Zagadka teatralna

[Gość: Olin]

Nagrody nie bedzie. Ale pytanie - owszem, skoro milosnikow teatru tu nie
brakuje. Oto ono: ktory z dolnoslaskich teatrow byl pierwszym polskim teatrem
na Ziemiach Odzyskanych? :)))

PS. Swego czasu Jarosz (o ile sie nie myle) pytal, kiedy i gdzie Linda gral
Dupka. No i jaka jest w koncu prawidlowa odpowiedz? :)

[Gość: mecner]

A czy to nie byl przypadkiem Teatr Lalek w Walbrzychu? Ten pierwszy na
Odzyskanych. Nie jestem pewnien, ale...

[Gość: Olin]

No byl... Gratuluje. :))) Zagadka nie okazala sie zbyt
trudna, jak widac. W kazdym razie w zeszlym roku
walbrzyski Teatr Lalek obchodzil - stosunkowo hucznie,
jak na obecne warunki - swoje 55-lecie. I ja tam
bylem, i wino pilem (bo czestowali). Moze wroca dawne
czasy, gdy Teatr liczyl sie w Polsce? Na razie zaczal
sie pojawiac, po kilkuletniej przerwie, na
festiwalach. Oby tak dalej.

[Gość: Jarosz]

Według mojej wiedzy chodzi o teatr w Jeleniej Górze - inauguracja w sierpniu
1945 r.

O zagadce lindologicznej napiszę w osobnym poście poniżej, aby się nie narobił
bałagan.

[Gość: Olin]

Hm, za oficjalna date powstania walbrzyskiego Teatru Lalek uchodzi dzien 5
listopada, bo "jest to taka sama dobra data, jak kazda inna". Tak mowi kronika
teatru. Faktem jest tez, ze zalozyciele Teatru przybyli do Walbrzycha juz w
polowie maja 1945 i natychmiast rozpoczeli dzialania, majace na celu utworzenie
teatru... Przy czym nie byli to calkowici amatorzy, jako ze przed wojna
zwiazani byli z teatrem "Baj-Baj". Nie wiem, w jakim miescie ow "B-B"
funkcjonowal; najprawdopodobniej w Sosnowcu. W kazdym razie pierwsza premiera w
walbrzyskim TL byla sztuka Marii Kownackiej "O dzielnym szewczyku, zlotowlosej
krolewnie, strasznym smoku i krolu Gozdziku". Zagrano 47 przedstawien, ktore
obejrzalo lacznie ponad 20000 widzow. (!) To daje srednia okolo 425 widzow na
przedstawienie. Ech, gdzie te czasy? :)

[Gość: Jarosz]

Podobnie jest z teatrem jeleniogórskim - tzn. też najpierw się uformował gdzie
indziej, a później dotarł na Ziemie Odzyskane. Mam przed sobą ksero materiałów z
wydanej w 1985 r. pod redakcją prof. J. Deglera księgi "Teatr w Jeleniej Górze".
W szkicu "Czterdzieści lat teatru w Jeleniej Górze" profesor pisze, że historia
jeleniogórskiego teatru zaczyna się w... Rzeszowie, gdzie we wrześniu 1944 r. (!)
przy tamtejszym Teatrze Narodowym (tak, tak...) utworzone zostało Studio
Teatralne, a kierowała nim Stefania Gintel-Domańska. W kilka tygodni po
zakończeniu wojny otrzymała ona polecenie zorganizowania teatru na Ziemiach
Odzyskanych i dlatego pod koniec lipca 1945 r. zjechała razem ze swoim Studiem do
Jeleniej Góry. Premiera inauguracyjna - "Zemsta" Fredry w reż. Domańskiej -
odbyła się 23 sierpnia 1945 r. Warto podkreślić, że ową "Zemstą" rozpoczynali swe
artystyczne kariery m.in. Kazimierz Dejmek (Papkin), Adam Hanuszkiewicz (Wacław)
czy Ignacy Machowski (Perełka).

Może i wałbrzyski Teatr Lalek był pierwszy w ogóle, ale Jelenia Góra na pewno
króluje w kategorii teatrów dramatycznych.

Pozdrawiam :-)))

Zagadka lindologiczna

[Gość: Jarosz]

Ucichło o niej, a szkoda. Może dlatego, że umieściłem ją na końcu wątku "Linda
mieszkał w Trzonolinowcu ???"?

W każdym razie przypominam, jak brzmiał tekst tamtej zagadki:

"Dla wszystkich miłośników teatru i talentu Bogusia L. mam wyrafinowaną
zagadkę.
Kiedy Bogusław Linda był Dupkiem?
[UWAGA!!! To nie jest obraza ani prowokacja. Chodzi o Dupka przez duże D].
Odpowiedzi tudzież typowania proszę wrzucać na forum. Nagrody nie przewiduję,
ale za to jaką zwycięzca będzie miał satysfakcję, bo to jeden z mniej znanych
faktów z biografii artystycznej Bogusia L.!"

Odpowiedział jedynie Olin (brawo za odwagę!), ale spudłował. Może teraz coś się
w tej kwestii ruszy...

Przy okazji - w tym wątku można by przecież nie poprzestawać na jednej czy
dwóch zagadkach. Może popielęgnujemy kulturę teatralną poprzez sięganie do mało
znanych faktów i bedziemy je podawali w atrakcyjnej, zagadkowej formie?

[Gość: Olin]

No niestety, Olin spudlowal, bo jego wiedza kuleje. :)

W kazdym razie - pomysl popieram i dolaczam z biegu kolejna, banalna zagadke:
skad pochodzi dyrektor Wroclawskiego Teatru Lalek Wieslaw Hejno? W jakim
teatrze debiutowal? Prawda, ze latwe?

[Gość: Jarosz]

Gość portalu: Olin napisał(a):

> W kazdym razie - pomysl popieram i dolaczam z biegu kolejna, banalna zagadke:
> skad pochodzi dyrektor Wroclawskiego Teatru Lalek Wieslaw Hejno? W jakim
> teatrze debiutowal? Prawda, ze latwe?

Nikt nie odpowiada, więc ja spróbuję. Nie udało mi się tego znaleźć, zatem będę
strzelał - czy pochodzi z Wałbrzycha, a debiutował w wałbrzyskim Teatrze Lalek?

