Kiedy remont starego Psiego Pola?

[Gość: Andrzej]

Czy ktos może wie cos na ten temat?

Osiedle rozrasta się ostatnio i przybywają nowe domy, tak że wjeżdżając na
Psie Pole od strony Wrocławia widzimy po prawej stronie estetyczne nowowybudowane
domy,a po prawej gmach Delty.Ten czar pryska, gdy wjedziemy w stare osiedle.
Odrapane i zdewastowane kamienice straszą zamurowanymi oknami.Te kamienice wymagają
kapitalnego remontu, po którym to osiedle mogłoby być naprawdę urocze.

A.

[Gość: RP]

Gość portalu: Andrzej napisał

> tak że wjeżdżając na
> Psie Pole od strony Wrocławia widzimy (...)

1. Nie pisz o Psim Polu, jakby to była osobna miejscowość.
2. Kiedys był taki plan aby rewitalizować centra kilku obrzeżnych, starych
dzielnic Wrocławia (Leśnica, Psie Pole, Brochów).
Niestety z realizacji planu na razie nici, a szkoda ... :(
Tylko Leśnica wygląda jeszcze 'w miare' :)

[Gość: kotbehemot]

BRW przygotowuje MPZP dla 3 wchłoniętych przez Wrocław osiedli- Brochowa, Lesnicy i PP. MPZP dla Brochowa już powstał, dla Lesnicy jest w trakcie powstawania, a dla PP chyba jeszcze nawet nie (choc głowy nie daje).
A poki nie ma MPZP nie ma na co liczyc..

[meh_ow]

Gość portalu: kotbehemot napisał(a):
> A poki nie ma MPZP nie ma na co liczyc..

przecież do remontu nie jest potrzebny mpzp

[Gość: kotbehemot]

Oczywiscie, skrót myslowy. MPZP gwarantuje zwiększenie ilosci inwestycji, pewną stabilnosc i poprzez to mozna sie spodziewac jakichs remontów.
Poki nie ma MPZP nie liczyłbym

[Gość: Rafis]

ano Psiak ciekawe kiedy to przyłącza do Wrocka? ;)

[Gość: Andrzej]

jak to kiedy?
w 1932 był przyłączony

[Gość: Rafis]

ale przeszczep został odrzucony :)

Kiedy zbudują AOW i World Trade Center ?

[Gość: Dorsz Bałtycki]

> ale przeszczep został odrzucony :)

Ja bym proponował żeby te przeszczep troszeczkę odłączyć od ciała i dać mu
własnej świeżej krwi. Obie storny zyskają
Po prostu zrobił bym elementarny samorząd dzielnicy jak w Warszawie, Berlinie
lub Nowym Jorku wraz z finansami, by uniknąć fasady. Przykładów się tysiące
znajdzie.
I w końcu popatrzymy na rozwijające się Psie Pole od strony Wrocławia :)

[Gość: Preslaw]

A tak swoją drogą to cviekawe, które wsie i miasteczka w dalszej kolejności w jakich latach zostaną przyłączone do Wrocławia?

Jak zabraknie miejsca na budowy

[Gość: Toto]

Wydaje mi sie ze jeszcze dlugo nie.I dobrze , nalezy najpierw wykorzystac to co
sie ma.

A co Was tak ubodło w tym 'od strony Wrocławia'?

[Gość: Andrzej]

Gość portalu: Dorsz Bałtycki napisał(a):
>w końcu popatrzymy na rozwijające się Psie Pole od strony Wrocławia :)

W moim załozycielskim wątku?
Jechaliście na Psie Pole?
Jeżeli nie to Wam opiszę - za Koroną zaczynają się łąki przy rzece Widawie,
która w sposób naturalny oddziela Psie Pole od Wrocławia i jadąc al.
Sobieskiego widać Psie Pole jak na dłoni.Stąd określenie od strony Wrocławia.
Mogę opisać Psie Pole widoczne od strony Mirkowa, czy Kiełczowa.....

Jakieś kompleksy macie?

A.

[mi.chal]

Gość portalu: Andrzej napisał(a):


> która w sposób naturalny oddziela Psie Pole od Wrocławia i jadąc al.
> Sobieskiego widać Psie Pole jak na dłoni.

Tutaj tkwi blad w Twoim rozumowaniu. Psie Pole jest czescia Wroclawia, wiec nic
nie moze je od niego oddzialac.

no dobra

[Gość: Andrzej]

jadąc od strony Korony
bedzie lepiej , aby dojśc do porozumienia?

A.

[haakagon]

A ja na przykład z ciekawością przeczytałem tekst, nigdy nie zgadniecie kogo
własnie o psim polu.

Piąta dzielnica u wozu

Piątek, 22 kwietnia 2005r.

