KOSCIÓŁ KATOLICKI Sp z o.o.

Schyłek kościoła KATOlickiego

[Gość: *]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=28&w=30103040&a=30103040

Ojciec Rydzyk w Pacanowie!

[Gość: Ed]

Szukając jakiejś stacji radiowej, trafiłem zupełnie przypadkowo na transmisję
mszy odpustowej (święto Podwyższenia Krzyża) z Pacanowa. Ale przyczyną
transmisji - jak się okazało - nie był odpust z okazji święta, lecz obecność
dyrektora toruńskiej rozgłośni Radio Maryja. Zacząłem słuchać słodkiego głosu,
przepojonego jadem, natchnionego mówcy, który najpierw przywitał
parlamentarzystów właściwych, a następnie Lud Boży, który wsłuchiwał się w
orację natchnionego redemptorysty, jakby sama i osobiście mówiła "Maryja zawsze
Dziewica".

Ojciec dyrektor zaatakował wszelkich przeciwników jego koncepcji. Chcąc ich
zatopić, używał pocisków kalibru "Bruksela" i "liberał", a za armatę - niczym
szwedzka kolubryna pod Częstochową - służył "Nasz Dziennik", który podaje tylko
prawdę (nawet w jego kłamstwie jest prawda). Zwrócił się więc o. Rydzyk do
pobożnego ludu, aby czytał gazetę, tę jedyną, z której dowie się wszystkiego.

Zainspirowany tymi zachętami, kupiłem sobie ową gazetę i zapadłem w lekturę.
Analizując kilka tekstów (np. M. Goss, M. Wójcika, ks. Cz. Bartnika), odniosłem
wrażenie, że to już było, że podobnie pisała prasa w latach 1968, 1976, 1982 r.:
tonacja inwektywy i paszkwilu rozlewa się po tych tekstach jak cuchnące błoto...
w imię miłości bliźniego, pod warunkiem że bliźni jest z danej partii.

Dowiedziałem się z owych elaboratów "Naszego Dziennika", że grozi nam
bezwzględna niewola i zatracenie, bo nawet bezpośrednie dopłaty są chwytem
propagandowym i usypiającym czujność (chyba że dopłaty przekazuje się na konto
toruńskiej rozgłośni).

Pomyślałem sobie, że ta gorliwość i ta miłość bliźniego mogą człowieka
śmiertelnie porazić i że groźne jest to dzielenie obywateli na "dobrych Polaków
katolików" i resztę, czyli Europejczyków, brukselczyków, filosemitów, masonów,
cyklistów, syjonistów... Mam takie przeświadczenie, że gdyby jeszcze istniała
Nagroda Lenina, pewnie dostaliby ją: o. T. Rydzyk i ks. Cz. Bartnik za walkę o
przywrócenie RWPG, Układu Warszawskiego i bloku sowieckiego. Niestety! Za późno
wystartowali.

Ale również przypomniała mi się nowela Żeromskiego: "Rozdziobią nas kruki,
wrony...", w której pisarz pokazał los powstańca 1863 r. Można by zawołać za
nim: "wszystko przełajdaczone, przegrane nie tylko do ostatniej nitki, ale do
ostatniego westchnienia wolnego. Teraz dopiero wyleci na świat strach o wielkich
ślepiach, ze stojącymi na łbie włosami i wypędzi z mysich nor wszystkich
metafizyków reakcji i proroków ciemnoty. Czego dawniej nie ważyłby się jeden
drugiemu do ucha powiedzieć, to teraz będą opiewali heksametrem. Ile w człowieku
jest zbója i zdrajcy, tyle z niego wywleką, na widok publiczny ukażą i ku czci
oraz naśladowaniu dadzą. I pomyśleć, że to my taki sprawiliśmy postęp wyobrażeń,
ponieważ przegraliśmy...".

Sumując to wszystko, powiem tylko, że lepiej byłoby dla nas wszystkich (także
dla o. Rydzyka i ks. Bartnika), aby zostało, co cesarskie - cesarskie, a co,
boskie - boskie.
(Stanisław Żak )
serwisy.gazeta.pl/kraj/1,34309,2957758.html

Religijne ucho proboszczów???

[Gość: Ed]

Biskup powiedział, proboszczowie nie usłyszeli

Na 16 października zostały przesunięte pierwsze nabożeństwa w języku polskim w
dwóch białostockich cerkwiach - św. Mikołaja i św. Ducha

Na pomysł zorganizowania mszy po polsku wpadł kilka miesięcy temu prawosławny
biskup Jakub, ordynariusz diecezji białostocko-gdańskiej. Prawosławni duchowni,
w którymi rozmawialiśmy, twierdzili, że należy pójść z duchem czasu i umożliwić
mieszanym katolicko-prawosławnym małżeństwom pełny udział w nabożeństwach. Do
tej pory w cerkwiach regułą są kazania i liturgia w językach rosyjskim i
cerkiewnosłowiańskim. Tymczasem katoliccy mężowie lub żony, a także prawosławna
młodzież nie rozumieją cerkiewnosłowiańskiego.

Proboszczowie dwóch największych cerkwi w Białymstoku - św. Mikołaja przy ul.
Lipowej i św. Ducha na Antoniuku - zaplanowali pierwsze nabożeństwa na wczoraj.
Miały się odbyć w mniejszych, dolnych świątyniach. Mimo sporego zainteresowania
- w ostatniej chwili nabożeństwa zostały przełożone na niedzielę za dwa
tygodnie, czyli 16 października. Dlaczego?

- Biskup wyznaczył pierwsze nabożeństwa po polsku na 16 października.
Prawdopodobnie proboszczowie źle go zrozumieli. Tak mi się przynajmniej wydaje -
tłumaczy ks. Anatol Szymaniuk, rzecznik kurii prawosławnej.
(tr)
miasta.gazeta.pl/bialystok/1,35241,2947386.html

Msza dla zwierząt - czyli równouprawnienie :))

[Gość: Ed]

Plac przed kościołem Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata w Dąbrowie Górniczej
przypominał wczoraj wielkie zoo. Zapełnił się zwierzętami różnych gatunków,
maści i wielkości. Królowały oczywiście psy, ale były też króliki, myszy, świnki
morskie, chomiki. Ich opiekunowie, głównie dzieci i młodzież, przynieśli je
tutaj z okazji światowego dnia zwierząt, który 4 października obchodzony jest na
całym świecie. Patronuje mu św. Franciszek z Asyżu - ogłoszony przez Jana Pawła
II "niebieskim patronem ekologów". - Pamiętajmy, że zwierzęta są naszymi
przyjaciółmi i należy je szanować - apelował ks. Marek Drożniak, który też jest
miłośnikiem zwierząt, ma psa i kota. Po odmówieniu wspólnej modlitwy
pobłogosławił wiernych i zwierzęta.
(maszm)
serwisy.gazeta.pl/kraj/1,34309,2952281.html

Opus Dei krytykuje masowe msze

[edico]

Zwierzchnik Opus Dei biskup Javier Echevarria Rodriguez skrytykował w czwartek w
swym wystąpieniu na synodzie biskupów w Watykanie masowe msze oraz praktykę
udzielania podczas nich komunii

Komentatorzy zauważają, że biskup Rodriguez zakwestionował jeden z najbardziej
charakterystycznych wymiarów pontyfikatu Jana Pawła II, który odprawiał msze dla
setek tysięcy, a czasem nawet kilku milionów wiernych.

Biskup Rodriguez, który jest prałatem prałatury personalnej Opus Dei wyraził
opinię, że "takie uroczystości na wielką skalę mogą czasem przynosić szkodę
świętej naturze mszy". Z udostępnionego dziennikarzom streszczenia jego
wystąpienia na synodzie wynika, że opowiedział się on za tym, by, jak to ujął,
"przemyśleć, czy Eucharystyczne celebry z nadmierną liczbą koncelebrantów są
właściwe".

Według biskupa, "czasem na mszach jest tylu księży, że nawet się nawzajem nie
widzą i tracą kontakt z ołtarzem, a udzielanie komunii w takich okolicznościach
nie może zostać przeprowadzone w godny sposób". Zdaniem prałata konserwatywnej
organizacji, podobne zdanie na temat masowych mszy wyrażał w przeszłości obecny
papież Benedykt XVI.

Agencje przypominają przy okazji, że jedną z najbardziej masowych uroczystości w
Watykanie była kanonizacja założyciela Opus Dei księdza Josemarii Escrivy de
Balaguera w 2002 roku z udziałem ponad 300 tysięcy osób.

W czasie mszy świętej kolejka wiernych, czekających na komunię ciągnęła się
przez kilkaset metrów, prawie do Tybru.

