ul. Abramowskiego

[Gość: Boguslaw]

Mieszkalem na tej ulicy od 1946 do 1956. Teraz, niestety mieszkam 'za duza
woda'. Tyle wspomnien, tylu przyjaciol. Prosze sie odezwac, jesli ktos z tej
ulicy czyta te slowa. Chcialbym porozmawiac o mojej ulicy i jej mieszkancach.
Starych i nowych. Boguslaw.

[Gość: zyta]

Witaj biskupiński krajanie. Co prawda w latach kiedy mieszkałeś na
Abramowskiego, nie było mnie jeszcze na świecie, ale teraz mieszkam kilka ulic
dalej, znam kilka osób, które aktualnie zamieszkują Twoją ulicę i dam im namiar
( i moralny nieomal imperatyw) aby skontaktowaly się z Tobą. Nie może tak być,
że nikt z Wroclawia, z Biskupina nie odpowiada na taki apel.
Ja mogę tylko mieć prośbę : jeśli wybierasz się do nas, daj znać - zbieram
historie o pierwszych powojennych latach w naszym mieście i bardzo chętnie
posłucham Twoich wspomnień.
Pozdrawiam.
P.S. Teraz ( bo nie wiem kiedy byłeś ostatnio) twoja uliczka wygląda całkiem
dobrze, coraz więcej jest wyremontowanych, rozbudowanych domków. Nie wszyscy
stosują się co prawda do zasad umiaru i proporcji architektonicznych, ale za to
na zabój dba się teraz o ogrody!
Zyta

[Gość: Martsabramus]

Milo było poczytac!!! mieszkam na ul Abramowskiego od 58 roku do tej
chwili.Obecnie mam 50 lat bez vatu,ale moja ulica jest naj ,naj naj.
Wiele sie zmieniło,wiele osób odeszło i wielu nowych przybyło,Moze poczytasz i
przeczytasz.Serdecznie pozdrawiam

[Gość: boguslaw]

Dzieki za odpowiedz. Niestety, nie zagladalem do poczty od dawna i stad to
opoznienie. Napisalem kilka bezladnych zdan w odpowiedzi Ziucie, wiec mozesz
zerknac. A pod jakim numerem mieszkasz na Abramowskiego?
Serdecznie pozdrawiam- Bo

[Gość: Martsabramus]

Tym razem ja długo nie zagladałam na ta strone!!!
Fakt wszystko sie zmieniło,i starsza generacja odeszła.Mieszkam w domu ,który
kupili rodzice od Brzezinskich .On był taksówkarz a na górze tego domu był
zakład krawiecki.Stare i takie inne czasy.jedni wyjechali do Reichu a drudzi
mieszkali do niedawna na naszym poprzednim mieszkaniu,na Szenwalda
Bedac 20 lat temu w Kanadzie poznałam Pana, który mieszkał we Wrocławiu/niestety
juz nie zyje/i nie tylko, ze w tym miecie ale i na tej samej ulicy?On z pod 37 a
ja z pod 47Uciekł przez zielona granice w 1953.Jaki swiat jest mały.Było to b/miłe
Pozdrawiam Marta

[Gość: boguslaw]

Jesli rzeczywiscie mieszkal pod 37, to byl moim sasiadem.Sasiedzi spod 37
nazywali sie Jachowiczowie i mieli syna 'Jerzyka'. Nieco mlodszego ode mnie.
Mogl byc z 1946/7. Ja w 1956 mieszkalem jeszcze na Abramowskiego lecz i oni
tez. Nie rozumiem wiec do konca historii z 'zielona granica'. A moze to nie byl
#37? O ile wiem, to leciwa Pani Jachowiczowa jeszcze zyje. Tyle zabawnych
historii laczylo nas z sasiadami!
Dzieki za odzywanie sie do mnie. Podaj mi swoj e-mail adres. prosze. Chce
byc 'na biezaco' z ul. Abramowskiego. Moj juz podalem w odpowiedzi do Leny36,
ale podam raz jeszcze: [e-mail]. Pozdrawiam serdecznie- boguslaw

[Gość: Boguslaw]

Czesc Marto! Zmusili mnie do wyczyszczenia starych emaili, wiec nieostroznie
pogubilem sporo adresow. Pozdrawiam sedrecznie z okazji Nowego Roku! Co nowego
na mojej Abramowskiego???
Boguslaw

[Gość: boguslaw]

