Zagadka

[dlugopis]

Trzech gości umówiło się w knajpie na flaszkę. Przy stoliku robią składkę-każdy
dał po 10 zł. Po chwili kelner przynosi flaszkę i mówi: wódka kosztowała 25 zł,
zostało 5 zł reszty, żeby było sprawiedliwie ja biorę 2 zł a panom oddaje po 1
zł reszty. Po paru minutach goście liczą: daliśmy 3 banknoty po 10 zł, kelner
wydał nam po 1 zł reszty więc wydaliśmy po 9 zł, trzy razy 9 daje nam 27 zł, 2
zł wziął kelner...a gdzie jeszcze 1 zł?

[Gość: wędzonka]

dlugopis napisał(a):

> Trzech gości umówiło się w knajpie na flaszkę. Przy stoliku robią składkę-każdy
> dał po 10 zł. Po chwili kelner przynosi flaszkę i mówi: wódka kosztowała 25 zł,
> zostało 5 zł reszty, żeby było sprawiedliwie ja biorę 2 zł a panom oddaje po 1
> zł reszty. Po paru minutach goście liczą: daliśmy 3 banknoty po 10 zł, kelner
> wydał nam po 1 zł reszty więc wydaliśmy po 9 zł, trzy razy 9 daje nam 27 zł, 2
> zł wziął kelner...a gdzie jeszcze 1 zł?

Jaki 1 zl? Przeciez z 27 zl ktore dali 25 poszlo na wodeczke, a 2 na kelnera...

[dlugopis]

Bdb.
Wiekszosc ludzi sugeruje sie wyliczeniem i glowi nad tym przez kilka godzin

[Gość: wędzonka]

dlugopis napisał(a):

> Bdb.
> Wiekszosc ludzi sugeruje sie wyliczeniem i glowi nad tym przez kilka godzin

No to biada Alenowi! On szczegolnie gleboko zwykl postrzegac problemy! :)

[Gość: Alen]

Gość portalu: wędzonka napisał(a):

> dlugopis napisał(a):
>
> > Bdb.
> > Wiekszosc ludzi sugeruje sie wyliczeniem i glowi nad tym przez kilka godzi
> n
>
> No to biada Alenowi! On szczegolnie gleboko zwykl postrzegac problemy! :)


Brawo , przyjacielu wędzinka . Szczeliłeś jak zwykle z boku i nie trafiłeś .
Powiał wiatr z zachodu na forum , z dużym opuźnieniem jak zwykle.
Tą zagatke znałem już od bardzo dawna ,chyba od 2 lat . Znajomy chciał mnie
zaskoczyć i opowiedział mi ją .
Napisałem mu wtedy trywialne równanie i spytałem się go kóra godzina jest o
dwunastej.

( 10 x 3) - 25 - ( 3 x 1 ) = 2 napiwek kelnera.

Był rozczarowyny że mu od razu powiedziałem ,bo sam on nie wiedział .
Jak rówież nie wiedział że jeszcze w gimnazjum nie musialem się uczyć np.do
pracy pisemnej z fizyki i nigdy nie miałem poniżej dobrej(4) oceny .
Poprostu misisz zdać sobie sprawe że są ludzie których wrzystko interesuje co
dotyczy techniki nauk ścisłych. Ci sami ludzie mają z koleji bardzo liberalny
stosunek np. do gramatyki .

Alen.

[Gość: wędzonka]

Gość portalu: Alen napisał(a):

