Mizerii na studiach winne jest gimnazjum

[odif1]

To prawda, gimnazja to plaga polskiego szkolnictwa. Uczniowie w
najtrudniejszym wieku trafiają to na zaledwie 3 lata, zazwyczaj do
bardzo dużych szkół i zaczynają się problemy. Dawniej w 8 klasowej
szkole nauczyciel poznał swoich uczniów, a uczniowie nauczyciela,
znali się również rodzice. Druga sprawa to niemal "obowiązkowe"
licea, które obniżyły tak swój poziom, że dzisiejszą maturę
spokojnie można przyrównać do dawnej klasówki w 8 klasie. Wiem co
piszę bo ponad 20 lat pracowałem w różnych szkołach: podstawowej,
gimnazjum i liceum. Z nauczycieli zrobiono "małpy", które zamiast
nauczania zajmują się papierkami, organizacją bzdyrnych imprez,
festynów i robienia na nich z siebie wariatów. Nie dano im zadnych
narzędzi do budowania własnego autorytetu, a wiedza, nawet
najgłębsza niestety nie wystarcza, kiedy demokracja ale działająca
tylko w jedną stronę tj. na korzyść uczniów wkroczyła do szkół,
kiedy uczniowie maja tylko prawa i fikcyjne obowiazki, kiedy nie
można ich z niczego rozliczyć ani zastosować żadnych kar
wychowawczych. Szkolnictwo sięgnęło bruku!!!!!!!!!!!

Mizerii na studiach winne jest gimnazjum

[korcia2000]

Racja! Nic dodać, nic ująć! Jak najszybciej zlikwidować tego
potworka edukacyjnego. W gimnazjum poziom jest bardzo niski także w
związku z tym, że trafiają do niego praktycznie wszyscy uczniowie,
także bardzo słabi. W liceum nie ma czasu na nadrabianie braków - to
praktycznie dwa i pół roku. A rezultat - przygotowanie, jakie mamy.

nie wiesz co robić - zrób reorganizację.

[Gość: o!o]

w myśl tej zasady i przeciw "komunistycznym pomysłom" przywrócono
nieudolnie przedwojenną instytucję gimnazjum. Ze skutkiem wiadomym.
Przybyło dyrektorów, jednostek, papierków - czyli żywioł urzędnika.
A uczeń? To tylko pozycja statystyczna. Ważne żeby zdał do następnej
klasy - i won.
Teraz znów - na fali krytyki ktoś ogłosi reformę, znowu pójdzie
ogromny wysiłek (i pieniądze) w reorganizację, i znów za parę lat
będziemy trzeszczeć, że jest źle. Boi problem jest prostszy - dziś
władzę w szkole mają ludzie z pokolenia, kiedy mówiło się: ty się
dziecko do niczego nie nadajesz, idz na pedagogiczny...
Nauczyciele nie mają autorytetu, nie mają władzy nad uczniem, nie
mają środków represyjnych. Rodzice wierzą, że to szkoła czepia się
ich genialnego dziecka, a nie że to ich potomek jest uparty,
arogancki, rozbija lekcję i demoralizuje kolegów. Ta cała demokracja
i walka o wolności uczniowskie to zwykłe równanie w dół. Wszak w
skoku wzwyż podwyższa się poprzeczkę, a nie obniża....
Uczelnie wyższe żyja własnym życiem - kariera jednostek i utrzymanie
molocha jak "fabryki wkształciuchów". Jest fabryka, jest praca. A że
studenci mierni - to dobrze, nie zagrożą nauczycielom. I kółko
bylejakości kręci się.

Mizerii na studiach winne jest szkolnictwo w ogóle

[Gość: Maminka]

Jestem mamą uczennicy, sama przeszłam wszystkie etapy szkolnictwa lat
70-90-tych. I o zgrozo zmieniło się jedynie na gorsze od moich czasów. Dziś
jeszcze tylko pani od nauczania początkowego panuje nad uczniami i coś im CHCE
przekazać, czegoś CHCE ich nauczyć. Reszta ta jedna wielka pomyłka! Co 3 lata
zmiana, zwrot w akcji - I-III klasa, IV-VI, VII-IX i liceum. Brawa dla odifa za
ten list, pod którym podpisuję się dwiema rękami! Mizeria szkół prywatnych jest
porażająca, ilość kończących szkoły średnie wszelakiej maści uczniów
zwielokrotniła sie i tyleż mizerii trafia na studia. Ale system nauczania wciąż
jest ściąganiem w dół. Równa się do tych najsłabszych a nie ciągnie w górę tych
najlepszych. Ci lepsi SIĘ NUDZĄ w szkole! Bo każda pani chcąc pozbyć się byle
jakiego ucznia przepycha go do kolejnej klasy i skupia się na nauczeniu go
czegokolwiek! Niestety ale brak systemu oddzielającego poziom dla silniejszych
od poziomu dla słabszych mści się osłabianiem wszystkich! Spadkiem motywacji,
spadkiem poziomu, lenistwem, niechciejstwem. Mojej córce pani powtarzała nie
raz: Ja wiem,że TY wiesz, daj szanse innym!
Żałosne. Ale faktem jest że gimnazja to największa porażka naszego systemu
edukacyjnego. Do likwidacji!

gimnazja istnieją od 1.09.1999 r!

[Gość: semafor]

To już 10 lat tej oświatowej porażki! Zmieńcie to jak najszybciej!

metoda?

