Dodaj do ulubionych

Rock'n'roll wraca?

IP: *.ip.WRO.Korbank.PL 31.12.04, 12:35
Rock'n'rollowe podsumowanie roku




Grzegorz Cholewa 30-12-2004 , ostatnia aktualizacja 30-12-2004 18:28

Do łask powraca muzyka rockowa, gitary, koncerty, słowem pełny rock'n'roll!

Jeszcze przed trzema laty obwieszczano koniec ery gitarowego grania! Hip-hop
jednak dawno pożarł własny ogon i najlepsze momenty ma za sobą. Podobnie z
muzyką klubową. Za to wyraźnie wracają rockowe trendy. Pojawiły się też
zupełnie nowe kierunki - rapować zaczęli dredowłosi fani reggae, tworzą
instrumentalno-wokalne składy i w smakowity sposób zasuwają szybkie rymowanki
do niezwykle energetycznych jamajskich rytmów. Zresztą wszelkie odmiany
reggae wciąż cieszą się we Wrocławiu największą popularnością.

Koncertowisko

Od lat mamy problem z klubami muzycznymi. Kolor i Gumowa Róża mimo wielu prób
nie prowadzą obecnie zauważalnej działalności koncertowej. W Metropolis, mimo
fantastycznych warunków, również niewiele się dzieje, a klub Pięć Nutek,
przez kilka ostatnich lat ostoja alternatywnego grania, niestety zniknął.
Pewniakiem była WZ, zdecydowanie największy zakątek muzyczny w mieście, ale w
ostatnich miesiącach z koncertami tam też było różnie. Na nowo alternatywnie
rozkręca się Firlej oraz Łykend, który wyrósł w miejsce Nutek. Drugą młodość
przeżywa Alibi, który po remoncie może swobodnie konkurować z największymi.
Nie dość, że grafik występów ma zapełniony, to jeszcze na koncertach za
każdym razem są komplety. Niedawny występ szczecińskiej formacji Pogodno
przyciągnął tam ponad pół tysiąca osób, a warto przypomnieć, że jeszcze dwa
lata temu na ich koncert do Koloru przyszło zaledwie kilkanaście osób.

To znak, że kierunek alternatywny znowu święci tryumfy. Grudniowy koncert
Tumbao czy listopadowy Indios Bravos też były frekwencyjnymi strzałami w
dziesiątkę.

Mijający rok nie przyniósł nam wielkoformatowych koncertów, przyjechało za to
kilku światowców. W marcu w Teatrze Polskim wystąpił Fish, niegdysiejszy
wokalista Marillion, a w czerwcu nieco mocniejszym uderzeniem poczęstowała
nas brazylijska grupa Soulfly, na czele z Maxem Cavalerą, jedną z
najważniejszych postaci w świecie metalowego łojenia. To wydarzenie należało
do najważniejszych w ubiegłym roku. Do dziś wiele osób wspomina towarzyszące
mu emocje, kiedy to parujący, wypełniony po brzegi klub WZ drżał w posadach
od ryku blisko tysiąca gardeł wtórujących Cavalerze w "Roots, Bloody Roots",
jednym z największych szlagierów jego macierzystej Sepultury.

Podsumowując rok, nie można pominąć jesiennego wieczoru, kiedy na jednej
scenie WZ stanęli Lech Janerka oraz Wojtek Waglewski. Trzygodzinny,
rewelacyjny koncert zamykało Voo Voo, grające Janerkowe "Konstytucje"! Ku
osłupieniu publiczności Janerka obnażył tors, koszulkę obwiązał wokół głowy i
frywolnie pląsał na scenie w rytm swojego słynnego przeboju.

Wydarzenia w rocku

W maju znów próbowaliśmy pobić rekord Guinnessa w liczbie grających
jednocześnie gitarzystów i znów nam się nie udało. By pobić Amerykanów,
potrzebowaliśmy ponad półtora tysiąca muzyków z instrumentami. Przyjechało
ich niespełna tysiąc, ale i tak o całym przedsięwzięciu i pomyśle
wrocławskiego bluesmana Leszka Cichońskiego pisały światowe gazety muzyczne.

