Dodaj do ulubionych

Kuratorzy: duża odpowiedzialność, niskie kompet...

22.08.13, 16:35
Pani Kurator nie walczy z nadwagą, lecz z otyłością dziecka, a tego psycholog zdaje się niezauważac. Przy tym w otyłości najgorsze jest to, że otłuszczeniu ulegają życiowe narządy wewnętrzne, doświadczają to ci, którzy np. zbijają 30 kg i mimo dalszych diet i ćwiczeń waga się zatrzymuje, lub spada bardzo wolno, no, bo jak odchudzić wątrobę.
Poza tym każdy następny rok życia dziecka, to dalszy rozwój psychomotoryki, i pani Kurator o tym wie, dla psycholożki wystarczy tylko, to, że dziecko nie jest molestowane.
Babcia w tym artykule pisze, że jej córka też była otyła i taka jest nadal, to już można się domyślać, dlaczego Maciuś tak wygląda
Pani Kurator zareagowała w porę, o ile nie na ostatnią chwilę. Proszę mnie przekonać, że Maciuś spełnia wymagania psychomotoryczne dla swego wieku. Rowerek na podwórku, w jego wieku dzieci już od dawna jeżdżą bez kółek bocznych, szkoda, że widzieliśmy go jadącego.

Psychologowie i Pedagodzy przez duże P, przyznają, że Maciuś powinien już:
Ale Maciuś jest opóźniony w swym rozwoju psychomotorycznym. I nie należy się dziwić determinacji pani Kurator, bo w dobrze pojętym interesie dziecka idzie o pomoc dla dziecka do Sądu.
Dziecko pięcioletnie opinii pedagogów, psychologów, l
U pięciolatków widać najszybszy rozwój motoryczny wraz z poprawą koordynacji ruchów, a także jeszcze większe zróżnicowania odnośnie sprawności fizycznej. Chłopcy są lepsi w biegach skokach, rzutach, dziewczynki w ćwiczeniach równoważnych, rytmicznych. Dzieciom przybywa siły, wzrasta szybkość, zręczność i ogólna wytrzymałość.
 Bieg - dynamicznie, szybko, ekonomicznie, poprawnie, z wychyleniem tułowia w przód, najpierw stawiają piętę na podłożu (również w chodzie), chłopcy już rywalizują podczas biegania, jeszcze nie wszystkie dzieci synchronizują pracę rąk i nóg.
 Równowaga - stoją ponad 10 sekund na jednej nodze, przechodzą po ławeczce z przekraczaniem przeszkód, przesuwaniem stopą przedmiotu, stoją na palcach, wykonują przysiad bez podpierania.
 Skok - miękko, płynnie wykonują podskoki, próbują skakać w dal i wzwyż.
 Rzut - potrafią rzucać w górę i łapać, stojąc w miejscu lub poruszając się, rzucają do celu w pozycji wykrocznej lub bokiem do kierunku rzutu.
 Chwyt - łapią w dalszym ciągu na całe ciało, łatwiej większe przedmioty.
 Czworaki - swobodnie, naśladowanie różnych zwierząt.
Obserwuj wątek
    • piotr_ze_wsi Re: Kuratorzy: duża odpowiedzialność, niskie komp 22.08.13, 16:53
      W mojej rodzinnej wsi też jest taki dzieciak. Pamiętam go, jak jeździł z pętem kiełbasy na bagażniku swego roweru, tak aby w każdej chwili mógł sięgnąć po przekąskę. Rodzice paśli go niczym świnię skwarkami po wytapianiu smalcu i byli dumni z tego, że potrafi zeżreć całą patelnię tego rarytasy. Tydzień temu, w wieku 22 lat, przy wadze 216 kilogramów, miał pierwszy zawał serca. Gdy zabierało go pogotowie, matka szlochała, że on zawsze taki zdrowy był, bidulek.
      Podobnie i ten dzieciak, pasiony jak wieprz, będzie w wieku 20 lat wrakiem człowieka, ze zwyrodnieniem stawów, chorobą serca, dusznością.
      • Gość: gość Re: Kuratorzy: duża odpowiedzialność, niskie komp IP: 78.8.106.* 22.08.13, 17:56
        Odezwali się obrońcy pani wykształconej kuratorki. Niczego nie zrozumieli z wypowiedzi psychologa. Znowu inwektywy o świni spasionej (czy to sama pani kuratorka umieściła te wpisy? coś za szczegółowe). Wiadomo, że każda Wyższa Szkoła Gotowania ma kierunek pedagogika, dzienny i, co gorsza, zaoczny. Dyplomy takie same, a potem hajże! Już możemy decydować o losie dziecka, obliczać warstwy jego tłuszczu i wagę - a gdzie tu odrobina serca i autentycznej troski o dziecko? No gdzie? krewni i znajomi onej "kuratorki". Wstydu sobie oszczędźcie.
        • 7sapiencja Re: Kuratorzy: duża odpowiedzialność, niskie komp 22.08.13, 18:17
          Miłość nie może być ślepa, a już na pewno w nie odniesieniu do dziecka.