[Gość: Jarosz]

Olinie - milczysz, a ja bym chciał poznać prawidłową odpowiedź! Odezwij się,
pliiiiiiiiiiiiz ;-))))))))))))

Pozdrowionka melpomeniczne :-)))))))))

[Gość: Olin]

Ach, sorry za to milczenie - jakos przeoczylem Twoja odpowiedz. Klade uszy po
sobie i coz - masz racje! Wieslaw Hejno gral w walbrzyskim Teatrze Lalek w
latach 1955-1967. Od tego czasu zwiazany jest z Wroclawskim Teatrem Lalek, z
wyjatkiem, o ile sie nie myle, sezonu 1980/81, kiedy to byl zwiazany z lodzkim
Pinokiem... Po powrocie do Wroclawia zostal dyrektorem WTL i jest nim do dzis.
Gratuluje w kazdym razie strzalu! :) Przy okazji - obecny dyrektor
walbrzyskiego TLiA byl swego czasu dyrektorem WTL. Ale to dawne czasy...

[Gość: Jarosz]

Rzeczywiście - masz rację. Nie skojarzyłem od razu,
ale faktycznie tak było. Nawiasem mówiąc, przez sezon
1982/83 kierował artystycznie Wałbrzyskim Teatrem
Lalek wrocławski aktor Bogusław Kierc, a przez kilka
następnych sezonów (do 1990 r.) był tam etatowym
reżyserem, a i przy okazji dramaty dla dzieci pisał.
Często też je wystawiał.

Pozdrawiam :-)))))

Boguslaw Kierc

[Gość: Olin]

Bogulaw Kierc byl swego czasu, co ja pamietam, kims na ksztalt kierownika
artystycznego Teatru Lalki i Aktora w Walbrzychu. Ale nigdzie nie moge znalezc
potwierdzenia tej informacji. W kazdym razie wystawil w tym teatrze calkiem
sporo przedstawien, wsrod ktorych bylo pare prawdziwych hiciorow. No i przez
kilka lat byl tez aktorem walbrzyskiego Teatru Dramatycznego... Oprocz tego
zadebiutowal jakis czas temu (to juz chyba z 10 lat bedzie?...) jako poeta,
wydajac tomik. Kojarze, ze mial ow tomik jakas jaskrawa okladke :), ale moge
sie mylic.

PS. Byl tez chyba dyrektorem Teatru Wspolczesnego w Szczecinie, bodajze na
poczatku lat 90.

[Gość: Olin]

No jakos nikt nie stara sie zgadnac... Podaj w takim razie poprawna odpowiedz,
bo ciekaw jestem, a sie chyba nie doczekam. :)))

[Gość: Olin]

Ech, juz wiem. No "Sen Nocy Letniej", kurde. Ale obciach. W kazdym razie,
pasowalaby tu data 1980 i Teatr Polski.... Zgadza sie?

[Gość: stary]

Gość portalu: Olin napisał(a):

> Ech, juz wiem. No "Sen Nocy Letniej", kurde. Ale obciach. W kazdym razie,
> pasowalaby tu data 1980 i Teatr Polski.... Zgadza sie?
Moim zdaniem się zgadza. Reżyserował Jerzy Grzegorzewski. Wsród aktorów był jeszcze jeden szczupły
aktor... Wówczas nieznany. Nazywał się Krzysztof Globisz! Ech... Kto to jeszcze pamięta?
Pozdr. :))))))

[Gość: Jarosz]

TAK!!! To "Sen nocy letniej" w reżyserii Grzegorzewskiego!

Żeby było śmieszniej, sam Linda się takiego nazywania tej postaci wypiera. Na
swojej stronie internetowej (notabene bardzo niechlujnej merytorycznie)
http://www.agsmedia.pl/linda/ podaje on bowiem, iż we "Śnie..." grał... Spodka.
Tak się jednak głupio składa, że Grzegorzewski korzystał z przekładu Macieja
Słomczyńskiego, a tam owa postać nazywała się właśnie Dupkiem. Taki też podpis
widnieje pod zdjęciem ze "Snu...", opublikowanym w książce "Teatr Polski we
Wrocławiu - 50 lat" (Wrocław 1996).

Stary - jakże można by nie pamiętać Krzysztofa Globisza... Nie pamiętam go
wprawdzie z ról wrocławskich, bo za mały wtedy byłem, ale z krakowskich i
warszawskich to i owszem! :-)))

[Gość: stary]

Może będzie nagroda...! W jakim spektaklu i jaką rolą debiutował na scenie Teatru Polskiego
zwycięzca forumowego rankingu na najlepszego aktora???

[Gość: Jarosz]

Obstawiam rolę Kuby w "Weselu" Wyspiańskiego w reżyserii Igora Przegrodzkiego
(premiera w Teatrze Polskim we Wrocławiu 18 XI 1981 r.). Krzysztof Dracz był
jeszcze wtedy studentem PWST, a skończył ją w 1984...

[Gość: stary]

Gość portalu: Jarosz napisał(a):

> Obstawiam rolę Kuby w "Weselu" Wyspiańskiego w reżyserii Igora Przegrodzkiego
> (premiera w Teatrze Polskim we Wrocławiu 18 XI 1981 r.). Krzysztof Dracz był
> jeszcze wtedy studentem PWST, a skończył ją w 1984...

Słowo się rzekło. Trzeba będzie Jaroszowi postawić!!!! Gratuluję!!!! I pozdrawiam! :))))))))

Ale jeszcze cos wymyslę....

[Gość: Jarosz]

Ha, liczę na to, że wymyślisz. Ja zresztą też pomyślę ;-)))

Pozdrawiam :-)))))

[Gość: stary]

Słowo się rzekło, kobyłka u płota...
I Kto z wymienionych poniżej grał w "Kandydzie"?
1. Stanisław Melski
2. Krzysztof Dracz
3. Bożena Baranowska
4. Igor Kujawski
5. Ferdynand Matysik
6. Paweł Okoński
7. Wojciech Koscielniak
8. Andrzej Wojaczek
9. Teresa Sawicka
10. Miłogost Reczek
II Ile spektakli "Kandyda" zagrano?

Posssssssdrawiam! :-)))))))))))))))))0

[Gość: stary]

I co?

[Gość: Jarosz]

Cierpliwości! ;-))) Sherlock "Jarosz" Holmes melduje Szanownej Komisji, że
śledztwo zakończone zostało z sukcesem. Od patyka do ptaka, od ptaka do kota, a
od kota do powieszonego Ludwika (z czego to???)...

"Kandyd, czyli Optymizm" wg Voltaire'a... Reżyseria - Maciej Wojtyszko.
Premiera w Teatrze Polskim we Wrocławiu 21 III 1986 r.

