Zwątpienie i brak wiary

[madebyalex]

Można by pisać tysiące słów jak astrologia widzi moje życie. Można by
godzinami pisać, że astrologia to jedyne co mnie do tej pory interesowało. Z
pewnościa moge napisać, że moim nauczycielem jest jeden z najlepszych
astrologów w Polsce. Tylko, że przestałam wierzyć. Nic się nie sprawdza i nic
nie ma pokrycia z rzeczywistością jeżeli chodzi o moje życie i bliskich mi
osób. Czuje się jakby astrologia wpędzała mnie w depresje i nie mogę
zrozumieć dlaczego. Nic się nie sprawdza, żaden aspekt nie ma pokrycia z
rzeczywistością, a wręcz przeciwnie się czuje. Wszystko to doprowadziło, że
przestałam się tym interesować i nie chce mi się zyć. Czy ma ktoś jakiś
pomysł dlaczego astrologia potraktowała moje życie w ten sposób ???
Pisze to nadal z wielkim szacunkiem i oddaniem dla mojego nauczyciela, a
zarazem najleprzego przyjaciela! Brak zaufania i zwątpienie odnosi się
jedynie do przesłania Z GÓRY, które doprowadziło mnie do ruiny. Teraz wiem,
że nic na górze nie jest tak jak na dole...
Chciałabym żeby stał się cud i oddał mi wiare w jedną z najważniejszych
rzeczy do tej pory w moim życiu ASTROLOGIĘ.

[all2]

A czy potrafisz żyć bez astrologii? Po prostu żyć?

[mandolia]

Może właśnie popełniłaś zasadniczy błąd polegający na tym, że zaczęłaś WIERZYĆ
w astrologię? W nią się nie wierzy - wierzy się w Boga, a astrologię się,
hmmm...stosuje, posługuje się nią, czy jakby tam tego nie nazwać. Może też
zamiast podejmować konkretne działania w życiu czekałaś na wspaniałe tranzyty,
oczekując, że coś się stanie samo - a tu klops. Nic się nie stało...bo nie da
się aż tak manipulować przeznaczeniem. Sama kiedyś przez to przechodziłam i
znalazłam wyjście - dokładnie takie, jak all2_po prostu żyć!!! Astrologia to
cenne źródło wiedzy, ale jak powiedział Wojciech Jóźwiak, tranzyty manifestują
się często z mocą odbiegającą od naszych oczekiwań. Spodziewamy się trzęsienia
ziemii, a tu zaledwie poboli nas głowa Rządzi przecież i tak Ten Na Górze,
czy Przeznaczenie,...co kto wybiera...

Moim zdaniem - odpocznij i nabierz dystansu, a ujrzysz rzeczy w innym świetle


trzymaj się

Mandolia

[madebyalex]

Nigdy do tej pory nie starałam się manipulować przeznaczeniem, a wiara polegała
na tym, że jak się coś robi to trzeba mieć do tego zaufanie, że to ma jakiś
cel, nie sądzisz? Słowo wiara nie odnosi się tylko do tego znaczenia, na które
zwróciłaś uwagę. Ogólnie można by było napisać, że przyjełam do świadomości, że
przyszłość da się przepowiedzieć, a wszystko jest jak na górze tak na dole.
Teraz jednak zwątpiłam. I tak jak już napisałam moj wpis nie oddaje charakteru
sytuacji stąd pewnie ta błędna interpretacja tego co napisałam.

[anahella]

Z Twojego listu wynika, ze astrologia Toba zawladnela. Pomysl ze od tego mozna
sie tak samo uzaleznic jak od alkoholu, papierosow czy telewizji. Twojej glowie
nalezy sie odwyk.

[madebyalex]

Nie jest do końca tak jak myślicie. Astrologia mną zawładneła to fakt ale tylko
pod kątem zawodowym czy naukowym. Ja nie układam sobie życia według tranzytów i
zgadzam się, że to nie byłoby normalne. Wiem również, że to co napisałam nie
daje obrazu sytuacji i wiem że nikt nie jest w stanie odpowiedzieć mi na moje
pytanie czytając te pare zdań, nie znając całej historii. Nie dziwie się, że w
taki sposób zareagowaliście...

[manole]

Czy astrologia nie zgadza sie w przypadku Pani czy takze w odniesieniu do
innych horoskopow? Czy to znaczy, ze wczesniej sie zgadzalo, a teraz przestalo?
Moze sa jakies zle zalozenia metodologiczne?
Moze chce Pani zbyt doslownie to wszystko rozumiec?

Piotr Piotrowski

[perse3]

Metodologia jest ważna. Też))). W tym przypadku uważam , mogła zawieść, mówiąc
słowami Mistrza Zawadzkiego „ umiejętność wchodzenia w stan natchnionej
kontemplacji astralnej”, która jest warunkiem sine qua non wchodzenia w
szczegóły wydarzeń. Zawadzki słusznie stwierdza, że „ w trakcie budowania
werdyktu astrologicznego częstokroć ma miejsce akt autentycznego wróżbiarstwa;
jasnowidzenie, jasnosłyszenie, bądź szczególny stan natchnienia, który jest
efektem kontemplacji astralnej”/Adriadna Misterium studioastro 2004/ O tym
samym zjawisku wspominał już dawniej))) Ptolemeusz w punkcie pierwszym swego
Centiloquium/ pełny tekst www.logonia.org/. Ten, który jest Panem Przeznaczenia
dopuszcza nas do swojej tajemnicy i tylko On wie na ile uchylić nam jej
rąbka!! I metodologia choćby najbardziej profesjonalna niewiele tu znaczy.
Albo jest jasny przekaz albo są szumy bo ON tak chce.. Z nieznanych nam powodów
Autorka wątku słyszy tylko szumy, pewnie do czasu, który ON okresli....)))))))))
Lubi POKORE POZNAWCZA)))))).

[madebyalex]

Astrologia mnie zafascynowała, zaczełam się uczyć, chłonąć wiedze na ten temat
nie starając się przy tym sobie odczytywać przyszłość. To nie miało by sensu bo
jestem początkująca, a moja wiedza jest jeszcze znikoma na ten temat. To nie ma
nic wspólnego z moją nauką! Błędny przekaz dotyczy zarówno mojego horoskopu jak
osób mi bliskich i nie jest to przekaz jednej osoby lecz wielu .. taki sam, ale
nie majacy pokrycia z rzeczywistościa. Jednego nie potrafie zrozumieć czemu nie
mógłby być prawdziwy bez względu na to jaki miał by być! To by było uczciwe i
prawdziwe.

[dori7]

Hmmm... A rozwazalas mozliwosc, ze moze horoskopy nie zgadzaja sie nie z
rzeczywistoscia, ale z Twoim o niej wyobrazeniem? Czasami jest tak,
ze "gwiazdy" az krzycza o czyms, czego uparcie staramy sie nie dostrzegac.

O jaki przekaz konkretnie chodzi? Bo nie bardzo rozumiem: "Błędny przekaz
dotyczy zarówno mojego horoskopu jak osób mi bliskich i nie jest to przekaz
jednej osoby lecz wielu .. taki sam, ale nie majacy pokrycia z rzeczywistościa".

[madebyalex]

Do astrologa chodzi się po to żeby poznać swoją przyszłość. Przekaz są to
informacje, które otrzymuje na temat swojego przyszłego życia. Jeżeli one nei
mają pokrycia z rzeczywistością to w takim razie po co jest astrologia ??

[anahella]

Ok, chyba rozumiem. Moze chcesz z astrologii wycisnac wiecej niz jestes w
stanie? Jak Manole napisal - jakies zle zalozenia metodologiczne, a moze po
prostu zbyt duzo oczekujes, ale nie od astrologii tylko od siebie.

Mysle ze powinnas odpoczac od zajmowania sie astrologia, jak bedzie taka
potrzeba dziejowa to do niej wrocisz

[madebyalex]

Kolejny raz pudło. Nie staram sie wycisnąc z astrologii więcej niż jestem w
stanie i na sile nic nie staram sie interpretowac. Myśle, że może mieć to
związek z poprzednim listem czyli z PRZEKAZEM. Nie umiem zrozumieć dlaczego
jest błędny i czemu ma to służyć. To tak jakby mama pokazala dziecku bilety do
kina i powiedziala idziemy w przyszlym tygodniu na film, a przed seansem
potargała bilety....