Co trzecią rodzinę na wrocławskim Zawidawiu dotyka bezrobocie

Józef Ziobro ma uprawnienia do jazdy wózkiem widłowym i doświadczenie jako
hydraulik. Pięć lat temu stracił pracę.
Mimo że odpowiedział już na dziesiątki ogłoszeń, nowej już nie dostanie. Ma 57
lat

Takich ludzi na Zawidawiu jest więcej. Zwłaszcza na tzw. starym Psim Polu,
wzdłuż Krzywoustego. Przy tej ulicy mieszka 60-letni Michał Kwiatkowski, który
przeprowadził się z Gdańska, bo we Wrocławiu była praca. – Od 1990 roku
pracowałem w cukrowni na Klecinie, ale ją zlikwidowali. Potem jeszcze, do 1995,
pracowałem przy budowie dróg. Od 10 lat jestem bezrobotny – mówi Michał
Kwiatkowski.
Jego mieszkanie to niewielki pokój z kuchnią i łazienką w budynku naprzeciw
dawnego hotelu robotniczego Hydralu. Warunki w obu gmachach są podobne. Długie,
brudne korytarze. U Michała Kwiatkowskiego puste. Po drugiej stronie ulicy
zagracone i śmierdzące.
Dekada zwolnień
Jeszcze w 1990 roku w Polarze, Hydralu, Stolbudzie, Techmie i Browarze Zakrzów
pracowało łącznie prawie 30 tysięcy ludzi. I to w 1990 roku zaczęły się
największe zmiany na Zawidawiu. Zakłady zaczęły zwalniać pracowników. I padać.
Dziś istnieją tylko Polar i Hydral. Pracuje w nich niecałe 3 tysiące osób.
Jeszcze w 1990 roku Józef Ziobro jeździł wózkiem widłowym w Polarze, a jego
żona pracowała w zakładowym przedszkolu. Gdy zaczęły się zwolnienia, Ziobro
przeniósł się do Stolbudu. Pracował tam jako hydraulik i ślusarz. Ale po kilku
latach zakład zaczął podupadać.
– Nie czekałem, aż upadnie. Przeniosłem się do prywatnej firmy na magazyniera.
Pracowałem kilka lat. Firma zmieniła adres i ja z nią. Pięć lat temu firma
padła. Od tego czasu nie mam pracy – mówi Józef Ziobro.
Z nieskrywanym żalem podkreśla, że za PRL-u Zawidawie było najbogatszą
dzielnicą miasta.
– Siedem tysięcy osób pracowało w samym Hydralu. Do Lotniczych Zakładów
Naukowych przyjeżdżała się uczyć młodzież z całej Polski, bo drugiej takiej
szkoły w kraju nie było – wspomina. – Ludzie tęsknią za poprzednim ustrojem, bo
tu naprawdę było wtedy lepiej. Mieli działki i ogródki. I przede wszystkim
pracę. Człowiek żył i na wszystko starczało – dodaje ze smutkiem.
Zniżki i kredyty
Ziobrom i tak powodzi się całkiem nieźle, bo pracę ma żona pana Józefa.
– Jest na emeryturze i dorabia na pół etatu. Dzięki temu mamy z czego żyć.
Łącznie jest to około 800 złotych – mówi z uśmiechem były pracownik Polaru. Z
tych pieniędzy muszą utrzymać siebie i opłacić rachunki. W zadbanym mieszkaniu
pełno jest kwiatów, które świetnie odwracają uwagę od dwudziestoletnich mebli. –
W porównaniu z sąsiadami i tak mamy lepiej. Na parterze mieszka starsza
kobieta, która połowę emerytury zostawia w aptece i musi żyć za resztę. My na
szczęście jesteśmy zdrowi – dodaje na Józef.
To jednak nie zawsze wystarcza. Zakupy są robione na kredyt.
– Mamy specjalną kartę kredytową z dużymi zniżkami i kredytami w hipermarkecie.
Kupujemy, co trzeba raz na jakiś czas i potem spłacamy – tłumaczy żona Józefa
Ziobry.
Radzić sobie samemu
Według szacunków tak jest w co trzecim domu na Zawidawiu. Nawet jeśli jeden z
domowników pracuje, drugi najczęściej siedzi w domu. Bez pracy częściej są
kobiety. Tak jest u Chrzanowskich na Zakrzowie. Trzydziestopięcioletnia dziś
Agnieszka po maturze pracowała w kilku miejscach. – W końcu, gdy zostałam po
raz drugi matką, okazało się, że objęła mnie redukcja etatów. Akurat byłam na
macierzyńskim. Od tego dnia minęło 11 lat – mówi Agnieszka Chrzanowska. – Teraz
moje dzieci są już duże. Ale ja w dalszym ciągu nie mogę znaleźć pracy. Przez
dłuższy czas chodziłam na rozmowy kwalifikacyjne, ale większość ogłoszeń dla
kobiet to agencje towarzyskie – dodaje.
Agnieszka nie traci jednak dobrego humoru. Nie może znaleźć pracy, ale to nie
znaczy, że siedzi w domu. Uczy dzieci ze świetlicy środowiskowej przy parafii
