Pogrzeb Janusza Kochanowskiego

[tuonetar]

Pan Niedorzecznik Kochanowski niewątpliwie zasłużył na miano ewenementu.
Krzyżyk na ostatnią drogę.

[henrykkreuz]

Koncerny farmaceutyczne straciły sprzymierzeńca, obrońcę.
Niech Bóg wybaczy.

[wan20_3]

Pan Rzecznik może był odważny, gdy należało podskoczyć rządowi Tuska. Nieznane są przypadki aby podskoczył Kaczuszkiewiczom w czasie Rzeczpospolitej Obojga Kwaczorów (rp nr 4).

[naczelny_troll_forum]

Nie jestem pewien, czy to przypadkiem szybko rozprzestrzeniająca się na
pokładzie samolotu świńska zaraza nie była przyczyną tragedii. Jej nosiciel
przecież tam był...

[maria20]

Dziwak nad dziwaki! W stylu pisowczyków:)))

[drniehabil]

Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich
Aleja Solidarności 77
00 - 090 Warszawa
Telefon (+ 48 22) 55 17 700
Fax. (+ 48 22) 827 64 53
[e-mail]

Szanowni Państwo,

Zażalenie w sprawie naruszenia mych praw obywatelskich oraz mej godności
osobistej przez Rzecznika Praw Obywatelskich, Pana Janusza Kochanowskiego oraz
jego Głównego Specjalistę, Pana Krzysztofa Jabłońskiego, a dotyczące zawieszenia
postępowania w mojej sprawie przez Centralną Komisję do Spraw Stopni i Tytułów
(BCK-I-O-332/08/09)
Sygnatura RPO: RPO-573874-I/07KJ

Jeszcze raz występuję w sprawie braku jakiekolwiek pomocy ze strony RPO w
sprawie uznania w Polsce mych australijskich kwalifikacji (PhD z Monash
University). Uważam, iż uznanie tych kwalifikacji leży nie tylko w moim
interesie, ale także, oraz przede wszystkim, w interesie Polski. Nie rozumiem
wiec, czemu RPO uznaje wykrętne i kłamliwe tłumaczenia UW i CK, a nie stanie,
jako Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, po stronie obywatela, pokrzywdzonego
przez państwowe urzędy. Szczególnie oburzyła mnie treść pisma otrzymanego z
Biura RPO, a datowana 24 marca 2009, gdzie poinformowano mnie, że moje kolejne
listy w tej sprawie pozostaną bez odpowiedzi. Jest to ewidentne lekceważenie i
poniżenie obywatela, a więc domagam się dochodzenia w tej sprawie i ukarania
winnych oraz stosownego odszkodowania od RPO.

Poza tym, w dniu dzisiejszym, poinformowano mnie telefonicznie, iż od decyzji
RPO nie przysługuje mi odwołanie, w tym do sądu. Rozumiem, że w demokracji
parlamentarnej, za jaką uważana jest RP, każdemu obywatelowi przysługuje
odwołanie od każdej decyzji urzędu, a to w ramach trójpodziału władzy na:
ustawodawczą (Sejm), wykonawczą (rząd i urzędy państwowe) oraz sądowniczą
(niezawisłe sądy). RPO nie jest ponad prawem, a więc od decyzji RPO powinno mi
przysługiwać, w demokratycznym państwie prawa, odwołanie do niezawisłego sądu, o
czym RPO powinien mnie poinformować, a czego nie uczynił, lekceważąc sobie prawo
I dobre obyczaje oraz demonstrując tym samym swą pogardę dla mnie, za co
powinien być stosownie ukarany, i za co należy mi się stosowne odszkodowanie..

Informuje także RPO, iż ponieważ decyzja w sprawie nostryfikacji mego
australijskiego PhD została podjęta przez Centralną Komisję do Spraw Stopni i
Tytułów (CKdSSiT, w skrócie CK) długo po ustawowym terminie (Rozporządzenie
Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 3 czerwca 2005 r wyraźnie mówi w
Art. 15, iż Centralna Komisja rozpatruje wniosek, o którym mowa w ust. 3, czyli
wniosek o zatwierdzenie nostryfikacji, w terminie czterech miesięcy od dnia jego
doręczenia) i z naruszeniem zarówno litery, jak i ducha prawa, to występuje o
jej uchylenie i o ponowne rozważenie przez CK mego odwołania od decyzji
Uniwersytetu Warszawskiego (UW). Oto raz jeszcze moje uzasadnienie:

I. Wszelakie decyzje w w/w sprawie były podejmowane zarówno przez UW jak tez i
CK zakulisowo, bez mej obecności, obrażając tym samym zasadę „audi alteram
partem”. Jak dotychczas CK nie potrafiła się ustosunkować do tego zarzutu,
najprawdopodobniej ponieważ nikt w tejże Komisji nie rozumie znaczenia słów
„audi alteram partem”.

II. Na dodatek instytucje, podejmujące owe decyzje, (Rada Wydziału na UW i CK),
składają się głównie z profesorów polskich wyższych państwowych uczelni, dla
których jestem konkurencją, jako posiadacz PhD z Monash University, a więc
obrażono też zasadę „nemo judex in causa sua”. Jak dotychczas CK nie potrafiła
się ustosunkować do tego zarzutu, najprawdopodobniej ponieważ nikt w tejże
Komisji nie rozumie znaczenia słów „nemo judex in causa sua”. Ponadto CK nie
powinna być arbitrem w tej sprawie, ponieważ jej skład reprezentuje interesy
określonego środowiska, które to interesy nie pozwalają CK na bycie bezstronnym,
a więc uczciwym arbitrem w mojej sprawie.

III. Przypominam raz jeszcze, iż CK miała wyraźny obowiązek wydać swą decyzje w
ciągu czterech (a nie sześciu, jak to mylnie twierdzi CK) miesięcy od dnia
doręczenia mego odwołania. Ponieważ ja złożyłem moje odwołanie od decyzji UW do
CK dnia 14 maja 2008, a Komisja odpowiedziała mi dopiero listem z dnia 5 lutego
2009 roku, czyli z prawie pięciomiesięcznym opóźnieniem, na dodatek domagając
się mej odpowiedzi w ciągu siedmiu dni, to Komisja wyraźnie postąpiła
bezprawnie, a więc jej decyzja z dnia 26 stycznia b.r. jest nieważna. Jeszcze
raz przypominam więc, iż me odwołanie wysłałem do CK dnia 14 maja 2008 listem
poleconym nr 121028849 z Poczty Głównej w Warszawie, to jest z miejsca leżącego
kilkaset metrów od siedziby Centralnej Komisji. Uważam więc, iż CKdSSiT powinna,
zgodnie z prawem, rozpatrzyć me odwołanie w terminie czterech miesięcy od dnia
jego doręczenia, czyli najpóźniej do końca 14 września b.r.

IV. Przypominam tu także, i to po raz kolejny, iż nie po raz pierwszy w moim
przypadku zostały naruszone przepisy prawa, jako iż:
- §4.3 Rozporządzenie Ministra Edukacji i Nauki z dnia 24 lutego 2006 r. w
sprawie nostryfikacji dyplomów ukończenia studiów wyższych uzyskanych za granicą
(Dz. U. z dnia 3 marca 2006 r.) głosi iż „Postępowanie nostryfikacyjne zostaje
zakończone w terminie trzech miesięcy od dnia przedstawienia przez kandydata
wszystkich niezbędnych dokumentów” oraz
- obowiązujące w Polsce, z racji jej członkostwa w UE, Zalecenia w Sprawie
Kryteriów i procedur Oceny Wykształcenia Uzyskanego za Granicą a przyjęte przez
Komitet Konwencji Lizbońskiej na jego drugim spotkaniu w Rydze w dniu 6 czerwca
2001, a które wyraźnie głoszą, iż „…wnioski (o nostryfikację – LK) należy
rozpatrywać w możliwie najkrótszym terminie, a czas ich rozpatrywania nie
powinien przekraczać czterech miesięcy”.

Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 3 czerwca 2005 r. w
sprawie nostryfikacji stopni naukowych i stopni w zakresie sztuki uzyskanych za
granicą (Dz. U. z dnia 14 czerwca 2005 r.) stanowi zaś iż:
§ 4. 1. Postępowanie nostryfikacyjne kończy się uchwałami rady w sprawie:
1) uznania stopnia naukowego lub stopnia w zakresie sztuki uzyskanego za granicą
za równorzędny z odpowiednim polskim stopniem naukowym lub stopniem w zakresie
sztuki;
2) odmowy uznania stopnia naukowego lub stopnia w zakresie sztuki uzyskanego za
granicą.
§ 5. 1. Kandydat może odwołać się od uchwały, o której mowa w § 4 ust. 1, do
Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów.
2. Przy składaniu i rozpatrywaniu odwołania, o którym mowa w ust. 1, stosuje się
przepisy o składaniu i rozpatrywaniu odwołań od uchwał kończących czynności
przewodu doktorskiego I habilitacyjnego.

Zaś Ustawa z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz
o stopniach i tytule w zakresie sztuki (Dz. U. Nr 65, poz. 595 ze zm. Dz. U. z
2005 r. nr 164, poz. 1365) stanowi iż:
Art. 15.
3. W przypadku niezatwierdzenia uchwały o nadaniu stopnia doktora rada jednostki
organizacyjnej lub osoba ubiegająca się o nadanie tego stopnia może, w terminie
trzech miesięcy od dnia doręczenia jej rozstrzygnięcia, wystąpić do Centralnej
Komisji z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy.
4. Centralna Komisja rozpatruje wniosek, o którym mowa w ust. 3, w terminie
czterech miesięcy od dnia jego doręczenia.
[e-mail]

[drniehabil]

V. Tak więc już kilka miesięcy temu minął czas na rozpatrzenie mego odwołania do
Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów. CK mogła zawiesić swe postępowanie
w mej sprawie tylko w ciągu owych ustawowych miesięcy, a nie długo po upływie
tego terminu. Jest to więc kolejne a wyraźne naruszenie mych praw przez CK,
która tym samym daje dowody na to, iż jako ciało naruszające i lekceważące
prawo, powinna być natychmiast rozwiązana, a jej członkowie pozbawieni swych
tytułów naukowych. Proszę więc CK o dokonanie samorozwiązania, jako iż jest
jedyna rzecz, którą członkowie owej Komisji mogą uczynić, jeśli są osobami z
honorem.

VI. Przypominam także raz jeszcze, iż nostryfikacja mego australijskiego PhD
leży niewątpliwie w interesie społecznym oraz państwowym, i że jest jak
najbardziej zgodna z prawem polskim i unijnym. Nie rozumiem więc, czemu rzuca mi
się wciąż kłody pod nogi i utrudnia ową nostryfikację i traktuje jako
uciążliwego petenta (p. np. chamskie wręcz traktowanie mnie na Uniwersytecie
Warszawskim). Proszę się więc nie dziwić, jeśli widzę tu partykularny interes
obecnej belwederskiej profesury, wciąż pochodzącej w dużej części z PRLu, bądź
też ukształtowanej przez PRLowskich profesorów, którzy wręcz wrogo odnoszą się
do naukowców ukształtowanych na Zachodzie. Niemniej taka postawa polskich elit
naukowych jest wysoce szkodliwa nie tylko dla Polskiej Nauki, ale także i dla
Państwa i Narodu Polskiego, stąd powinna być zwalczana, a nie de facto popierana
przez władze Uniwersytetu Warszawskiego, Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego
oraz przez (last but not least). Centralną Komisję do Spraw Stopni i Tytułów i
Rzecznika Praw Obywatelskich.

VI. W związku z tym składam raz jeszcze oficjalne odwołanie od decyzji CK z dnia
26 stycznia 2009 roku w sprawie zawieszenia postępowania, jako iż podjęta ona
została z naruszeniem prawa, w tym poza obowiązującym CK czteromiesięcznym
terminem, oraz bez uwzględnienia możliwości wypożyczenia kopii mej rozprawy na
stopień doktora filozofii (PhD) z Biblioteki Monash University w Melbourne,
bezpośrednio przez Komisję albo poprzez UW, o czym informowałem wielokrotnie
zarówno UW jak i Centralną Komisję.

VII. Podkreślam też raz jeszcze, iż złożyłem kopię mej rozprawy na stopień PhD
na UW, I że nie moją winą jest, iż UW odesłał ją przedwcześnie. Nieznajomość
prawa nie upoważnia bowiem do jego nieprzestrzegania - ignorantia iuris nocet,
co polecam także uwadze CK. A że nigdzie w wymienionych ustawach nie ma o tym,
iż mam obowiązek składać ową kopię mej rozprawy po raz wtóry, to teraz UW ma
wyraźny obowiązek dostarczyć CK ową kopię, na przykład poprzez wypożyczenie jej
z Biblioteki Monash University (Monash University Library, Box 4, Monash
University, VIC, 3800, Australia, tel. [phone], email
[e-mail]).

VIII. Jeśli zaś CK twierdzi, iż przyjęła moje odwołanie z naruszeniem odnośnych
przepisów, to proszę o odesłanie do mnie moich dokumentów będących w posiadaniu
CK i o poinformowanie mnie o trybie złożenia odwołania od tejże decyzji CK.

IX. Uważam także, iż ponieważ CK z racji swego składu osobowego oraz bycia
wyraźnym przeżytkiem z czasów PRLu, to nie może ona być uczciwym, to jest
bezstronnym arbitrem w mojej sprawie, stąd też ma wyraźna i całkowicie
uzasadniona niechęć do jakiejkolwiek współpracy z CK. Po prostu CK reprezentuje
interesy polskiej profesury, wykształconej i ukształtowanej albo w PRLu, albo
przez profesorów ukształtowanych w tymże PRLu, a więc robi wszystko, aby nie
dopuścić do polskiej nauki osób takich jak ja, to jest wykształconych na
czołowych zachodnich uniwersytetach (w moim przypadku są to The University of
Melbourne oraz Monash University). A działając tak, CK sabotuje wręcz nie tylko
polska naukę, ale także i polską (a więc i unijną) gospodarkę, postępując tym
samym wyraźnie wbrew polskiej i unijnej racji stanu.
[e-mail]

[konigin]

Pogrzeb kolejnego pisuarowca, który poleciał do Katynia tylko po to,
żeby przysporzyć blasku prezydentowi "Panie prezesie, melduję
wykonanie zadania" przy okazji zbliżającej się kampanii. Podobnie
jak Skrzypek, czy Nurowski. Same autorytety specjalizujące się w
zbrodni katyńskiej.

[drniehabil]

Uchowaj nas, Panie Boże,
Gdyz nikt nam juz nie pomoże,
po wyborze brata zmarłego,
na prezydenta kraju naszego!

Kim byl Janusz Kochanowski

[drniehabil]

Jeszcze raz występuję w sprawie braku jakiekolwiek pomocy ze strony b. RPO. P.
Kochanowskiego w sprawie uznania w Polsce mych australijskich kwalifikacji:
doktoratu (PhD) z Monash University w Melbourne (Australia). Uważam, iż uznanie
tych kwalifikacji leży nie tylko w moim interesie, ale także, oraz przede
wszystkim, w interesie Polski. Nie rozumiem wiec, czemu b. RPO uznawał wykrętne
i kłamliwe tłumaczenia UW i CK, a nie stanął, jako Rzecznik Praw Obywatelskich,
po stronie obywatela, pokrzywdzonego przez państwowe urzędy. Szczególnie
oburzyła mnie treść pisma otrzymanego z Biura RPO, a datowana 24 marca 2009,
gdzie poinformowano mnie, że moje kolejne listy w tej sprawie pozostaną bez
odpowiedzi. Jest to ewidentne lekceważenie i poniżenie obywatela, a więc domagam
się dochodzenia w tej sprawie i ukarania winnych oraz stosownego odszkodowania z
majątku b. RPO.

Poza tym, to poinformowano mnie telefonicznie, iż od decyzji RPO nie przysługuje
mi odwołanie, w tym do sądu. Rozumiem, że w demokracji parlamentarnej, za jaką
uważana jest RP, każdemu obywatelowi przysługuje odwołanie od każdej decyzji
urzędu, a to w ramach trójpodziału władzy na: ustawodawczą (Sejm), wykonawczą
(rząd i urzędy państwowe) oraz sądowniczą (niezawisłe sądy). RPO nie jest ponad
prawem, a więc od decyzji RPO powinno mi przysługiwać, w demokratycznym państwie
prawa, odwołanie do niezawisłego sądu, o czym RPO powinien mnie poinformować, a
czego nie uczynił, lekceważąc sobie prawo I dobre obyczaje oraz demonstrując tym
samym swą pogardę dla mnie, za co powinien być stosownie ukarany, i za co należy
mi się stosowne odszkodowanie..

Informuje także RPO, iż ponieważ decyzja w sprawie nostryfikacji mego
australijskiego PhD została podjęta przez Centralną Komisję do Spraw Stopni i
Tytułów (CKdSSiT, w skrócie CK) długo po ustawowym terminie i z naruszeniem
zarówno litery, jak i ducha prawa, to występuje o jej uchylenie i o ponowne
rozważenie przez CK mego odwołania od decyzji Uniwersytetu Warszawskiego (UW).
Oto raz jeszcze moje uzasadnienie:

I. Wszelakie decyzje w w/w sprawie były podejmowane zarówno przez UW jak tez i
CK zakulisowo, bez mej obecności, obrażając tym samym zasadę „audi alteram
partem”. Jak dotychczas CK nie potrafiła się ustosunkować do tego zarzutu,
najprawdopodobniej ponieważ nikt w tejże Komisji nie rozumie znaczenia słów
„audi alteram partem”.

II. Na dodatek instytucje, podejmujące owe decyzje, (Rada Wydziału na UW i CK),
składają się głównie z profesorów polskich wyższych państwowych uczelni, dla
których jestem konkurencją, jako posiadacz PhD z Monash University, a więc
obrażono też zasadę „nemo judex in causa sua”. Jak dotychczas CK nie potrafiła
się ustosunkować do tego zarzutu, najprawdopodobniej ponieważ nikt w tejże
Komisji nie rozumie znaczenia słów „nemo judex in causa sua”. Ponadto CK nie
powinna być arbitrem w tej sprawie, ponieważ jej skład reprezentuje interesy
określonego środowiska, które to interesy nie pozwalają CK na bycie bezstronnym,
a więc uczciwym arbitrem w mojej sprawie.

III. Przypominam raz jeszcze, iż CK miała wyraźny obowiązek wydać swą decyzje w
ciągu czterech (a nie sześciu, jak to mylnie twierdzi CK) miesięcy od dnia
doręczenia mego odwołania. Uważam więc, iż CKdSSiT powinna, zgodnie z prawem,
rozpatrzyć me odwołanie w terminie czterech miesięcy od dnia jego doręczenia,
czyli najpóźniej do końca 14 września ubiegłego roku.

IV. Przypominam tu także, i to po raz kolejny, iż nie po raz pierwszy w moim
przypadku zostały naruszone przepisy prawa, jako iż:obowiązujące w Polsce, z
racji jej członkostwa w UE, Zalecenia w Sprawie Kryteriów i procedur Oceny
Wykształcenia Uzyskanego za Granicą a przyjęte przez Komitet Konwencji
Lizbońskiej na jego drugim spotkaniu w Rydze w dniu 6 czerwca 2001, a które
wyraźnie głoszą, iż „…wnioski (o nostryfikację – LK) należy rozpatrywać w
możliwie najkrótszym terminie, a czas ich rozpatrywania nie powinien przekraczać
czterech miesięcy”.

V. Tak więc już kilkanaście miesięcy temu minął czas na rozpatrzenie mego
odwołania do Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów. CK mogła zawiesić swe
postępowanie w mej sprawie tylko w ciągu owych ustawowych miesięcy, a nie długo
po upływie tego terminu. Jest to więc kolejne a wyraźne naruszenie mych praw
przez CK, która tym samym daje dowody na to, iż jako ciało naruszające i
lekceważące prawo, powinna być natychmiast rozwiązana, a jej członkowie
pozbawieni swych tytułów naukowych. Proszę więc CK o dokonanie samorozwiązania,
jako iż jest jedyna rzecz, którą członkowie owej Komisji mogą uczynić, jeśli są
osobami z honorem.

VI. Przypominam także raz jeszcze, iż nostryfikacja mego australijskiego PhD
leży niewątpliwie w interesie społecznym oraz państwowym, i że jest jak
najbardziej zgodna z prawem polskim i unijnym. Nie rozumiem więc, czemu rzuca mi
się wciąż kłody pod nogi i utrudnia ową nostryfikację i traktuje jako
uciążliwego petenta (p. np. chamskie wręcz traktowanie mnie na Uniwersytecie
Warszawskim). Proszę się więc nie dziwić, jeśli widzę tu partykularny interes
obecnej belwederskiej profesury, wciąż pochodzącej w dużej części z PRLu, bądź
też ukształtowanej przez PRLowskich profesorów, którzy wręcz wrogo odnoszą się
do naukowców ukształtowanych na Zachodzie. Niemniej taka postawa polskich elit
naukowych jest wysoce szkodliwa nie tylko dla Polskiej Nauki, ale także i dla
Państwa i Narodu Polskiego, stąd powinna być zwalczana, a nie de facto popierana
przez władze Uniwersytetu Warszawskiego, Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego
oraz przez (last but not least). Centralną Komisję do Spraw Stopni i Tytułów i
Rzecznika Praw Obywatelskich.

VII. Uważam także, iż ponieważ CK z racji swego składu osobowego oraz bycia
wyraźnym przeżytkiem z czasów PRLu, to nie może ona być uczciwym, to jest
bezstronnym arbitrem w mojej sprawie, stąd też ma wyraźna i całkowicie
uzasadniona niechęć do jakiejkolwiek współpracy z CK. Po prostu CK reprezentuje
interesy polskiej profesury, wykształconej i ukształtowanej albo w PRLu, albo
przez profesorów ukształtowanych w tymże PRLu, a więc robi wszystko, aby nie
dopuścić do polskiej nauki osób takich jak ja, to jest wykształconych na
czołowych zachodnich uniwersytetach (w moim przypadku są to The University of
Melbourne oraz Monash University). A działając tak, CK sabotuje wręcz nie tylko
polska naukę, ale także i polską (a więc i unijną) gospodarkę, postępując tym
samym wyraźnie wbrew polskiej i unijnej racji stanu.
[e-mail]