          Dziecko jest opóźnione w rozwoju psychomotorycznym, idzie prostą drogą do bycia inwalidą.

          Stanie się pośmiewiskiem dla innych dzieci. Kuratorka walczy oto dziecko, które jest chowane jak prosię, byle dużo zjadł. Czy nie widać, że już jest cofnięte w rozwoju. Okaleczyli dziecko i tyle, ale jest szansa. Podziwiam panią Kurator, bo na razie nie widzę, by ktoś ją tu w mediach popierał.
          • Gość: Gość Re: Kuratorzy: duża odpowiedzialność, niskie komp IP: 78.8.106.* 22.08.13, 19:11
            Czy ktoś zainteresuje się nieodpowiedzialnym podawaniem szczegółowych danych o dziecku i degradującymi go "proroczymi" wizjami osoby i nicku "7 Sapientia" ? To jest rażące naruszenie dóbr osobistych małoletniego. Proszę o szybką ingerencję moderatora i przekazanie sprawy komu należy. W mały miasteczku straszni mieszczanie !
          • Gość: hunter Re: Kuratorzy: duża odpowiedzialność, niskie komp IP: 150.254.92.* 23.08.13, 14:26
            forum.gazeta.pl/forum/w,72,146474231,146506413,Re_Ciekawe_Dostala_zlecenie_na_to_dziecko_czy.html
        • 7sapiencja Re: Kuratorzy: duża odpowiedzialność, niskie komp 22.08.13, 19:28
          Byc może są to u Macka uwarunkowania genetyczne, że dziecko takie jest, bo matka Macka jest otyła, ale ani babcia i dziadek już nie.

          Najważniejsze jest dobro dziecko, i nie ważne jakie są nasze oceny, lecz należy szukać przyczyn. Gdyby kuratorka miała taki stosunek do problemu jak ów psycholog, to na pewno by nie było żadnej dyskusji, bo otyłość jest dla niego marginalną sprawą. Muszą być przeprowadzone badania genetyczne, może endokrynolog by pomógł. Dobrze, że Kuratorka podniosła larum, bo w ten sposób można pomóc dziecku, a nie ją wyzywać jak to na innym forum się dzieje. A inwektywy wobec Macka, czekają go gorsze, i bardziej upokarzające, jeżeli to się pozamiata pod dywan, a on przez życie będzie musiał się sam przedzierać . Czasami aby otworzyć komuś oczy, gdy ten nie chce się otworzyć to jest obowiązek posłużyć się i taką argumentacją.

          Po prostu nie można przejść obok tego problemu jakby go nie było, nie ważne środki, cel usprawiedliwia wszystko, a jest nim to, by Maciek w swojej psychomotoryce dorównał rówieśnikom.
          • Gość: kinga Re: Kuratorzy: duża odpowiedzialność, niskie komp IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 22.08.13, 20:58
            Ta argumentacja to esencja stosunku państwa do obywatela czyli ostentacyjnego zastraszania aby trzymać za twarz całą resztę. Rozumiem jednocześnie, że od urzędasa trudno oczekiwać takiej refleksji - jest rozliczany z tego czy działa zgodnie z oczekiwaniami systemu. Szkoda jednak, że brak jakichkolwiek refleksji i propozycji innych rozwiązań, a tak gorliwie bronione jest deptanie uczuć tego dzieciaka - nie sądzę aby jedynym jego marzeniem była utrata najbliższych i znalezienie się w łapach obcych. Może zamiast używać kija podsunąć marchewkę! No ale pewnie wtedy urzędnik czułby się mało przydatny a i satysfakcji bez pokazu siły było mniej. Nie mylę się?
          • Gość: hunter Re: Kuratorzy: duża odpowiedzialność, niskie komp IP: 150.254.92.* 23.08.13, 14:33
            Tu akurat nie do końca masz rację, bowiem osoby pokazywane w mediach to babcia ze strony ojca i jej córka. Matka chłopca też ma nadwagę, co wskazywać może na uwarunkowania genetyczne lub chorobę. Ale w takim przypadku reakcja kuratorki jest właściwa, skoro rodzina zastępcza nie wykonuje podstawowych zaleceń - dziecko podobno je tyle co inne, ale wszędzie chodzi z dietetycznym kaczanem kukurydzy. Dziecko musi być przebadane, kuratorka sama z siebie nie ma na to wpływu, wobec czego zgodne z prawem obowiązana jest o swoich zastrzeżeniach poinformować sąd w sprawozdaniach obligatoryjnie przedstawianych organowi (sądowi) ustanawiającemu pieczę zastępczą w formie rodziny zastępczej - gdy tego nie zrobi, sama poniesie odpowiedzialność co najmniej dyscyplinarną.