I. Z wymienionych przez Ciebie aktorów w "Kandydzie" NIE grali: K. Dracz, W.
Kościelniak, T. Sawicka. Pozostała siódemka grała, i to w przeważającej
większości więcej niż po jedną rolę.

II. Jeśli wierzyć danym podanym w kolejnych tomach "Almanachu sceny polskiej",
to w sumie "Kandydów" zagraliście równo 200, z czego: w sezonie 1985/86 - 23x,
1986/87 - 64x, 1987/88 - 62x, 1988/89 - 24x, a w 1989/90 - 27x. Nie podano, czy
w tej liczbie zmieściły się Wasze wyjazdy gościnne, ale zakładam, że tak. Udało
mi się ustalić następujące:
- w ramach Teatru Rzeczypospolitej, a przy okazji paru innych festiwali:
Jelenia Góra (20-21 IX 1986; XVI Jeleniogórskie Spotkania Teatralne), Chorzów
(18-21 XI 1986), Warszawa (10-12 III 1987; XVII Warszawskie Spotkania
Teatralne), Zamość (26 IV [VI?] 1987; XII Zamojskie Lato Teatralne [tu,
nawiasem mówiąc, chyba mamy czeski błąd, bo XII ZLT odbywało się między 21 VI a
2 VII 1987 r.]), Gdańsk (8-12 VI 1987) i Bydgoszcz (8-9 i 19 [znowu chyba
literówka - logicznie by pasowało 10] III 1989);
- na Festiwalu Teatrów Polski Północnej w Toruniu (7-15 VI 1986) [BTW - co
Wyście tam w ogóle robili, poza tym, że graliście? Przecież Wrocław tak się ma
do Polski Północnej jak Gdańsk do Południowej...];
- na XXVIII Rzeszowskich Spotkaniach Teatralnych (14-25 X 1989).

Ponadto spektakl uczestniczył w XIII Przeglądzie Piosenki Aktorskiej we
Wrocławiu (2-9 III 1987) i nagrodzono go w tymże 1987 r. Statuetką Fredry za
najlepsze przedstawienie ostatniego roku.

Zauważyłem również, że na fali powodzenia wrocławskiego "Kandyda" Krzysztof
Orzechowski przeniósł tę inscenizację (być może z drobnymi przeróbkami, nie
wiem) do krakowskiego Teatru Bagatela. I choć zaliczyli oni z nim wyjazd
zagraniczny (Bułgaria), to nie był to już aż taki sukces. "Nastukało" im tylko
ok. 50 spektakli przez dwa sezony.

Podobno Wasz "Kandyd" był bardzo dobrym spektaklem. Cóż, nie dane mi było go
zobaczyć... Nie ma przypadkiem jakiegoś jego zapisu filmowego czy na wideo?

Pozdrowionka :-)))))))))))))))))

Zagadka frekwencyjna

[Gość: Jarosz]

To teraz ja - jaki i przez kogo wyreżyserowany wrocławski, powojenny spektakl
dorobił się największej liczby zagranych przedstawień? To chyba banalnie łatwe,
więc druga część zagadki będzie trudniejsza - ile było tych przedstawień?

Miłego szukania! ;-))))))))))))

[Gość: stary]

Gość portalu: Jarosz napisał(a):
Uzupełniam Twoją odpowiedź (jeżeli to można uzupełnić??????????). Wg statystyk prowadzonych przez
Teatr "kandyda" zagralismy 200 razy - to absolutny rekord dużej sceny (wtedy jeszcze 1212 miejsc).

> To teraz ja - jaki i przez kogo wyreżyserowany wrocławski, powojenny spektakl
> dorobił się największej liczby zagranych przedstawień? To chyba banalnie łatwe,
>
> więc druga część zagadki będzie trudniejsza - ile było tych przedstawień?
>
> Miłego szukania! ;-))))))))))))

Nie będę nigdzie szukał prócz pamięci... Mam dziurawą, więc odpowiem intuicyjnie...
"Białe małżeństwo", Kazimierz Braun.
Ile razy? 587? (strzelałem, trafiłem?)

Niebezpiecznie do tej liczby zbliżył się "Skrzypek na dach", reż. Jan Szurmiej, powyżej 500!

A teraz "Mayday", blisko 560!

Pozdrawiam. :)))))

[Gość: Jarosz]

Gość portalu: stary napisał(a):

> Nie będę nigdzie szukał prócz pamięci... Mam dziurawą, więc odpowiem intuicyjni
> e...
> "Białe małżeństwo", Kazimierz Braun.
> Ile razy? 587? (strzelałem, trafiłem?)
>
> Niebezpiecznie do tej liczby zbliżył się "Skrzypek na dach", reż. Jan Szurmiej,
> powyżej 500!
>
> A teraz "Mayday", blisko 560!

Z "Białym małżeństwem" trafiłeś - to nie było trudne. Spudłowałeś z liczbą
spektakli, choć nie tak znów za bardzo. Było ich 638. Jak tak dalej
będziecie "tłukli" "Maydaya", to Brauna przegonicie, tyle że Cooney to nie
Różewicz ;-)))

[Gość: stary]

Gość portalu: Jarosz napisał(a):

> Gość portalu: stary napisał(a):
>
> > Nie będę nigdzie szukał prócz pamięci... Mam dziurawą, więc odpowiem intui
> cyjni
> > e...
> > "Białe małżeństwo", Kazimierz Braun.
> > Ile razy? 587? (strzelałem, trafiłem?)
> >
> > Niebezpiecznie do tej liczby zbliżył się "Skrzypek na dach", reż. Jan Szur
> miej,
> > powyżej 500!
> >
> > A teraz "Mayday", blisko 560!
>
> Z "Białym małżeństwem" trafiłeś - to nie było trudne. Spudłowałeś z liczbą
> spektakli, choć nie tak znów za bardzo. Było ich 638. Jak tak dalej
> będziecie "tłukli" "Maydaya", to Brauna przegonicie, tyle że Cooney to nie
> Różewicz ;-)))

Cóż powiedzieć - sama prawda.Nie ma porównania!
Pozdrawiam! :)

Zagadka personalna

[Gość: Jarosz]

Na moment wątek przygasł, ale nie damy mu zginąć! :-))))))))

Chciałbym więc zapytać o fakt taki - kto z wielkich twórców teatralnych miał
zostać dyrektorem Teatru Polskiego we Wrocławiu po odejściu do Krakowa
małżeństwa Krasowskich na początku lat 70.?