Dzieki za glos. Postaram sie kiedys napisac nieco uporzadkowane wspomnienia z
Biskupina. Pierwsze to przyjazd do Wroclawia. Bylem wtedy malym dzieckiem i sam
sie dziwie, ze cos pamietam. Ogromny dworzec, a nastepnie podroz blado-zoltym,
staroswieckim, oczywiscie 'poniemieckim' tramwajem 'z korba'; skrzypial na
zakretach okrutnie. Ruiny nie do opisania-morze ruin. Biskupin byl w niezlym
stanie. Ojciec wspominal, ze Niemiec, poprzedni mieszkaniec naszego obecnie
domu wrocil sie i zabral zelazko, bo zapomnial. Dom byl ogolocony ze
wszystkiego, w scianie olbrzymia dziura, a wlasciwie brak sciany. Pech chcial,
ze mieszkanie obok (nr41) po uderzeniu bomby bylo kupa gruzu, a przy okazji
naszemu domowi tez sie oberwalo. Kto tu bombardowal? Pewnie Rosjanie dla
zabawy. W domu pod 33 (rog z al. Sempolowskiej) przyjmowal starszy fryzjer-
Niemiec. Przemily. Mieszkal tam z dwoma kobietami, ktore ubieraly sie w czern i
z nikim nie rozmawialy. Podejrzewam , ze ich rodziny/synowie zgineli na wojnie.
Glupie dzieciaki, w tym i ja, strzelaly z puszek z karbidem i wolaly jakies
niemieckie przeklenstwa. Brak bylo wtedy milosierdzia dla pokonanych, lecz
okrutnych Niemcow. Starsi koledzy tlukli sie od czsu do czasu z wyrostkami -
Niemcami. Skad oni sie tam wzieli? Starsi koledzy padali czesto ofiara
niewypalow. To byla wtedy plaga. Ale i uciecha, kiedy w debinie na tylach
Jackowskiego, w okopach , znalezc mozna bylo niemieckie helmy, pasy z 'Got mit
uns', karabiny no i mnostwo amunicji. Nad Odra, na wysokosci ul. Michalowskiego
lezal wrak rosyjskiego Jaka. Dobre miejsce do zabawy na wiele miesiecy. W
tamtych latach (40te/50/60) ulica Abramowskiego tetnila zyciem. Mnostwo dzieci,
bawiacych sie w rozmaite podworkowe gry; klasy,kiczki (rysyjski odpowiednik
klipy), palant (oczywiscie baseball), miasta-panstwa, chowanego, skakanki,
dolki, itp,itd. Samochody nam nie przeszkadzaly, bo na ulicy bylo ich dwa.
Jeden (Citroen) nalezal do taksowkarza Brzezinskiego (pod nr.47) i drugi
(Octavia) gdzies pod nr30, no i ruch tez praktycznie nie istnial. Al
Sempolowskiej i ogrodki podnosily walory tego miejsca . Dzieci bardzo
interesujace,bo mialy niezwykly akcent Lwowski/Wilenski lub 'zza Buga',
lub 'warsiawski', lub gdzies spod Grybowa. Nikomu to nie przeszkadzalo,
przeciwnie-bylo to niezwykle ciekawe. Kwikowie na przyklad (nr33) cudownie
mowili po Lwowsku i byli niezwykle ciepli i goscinni, podobnie ich sasiedzi-z
Grybowa, albo Grondalscy zza Buga. Wszystko 'zloci ludzie'. Potem przyjechali
imigraci z Rosji-Malinowscy. Przywiezli miekki akcent i nowe gry podworkowe.
Dla mnie ta ulica byla jak dom; przyjazna i ciepla. Ostatno nawiazalem kontakt
z Andrzejem Sibinskim i Wojtkiem Gryczynskim.Wiem, ze mieszka tam jeszcze
Nowakowski. Bardza chcialbym sie skontaktowac z Lucyna Brzezinska (z ktora
mozna by konie krasc) i z Bogda Husak, ktorej zasoby dowcipow nigdy sie nie
wyczerpywaly. No i oczywiscie z moja wielka miloscia spod 56-go...Na razie tyle
tego - dzieki wielkie za 'danie glosu'- Boguslaw

[Gość: boguslaw]

Hej, ludzie z Abramowskiego; dajcie glos..!

