Gość: archiwista
IP: *.dip0.t-ipconnect.de
16.08.06, 11:40
Broszura KW PZPR o wydarzeniach marcowych 1968 r.
Kliknij na obrazek, aby zobaczyć powiększenie
Broszura propagandowa wydana przez Komitet Warszawski (KW) PZPR traktująca o
uczestnikach wydarzeń w marcu 1968 roku. Broszura wydana była bez strony
tytułowej.
Wersja tekstowa broszury (zachowano oryginalne błędy ortograficzne i
interpunkcyjne, usunięto numerację stron.)
Spis treści
1. Kim są i jaką działalność prowadzili Modzelewski i Kuroń?
2. Dlaczego z grupą prowodyrów ekscesów na Uniwersytecie Warszawskim
połączono Ewę Zarzycką? Przecież, jak to stwierdziła później prasa, przebywa
ona od kilku miesięcy poza granicami Kraju.
3. Czy rodzice powinni ponosić odpowiedzialność za postępowanie dorosłych
dzieci?
4. Kiedy powstał i co robi Klub "Babel"?
5. Jakie stanowisko wobec ostatnich wydarzeń zajmują pracownicy nauki na
Uniwersytecie Warszawskim i w innych uczelniach?
6. Często się słyszy o wichrzycielskiej grupie "komandosów" z UW, kim oni są
i co robią ich rodzice?
1. Kim są i jaką działalność prowadzili Modzelewski i Kuroń ?
W ciągu kilku lat Karol Modzelewski i Jacek Kuroń rozwijali na Uniwersytecie
Warszawskim antypartyjną, wichrzycielską działalność polityczną, w której
uciekali się do parokrotnie ponawianych prób utworzenia nielegalnej
organizacji o charakterze antypaństwowym powiązanej z wrogimi Polsce Ludowej
ośrodkami zagranicznymi.
Odskocznią dla tej działalności stał się zorganizowany w listopadzie 1962 r.
Przez nich obu Polityczny Klub Dyskusyjny ZMS przy Uniwersytecie. Modzelewski
korzystał w tym czasie ze stypendium doktoranckiego na Wydziale Historii UW.
Kuroń był działaczem harcerskim, głównym organizatorem tzw. harcerskich
drużyn walterowskich, które skupiały sporą liczbę dzieci wyższych urzędników
państwowych, działaczy politycznych i gospodarczych. Drużyny te ze względu na
ujawniający się w nich niewłaściwy kierunek ideowo-polityczny zostały w roku
1961 rozwiązane. Wśród nich między innymi szukali potem Modzelewski i Kuroń
zwolenników swego programu.
Uzasadniając działalność Politycznego Klubu Dyskusyjnego potrzebą ożywienia
życia politycznego i ideowego na Uniwersytecie, Modzelewski i Kuroń dążyli w
rzeczywistości do upowszechnienia z pomocą Klubu swych tez o
rzekomym "kryzysie" istniejącego w Polsce ustroju i konieczności "naprawy
socjalizmu". W Klubie zjawiali się różni ludzie spoza uczelni, w tym
uczniowie niektórych liceów ogólnokształcących wśród których przy czynnym
udziale Modzelewskiego powstał uczniowski Klub Poszukiwaczy Sprzeczności.
Ponadto Modzelewski jako członek Zarządu Uczelnianego ZMS opracował i
lansował program tej organizacji, wedle którego nie miała być ona
sojusznikiem i pomocnikiem partii, lecz siłą wobec niej opozycyjną. Wedle
tego programu ZMS miał stać się organizacją elitarną, wyprzedzającą partię w
krytyce istniejącego stanu rzeczy. Próbką takiego pojmowani
roli "socjalistycznej" organizacji młodzieżowej na wyższej uczelni były
wysiłki Modzelewskiego w związku z tzw. "listem 34" zmierzające do zwołania
zgromadzenia studenckiego dla zaakceptowania polityki kulturalnej partii. Ta
działalność spotkała się z ostrą krytyką ze strony Komitetu Uczelnianego
PZPR, który w kwietniu 1964 r. Usunął Modzelewskiego ze swego składu, a w
miesiąc później udzielił mu upomnienia. Mimo to Modzelewski nie wyrzekł się
swej antypartyjnej działalności.
W listopadzie 1964 r. Ujawniono fakt przygotowywania przez Modzelewskiego i
Kuronia materiałów propagandowych o treści nielegalnej. W elaboracie tym
Modzelewski i Kuroń po tendencyjnym i wypaczonym przedstawieniu stosunków
gospodarczych, społecznych i politycznych w kraju sformułowali program
nielegalnej działalności zmierzającej do zdyskredytowania, a następnie
obalenia obecnego systemu władzy państwowej. Elaborat skonfiskowano,
prokuratura wszczęła śledztwo przeciwko jego autorom. Zostali oni
dyscyplinarnie zwolnieni z Uniwersytetu jako osoby nie godne pełnienia
funkcji dydaktyczno-wychowawczych w socjalistycznej uczelni. Komitet
Uczelniany PZPR po dokładnym zapoznaniu się ze sprawą postanowił w
listopadzie 1964 r. wykluczyć z partii Modzelewskiego, Kuronia oraz kilka
osób, które z nimi współpracowały.
