10 lat minęło - powódź 1997

[www_kozanow]

10 lat minęło - powódź 1997

Piątek rano, osiedle Kozanów

[www_kozanow]

www.gazeta.pl
14.07.1997: Dziennik z zatopionego miasta
cgd 2007-05-30, ostatnia aktualizacja 2007-05-30

Piątek rano, osiedle Kozanów

Bloki dochodzą tu do samego wału przeciwpowodziowego. Ale mieszkańcy lekceważą
zagrożenie. - Eee, tylko łąkę zaleje - słyszę od moich sąsiadów. Na działkach
kobieta podwiązuje pomidory. Po południu z wody sterczą już tylko dachy
altanek. Na wale przeciwpowodziowym stoi tłum ludzi. Twarze ponure.

Tuż pod wałami obórka pani Zofii. To taka nasza kozanowska osobliwość - trochę
wsi w blokowisku. W obórce dwie krowy i byk. Byk waży ze 400 kg. Jest bardzo
łagodny, ale nigdy jeszcze na dworze nie był. - Nie ma rady. Musi pani cały
inwentarz za wał przeprowadzić i w parku do drzew poprzywiązywać - przekonuję
panią Zofię. - O Boże, Boże. Będzie tak jak w 1977 roku. Żyto tu wtedy miałam i
woda mi wszystko zalała - rozpacza pani Zofia. - Teraz będzie gorzej - nie
zostawiam jej nadziei, ale czuję, że inaczej nie mogę, oszukiwałabym.

Świt na Kozanowie

[www_kozanow]

www.gazeta.pl
14.07.1997: Dziennik z zatopionego miasta
cgd 2007-05-30, ostatnia aktualizacja 2007-05-30

Świt na Kozanowie

Z mojego okna na osiedlu Kozanów widać, że woda doszła już do samej krawędzi
wału. Gnam do pani Zosi. Uwiązany do dębu byk ryczy. Krowa uciekła do parku.
Siano podtopione odpływa. Ludzie pocieszają się nawzajem: - Wał jest solidny.
Niektórzy jednak zaczynają układać szańce z worków.

Kozanów, sobotnie popołudnie

[www_kozanow]

www.gazeta.pl
14.07.1997: Dziennik z zatopionego miasta
cgd 2007-05-30, ostatnia aktualizacja 2007-05-30

Kozanów, sobotnie popołudnie

Wał nie puścił, ale woda zaszła nas zdradziecko. Przyszła pod prąd Odry, od ul.
Ignuta. Około 12.50 zaczyna zalewać położoną w niecce przy wałach Dokerską.
Godzinę później z wody wystają już tylko dachy samochodów. Pętla autobusowa
zmieniła się w rozległe jezioro. Między słupami przystanków pływają pontony i
kajaki. O 14.30 mieszkańcy bloków ewakuują się na wyższe kondygnacje. Nasz wał
dalej trzyma się mocno, ale woda na osiedlu zaczęła wybijać przez studzienkę
kanalizacyjną. Po godzinie 15 wybija następna studzienka. Mamy wodę po obu
stronach wału. Wyłączyli nam światło.

[mcvideo]

Jestem mieszkańcem Kozanowa przygotowuję materiał filmowy z powodzi szukam
świadków tego wydarzenia, ciekawych wspomnień.

Pontonem przez Kozanów

[www_kozanow]

www.gazeta.pl
15.07.1997: Pontonem przez Kozanów
Dorota Przerwa, Mirosław Maciorowski 2007-05-30

Wczoraj na Kozanowie przeprawialiśmy na suchy brzeg dwie osoby i jednego psa,
obserwowaliśmy wyścig po osiedlowym wodospadzie i zagraliśmy w karty na
największej w okolicy wyspie - do niedawna górce na placu zabaw.
Na Kozanów dojechaliśmy przez Nowy Dwór, Kuźniki, Żerniki i Pilczyce.

Do ulicy Kolistej było sucho, dalej - na Pałuckiej brodziliśmy w wodzie po
kolana, by w końcu spuścić nasz ponton na wodę.