            Przeczytaj moje wczorajsze komentarze w innym wątku.
    • bezpocztyonline Synowa, nie córka. 22.08.13, 22:08
      7sapiencja napisał(a):

      > Babcia w tym artykule pisze, że jej córka też była otyła i taka jest nadal, to
      > już można się domyślać, dlaczego Maciuś tak wygląda

      Synowa, nie córka. Córkę masz na zdjęciu: szczupluteńka.
      A i babcia Maćka mimo swojego wieku jest stosunkowo szczupła.

      Czyli to nie kwestie przyzwyczajeń żywieniowych w tej rodzinie, a kwestie genetyczne.

      Ale gdyby nawet to i tak nie jest powód do odebrania dziecka rodzinie.

      No chyba, że czasy się zmieniają i biologicznym rodzicom też będą odbierać dzieci za nadwagę. Za co jeszcze? Za seplenienie może?

      • 7sapiencja Re: Synowa, nie córka. 23.08.13, 08:24
        Przecież Pani Kuratorka nie chce zabrać dziecko by zabrać, lecz to, by w końcu Maciek nie miał gorsze warunki rozwojowe niźli jego rówieśnicy. Skoro dziecko przybiera na wadze, to trzeba wreszcie przerwać ten irracjonalny proces wychowawczy. No niestety doprowadzanie Macka do otyłości zagraża jego dalszemu rozwojowi psychomotorycznemu, babcia może nie posiadać tej wiedzy, Ale skoro nic sobie nie robią z tego, że kuratorka mówi im - dziecko jest otyłe, to moralnym obowiązkiem kuratora jest reagowanie na ten stan rzeczy. Kuratorka swój sprzeciw wyraziła w jedyny możliwy sposób i to taki jaki jej pozostał. To Sąd po zbadaniu wszystkich za i przeciw, zebraniu opinii dot. powodu otyłości będzie rozstrzygał. Pani Kurator może wnioskować, ale nie przesądzać, dziecko jest pomiotem prawa i o jego dobro walczy Kurator odwołała się do Sądu, bo jak media, psychologowie robią z niej nawiedzoną babę, to co ma robić, a babcia odstawia celebrę i zwołuje do siebie dziennikarza, zamiast wsłuchać się co mówi Kurator. Tak jak nauczyciele emocjonalnie związują się ze swoimi uczniami, przynajmniej z niektórymi, to i Pani Kurator też przeżywa to, że dziecko do zdjęcia już nie wstanie, tylko trzeba go podpierać.
        • bezpocztyonline Re: Synowa, nie córka. 23.08.13, 09:06
          7sapiencja napisał(a):

          > Pani Kurator też przeżywa to, że dziecko do zdjęcia już nie wstanie, tyl
          > ko trzeba go podpierać.

          WTF?

          A to bieganie po podwórku to animacja komputerowa czy co?

          www.tvn24.pl/kurator-chce-im-zabrac-wnuka-maly-jest-pasiony,348859,s.html
          • 7sapiencja Re: Synowa, nie córka. 23.08.13, 11:23
            Ale jak długo jak daleko będzie biegał, przecież on już po chwili siada, a jak wygląda na tle rówieśników, dogoni któregoś, pewnie postawią na bramkę, ale tam też będzie tył.

            Teraz rodzinom zastępczym stawia się coraz wyższe wymagania, babcia podaje menu, czyli chleb masło i wędlina.