na Zakrzowie obsługi komputerów. Może sobie na to pozwolić, bo jej mąż ma stałą
i pewną pracę. – Jest szlifierzem i mechanikiem. Od lat pracuje w tym samym
małym zakładzie, który całkiem nieźle sobie radzi. Dlatego mamy z czego żyć –
wyjaśnia.
Ale są też tacy, jak Michał Kwiatkowski. Dla niego 800 złotych miesięcznie to
bardzo dużo. Musi radzić sobie sam, bo, jak powtarza, nikt inny się nim nie
zainteresuje. – Pracuje się po kilka tygodni to tu, to tam. Najczęściej na
budowach. Nic stałego, ale zawsze to jakieś pieniądze. Gorzej jest w zimie –
tłumaczy.
Uśmiech przez łzy
Nikt nie wie, ile osób jest w tej samej sytuacji co Józef Ziobro, Michał
Kwiatkowski czy Agnieszka Chrzanowska. Nikt, bo urząd pracy nie bada poziomu
bezrobocia w poszczególnych dzielnicach miasta. Prowadzi jedynie statystykę dla
całego Wrocławia. Dopiero niedawno pierwsze badania kto i dlaczego pozostaje
bez pracy na Zawidawiu przeprowadzili naukowcy ze Szkoły Wyższej Psychologii
Społecznej. Przez miesiąc jej studenci odwiedzali z ankietami wszystkie domy na
osiedlu.
– Najbardziej uderzyło mnie to, że mimo ogromnej biedy i koszmarnych warunków
ci ludzie potrafili zachować optymizm. Są bardzo otwarci i przyjacielscy – mówi
Ewa Moroch.
Na Ewie, która była ankieterką na Zakrzowie, największe wrażenie zrobił dawny
hotel robotniczy Polaru. Biały, dwunastopiętrowy blok bez balkonów góruje nad
osiedlem. W środku szerokie, puste korytarze i maleńkie mieszkania. Na 20
metrach mieszka po kilka osób. Jeden duży pokój dla rodziny z dwójką dzieci to
standard. Dzieci siedzą więc albo w mieszkaniu, albo na klatce schodowej. Nic
innego nie da się tu robić.
– Są zbyt biedni, żeby jeździć do miasta. Dlatego cały ich świat to ta klatka
schodowa i korytarze – tłumaczy Ewa Moroch, którą młodzież zapraszała, by
odwiedziła hotel robotniczy w weekend. Nie skorzystała z zaproszenia.
Oddać nadzieję
Jeszcze do niedawna dla bezrobotnych z Zawidawia nie było nadziei.
– Ludzie tu już dawno utracili wiarę w to, że są coś warci. Że także oni mogą
coś w życiu zdziałać – mówi ksiądz Wiesław Karaś, proboszcz parafii na
Zakrzowie.
Przez piętnaście lat nie było ani pomysłu, ani pieniędzy, żeby pomóc
bezrobotnym na Zawidawiu. Teraz to wszystko się zmieniło. Fundacji „Dolnośląski
Projekt Społeczny” udało się zdobyć 10 mln zł z Unii Europejskiej na program
ponownej aktywizacji zawodowej mieszkańców Zawidawia. To właśnie dla fundacji
przeprowadzana była ankieta.
– Badania to pierwszy krok. Musimy wiedzieć, ile mieszkańców Zawidawia to
bezrobotni, ilu z nich chciałoby jeszcze pracować, czy patrzą z nadzieją w
przyszłość, czy już się poddali. Ta wiedza to pierwszy krok do tego, żeby im
pomóc – mówi Jolanta Ostrowska, prezes Fundacji „Dolnośląski Projekt Społeczny”.
Nadzieja od września
We wrześniu powinno zostać otwarte centrum aktywności w jednym z
poprzemysłowych budynków na Zawidawiu. Bezrobotny trafi tam najpierw do
psychologa. – Na początku trzeba odbudować u tych ludzi wiarę we własne siły.
Bez tego nic się nie uda. Dopiero potem z takim człowiekiem może rozmawiać
doradca zawodowy – tłumaczy Jolanta Ostrowska.
Doradca ma skierować bezrobotnego na szkolenie lub od razu do pracy. Bo
fundacja będzie opłacać staże w kilkunastu zakładach na Zawidawiu. Największe
szanse na szybkie znalezienie pracy ma Józef Ziobro. – We Wrocławiu brakuje
osób z uprawnieniami do prowadzenia wózka widłowego. A pana Józefa nie trzeba
szkolić, tylko do razu będzie można wysłać go do pracy – uważa Jolanta
Ostrowska.
Ale mieszkańcy cieszą się, że w ogóle ktoś się nimi zainteresował. Michała
Kwiatkowskiego ani Agnieszki Chrz

[meh_ow]

mi.chal napisał:
> Tutaj tkwi blad w Twoim rozumowaniu. Psie Pole jest czescia Wroclawia, wiec nic
> nie moze je od niego oddzialac.

z tym rozumowaniem to bywa różnie - mieszkając na "Starym Mieście" jeżdżę do
miasta a nie do centrum : )