Osiedlowy kurort w pełnym słońcu

W słońcu Kozanów bardziej przypomina kurort na Mazurach niż zatopione osiedle.
Płyniemy. Przed nami na dwóch połączonych paskiem materacach, z rakietami od
tenisa stołowego służącymi za wiosła, płynie mężczyzna w średnim wieku. -
Którędy na Gądów? - krzyczy.

Im bliżej ulicy Kozanowskiej, tym głębsza woda i więcej pontonów, kajaków,
łódek i motorówek. Na nich żołnierze z prowiantem, rodziny przeprawiające się
na suchy brzeg, ale większość to pływający rekreacyjnie "wczasowicze".

- Właśnie mieliśmy wjeżdżać nad jezioro, ale jezioro przypłynęło do nas -
żartuje młody człowiek. Razem z kolegami na niewielkiej wyspie (niegdyś
osiedlowej górce usypanej dla dzieci, by zimą zjeżdżały tu na sankach) grają
właśnie w makao.

Regaty na Kozanowskiej

Płyniemy dalej. Spokojne jeziorko zamienia się w rwący potok. W tym właśnie
miejscu w piątek zbudowano zaporę z piasku. Woda zalała jednak umocnienia i
utworzyła mały wodospad - raj dla miejscowych sportowców. Od rana na wzburzonej
wodzie ścigały się osiedlowe załogi na pontonach. - Napiszcie, że zwyciężyła
osada Nowy Dwór - śmieje się całkiem mokry młody mężczyzna. - Nic nam się nie
stanie, my ratownicy - dodaje.

W tych sprzyjających okolicznościach przyrody mniej piknikowo robi się, gdy
podpływamy pod zatopione bloki. Wiosłujemy między płatami styropianu, desek,
plastikowych butelek i śmieci. Cuchnie moczem.

- Proszę, niech ktoś zabierze nasze śmieci - błaga kobieta z ósmego piętra przy
Kozanowskiej 101. - Wynosimy je na dach, bo na klatkach okropnie śmierdzą. Do
wody ich przecież nie wrzucimy. Inni worki z śmieciami trzymają na balkonach.

Trochę dalej w wodzie po pas brodzi mężczyzna z psem na rękach. - Jak radzicie
sobie ze zwierzętami? - pytamy.

- Różnie - odpowiada. - Niektórzy pakują je na pontony i wywożą na drugą
stronę, by załatwiły się w parku. Inni wypuszczają je na daszki okalające
partery bloków.

Prowiantowy desant

Z lewej burty widzimy transport żywności dla mieszkańców. Żołnierze z kajaków i
dużych łodzi podają żywność do spuszczonych na sznurkach wiaderek i reklamówek.

- Ten z drugiego piętra to już trzeci raz bierze - krzyczy kobieta z wyższej
kondygnacji. - Panowie, jak przypłyniecie, to pamiętajcie, komu już daliście, a
komu nie. Niektórzy oszukują. Zdezorientowani żołnierze nakładają jednak do
pojemników jak leci.

Kurier z Modrej

Na balkonie na czwartym piętrze siwy mężczyzna macha do nas ręką. -
Potrzebujemy w trójkę przeprawić się na brzeg [na suchą ulicę Modrą - przyp.
red.] - krzyczy towarzysząca mężczyźnie kobieta. Podpływamy, ale jest nas na
pontonie troje, gdyż w ostatniej chwili zabraliśmy ze sobą jako przewodnika
znajomą mieszkankę Kozanowa.

- Zaraz wrócimy, tylko wysadzimy jedną osobę - odpowiadamy. Zawracamy. Na
brzegu starsza pani prosi o przekazanie wiadomości na Kozanowską 101. Obok
mężczyzna prosi o znak życia od brata z Kozanowskiej 83.