Uwaga - możliwe są co najmniej dwa nazwiska. I nie chodzi mi o tych, którzy pod
dyrekcją naczelną zmarłego ostatnio w Opolu Mariana Wawrzynka dyrektorami
artystycznymi ostatecznie zostali (czyli o Marię Straszewską [sezon 1972/73],
Marka Okopińskiego [1973/74], Piotra Paradowskiego [1974/75-1977/78] i Jerzego
Grzegorzewskiego [1978/79-1980/81]).

[szpiro]

Gość portalu: Jarosz napisał(a):

> Na moment wątek przygasł, ale nie damy mu zginąć! :-))))))))
>
> Chciałbym więc zapytać o fakt taki - kto z wielkich twórców teatralnych miał
> zostać dyrektorem Teatru Polskiego we Wrocławiu po odejściu do Krakowa
> małżeństwa Krasowskich na początku lat 70.?
>
> Uwaga - możliwe są co najmniej dwa nazwiska. I nie chodzi mi o tych, którzy pod
>
> dyrekcją naczelną zmarłego ostatnio w Opolu Mariana Wawrzynka dyrektorami
> artystycznymi ostatecznie zostali (czyli o Marię Straszewską [sezon 1972/73],
> Marka Okopińskiego [1973/74], Piotra Paradowskiego [1974/75-1977/78] i Jerzego
> Grzegorzewskiego [1978/79-1980/81]).

KAZIMIERZ DEJMEK.

[Gość: Jarosz]

Tak! Brawo! A może ktoś poda drugie nazwisko?

[szpiro]

szpiro napisał(a):

> Gość portalu: Jarosz napisał(a):
>
> > Na moment wątek przygasł, ale nie damy mu zginąć! :-))))))))
> >
> > Chciałbym więc zapytać o fakt taki - kto z wielkich twórców teatralnych mi
> ał
> > zostać dyrektorem Teatru Polskiego we Wrocławiu po odejściu do Krakowa
> > małżeństwa Krasowskich na początku lat 70.?
> >
> > Uwaga - możliwe są co najmniej dwa nazwiska. I nie chodzi mi o tych, którz
> y pod
> >
> > dyrekcją naczelną zmarłego ostatnio w Opolu Mariana Wawrzynka dyrektorami
> > artystycznymi ostatecznie zostali (czyli o Marię Straszewską [sezon 1972/7
> 3],
> > Marka Okopińskiego [1973/74], Piotra Paradowskiego [1974/75-1977/78] i Jer
> zego
> > Grzegorzewskiego [1978/79-1980/81]).
>
> KAZIMIERZ DEJMEK.


Zgaduje:
Andrzej Wajda.Chyba sie jednak myle.


>

[Gość: Jarosz]

No niestety - tym razem pudło. Ale próbujcie dalej!

[szpiro]

Gość portalu: Jarosz napisał(a):

> No niestety - tym razem pudło. Ale próbujcie dalej!

No wiec probuje:
Konrad Swinarski
Jerzy Jarocki
Dlaczego Stary nie zgaduje.

[Gość: Jarosz]

Niestety, znowu nie trafiłeś. Czekam dalej. A dlaczego Stary nic nie pisze, to
nie wiem. Może to dla niego zbyt proste?

[Gość: stary]

Gość portalu: Jarosz napisał(a):

> Niestety, znowu nie trafiłeś. Czekam dalej. A dlaczego Stary nic nie pisze, to
> nie wiem. Może to dla niego zbyt proste?
>

Stary nie pisze, bo rzadko bywa na forum - ciężko pracuje. To raz. Dwa: to wcale nie jest takia łatwa
zagadka... Chodzi mi po głowie tylko jedno nazwisko, ale nie jestem pewien... więc trochę się wstydzę.
Ale niech tam! Raz kozie smierć: Z. Hubner. I co?

[Gość: Jarosz]

Bingo! Chodziło mi właśnie o Zygmunta Hübnera.

Żeby wszystko było jasne, w skrócie opowiem cały ten cyrk z dyrekcjami. Krasowscy
odeszli do krakowskiego Teatru im. J. Słowackiego z początkiem sezonu 1972/73.
Nowy sezon w Teatrze Polskim admistracyjnie rozpoczął Marian Wawrzynek jako
dyrektor naczelny i Maria Straszewska jako p.o. kierownika artystycznego.
Jesienią 1972 r. zaproszono do Wrocławia Kazimierza Dejmka - niby to tylko na
spotkanie z młodzieżą w Klubie 1212, ale tak naprawdę prowadzono z nim rozmowy w
sprawie objęcia dyrekcji artystycznej teatru. Niestety, nie zgodziły się na
Dejmka władze, u których po "Dziadach" w Narodowym, Marcu 1968 i zdjętym po
generalnej w Ateneum "Dialogusie de Passione" miał reżyser przechlapane
(chwilowo, jak się miało okazać). Przyjęto więc od sezonu 1973/74 Marka
Okopińskiego. W kwietniu 1973 r. Zygmunt Hübner (jako reżyser) dał w Teatrze
Polskim znakomitą podobno premierę "Czarownic z Salem" Millera. Okopiński -
przybity marnymi rezultatami artystycznymi swojej całościowej pracy i tym, że nie
wypalił mu tzw. gwóźdź sezonu, czyli prapremiera polska "Parawanów" Geneta, którą
miał robić Maciej Prus (próby nawet trwały parę tygodni, ale okazało się, że
teatr nie ma licencji z agencji autorskiej) - zrezygnował z dyrektury w grudniu
1973 r. Do końca sezonu stanowisko dyrektora artystycznego pozostawało
praktycznie nie obsadzone. W pierwszych miesiącach 1974 r. władze rozpoczęły
rozmowy właśnie z Zygmuntem Hübnerem - i już były blisko sfinalizowania
kontraktu, ale - znów pech - Hübnerowi nagle zaproponowano stworzenie "od zera"
Teatru Powszechnego w Warszawie, na co reżyser się ostatecznie, co zrozumiałe,
zdecydował. Koniec końców od sezonu 1974/75 ścichapęk rządził artystycznie Piotr
Paradowski - oficjalna nominacja dla niego przyszła bowiem dopiero w połowie
sezonu.

Warto przypomnieć jeszcze fakt, iż Z. Hübner jeden sezon już tym wrocławskim
teatrem kierował - 1962/63 - ale odszedł, by objąć dyrekcję Starego Teatru w
Krakowie...