Tymczasem, jak zauważono, przewodniczący episkopatu Włoch kardynał Camillo Ruini
w swoim wystąpieniu tego samego dnia na synodzie wyznał, że jednym z jego
najpiękniejszych wspomnień są Światowe Dni Młodzieży w Rzymie w 2000 roku, w
których uczestniczyły prawie 2 miliony osób.
(PAP)
serwisy.gazeta.pl/swiat/1,34180,2955857.html

Zastanawiające jest, że tym świątobliwym masonom nie przeszkadzają katolickie
msze odprawiane dla zwierząt:

Plac przed kościołem Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata w Dąbrowie Górniczej
przypominał wczoraj wielkie zoo. Zapełnił się zwierzętami różnych gatunków,
maści i wielkości. Królowały oczywiście psy, ale były też króliki, myszy, świnki
morskie, chomiki. Ich opiekunowie, głównie dzieci i młodzież, przynieśli je
tutaj z okazji światowego dnia zwierząt, który 4 października obchodzony jest na
całym świecie. Patronuje mu św. Franciszek z Asyżu - ogłoszony przez Jana Pawła
II "niebieskim patronem ekologów". - Pamiętajmy, że zwierzęta są naszymi
przyjaciółmi i należy je szanować - apelował ks. Marek Drożniak, który też jest
miłośnikiem zwierząt, ma psa i kota. Po odmówieniu wspólnej modlitwy
pobłogosławił wiernych i zwierzęta.
(PAP)
serwisy.gazeta.pl/kraj/1,34309,2952281.html

trzezwieja

[andrzej105]

www.przekroj.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=528&Itemid=48

[edico]

Zamiast komentarza, przytoczę tu tylko trzy teksty wypowiedziane przez tych,
którzy wiedzą co mówią z upoważnienia Boga:

"...musimy pomóc ludziom i środowiskom szukającym Boga, ale również demaskować
bez obaw fałszowanie Ewangelii i naszej nadziei"
kard. J. Ratzinger, prefekt Kongregacji Nauki Wiary, 6 X 2000

"Gdyby wam kto głosił Ewangelię różną od tej, którą otrzymaliście - niech będzie
przeklęty!"
św. Paweł do Galatów

Wersja kościelna-poprawiona:
"'Gdyby wam kto głosił Ewangelię różną od tej, którą [...] otrzymaliście'
od pobożnej matki, z ust wierzącego ojca, z nauki wychowawcy wiernego
samemu Bogu i Kościołowi - 'Niech będzie przeklęty!'
Pius XI, Mit brennender sorge, p.47

Odejście od pierwocin w katolicyzmie jest zbyt duże aby można uznawać go za
religię chrześcijańską. Słuszniej by było rozróżniać religię Nowego Testamentu
nazwając ją chrystianizmem, natomiast rzymską jego odmianę paulinizmem od
imienia jej konstruktora Szawła.

Zresztą i jedno i drugie jest siebie warte. Schizma schizmy.

[andrzej105]

Ed ! Czy moze być coś bardziej optymistycznego ? Lawina ruszyła.
www.przekroj.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=528&Itemid=48

[edico]

I to mi się podoba Andrzejku :))
Być może nareszcie.

Ponieważ tego typu teksty redakcje dosyć szybko chowają do archiwum, pozwól, że
skopiję go do wątku.

Cz.1
====
W polskich śmietnikach coraz częściej lądują dewocjonalia, ambitne wydawnictwa
oraz regały z Ikei. Coraz rzadziej – telewizory i pieniądze.

Podczas rekonesansu po sztabowych śmietnikach, jaki odbyłem w powyborczy poranek
26 września, dowiedziałem się, że politycy PIS nie odżywiają się zdrowo. W
koszach znalazły się pudełka po pizzy Dominium oraz puszki po napojach
energetyzujących Red Bull. Ludzie z LPR gustują w tequili, mimo że podczas
oficjalnego wieczoru wyborczego alkoholu nie pili. Z kolei PO i PSL nie
zachowały się proekologicznie – w śmietnikach znalazło się pełno plastikowych
kubeczków po piwie (PSL – browar Jabłonowo, PO – kubeczki anonimowe). W
śmietnikach stojących przy sztabach PIS i PSL znaleźliśmy też butelki
mocniejszych trunków (PSL – wódka Koneser, PIS – wódka Bols).
Grzebiąc w śmieciach zwykłych oraz mniej lub bardziej prominentnych, warto
jednak pamiętać, że to zabawa przypominająca szukanie igły w stogu siana –
Polska produkuje dziś 15 milionów ton śmieci rocznie (nie licząc odpadów
przemysłowych). To 300 kilogramów na każdego Polaka. – Śmieci mówią o naszym
bogactwie, a to, w jaki sposób je wyrzucamy i co się w nich znajduje, mówi
nieraz o ludziach więcej niż badania socjologiczne – twierdzi Włodzimierz
Pessel, pionier polskiej garbologii, czyli nauki wyciągającej socjologiczne
wnioski z grzebania w śmietnikach.

Zgniecione, nie wrzucone

Włodzimierz Pessel na swoje pierwsze badanie warszawskich śmietników wybrał
drugi dzień świąt Bożego Narodzenia, tak by śmietniki były dobrze napełnione.
Zauważył, że zamiast szkieletów po rybach ludzie wyrzucają teraz opakowania po
rybnych przetworach, a świąt nie wyobrażają sobie bez chipsów i butelek
Coca-Coli z Mikołajem (oraz większej dawki papierosów).
To znaczący dowód na to, że coraz rzadziej sami przygotowujemy jedzenie, a coraz
częściej zjadamy coś gotowego lub – w dni powszednie – stołujemy się na mieście.
Kolejny dowód: kiedyś pojemniki kapały, były wewnątrz mokre. – Teraz jemy więcej
mrożonek, a mniej świeżych warzyw. W śmietnikach nie ma już tyle obierek, z
których wyciekałyby soki – wyjaśnia Eugeniusz Góra, rzecznik stołecznego
Miejskiego Przedsiębiorstwa Oczyszczania.
Im mniej obierek, tym więcej plastikowych opakowań. Należące do MPO laboratorium
chemiczne wyznaczyło śmieciarkom badawcze trasy, które obejmują trzy
reprezentatywne dla socjalnego statusu warszawiaków dzielnice. Od 10 lat śmieci
zwożone są z tych tras do zakładu, suszone w temperaturze 105 stopni Celsjusza i
analizowane. MPO dzięki temu wie, czy śmieci przybywa, czy ubywa, czy zwiększa
się ich objętość, czy nie rośnie ich toksyczność. Takie prognozy pomocne są w
ustalaniu, jakie śmieciarki kupić, ile, jak utylizować śmieci. –
Przystosowaliśmy śmieciarki do wzrastających w ogromnym tempie ilości tworzyw
sztucznych – mówi Jadwiga Jaroszyńska, zastępca dyrektora laboratorium. – Kiedyś
śmieci były wrzucane do wozu, teraz są od razu zgniatane.
Po ilości i rodzaju tworzyw sztucznych można rozpoznać, z której części miasta
pochodzą dane śmieci. Rodziny z Ursynowa, ocenianego przez badaczy jako
bogatsze, biorą z hipermarketów więcej torebek. Kupują bowiem więcej i przewożą
zakupy samochodami. Piwo pija się tam zazwyczaj z butelek, a wodę z
1,5-litrowych butli.
Z kolei w jedną torebkę upakować chcą jak najwięcej mieszkańcy Pragi Północ – ci
muszą sami dźwigać zakupy. W śmieciach dużo częściej trafimy na puszki po piwie
i pięciolitrowe pojemniki na wodę.
Wszyscy wychodzą do śmietnika dużo częściej niż parę lat temu, a ich śmieci
stały się mniej poręczne (choć lżejsze) – objętość zwiększają właśnie plastikowe
butelki i reklamówki.

[edico]

Cz.2.
====
Dóbr dość dużo

Dziwnie to zabrzmi, ale do kosza trafia też dużo mniej pieniędzy. – Pieniądze,
chowane kiedyś po książkach czy w ubraniach, wyrzucane były przypadkowo przy
generalnych porządkach – mówi Gabriela Mojkowska pisząca na Wydziale Etnologii
Uniwersytetu Warszawskiego pracę magisterską „Ludzie pośród śmieci”. – Dziś
pieniądze w domu rzadko kto trzyma, coraz częściej posługujemy się kartą
magnetyczną – wyjaśnia.
Nie znaczy to, że nasze śmieci są mniej cenne.
– Znajduję na śmietnikach części komputerowe czy całe komputery – mówi wydawca
Paweł Dunin-Wąsowicz. – Dwa lata temu, gdy zacząłem zaglądać do śmietników, było
to raczej nie do pomyślenia. Widziałem też parę razy wystawione przy śmietnikach
Billy, czyli najtańsze regały na książki z Ikei – twierdzi Dunin-Wąsowicz, który
w śmietnikach poszukuje głównie literatury pięknej, płyt winylowych i kaset.
Dóbr kultury na śmietnikach jest dziś dość dużo. – Udało mi się znaleźć płyty i
kasety Bułata Okudżawy, Jacka Kaczmarskiego, grupy The Police i Laurie Anderson.
Trafiałem też na książki Kurta Vonneguta, Gustawa Herlinga-Grudzińskiego czy
albumy o powstaniu warszawskim – wymienia wydawca.
W śmietnikach lądują nawet te przedmioty, których dotąd nie pozbywano się wcale.
– Ludziska wyrzucają figurki święte, modlitewniki, różańce i inne pamiątki z
Pierwszej Komunii – wylicza pan Wincenty Lulis, który od czterech lat utrzymuje
się ze zbierania śmieci.
Jednocześnie z trudem pozbywamy się sprzętu RTV i gazet. Na śmietniki rzadko
trafiają dziś telewizory i kolorowe magazyny. Te ostatnie można znaleźć jedynie
w bogatszych dzielnicach. – Pojemniki na papier w wielu miejscach stoją puste –
mówi pracownik firmy wywożącej śmieci SITA.

Wkurzający niedopałek

Przy śmietnikach ujawniamy swoją mentalność. Tam gdzie śmietnik jest ogólnie
dostępny, śmiecimy – deski czy kartony zostawiamy luzem na podwórku, starych
mebli nie oddajemy do komisu czy potrzebującym, lecz wystawiamy je koło
śmietnika, a chleb kruszymy dla ptaków. Wyjątkiem są ci, którzy dorobili się
mieszkań w nowych osiedlach. Stali się śmieciowymi mieszczanami i odpady
sprywatyzowali – zamykają je w murowanych altankach na klucz. – Prywatyzacja
śmieci wiąże się z uznaniem, że poszanowanie własności powinno dotyczyć
wszystkich sfer życia, także śmietnika. Bierze się to również stąd, że w Polsce
zapanowała moda na podrzucanie odpadów między wspólnotami mieszkaniowymi. Trudno
ludziom zaakceptować, że za śmieci trzeba płacić – mówi Włodzimierz Pessel.
Prywatyzacja wymusza dbałość o porządek. Przestrzeń publiczna już nie.
Potwierdza to ankieta portalu Autocentrum.pl, który zapytał kierowców: Jakie
zachowania innych kierowców denerwują nas najbardziej? Okazało się, że bardziej
od opóźnionego ruszania ze świateł i wymuszania pierwszeństwa przez kierowców
autobusów wkurza nas wyrzucanie niedopałków papierosów i opróżnianie
popielniczek pod samochód czy przez okno.
Kłamstwem byłoby jednak mówienie, że każdy polski śmietnik wygląda tak samo.
Śmietniki żyją, zmieniają się w zależności od pory roku. Jeśli teraz
pobiegniecie do koszy, być może znajdziecie w nich jeszcze książki i podręczniki
– wyrzucane są we wrześniu. Trochę cierpliwości i książkę poczytacie na
wyciągniętej ze śmietnika kanapie – meble to śmietnikowa specjalność późnej
jesieni. Zimą liczcie już na siebie – ludzie pozbywają się ubrań dopiero na wiosnę.