Kilka tygodni po rekordzie do Wrocławia sprowadził się ze Śląska Jose Torres -
w pewnym sensie wrócił w stare kąty, bo tu zaczynał studia, poznał przyszłą
żonę. Ten come back jest ważny, bo u nas ciągle brakuje znanych i popularnych
w polskim szołbiznesie postaci, dzięki którym więcej mówi się o samym
mieście. Zresztą Torres już wystartował z rewelacyjnymi imprezami w stylu
kubańskim, planuje także otworzenie u nas centrum kultury kubańskiej.

Wydarzeniami były dwa wyjątkowe koncerty, dwóch bardzo wyjątkowych projektów.
Rockowy Frühstück zaczął współpracować z orkiestrą kameralną R-20 pod batutą
Roberta Kurdybachy, czego efektem czerwcowy koncert w Imparcie. A jesienią
Martyna Jakubowicz zaśpiewała autorskie wersje piosenek Boba Dylana. W
koncercie premierowym towarzyszyli jej muzycy z Voo Voo.

Tłumne festiwale

Trzeba odnotować, że wrocławski zespół W.A.R.N. wystąpił, zaproszony przez
Jurka Owsiaka, na największym krajowym festiwalu - Przystanku Woodstock. Za
to dolnośląskie Regałowisko oraz Slot Art Festival mają już markę znaną nie
tylko w Polsce. Do grona ważnych muzycznych spędów dołączył jeden
pierwszoroczniak - w listopadzie w dziewięciogodzinnej imprezie pod hasłem
One Love Sound Fest 2004 udział wzięło aż czternastu wykonawców reggae, dub,
dancehall i ragga. Na dwóch scenach klubu WZ zaprezentowały się zespoły oraz
soundsystemy z całej Polski. Do samego rana tańczyło ponad tysiąc osób.

Obiecujący debiutanci

Na scenie koncertowej pojawiło się wiele nowych formacji, które jednak swe
debiutanckie płyty szykują dopiero na przyszły rok. Za to świetnymi krążkami
rangę swych debiutów potwierdziły grupy: ctrl-alt-del i Kanał Audytywny. Obie
wniosły do wrocławskiego środowiska oryginalne pomysły i nowe brzmienia.

Wśród innych, najbardziej obiecujących są: Natural Dread Killaz - kilkanaście
bardzo młodych osób na scenie, nieprawdopodobny żywioł, świetny show,
zaskakująco energetyczny potok słów i dźwięków w rytmie i brzmieniu reggae w
krzyżówce z hip-hopem. Grupa nieoczekiwanie z koncertowych rozgrzewaczy stała
się niepisaną gwiazdą listopadowego One Love Sound Festivalu.

Nieźle zapowiadają się również transowe pomysły zespołu Transobapticato czy
wielce urzekająca, zwłaszcza pod względem wokalnym grupa Trzy Dni Później.
Warto zwrócić uwagę także na świetne i odnoszące już poważne sukcesy zespoły
Lili Marlene oraz Behevior. Koncerty tych młodych i dla wielu być może
jeszcze nieznanych wykonawców polecam w najbliższych miesiącach w
szczególności.

Ogórek kiszony w gorzkiej czekoladzie

Wtopą na całej linii była polska trasa kanadyjskiego piosenkarza Garou,
odwołana w ostatniej chwili. Nie było wyjścia, bilety szły słabo. A jeszcze,
jak to kuriozalnie tłumaczył organizator, na morskiej trasie Kanada -
Holandia zaginął jeden z kilkutonowych kontenerów ze sprzętem technicznym.
Oczywiście ten najważniejszy!

Znikają kontenery, a w Polsce nie wynaleziono jeszcze mikrofonów i głośników,
dlatego pewnie nikt, choćby w naszej hali Orbita, śpiewającego a capella
biedaka by nie usłyszał!

Przy tej historii nawet takie "ogóry" jak marcowy koncert Agnieszki
Chylińskiej czy czerwcowa impreza hiphopowa na Polach Marsowych, na której to
pod sceną pobili się wykonawcy, wydają się zupełnie nieważne. Do siego roku!

Obserwuj wątek
    • Gość: nikt Farben Lehre w Madness IP: *.ip.WRO.Korbank.PL 30.01.05, 10:33
      19.03.2005r.

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka