z2006
10.10.08, 12:13
www.mateusz.pl/czytania/20081009.htm
"Widzenie Boga „twarzą w twarz” jest nagrodą, jaką otrzymają w wieczności
ludzie czystego serca; lecz dla nich również tutaj, na ziemi, jest
przewidziany jego przedsmak. Jeśli Mojżeszowi było odmówione oglądanie oblicza
Bożego, to jednak było mu dane zrozumieć Jego wielkość i dobroć nieskończoną.
„Ja ukażę ci mój majestat i ogłoszę przed tobą moje imię” (Wj 33, 19). Podobna
łaska została dana Eliaszowi, gdy na górze Horeb w łagodnym powiewie została
mu objawiona obecność Boga i usłyszał Jego głos (1 Krl 19, 12-18). Św. Paweł,
mówiąc o sobie samym, opowiada o pewnym człowieku, który „został porwany do
raju i słyszał tajemne słowa, których się nie godzi człowiekowi powtarzać” (2
Kor 12, 4). Życie Świętych dowodzi, że choć nie dochodzili aż do tak
wzniosłego obcowania, to Bóg chętnie objawia się w sposób tajemniczy tym,
którzy szukają Go czystym sercem. Jest to dar kontemplacji, jakiego Bóg
udziela, „jak chce, kiedy chce i komu chce” (T.J,: T. IV, 1, 2), lecz którego
nie odmawia całkiem, przynajmniej w formie prostszej, tym, którzy naprawdę
łakną i pragną Go. Zasadniczym przygotowaniem jest zawsze wewnętrzna czystość.
„O, gdyby ludzie wiedzieli — woła św. Jan od Krzyża — jakich skarbów światła
Bożego pozbawia ich ta ślepota, będąca skutkiem ich skłonności uczuciowych i
pożądań [...nieuporządkowanych], i na jak wielkie zło i szkodę narażają się,
jeśli nie umartwiają ich na każdy dzień!” (Dr. I, 8, 6). Niewątpliwie jedną z
największych szkód jest niezdolność do otrzymywania łask kontemplacyjnych.
Bóg stworzył człowieka dla siebie: uczynił go zdolnym miłować Go, poznawać,
kontemplować przez wiarę w tym życiu, by następnie mógł cieszyć się nim na
wieki w widzeniu uszczęśliwiającym. Lecz człowiek, napełniając serce i oczy
dobrami ziemskimi, zamyka się na wewnętrzne udzielanie się Boga i na
promieniowanie Jego światłości. „Kto Mnie miłuje — powiedział Jezus —. ..tego
będę miłował i objawię mu siebie” (J 14, 21). Jeżeli jest mało tych, którym
Bóg się objawia, to dlatego, że jest niewielu tych, którzy miłując Boga ponad
wszystko, szukają Go sercem całkowicie czystym."
O. Gabriel od św. Marii Magdaleny, karmelita bosy
Żyć Bogiem, t. III, str. 294