Platforma polityczna Modzelewskiego i Kuronia sprowadzała się m. in. Do
następujących tez. Twierdzili, że gospodarka socjalistyczna znajduje się w
stanie nieustannego kryzysu. Posunęli się do nawoływania, by w
drodze "rewolucji" obalić władzę ludową i w tym celu wzywali do strajków i
obniżania wydajności pracy. Platforma Modzelewskiego i Kuronia zawierała tezy
o rzekomym wyrodzeniu się systemu socjalistycznego. Autorzy elaboratu
zaczerpnęli z arsenału propagandy grupy Ma Tse-tunga tezę, iż Związek
Radziecki i kraje demokracji ludowej zdradziły ponoć rewolucję światową,
a "biurokracja polityczna", jak ją nazywali, weszła w zmowę z oligarchią
neokapitalistyczną, by zahamować rewolucję antykolonialną i utrzymać przy
pomocy szantażu atomowego swą dominację nad światem.
Wreszcie, elaborat Modzelewskiego i Kuronia rozwijał anarchistyczny program
ustroju społeczno-politycznego. postulujący grupową własność produkcji, wolną
grę sił politycznych, a także likwidację stałej armii. To ostatnie hasło jest
szczególnie znamienne jako wyraz stosunku grupy do zasadniczych interesów
kraju i narodu. Trzeba być całkowicie obojętnym na sprawy bezpieczeństwa
kraju, by wysuwać hasło likwidacji stałej armii w świecie podzielonym na dwa
systemy społeczno-ustrojowe i wstrząsanym konfliktami zbrojnymi, w Europie,
nad którą wisi cień militaryzmu zachodnioniemieckiego.
Tak więc program Modzelewskiego i Kuronia stanowił zbiór antysocjalistycznych
koncepcji, jakie w ostatnim dziesięcioleciu wysuwali różnej maści
rewizjoniści i dogmatycy, oportuniści i sekciarze. Demagogia polityczna i
całkowita utrata poczucia odpowiedzialności politycznej - oto cechy jej
platformy.
Jakkolwiek początkowo postanowiono ograniczyć się wobec Modzelewskiego i
Kuronia do sankcji partyjnych i dyscyplinarnych spodziewając się, że
uczestnicy grupy zaniechają wrogiej działalności, nie skłoniło to
wichrzycieli do zmiany stanowiska. Co więcej podjęli nową próbę opracowania i
rozpowszechniania swej platformy politycznej. Wciągnąwszy do współudziału
grupę studentów, głównie dawnych uczestników Klubu Poszukiwaczy Sprzeczności,
sporządzili i zaczęli rozpowszechniać w różnych środowiskach studenckich nowy
dokument, który pod nazwą "listu otwartego" złożyli również we władzach
uczelnianych PZPR i ZMS na uniwersytecie. Znów nawoływali do obalenia
istniejącego systemu władzy. Działalność ta spowodowała wszczęcie przeciwko
Modzelewskiemu i Kuroniowi postępowania karnego zakończonego w październiku
1965 r. prawomocnym wyrokiem skazującym.
Także po aresztowaniu prowodyrów ich sprzymierzeńcy w propagowaniu wrogich
polityce partii i państwa ludowego poglądów nie zaprzestali wysiłków
zmierzających do mącenia umysłów młodzieży studenckiej na Uniwersytecie
Warszawskim, nie napotykając w tej działalności dostatecznie zdecydowanego
przeciwdziałania ze strony części pracowników naukowych i aktywu społeczno-
politycznego uczelni.
Gdy zatem w połowie roku 1967 Modzelewski i Kuroń znaleźli się znów na
wolności włączyli się niezwłocznie do działania grupy wichrzycieli na
Uniwersytecie Warszawskim, którą w czasie ich nieobecności kierował m.in.
Adam Michnik. Grupa ta korzystając z pomocy Modzelewskiego i Kuronia, podjęła
tym aktywniejsze wysiłki, dla podburzania młodzieży studenckiej przeciwko
partii i władzy ludowej, uczynienia z młodzieży narzędzie gry politycznej.
Godne ubolewania ostatnie wydarzenia na Uniwersytecie Warszawskim to między
innymi również rezultat aktywnej działalności Modzelewskiego i Kuronia,
którzy w związku z tymi wydarzeniami zostali ponownie are