> Gość portalu: wędzonka napisał(a):
>
> > dlugopis napisał(a):
> >
> > > Bdb.
> > > Wiekszosc ludzi sugeruje sie wyliczeniem i glowi nad tym przez kilka
> > > godzin
> >
> > No to biada Alenowi! On szczegolnie gleboko zwykl postrzegac problemy! :)
>
>
> Brawo , przyjacielu wędzinka . Szczeliłeś jak zwykle z boku i nie trafiłeś .
> Powiał wiatr z zachodu na forum , z dużym opuźnieniem jak zwykle.
> Tą zagatke znałem już od bardzo dawna ,chyba od 2 lat . Znajomy chciał mnie
> zaskoczyć i opowiedział mi ją .
> Napisałem mu wtedy trywialne równanie i spytałem się go kóra godzina jest o
> dwunastej.
>
> ( 10 x 3) - 25 - ( 3 x 1 ) = 2 napiwek kelnera.
>
> Był rozczarowyny że mu od razu powiedziałem ,bo sam on nie wiedział .
> Jak rówież nie wiedział że jeszcze w gimnazjum nie musialem się uczyć np.do
> pracy pisemnej z fizyki i nigdy nie miałem poniżej dobrej(4) oceny .
> Poprostu misisz zdać sobie sprawe że są ludzie których wrzystko interesuje co
> dotyczy techniki nauk ścisłych. Ci sami ludzie mają z koleji bardzo liberalny
> stosunek np. do gramatyki .
>

Na razie zdalem sobie sprawe ze przebijasz Einsteina gdy tylko ktos poda
rozwiazanie! :))

> Alen.
>

Pozdrawiam! :)

[Gość: Alen]

Gość portalu: wędzonka napisał(a):

> Na razie zdalem sobie sprawe ze przebijasz Einsteina gdy tylko ktos poda
> rozwiazanie! :))

Daleko mi do Einsteina , i nie chcił bym być nikim innym jak sobą . W gruncie
rzeczy jestem zadowolony z Alena .

Alen.

[brezly]

dlugopis napisał(a):

> Bdb.
> Wiekszosc ludzi sugeruje sie wyliczeniem i glowi nad tym przez kilka godzin

He he! Co ludzie potrafia "wyliczyc" zobaczcie:
www.gazeta.pl/alfa/home.jsp?dzial=0511&forum=24&wid=819494&aid=819494
i dalsza dyskusja

[Gość: em]

dlugopis napisał(a):

> żeby było sprawiedliwie ja biorę 2 zł a panom oddaje po 1 zł reszty. <

kto to powiedział? kelner, czy narrator?
bo jeśli narrator, to nieźle się ustawił, hehe...

[Gość: Janek]

Panowie. To nie takie proste. Nie wiemy ile procentowa była wódka i jaka
pojemność butelki. Nic nam także nie wiadomo po ile w skupie dają za pustą
butelkę. W związku z powyższym nie jest pewne czy kelner oszukał, czy też
kelnera oszukano.

[Gość: wędzonka]

Gość portalu: Janek napisał(a):

> Panowie. To nie takie proste. Nie wiemy ile procentowa była wódka i jaka
> pojemność butelki. Nic nam także nie wiadomo po ile w skupie dają za pustą
> butelkę. W związku z powyższym nie jest pewne czy kelner oszukał, czy też
> kelnera oszukano.


Czyli znowu wyszlo ze zabil portier? :)

[Gość: Janek]

Za złotówkę? :)))

[Gość: Yani]

Blad jest w rozumowaniu podsunietym przez zdajacego relacje 30-27=3
Powinno sie liczyc 27-25=2 i niczego nie brakuje.
Pozdr.

[Gość: Janek]

Podstawowy błąd jest w tym, że do jednej butelki siadło 3 męzczyzn.

[Gość: Lemur]

janek dobrze gada !
:)

[Gość: bromden]

teraz ja, prosze podac algorytm obliczajacy funkcje, jak
ponizej, nagroda - flaszka na pierwsze trzy osoby, ktore
podadza prawidlowe rozwiazanie

1 -> 1
2 -> 2
3 -> 3
4 -> 2
5 -> 1
6 -> 2
7 -> 1
8 -> 3
9 -> 1
10 -> 2
11 -> 1
12 -> 3
13 -> 1
14 -> 2
15 -> 1
16 -> 5
...