[Gość: o!o]

może - wzorem lecznictwa - władza chce nas rzucić w objęcia
szkolnictwa prywatnego? Może Narodowy Fundusz Edukacji (NFE - obok
NFZ), jak uczeń będzie miał w plecaku pieniądze, to szkoła zechce go
przyjąć, nauczyć, otoczyć opieką - bo pójdzie do innej i tam
zaniesie pieniądze! Tylko to uczeń/rodzice będzie wybierał szkołę,
której zaniesie swoje pieniądze. Szkoła będzie zabiegać
osiągnięciami, dobrą atmosferą, bezpieczeństwem, stołówką, zajęciami
pozalekcyjnymi... Teraz szkoła jest za darmo, więc jest bylejaka.
Zarządzana przez urzędników z ratusza spełnia ICH wymagania.
Uwolnienie pieniądza oswiatowego pozwoli urealnić udział rodziców w
oświacie, nie będzie to zabawa tylko dla bogatych, która wynaturza
się: "stawiaj piatkę, bo tato nie kupi wam
komputerów/autobusu/czegos tam - bo zabiora mnie stąd i stracisz
pracę". Jeżeli MEN nie umie zając się nauczaniem, to znowu musimy
wziąść sprawy w swoje ręce, a MEN-om i Wydziałom Oświaty kupić
taczki...

Zgadzam się całkowicie!Tylko prywatyzacja uzdrowi!

[Gość: A]

Mizerii na studiach winne jest gimnazjum

[golmark]

I tak to już jest , że wszyscy powyżej piszący mają swoje racje. Może pora by
to zmienić ?

Mizerii na studiach winne jest gimnazjum

[Gość: gość]

Gimnazjum??
Przecież to po liceach, po napisaniu tego nieszczęsnego papierka sprawdzanego
kluczem młodzi ludzie trafiają na studia.
Owszem, gimnazjum wprowadziło ogromne spustoszenia wychowawcze i ewolucyjne dla
młodego człowieka, nastolatek się cofa, bo jak tu dobrze ujęła moja nauczycielka
od rosyjskiego "gdy młodzież ponownie po ukończeniu 8 (wtedy a teraz 6) klasy
ponownie jest w pierwszej klasie (liceum lub gimnazjum) to po prostu
dziecinnieje" Dewolucja. Oni stają się znowu młodszymi i zapominają że przebyli
jakąś drogę deorastania i rozwijania się.
Po gimnazjum jednak uczeń po prostu mniej zdolny czy ambitny może ratować idąc
do technikum czy zawodówki, przez co szybciej otrzyma zawód i możliwość
zarabiania pieniędzy.
Uczeń obecnego, zreformowanego ogólniaka wpadł jak śliwka w kompot, musi napisać
maturę i musi iść na studia. Nauczyciele za to obniżają poziom do piwnicy, aby
ich tylko przepuścić. Nie ma matmy w biolchemach, nie ma łaciny, bo gmina nie
daje. Nie ma doświadczeń laboratoryjnych, bo uczniowie są uważani za
upośledzonych psychicznie i nie są w stanie przeprowadzić miareczkowania lub
reakcji.
Byłam w liceum, które się uważało za dobre, a raczej samo o sobie miało taką
opinię. Byłam w nieszczęsnym biolchemie, bo kochałam te przedmioty, ale miałam
nieszczęście trafiać na fatalną kadrę. Chemiczka nie przeprowadziła prawie ani
jednych zajęć praktycznych, jak już były, a to były dokładnie jedne zajęcia w
ciągu trzech lat w klasie biolchem, to latała z jednorazową ampułką wodorotlenku
sodu i sama osobiście dolewała nam do próbówek bo uważała że jesteśmy
upośledzeni i na pewno się nim poparzymy jeśli go dotkniemy. Miareczkowania nie
przeprowadziła nigdy, bo obie biurety przeciekały, więc w jaki sposób uczeń mógł
lepiej przyswoić elementy chemii ilościowej, jeśli nie ma pojęcia po co i
dlaczego liczy, i czym są wielkości podawane w danych, jak objętości titranta
czy analitu. Była to chemiczka po Chemii na PW, po organicznej, a kiedy ją
spytałam o moc kwasów sulfonowych powiedziała że coś takiego nie istnieje i że
nie ma takich kwasów. Miała ona bardzo fajne patenty memotechniczne na naukę,
ale przez pół godziny potrafiła opowiadać o Sandomierzu i o tym jak do niej
przyszedł ksiądz po kolędzie. Nie była zainteresowana uczeniem nas chemii, tylko
gazetką szkolną i fotografią, ale nigdy w życiu nie powiedziała nam co to
reakcja fotochemiczna. Termochemii nigdy z nami nie przerobiła bo powiedziała że
tego nie lubi i nie rozumie, stąd jak poszłam na fizyczną na studia, to
wykładowczyni patrzyła na mnie bardzo nieprzychylnie i z obniżonym poziomem.
Koniec końców na studia przyszłam bardzo nieprzygotowana i bez podstaw
matematyki i fizyki. Wiele pracy kosztowało mnie nadrobienie materiału i tego
czego nie miałam szansy nauczyć się w liceum. Dopiero kadra na uczelni nauczyła
mnie wszystkiego o chemii, matematyce i fizyce.
Do dziś mam więc ogromny żal do zarozumiałej i zadufanej w sobie dyrekcji i
nauczycieli mojej szkoły że nie potrafiły zapewnić mi minimum wykształcenia
potrzebnego na studia. Przez ciężką pracę nadrabiania przedmiotów nie mogłam się
skoncentrować na właściwych chemicznych zainteresowaniach i w konsekwencji
potwierdzałam moim nauczycielom akademickim opinię że studenci nic nie umieją i
zaliczają oby na "zal". Dopiero gdy wyrównałam ten poziom mogę skoncentrować się
na prawdziwej chemii i spełnianiem własnych ambicji. Trudno więc się też dziwić
profesorom że uważają pierwszaki z niedouczonych, jeśli nie wiedzą z jak
niekompetentną kadrą mieli licealiści do czynienia.