            A teraz bez względu na to, czy otyłość jest uwarunkowana genetycznie czy też nie, będą musieli uczyć się gotowania od nowa. A gdy dietetyczka wycofa z menu królika, kurczaka, chudy schabik,to może być dla nich problem nie w tym, że się tego nie nauczą lecz czy będą bez zastrzeżeń i to najmniejszych akceptować nową kuchnię.

            Pani Kurator mogła sobie ich odpuścić, a nie zbierać inwektywy pod swoim adresów i to jeszcze od mediów, od których wymaga się podawania obiektywnej prawdy,media wpierw z babcią, psychologiem Zenonem U., prezesem Towarzystwa Psychologicznego dziennikarzem dosłownie uczynili z niej potwora, a później chcą z Kurator robić wywiad. Mądry inteligentny dziennikarz winien zebrać wszystkie osoby by mogły w sposób odpowiedzialny wyłuszczyć swoje racje.

            Pani Kurator nie szuka swej chwały bo na razie zbiera joby, ale ma dlatego dziecka wizję rozwoju. Jest osobą, która wystąpiła przeciw wszystkim poruszyła Sąd, by ten przyjrzał się sprawie, i teraz wokół Macka dzieją się dobre rzeczy i oto macie pretensje do Kurator.

            Najbardziej śmieszy mnie to, że bez podania kontekstu sytuacyjnego, czy też prowadzonej rozmowy, a raczej rozmów, robi się problem z raz źle użytego słowa. No i te prymitywne chwyty - rozpłakał się. Już pisałem, w tej wadze zawsze będzie się czuł źle, i nieraz przyjdzie mu zapłakać, Pani Kurator chce tego mu zaoszczędzić.!
            • bezpocztyonline Re: Synowa, nie córka. 23.08.13, 17:17
              7sapiencja napisał(a):

              > Ale jak długo jak daleko będzie biegał, przecież on już po chwili siada

              Przecież to jest wszystko pozowane.

              Biega, bo go o to panie redaktorki poprosiły, kładzie się na ziemi, bo go panie redaktorski poprosiły, przystaje przed kamerą, bo go panie redaktorki poprosiły.

              > a jak wygląda na tle rówieśników, dogoni któregoś

              To się okaże na lekcji WF w szkole.

              > Teraz rodzinom zastępczym stawia się coraz wyższe wymagania, babcia podaje menu
              > , czyli chleb masło i wędlina.

              Ciocia wspominała, że dają dziecku warzywa, widać też było na filmie, że mały trzyma niedużą kolbkę młodej kukurydzy w rączce.

              Mam sama znajomych, którzy - oboje solidnie przy kości - mają też otyłe dzieci.
              Od pieluch były takie i są obecnie, oboje już dorosłe.

              Żyją, są zdrowe, samodzielne, nie wymagają wózka inwalidzkiego ani chodzika.
              Pracują fizycznie i to dość ciężko. Nie chudną, pomimo diet i pracy fizycznej.

              W dzieciństwie wyglądały podobnie, jak ów chłopczyk.

              Nie, nie ograniczano im wtedy jedzenia, to fakt. Słodycze też jadały, jak to dzieci.

              Jakoś nie jestem sobie w stanie wyobrazić, że - gdybyś tylko mógł był - zabrałbyś moim znajomym dzieci i oddał obcym ludziom, bo takie nietypowo otyłe.

              Więzi rodzinne, to najsilniejsze emocje, jakie tylko człowiek jest w stanie przeżyć.
              Utrata bliskiej osoby może spowodować natychmiastową - i długotrwałą - utratę zdrowia. Nie tylko depresję. Nawet chorobę somatyczną.

              Nie można wyrządzić takiemu dziecku większej krzywdy, niż nagle go tak zabrać od jego bliskich, czy nawet "tylko" tym straszyć.

              Z uwagi ciotki dziecka można wnosić, że mały dopomina się o jedzenie ("nie jest łatwo tak odstawić dziecko od jedzenia").

              Może ma zaburzenia łaknienia, ale łatwo to zrozumieć, że babcia nie odmówi dziecku jedzenia, skoro dziecko o nie prosi. Sam byś tego nie zrobił.
              • Gość: dietetyk Re: Synowa, nie córka. IP: *.173.21.159.tesatnet.pl 23.08.13, 19:24
                Nieszkodliwa kolbka dietetycznej kukurydzy - większej bredni nie słyszałem. Wiesz, czego używało się do tuczu gęsi na stłuszczone gęsie wątróbki?
                • bezpocztyonline Re: Synowa, nie córka. 23.08.13, 22:43
                  Gość portalu: dietetyk napisał(a):

                  > Nieszkodliwa kolbka dietetycznej kukurydzy - większej bredni nie słyszałem. Wie
                  > sz, czego używało się do tuczu gęsi na stłuszczone gęsie wątróbki?

