Rubik w bxl?

[Gość: Paskudzka]

Kiedy Piotr Rubik wpadnie do Brukseli? On taki modny i ladny jest, juz sie
nie moge doczekac. W Polsce wszystkie "bywajace" elyty az piszcza na jego
widok i dzwiek.

Moze napiszemy do niego list, to moze wyslucha i da choc jeden koncert. Co wy
na to?

[Gość: kapitanica]

no pewnie, ze ladny. tez sie nie moge doczekac.
moze sie zorganizujemy w komitet powitalny w zaventem- znak rozpoznawczy:
baleyage (inaczej: balejaz :)))

[Gość: ania..]

modny, to moze i tak, ale ladny????

[Gość: Paskudzka]

Prawdziwy mistrz prostownicy.

uff, tandeta jako towar eksportowy n/t

[Gość: ona]

a kto ma

[Gość: xyz]

ten balejaz, kapitanica? Byly lysy, ty blond balejaz. Fajnie by bylo wam razem.

[Gość: kapitanica]

jak to kto ma? rubik, nie?
no i ja po prawdzie.
:)))

[Gość: Paskudzka]

No co ty? Robisz sie na wiesniare?

[Gość: xyz]

trzeba Kapitanowi o tym doniesc. On sie takimi brzydzi, tanimi lalami.
Ale wracajac do tematu:

"Z Biblii mamy tu tylko potop: Piotr Rubik zalał Polskę psalmami na wagę.

Oratoria Rubika są rodzajem emocjonalnego odpowiednika pornografii. Nie chodzi
o to, że podniecają – wręcz przeciwnie. Ale słuchanie tych ciągnących się
psalmów może budzić podobny wstyd. Konstrukcyjnie proste jak cep, rozdzierająco
rzewne, wulgaryzujące środki muzyki klasycznej, uciekające przed posądzeniem o
kicz w stronę tematyki religijnej, a zarazem utylitarnie dopisane do bieżących
wydarzeń odrzucają coraz mocniej. Tych musiałem słuchać po fragmencie, bo
całość w swej pretensjonalnej pompie była nie do zniesienia. Bo finałowa część
tryptyku Rubika to aż dwupłytowy album. Fragmenty psalmów w tłumaczeniu
Czesława Miłosza otwierają tu każdorazowo własne próby librecisty Zbigniewa
Książka, których styl dobrze oddaje (tłumaczący też tytuł płyty)
fragment: „Babcia, co odebrała rentę / Wrzesień i trupy w World Trade Center /
Chrupkie pieczywo na śniadanie / Wrzesień i z kosą śmierć w Biesłanie”. Taki
miesięczny klucz jest sprytny – łatwo poprowadzić całą rzecz dalej, zamienić w
miesięcznik. Ja proponuje taką zwrotkę: „Rubik, co zebrał zyski netto /
Październik, Niemcy tworzą getto / Rubik, błysk fleszy i migawki / Październik,
płacze znad Dubrawki”. Smutny jest bowiem aspekt merkantylny oratoriów Rubika i
Książka. I ponieważ przy tej trzeciej części (cykl zaczynał się przyzwoicie i
niewinnie „Golgotą Świętorzyską”) przebrała się pewna miarka autentycznej
inspiracji wrażliwego artysty, a zaczęło przerabianie ludzkich tragedii w
symfonie na metry i dopisywanie do nekrologu Jana Pawła II własnych psalmów z
Bożej łaski, sam nie chcę brać w tym udziału i za tę recenzję poproszę od
redakcji „Przekroju” tylko zwrot 36,90 złotego wydanych na płytę."