Garbologia

Z ang. garbage, czyli śmieci. Nazwa dziedziny naukowej ukuta przez
amerykańskiego naukowca William Rathje. Garbologia w USA zdobyła popularność
zwłaszcza wśród koncernów spożywczych i agencji rządowych. Amerykański urząd
podatkowy może zajrzeć do śmieci, aby za ich pomocą zweryfikować zeznania
podatkowe. James Dunkel, dentysta, został oskarżony o unikanie płacenia podatków
na podstawie dokumentów ze śmietnika położonego na parkingu znajdującym się przy
jego gabinecie dentystycznym. Uznano, że śmietnik stał na terenie publicznym,
urząd podatkowy mógł więc grzebać w stosie igieł i zębów bez nakazu prokuratora.
Sam Rathje przez ponad 30 lat zwoził śmieci (z pomocą ponad pół tysiąca
pracowników), dokładnie je oglądał, ważył i mierzył. Jednocześnie robił ankiety
wśród mieszkańców, którzy zdecydowali się mu dostarczać swoje odpady. Wnioski
były zaskakujące. Amerykanie potrafią spożywać do 40 procent więcej żywności,
niż deklarują. Rarytasy trafiają na śmietnik częściej niż jedzenie zakupione w
zwykłych opakowaniach. Okazało się też, że Amerykanie piją nawet o 60 procent
więcej mocnych trunków, niż deklarują. Rathje zwrócił uwagę, że rodziny, które
kupują mało świeżej żywności, a dużo posiłków gotowych, wyrzucają głównie
żywność świeżą. Mają bowiem pieniądze na dobre zaopatrzenie domu, a mało czasu,
by wykorzystać wszystkie produkty. Z kolei rodziny, które kupują lepsze
pieczywo, wyrzucają je częściej niż ci, którzy jedzą zwykły chleb – do odpadów
trafia tylko 10 procent kupowanego chleba i aż 35 procent pieczywa takiego jak
bułki do hot dogów lub hamburgerów. Wniosek: niewielu Amerykanów zdaje sobie
sprawę, jak nieracjonalnie podchodzi do swoich zakupów.

Krzysztof Szczepaniak
www.przekroj.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=528&Itemid=48

[andrzej105]

pamietam przelom 1989 \ 1990 roku .śmietniki i skupy makulatury pełne były dzieł
lenina ,itp literatury. sam jako ciekawostke wziałem sobie wtedy "krótki kurs
wkpb". znajoma prowadziła i nadal prowadzi skup makulatury. czegoż tam nie ma ,
o ,o !

parę refleksji :
obecnie gwałtownie spada religijność wśród młodzieży.wśród dorosłych jest
podobnie ale przebiega to wolniej. dlatego dla zamazania tego trendu w odbiorze
spolecznym robi się jakieś lednice itp masówki. obowiązkowo trzeba toto
pokazywać 10 razy w tv aby na postronnym zrobić wrażenie masowośći i takie
poczucie; "a TY ?" ostatni ,tragiczny wypadek białostockich licealistów też był
częścią masowego zwozu maturzystów do częstochowy. cały czas patrząc na te
sztucznie robione masówki mam w oczach końcówkę prl-u. te szwancparady ,pełno
czerwonych tablic i swoistych soc bilboardów typu "młodzież gwarantem rozwoju
socjalistycznej ojczyzny",itp. ale w sercach już prawie nikt nie miał tej
ideologii. podobnie rzecz się przedstawia obecnie z religią. znalazła sie ona w
swoistej "końcówce prl-u". wtedy mieliśmy siwaków i miodowiczów a teraz mamy
rydzyki i góry. tak więc wszystko idzie w dobrym kierunku. a rozwój i wpływ
internetu którego nie było w prl-u przyśpieszy proces laicyzacji i modernizacji.
na nic zdadzą się też dni papieskie. klerykałowie zrobia z tego nastepną soc
pompę ,która tylko odstraszy ludzi. ONI inaczej nie umieją...

ciekawie na te tematy pisał miesięcznik "dziś" ,nr 5 /2005 w artykule edmunda
lewandowskiego pt "fenomen irlandii" ,www.dzis.com.pl. może to jest gdzieś w
internecie. streszczając : idziemy irlandzką drogą . to mówią nawet księża
cytowani w tym artykule ,np irlandzki misjonarz mieszkajacy od paru lat w
lublinie david sullivan. mówi on np że: "jako młody czlowiek nie znałem nikogo
kto by nie chodził do koscioła - teraz nie chodzi większość" oraz "zamknięto
wszystkie seminaria diecezjalne ,poza jednym" oraz "najbardzie jednak uderza
atmosfera wokół kościoła ,ktory spotyka się z ostrą krytyką także ze strony osób
dotąd mu życzliwych". jest tam też analiza gwałtownego rozwoju irlandii z
równoczesnym,równoległym odrzucaniem katolickości ktora dotychczas sytuaowala
ten kraj na peryferiach europy. w polsce właśnie weszliśmy na irlandzką drogę.
zawartość kubłów na śmieci tego dowodem...

[Gość: Ed]

wydaje się najrozsądniejszym wyjściem z kabały zafundowanej nam przez kler i
jego fanatycznych klerykałów. Patrząc jednak na postępowanie Giertycha,
Kaczyńskiego czy Leppera - bliższy jest temu środowisku fundamentalizm
katolicki, niż interesy społeczeństwa, w którym przyszło im żyć. Mam nadzieję,
że wzorem Irlandii w niedługim czasie także obudzą się z ręką w nocniku.

Pozdrawiam

[Gość: Ed]

PS. Wiele mówiącym zjawiskiem jest analiza statystyczna elektoratu tych
ugrupowań, a to rzeczywiście budzi optymizm.

W I turze wyborów prezydenckich Donald Tusk zwyciężył w 11 województwach, zaś
Lech Kaczyński - w pozostałych pięciu - wynika z sondażu TNS OBOP i PBS dla TVP.
Tusk odniósł zwycięstwo na tzw. ścianie zachodniej i w Polsce centralnej, zaś
Kaczyński pokonał swojego rywala na wschodzie kraju.

Najwięcej głosów lider prezydenckiego wyścigu zdobył w województwach: opolskim
(52,3 proc.) i pomorskim (52,2 proc.).
Na Kaczyńskiego najchętniej głosowano na Podkarpaciu (50,2 proc.) oraz w
Małopolsce, gdzie uzyskał 42,6 proc. głosów.
wiadomosci.onet.pl/1176932,,,,,,4528,itemspec.html
www.rzeczpospolita.pl/serwis_wyborczy/prez/wyniki_1/wiek.gif
www.rzeczpospolita.pl/serwis_wyborczy/prez/wyniki_1/wyksz.gif

[Gość: Ed]

PS. Wiwlce mówiącym zjawiskiem jest analiza statystyczna elektoratu tych
ugrupowań, a to rzeczywiście budzi optymizm.

W I turze wyborów prezydenckich Donald Tusk zwyciężył w 11 województwach, zaś
Lech Kaczyński - w pozostałych pięciu - wynika z sondażu TNS OBOP i PBS dla TVP.
Tusk odniósł zwycięstwo na tzw. ścianie zachodniej i w Polsce centralnej, zaś
Kaczyński pokonał swojego rywala na wschodzie kraju.

Najwięcej głosów lider prezydenckiego wyścigu zdobył w województwach: opolskim
(52,3 proc.) i pomorskim (52,2 proc.).
Na Kaczyńskiego najchętniej głosowano na Podkarpaciu (50,2 proc.) oraz w
Małopolsce, gdzie uzyskał 42,6 proc. głosów.
wiadomosci.onet.pl/1176932,,,,,,4528,itemspec.html
www.rzeczpospolita.pl/serwis_wyborczy/prez/wyniki_1/wiek.gif
www.rzeczpospolita.pl/serwis_wyborczy/prez/wyniki_1/wyksz.gif

Obirek wytrzeżwiał :)

[andrzej105]

www.rzeczpospolita.pl/gazeta/wydanie_051008/kraj/kraj_a_2.html

[Gość: Ed]

Dobry link i dla tego pozwolę sobie skopiować poniżej.

KOŚCIÓŁ Jezuita nie podda się karze za porównanie Jana Pawła II do wiejskiego
proboszcza.

Ojciec Obirek zrzuca habit

Stanisław Obirek, znany jezuita, postanowił opuścić i zakon, i stan duchowny.

Zakonnik zasłynął z kontrowersyjnych wypowiedzi na temat zmarłego papieża. W
kwietniu, dwa dni po śmierci Jana Pawła II, udzielił wywiadu belgijskiej gazecie
"Le Soir", w którym porównał papieża do proboszcza wiejskiej parafii,
wymagającego dyscypliny, grożącego palcem katolickim teologom.