                  Kukurydza to nie surowa marchewka, ale i nie pączek czy frytki.

                  Nie przesadzaj.

                  www.ilewazy.pl/kolba-kukurydzy
                  A to dziecko miało w rączce naprawdę nieduży kawałeczek tej kukurydzy, niewiele większy od dziecięcej rączki.

                  Każdy człowiek coś w końcu jeść musi, nawet jeśli ma skłonności do tycia.
                  Samym powietrzem nie wyżyje, a dziecko przy tym rośnie i rozwija się.

                  Z własnej tkanki tłuszczowej może pozyskać energię, ale składników odżywczych nie.
            • Gość: głupi jak but Re: Synowa, nie córka. IP: *.wroclaw.mm.pl 23.08.13, 17:58
              Sapientia znaczy mądrość. Ty sapientia mądra jesteś, tylko tak jakoś, hm... inaczej.
    • 7sapiencja Kuratorzy: duża odpowiedzialność, niskie kompet... 24.08.13, 13:03
      Dzięki uporczywości kurator, dziecko będzie wróci do normy psychomotorycznej


      www.tvn24.pl/wiadomosci-wroclaw,44/otylosc-5-latka-nie-jest-genetyczna-mam-nadzieje-ze-nie-odbiora-mi-wnuka,349242.html
      • 7sapiencja Re: Kuratorzy: duża odpowiedzialność, niskie komp 24.08.13, 15:15
        Doczytamy się też, że dziecko ma już osobny pokoik, a więc można było. Jest jeszcze zarzut kuratora , że babcia nie stosuje się do zaleceń laryngologa i nie we wszystkim współpracuje z Gminą.
    • kemas Kuratorzy: duża odpowiedzialność, niskie kompet... 03.09.13, 09:50
      Ad vocem artykułu Kuratorzy: duża odpowiedzialność, niskie kompetencje
      Szanowna Redakcjo! Zapewne serca wielu kuratorów zawrzały po przeczytaniu wywiadu pani Marty Gołębiowskiej-Szuta z psychologiem panem Zenonem Ukleją, który ukazał się w dniu 22.08.2013r.. Po lekturze artykułu nie znalazłem odpowiedzi na pytanie dlaczego dziennikarka wybrała tę właśnie osobę do rozmowy na temat – jak wynika z tytułu - kompetencji i odpowiedzialności kuratorów sądowych? Po zapoznaniu się ze stroną internetową Polskiego Towarzystwa Higieny Psychicznej Oddziału Dolnośląskiego, którego Pan Zenon Ukleja jest prezesem, można stwierdzić, że rozmówca, choć zapewne zna wielu kuratorów sądowych, autorytetem w dziedzinie kompetencji tej grupy zawodowej nie jest. Nie zamierzam odnosić się do opisanej i skomentowanej już w mediach historii małoletniego Maćka i czynności podjętych przez kuratora. Jestem przekonany, że przypadek ten zostanie w odpowiednim momencie wnikliwie przeanalizowany przez osoby do tego uprawnione. Warto natomiast, moim zdaniem, przeanalizować sposób przedstawienia w tekście całej grupy zawodowej. Z przedstawionej rozmowy jednoznacznie wynika, że mimo, iż sprawa dotyczyła jednego kuratora, przemyślenia i wnioski rozmówców odnoszą się do wszystkich kuratorów zawodowych, czyli ponad 5200 osób zatrudnionych w polskich sądach (w tym kuratorów rodzinnych ok. 1700 osób).
      Moim zdaniem, aby móc obiektywnie, a przede wszystkim kompetentnie mówić o profesjonalizmie opisywanej grupy zawodowej, należy zauważyć, że kuratorzy sądowi (pionu karnego i rodzinnego) prowadzą rocznie ok. 625 000 spraw i przeprowadzając w ciągu jednego roku ponad 665 000 wywiadów środowiskowych (w tym kuratorzy rodzinni: ok. 180 000 spraw oraz ok. 345 000 wywiadów środowiskowych). Z danych zgromadzonych przez Krajową Radę Kuratorów wynika, że w referacie jednego kuratora zawodowego jest średnio 91 spraw za które jest odpowiedzialny, a rocznie kurator średnio przeprowadza ok. 175 wywiadów środowiskowych. Dla zobrazowania podanych liczb warto zaznaczyć, że w ciągu jednego roku kuratorzy podejmują czynności wobec 1300000 osób!