[Gość: bromden]

przepraszam za pomylke, to jest ta funkcja:

1 -> 1
2 -> 2
3 -> 1
4 -> 3
5 -> 1
6 -> 2
7 -> 1
8 -> 4
9 -> 1
10 -> 2
11 -> 1
12 -> 3
13 -> 1
14 -> 2
15 -> 1
16 -> 5
...

[Gość: Yani]

17 -> 1
18 -> 2
19 -> 1
20 -> 3
21 -> 1
22 -> 2
23 -> 1
24 -> 6
25 -> 1
26 -> 2
27 -> 1
28 -> 3
:
.
:
32 -> 7 itd.

[Gość: wędzonka]

Gość portalu: bromden napisał(a):

> przepraszam za pomylke, to jest ta funkcja:
>
> 1 -> 1
> 2 -> 2
> 3 -> 1
> 4 -> 3
> 5 -> 1
> 6 -> 2
> 7 -> 1
> 8 -> 4
> 9 -> 1
> 10 -> 2
> 11 -> 1
> 12 -> 3
> 13 -> 1
> 14 -> 2
> 15 -> 1
> 16 -> 5
> ...


Bromden, zostalo jeszcze wolne miejsce do flaszki? :)

[Gość: bromden]

sa jeszcze trzy wolne miejsca,
Yani rozwinal tresc zadania, ale go nie rozwiazal,
zadanie nie jest trudne

[Gość: wędzonka]

Gość portalu: bromden napisał(a):

> sa jeszcze trzy wolne miejsca,
> Yani rozwinal tresc zadania, ale go nie rozwiazal,
> zadanie nie jest trudne

Mam algorytm, bardzo sztubacki ale faktycznie dosc prosty i chyba dobrze dziala.
Mam podac pierwszy czy po Alenie? :)

[Gość: bromden]

> Mam podac pierwszy czy po Alenie? :)

pierwszy, ale dopoki nie znajdziesz jeszcze trzech, nici
z nagrody

Proba rozwiazania - konkurenci tu NIE ZAGLADAJA!:)

[Gość: wędzonka]

Gość portalu: bromden napisał(a):

> > Mam podac pierwszy czy po Alenie? :)
>
> pierwszy, ale dopoki nie znajdziesz jeszcze trzech, nici
> z nagrody

Licze na Alena, gorzej z trzecim! :)
No wiec co Ty na to: wartoscia tej funkcji jest numer najmniej znaczacego
ustawionego bitu z dwojkowej reprezentacji argumentu, powiekszony o 1.

Alen pospiesz sie, masz zamiar wziac udzial?

[Gość: bromden]

bo zostaly jeszcze tylko dwa miejsca

[Gość: Alen]

Gość portalu: bromden napisał(a):

> bo zostaly jeszcze tylko dwa miejsca


Nie jest to żadna zagadka , poprostu zyakłe zadanie z ciągami liczbowymi .
Nie ma tu nic co by mogło logike wpuścić w maliny .

ok. Co my tu właściwie mamy , zwykłe przyporządkowanie funkcyjne .
Jeśli przyjżymy się temu to od razu rzuci się nam w oczy pewien rególarny obraz
rozmieszczenia tych liczb . Jak ja to ugryzłem ?
Napisałem jako ciąg liczbowy => 1,2,1,3,1,2,1,4,1,2,1,3,1,2,1,5.........
Dla wygody rozbiłem ten ciąg liczbowy na trzy ciągi i tak na przykład:

y(2k+1)=1; pierwszy.
y(4k+2)=2; drugi .

to łatwe ,natomiast kolejne to miejsce w ciągu 4 , 8 , 16 , 32 .....
rosną rególarnie 3 , 4 , 5 , 6 .....

4,8,16,32 można zapisać też jak 2*2, 2*2*2 , 2*2*2*2 , 2*2*2*2*2 ,...
albo inaczej 2^(k+2), a wiÄc trzeci ciąg będzie wyglądał tak =>

y(2^(k+2)) = k+2 , trzeci .

Takim algorytmem opisany ciąg można np. w Pascalu wprowadzić do Pc-ta pod "
For " pętlą ,i dostanie się każde podporządkowanie całkowite .