Za ten wywiad władze prowincji ukarały go rocznym zakazem kontaktów z mediami i
zakazem prowadzenia wykładów na jezuickiej uczelni w Krakowie. 49-letni Obirek -
jak mówił, rozczarowany brakiem wolności słowa w Kościele, a jeszcze bardziej
brakiem wsparcia ze strony współbraci - nie podporządkował się woli zakonu.

Opuścił klasztor. We wrześniu przesłał do swojego przełożonego, prowincjała o.
Krzysztofa Dyrka, list, w którym powiadomił go o decyzji odejścia. Sam o. Obirek
nie chce rozmawiać o sprawie.

Ojciec Leszek Gęsiak z zarządu krakowskiej prowincji jezuitów potwierdza, że
prowincjał dostał list od Obirka. - Ojciec Obirek napisał w nim o możliwości
odejścia. Nie oznacza to jednak, że została wszczęta procedura zwolnienia ze
ślubów zakonnych - mówi o. Gęsiak. - O zgodę na to - za pośrednictwem
prowincjała -musi wpłynąć oficjalna prośba do generała zakonu.

Procedura zwalniania ze ślubów jest zazwyczaj długa, poprzedzona badaniem
ekspertów. Generał zaś może, ale nie musi, udzielić takiego zwolnienia.
Zakonnicy składają trzy śluby wieczyste: ubóstwa, czystości i posłuszeństwa, a
jezuici dodatkowo czwarty ślub - posłuszeństwa papieżowi.

O zwolnieniu z celibatu (ale nie ze święceń kapłańskich, bo te obowiązują do
śmierci), decyduje papież. Jan Paweł II niechętnie udzielał takich zezwoleń, co
uniemożliwiało odchodzącym ze stanu duchownego zawarcie małżeństwa ze ślubem
kościelnym.

Ojciec Obirek był już wcześniej upominany przez władze prowincji. W 2002 r.
przed papieską pielgrzymką w wywiadzie dla "Przekroju" porównał Jana Pawła II do
złotego cielca, który stanowi najpoważniejszy problem Kościoła w Polsce. W
konsekwencji przestał być prorektorem jezuickiej uczelni Ignatianum, a
prowincjał zażądał, by zakonnik przedstawiał mu swoje teksty przed publikacją.

Pod koniec lat 90. został zwolniony z funkcji redaktora naczelnego pisma "Życie
Duchowe", którego łamy otworzył dla ludzi o różnych światopoglądach, wielu
niewierzących. Sam zafascynowany jest m.in. dialogiem z religiami Wschodu.

(e.cz.)

[Gość: *]

Bo sukienka była za ciasna
Przekrój 06:00

Najgłośniejszy polski krytyk Jana Pawła II, jezuita Stanisław Obirek odchodzi z
zakonu. Męczennik za przekonania czy skandalista? To nie takie proste, bo wątki
osobiste mieszają się tu z najważniejszymi problemami Kościoła.

Specjalista od wkładania palca między drzwi, zwłaszcza kościelne. Przeciwników
ma przynajmniej tylu, ilu zwolenników. Ulubieniec dziennikarzy, bo jego
obecność gwarantuje gorącą temperaturę programu. Jeden z najbardziej
kontrowersyjnych zakonników w Polsce, słynący przede wszystkim z krytycznych
wypowiedzi o papieżu i Kościele. Teraz, gdy po prawie 30 latach Stanisław
Obirek zrzuca suknię zakonnika, na wszystkie pytania mediów odpowiada
krótkim: "Bez komentarza" i odsyła do swojej książki wywiadu rzeki, która ukaże
się w połowie listopada. Z niej pochodzą cytowane niżej jego wypowiedzi.

Z zakonu Obirek odszedł na razie nieformalnie. Na początku września wyprowadził
się z klasztoru do prywatnego mieszkania i przesłał list do prowincjała
krakowskiej prowincji jezuitów, w którym napisał o możliwości odejścia. Nie
rozpoczęła się jednak procedura zwolnienia ze ślubów zakonnych, bo Obirek nie
zwrócił się o to oficjalnie do generała zakonu. Rozpatrywanie takiej prośby
może potrwać nawet kilka lat i wcale nie musi zakończyć się zgodą.

Drugą kwestią jest kapłaństwo Obirka. Sakrament ten obowiązuje do śmierci, nie
można go unieważnić. Papież może najwyżej zwolnić z celibatu, co umożliwia
byłym księżom zawarcie małżeństwa kościelnego, ale Stolica Apostolska nie robi
tego zbyt chętnie. Dla Obirka zwolnienie z celibatu jest o tyle istotne, że
pozwoliłoby mu żyć w zgodzie z Kościołem i jednocześnie związać się z kobietą.
Bo choć przekonuje, że odchodzi z zakonu, bo "nie mieści się w jego ramach", to
jest też inna, bardziej przyziemna przyczyna - kobieta, żona izraelskiego
dyplomaty pracującego w Polsce.

Odejście Obirka z zakonu - czy to z przyczyn ideowych, czy z miłości do
kobiety - budzi duże emocje. Prozaiczny powód nie powinien jednak
usprawiedliwiać ucieczki od odpowiedzi na poważne pytania, które ten zakonnik
stawia.

Jego fenomen polega na tym, że zawsze szedł pod prąd, a ze swojego
nonkonformizmu uczynił osobistą wizytówkę. Ksiądz Stanisław Sowa, dziennikarz,
w niepokorności właśnie upatruje przyczyn wielkiej popularności Obirka: - W
mediach zawsze chętnie się udzielał i prawie zawsze miał inne zdanie, choć
czasem miało się wrażenie, że jest ono aż za bardzo odrębne, wręcz wygłaszane
pod publikę.

49-letni Obirek pochodzi z Tomaszowa Lubelskiego. Miał sześcioro rodzeństwa.
Przed wstąpieniem do zakonu studiował przez rok polonistykę na Uniwersytecie
Jagiellońskim. Ukończył ją pod koniec lat 80. Gdy odbył nowicjat, przełożeni
wysłali go na studia teologiczne za granicę - najpierw do Neapolu, potem na
prestiżowy Uniwersytet Gregoriański w Rzymie. Po powrocie do Krakowa
doktoryzował się z teologii, habilitował z historii, wykładał filozofię między
innymi na jezuickim uniwersytecie Ignatianum. Jest autorem dziewięciu książek i
kilkudziesięciu artykułów naukowych. W rozmowie imponuje nie tylko dosadnym
językiem, ale też dowcipem i ogromną erudycją.

[Gość: *]

Niepoprawny

Dla współbraci jego popularność bywała kłopotliwa. Cieszyli się, że "Staszek
się mediów nie boi i kamera go lubi", ale jego publiczne wystąpienia śledzili
ze strachem. Nigdy nie było wiadomo, z czym wyskoczy. Dlatego mimo licznych
funkcji wewnątrz zakonu pozostawał zawsze trochę obok.

Po raz pierwszy ściął się publicznie z kardynałem Franciszkiem Macharskim w
1998 roku, gdy Kościół wpisał do współczesnego indeksu ksiąg zakazanych dzieła
Anthony'ego de Mello, hinduskiego jezuity czerpiącego obficie z religii
Wschodu. Obirek powtarzał, że z tych lektur często korzysta w pracy ze
studentami, a i jego samego bardzo rozwinęły. "Medytacja l la de Mello - pisał
w "Tygodniku Powszechnym" - dała mi wolność, tak konieczną w Kościele, a może
przede wszystkim w autorytarnej strukturze zakonu".

Zdenerwował metropolitę krakowskiego do tego stopnia, że ten chciał odebrać
Obirkowi prawo nauczania. Wybronił go zakonny przełożony, tłumacząc, że wykłada
on nie teologię, lecz filozofię, a do tego zgody biskupa nie potrzebuje. Ale
przy następnych kłótniach nie było już tak łatwo.

Duży skandal wybuchł trzy lata temu. Jak sam mówi, "na fali nabożnego
oczekiwania na pielgrzymkę papieską wyskoczył z wywiadem dla "Przekroju", w
którym nazwał Jana Pawła II "złotym cielcem". - Generalnie miał rację. Wielu
ludzi w Kościele także martwi otaczanie papieża zbytnim kultem. Niefortunne
było tylko sformułowanie - przyznaje ksiądz Adam Boniecki, redaktor naczelny
bliskiego Obirkowi "Tygodnika Powszechnego". Pod adresem zakonu posypały się
skargi.

"Sugerowałem, że jeśli jestem dla zakonu ciężarem, mogę wyjechać z Polski. Ale
ówczesny przełożony pozbawił mnie jedynie funkcji prorektora naszej uczelni
Ignatianum, zabronił pisania czegokolwiek przez pół roku, a każdą publiczną
wypowiedź musiałem z nim konsultować. Nie odczuwałem jednak zbytnio ciężaru tej
cenzury, bo stosowana była łagodnie, poprawiano najwyżej jedno, dwa słowa".

Współbracia wspominają, że dla Obirka zakaz i cenzura były trudne do
przełknięcia. - Uważał, że decyzja przełożonego była niesprawiedliwa, bo
godziła w wolność, która dla Staszka jest jedną z podstawowych wartości -
opowiada jeden z jezuitów z krakowskiego klasztoru. Z medialnego niebytu
powrócił po trzech latach, komentując śmierć Jana Pawła II dla belgijskiego "Le
Soir". Porównał go do wiejskiego proboszcza. Nawet zakon jezuitów, zwykle
tolerancyjny, tym razem zatrząsł się z oburzenia. Jeden z braci zwrócił się do
niego na forum kwartalnika "Fronda": "Byłeś publicznie upominany przez ojca
prowincjała, ale dalej tkwisz w złem. Myślę, że twoje wykształcenie i aspiracje
naukowe zamknęły ci serce i rozminęły się z prawdą, a nawet z dobrym
wychowaniem".

