Po wypadku pod Rysami

[Gość: Lech]

Należę do grona osób, które nie lubią wędrować samotnie, a w większych
grupach. Kiedyś organizowałem grupy wycieczkowe, korzystając z położonych
wysoko w górach schronisk PTTK. Takich jak ja pasjonatów było więcej. Nadal
byśmy to robili, gdyby nie fakt, że w polskich górach od jakiegoś czasu stało
się to... nielegalne

W biegłym roku jeden z moich kolegów klubowych, posiadający zresztą
uprawnienia przodownika turystyki górskiej PTTK, w trakcie prowadzenia przez
niego obozu wędrownego został zaczepiony na szlaku przez jakiegoś ważniaka,
który zaczął mu cytować przepisy i straszył karą administracyjną. Człowiek
ten zupełnie go skompromitował w obecności prowadzonej przez tego kolegę
grupy turystycznej (znam sprawę z jego relacji). Chodzi o okryte sławą
Rozporządzenie RM ( www.kspttk.prv.pl/rozpodzrm.htm ) mówiące, że wycieczki
piesze w górach powyżej 1000 m n.p.m. mogą prowadzić tylko górscy przewodnicy
turystyczni (zawodowi).

Chyba zrozumiałe, że nikt z nas nie ma zamiaru narazić się na podobne
incydenty, zwłaszcza, że po ostatnim wypadku w Tatrach pod Rysami należy się
spodziewać zaostrzenia przepisów i kontroli na szlakach. Jak się okazuje -
nawet śmierć ludzka nie jest tu żadnym tabu. Od samego początku ten wypadek w
Tatrach wykorzystuje się jako argument do umocnienia interesów pewnej wąskiej
grupy ludzi - przewodników i urzędników państwowych.

W moim regionie działalność górska od lat opiera się wyłącznie na społecznych
inicjatywach, wśród których prym wiodą przodownicy turystyki górskiej PTTK, a
nie na przewodnikach. Istnieje kilka prężnie działających klubów górskich, w
tym Wielkopolski Klub Przodowników Turystyki Górskiej. Te kluby, z których
najstarszym jest Klub Górski "Grań" przy O/Poznańskim PTTK, od lat zrzeszają
i szkolą przodowników turystyki górskiej. To one przez całe lata organizowały
wycieczki w góry i korzystały tam z bazy noclegowej, gastronomii itp., dając
miejscowym ludziom zarabiać na turystyce. CZY TO BYŁO ZŁE?

W tak dużym ośrodku akademickim jakim jest Poznań, nie ma ani jednego, nawet
studenckiego koła przewodników górskich. Nie ma ich również w takich
ośrodkach jak Zielona Góra czy Gorzów Wielkopolski, choć w góry (Sudety) mamy
bliżej niż przewodnicy ze studenckich kół przewodników górskich z Warszawy
czy Lublina. Teraz góry się od nas jakby oddaliły. Organizujemy wycieczki do
Czech czy na Słowację, gdzie tysiące turystów spaceruje spokojnie samotnie i
w grupach, jak się komu podoba i bez obawy, że to "nielegalne".

Koledzy, którzy mogliby korzystać z górskich schronisk PTTK, od czasu
wprowadzenia wspomnianego przepisu stopniowo wycofują się z organizowania
takich grup wędrownych, które kiedyś wypełniały PTTK-owskie schroniska
górskie wieczornym śpiewem przy akompaniamencie gitary, rozmowami o
przygodach na trasie i wesołym gwarem przy śniadaniu w jadalni. Tego ma już
nie być! To zgroza!

Z poważaniem

Lech z Poznania

[a-r]

Gość portalu: Lech napisał(a):

