostaną przyznane środki
z EFS) może nawet kilka programów służących aktywizacji zawodowej różnych grup
z naszego regionu. Nie ma to na celu tworzenia miejsc pracy, ale np. poprawę
kondycji bezrobotnych w zakresie jej poszukiwania (szkolenia, kursy,
subsydiowanie zatrudnienia młodzieży). Przedsięwzięcie jest na etapie
zgłaszania pomysłów i z tym może być najtrudniej, bo chodzi o to, by przekonać
bezrobotnych np. do tego, żeby uczyli się języków, czy obsługi kas fiskalnych.
trzeba to zrobić tak, by ci ludzie uwierzyli, że zdobywanie nowych kwalifikacji
nie jest stratą czasu, a moze im się kiedyś przydać. Ale pracują nad tym zdolni
ludzie, więc jakoś to będzie. Szkoda tylko, że realizacja tych pomysłów zależy
od unijnych pieniędzy, których de facto jeszcze nie ma i wcale nie muszą być
przyznane. Ale jeśli popłyną, to chyba coś się jednak ruszy, tylko, do djabła,
żeby oni chcieli chcieć!

[Gość: GregorY]

o własnie: żeby chcieli chcieć.
Ile razy oglądam obszymurków w bramach. którzy wolą kuroniówę (500zł) niż iść
do pracy za 700? Patologia.

[Gość: syfon]

Te obszczymurki żyją raczej z pomocy społecznej, niż kuroniówki, bo żeby dostać
zasiłek, to trzeba przepracować legalnie rok na umowie o pracę.
Patologii upatrywałbym zresztą trochę gdzie indziej, tu mianowicie, gdzie
ludziom doechciewa się zrobić czegokolwiek ze swoim życiem. W tym momencie,
kiedy przestają chcieć się dokształcić, przekwalifikować, kiedy przychodzą z
roszczeniami typu "dejta mi robote!", ale sami sobie nie chcą pomóc. To jest
problem, trzeba przekonać ludzi, że niezależnie od wieku, dotychczas zdobytych
kwalifikacji, osobistych zdolności, przekonań i wszystkich innych barier, po
prostu muszą się uelastycznić, dostosować się do wymogow rynku pracy i jeśli
ktoś stwarza im taką możliwość za zupełną darmochę, to grzechem byłoby nie
skorzystać. To jest patologia bezrobocia: przestaje się chcieć traktować ten
stan jako przejściowy, mogący służyć zrobieniu rzeczy pożytecznych i wcale
niekosztownych dla siebie i swoich bliskich. Bezrobocie to trochę jak bezpłatny
urlop - można zająć się dziećmi, dokształcić się, przeczytać parę książek, a tu
co? Czarna rozpacz i życie z dnia na dzień, od zapomogi do zapomogi albo
zebranie na wino, żeby sobie ulżyć.

[Gość: Bartek]

Jak byliście naiwni, tak nadal jesteście. Nie czas teraz
tego tłumaczyć - zastanówcie się może sami nad tym że IM
WIĘCEJ PIENIĘDZY IDZIE NA WSZELKIE PROGRAMY MAJĄCE
ZREDUKOWAĆ BEZROBOCIE, TYM BARDZIEJ TO BEZROBOCIE
WZRASTA. Ja już macham ręką na to, że wielu z was nie
jest w stanie pojąć teoretycznej strony tego zagadnienia,
ale na miłość Boską, przecież od dawna widać to w
praktyce! Ile jeszcze ludzkiego nieszczęścia trzeba zanim
się opamiętacie?

[Gość: Bibis]

Wszyscy głoszą piękne teorie. Uzyć się trzeba, dokształcać także,
przekwalifikowywać ... Tylko co dalej, najwyżej się wysadzi ze "stołka" już
pracującego i on będzie bezrobotnym. Z bezrobociem trzeba walczyć poprzez
tworzenie nowych miejsc pracy. A tego prawie nie ma. Jest to przelewanie z
pustego w próżne. Wielu bezrobotnych skończyło kursy jakie tylko mogło i co
dalej są bezrobotnymi. Trzeba pamiętać także o systematycznych działaniach w
wielu zakładach, jak tylko można i kogo można wysyła się na różnego rodzaju
zasiłki przedemerytalne. W ten sposób "produkuje się" i wysyła ludzi na
garnuszek ZUS-u. Liczba pracujących maleje, emerytów wzrasta, a bezrobotnych
czasami maleje, czasami wzrasta. Jak dotychczas nie ma mądrych, żeby to
zmienić. Ot cała prawda o czynnej walce z wielkim bezrobociem.

[Gość: Bartek]

Gość portalu: Bibis napisał(a):

> Wszyscy głoszą piękne teorie. Uzyć się trzeba,
dokształcać także,
> przekwalifikowywać ... Tylko co dalej, najwyżej się
wysadzi ze "stołka" już
> pracującego i on będzie bezrobotnym. Z bezrobociem
trzeba walczyć poprzez
> tworzenie nowych miejsc pracy. A tego prawie nie ma.
Jest to przelewanie z
> pustego w próżne. Wielu bezrobotnych skończyło kursy
jakie tylko mogło i co
> dalej są bezrobotnymi. Trzeba pamiętać także o
systematycznych działaniach w
> wielu zakładach, jak tylko można i kogo można wysyła
się na różnego rodzaju
> zasiłki przedemerytalne. W ten sposób "produkuje się" i
wysyła ludzi na
> garnuszek ZUS-u. Liczba pracujących maleje, emerytów
wzrasta, a bezrobotnych
> czasami maleje, czasami wzrasta. Jak dotychczas nie ma
mądrych, żeby to
> zmienić.

Są tacy mądrzy, którzy wiedzą co z tym zrobić, cóż z
tego, skoro Wy nie chcecie ich słuchać?