Tak ostra krytyka papieża w ogarniętej żałobą Polsce była nie do przyjęcia. Gdy
list otwarty w tej sprawie napisał eurodeputowany PO Bogusław Sonik, rozpętała
się burza, a media prześcigały się w przedrukowywaniu co pikantniejszych
kawałków wywiadu. Obirek nie tłumaczył się, że został źle zrozumiany przez
dziennikarza. Przeciwnie, powtórzył swoje tezy z całą stanowczością.

[Gość: *]

I wylądował na dywaniku u prowincjała. Dwa tygodnie później w wywiadzie
dla "Polityki" zasugerował, że nie wyklucza możliwości odejścia. - Staszek
zawsze miał poczucie, że nie mieści się w zakonnych ograniczeniach, ale gdy
po "sprawie 'Le Soir'" dostał po raz drugi zakaz udzielania się w mediach, tym
razem roczny, poczuł chyba, że w zakonie się dusi i że to klimat nie dla niego -
mówi ksiądz Sowa.

Kłopotliwy

Obirek denerwował się, że jego poglądy budzą tyle negatywnych emocji. "Gdybym
skrytykował dogmaty, miał wątpliwości co do bóstwa Jezusa albo charakteru
Trójcy Świętej, nikt by się tym nie zainteresował. A dyskusja nad odbiorem
nauczania papieskiego jest nie tylko dopuszczalna, ale i wskazana. Osobiście
nie widziałem więc żadnych powodów do kajania się czy przepraszania
kogokolwiek. Słyszałem argumenty, że nawet w pogańskim Rzymie sądownie karano
ludzi, którzy w okresie żałoby źle mówili o zmarłym. Ale dla mnie na tym
właśnie polega różnica między kultem cesarzy rzymskich a chrześcijaństwem.
Oczywiście zawsze można być grzeczniejszym. Niemniej jednak swoboda wypowiedzi
jest dla mnie elementarnym prawem kościelnym, podobnie jak zasada, że to
sumienie jest ostateczną racją i nim mam się kierować przede wszystkim".

I dodaje: "Może nie byłem dobrym zakonnikiem. Ale w Polsce bycie dobrym
zakonnikiem oznacza przede wszystkim bycie zakonnikiem, który nie sprawia
problemów. Ja je sprawiałem".

Ksiądz Krzysztof Dyrek, krakowski prowincjał jezuitów, nie zgadza się. Bo
zakonnik, przywdziewając habit, przestaje być osobą prywatną, a jego poglądy
zaczynają być utożsamiane z poglądami zakonu, zwłaszcza u jezuitów, gdzie
obowiązują śluby posłuszeństwa. - Wymagają one gotowości ufnego poddania się
ostatecznie woli przełożonego. Ojciec Obirek tego nie zrobił, choć i tak miał
na co dzień dużo wolności, a z jego zdaniem liczyliśmy się naprawdę wyjątkowo -
mówi Dyrek.

Wywiad dla "Le Soir" przelał czarę goryczy Obirka. "Kazano mi się poprawić, nie
określając dokładnie, o co chodzi. Nie czuję, żebym miał się z
czego "poprawić". Wręcz przeciwnie, pewne kwestie widzę coraz ostrzej. W moim
odczuciu w Kościele za dużo dzieje się spraw, których się nie uzasadnia,
podejmuje się decyzje, nagradza czy karze, ale "po cichu". Z chwilą, gdy takie
postępowanie mnie dotknęło, zdałem sobie sprawę, że nie jestem jedyny, że takie
działania są wręcz regułą i to właśnie wydaje mi się chore. Poza tym nie czuję,
żeby było grzeszne to, co powiedziałem. Moja decyzja o odejściu oznacza więc,
że po prostu 'w te klocki nie zamierzam się bawić'".

Nowy Luter?

Decyzja ojca Obirka to cios nie tylko dla katolików. Tym odejściem przejęci są
również żydzi, agnostycy, ateiści i inni, z którymi ojciec Obirek przez lata
prowadził dialog głównie na łamach jezuickiego kwartalnika "Życie Duchowe"
(został odsunięty od kierowania nim w 2002 roku) i dla których prowadzi Centrum
Kultury i Dialogu. Żydzi cenią go chociażby za wielokrotne cytowanie
amerykańskiego jezuity Gustava Weigela, który mówił, że nie jest wolą Boga, by
na świecie nie było żadnego wyznawcy judaizmu.

W łaski ateistów Obirek wszedł, podziwiając ich za wierność swoim przekonaniom,
których nie boją się głosić publicznie. Zapewniał, że nie chce nikogo nawracać,
więc słyszał od krytyków, że "przeszedł na ciemną stronę mocy". "Głównie
dlatego, że ja chcę po prostu rozmawiać, bez ukrytych celów i tajemnych
strategii. Gdy pisałem książkę o innowiercach "Co nas łączy?", nie miałem
żadnych z góry powziętych założeń, dokąd ta wymiana myśli i doświadczeń może
nas zaprowadzić. Wyszedłem natomiast z prostego przeświadczenia, że i wierzący,
i niewierzący są sobie potrzebni, że musimy patrzeć na siebie jak na
przyjaciół, których trapią podobne problemy. Efekt? Wielu ludzi wytyka mi, że
to niewierzący mnie przekonali, a nie ja ich".

[Gość: *]

To także cios dla samych jezuitów, bo mimo wszystko był jedną z największych
gwiazd polskiej prowincji. - Źle się stało, bo on jednak wprowadzał twórczy
ferment, prowokował nas do większego wysiłku intelektualnego. Jestem z nim w
stałym kontakcie i cały czas namawiam go do powrotu. Wbrew pozorom Kościół
potrzebuje takich ludzi - mówi jego zakonny przyjaciel, ojciec Jerzy Sernak.

W książce Andrzej Brzeziecki i Jarosław Makowski prowokacyjnie pytają Obirka,
czy jego bunt to dowód na to, że zakon i Kościół wyhodowały "żmiję na własnej
piersi". Obirek przyznaje, że nigdzie tak gruntownego wykształcenia by nie
zdobył. Ale uważa, że przez ponad 20 lat pracy dla jezuitów już te studia
odpracował i nie ma poczucia zdrady wspólnoty. Bo to "zakon ma dość jego, a nie
on zakonu".

Zakonni przełożeni nie mają wątpliwości, że jego dalsza kariera naukowa stoi
pod znakiem zapytania. - Uczelnia katolicka w jego wypadku odpada, bo siałby
zgorszenie - mówi prowincjał Dyrek. Ale i świeckie nie bardzo kwapią się do
zatrudnienia "eksa". Gdy informacja o jego odejściu z zakonu przedostała się do
mediów, Krakowska Szkoła Wyższa im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego w Krakowie
poinformowała go, że w tym roku nie podejmie z nim współpracy, bo zgłosiło się
za mało studentów. "Polityka" spekulowała, że to arcybiskup Dziwisz się boczył.
Ale po interwencjach krakowskich autorytetów chętnych do "Modrzewskiego"
przybyło i Obirek może już tu wykładać dialog międzyreligijny.

Dla części zwolenników Obirek stanie się pewnie "męczennikiem", który 30 lat
kapłaństwa złożył na ołtarzu wierności własnym przekonaniom. On sam oburza się
na twierdzenie, że celowo sprowokował awanturę, żeby wyjść z zakonu jako
uciemiężony: "Ależ ja się tak nie czuję i nie chcę współczucia! Nawet nie
cierpię z powodu tego konfliktu. Uważam się za jednego z dziesiątek tysięcy
ludzi w Kościele, którzy czują się nieswojo z niezbyt rozsądnymi posunięciami
dyscyplinarnymi, a w moim przypadku dochodzi jeszcze niezrozumienie tak ostrych
restrykcji, dysproporcji pomiędzy 'winą' i karą".

Uważa, że realizuje tylko odnowę Kościoła w duchu Soboru Watykańskiego II. "W
moim przypadku jest to krytyczne postrzeganie Kościoła jako instytucji, czyli
takie zapędy "luterskie". Ale nie sądzę, bym wybiegał przed szereg" - tłumaczy
swoją "winę".

Po odejściu Obirka z zakonu na pewno odetchnie hierarchia kościelna, którą
krytykował przy każdej okazji, głównie z powodu nieprzejrzystości decyzyjnej i
zamiatania wstydliwych problemów pod dywan. Teraz jako osobie świeckiej
trudniej mu będzie krytykować postawy poszczególnych duchownych oraz całą
instytucję. Zdaje sobie sprawę, że jego dotychczasowe oddziaływanie może zostać
zredukowane, bo ważny i słuchany był jako jezuita.

Ksiądz Boniecki pociesza: - On się pozbywa habitu, a nie intelektu. Na pewno
będzie wykładał, pisał książki i artykuły, na naszych łamach chociażby. Nie
widzę również przeszkód w komentowaniu przez niego spraw religijnych czy
kościelnych. Ci, którzy go słuchali, nie przestaną go słuchać.

(Milena Rachid Chehab)

Cytaty pochodzą z książki "Przed Bogiem. Ze Stanisławem Obirkiem rozmawiają
Andrzej Brzeziecki i Jarosław Makowski", która ukaże się 17 listopada nakładem
wydawnictwa W.A.B.
wiadomosci.wp.pl/kat,1371,wid,8058876,wiadomosc.html

[edico]

Licealistka z Białegostoku zmarła

Licealistka, która 30 września została ranna w wypadku autokaru wiozącego
uczniów z Białegostoku na pielgrzymkę do Częstochowy, zmarła wczoraj w Centrum
Leczenia Oparzeń w Siemianowicach Śląskich. To trzynasta ofiara wypadku. Jej
stan od początku pobytu w szpitalu były określany jako ciężki. - Miała poparzone
60 proc. powierzchni ciała. Poparzone były też drogi oddechowe, nie mogliśmy jej
uratować - wyjaśnia Piotr Wróblewski, ordynator w siemianowickim szpitalu. Na
miejscu wypadku zginęło dziewięcioro uczniów i trzech kierowców. Autokar wiozący
uczniów na Jasną Górę czołowo zderzył się z lawetą, na którą najechał jeszcze
bus. Policja nadal ustala przyczyny wypadku.

(Magdalena Górna)
serwisy.gazeta.pl/kraj/1,34308,2959902.html

[edico]

Amerykański prezydent George W. Bush miał przekonywać przedstawicieli
palestyńskich władz, że interwencje w Afganistanie i Iraku były misją,
powierzoną mu przez Boga - pisze w piątek brytyjska prasa. Biały Dom zbył te
doniesienia jako "absurdalne".

Gazety zapowiadają, że w wywiadzie dla telewizji BBC, który zostanie wyemitowany
w tym miesiącu, były palestyński minister spraw zagranicznych Nabil Szaath
ujawnił, iż prezydent USA mówił o swej boskiej misji w 2003 r., podczas szczytu
izraelsko-palestyńskiego w egipskim kurorcie Szarm el-Szejk. Szczyt odbył się
cztery miesiące po inwazji na Irak.

Jak relacjonował Szaath, Bush miał powiedzieć: - Kieruje mną Bóg. Bóg
powiedział: "George, idź i walcz z terrorystami w Afganistanie". I tak zrobiłem.
A potem Bóg powiedział: "George, idź i połóż kres tyranii w Iraku". I tak
zrobiłem. A teraz znowu czuję, że płyną do mnie słowa Boga. Mówi mi: "Idź i daj
Palestyńczykom ich państwo, a Izraelczykom - ich bezpieczeństwo. I przynieś
pokój Bliskiemu Wschodowi". I, w imię Boga, tak właśnie uczynię - mówił dalej
Bush, według relacji Szaatha.

W spotkaniu w Szarm el-Szejk uczestniczył też ówczesny palestyński premier,
obecny prezydent Mahmud Abbas. Powiedział on BBC, że Bush przekonywał też, iż ma
moralne i religijne zobowiązania. "Muszę dać Palestyńczykom państwo. I dam" -
miał powiedzieć amerykański prezydent.

"The Guardian" zaznacza, że Bush w wieku 40 lat powrócił do wiary
chrześcijańskiej i jest jednym z najbardziej religijnych gospodarzy Białego Domu.

Według "Guardiana", niedługo po szczycie w Szarm el-Szejk stenogram z
wypowiedziami Busha opublikowała izraelska gazeta "Haarec", jednak delegacja
palestyńska nie chciała potwierdzić autentyczności stenogramu.

BBC udało się jednak przekonać Szaatha, by publicznie opowiedział o spotkaniu.
Emisja nowego, trzyczęściowego dokumentu BBC na temat dyplomacji
izraelsko-palestyńskiej pt. "Elusive Peace" rozpocznie się w poniedziałek.

Rzecznik Białego Domu Scott McClellan zapewniał dziennikarzy w Waszyngtonie, że
Bush nigdy czegoś takiego nie powiedział i że doniesienia na ten temat są
"absurdalne".

(PAP)
wiadomosci.gazeta.pl/wiadomosci/1,53600,2956614.html

Stella Maris Gocłowskiego nie płaci pensji pracown

[Gość: Ed]

A chyba tak nie dawno on sam zabierał głos na temat moralności biznesu :))

Pracownicy kościelnego wydawnictwa Stella Maris złożyli do sądu pozew, w którym
domagają się wypłaty zaległych pensji. Pozwanym jest właściciel wydawnictwa,
czyli archidiecezja gdańska

- Od czterech miesięcy nie dostajemy wynagrodzenia, cały czas jesteśmy zwodzeni.
Arcybiskup gdański Tadeusz Gocłowski się nami nie interesuje, a przecież jest
krajowym duszpasterzem ludzi pracy - żalą się pracownicy wydawnictwa Stella Maris.

Gdańska kuria ma kilkadziesiąt milionów złotych długów. To pozostałość po
finansowej aferze w Stelli Maris. Według prokuratury menedżerowie i nadzorujący
ich ksiądz prali w firmie pieniądze, wystawiając faktury na usługi, których nie
było, i zaciągali pożyczki, których nie spłacali. Zarzuty bądź akty oskarżenia w
związku ze sprawą postawiono ponad 20 osobom, a Stella Maris straciła klientów.
Komornik zlicytował już prawie cały majątek wydawnictwa. W lipcu 40 pracowników
z blisko stuosobowej załogi dostało wypowiedzenia z pracy.

Reszta załogi dostała wypowiedzenia pod koniec września, jednak z obowiązkiem
świadczenia pracy do końca roku.

- To bez sensu, przychodzimy tu codziennie i nic nie robimy, bo już nie ma ani
zamówień, ani nawet maszyn, wydajemy tylko niepotrzebnie pieniądze na dojazdy -
mówi pani Joanna z przygotowalni.

Pod koniec sierpnia pracownicy Stelli przekazali arcybiskupowi Tadeuszowi
Gocłowskiemu list, w którym poprosili o spotkanie w celu ratowania zakładu.

- Ze strony arcybiskupa nie było żadnego odzewu - mówią rozgoryczeni.

Trzy tygodnie temu złożyli więc pozew w sądzie pracy w Gdańsku o wypłatę
zaległych wynagrodzeń. Z sądu nadeszły właśnie pierwsze nakazy wypłacenia
pensji. W sumie będzie to ponad milion złotych, nie licząc dwuletnich
zaległości, jakie firma ma wobec ZUS.

- Firma jest bankrutem, ja nie mam z czego tego zapłacić - rozkłada ręce
Jarosław Szramach, dyrektor Stelli Maris. - Jestem jednak pewien, że kuria
znajdzie pieniądze. Nie ma problemu, czy je zapłaci, tylko kiedy. Tysiącletni
Kościół przecież nie zbankrutuje.

Arcybiskup Tadeusz Gocłowski zapewnia, że pracownicy dostaną pieniądze.

- Mam nadzieję, że pieniądze będą już dosłownie na dniach, a na pewno w ciągu
dwóch miesięcy uregulujemy wszystko. Obciążenia firmy są dramatycznie duże, ale
nie z winy Kościoła, tylko przestępczej działalności grupy ludzi. Zakład został
zniszczony przez nich i przez działalność komornika, który wyprzedał wszystkie
maszyny. Pracownicy chcieli rozmawiać o ratowaniu firmy, restrukturyzacji, ale
ja po pierwsze takimi rzeczami się nie zajmuję, a po drugie jestem zdania, że
zakład trzeba jak najszybciej zlikwidować. To przykre, ale w tej chwili nie ma
innego wyjścia - mówi arcybiskup Gocłowski.
(Maciej Sandecki)
serwisy.gazeta.pl/kraj/1,34308,2961671.html
PS. Maciej Sandecki winien jest braku rzetelności dziennikarskiej w sprawie
dosyć dobrze zasygnalizowanej. Stella Maris nie jest własnością kościelną a abp
Goclowskiego. Wystarczyło by sięgnąć tylko do rejestru i decyzji w tej sprawie.
Minister Janik (swego czasu) erygował ją dla abp Gocłowskiego.

[Gość: *]

Nie tylko swoim pracownikom!!!

[Gość: *]

Pracownicy kościelnego wydawnictwa Stella Maris pozwali archidiecezję gdańską.
Pięćdziesiąt osób domaga się zaległych pensji z czterech ostatnich miesięcy.
miasta.gazeta.pl/trojmiasto/1,35612,2962012.html
Wierni niech płacą za nieodpowiedzialne zachcianki Gocłowskiego, wszak to jego
prywatna firma erygowana na niego osobiście przez b. ministra Janika.

Radio Maryja atakuje Platformę Obywatelską

[Gość: *]

Radio Maryja: ostrzej z Tuskiem

- Lech Kaczyński powinien zrezygnować z miękkiego stylu polemik z Platformą -
twierdzi komentator Radia Maryja prof. Jerzy Robert Nowak. - Kaczyński powinien
pokazać, co faktycznie znaczy liberalizm, który służy ideologii najbogatszych,
oligarchicznej warstwy, która rządzi Polską wbrew interesom wegetującej
większości Polaków i podstawowym interesom narodowym. Komentator Radia Maryja
wezwał PiS do rezygnacji z koalicji z Platformą i współpracy z innymi
ugrupowaniami lub do stworzenia rządu mniejszościowego.

W poniedziałkowej audycji "Aktualności dnia" wystąpił też współpracujący z
rozgłośnią ks. prof. Janusz Nagórny z KUL. Stwierdził, że zwolennicy Tuska,
którzy atakują rozgłośnię o. Rydzyka, "będą go namawiać, żeby on potem
prześladował Radio Maryja i radiosłuchaczy".

(Jacek Hołub)
serwisy.gazeta.pl/kraj/1,34308,2961799.html

[Gość: Marek]

Proszę o kontakt tel [phone]

[Gość: klerojad]

listy Kaczora do proboszczów potwierdzają to co lud wie - czarni dyktują.

[andrzej105]

www.emigranci.net/

[Gość: *]

Za domami opieki nad samotnymi matkami kolejny skok na kasę państwową - jak w
poprzdnich wypadkach to było - wydaje się, że nie tylko.

Franciszkanie prowadzą w klasztorze ośrodek leczenia narkomanów. To jedyna tego
typu placówka w Polsce

Oficjalna nazwa ośrodka w Chęcinach koło Kielc brzmi "San Damiano", ale
mieszkańcy mówią o nim "niezależne domostwo". Budynki zostały właśnie
uroczyście otwarte i poświęcone. Zakonnicy nie mają jednak zamiaru swoich
pensjonariuszy nawracać - przyjmują niezależnie od wyznania. Bliskość klasztoru
to w założeniu franciszkanów swoista "terapia przez kulturę". - W Polsce nie ma
lecznicy prowadzonej w obrębie murów klasztornych, w którą w dodatku
zaangażowani byliby wszyscy zakonnicy. Ta lokalizacja umożliwia nabranie ogłady
nie tyle religijnej, co kulturalnej. Jeśli uczestniczą w mszy, uczy ich to
szacunku dla lokalnych obyczajów, niezależnie od tego, czy byłby to Kościół
katolicki czy np. synagoga - mówi o. Piotr Stanisławczyk, gwardian klasztoru i
kierownik ośrodka.