Do podporządkowania nie całkowitego trzeby by przeprowadzić "Interpolacje" ale
to już niech ktoś z was zrobi .

Jeszcze jedno k={0,1,2,3....} . Z pewnością można to jeszcze uprościć.

y(2k+1)=1; pierwszy.
y(4k+2)=2; drugi .
y(2^(k+2)) = k+2 ; trzeci .

Ten ptaszek oznacza podniesienie do potęgi " ^ ".

Alen.

[Gość: Alen]

W trzecim przypadek potrzebuje korektury y(2^(k+2))= k+3:

Alen.

[Gość: bromden]

pierwszy i trzeci przypadek jest ok,
ale w drugim (najtrudniejszym) jest blad, bo np. y(12) =
2 wg twojego rozwiazania, a w rzeczywistosci jest to 3,
ale zaliczam rozwiazanie,

myslicie, ze sa jeszcze jacys konkurenci czy mam podac
swoje rozwiazanie i sie napijemy we trzech?

[Gość: Alen]

Gość portalu: bromden napisał(a):

> pierwszy i trzeci przypadek jest ok,
> ale w drugim (najtrudniejszym) jest blad, bo np. y(12) =
> 2 wg twojego rozwiazania, a w rzeczywistosci jest to 3,
> ale zaliczam rozwiazanie,
>
> myslicie, ze sa jeszcze jacys konkurenci czy mam podac
> swoje rozwiazanie i sie napijemy we trzech?

Ja nie moge uznać swojego rozwiązania , ponieważ po przyjrzeniu się dokładniej
rozwojowi tych członków ciągu liczbowego znalazłem jeszcze inne błędy a
mianowicie w pewnym momęcie zaczyny ekspotencjylnie rosnąć skudkiem czego nie
wrzystkie członki tego ciągu są wzięte pod uwage , dlatego mój błąd jest nie
wybaczalny .
Problem ten zaczyna się już od y(12) które już nie istnieje także nie może
równać się 2 .
Widze jednak inne rozwiązanie .
Można ten ciąg podzielić na dwa ciągi ,jeden to R1={1,2,1,3}, a dugi R2=
{1,2,1,x}.
R1 nieparzysty a R2 parzysty gdzie x oznacza wzrost ( k + 4 ) k ={ 0,1,2,3.....}
Dalej rozwijając tą myśl moża chyba ułożyć jakiś bardziej sensowniejszy algorytm
w którym nie zostanie nic zgubione .

Tak że mój poprzedni algorytm działa ok ale gubi po drodze członki:

y(1)=1; y(2)= 2; y(3)= 1; y(4)=3; y(5)=1; y(6)=2; y(7)=1; y(8)=4; y(9)=1;
y(10)=2; y(11)=1; i tu jest pierwrza dziura ,co poniekąd jest zrozumiałe
ponieważ pierwrze rozwiązanie reprezentuje wrzystkie nie pażyste członki .
Drugie parzyste rosnące w tępie 4 a trzecia parzysta rosnąca do potęcji 2.

Tak że wprawdzie kolejne członki są dobre ,ale nie wrzystki .
Dlatego nie moge uznać swojej odpowiedzi za prawidłową .

Alen.

[Gość: wędzonka]

Gość portalu: Alen napisał(a):