[szpiro]

Gość portalu: Jarosz napisał(a):

> Bingo! Chodziło mi właśnie o Zygmunta Hübnera.
>
> Żeby wszystko było jasne, w skrócie opowiem cały ten cyrk z dyrekcjami. Krasows
> cy
> odeszli do krakowskiego Teatru im. J. Słowackiego z początkiem sezonu 1972/73.
> Nowy sezon w Teatrze Polskim admistracyjnie rozpoczął Marian Wawrzynek jako
> dyrektor naczelny i Maria Straszewska jako p.o. kierownika artystycznego.
> Jesienią 1972 r. zaproszono do Wrocławia Kazimierza Dejmka - niby to tylko na
> spotkanie z młodzieżą w Klubie 1212, ale tak naprawdę prowadzono z nim rozmowy
> w
> sprawie objęcia dyrekcji artystycznej teatru. Niestety, nie zgodziły się na
> Dejmka władze, u których po "Dziadach" w Narodowym, Marcu 1968 i zdjętym po
> generalnej w Ateneum "Dialogusie de Passione" miał reżyser przechlapane
> (chwilowo, jak się miało okazać). Przyjęto więc od sezonu 1973/74 Marka
> Okopińskiego. W kwietniu 1973 r. Zygmunt Hübner (jako reżyser) dał w Teatrze
> Polskim znakomitą podobno premierę "Czarownic z Salem" Millera. Okopiński -
> przybity marnymi rezultatami artystycznymi swojej całościowej pracy i tym, że n
> ie
> wypalił mu tzw. gwóźdź sezonu, czyli prapremiera polska "Parawanów" Geneta, któ
> rą
> miał robić Maciej Prus (próby nawet trwały parę tygodni, ale okazało się, że
> teatr nie ma licencji z agencji autorskiej) - zrezygnował z dyrektury w grudniu
>
> 1973 r. Do końca sezonu stanowisko dyrektora artystycznego pozostawało
> praktycznie nie obsadzone. W pierwszych miesiącach 1974 r. władze rozpoczęły
> rozmowy właśnie z Zygmuntem Hübnerem - i już były blisko sfinalizowania
> kontraktu, ale - znów pech - Hübnerowi nagle zaproponowano stworzenie "od zera"
>
> Teatru Powszechnego w Warszawie, na co reżyser się ostatecznie, co zrozumiałe,
> zdecydował. Koniec końców od sezonu 1974/75 ścichapęk rządził artystycznie Piot
> r
> Paradowski - oficjalna nominacja dla niego przyszła bowiem dopiero w połowie
> sezonu.
>
> Warto przypomnieć jeszcze fakt, iż Z. Hübner jeden sezon już tym wrocławskim
> teatrem kierował - 1962/63 - ale odszedł, by objąć dyrekcję Starego Teatru w
> Krakowie...


czytalem , a wiec to Hubner.

[Gość: Michal]

zanim zaczne zgadywac.Pytanie do Ciebie,Jarosz.Czyzby kandydatow na stanowisko
dyrektora bylo kilku/?
No wiec zgaduje :
LOMNICKI
TOMASZEWSKI
GOGOLEWSKI
HOLOUBEK
MINC
GOLINSKI
Jezeli dalej nic....musisz ulatwic zadanie.

[Gość: Jarosz]

Niestety - znowu spudłowałeś... Zgadł za to Stary - tam też szczegółowe
rozwiązanie zagadki. Oj, był z tym wówczas niezły młyn ;-)))))

[Gość: MICHAL]

Gość portalu: Jarosz napisał(a):

> Niestety - znowu spudłowałeś... Zgadł za to Stary - tam też szczegółowe
> rozwiązanie zagadki. Oj, był z tym wówczas niezły młyn ;-)))))
W koncu zgadne....mysle usilnie....

[Gość: Jarosz]

Zgadniesz, jak zerkniesz na ostatni post Starego i moją odpowiedź dla niego,
datowaną na 11-07-2001, 13:21:01 :-)))))

[szpiro]

Gość portalu: Jarosz napisał(a):

> Zgadniesz, jak zerkniesz na ostatni post Starego i moją odpowiedź dla niego,
> datowaną na 11-07-2001, 13:21:01 :-)))))

Nie chce zerkac na post Starego.
Zgaduje dalej:
KAZIMIERZ BRAUN............nagroda.........

[Gość: Jarosz]

Nie. Braun niedługo później i tak objął teatr we Wrocławiu, tyle że Współczesny.

Chodzi o reżysera i aktora (choć to ostatnie rzadziej) związanego z Gdańskiem,
Wrocławiem, Krakowem i Warszawą - we wszystkich tych miastach prowadził teatry.
Jedna ze stołecznych scen nosi jego imię. Zmarł w czasie schyłku PRL-u.

Mogę jeszcze ułatwić, ale chyba więcej już nie trzeba.

[Gość: MICHAL]

Gość portalu: Jarosz napisał(a):

> Nie. Braun niedługo później i tak objął teatr we Wrocławiu, tyle że Współczesny
> .
>
> Chodzi o reżysera i aktora (choć to ostatnie rzadziej) związanego z Gdańskiem,
> Wrocławiem, Krakowem i Warszawą - we wszystkich tych miastach prowadził teatry.
>
> Jedna ze stołecznych scen nosi jego imię. Zmarł w czasie schyłku PRL-u.
>
> Mogę jeszcze ułatwić, ale chyba więcej już nie trzeba.

Z Twojego wpisu do M.R. dowiedzialem sie , ze to Hubner.
Z tego co wiem Kazimierz Braun wowczas dyr.art. Teatru w Lublinie
rowniez byl brany pod uwage.Wspominal o tym w jednym z wywiadow...
moze sie zreszta myle.
Wladza w gruncie rzeczy nie przywiazywala az takiej wagi do
dyrektorskich nominacji w Teatrach.Stad osoby niezupelnie
prawomyslne przez wiele lat piastowaly stanowiska dyrektorskie.

[Gość: Janusz]

Pracowalem we W. za czasow Brauna. Mysle, ze rozmowy z nim byly
ale znacznie pozniej (w zwiazku z kolejna zmiana warty), kiedy juz byl we
Wroclawiu.
Nota bene mala zagadka(pewnie nie trudna).
Jakie byly dalsze losy K.B. po wyjezdzie z Wroclawia?

[szpiro]

Gość portalu: Janusz napisał(a):

> Pracowalem we W. za czasow Brauna. Mysle, ze rozmowy z nim byly
> ale znacznie pozniej (w zwiazku z kolejna zmiana warty), kiedy juz byl we
> Wroclawiu.
> Nota bene mala zagadka(pewnie nie trudna).
> Jakie byly dalsze losy K.B. po wyjezdzie z Wroclawia?
Wyjechal do USA.
Wykladal na jakims prowincjomalnym uniwersytecia
i wystawial sztuki w studeckich teatrzykach.

[Gość: janusz]

Tak. Zgadza sie. Dokladniej to na Uniwersytecie Stanowym w Bufflo robil
za prof. na wydz. teatralnym (dozywotnia synekura). Widzialem go kilka razy w
NY. Od kiedy wyjechalem z NY('98) nie wiem co sie z nim dzieje. Mysle,
ze nadal trzyma sie tej posadki. Chyba, ze chwycila Go emerytura.
Z teralnym pozdr...
Janusz

[Gość: Jarosz]

Witam kolejnego uczestnika wątku zagadkowego [to do Janusza :-)))]!!!

Uzupełnię Twoją odpowiedź o parę faktów - po pierwsze, Braun zaczął ostatnimi
czasy publikować jak wściekły. Najnowszą jego książką jest "Kieszonkowa
historia teatru na świecie w XX wieku". Prócz rzeczy typowo teatralnych
(np. "Wprowadzenie do reżyserii" czy "Teatr polski 1939-1989") pisuje też
dramaty, a za powieść o papieżu Janie Pawle II pt. "Dzień świadectwa"
nagrodzono go prestiżową Aurum Award. Po drugie - kiedy w kwietniu 2000 r.
Jacek Weksler przestał być dyrektorem Teatru Polskiego we Wrocławiu, Braun
starał się o objęcie tego teatru po nim. Nie udało mu się to - T. Polskim
artystycznie dowodzi teraz reżyser Paweł Miśkiewicz.

[Gość: Janusz]

Gość portalu: Jarosz napisał(a):

> Witam kolejnego uczestnika wątku zagadkowego [to do Janusza :-)))]!!!
>
> Uzupełnię Twoją odpowiedź o parę faktów - po pierwsze, Braun zaczął ostatnimi
> czasy publikować jak wściekły. Najnowszą jego książką jest "Kieszonkowa
> historia teatru na świecie w XX wieku". Prócz rzeczy typowo teatralnych
> (np. "Wprowadzenie do reżyserii" czy "Teatr polski 1939-1989") pisuje też
> dramaty, a za powieść o papieżu Janie Pawle II pt. "Dzień świadectwa"
> nagrodzono go prestiżową Aurum Award. Po drugie - kiedy w kwietniu 2000 r.
> Jacek Weksler przestał być dyrektorem Teatru Polskiego we Wrocławiu, Braun
> starał się o objęcie tego teatru po nim. Nie udało mu się to - T. Polskim
> artystycznie dowodzi teraz reżyser Paweł Miśkiewicz.

Dziekuje za dodatkowe detale. Nie wiedzialem, ze znowu probowal wrocic
do Wroclawia. Nota bene Weksler byl Jego osobistym asystantem we W.
Bardzo dobrze sie rozumieli.
Z tetral...!
J.

Zagadka swinarskologiczna

[Gość: Jarosz]

Czas już wyjść z naszymi zagadkami poza Wrocław i Dolny Śląsk. Na dzisiaj mam
więc nową - no i chyba najtrudniejszą z dotychczasowych. Skoro Wam jednak tak
dobrze idzie, to czemu by nie spróbować... Do rzeczy zatem:

Był sobie kiedyś reżyser Konrad Swinarski. Zginął tragicznie w katastrofie
lotniczej w połowie lat 70. Przed śmiercią prowadził próby do dwóch spektakli -
to zainteresowani chyba świetnie wiedzą ;-))) Z tych dwóch "Pluskwa"
Majakowskiego w Teatrze Narodowym w Warszawie została po śmierci reżysera
doprowadzona do premiery, "Hamlet" Shakespeare'a natomiast w Starym Teatrze w
Krakowie już nie. O tym niedoszłym przedstawieniu można się nawet wiele
dowiedzieć choćby z tomu wywiadów przeprowadzonych przez Józefa "Żuka"
Opalskiego.

To jednak jeszcze nie jest właściwa zagadka. Pytanie moje bowiem brzmi, jaki
miał być NASTĘPNY spektakl Swinarskiego w Starym Teatrze - już PO "Hamlecie"?
Prób do niego reżyser nawet nie zdążył rozpocząć - przedstawienie ostało się
jedynie w formie planów.

Mała wskazówka - rozwiązania szukajcie choćby w tomie wspomnień pewnego
popularnego aktora krakowskiego...

Czekam ;-)))))))

[szpiro]

Gość portalu: Jarosz napisał(a):

> Czas już wyjść z naszymi zagadkami poza Wrocław i Dolny Śląsk. Na dzisiaj mam
> więc nową - no i chyba najtrudniejszą z dotychczasowych. Skoro Wam jednak tak
> dobrze idzie, to czemu by nie spróbować... Do rzeczy zatem:
>
> Był sobie kiedyś reżyser Konrad Swinarski. Zginął tragicznie w katastrofie
> lotniczej w połowie lat 70. Przed śmiercią prowadził próby do dwóch spektakli -
>
> to zainteresowani chyba świetnie wiedzą ;-))) Z tych dwóch "Pluskwa"
> Majakowskiego w Teatrze Narodowym w Warszawie została po śmierci reżysera
> doprowadzona do premiery, "Hamlet" Shakespeare'a natomiast w Starym Teatrze w
> Krakowie już nie. O tym niedoszłym przedstawieniu można się nawet wiele
> dowiedzieć choćby z tomu wywiadów przeprowadzonych przez Józefa "Żuka"
> Opalskiego.
>
> To jednak jeszcze nie jest właściwa zagadka. Pytanie moje bowiem brzmi, jaki
> miał być NASTĘPNY spektakl Swinarskiego w Starym Teatrze - już PO "Hamlecie"?
> Prób do niego reżyser nawet nie zdążył rozpocząć - przedstawienie ostało się
> jedynie w formie planów.
>
> Mała wskazówka - rozwiązania szukajcie choćby w tomie wspomnień pewnego
> popularnego aktora krakowskiego...
>
> Czekam ;-)))))))

Na to pytanie nie potrafie odpowiedziec.
Nawet stary nie odgadnie.
Podaj przynajmiej autora.

[Gość: Jarosz]

Gość portalu: szpiro napisał(a):

> Na to pytanie nie potrafie odpowiedziec.
> Nawet stary nie odgadnie.
> Podaj przynajmiej autora.

Na razie jeszcze się wstrzymam z podawaniem autora. Zobaczymy - może akurat ktoś
będzie wiedział, o co chodzi. Mogę na razie dodać, że wspomniana książka
bynajmniej nie jest nowością.