Pod bloki wracamy po kwadransie, ale rodzina, po którą przypłynęliśmy, zabrała
się z kimś innym. Zabieramy więc ich sąsiadów i jamniczkę Betinę. Po drodze
zawijamy pod wskazane adresy. Pod 101 ciężko chora starsza kobieta. Nie chce
się ewakuować. Jedenastoletni Tomek również.


Bliższy brzeg

Wracamy. Klucząc między blokami, mijamy niewielkie wysepki z zaparkowanymi na
nich samochodach. Na każdej nie więcej niż dwa, trzy auta. Trochę dalej
mężczyzna suszy i naprawia zatopionego do połowy busa. Na Pałuckiej, przez
którą rano brodziliśmy po kolana i skąd rozpoczęliśmy naszą wyprawę, wyschły
już chodniki.

[klapador]

A ja z 12 na 13 miałem nocną służbę i ślepo wierzyłem mojemu ojcu "synu Kozanów
to twierdza nic nas nie zaleje",chociaż jeszcze przed nocką wszyscy widzieliśmy
żeglugę śródlądową na pętli autobusowej przy Kozanowskiej.Po zdaniu służby jako
policjant-drogowiec byłem na bierząco z wszelakimi komunikatami na temat
sytuacji w jakiej nasze miasto się znalazło.No i tak się zaczęła moja przgoda z
powodzią.Przez Hubską do dworca PKP przeszedłem suchą nogą,zaś na ulicy
Piłsudzkiego musiałem trzymać się mocno znaków itp,tak wartki był tam
nurt.Płynąć zacząłem za wiaduktem kolejowym na Popowicach (pomimo moich 178 cm
wzrostu nie dało się iść nawet na palcach)Na kolistą 10,gdzie wtedy mieszkałem
(obecnie Dokerska) dopłynąłem troszkę żabką,troszkę na plecach bo już
wymiękałem.Nie zapomnę jak ludzie z parteru przy kolistej chyba 17 skakali
sobie ze schodów wejściowych do bloku na główkę brrr.Mam parę fotek z tejże
powodzi i chętnie się nimi podzielę.Chętnych proszę o kontakt [e-mail]
Czekam również na wasze zdjęcia z powodzi

[www_kozanow]

Bardzo ciekawe jest to co napisałeś.

Polecam link

miasta.gazeta.pl/wroclaw/1,81348,4183743.html
oraz

miasta.gazeta.pl/wroclaw/1,81348,4183568.html
Pozdrawiam!

[www_kozanow]

i jeszcze

wroclaw.hydral.com.pl/test.php?dzielnica=55

[klapador]

Dzięki za linki,te z Hydrala są mi znane,ponieważ sam wrzuciłem na tą stronkę
około trzech tysięcy zdjęć.Pozdrawiam

[www_kozanow]

> sam wrzuciłem na tą stronkę około trzech tysięcy zdjęć.

wow! :)

[klapador]

A Ty kolego z "jedynki",czy "czwórki jesteś?Bo widzę,że kochasz to osiedle tak
samo jak i ja?

[www_kozanow]

z czwórki z Kolistej

[klapador]

No to były sąsiad ja mieszkałem na Kolistej pod numerem 10

Narodziny podczas powodzi

[www_kozanow]

Podróż i woda dookoła
Źródło: Gazeta Wyborcza Wrocław

Karolina urodziła się 14 lipca. - Mieszkaliśmy na Kozanowie, na ul. Dokerskiej -
opowiada pani Ola Mielcarek. - 12 lipca uciekliśmy na Krzyki. Byłam już tydzień
po terminie. Mimo to nie chciano mnie przyjąć do szpitala wojskowego.

Nie mieli wyboru, 13 lipca wsiedli w samochód i pomknęli autostradą w kierunku
Legnicy. Wieczorem dotarli do Poznania, gdzie następnego dnia urodziła się Karolina.

- Do tej pory mam przed oczami obrazy z telewizora: słupek pewnie ponad
2-metrowy, z nazwami ulic Dokerska, Gwarecka, i woda... - opowiada pani Ola.

Do Wrocławia wrócili po miesiącu, na Kozanów z zalanymi działkami i gigantami
komarami.