> Gość portalu: bromden napisał(a):
>
> > pierwszy i trzeci przypadek jest ok,
> > ale w drugim (najtrudniejszym) jest blad, bo np. y(12) =
> > 2 wg twojego rozwiazania, a w rzeczywistosci jest to 3,
> > ale zaliczam rozwiazanie,
> >
> > myslicie, ze sa jeszcze jacys konkurenci czy mam podac
> > swoje rozwiazanie i sie napijemy we trzech?
>
> Ja nie moge uznać swojego rozwiązania , ponieważ po przyjrzeniu się dokładniej
> rozwojowi tych członków ciągu liczbowego znalazłem jeszcze inne błędy a
> mianowicie w pewnym momęcie zaczyny ekspotencjylnie rosnąć skudkiem czego nie
> wrzystkie członki tego ciągu są wzięte pod uwage , dlatego mój błąd jest nie
> wybaczalny .
> Problem ten zaczyna się już od y(12) które już nie istnieje także nie może
> równać się 2 .
> Widze jednak inne rozwiązanie .
> Można ten ciąg podzielić na dwa ciągi ,jeden to R1={1,2,1,3}, a dugi R2=
> {1,2,1,x}.
> R1 nieparzysty a R2 parzysty gdzie x oznacza wzrost ( k + 4 ) k ={ 0,1,2,3.....
> }
> Dalej rozwijając tą myśl moża chyba ułożyć jakiś bardziej sensowniejszy algoryt
> m
> w którym nie zostanie nic zgubione .
>
> Tak że mój poprzedni algorytm działa ok ale gubi po drodze członki:
>
> y(1)=1; y(2)= 2; y(3)= 1; y(4)=3; y(5)=1; y(6)=2; y(7)=1; y(8)=4; y(9)=1;
> y(10)=2; y(11)=1; i tu jest pierwrza dziura ,co poniekąd jest zrozumiałe
> ponieważ pierwrze rozwiązanie reprezentuje wrzystkie nie pażyste członki .
> Drugie parzyste rosnące w tępie 4 a trzecia parzysta rosnąca do potęcji 2.
>
> Tak że wprawdzie kolejne członki są dobre ,ale nie wrzystki .
> Dlatego nie moge uznać swojej odpowiedzi za prawidłową .
>
> Alen.



Chyba moge Ci Alen pomoc poskladac do kupy czlonki. Dwa pierwsze ciagi
skonstruowales poprawnie, ale twoja logika poszla w maliny przy trzecim (czyli
jednak Bromden wymyslil zagadke! :)
Swoja metoda powinienes podzielic badany ciag nie na trzy, tylko na nieskonczenie
wiele ciagow wedlug zasady:

y( (2^n)*k + 2^(n-1) ) = n

gdzie n=1,2,3,...
k=0,1,2,...

Pozdrawiam! :)

[Gość: bromden]

> Swoja metoda powinienes podzielic badany ciag nie na
> trzy, tylko na nieskonczenie wiele ciagow wedlug zasady:
>
> y( (2^n)*k + 2^(n-1) ) = n
>
> gdzie n=1,2,3,...
> k=0,1,2,...

nie bardzo rozumiem, na jakie nieskonczenie wiele ciagow,
co np. z 14?

sa trzy przypadki: nieparzyste i potegi dwojki -
oczywiste , i trzeba tylko rozwiazac pozostale

[Gość: wędzonka]

Gość portalu: bromden napisał(a):

> > Swoja metoda powinienes podzielic badany ciag nie na
> > trzy, tylko na nieskonczenie wiele ciagow wedlug zasady:
> >
> > y( (2^n)*k + 2^(n-1) ) = n
> >
> > gdzie n=1,2,3,...
> > k=0,1,2,...
>
> nie bardzo rozumiem, na jakie nieskonczenie wiele ciagow,
> co np. z 14?
>
> sa trzy przypadki: nieparzyste i potegi dwojki -
> oczywiste , i trzeba tylko rozwiazac pozostale


Z Twojego kawalka ciagu to wcale nie wynika, pojawienia sie w nim wartosci 4 i 5
wcale nie trzeba tlumaczyc specjalnym przypadkiem, polegajacym na tym ze wartosci
1,2,3 powtarzaja sie w nieskonczonosc, a wieksze juz nie...