Jesli przez trzy dni nikt nie zgadnie, ułatwię zagadkę bardziej.

[Gość: Jamnik]

A czy przypadkiem nie chodzi o "Burze"? Pamietam, ze wspominala o tym chyba
Polony w rozmowie z Opalskim...
?

[Gość: Jarosz]

Być może "Burza" była w jakichś dalszych planach reżysera - jak wrócę do domu,
natychmiast zajrzę do tej rozmowy. Mnie natomiast w niniejszej zagadce chodzi o
spektakl, którego próby miały się rozpocząć w Starym Teatrze ZARAZ PO
niedoszłej premierze "Hamleta".

Dla lepszej eliminacji - to nic Shakespeare'a ani nawet nic z dramaturgii
elżbietańskiej. Odpadają też wszelakie adaptacje prozy i montaże poezji. Chodzi
o tekst stricte teatralny.

Jeszcze jedno "ułatwienie": ten dramat został ostatecznie parę lat później w
Starym Teatrze zrealizowany, ale przez kogo innego i zupełnie inaczej, niż to
planował Swinarski. A z racji tego, że niemal błyskawicznie (tzn. po niespełna
roku grania) ta wielkoobsadowa realizacja zeszła ze sceny, musiała to być kicha
potworna...

Pozdrawiam :-)))))))))

[Gość: Jarosz]

Tak jak zapowiadałem, wziąłem w domu do ręki rozmowy Opalskiego o "Hamlecie"
Swinarskiego. Jamnik miał rację - rzeczywiście w rozmowie z Anną Polony mowa jest
o "Burzy", przy czym - tak jak sądziłem - był to plan na daleką przyszłość, wręcz
na zamknięcie kariery Swinarskiego. Znalazłem w tych rozmowach natomiast - i to
co najmniej kilkakrotnie - info o planowanym spektaklu, o który pytam. To kolejna
istotna podpowiedź dla zgadujących.

Zerknąłem przy okazji i do zbioru wypowiedzi Swinarskiego pt. "Wierność wobec
zmienności" - tam również coś było na wiadomy temat. Zamieszczono tam poza tym
odnośniki do tekstów ze specjalistycznych czasopism, gdzie echa zagadkowego
spektaklu także znaleźć można...

Jak widzicie, źródeł jest całkiem sporo ;-))))))))) Do dzieła, szperacze!!!

[Gość: Gutek]

Nie jestem pewien, ale moze chodzi o "Szewcow" Witkacego?

[Gość: Jarosz]

Niestety nie - to miał być tekst niepolski.

[Gość: MICHAL]

Wiedzialem, ale zapomnialem.Podaj szybko autora zanim
stary zadzwoni do Radziwillowicza i ten mu
podpowie.

[Gość: Jarosz]

Spokojna czaszka! Stary zapowiedział tygodniową absencję na Forum - a ja w Was
wierzę. Znajdziecie do czasu Jego powrotu, co trzeba, albo odpowiecie
naprowadzeni odpowiednio.

Przy okazji: Radziwiłowicz by pewnie Staremu nie pomógł, bo nie miał grać w
spektaklu, o który pytam - a przynajmniej ja nic o tym nie wiem ;-)))) Byłby za
to u Swinarskiego Hamletem, gdyby doszło do tej premiery, a zanosiło się na nie
lada wydarzenie. Co nie zmienia faktu, że mógłby Radziwiłowicz wiedzieć, o jaki
spektakl mi chodzi.

[Gość: MICHAL]

Gość portalu: Jarosz napisał(a):

> Spokojna czaszka! Stary zapowiedział tygodniową absencję na Forum - a ja w Was
> wierzę. Znajdziecie do czasu Jego powrotu, co trzeba, albo odpowiecie
> naprowadzeni odpowiednio.
>
> Przy okazji: Radziwiłowicz by pewnie Staremu nie pomógł, bo nie miał grać w
> spektaklu, o który pytam - a przynajmniej ja nic o tym nie wiem ;-)))) Byłby za
>
> to u Swinarskiego Hamletem, gdyby doszło do tej premiery, a zanosiło się na nie
>
> lada wydarzenie. Co nie zmienia faktu, że mógłby Radziwiłowicz wiedzieć, o jaki
>
> spektakl mi chodzi.


NIGDZIE NIE SPRAWDZALEM:
HISTORIA O MILOSIERNEJ CZYLI TESTAMENT PSA.

[Gość: Jarosz]

Nie, ale Swinarski robił ten tekst czterokrotnie ;-)))))))))

[Gość: Jamnik]

Nie jest latwo. Tak naprawde propozycji byloby przynajmniej kilka, ale ja
obstawiam Opere za trzy grosze w transkrypcji Radwana i scenografii Wisniaka.
Wymieniano ja wsrod planow po Hamlceie, Pluskwie i Fantazym - ale ten ostatni
byl filmem...

pozdrawiam atawistycznie :)
Jamnik

[Gość: Jarosz]

Brawo, Jamniku!!! Oto dobre rozwiązanie! Bertolta Brechta "Opera za trzy
grosze", która inscenizacyjnie miała być jeszcze bardziej totalnym teatrem niż
słynne "Dziady", grane nie tylko na scenie i widowni, ale i w foyer. W
planowanej "Operze..." widz, wkraczając za bramę Starego Teatru, miał się
przenosić do dzielnicy porno, w której rządził Mackie Majcher (w tej roli
Swinarski zaocznie obsadził Wiktora Sadeckiego - kto z młodych dziś pamięta
tego genialnego aktora???). Swinarski miał wyreżyserować samo przedstawienie,
natomiast wykreowanie otoczki, czyli owej dzielnicy porno, przypadło Jerzemu
Stuhrowi. Planowano pokazy pikantnych filmików, możliwość nabycia odpowiednich
gadżetów (pamiętajmy, że w latach 70. w Polsce nikomu się nie śniło o sex
shopach), różne budki sadystyczne, masochistyczne i inne z poprzebieranymi w
fikuśne stroje aktorkami i statystkami... Swinarski nawet żartował, że załatwi
Stuhrowi w Ministerstwie Kultury stypendium naukowe, aby ten pojechał zapoznać
się ze słynną holenderską pornodzielnicą Sankt Pauli. No i na planach się
skończyło :-(((

Wystawił wprawdzie w Starym T. "Operę..." młody wówczas reżyser Ryszard Major
(premiera 12 VI 1977), ale parę postów wyżej pisałem, z jakim mizernym
rezultatem.