[lena36]

Witaj
jestem córką Joanny Dowgiałło która mieszkała jako mała dziewczynka na
Abramowskiego właśnie, jestem pewna że się znaliście bo Bogna Husak i Lucyna
Brzezińska to były jej koleżanki.Wojtek Gryczyński to jej kolega,znam go
osobiście.
Z tego co wiem niestety Lucyna B. nie żyje natomiast Bogna Husak mieszka od lat
w Anglii.
Moja Mama ma jeszcze dwie młodsze siostry: Ewę i Bożenę.Pamiętasz je?
pozdrawiam

[Gość: boguslaw]

Leno,
Dziekuje za odpowiedz. Wszystko sie zgadza. Prosze podaj mi Twoj adres e-mail,
bo korespondencja staje sie dosc osobista, zgodzisz sie ze mna?
Pozdrawiam - Boguslaw

[Gość: Martsabramus]

Przesyłam pozdrowienia od Andrzeja Skibinskiego.Dzis z nim o Tobie rozmawiałam .



Jakie to miłe ,ze sa ludzie ,którzy jeszcze pamietają o "ludziach z tamtych
lat".Pozdrowienia Marta

[Gość: boguslaw]

Dziekuje, Marto. Z Andrzejem juz rozmawialem. Przyjaznilem sie z jego
wspanialym mlodszym bratem - Jurkiem, ktory niestety zmarl bardzo mlodo. Widze,
ze ul.Abramowskiego pozostala ciepla i przyjazna. Nie sposob jej zapomniec,
jesli tam spedzilo sie tych kilka mlodych latek! No i sprawdza sie tez
paradoks 'czasoprzestrzeni': "...im dalej, tym blizej..."... Sciskam
wszystkich z Abramowskiego. Mieszkacie na naprawde wyjatkowej i pieknej ulicy,
ktorej nie mozna zapomniec; chocby mijaly lata i dzielily duze odleglosci. Jak
zawsze-najwazniejsi sa ludzie, ktorze tworza wspolnote mieszkancow. No i te
konwalie, pierwiosnki, zawilce... najpiekniejszde na swiecie!
Boguslaw

[Gość: bogdan]

Hej, Marto!
Jak sie miewa ostatnio Andrzej? Dzwonie do niego czasem. Czy jest jakas szansa
na kontakt z rodzina Brzezinskich? Chcielibysmy z nimi porozmawiac o Lucynie,
naszej kolezance z dawnych lat. Wiem, ze kupno domu nie jest najlepsza okazja
do zawierania trwalych znajomosci, ale przy odrobinie szczescia, moze 'znasz
kogos, kto ich zna'. Jak tam Abramowskiego? Pamietam, ze jako dzieckolatem
chodzilem po ulicy na bosaka po to, aby strzelac z babelkow wody w asfalcie...
Poza tym pamietam, ze do sklepu spozywczego przywozono fura duze bloki lodu do
lodowki. No i oczywiscie chodzilo sie na basen na tereny olimpijskie na
Sepolnie. Oddzielna atrakcja bylo chodzenie po alejkach i podzeranie sasiadom
przez plot czarnych pozeczek (smorodin). Oczywiscie zawsze bywalo sie dwa
miesiace na wakacjach- raz z pracy rodzicow, a raz ze szkoly!
Pozdrawiam Cie serdecznie- Bogdan (spod 39)

[Gość: lena36]

Bogusław odezwij się!
moja Mama napisze(już jej pokazałam Forum) i jestem strasznie ciekawa, czy sie
ucieszysz jak to przeczytasz. \
Bo chyba z tą wielką miłośćią spod 56-go to się pomyliłeś... to było 58....

[Gość: boguslaw]

Leno,
Bylem ostatnio dwa razy w Warszawie-od marca do przedwczoraj. Moja Mama poczula
sie gorzej i chcialem byc kolo niej. Dlatego nie odzywalem sie wczesniej.
Twoj mail to rzeczywiscie maly 'shock'! To tak jakby czas zwinal sie w
precelka niejako sam w sobie... Musze Ci powiedziec, ze moja poczta przeplotla
sie z moim telefonem do Wroclawia! Dlatego tez zaskoczenie niestety stracilo na
efekcie, choc dalej jest ogromne. Wysylajac moje wspomnienia nie uswiadamialem
sobie w pelni mosliwosci TAKIEJ odpowiedzi!!! Czekam z duza emocja na poczte
od 'niezwyklej dziewczyny spod 58'. Pamietam, ze rosly tam dwie tuje przy
wejsciu i byly tak dziwnie piekne...
Jakby naprzekor, nauczycielce j.rosyjskiego i kierowniczce baletu, Pani
Morozowej z naprzeciwka, u ktorej mialem poprawke z rosyjskiego. Wot, czto!
Pozdrawiam bardzo serdecznie - Boguslaw

[Gość: boguslaw]

PS. O malo bym nie zapomnial: moj e-mail adres jest nastepujacy:
[e-mail]