sopelsiasty
14.08.06, 10:44
Piątek, 11 VIII 2006:
Po 22:00 wróciłem sobie do domu z pracy i odebrałem telefon od brata: "Cześć,
siedzimy sobie na stołach ping-pongowych koło s.p. 50, wpadnij, napijemy się
piwa". Dobry pomysł - mam za sobą tydzień ciężkiej pracy, zaczyna się weekend,
zimne piwko dobrze mi zrobi. Chłopaki wcześniej grali na boisku w nogę więc
piłkę mieli ze sobą. Wypiliśmy piwko, butelki elegancko wrzuciliśmy do
śmietnika i kilkakrotnie kopnęliśmy sobie piłką o ścianę pobliskiej szkoły.
Wiem, to było głupie, bo w odległości 50 m. od nas były trzy domki
jednorodzinne, godzina była już późna więc mogliśmy zakłócać sen ludziom z
tych domków. Poza spożywaniem alkoholu w miejscu publicznym i chwilowym,
symbolicznym wręcz zakłóceniem ciszy nocnej nie mieliśmy nic na sumieniu. W
końcu wykonaliśmy w tył zwrot i przez dziurę w płocie wychodzącą na ulicę
Bałtycką udaliśmy się w kierunku domu. W tym momencie, w miejscu gdzie
wcześniej siedzieliśmy pojawił się radiowóz. Uznaliśmy - idziemy dalej do domu
, jak coś od nas będą chcieli, zawołają. Nie mieliśmy przy sobie żadnych
kradzionych przedmiotów, nielegalnych substancji, zachowywaliśmy się spokojnie
po cichu ze sobą rozmawiając, więc nie baliśmy się interwencji. I nagle,
kiedy już poruszaliśmy się ulicą Bałtycką w stronę Mostu Osobowickiego z
jednej strony zagrodził nam drogę policyjny Transit, a od tyłu podbiegło dwóch
kafarów z tonfami w ręku. Najagresywniejszy z nich miał ze 170 cm. wzrostu,
był szerszy niż wyższy i na dodatek opitolony na łyso - typowy byczek z
dyskoteki :). Złapał mnie i mojego młodszego brata za fraki i niemiłosiernie
szarpiąc pchał nas w stronę transita tak, że o mało co się nie wywróciliśmy,
przy okazji podarł mi koszulę. Na uwagę mojego brata, że przecież może nas
puścić bo przecież mu nie uciekniemy (gdzie, skoro drogę potencjalnej ucieczki
mieliśmy zagrodzoną przez radiowóz) pokazał mu tonfę i powiedział, że jak
zaraz nie stuli pyska to może mu zaj..ać. Później, kiedy zobaczył, że ma do
czynienia z kulturalnymi i spokojnymi a co najważniejsze trzeźwymi ludźmi
trochę się uspokoił. Ale tu pojawia się pytanie:
Czy Policja podczas rutynowej interwencji mającej polegać po prostu na
sprawdzeniu czy nie posiadamy przy sobie nic nielegalnego i czy nie jesteśmy
przypadkiem poszukiwani (nie postawili nam żadnych zarzutów bo nawet nie
wiedzieli, czy to my) może nami bezkarnie miotać, obrażać, grozić pobiciem i
niszczyć mienie (koszulę)? Kiedy skończy się bezkarność sfrustrowanych
półgłówków z prewencji? Czy złożenie skargi w takiej sytuacji może wywołać
jakikolwiek odzew ze strony komendy?