Pamiętajmy, że Swinarski był uczniem Brechta i że doświadczony po wielkich
romantycznych i neoromantycznych inscenizacjach mógł stworzyć dzieło, o jakim
się w Polsce (a może nawet na świecie) jeszcze nikomu nie śniło...

Przypomnijmy także, iż "Operę..." aż dwukrotnie wystawiały wrocławskie sceny w
latach 90. - obie wersje jednak klęskami sromotnymi były. Za to do legendy
przeszła "Opera..." Jakuba Rotbauma z lat 50. Dobrze się też mówiło o lalkowej
wersji najsłynniejszego dramatu Brechta, która powstała we Wrocławskim Teatrze
Lalek.

[szpiro]

Slynny byl spektakl Opery za trzy grosze w Teatrze Wspolczesnym w Warszawie
w roku bodajze 1958.Z Tadeuszem Plucinskim iJedrusik.
Byl to spektakl kultowy.Powtorna realizacja w Starym?????

[Gość: Jarosz]

Dodajmy, że ten warszawski spektakl też Swinarski zrobił. Ta nasza zagadkowa
realizacja "Opery..." w Starym nie miała być jednak powtórnym wystawieniem
wcześniejszej wersji warszawskiej. Dodajmy również, że Swinarskiemu udało się
trzykrotnie w życiu "Operę..." wystawić. Ten krakowski spektakl miał być czwartym.

[Gość: Jamnik]

Gość portalu: Jarosz napisał(a):

> Brawo, Jamniku!!! Oto dobre rozwiązanie!

Jaka kielbaska moze smakowita? Albo wedlinka? Z calym szacunkiem dla Wedzonki
oczywiscie... :-)

Jamnik_Zwyciezca

[Gość: Jarosz]

Cóż, nie mówię nie - tym bardziej że zagadka była najtrudniejszą z
dotychczasowych ;-))))))))))))

[Gość: Jarosz]

Wprawdzie kanikuła w pełni, ale widzę, że powoli wracają na Forum uczestnicy
wątku zagadkowego, więc małe co nieco podeślę dla rozrywki i treningu szarych
komórek.

Było wyżej pytanie o wrocławski spektakl, któremu "nabiło" najwięcej zagranych
przedstawień. Odwracam pytanie - spróbujcie wskazać takie przedstawienia (może
być więcej niż jedno), które zagrano najmniejszą liczbę razy. Napiszcie też,
ile.

Trochę obostrzeń: niech to będą przedstawienia ZAWODOWYCH teatrów (więc nie
studenckich, awangardowych, prywatnych etc.) i takie, których premiery się
ODBYŁY (zatem nie wchodzą w grę inscenizacje zdjęte na próbach generalnych,
choćby były z udziałem publiczności - np. "Nienasycenie" Witkacego w Teatrze
Współczesnym w czerwcu 1984 r. czy tegoż Witkacego "Gyubal Wahazar" w
Kalamburze w maju 1967 r.).

Łatwe? To do roboty! ;-))))))))))))

Pozdrowionka :-)))))))))))))))

[Gość: Olin]

Hm, moja odpowiedz jest taka: Walbrzyski Teatr Lalek, "Romeo i Julia" L. da
Porto, rezyseria Wlodzimierz Pietrzyk. Niestety nie wiem, ktory to byl rok, ale
prawdopodobnie poczatek lat siedemdziesiatych. (???) Przedstawienie obejrzalo
300 widzow, a zagrane zostalo 2 (slownie: dwa) razy. :) Byla to 117. premiera
tego teatru.

[szpiro]

Gość portalu: Olin napisał(a):

> Hm, moja odpowiedz jest taka: Walbrzyski Teatr Lalek, "Romeo i Julia" L. da
> Porto, rezyseria Wlodzimierz Pietrzyk. Niestety nie wiem, ktory to byl rok, ale
>
> prawdopodobnie poczatek lat siedemdziesiatych. (???) Przedstawienie obejrzalo
> 300 widzow, a zagrane zostalo 2 (slownie: dwa) razy. :) Byla to 117. premiera
> tego teatru.
>
> Olin
300 widzow na 2 spektaklach to na dzisiejsze czasy suma duza.Na spektaklu Piosenki
Berengera we Wspolczesnym ilosc widzow wynosila 20 osob.Aktorzy Wspolczesnego
musza wiec zagrac okolo 13 razy, aby obejrzalo ich 300 widzow.
Na spektaklu Zmierzchu Babla w tymze Teatrze ilosc osob na scenie do ilosci widzow
wynosila 1:2 , a wiec publicznosc gora.

[Gość: stary]

szpiro napisał(a):

> Gość portalu: Olin napisał(a):
>
> > Hm, moja odpowiedz jest taka: Walbrzyski Teatr Lalek, "Romeo i Julia" L. d
> a
> > Porto, rezyseria Wlodzimierz Pietrzyk. Niestety nie wiem, ktory to byl rok
> , ale
> >
> > prawdopodobnie poczatek lat siedemdziesiatych. (???) Przedstawienie obejrz
> alo
> > 300 widzow, a zagrane zostalo 2 (slownie: dwa) razy. :) Byla to 117. premi
> era
> > tego teatru.
> >
> > Olin
> 300 widzow na 2 spektaklach to na dzisiejsze czasy suma duza.Na spektaklu Piose
> nki
> Berengera we Wspolczesnym ilosc widzow wynosila 20 osob.Aktorzy Wspolczesnego
> musza wiec zagrac okolo 13 razy, aby obejrzalo ich 300 widzow.
> Na spektaklu Zmierzchu Babla w tymze Teatrze ilosc osob na scenie do ilosci wid
> zow
> wynosila 1:2 , a wiec publicznosc gora.
>

Tak się czasem zdarza. Pamiętam, że na którys spektakl "Parad" Potockiego ( reż. J. Bunsch) do Teatru
Kameralnego przyszło osób 5... Nie gralismy. Wtedy obowiązywały limity i Kameralny ruszał przy 6
osobach na widowni... W sumie "Parady" zagralismy (jesli mnie pamięć nie myli) 76 razy.
Natomiast wyjątkowym niewypałem okazała się "Miazga" wg Andrzejewskiego w adaptacji i reżyserii K.
Brauna. Zagralismy na dużej scenia przy ul. G. Zapolskiej bodaj z 6 razy!!!!!!
Pozdrawiam :))))))))))))))

[Gość: Jarosz]

Dobra - to na razie mamy dwa przedstawienia - jedno wrocławskie i jedno
wałbrzyskie (Olinie - dzięki za poszerzenie tematyczne zagadki!).

Kto da więcej (czytaj: mniej)? :-)))))))))))