Regulą prawdziwa dla wszystkich elementow ciagu, czyli bez wprowadzania
szczegolnych przypadkow, moze byc wlasnie owa pozycja najmniej znaczacej jedynki
w dwojkowej reprezentacji argumentow, a wiec kolejne wartosci funkcji rowne:
1, pojawiaja sie co 2 elementy, poczawszy od elementu 1
2, pojawiaja sie co 4 elementy, poczawszy od elementu 2
3, pojawiaja sie co 8 elementow, poczawszy od elementu 4
4, pojawiaja sie co 16 elementow, poczawszy od elementu 8
(druga wartosc 4 rzeczywiscie nie miesci sie juz w pierwszych 16 elementach!)
5, pojawiaja sie co 32 elementy, poczawszy od elementu 16
(druga wartosc=5 tez nie miesci sie juz w pierwszych 16 elementach)

i dalej, nie zaklocajac tego toku:

6, pojawia sie co 64 elementy, poczawszy od elementu 32
7, pojawia sie co 128 elementow, poczawszy od elementu 64
...
itd.

Wedle tej reguly:

y(14) = 2 (n=2 i k=3)
y(24) = 4 (!) - nie 6 jak u Yani!
za to
6 = y(32)

Tak wiec gdyby rozbic to po Alenowemu to ciagow musi byc nieskonczenie wiele, bo
KAZDA wartosc y wystepuje w badanym ciagu nieskonczenie wiele razy, tyle ze
pojawia sie od coraz dalszego miejsca i w coraz rzadszych odstepach.
Tymczasem Trzecie Rownanie Alena sugeruje ze wszystkie wartosci wieksze od 2
pojawiaja sie tylko raz, co jest dosc, powiedzialbym, zaskakujace...

A jesli Twoj ciag rzeczywiscie juz w zamysle mial sie skladac z takich
szczegolnych przypadkow, to trzeba to bylo jakos zaznaczyc. No i w takim razie
moje pierwsze rozwiazanie tez trzeba bylo wrzucic do kosza...

Pozdrawiam! :)

[Gość: Pafik]

Na rozluznienie przypomne inna zagadke, na ktorej jednak wciaz wyklada sie
duza czesc populacji:

Cegla wazy kilogram i pol cegly. Ile wazy cegla?


Nagrod nie przewidzialem ;)

[Gość: bromden]

> A jesli Twoj ciag rzeczywiscie juz w zamysle mial sie
skladac z takich
> szczegolnych przypadkow, to trzeba to bylo jakos
zaznaczyc. No i w takim razie
> moje pierwsze rozwiazanie tez trzeba bylo wrzucic do
kosza...

ja tego nie wymyslilem, sam to musialem rozwiazac,
zamysly nie maja tu nic do rzeczy, bo zadanie mozna
rozwiazac roznymi sposobami i twoje pierwsze rozwiazanie
jest prawidlowe, niezaleznie od podejscia, ja musialem
napisac ta funkcje i zrobilem to tak:

1) jezeli n nieparzyste, to f(n) = 1
2) jezeli n parzyste, to niech x = log2(n)
a) jezeli x calkowite, to f(n) = x + 1
b) jezeli x niecalkowite, to f(n) = f(2^([x]+1) - n)

np. 14 - najblizsza jej potega dwojki to 16, wiec
f(14) = f(16 - 14) = f(2),
inaczej: 3 < log2(14) < 4 => f(14) = f(2^(3+1) - 14)

[Gość: bromden]

> np. 14 - najblizsza jej potega dwojki to 16, wiec
> f(14) = f(16 - 14) = f(2),

to odzwierciedla fakt, ze wyrazy ciagu sa symetryczne
wzgledem poteg dwojki

ależ komplikujecie....

[Gość: Tirsa]

chyba ;-)))
nie przebrnęłam przez Wasze wywody, więc nie jestem pewna, czy dobrze myślę
bromdenie :-)
ja bym po prostu każdej liczbie przyporządkowała liczbę o jeden większą, od
liczby dwójek pojawiających sie w rozkładzie na czynniki pierwsze :-)
dobrze odczytałam Wasze wzory??
pozdrawiam :-)))

[Gość: Janek]

A najgorsze, ze do butelki czwórkę kompletują.