[madebyalex]

... Jedyne czego oczekuje od astrologii to PRAWDA bez względu na jej charakter.
Nie staram się na siłę wycisnąć szczęścia z horoskopu. Nie chce wiedzieć, że
będe szczęśliwa, zakochana i bogata jeżeli to nie ma pokrycia z moim przyszłym
życiem. Wolałabym usłyszeć, że będzie wręcz odwrotnie, ale żeby się sprawdziło,
żebym mogła uwierzyć, że przyszłość da się odczytać z horoskopu.. dobrą lub
złą, ale że sie DA.

[manole]

Ale horoskop to nie jest program telewizyjny! Nie mozna oczekiwac, ze horoskop
DOKLADNIE nam powie, jaka bedzie przyszlosc.
A do "Prawdy" w astrologii (jakkolwiek by tej prawdy nie rozumiec) dochodzi sie
latami.... Astrologia to nie jest "maszyna przeznaczenia", chociaz kiedys ja
tak rozumiano.

PP

[perse3]

Ma Pan racje, młoda adeptka może zbyt dosłownei zrozumiala wskazanai astrologii
klasycznej.Astrolog zawsze uprawia rodzaj channelingu, wchodzi w trans i mówi
to co mu Ktos każe, moze stad te rozczarowania .Może w channeling włączają sie
dziewczynei szumy własne czyli myślenie życzeniowe ajest ono tym częstsze
im 'przedmiot pożadania " atrakcyjniejszy))).

[anahella]

perse3 napisała:

> Astrolog zawsze uprawia rodzaj channelingu, wchodzi w trans i mówi
> to co mu Ktos każe, moze stad te rozczarowania .

O przepraszam! Protestuje. NIe robie zadnych channelingow. Astrologia to wiedza
oparta na liczbach a nie na jasnowidzeniu.

Jezeli ktos w swoim nauczycielu astrologii szuka guru to tak niestety moze to
sie skonczyc. Astrologie traktuje sie jak wiare (ja osobiscie traktuje jako
filozofie) i czeka sie az guru dokona cudu. Sorry ale astrologia to nie sekta.
To wiedza rozwijajaca sie w roznych kulturach, w roznych religiach i nie wolno
jej z religia wiazac bo mozna skonczyc w psychiatryku.

Adminko miła !!!

[perse3]

Czy możesz rozwinąc mysl,że astrologia jest oparta tylko na liczbach?
Wykluczasz rodzaj natchnienia , transu, przekazu? Czujesz się aż tak
samodzielna w obliczu Tajemnicy i taka mocna,ze tylko Ty sama rozwikłasz co
układ planet mowi?Kiwam glową z podziwem!!!

[madebyalex]

anahella napisała:

> perse3 napisała:
>
> > Astrolog zawsze uprawia rodzaj channelingu, wchodzi w trans i mówi
> > to co mu Ktos każe, moze stad te rozczarowania .
>
> O przepraszam! Protestuje. NIe robie zadnych channelingow. Astrologia to
wiedza
>
> oparta na liczbach a nie na jasnowidzeniu.
>
> Jezeli ktos w swoim nauczycielu astrologii szuka guru to tak niestety moze to
> sie skonczyc. Astrologie traktuje sie jak wiare (ja osobiscie traktuje jako
> filozofie) i czeka sie az guru dokona cudu. Sorry ale astrologia to nie
sekta.
> To wiedza rozwijajaca sie w roznych kulturach, w roznych religiach i nie
wolno
> jej z religia wiazac bo mozna skonczyc w psychiatryku.

Nie uwarzasz, że jesteś zbyt pewna siebie ?? Czytając Twoje wypowiedzi odbieram
Cię jako osobę, która zjadła wszystkie rozumy. Powiedz mi w takim razie w jaki
sposób odczytujesz horoskop. Każdy aspekt, położenie planety w domu czy znaku
ma dziesiątki znaczeń, a nabierając praktyki tych znaczeń przybywa. Czytają
komuś horoskop w jaki sposób wybierasz to znaczenie, które akurat jest
adekwatne do sytuacji, albo które osoba ta ma usłyszeć?? Nie uważasz, że to
jest przekaz, że ktoś lub coś podpowiada Ci co jest ważne, co mas powiedzieć? A
może po prostu Twój sposób na astrologię to jest wydruk interpretacji z
komputera?? Astrologia to nie matematyka. Tutaj nie zawsze 2 + 2 równa sie 4 !
Trzeba mieć intuicję, wiarę i pokorę... To nie ty jesteś najważniejsza jako
astrolog tylko ten kto ten Plan na życie ułożył.

Perse i Alex:

[anahella]

Odpisze razem zeby nie mnozyc bytow.

Uwazam ze rozwazania astrologiczne maja sie do jasnowidzenia tak jak urodzaj na
bawelne do najnowszej kolekcji mody z tejze bawelny zaprojektowanej.
Ja astrologie chce *zrozumiec* a nie dostawac jakies gotowe przekazy. Chce
doskonalic swoj warsztat a nie nabywac produkt.

Astrologia wedlug mnie to cos scislego: wymaga dokladnego wyrysowania horoskopu
wedlug scisle wyliczonych efemeryd. Nie rozwazam horoskopu na zasadzie: "Slonce
w kwadraturze do Saturna - co ten aspekt znaczy" tylko na zasadzie: jakie
uklady opisuja stosunki wlasciciela horoskopu z ojciem - m.in. owa kwadratura.
Zgadzam sie ze kazdy uklad ma wiele znaczen. Ja staram sie wychodzic od
znaczenia a nie od ukladu. Dzieki temu unikam chaosu w glowie, do ktorego mam
niestety tendencje.

Zdarzylo mi sie a i owszem ze mowilam cos czego nie zobaczylam rozumem ale
odczuciem. Nie wiem czy to byla intuicja, czy jasnowidzenie czy przypadek. NIe
wiem i nie chce tego drazyc, nie chce rozwijac takich zdolnosci, bo nie wiem
czy bede umiala nad nimi zapanowac. Ja lubie w astrologii jej utylitarnosc:
ktos zadaje pytanie na temat i ten temat drazymy. Przy okazji wychodza inne
rzeczy, ale to klient astrologa mowi czy chce o tym wiedziec czy nie. To jest
jego swiete prawo *nie uslyszec od astrologa wszytkiego*.

Uwierzcie mi dziewczyny! Znam kilku astrologow, ktorzy w tej chwili potrzebuja
pomocy psychiatry. Jeszcze nie tak dawno wydawali sie osobami zdrowymi i
oopowiadali mi o channelingach, przekazach, doskonaleniu umyslu, otwieraniu
czakramow itp. To bardzo niebezpieczne zabawy. ktore moga zawiezc nasze dusze i
umysly na manowce.

Uwazam ze kazdy z nas jest w stanie rozwinac w sobie zdolnosci jasnowidzenia.
Tak, kazdy, tylko pytam sie po co?

A co do najwazniejszej osoby podczas robienia horoskopu: jest nia klient
astrologa.

Przykro mi, ze wydaje Ci sie Alex osoba zarozumiala. Nigdy nie twierdzilam ze
zjadlam wszystkie rozumy. Osoby poczatkujace na tym forum twierdza ze mam duza
wiedze, ja jednak uwazam ze dluga droga przede mna i nie ukrywam swojej
niewiedzy w roznych tematach. Zapewne sprawiam wrazenie kogos, kto chce
blyszczec - to opisuje moje Slonca na szczycie kosmogramu w harmonijmym
aspekcie do Ksiezyca.

Poradzilam Ci Alex zebys dala sobie na chwile spokoj z astrologia dlatego ze
emocje,ktore kapaly z Twojego postu wydaly mi sie zbyt rozgrzane. Dostalas
prztyczka w nos - i teraz cierpisz. Zastanow sie czemu to sie stalo? Moze
jednak prognozowanie przyszlosci nie jest postawowym celem zglebienia
Krolewskiej Wiedzy?

Adminko mila..

[perse3]

wybacz Alex, emocje, nie zna Cie , trudno Cie posądzać o zarozumiałóśc.trzeźwo
myślisz i twoje ostrzezenia są bardzo anmiejscu.Astrolog Zawadzki zawsze
mowil,ze to zabawa przy pulpicie Kosmicznej elektrowni.Myslę ,ze każdy am nie
tyle prawo ile konkretne predyspozycje by tak a nie inaczej patrzeć na
astrologie czy z niej korzystać.Determinzm i ograniczenie,ważne by pomagac.I
jak cholernie odpowiedzialne!!!Cholernie!!!

Alex ----> Anahella

[madebyalex]

Jak już wspomniałam ---> moja nauka, a to co wiem na temat mojej przyszłości
nie ma nic ze sobą wspólnego. Ja strarałam się zgłębiać wiedzę na ten temat, a
nie przepowiadać sobie przyszłość. Moje życie powinno być przykładem dla mnie,
a nie dawać mi zwątpienie. Nie rozumiem z jakiej racji miałam dostać "psztyczka
w nos"...a może inaczej teraz już rozumiem, że przez zwątpienie musze przejść,
tylko to nie jest psztyczek tylko kolejne doświadczenie, które da mi inne
spojrzenie na astrologie..wkrótce się okarze
Wierz mi, że nie jestem uzależniona.
A co do jasnowidzenia, jasnosłyszenia, wizji, przekazu itp. to nie gryzie i
od tego nie trafia się do psychiatryka, to jest dar i albo się go ma, albo nie.
Jeżeli Cię uraziłam to przepraszam, ale Twoje wypowiedzi wydawały mi się lekko
ironiczne stąd moja opinia. Niestety, albo stety taka moja natura, że zawsze
mówie to co myśle

Pozdrawiam Alex

[anahella]

madebyalex napisała:

> A co do jasnowidzenia, jasnosłyszenia, wizji, przekazu itp. to nie gryzie i
> od tego nie trafia się do psychiatryka, to jest dar i albo się go ma, albo
> nie.

Zgadzam sie. Jasnowidzenie jest darem. Kazdy z nas w sobie ten dar nosi i moze
go rozwinac albo i nie. Jak ktos dojrzal do tego, zeby ten dar wykorzystac to
chwala mu. Gorzej jezeli ten dar zniszczy czlowieka. Pomysl co Cie czeka po
drugiej stronie. Czy ow dar jest faktyznie darem od Boga czy haczykiem szatana?
Czy przez podobne praktyki zblizysz sie do Boga czy odsuniesz od ludzi?


> Jeżeli Cię uraziłam to przepraszam, ale Twoje wypowiedzi wydawały mi się
> lekko
> ironiczne stąd moja opinia. Niestety, albo stety taka moja natura, że zawsze
> mówie to co myśle

Fakt, staralam sie ukryc w tym co pisze moje emocje. A tymi emocjami nie byla
ironia, bo jako zalozycielka tego forum nie moge sobie pozwolic na tego typu
uwagi w stosunku do osob ktorych nie znam, bo nie wiem jak zareaguja. Ja
staralam sie ukryc przerazenie, ktore ogarnela mna po przeczytaniu Twojego
pierwszego postu.

[madebyalex]

perse3 napisała:

> Ma Pan racje, młoda adeptka może zbyt dosłownei zrozumiala wskazanai
astrologii
>
> klasycznej.Astrolog zawsze uprawia rodzaj channelingu, wchodzi w trans i mówi
> to co mu Ktos każe, moze stad te rozczarowania .Może w channeling włączają
sie
>
> dziewczynei szumy własne czyli myślenie życzeniowe ajest ono tym częstsze
> im 'przedmiot pożadania " atrakcyjniejszy))).

Zgadzam się, że jest przekaz z Góry i że jest to rodzaj jasnowidzenia. Nie
rozumiem jednak i przy tym się cały czas upieram po co przekaz ten jest błędny.
Niestety nie umiem na razie zrozumieć sensu błednego przekazu ponieważ w tym
przypadku astrologia nie ma dla mnie sensu. I nie zawsze dotyczy to myślenia
życzeniowego...przynajmniej w moim przypadku...

[madebyalex]

Ja nie oczekuje dokładnej interpretacjii horoskopu. Nie chce uczestniczyć w
serialu telewizyjnym, w którym z góry wiadomo o co chodzi i dokładnie co się
wydarzy. Jednak ogólny sens zajmowania się astrologią jest przepowiadanie
przyszłości w ogólnym bądż bardziej dokładnym sensie. Ja straciłam sens
zajmowania się tym nie mając dowodów na sprawdalność faktów.

przeszlosc, terazniejszosc, przyszlosc

[dori7]

madebyalex napisała:

> Jednak ogólny sens zajmowania się astrologią jest przepowiadanie
> przyszłości w ogólnym bądż bardziej dokładnym sensie.

Tu sie z toba nie zgodze. Rownie sensowne jest wykorzystywanie wiedzy
astrologicznej do lepszego rozumienia terazniejszosci albo przeszlosci. Mnie
np. przyszlosc najmniej interesuje. Wszystkiego i tak nie da sie przewidziec, a
zreszta wtedy byloby nudno Chyba bardziej do rzeczy jest jak najlepiej
przerobic lekcje, ktore juz byly...

Poza tym, jak juz jestesmy przy gornolotnych rozwazaniach - lepiej na wszelki
wypadek nie traktowac tak sztywno i dogmatycznie czasu jako osi, pzreciez
rownei dobrze to moze byc spirala...

Swoja droga, jak ciekawie sie zrobilo Przy okazji Twojego watku wyszlo, jak
inaczej kazdy podchodzi do astrologii.

d.

[madebyalex]

Zgadzam się z Tobą. Ciekawe jest rozpatrywanie przeszłości bądż śledzenie
terażniejszości tyle tylko, że to dotyczy nas, ludzi którzy się tym interesują
bądź zajmują. Przeciętny człowiek nie w temacie nie idzie do astrologa, żeby
posłuchać co już się wydarzyło...jeżeli już idzie to chce poznać co go czeka w
przyszłości. Tak sie własnie rozpoczął mój kontakt z astrologią

[all2]

Zeby cokolwiek powiedzieć o przyszłości, trzeba najpierw dobrze zrozumieć
teraźniejszość.

[pantomass]

Droga Alex

Pozwól, że zaaplikuję Ci lekarstwo, które dla mnie - gdy mój umysł ogarniała
noc zwątpienia - stało się iskierką światła i tym samym dawało nadzieję.
Specyfik ten leczy trochę inną chorobę niż Twoja (chorobę wątpienia
filozoficznego), ale gdy go zażyjesz z pewnością przekonasz się, że może
uleczyć i nas – wątpiących astrologów.


Niemiecki egzystencjalista Karl Jaspers napisał kiedyś książeczkę o wdzięcznym
tytule "Wprowadzenie do filozofii", w której pisał co następuje:

"Źródła filozofii są wielorakie. Ze zdumienia rodzi się pytanie i poznanie, z
wątpienia o wynikach poznania – krytyczna próba i jasna pewność, z dogłębnego
wstrząsu i świadomości zagubienia – pytanie o samego siebie. Uobecnijmy sobie
najpierw te trzy motywy.

Po pierwsze – Platon powiada, że źródłem filozofii jest zdumienie. Nasz wzrok
pozwala nam oglądać gwiazdy, słońce i niebo. Widok ten rozbudził w człowieku
pęd do badania wszechświata. Zdziwienie jest bodźcem poznania. Dziwiąc się
uświadamiam sobie swoją niewiedzę. Zaczynam szukać wiedzy, ale jako takiej,
która była by ‘wiedzą dla wiedzy’, nie ‘wiedzą przeznaczoną do jakiegoś
pospolitego użytku’. Filozofując budzę się jakby z uzależnienia od potrzeb
życiowych. Dokonuje się to przebudzenie w wolnym od celowości spojrzeniu na
rzeczy, niebo i świat, w pytaniach: czym to wszystko jest i skąd się wzięło?
Odpowiedzi na te pytania nie służą żadnym pożytecznym celom, lecz same w sobie
dają satysfakcję.

Po drugie – gdy już zaspokoję zdumienie i podziw rychło daje o sobie znać
wątpienie. Przybywa wprawdzie rezultatów poznania, ale gdy poddać je krytycznej
próbie, wszystkie okazują się niepewne. Doznania zmysłowe są uwarunkowane moimi
narządami zmysłów i okazują się złudne, a w każdym razie niezgodne z tym, co
istnieje poza mną samo w sobie, niezależnie od mego postrzegania. Formy naszego
myślenia to formy naszego ludzkiego intelektu uwikłane w nierozwiązywalne
sprzeczności; każdemu twierdzeniu przeciwstawia się inne twierdzenie.
Filozofując traktuję wątpienie serio, staram się wątpić radykalnie. Albo przy
tym rozkoszuję się wątpiącą negacją, która niczego nie oszczędza, ale ze swej
strony nie posuwa się ani o krok naprzód, albo też pytam: gdzie jest pewność,
która się oprze każdej wątpliwości, wytrzyma uczciwie każdą krytykę.

Kartezjusz pewny był swego ‘myślę, więc jestem’ ponad wszelką wątpliwość,
chociaż wątpił o wszystkim innym. Nawet jeśli moje poznanie jest doskonałym
złudzeniem, którego być może nie potrafię przejrzeć, to przecież nie może być
złudzeniem to, że jestem, skoro ja myśląc ulegam złudzeniu.

Wątpienie uprawiane metodycznie wszelki rezultat poznania każe poddać
krytycznej próbie. Nie ma przeto dążącego do prawdy filozofowania bez
radykalnego wątpienia. Decydujące jest jednak to, co i jak – dzięki wątpieniu –
staje się podstawą pewności.

Po trzecie – oddając się poznawaniu przedmiotów w świecie, wątpiąc, a tym samym
szukając pewności, zajmuję się rzeczami i nie myślę o sobie ani o swoich
celach, o swoim szczęściu czy zbawieniu. Przeciwnie: zadowolony z tego, co
poznaję, zapominam o sobie.

Co innego, gdy staję się świadom siebie w swojej sytuacji. Stoik Epitet
powiada, że źródłem filozofii jest ‘spostrzeżenie własnej słabości i niemocy’.
Cóż mam począć, by poradzić sobie z niemocą? Odpowiedź Epikteta brzmi: to, na
co i tak nie mam wpływu, traktować z obojętnością, jako nieuniknione; to
natomiast, co ode mnie zależy, a więc rodzaj i treść moich wyobrażeń, myśląc
doprowadzać do jasności i wolności"


Z tego wszystkiego, co tu napisane powinnaś zapamiętać, że "ze zdumienia rodzi
się pytanie i poznanie, z wątpienia o wynikach poznania – krytyczna próba i
jasna pewność, z dogłębnego wstrząsu i świadomości zagubienia – pytanie o
samego siebie." To bardzo ważne. Jeżeli tego nie zrozumiesz, to znaczy, że
jeszcze nie jesteś gotowa, aby zajmować się astrologią.

Na koniec dodam jeszcze jedno.

Jeden z bardziej znanych polskich filozofów – Leszek Kołakowski – powiedział
kiedyś, że filozof, który na swej filozoficznej drodze nie potknął się o
wątpienie w całą filozofię, nigdy nie będzie prawdziwym filozofem.

Pantomas, który jeszcze nie jest znany, a jak los się na to zgodzi to będzie,
mówi, że astrolog, który nigdy nie wątpił w całą astrologię, nigdy nie będzie
prawdziwym astrologiem.

To tyle. Więcej nie da rady…

[madebyalex]

Naprawdę jestem pod wrażeniem Twojej odpowiedzi..

"ze zdumienia rodzi się pytanie i poznanie, z wątpienia o wynikach poznania –
krytyczna próba i jasna pewność, z dogłębnego wstrząsu i świadomości
zagubienia – pytanie o samego siebie."

Rzeczywiście przy pierwszym kontakcie z astrologią wyniknęło ZDUMIENIE - Jak
niesamowite jest nasze zapisane życie, jak to jest możliwe, że ktoś ułożył nam
plan na życie... Potem w kolejności urodziły się pytania i chęć poznania
Tajemnicy i Przeznaczenia. Aktualnie dopadło mnie ZWĄTPIENIE w to co tak bardzo
chciałam poznać i zgadzam się, że jest to pewnie dla mnie obecnie KRYTYCZNA
PRÓBA, a za niedługo otrzymam JASNĄ PEWNOŚĆ. WSTRZĄS już przeżyłam co
doprowadziło mnie do ZAGUBIENIA, ŚWIADOMOŚĆ przyjdzie z PEWNOŚCIĄ, a pytanie o
samego siebie już sobie zadałam, ale nie znam jeszcze odpowiedzi....
Tak to rozumiem.
Rozumiem również, że przezyłeś chwile zwątpienia i zastanawiam się jak ze
zwątpienia otrzymałeś jasną odpowiedź, która pozwala Ci się teraz zajmować
astrologią. Co sprawiło, że potrafiłeś sobie odpowiedzieć na pytanie o samego
siebie i z zagubienia osiągnąłeś swiadomość i pewność ??

[pantomass]

madebyalex napisała:
> pytanie o
> samego siebie już sobie zadałam, ale nie znam jeszcze odpowiedzi....
> Tak to rozumiem.
> Rozumiem również, że przezyłeś chwile zwątpienia i zastanawiam się jak ze
> zwątpienia otrzymałeś jasną odpowiedź, która pozwala Ci się teraz zajmować
> astrologią. Co sprawiło, że potrafiłeś sobie odpowiedzieć na pytanie o samego
> siebie i z zagubienia osiągnąłeś swiadomość i pewność ??

Droga Alex

1. Musisz pamiętać, że nie każdego stać na zadawanie pytań, że ten, kto je
zadaje ma naturę filozofa. Musisz pamiętać, że w naszej aktywności umysłowej
jedyną niezmienną rzeczą są właśnie pytania, natomiast odpowiedzi ciągle
ulegają zmianie. Musisz pamiętać, że odpowiedź nie przychodzi razem z
pojawieniem się pytania, że czasami trzeba na nią poczekać kilka lat. Musisz
pamiętać, że najważniejsze w tym wszystkim jest pojawienie się pytania i że
rzeczywistość jest tak zorganizowana, że gdy pojawi się pytanie odpowiedź
zawsze przychodzi, choćby po latach.

Wszystko się zmienia, mówił o tym już Heraklit. Wszystko ulega zmianie, mówił o
tym również Budda. To jedyna prawda, która wydaje się być wieczna i niezmienna.
Skoro wszystko się zmienia, to Twoja niepewność i zwątpienie również ulegną
zmianie. Skoro wszystko się zmienia Twoja mentalna pustka wynikająca z braku
odpowiedzi na zadane pytanie również ulegnie zmianie – zapełni się, wypełni,
przeleje, wyleje.

Nie pozostaje Ci teraz nic innego jak czekać. Twoja walka z wyrokami losu może
być jedynie przyczyną poirytowania. Odpowiedź przyjdzie sama, w najmniej
spodziewanym momencie, przyjdzie wtedy, gdy już będziesz na nią gotowa. Gdy
Twoje ‘jestestwo’ zostanie tak przerekonstruowane, że dopiero wtedy będziesz w
stanie zrozumieć to, co już być może doszło do Twej świadomości, a na co teraz
zupełnie nie zwróciłaś uwagi.


2. Mój największy kryzys zaczął się w maju 2002 roku, gdy wielka opozycja
między Saturnem a Plutonem była przyczyną rozpadu wielu struktur, które w
swojej zaskorupiałej postaci nie mogły już dalej istnieć. W perspektywie
globalnej objawiło się to zamachem terrorystycznym na WTC, natomiast ja mogłem
się zetknąć z tą niszczącą siłą obserwując wiele damsko-męskich związków, które
się wówczas rozpadły. Ból spowodowany rozstaniem stał się również moim
udziałem, co niewątpliwie było przyczyną największego kryzysu, jaki przeżyłem.

Na początku pomocy szukałem w astrologii, która jak na złość była mną wtedy
najmniej zainteresowana. Liczyłem, wykreślałem, testowałem nowe techniki i cóż
z tego, bo nawet, gdy mi coś tam wychodziło, to okazywało się, że nie daje mi
tego, czego wówczas pragnąłem najbardziej – nie daje mi szczęścia i spokoju.

Teraz już wiem, że astrologia jest ‘konwencją mentalną’, że potrafi uwieść nasz
umysł i zawładnąć nim bez reszty. Teraz również wiem, że umysł jest główną
przyczyną niepokojów, które nami targają tak mocno, że czasami jest to nie do
wytrzymania. Wystarczy poczytać zachodnioeuropejskich filozofów i zobaczyć jak
wiele jest w ich pismach ‘rozedrgania’ i niepokoju. (Zobacz Medytacje
Kartezjańskie).

Przyszedł czas, że znalazłem spokój. I nie znalazłem go patrząc w efemerydy, w
program astrologiczny lub jakiś horoskop. Nie, tam nie ma spokoju! Mój spokój
odnalazłem, gdy znalazłem się kiedyś zupełnie przypadkiem (?) w miejscu, które
służy do praktyki zen. Gdy siedząc na poduszce zafu byłem w stanie dokonać
wglądu w samego siebie. Gdy zdałem sobie sprawę, że wszystko – podkreślam
wszystko – znajduje się we mnie samym, również spokój. Zresztą buddyści mówią,
że każdy z nas ma w sobie naturę Buddy, co znaczy, że każdy z nas ma tę
iskierkę, która daje nam nadzieję na możliwość oświecenia.

Dzięki praktyce duchowej (ja praktykowałem zen, ale to nie ma najmniejszego
znaczenia, jaką praktykę duchową wybierzesz) już w czerwcu 2003 roku w jednym z
mych tekstów byłem w stanie napisać, że ‘w ostatecznym rozrachunku astrologia
jest dla mnie drabiną, po której się uprzednio wspiąwszy mogę ją teraz odrzucić
na zawsze’. To z tego płynie mój spokój, to z tego płynie moja siła. Myślę, że
rozumiesz…


Niedający się Jej uwieść,
Niedający się Jej omamić,
Ten, który wyznacza Jej odpowiednie miejsce,
Ten, który dzięki temu wszystkiemu ją posiadł.

Pantomas

ON zrozumiał...

[madebyalex]

Jesteś jedyną osobą, która zrozumiała mój problem nie dopatrując się
uzależnienia, wymuszenia czy chęci zawładnięcia astrologią. Cały dzień dzisiaj
zastanawiałam się nad tym co napisałeś i rzeczywiście otrzymałam od Ciebie
lekarstwo, nie uleczyło mnie ono do końca..na to trzeba czasu, nie przywróciło
wiary ...na to ja potrzebuje dowodów, ale dało mi do zrozumienia, że jako
przyszły astrolog musiałam przejść przez podobne doświadczenie, oraz nadzieje,
że wiare może odzyskam w odpowiednim czasie i ze zdwojoną siłą.

Wszystko ulega zmianie to fakt... Pluton króluje w moim znaku od wielu lat i
jeszcze troche pobędzie, zmienia moje życie, nastawienie do świata i ludzi,
zmienia moje poglądy, a od pół roku trzepie mną ze zdwojoną siłą. Postaram się
poczekać na odpowiedź i jeżeli astrologia jest tym czym się mam zająć, tak jak
piszesz odpowiedź przyjdzie sama...

[pantomass]

Droga Alex

Pozwól, że na koniec naszego spotkania zaaplikuję Ci jeszcze 'ziółka', które
zwykle sobie zapodaję, gdy po wychodzeniu z wątpienia zaczynam widzieć drogę,
którą mam podążać.

"Greckie słowo "filozof" (philosophos) powstało w opozycji do terminu "sofista"
(sophos) i oznacza tego, kto kocha poznanie (istotę) w odróżnieniu od tego, kto
posiadł rezultaty poznania i nazywa siebie "wiedzącym". To znaczenie zachowało
się do dziś: szukanie, a nie posiadanie prawdy stanowi istotę filozofii, istotę
jakże często zdradzaną na rzecz dogmatyzmu, czyli wiedzy wypowiedzianej w
twierdzeniach, ostatecznej i zupełnej, mogącej być przedmiotem nauczania.
Filozofia oznacza bycie w drodze. Jej pytania są istotniejsze od odpowiedzi, a
każda odpowiedź przemienia się w nowe pytanie."
Karl Jaspers, Wprowadzenie do filozofii

Tak więc filozofia to bycie w drodze, to nieustające poszukiwania, których
sensem nie jest osiągnięcie celu (ostatecznej odpowiedzi), a jedynie ciągłe,
mozolne zbliżanie się do niego. Dla tych, którzy są na tej drodze, dla których
jej cel jest ciągle nieuchwytnym marzeniem można by na pocieszenie przytoczyć
słowa Cervantesa: "lepsza droga od zajazdu".

A więc ruszaj w drogę, a będąc na niej nie zapominaj o tym, że szli nią już
przed Tobą najwięksi tego świata...

Bravo, bravissimo Pantomassie n/t

[perse3]

Do Pantomasa

[manole]

Bardzo ladny Pana wywod. Ale pozwoli Pan, ze nie bede bil brawo.
Bycie u "Sokratesa na kozetce" jest wielce kuszace.
Musismy jednak rozroznic kilka spraw, jesli chcemy sie za ten problem zabierac
od strony filozoficznej.
Zwatpienie Kartezjusza jest natury metafizyczno-ontologiczno-epistemologicznej,
tymczasem zwatpienie Alex ma nature epistemologiczna o skutkach
egzystencjalnych.
Nie chce sie wdawac w filozoficzne rozwazania, bo nie jest to odpowiednie
miejsce, a bardzo latwo sie "wymadrzac" przed audytorium, ktore z filzofia ma
niewiele wspolnego, chce jedynie podkreslic, ze sceptycyzm metodyczny
(Kartezjusz) moze byc dla astrologii (i astrologow) dosc niebezpieczny.
Jak Pan wie, Kartezjusz znalazl ostoje w "ja", ale konsekwencje, jakie z tego
wynikly, byly druzgocace. (Lubie tok wywodu Kartezjusza, ale sie z nim nie
zgadzam)
Byc moze Anahella miala dobra intuicje, zeby Alex dala sobie chwilowo spokoj z
astrologia. W ten sposob nieswiadomie zasugerowala rozwiazanie, jakie
przyswiecalo klasycznym sceptykom i pozniej sw. Augustynowi. "Skoro nie moge
poznac swiata, to wstrzymam sie z sadami na jego temat i sporobuje znalezc
ostoje w swoim wlasnym swiecie i zajme sie jego badaniem".
Jesli faktycznie chcemy potraktowac ten problem filozoficznie, to moze warto
byloby tez sprobowac metody fenomenologicznej. Zawiesmy wiec wszelkie
twierdzenia na temat astrologii, wszelkie definicje, jakie znamy i o jakich
czytamy w ksiazkach, i badajmy same zjawiska. Byc moze wtedy wyloni sie pewien
obraz tego z czym mamy do czynienia.
A moze jest jeszcze inaczej: probujemy z astrologii zrobic antidotum na nasze
bolaczki egzystencjalne, podczas gdy astrologia jest tak symbolicznym, a tym
samym wieloznacznym jezykiem, ze nigdy nie przemowi on do nas jednoznaczenie.
To wlasnie dlatego uwazam, ze szukanie jednoznacznosci w astrologii, tej
prawdy, o ktorej tutaj byla mowa, albo jakiegos absolutyzmu, jest bezowocne.
Astrologia jako system symboliczny nie jest tylko "machina przeznaczenia", ale
jest proba, jedna z najbardziej porywajacych, na jaki zdobyl sie ludzki duch,
aby uporzadkowac swiat, odnalezc w nim siebie i sie z nim zjednoczyc. Wszelka
doslownosc i jednoznacznosc, ktora chcemy w astrologii znalezc, jest - moim
zdaniem - niemozliwa do osiagniecia. Dzieje sie tak nie dlatego, zeby
astrologia byla "produktem wadliwym czy wybrakowanym", ale dlatego ze sie za
nia zle zabieramy. Szukamy w niej antidotum, podczas gdy ona sama nie ma
monopolu na Prawde.

Piotr Piotrowski

Bravo dla panaPiotrowskiego za trzeźwy osąd!!

[perse3]

Pańska wypowiedx, moim zdaniem , i cenna i podsumowująca. Tak, astrologia nie
na monopolu na Prawdę dlatego nie wolno wierzyć w astrologię bo nie moze być
przedmiotem wiary.Jest tylko jednym ze sposobów odczytywania Prawdy. Dyskusja
jaką tu toczymy dotyczy chyba metodologicznego warsztatu każdego z ans. Pan
się raczej nei opowiada za transem i natchnieniem, tak mniemam)) lecz na
szczęście wszystkei drogi prowadzą do Rzymu )) byle z drogi nie zbaczać.

[pantomass]

manole napisał:
> Bardzo ladny Pana wywod. Ale pozwoli Pan, ze nie bede bil brawo.
> Bycie u "Sokratesa na kozetce" jest wielce kuszace.
> Musismy jednak rozroznic kilka spraw, jesli chcemy sie za ten problem
> zabierac od strony filozoficznej.
> Zwatpienie Kartezjusza jest natury metafizyczno-ontologiczno-
> epistemologicznej,
> tymczasem zwatpienie Alex ma nature epistemologiczna o skutkach
> egzystencjalnych.
> Nie chce sie wdawac w filozoficzne rozwazania, bo nie jest to odpowiednie
> miejsce, a bardzo latwo sie "wymadrzac" przed audytorium, ktore z filzofia ma
> niewiele wspolnego, chce jedynie podkreslic, ze sceptycyzm metodyczny
> (Kartezjusz) moze byc dla astrologii (i astrologow) dosc niebezpieczny.



Panie Piotrze

Wydaje mi się, że Pana post, który pojawił się w tym miejscu, jest pewnym
nietaktem. Bo tu nie chodziło o Kartezjusza, o naturę "metafizyczno-
ontologiczno-epistemologiczną", o Sokratesa, ani o moje "wymądrzanie" – jak Pan
to sam nazwał, a przez takie nazywanie sprawił Pan mi ból przeogromny. W tym
wszystkim nie o to chodziło...

Dwa dni temu Alex zakomunikowała, że jest jej źle, że się źle czuje z tym całym
swym wątpieniem. Wiele osób starało się jej pomóc, wspomóc, dopomóc, doradzić i
ciągle się okazywało, że ich wysiłki są daremne, że nie trafiają w sedno jej
problemu. Po dwóch dniach, napisałem do Alex osobisty post, który okazał się
być dla niej 'lekarstwem'. I to nie ja stwierdziłem, że pomogło, ale Ona sama.

I nagle, ni z tego ni z owego, zjawia się Pan, który swoim postem mówi tak:

"Alex nie słuchaj Pantomasa, on się jedynie 'wymądrzał', przecież Ty Alex nie
jesteś filozofem i nie możesz jasno stwierdzić czy Pantomas ma rację, czy nie.
Ja nim jestem i mogę Ci powiedzieć, że są to bzdety, bo ja wiem lepiej, co Ci
dolega, natomiast Pantomas się myli. Odrzuć jego lekarstwo, które Ci pomogło,
bo ono jest trucizną, która jedynie mąci Ci w głowie."

No, Panie Piotrze, nie jest tak? Nie widzi Pan tego? Tu nie chodzi o to, czy
się Pan z tym zgadza czy nie. A nawet, jeżeli Pan się nie zgadza, to mogę tu
przyprowadzić jakiegoś filozofa wyższego stopniem naukowym od Pana, który
stwierdzi, że Pantomas miał rację. Ale czy doprawdy o to chodzi?

Myślę, że nie Panie Piotrze. Myślę, że chodzi o pewną relację, jaka nawiązała
się między mną a Alex; relację, dzięki której być może życie Alex stanie się
teraz troszkę łatwiejsze. Myślę, że tu chodzi przede wszystkim o Alex, a nie o
to, który z nas ma rację.

I niech Pan pozwoli, że jeżeli chodzi o ten wątek, to wcale się nie będę liczył
z Pana zdaniem i nie będę tu odpowiadał na następne Pana posty. Bo to jest
wątek Alex. Jej i nikogo innego! A ja jestem człowiekiem za wrażliwym, aby na
jej wątku, zaczynać jakieś "intelektualne bójki" z Panem. Choć nie ukrywam, że
za to "wymądrzanie" z chęcią bym się z Panem "poboksował".

Ale chyba sam Pan teraz przyzna, że nie czas na to, a przede wszystkim nie
miejsce...

[perse3]

Jest tu watek o mozliwości spotkania osobistego, może Panowie skorzystają i
dokończą dyskusji przy piwie?Pantomasie , jak sam napisałęs masz saturna w
Blixniętach zatem masz ogromne szanse w tym słownym?)) pojedynku.A moze też
merkurego w koniunkcji z Marsem? Wtedy lepiej walczyć na tym forum jedynie.
Wśród astrologów porozumienie jest niemożliwe, mówi się już o tym od dawna.
Ja też na tym forum i nie tylko otrzymałam kilka niezasłużonych kopniakow.
Dlaczego to środowisko tak się zaciekle zwalcza?

[anahella]

perse3 napisała:

> Jest tu watek o mozliwości spotkania osobistego, może Panowie skorzystają i
> dokończą dyskusji przy piwie?

Z tego co wiem, to obaj panowie sa z roznych miast, jednak gdyby Piotr mial
okazje przybycia do Wawy to bylo by milo i fajnie by bylo posluchac tej
dyskusji na zywo. To forum wydaje mi sie dobrym miejscem na i takie dyskuje - w
koncu i ona astrologii dotyczy. Przyznam ze czytam ja z zainteresowaniem.

Teraz ja jestem zszokowany

[manole]

Szanowny Panie Pantomas,

przykro mi, ze Pana zszokowalem, a juz w ogole, ze zadalem Panu bol. Cenie
Panskie przemyslenia i nie wybaczylbym sobie, aby w nasze internetowe relacje
wkradly sie jakiekolwiek animozje.
Pozwolilem sobie wtracic swoje trzy grosze tylko dlatego, ze jest to dyskusja
publiczna, a nie prywatna (jak Pan sugerowal).
Zalecil Pan Alex kuracje filozoficzna, ktora ma za cel dowartosciowanie
watpienia poprzez nadanie mu egzystencjalno-osobistego znaczenia.
Ja natomiast chcialem zwrocic uwage na jeszcze inny aspekt filozoficzny tej
sprawy - jesli juz chcemy do tego podejsc od tej strony. Mianowicie, na taka
kuracje, dzieki ktorej - o ile jest to mozliwe - uniknelibysmy watpienia (w
astrologii, oczywiscie). To wszystko. Dlatego jestem zszokowany, ze uznal Pan
moja wypowiedz jako atak na siebie. Naprawde nie przypuszczalem, ze ta
filozofujaca dyskusja moze przybrac taki obrot.
Jaka kuracja bylaby najlepsza na te sytuacje?

Piotr Piotrowski

[pantomass]

manole napisał:
> Jaka kuracja bylaby najlepsza na te sytuacje?


Dobrze Panie Piotrze

Zróbmy tak:

1. Niech moderatorka tego forum Anachella rozpocznie nowy wątek, z
zaznaczeniem, że inni użytkownicy tego forum nie mogą tam pisać swoich postów,
chyba, że zostaną o to poproszeni. Wątek mógłby nosić tytuł "Stapianie
horyzontów [wątek zamknięty]". Myślę, że to będzie dobra lekcja dla nas
prowadzących ten dialog, jak również dla osób postronnych, którzy będą
przyglądali się jak prowadzimy dyskusję.

2. Zastanawiam się, który z nas powinien zacząć dyskusję i myślę, że najlepszym
rozwiązaniem będzie, gdy zacznie ją Pan. Przemawia za tym fakt, że ja coś
napisałem, a Pan się z tym nie zgodził. Jest to dobry moment, na rozpoczęcie
dialogu. Jeżeli Pan woli, to mogę ja zacząć mówić i napiszę dokładnie, jakie
mam wątpliwości do Pana pierwszego postu, który Pan adresował do mnie.

3. Wiem, że to może wyglądać jak pojedynek, ale myślę, że oboje jesteśmy na
takim poziomie, że nie potraktujemy tego w ten sposób. Osobiście szanuję Pana
za to, co Pan robi i myślę, że należy Pan do młodego pokolenia astrologów,
które już za lat kilkanaście zajmie miejsce obecnych "starych" mistrzów.

4. Być może, już po paru krokach naszej dyskusji, okaże się, że doszliśmy
do "stopienia naszych horyzontów" jak to mawiał Gadamer. A wtedy pozostanie nam
tylko ubolewać nad tym, że Anahella i Perse nie zobaczą naszych nagich,
wysmarowanych olejkami, tarzających się w błocie ciał, które walcząc między
sobą przywoływały by zapewne im na myśl ciała greckich zapaśników

5. I tak na koniec, potraktujmy to jako dobrą zabawę, którą kiedyś być może
będziemy wspominać w moim domu w górach, gdy jako przyjaciele będziemy
wspominali nasze pierwsze kroki na astrologicznej drodze.

Co Pan na to?

Serdecznie zapraszający
Pantomas

Pantomassie, odnoszę wrażenie,ze Ty...

[perse3]

nie tyle chciałbyś sie przed nami tarzać w piasku areny ile bardzo się popisać
niewątpliwą erudycją i dużą wiedzą filozoficzną, podziwiam i zazdroszczę bo to
niezły fundament a nie każdy ma predyspozycje ku temu(((.Pozdrawiam!!