      W przeciwieństwie do zaprezentowanej w tekście tezy, kuratorzy sądowi są dobrze odbierani przez społeczeństwo. Z danych zawartych w Raporcie końcowym z badań opinii publicznej: Wizerunek wymiaru sprawiedliwości, ocena reformy wymiaru sprawiedliwości, aktualny stan świadomości w zakresie alternatywnych sposobów rozwiązywania sporów oraz praw osób pokrzywdzonych przestępstwem ( Raport przygotowany przez TNS OBOP dla Ministerstwa Sprawiedliwości RP, Warszawa, lipiec 2011, s. 58-60) wynika, że 90% badanych Polaków zna funkcję kuratora sądowego, w tym: 96% respondentów uważa służbę kuratorską za potrzebną. 66% badanych dobrze i bardzo dobrze ocenia działania kuratorów sądowych. Z przytoczonego raportu wynika, że jedynie 8% badanych raczej źle i zdecydowanie źle ocenia działania kuratorów sądowych. Za złą ocenę pracy kuratorów sądowych winę ponosić mogę czynniki zarówno natury obiektywnej, jak np.: stale wzrastająca różnorodność wykonywanych obowiązków; niedostatek wsparcia biurowego (niespełna połowa zespołów kuratorskiej służby sądowej posiada sekretariaty, w pozostałych zespołach kuratorzy prócz podstawowych zadań muszą również wykonywać wszystkie czynności biurowe); brak standaryzowanych narzędzi pracy kuratora np. dla celów diagnostycznych i szacowania ryzyka; czy wreszcie brak obiektywnych kryteriów oceny skuteczności pracy omawianej grupy zawodowej. Do czynników subiektywnych zaliczyć można dwie kategorie: pierwsza związana jest z predyspozycjami i kompetencjami kuratora, druga natomiast związana jest z indywidualnym odbiorem relacji z kuratorem osób, które na mocy decyzji sądu kontakt z kuratorem mają. Należy również dodać, że kuratorzy wielokrotnie wykazują się odwagą podejmując decyzje często kontrowersyjne, niepopularne ze społecznego punktu widzenia, które w perspektywie czasu okazują się słuszne, przynoszące korzyść społeczną. Decyzje te są każdorazowo weryfikowane przez sąd.
      Sytuacje te - zwłaszcza, że nieliczne - nie są w stanie przekreślić olbrzymiego zaangażowania kuratorów sądowych w funkcjonowanie środowiska na rzecz którego działają. Z przytoczonych wcześniej danych wynika, że aktywność kuratorów, poza podstawowymi obowiązkami, sprowadza się zazwyczaj do:
      - udziału w zespołach interdyscyplinarnych i grupach roboczych,
      - udziału w komisjach rozwiązywania problemów alkoholowych,
      - prowadzenia ośrodków kuratorskich,
      - udziału w radach ds. społecznej readaptacji i pomocy skazanym,
      - prowadzenia punktów interwencji kryzysowej,
      - prowadzenia punktów „Niebieska Linia”
      - udziału w rekwalifikacji w domach dziecka,
      - kuratorzy prowadzą również telefony zaufania dla dzieci i młodzieży,
      - prowadzenia działalności edukacyjno-profilaktycznej w szkołach.
      Zgadzam się z panem Z. Ukleją, że na kuratorach sądowych spoczywa duża odpowiedzialność. Jestem również przekonany, że kuratorzy zdają sobie z tego sprawę. Wiedzą bowiem, że za podejmowane działania ponoszą odpowiedzialność moralną, ale również do odpowiedzialności mogą zostać pociągnięci (odpowiedzialność dyscyplinarna, odpowiedzialność karna).
      Pragę również wierzyć, że wszyscy wypowiadający się na temat pracy kuratorów sądowych, ale również innych służb pomocowych, są świadomi skutków jakie mogą wynikać z wyrażanych przez nich sądów. Ocena całuj grupy zawodowej przez pryzmat sytuacji jednostkowych, w mojej opinii, jest krzywdząca i niesprawiedliwa.

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka