Faith no more

[igi.wr]

Zakupiłem sobie ostatnio "The Real thing" i "Angel Dust" te płytki mnie
rozwaliły!! słucham ich non stop, ta zmiana nastroju, te klawisze, no i
Patton ze swoim głosem godnym najwyzszej oceny. To z całą pewnościa mozna
nazwać ambitną muzą
Ale z tego co słyszałem nie wszystkie ich płyty były takie udane? Szkoda, że
już nie istnieją

[Gość: As]

"King For A Day, Fool For A Lifetime" i "Album Of The Year" są moim zdaniem
tylko trochę mniej udane od tych które zakupiłeś. Co do dwóch pierwszych
albumów bez Pattona - jak ktoś bardzo lubi FNM, to i je polubi. "Introduce
Yourself" to naprawdę fajny krążek.

[jonah7]

Gość portalu: As napisał(a):

> "King For A Day, Fool For A Lifetime" i "Album Of The Year" są moim zdaniem
> tylko trochę mniej udane od tych które zakupiłeś. Co do dwóch pierwszych
> albumów bez Pattona - jak ktoś bardzo lubi FNM, to i je polubi. "Introduce
> Yourself" to naprawdę fajny krążek.

A mi się bardziej King For A Day podoba niż takie Introduce Yourself. Ale moze
dlatego że jest z Pattonem?

[Gość: As]

W sumie też wolę "Kinga" niż "Introduce Yourself" - po prostu za lepsze utwory.
Ale pierwsze 4 płyty FNM mają w sobie tę fajną funkmetalową jazdę, której
brakuje na dwóch ostatnich albumach formacji, więc śmiem twierdzić
że "Introduce Yourself" jest bardziej faithnomorowa niż "King For A Day".

[jonah7]

Nie no luzik. Nie mówię że Introduce jest kiepskie. A ten funk to sprawka
wokalisty była czy jak? Bo trochę redhotowo brzmi Introduce miejscami.

[Gość: As]

jonah7 napisał:

> Nie no luzik. Nie mówię że Introduce jest kiepskie. A ten funk to sprawka
> wokalisty była czy jak? Bo trochę redhotowo brzmi Introduce miejscami.

Funk-metal Faith No More to dla mnie specyficzny rytm (transowość) i pulsacja
basu, i śmiem twierdzić że na dwóch ostatnich płytach troszkę tego zabrakło ...

[jonah7]

Może mi się one bardziej podobają bo zacząłem poznawać FNM trochę nie po kolei.
Najpierw dwie ostatnie płyty a dopiero potem resztę. Ale lubię wszystkie choć
nie słyszałem solowych projektów Pattona i boję się rozczarować.

[moler1]

Gość portalu: As napisał(a):

> "King For A Day, Fool For A Lifetime" i "Album Of The Year" są moim zdaniem
> tylko trochę mniej udane od tych które zakupiłeś. Co do dwóch pierwszych
> albumów bez Pattona - jak ktoś bardzo lubi FNM, to i je polubi. "Introduce
> Yourself" to naprawdę fajny krążek.

Moją ulubioną jest Album roku, chociaż trudno robić zawody z tak fenomenalnych
płyt jakie nagrywało FnM.

[overfloater]

Mój ulubiony też jest "Album Roku", drugi chyba "Angel Dust". Ale trzeba
zauważyć że tak naprawdę każdy album FnM jest trochę inny. Faktycznie na
ostatnich płytach jest mniej funk-metalu, ale za to takiej złości jak na "King
for a Day..." i takiego psychodelicznego klimatu jak na "Album of the Year"
wcześniej nie było.

[Gość: farfocel]

posłuchaj Tomahawk(nowy zespół Pattona). Płyty Tomahawk i Mit Gas

[Gość: As]

A ja bym odradzał, Tomahawk zbyt wiele z twórczością FNM nie ma. Lepiej
posłuchać solowej płyty Jima Martina "Milk And Blood".

[Gość: matylda]

Polecam Tomahawk. To orginalna i zwariowana muzyka.

[madian]

Moim zdaniem "The Real Thing", "Angel Dust" i "King For..." stoją na tym samym
wysokim poziomie, troszkę odstaje "Album Of The Year", dobry jest też album
live. Co do Tomahawk i solowej Martina to nie jest już to samo, za to gorąco
polecam "California" Mr. Bungle - rewelacyjny album.

[igi.wr]

Dzięki, siegnę po to

[sthrashydlo]

"King For A Day, Fool For A Lifetime" i "Album Of The Year" - to dojrzałe
rozwinięcie tego co usłyszeliśmy na "The Real thing" i "Angel Dust". Genialny
zespół o sporym potencjale i według mnie mógł jeszcze sporo mieć do powiedzenia.
Polecam też płytki Mr. Bungle, a odważniejszym: Fantomasa. Mike Patton to
najznakomitszy rockowy wokalista! Bez apelacyjnie! Geniusz!

[igi.wr]

No nie wiem, nie wiem, a Halford?

[Gość: D.B.]

Kup sobie jeszcze "King for a day, fool for a lifetime" - to Cię powali.
Zgadzam się, szkoda, że nie istnieją

[zlewozmywak1]

A to ciekawe, bo ja te płytki od dawien dawna miałem na kasetach. Real thing
przedwczoraj cudownie odnalazłem jeszcze w wydaniu ALF, druga zaś utraciłem w
wyniku zbrodniczych dzałań mego synka. Ale prawda, że obydwie maja zwierza w
sobie i nigdy nie zgniją jak choćby wszystko co napierdziała niejaka Metlika po
roku 91. Czsem lepiej jak sie jeden z drugim rozpadnie niż ma potem wymioty w
starych fabnach wywoływać. Zatem CHWAŁA ROZPADNIĘTYM.

[igi.wr]

Z ta Metalką to jakieś nieporozumienie...