Odpowiadam prywatnie

[manole]

PP

Postaram się rozstrzygnąć spór

[madebyalex]

Rzeczywiście to mój wątek, ja się czułam źle, ja prosiłam o pomoc. Jedyną
osobą, która zrozumiała co czuje, a ja poczułam, że ON wie o co mi chodziło
jest Pantomass. Nie wazne jakiego lekarstwa urzył, o czym napisał, ja wiem, że
on zrozumiał, a jego obecność tutaj i jego wypowiedzi mi pomogły zrozumieć,
dały siłę żeby poczekać.. Sprwił, że poczułam się spokojniejsza, a do sprawy
podchodze inaczej.

[anahella]

manole napisał:

> Byc moze Anahella miala dobra intuicje, zeby Alex dala sobie chwilowo spokoj
> z astrologia.

Nie Piotrze, to nie intuicja. To zwykly zmysl obserwacji.

> W ten sposob nieswiadomie zasugerowala rozwiazanie, jakie
> przyswiecalo klasycznym sceptykom i pozniej sw. Augustynowi. "Skoro nie moge
> poznac swiata, to wstrzymam sie z sadami na jego temat i sporobuje znalezc
> ostoje w swoim wlasnym swiecie i zajme sie jego badaniem".

Zrobilam to jak najbardziej swiadomie. Sw. Augustyna nie czytalam wiec
nieswiadomosc jest tylko w zbieznosci z cytowanym. Taki ze mnie sceptyk-
astrolog

Alex ----> Anahella

[madebyalex]

"Nie Piotrze, to nie intuicja. To zwykly zmysl obserwacji. "

Niestety w tym przypadku ( MOIM ) i intuicja i zmysł obserwacji zawiodły.
Niestety żle mnie zrozumiałaś.

[anahella]

madebyalex napisała:

> "Nie Piotrze, to nie intuicja. To zwykly zmysl obserwacji. "
>
> Niestety w tym przypadku ( MOIM ) i intuicja i zmysł obserwacji zawiodły.
> Niestety żle mnie zrozumiałaś.

Dziewczyno! Zastanow sie co Ty piszesz. Najpierw piszesz,ze jestes
poczatkujaca, ze sie uczysz. Potem masz zwatpienia (pisane tragicznym tonem) ze
Ci sie nic nie sprawdza. A jak Ty chcesz zostac astrologiem? Bez wiedzy?
Opierajac sie tylko na watpliwych sztuczkach typu channeling? To nie jest
astrologia. Jezeli wchodzisz w odmienne stany swiadomosci, to powinnas najpierw
dobrze sie zastanowic co Ci to da, co jest po drugiej stronie i czy bedziesz
sobie umiala z tym poradzic.

Nie wiem kto w Tobie zaszczepil wiare, ze astrologia jest latwa, prosta i
przyjemna. Nie wiem kto Ci obiecal, ze bez paru lat studiowania zagadnienia
bedziesz w stanie wyprognozowac sobie wszystko, albo chocby jedno wydarzenie w
sposob scsily co do daty i okolicznosci.

Poza tym astrologia bez *zrozumienia* horoskopu urodzeniowego jest niczym.
Prognozowanie to bardzo daleki stopien zaawansowania astrologicznego. A
opracowanie swojego horoskopu jest trudne, bo nie mamy kompletnie dystansu do
siebie.

[madebyalex]

Odnosze wrażenie, a teraz jestem pewna, że ty wogóle nie czytasz tego co ja tu
pisze !!

Po 1. Rzeczywiście jestem początkująca i nigdzie nie napisałam, że astrologia
jest łatwa prosta i przyjemna !! Uważam wręcz przeciwnie, że jest to ogrom
wiedzy i potrzeba sporego doświadczenia oraz wiele lat studiów żeby się tym
zajmować

Po 2. Jak już wiele razy wspomniałam ja się tylko i wyłącznie ucze astrologii i
się nią interesuje. Nie przepowiadam sobie przeszłość ani nikomu innemu !!
Jeszcze raz powtórze TYLKO I WYŁĄCZNIE UCZE, A NIE PROGNOZUJE SWOJĄ PRZYSZŁOŚĆ !

Po 3. Skąd Ci przyszło do głowy, że wchodze w jakieś odmienne stany
świadomości ???? Ja nie jestem czarownicą ))))

Po 4. I mam świadomość, że wiele czasu upłynie zanim zacznę i czy wogóle zacznę
się tym zajmować. Wiem, że to dopiero początki

Z całym szacunkiem, ale przeczytaj moje wszystkie wypowiedzi, a potem napisz
ponieważ nadal nie rozumiesz o co tak naprawdę mi chodziło i na czym polega mój
kontakt z astrologią !!

Pozadrawiam Alex

[anahella]

madebyalex napisała:

> Po 1. Rzeczywiście jestem początkująca i nigdzie nie napisałam, że astrologia
> jest łatwa prosta i przyjemna !! Uważam wręcz przeciwnie, że jest to ogrom
> wiedzy i potrzeba sporego doświadczenia oraz wiele lat studiów żeby się tym
> zajmować

Wiec czemu panikujesz, ze nic ci sie nie sprawdza? Po prostu jeszcze nie umiesz
prognozowac/interpretowac. To normalne. Jednak jest cos niepokojacego w tym co
piszesz:

****
Chciałabym żeby stał się cud i oddał mi wiare w jedną z najważniejszych
rzeczy do tej pory w moim życiu ASTROLOGIĘ.
****

>
> Po 2. Jak już wiele razy wspomniałam ja się tylko i wyłącznie ucze astrologii
> i się nią interesuje. Nie przepowiadam sobie przeszłość ani nikomu innemu !!
> Jeszcze raz powtórze TYLKO I WYŁĄCZNIE UCZE, A NIE PROGNOZUJE SWOJĄ
> PRZYSZŁOŚĆ!

Z tego wynika cos innego:

****
Nic się nie sprawdza i nic
nie ma pokrycia z rzeczywistością jeżeli chodzi o moje życie i bliskich mi
osób.
****

Poza tym w pewnym momencie astrolog zaczyna prognozowac swoja i cudza
przyszlosc, jednak trzeba to robic ostroznie majac juz dobrze rozwiniety
warsztat. Ja np. jak probuje cos prognozowac to z taka uwaga, ze o wielu
rzeczach zainteresowanym nie mowie, tylko czekam i obserwuje.


>
> Po 3. Skąd Ci przyszło do głowy, że wchodze w jakieś odmienne stany
> świadomości ???? Ja nie jestem czarownicą ))))

A stad: (to tez fragment z Ciebie)

****
Powiedz mi w takim razie w jaki
sposób odczytujesz horoskop. Każdy aspekt, położenie planety w domu czy znaku
ma dziesiątki znaczeń, a nabierając praktyki tych znaczeń przybywa. Czytają
komuś horoskop w jaki sposób wybierasz to znaczenie, które akurat jest
adekwatne do sytuacji, albo które osoba ta ma usłyszeć?? Nie uważasz, że to
jest przekaz, że ktoś lub coś podpowiada Ci co jest ważne, co mas powiedzieć?
****

Z tego fragmentu jasno wynikalo ze do analizy horoskopu wlaczasz systemy
pozarozumowe.

> Po 4. I mam świadomość, że wiele czasu upłynie zanim zacznę i czy wogóle
> zacznę się tym zajmować. Wiem, że to dopiero początki

Wiec w czym problem? Bo teraz to ja faktycznie nie rozumiem. Zaczelas watek
slowami takimi jak:

****
"Czuje się jakby astrologia wpędzała mnie w depresje",
"Brak zaufania i zwątpienie odnosi się
jedynie do przesłania Z GÓRY, które doprowadziło mnie do ruiny."
****
>
> Z całym szacunkiem, ale przeczytaj moje wszystkie wypowiedzi, a potem napisz
> ponieważ nadal nie rozumiesz o co tak naprawdę mi chodziło i na czym polega
> mój kontakt z astrologią !!

Naprawde przeczytalam jeszcze raz list po liscie. Zaczelas tragicznym tonem
(zacytowalam te sformulowania) stad moj niepokoj o Twoj stan psychiczny. Sorry,
ale sformulowania typu "depresja" czy "ruina" nie brzmia optymistycznie.

[manole]

Ostatnie wyznania Alex swiadcza, ze ten caly watek przybiera zbliza sie do
absurdu.
Alex nie potrzebuje zadnej kuracji filozoficznej (to nie jest zarzut do
Pantomasa), tylko powinna porzadnie zabrac sie pracy i zaczac studiowac
stosowna literature.
Trudno oczekiwac, zeby neofita posiadal wiedze, w ktora moglbym zwatpic! Tu nie
chodzi w ogole o watpienie i brak wiary w astrologie, ale o zwyczajny
dyletantyzm.

Piotr Piotrowski

Alex -----> Manole

[madebyalex]

Nie zwątpiła w wiedze tylko w to, że nasze życie jest zapisane w gwiazdach. Nie
sprawdzało się i dopadło mnie zwątpienie. Lecz do tej pory jedyne czym sie
zajmowałam to studiowanie astrologii i zdobywanie i pogłębianie wiedzy
korzystając ze stosownej literatury na ten temat i niech mi pan wierzy w
dyletantem nie jestem.

I moim zdaniem Alex potrzebuje dowodów, a cierpliwość na ich czekanie dał mi
Pantomass.

Pozdrawiam Alex

One more time Alex ----> Anahella

[madebyalex]

Teraz napisze moze jasno i konkretnie i wszystko bedzie jasne. Zaczełam się
interesować astrologią po wizycie u astrologa, który powiedział mi co mnie
czeka w przyszłości, jaka jestem itp.... Będąc parę razy poczułam, że jest to
nauka fascynująca i to jest to co mnie naprawde interesuje. Zaczełam czytać
książki i literaturę astrologiczną, zaczełam się UCZYĆ. Bardzo ogólnie teraz
napisze, nie wdając się w szczegóły to co usłyszałam nie ma pokrycia z
rzeczywistością i bynajmniej nie pisze tu o szczegółach typu o której godzinie,
którego dnia się coś wydarzy. Ponieważ nie sprawdziło się, zaczełam wątpić czy
rzeczywiście nasze życie jest zapisane w gwiazdach. I nie oczekiwałam cudów,
nie chciałam usłyszeć o szczęściu i wspaniałym życiu chciałam tylko żeby była
to prawda. Ja naprawdę jestem początkująca i nie bawie się w prognozowanie
życia swojego ani innych.

Co do mojego wątku, rzeczywiście napisałam go w chwili załamania i depresji.
Byłam nieszczęśliwa, że brak wiary zabał mi nawet moje zainteresowania, że coś
czym się chciałam zajmować jest nieprawdziwe. Obecnie czuje się lepiej, a do
sprawy podchodze inaczej, a mój punkt widzenia zmienił się dzięki Pantomassowi.
Wprawdzie zaufania nie odzyskałam, książki odłożyłam na bok, ale spokojnie
czekam co mi los przyniesie.

[all2]

Uff, to nie mogłaś tak od razu?
Astrolog powiedział Ci rzeczy, które się nie sprawdziły. O ile tym razem dobrze
Cię zrozumiałam, to o to właśnie chodzi?
Chyba zbędne jest tłumaczenie, że astrologowie nie są bogami, a i z ich
wiarygodnością i poczuciem odpowiedzialności bywa różnie. Powiedziano tu już,
że do prognozowania potrzebny jest duży warsztat i doświadczenie, a przede
wszystkim dobre zrozumienie przeszłości i teraźniejszości właściciela radiksu
czyli horura. Bez tego wszelkie celne i dokładne prognozy rzeczywiście
zakrawają na jasnowidzenie czy inny channeling.
Krótko mówiąc, zawiódł Cię astrolog. No ale za jego przyczyną sama się
astrologią zajęłaś. Mówisz, że nie jesteś dyletantką, uczyłaś się, poczytałaś
stosowną literaturę itd. I zapewne tak jak każdy na bieżąco sprawdzałaś
wszystko, o czym czytałaś, w radiksie swoim i znajomych. I co? Czy jesteś już
na takim etapie, że potrafisz zweryfikować to, co ten astrolog mówił o Tobie?
Czy wiesz, dlaczego ewentualnie mówił to, co mówił, i co mogło go zmylić? Albo
dlaczego prognozował Ci to co prognozował i dlaczego te prognozy się nie
sprawdziły?
Czy bierzesz pod uwagę czynnik własnej woli w zdarzeniach? Czasem można w prawo
albo w lewo i od Ciebie zależy w którą stronę skręcisz. Horoskop określa rodzaj
materiału, jaki będzie Ci w życiu podsuwany pod nos do przerobienia, ale Ty
decydujesz o tempie tej nauki.
Jeśli jesteś już w stanie sama zweryfikować to co usłyszałaś, to świetnie, ale
w takim razie nie widzę problemu. A jeśli nie, to może kiedyś będziesz. W
każdym razie nie bardzo rozumiem dlaczego masz żal do astrologii a nie do
astrologa.
"Przekazy" mogą mylić, jasnowidzenia bywają fałszywe i po to astrolog ma
efemerydy, żeby się za daleko nie zapędzał w mówieniu tego co mu się tylko
wydaje.
Jeśli przyjdzie taki moment że znów sięgniesz do astrologicznych książek, to
najpierw postaraj się maksymalnie dobrze zrozumieć jak działa Twój radiks i co
za co w nim odpowiada. Potem prześledź sobie swoje aktualne tranzyty. Potem
sięgnij w przeszłość i sprawdź, co się działo w poprzednich fazach cykli. Zrób
sobie takie kalendarium ważnych wydarzeń w życiu. Skoreluj je z progresjami i
tranzytami. A potem można się nieśmiało zastanawiać nad przyszłością, ale znów
raczej w kategoriach materiału jaki dostaniesz do zrobienia, niż konkretnych
wydarzeń. Wydarzenia są tylko pochodną. Wszystkiego nie da się z góry wymyślić.
Możesz zacząć od tego, żeby spróbować zrozumieć siebie teraz. O co chodzi. Do
czego się właściwie rozczarowałaś. Skąd to załamanie. I tak dalej.
Pozdrawiam i życzę spokoju
a.

Last time; Alex ----> All 2

[madebyalex]

Niestety sprawa jest bardziej skomplikowana, nie nie można tego w taki sposób
ująć. Korzystałam z porad wielu astrologów i każdy powiedział to samo, lecz się
nie sprawdziło. Nie będę opisywać historii szczegółowo bo to nie ma sensu.
Zdaje sobie również sprawe, że bez opowiedzenia tej historii nikt nie jest w
stanie tego zrozumieć. W żadnym wypadku nie mam pretensji do astrologów z
którymi współpracowałam bądź rozmawiałam co wynika z mojego poglądu na
astrologię i w jaki sposób ją traktuję. W każdym razie napisałam na forum w
najcięższej chwili, a dyskusja ta rozluźniła moje emocje.
Dziękuje wszystkim za konwersacjie

Pozdrawiam Alex
PS. opuściłam zajazd......i jestem w drodze ))

[dori7]

A tak dla upewnienia - na pewno znasz dokladna godzine urodzenia??

Anaheli zmysl obserwacji

[manole]

anahella napisała:

> > Byc moze Anahella miala dobra intuicje [...].
>
> Nie Piotrze, to nie intuicja. To zwykly zmysl obserwacji.

PP. Wiem, wiem. Mialem tu na mysli "intuicje filozoficzna".

> Zrobilam to jak najbardziej swiadomie. Sw. Augustyna nie czytalam wiec
> nieswiadomosc jest tylko w zbieznosci z cytowanym. Taki ze mnie sceptyk-
> astrolog

PP. To zrozumiale. Po prostu nie zawsze trzeba uciekac sie do filozofii, zeby
uprawomocnic swoje tzw. "zdrowo-rozsadkowe" argumenty.

Piotr P.


>

[madebyalex]

Nazywa Pan moje zwątpienie "epistemologiczna o skutkach egzystencjalnych" -
lecz niestety brak tu zrozumienia mojego problemu! Neguje pan wypowiedzi
Pantomassa dając dowody w słowie, że nie ma on racji. Nie uważa pan, że poprawa
mojego samopoczucia, inne spojrzenie na sprawe jest dowodem, że on ma racje, że
trafił w sedno sprawy, nie ważne jakich środków do tego użył ??

Do Piotra i Pantomassa

[anahella]

Ktorys z Was zaproponowal zebym zalozyla watek dla Was, gdzie byscie toczyli
swoj arcyciekawy spor, z zastrzezeniem ze watek jest tylko dla Was.

Nie moge nikomu zabronic wpisywania sie do jakiegokolwiek watku - to jest
sprzeczne z idea forum. Zalozcie sobie taki watek, kazdy ma prawo wpisywania
sie tam, a Waszym prawem jest nie odpisywanie na komentarze.