Pokora

[z2006]

www.mateusz.pl/czytania/20061106.htm

[vobiska1]

"Bywa, że dowartościowujemy się kosztem innych, tych gorszych, obdarzonych
trudniejszym charakterem czy mniejszymi możliwościami. Dzisiejsza liturgia uczy
nas, abyśmy czerpiąc poczucie wartości jedynie z miłości Jezusa, w pokorze
oceniali się nawzajem „za wyżej stojących od siebie”.
Tak ,trzeba o tym pamiętać w forumowej dyskusji....też.

Dla mnie pokora

[taliskerr]

to brak przymusu wypowiadania się na każdy temat. Jeśli nie znam się na czymś
to chętnie nie zabieram głosu. Nie mam też pretensji, że ktoś inny ma w tym
temacie więcej i mądrzej do powiedzenia.
Pokora to uznanie własnych granic - bo są i piękniejsi i mądrzejsi ode mnie, w
wśród nich jest wielu młodszych ode mnie.
Pokora to wolność - przeciwieństwo pretensjonalności.

[vobiska1]

Świetnie to napisałeś i masz rację.

Jezus jako wzór pokory

[z2006]

(Flp 2,5-11)
To dążenie niech was ożywia; ono też było w Chrystusie Jezusie. On, istniejąc w postaci Bożej, nie skorzystał ze sposobności, aby na równi być z Bogiem, lecz ogołocił samego siebie, przyjąwszy postać sługi, stawszy się podobnym do ludzi. A w zewnętrznym przejawie, uznany za człowieka, uniżył samego siebie, stawszy się posłusznym aż do śmierci i to śmierci krzyżowej. Dlatego też Bóg Go nad wszystko wywyższył i darował Mu imię ponad wszelkie imię, aby na imię Jezusa zgięło się każde kolano istot niebieskich i ziemskich i podziemnych. I aby wszelki język wyznał, że Jezus Chrystus jest Panem ku chwale Boga Ojca.
www.mateusz.pl/czytania/20061107.htm