> Należę do grona osób, które nie lubią wędrować samotnie, a w większych
> grupach. Kiedyś organizowałem grupy wycieczkowe, korzystając z położonych
> wysoko w górach schronisk PTTK. Takich jak ja pasjonatów było więcej. Nadal
> byśmy to robili, gdyby nie fakt, że w polskich górach od jakiegoś czasu stało
> się to... nielegalne
>
> W biegłym roku jeden z moich kolegów klubowych, posiadający zresztą
> uprawnienia przodownika turystyki górskiej PTTK, w trakcie prowadzenia przez
> niego obozu wędrownego został zaczepiony na szlaku przez jakiegoś ważniaka,
> który zaczął mu cytować przepisy i straszył karą administracyjną. Człowiek
> ten zupełnie go skompromitował w obecności prowadzonej przez tego kolegę
> grupy turystycznej (znam sprawę z jego relacji). Chodzi o okryte sławą
> Rozporządzenie RM ( www.kspttk.prv.pl/rozpodzrm.htm ) mówiące, że wycieczki
> piesze w górach powyżej 1000 m n.p.m. mogą prowadzić tylko górscy przewodnicy
> turystyczni (zawodowi).
>
> Chyba zrozumiałe, że nikt z nas nie ma zamiaru narazić się na podobne
> incydenty, zwłaszcza, że po ostatnim wypadku w Tatrach pod Rysami należy się
> spodziewać zaostrzenia przepisów i kontroli na szlakach. Jak się okazuje -
> nawet śmierć ludzka nie jest tu żadnym tabu. Od samego początku ten wypadek w
> Tatrach wykorzystuje się jako argument do umocnienia interesów pewnej wąskiej
> grupy ludzi - przewodników i urzędników państwowych.
>
> W moim regionie działalność górska od lat opiera się wyłącznie na społecznych
> inicjatywach, wśród których prym wiodą przodownicy turystyki górskiej PTTK, a
> nie na przewodnikach. Istnieje kilka prężnie działających klubów górskich, w
> tym Wielkopolski Klub Przodowników Turystyki Górskiej. Te kluby, z których
> najstarszym jest Klub Górski "Grań" przy O/Poznańskim PTTK, od lat zrzeszają
> i szkolą przodowników turystyki górskiej. To one przez całe lata organizowały
> wycieczki w góry i korzystały tam z bazy noclegowej, gastronomii itp., dając
> miejscowym ludziom zarabiać na turystyce. CZY TO BYŁO ZŁE?
>
> W tak dużym ośrodku akademickim jakim jest Poznań, nie ma ani jednego, nawet
> studenckiego koła przewodników górskich. Nie ma ich również w takich
> ośrodkach jak Zielona Góra czy Gorzów Wielkopolski, choć w góry (Sudety) mamy
> bliżej niż przewodnicy ze studenckich kół przewodników górskich z Warszawy
> czy Lublina. Teraz góry się od nas jakby oddaliły. Organizujemy wycieczki do
> Czech czy na Słowację, gdzie tysiące turystów spaceruje spokojnie samotnie i
> w grupach, jak się komu podoba i bez obawy, że to "nielegalne".

To przykre, że nasz kraj stał się bardziej folklorem i skansenem niż wolnym
krajem obywatelskim. Nie chcę tu rozwodzić się o polityce i prawie ogólnym
gdzie niemalże wszystko i wszystkie działania są monitorowane przez urzędy i
instytucje publiczne. Niemalże każda czynność człowieka zostaje umieszczona w
normach prawnych i na każdą działalność człowiek musi mieć pozwolenie jakiegoś
urzędu. Żyjemy wśród bezsensownych przepisów przez które nasz kraj zamiast się
rozwijać i iść do przodu się cofa. Skoro żyjemy w tak w absurdalnym kraju, to
nie dziwią ciągle ujawniane przypadki korupcji, afery Rywina itp.

Przepraszam za politykę, ale czym są przepisy dotyczące poruszania się w górach
jak nie polityką? Jest jednak spora różnica w podejściu do przepisów. Na
przepisy dotyczące biznesu wszyscy psioczą i dają przykłady bezładu. Na
ostatnim spotkaniu Millera i biznesmenów amerykańskich, dopiero oni uświadomili
naszego premiera, że jest biurokracja i przerost administracji, brak jasnej
jasnej odpowiedzialności który urząd za co odpowiada, zdobywanie tysięcy
koncesji, pozwoleń, uprawnień itp., że Polska nie jest krajem sprzyjającym
inwestycjom.

Różnica w tym, że o sprawy górskie nikt nie krzyczy i się nie dopomina. Jest
wręcz medialna nagonka, zwłaszcza po ostatnim wypadku pod Rysami, że wszystko
powinno być usankcjonowane przepisami. Pilnowane przez tysiące strażników, a
turysta to tylko ten, kto daje zarobić całej zgraji biurokratów poobsadzanych
przez "swoich". Niestety mentalność totalitarnego myślenia pozostała w Polakach
bardzo zakorzeniona. I teraz, po nagłośnieniu, każdy domaga się regulacji
odgórnych, nauczony tym, że "państwo wszystko załatwi".

Przepraszam jeszcze raz za tyle polityki i tego wszystkiego, ale jestem
wściekły, że w takim Państwie przyszło mi żyć. I że prawo jest stanowione pod
urzędowe stołki, a nie dla obywateli i działaczy społecznych.

Pozdrawiam