Placówka została zarejestrowana jako niepubliczny zakład opieki zdrowotnej, ma
umowę z NFZ. Program rehabilitacyjny trwa ok. 18 miesięcy. Oprócz zakonników
kadrę stanowią terapeuci i lekarz. Zakonnicy współpracują także z pobliskim
szpitalem psychiatrycznym i aresztem śledczym w Kielcach. Wachlarz zajęć w "San
Damiano" jest bardzo szeroki: od warsztatów inter- i intrapersonalnych po
zajęcia muzyczne i plastyczne. Jest nawet kafejka internetowa.

Franciszkanie przygotowali terapię, zostawiając pensjonariuszom maksimum
swobody. - My tylko pokazujemy drogę, a dyscyplinę oni narzucają sobie sami,
dzięki temu nie mają wrażenia, że to jakieś więzienie. Mieszkańcy z dłuższym
stażem bardzo szybko stają się opiekunami tych młodszych - tłumaczy o.
Stanisławczyk.

Terapia przebiega na zasadzie minirodziny, wszystkie decyzje podejmowane są
wspólnie, każdy ma przydzieloną funkcję. W ośrodku nie ma więc kucharza, bo
szefem kuchni jest jeden z mieszkańców.

Zakonnik podkreśla, że większość podopiecznych to "ciężkie przypadki". Dlatego
trudno mówić o spektakularnych sukcesach. - Jest duża rotacja. Zdarza się, że
ktoś wytrzyma kilka miesięcy, a ktoś inny tylko kilka dni - przyznaje o.
Stanisławczyk. Zakonnicy planują poszerzenie swojej działalności, otwierając
hostel dla byłych rehabilitantów.
serwisy.gazeta.pl/kraj/1,34308,2963457.html

3RP potęgą jest i basta :)

[Gość: *]

Więcej kościołów w Poznaniu

Trzy nowe kościoły zamierza wybudować w najbliższych latach archidiecezja
poznańska. Jeden stanie na os. Pod Lipami, drugi na os. Dębina. Trzecia
świątynia powstanie na os. Konstytucji 3 maja w Kościanie.
(Katarzyna Kolska)
serwisy.gazeta.pl/metroon/1,0,2894782.html

A w sobotę Antyklerykalna Parada

[major.hab.dudek]

www.lewica.pl/?dzial=polska&id=3895

[edico]

Komentarz rzeczywiście ptasi. Autor notki prasowej mógłby darować sobie tego
kilkuzłotowego niby opiniotwórczego zdania w wierszówce.

Księża gwałcą dziaci - czyli diabły w sutannach

[Gość: Ed]

Współżycie swksualne księży z małymi dziećmi ... Trzy lata po eksplozji skandalu
związanego z pedofilią księży amerykańskich i ochraniających ich biskupów z
Bostonu wybuchła właśnie jeszcze większa afera. Tym razem w Filadelfii. A takie
rzeczy się działy przez kilkadziesiąt lat w Kościele kierowanym przez
wyświęcanego dzisiaj Karola Wojtyłę.
Czy Pieronek zakwalifikuje to także do cudów?

Więcej:
Fakty i Mity Nr 41(293) 14-20X2005, s. 15.

Francja: bardzo dobry przyklad dla Polski

[Gość: Ed]

1europejczyk napisał:

> Regulacja stosunkow miedzy francuska hierarchia kosciola katolickiego a
> Republika Francuska, w porownaniu z sytuacja w Polsce, daje wladzom Francji
> pelna kontrole nad dzialanoscia ekonomiczna i finansowa francuskiej hierarchi
> kosciola katolickiego.
> Tym samym panstwowe pieniadze przeznaczone na troske o zabytki architektury
> sacralnej sa proporcjonalne do udzialu srodkow wlasnych hierarchi kosciola
> katolickiego.
> Autonomia polskiej hierarchi kosciola katolickiego wobec Panstwa Polskiego
> ustalona w konkordacie nie daje takich gwarancji!
forum.gazeta.pl/forum/73,46481,1540823.html?f=57&w=30389280&a=30418748&rep=1

Platforma odmówiła o. Rydzykowi - i to jest plus

[edico]

Dla niej oczywiście.

Sztab wyborczy Donalda Tuska nie przyjął zaproszenia o. Rydzyka na niedzielną
debatę prezydencką z PiS w Radiu Maryja i Telewizji Trwam. - Z góry można
przyjąć, że skończyłoby się seansem nienawiści - tłumaczy szef kampanii Tuska
Jacek Protasiewicz.

Transmitowana na żywo debata prezydencka w telewizji i stacji radiowej o.
Rydzyka rozpoczęła się w niedzielę po godzinie 18. W toruńskim studio pojawił
się prowadzący - o. Jan Król oraz dwaj przedstawiciele Lecha Kaczyńskiego: poseł
Tadeusz Cymański i europarlamentarzysta Michał Kamiński. Fotele dla
przedstawicieli Donalda Tuska stały puste. - Pomimo zaproszenia, jego sztab
nikogo nie znalazł, kto by tu wystąpił - oznajmił o. Król.

Z rozgłośnią połączył się telefonicznie o. Tadeusz Rydzyk. Dyrektor Radia Maryja
stwierdził, że rozgłośnia skierowała zaproszenie do sztabu PO w czwartek, a
następnie odczytał fragment sms-a od szefa kampanii Donalda Tuska do o. Piotra
Andrukiewicza, który - jak twierdzi - został przysłany w niedzielę: "Proszę
ojca, bardzo mi przykro, ale w tak ekspresowym tempie nie udało mi się nikogo
uzgodnić, bowiem każdy chce tę niedzielę spędzić bądź w Krakowie w ramach
obchodów Dnia Papieskiego, bądź w gronie rodzinnymi, bo tego bardzo brakuje w
tym gorącym okresie". - My nie zamykamy się na nikogo, nawet jeżeli nas ktoś od
czci i dobrego imienia, nie tylko odsądza, ale i odbiera dobre imię. Dialog jest
ważny - skwitował dyrektor Radia Maryja.

Dlaczego przedstawiciele Tuska nie skorzystali z zaproszenia o. Rydzyka?
Zapytaliśmy o to Jacka Protasiewicza, szefa sztabu kandydata Platformy.
-Dowiedziałem się, że w programie przewidziano udział słuchaczy Radia Maryja, a
znając ich agresję wobec Donalda Tuska i PO można z góry przyjąć, że skończyłoby
się seansem nienawiści - wyjaśnia Protasiewicz. - Szanujemy naszego konkurenta i
nie kwestionuję kultury osobistej ojca Króla, ale słuchając Radia Maryja wiem,
że dopuszcza on do głosu osoby o poglądach skrajnych, agresywnych, nie
szanujących godności osoby ludzkiej i pamięci zmarłych.

Protasiewicz wskazał, że sztab PO zrezygnował z udziału w debacie po sobotniej
rozmowie telefonicznej z o. Piotrem Andrukiewiczem, kiedy ten wykluczył dyskusję
w rozgłośni bez udziału słuchaczy. - Chętnie bym wziął udział w debacie, mając
gwarancję, że nie będą do niej dopuszczane fanatyczne głosy publiczności -
podsumował Protasiewicz.
(Jacek Hołub)

[edico]

"Nasz Dziennik" zaatakował Grzegorza Schetynę, sekretarza PO, za to, że agencja
reklamowa jego żony dostała zlecenie od miasta Wrocław. Platforma traktuje to
jak kolejny przedwyborczy atak polityczny

Prawicowy dziennik napisał wczoraj, że agencja reklamowa żony sekretarza
generalnego PO Grzegorza Schetyny dostała w marcu 2000 roku zlecenie od gminy
Wrocław na zrobienie 30-sekundowego spotu reklamowego o reformie wrocławskiej
mieszkaniówki. Spot był emitowany w Radiu Eska, które założył Grzegorz Schetyna.
Dziennik sugeruje, że agencja Kaliny Rowińskiej-Schetyny dostała zlecenie tylko
dlatego, że szefem biura promocji w mieście był Jacek Protasiewicz, wtedy
protegowany Schetyny, dziś szef sztabu wyborczego Donalda Tuska. Wartość
zlecenia to 20,5 tys. złotych netto (zysk agencji wyniósł 10-15 proc. tej kwoty).

Jacek Protasiewicz: - "Nasz Dziennik" dał popis PRL-owskiej szkoły propagandy
komunistycznej, bo nie opisuje faktów, tylko nimi manipuluje.

Protasiewicz rozważa skierowanie sprawy do sądu.

We Wrocławiu, którym od 2002 roku rządzi koalicja PO-PiS, zawrzało. Działacze
PiS zażądali wyjaśnień od Platformy. Zbigniew Ziobro, szef sztabu wyborczego
Lecha Kaczyńskiego, zorganizował konferencję prasową, na której pokazując
publikację "Naszego Dziennika", pytał Donalda Tuska, czy tak ma wyglądać
proponowana przez niego Polska liberalna.

Według polityków PiS Tusk natychmiast powinien się odnieść do prasowych zarzutów.

Grzegorz Schetyna: - Nie załatwiałem agencji, w której żona jest udziałowcem,
żadnych zleceń. To atak polityczny na kilka dni przed drugą turą wyborów
prezydenckich.

Z naszych ustaleń wynika, że agencja Kaliny Rowińskiej-Schetyny nie była jedyną,
która robiła spoty o reformie mieszkaniówki. Zlecenia dostały też Polskie Radio
Wrocław, Radio Kolor i Radio Klakson. W "Naszym Dzienniku" nie było o tym ani słowa.