[Gość: tyrysek]

juz komplet (4 to nie wypada!)
tylko jeszcze bromden potwierdzic musi ;-)))))

deus ex machina

[Gość: bromden]

wygrala tirsa przez knock-out wszystkich przeciwnikow w
osiemnastej rundzie - dotarla do sedna, drugie miejsce -
wedzonka z rozwiazaniem 'objawowym', trzecie miejsce -
alen, ktory wygral z yanim na punkty (nieskonczenie wiele
prawidlowych wynikow wobec skonczenie wielu), oraz jedna
dyskwalifikacja za przebicie muru glowa,

a teraz, puenta:
bierzemy liczbe, dzielimy ja przez 2, wynik dzielimy
przez 2, itd., dopoty reszta z dzielenia jest 1 (lub
wynik jest 1), liczba dzielen to wartosc funkcji,
np. 12
12 : 2 = 6 r 0
6 : 2 = 3 r 0
3 : 2 = 1 r 1
f(12) = 3

[germanus]

waży dwa kilogramy

a o kelnerze opowiadała mi swego czasu (tak ok. 40 lat temu) cioteczka
wariateczka, niezmiernie zdziwiona, że mi wszystko pasowało, i za cholerę nie
chciała przyznać, że rozwiązałem, więc mąciła
a potem nie chciała umrzeć, to musiał ją samochód zabić, a jak musiał, to zabił
szkoda było trochę wariateczki

[Gość: Tirsa]

Gość portalu: bromden napisał(a):

> wygrala tirsa przez knock-out wszystkich przeciwnikow w
> osiemnastej rundzie - dotarla do sedna

ledwo mu to przez gardło przeszło.... a o flaszce już ni słowa ;-((.....
jak tak bardzo lubicie wzory, to proszę:
dla n=2^k*l (k>=0, lɯ)
f(n) = k+1

pozdrawiam

[Gość: bromden]

tirsa: wychwalilem cie, a ty ...
i tak wam poszedlem na reke, bo zadanie polegalo na
podaniu algorytmu, flaszka oczywiscie dla tirsy, wedzonki
i alena, musicie sie jakos umowic (w jednym miejscu i
czasie), a ja dostarcze,
wedzonka: piekno tkwi w prostocie,
janek: bez nagrod nikt sie nie pokwapi (jaka odpowiedz?)

[Gość: Janek]

W.Szekspir "Otello" I akt - tak Jago mówi o Kasjuszu. Nie docenia go.
Pozdrawiam.

[Gość: bromden]

And what was he?
Forsooth, a great arithmetician,
One Michael Cassio, a Florentine

troche zaciecia i bym wygral ...

[wedzonka]

Gość portalu: bromden napisał(a):

> > A jesli Twoj ciag rzeczywiscie juz w zamysle mial sie
> skladac z takich
> > szczegolnych przypadkow, to trzeba to bylo jakos
> zaznaczyc. No i w takim razie
> > moje pierwsze rozwiazanie tez trzeba bylo wrzucic do
> kosza...
>
> ja tego nie wymyslilem, sam to musialem rozwiazac,
> zamysly nie maja tu nic do rzeczy, bo zadanie mozna
> rozwiazac roznymi sposobami i twoje pierwsze rozwiazanie
> jest prawidlowe, niezaleznie od podejscia, ja musialem
> napisac ta funkcje i zrobilem to tak:
>
> 1) jezeli n nieparzyste, to f(n) = 1
> 2) jezeli n parzyste, to niech x = log2(n)
> a) jezeli x calkowite, to f(n) = x + 1
> b) jezeli x niecalkowite, to f(n) = f(2^([x]+1) - n)
>
> np. 14 - najblizsza jej potega dwojki to 16, wiec
> f(14) = f(16 - 14) = f(2),
> inaczej: 3 < log2(14) < 4 => f(14) = f(2^(3+1) - 14)



Piekne! Ech, zebym mial choc w polowie taki leb!

Pozdrawiam! :)

[Gość: Janek]

A kto to mówi i w jakiej sztuce:
"I któż to taki ten ktoś? Patrzcie jeno:
Ot, zawołany jakiś arytmetyk ..."