W 2000 roku agencja Rowińskiej-Schetyny dostała od gminy Wrocław kolejne
zlecenie na zrobienie w radiu kampanii informacyjnej o profilaktyce uzależnień.
Był to fragment większej kampanii społecznej prowadzonej przez Wydział Zdrowia
wrocławskiego magistratu. Wartość zlecenia to ponad 7 tys. złotych netto. I
tutaj Agencja Kaliny Rowińskiej-Schetyny nie była jedyną. Udział w kampanii
brały też Polskie Radio Wrocław i wrocławski oddział TVP.

Kolejny raz agencja reklamowa ARRS Effectica (wyłączyła się z radia i zmieniła
nazwę) współpracowała z gminą w grudniu 2004 roku. Za ponad 20 tys. złotych
netto zrobiła dziesięć tablic upamiętniających wybitnych wrocławian.

Dariusz Franckiewicz, prezes agencji, mówi z przekąsem: - Zrobiliśmy też
oświetlenie tych tablic. Tak żeby wiceprezydent Wrocławia Dawid Jackiewicz z PiS
był dobrze widziany w świetle kamer, gdy odsłaniał je w różnych punktach Wrocławia.

Grzegorz Schetyna od lat łączy działalność biznesową i polityczną. Oprócz Radia
Eska od 1994 roku prowadzi też klub koszykarski Śląsk Wrocław. W 2000 roku
przekształcił go w sportową spółkę akcyjną, w której ma 95 proc. akcji. Gmina
Wrocław dwukrotnie dofinansowywała klub. W sumie Śląsk dostał 400 tys. złotych
na przeloty samolotem i działalność klubową.

W sierpniu "Newsweek" powołując się na anonimowego biznesmena, napisał, że
Schetyna załatwił mu pozwolenie na budowę w zamian za wpłatę na klub. Schetyna,
który pozwał dziennikarza z "Newsweeka" do sądu, zapowiedział kilka dni temu, że
sprzeda klub.

W działalności biznesowej drogi sekretarza PO i jego żony często się krzyżują.
Agencja ARRS obsługiwała zarówno Radio Eska, jak i klub sportowy Śląsk. Dla
klubu robiła trzy kampanie reklamowe w latach 2002, 2003 i 2004. To były
projekty billboardów i opracowanie graficzne biletów na mecz. Dariusz
Franckiewicz: - W sumie zarobiliśmy na tym między 3 a 4,5 tys. złotych.

Schetyna oburza się, gdy mówimy, że rodzinne powiązania w biznesowym kontekście
mogą budzić wątpliwości: - Zdecydowałem się sprzedać klub. Teraz okazuje się, że
agencja, w której moja żona ma udziały, nie może ubiegać się o żadne zlecenia w
gminie, bo zaraz łączy się to z moją działalnością polityczną. To absurd.

Dariusz Franckiewicz: - Gdyby Kalina siedziała w domu i robiła na drutach byłoby
dobrze, a że działa w biznesie, to jest problem.
(Agata Kondzińska, Renata Grochal)
serwisy.gazeta.pl/kraj/1,34309,2975958.html

Pokolenie moherowych beretów

[edico]

Gość portalu: klon napisał(a):

Tzw.pokolenie Jana Pawła II, to pokolenie o mentalności moherowych
beretów,odporne na wiedzę, zaściankowe.Na kilkanaście lat pogrąży kraj w
ciemnocie.Razem ze swoimi pasterzami-hipokrytami.
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=29&w=30502711&a=30512683

Kto zapłaci za kampanię LPR?

[Gość: Ed]

Pikietę pod biurem prezesa Ligi Polskich Rodzin zapowiadają jej byli kandydaci
do parlamentu z Podkarpacia. Zarzucają centrali, że do dziś nie wypłaciła im
obiecanych pieniędzy na kampanię wyborczą.
Pismo z groźbą zostało wysłane do prezesa LPR Marka Kotlinowskiego 4 listopada.
Dziewiętnastu byłych członków podkarpackiej Ligi zapowiada w nim, że jeśli
płatności nie zostaną uregulowane w ciągu tygodnia, pojadą do Krakowa pikietować
jego biuro.

O jakie płatności chodzi? Zygmunt Wrzodak, poseł z Rzeszowa i do niedawna szef
podkarpackich struktur LPR, nie podpisał się pod listem. Doskonale jednak zna
temat: - Podczas kampanii każdy z kandydatów zamawiał w drukarniach i innych
firmach różne materiały, plakaty, ulotki itp. W świetle ordynacji za te
materiały do 23 września powinien płacić komitet wyborczy, a po wyborach
zobowiązania przejmuje partia. U nas wszystko było regulowane, dopóki część
naszych działaczy nie wystąpiła z LPR - mówi Wrzodak.

Pod listem widnieją nazwiska byłych działaczy, którzy razem z Wrzodakiem pod
koniec października opuścili LPR. Wrzodak wyliczył, że do tej pory LPR jest
winna drukarniom i innym firmom na Podkarpaciu ok. 45 tys. zł.

- Za moje ulotki i wynajem sali LPR zalega jakieś 2 tys. zł. To nie jest duża
suma, ale sam nie mogę jej zwrócić. Może to zrobić tylko partia. Ale to do mnie
zwracają się firmy, ja tracę w ich oczach wiarygodność - skarży się Marian
Daszyk, który zdobył mandat poselski z LPR.

Do parlamentu nie dostał się Bogdan Romaniuk. I on podpisał się pod listem do
Kotlinowskiego. - Jako kandydat wpłaciłem na komitet wyborczy LPR około 10 tys.
zł. Teraz, kiedy przychodzi zapłacić firmom za moje materiały wyborcze,
oczekuję, że partia nie będzie się z tym ociągać. Dzwonią do mnie te firmy,
ponaglają, to jest nieprzyjemne - opowiada nam Romaniuk.

Ich przedstawiciele zaglądają też do biura LPR w Rzeszowie. Tadeusz Skowron,
który choć jest w grupie Wrzodaka, wciąż tam urzęduje, mówi: - Wśród nich jest
firma prowadzona przez studentów. Szkoda mi tych młodych ludzi, którzy nie mogą
doczekać się zapłaty, nie wiem, co im mówić.

Według Wrzodaka podobne restrykcje ze strony zarządu głównego LPR dotknęły
województwa: opolskie, łódzkie i mazowieckie.

Sfrustrowani działacze poskarżyli się m.in. metropolicie krakowskiemu
arcybiskupowi Stanisławowi Dziwiszowi, alarmujący list dostał też dyrektor Radia
Maryja ojciec Tadeusz Rydzyk.

- Jestem zszokowany - przyznał wczoraj Kotlinowski. - Szkoda, że o takiej
eskalacji konfliktu dowiaduję się od państwa. Nie lubię tak kategorycznego
stylu, którego używają protestujący. A pikiety się nie boję -oświadczył.

Czy centrala zwróci zbuntowanym pieniądze? - zapytaliśmy.

Kotlinowski: - Finansowanie kampanii zawsze wzbudza emocje. Będziemy rozmawiać,
sprawa nie jest zamknięta. O sprawach finansowych zarząd partii decyduje
kolegialnie. Protest pod moim krakowskim biurem to nieporozumienie - mówi.

Nieoficjalnie jeden z liderów LPR poinformował nas, że zbuntowani działacze z
Podkarpacia nie mają co liczyć na pieniądze. - Jeżeli ktoś zaciąga większe
zobowiązania od ustalonych, to trudno, ale nie będziemy płacić za wszystko! Tam
pieniądze wydawali bez uzgodnień, teraz zostawiają partię i chcą zwrotu
nakładów. Będziemy płacić, ale w granicach rozsądku - usłyszeliśmy.
serwisy.gazeta.pl/kraj/1,34309,3016362.html

Gangster duszpasterzem ludzi pracy

[Gość: *]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=57&w=10654390&a=30586524

Awantura o klasztor

[Gość: *]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=52&w=30572342

Pomniki Papieża odsłaniano w Wielkopolsce

[edico]

Dwa pomniki Jana Pawła II odsłonięto wczoraj (w Dniu Papieskim) w Wielkopolsce.
Jeden z nich stanął w Obornikach Wlkp., drugi - w Lesznie. Dzieło poznańskiego
artysty Roberta Sobocińskiego odsłonił na obornickim rynku bp. Marek
Jędraszewski. W uroczystości udział wzięło ponad trzy tysiące wiernych. Ważący
800 kg, odlany z brązu, wysoki na 2,60 m i szeroki 1,2 m posąg kosztował 70 tys.
zł. Tymczasem Papieża wchodzącego do miasta przedstawia pomnik, który odsłonił w
Lesznie metropolita poznański abp Stanisław Gądecki. Decyzję o postawieniu
posągu leszczyńscy proboszczowie podjęli w kwietniu. Ponaddwumetrowy posąg z
brązu zaprojektowali łódzcy projektanci rzeźbiarze Krystyna i Bogusław Solscy.

W Swarzędzu imię Sługi Bożego Jana Pawła II nadano siedzibie Parafialnego
Oddziału Akcji Katolickiej. Imię Jana Pawła II przyjęła też Szkoła Podstawowa w
Dąbrowie.
miasta.gazeta.pl/poznan/1,36037,2970734.html

[major.hab.dudek]

W aktualnych "FiM" , na ostatniej stronie jest artykuł pt "Anons" wzorowany na
tym wątku .
Gratulacje dla Ed-a :)

[Gość: Ed]

Dziękuję za uznanie, chociaż prawdę mówiąc słowa uznanie należą się dla autora
tego wątku. Ja tylko się przyłączyłem do trwającej dyskusji podejmując
jednocześnie próbę dania odporu w oparciu o fakty dla kościółkowego (i chyba nie
obliczalnego w swej systemowej konstrukcji) fanatyzmu religijnego w wydaniu
katolickim. Zresztą czy tylko katolickim?