Witam Was

[1_ania_79]

Jestem kilka dni po stracie. mój Aniołek odszedł w 8 tc. powoli dochodzę do
siebie psychicznie. fizycznie jest dobrze. miałam łyżeczkowanie - wcześniej
nie było żadnej krwi i bólu. na USG brak akcji serduszka i zatrzymanie rozwoju
tydzień wcześniej , badania HCG na potwierdzenie, i zabieg. ale psychicznie
katastrofa. jak sobie z tym poradziłyście lub nadal radzicie? mi ciągle śni
się wszystko związane z tamtymi zdarzeniami.
Pozdrawiam serdecznie

[kahakasurdo]

Witaj Aniu też straciłam dzieciątko w 8 tyg. Poradzić sobie z tym trudno tak
od razu, niestety w naszym przypadku czas jest najlepszym lekarstwem...Ja
poroniłam równo miesiąc temu, na początku było bardzo ciężko, ale uwierz, z dnia
na dzień będzie coraz lepiej! Mnie pomogło to forum, może Tobie też? Jeśli Cię
to uspokoi to porób badania, ale ja np. nie dociekam, jaka była przyczyna
poronienia, wolę myśleć, że to błąd natury. Pozdrawiam Cię, trzymaj się ciepło i
zaglądaj do nas. Nie jesteś sama

[mag1982]

Hej,

Bardzo mi przykro że do nas dołączyłaśU mnie niedługo miną 4 miesiące od
poronienia (10 tydz. ciąża obumarła ok tydzień wcześniej) i bywa różnie. Jest
czasem taki tydzień, że sądzę że to już za mną, że już zakończyłam żałobę. A
później przez kolejny tydzień popłakuję codziennie i nie mogę sobie znaleźć
miejsca. Myślę o tym w którym byłabym tygodniu i że odliczałabym już czas do
zobaczenia mojego Dzieciątka. Mam nadzieję, że kiedy minie termin porodu będzie
lepiej, choć wiem że do końca życia będę pamiętała...Pomoże mi mam nadzieję
fakt, że latem zamierzam zacząć starania o dzidziusia.
Tobie życzę dużo siły.
Pozdrawiam

[majka-1980]

Witaj , bardzo mi przykro... Dla mnie najgorszy byl miesiac
po...Długo powtrzymywalam sie od placzu, próbowalam byc silna,
niestety nie da sie. Minal rok od pierwszego poronienia, dalej mysle
niemal przez caly czas. Jak moge Ci cos poradzic, to placz i krzycz
ile wejdzie, ja dusilam smutek i nie dawalam mu przez to ze mnie
wyjsc. Dobrze, ze zapisalas sie na forum, mnie to bardzo bardzo
pomoglo. Poczytaj sobie watki "urodzilam dziecko po stracie" itp. Ja
sie smialam i plakalam jednoczenie jak to czytalam, ale jedno wiem,
dalo mi tyle sily i nadziei, ze jestem pozytywnie nastawiona i
gotowa Wiem, ze jest Ci teraz bardzo ciezko, ale z czasem bedzie
lzej... Sny tez mialam okropne, z czasem rowniez rzadziej.
Pozdrawiam Cie bardzo bardzo serdecznie, jestesmy z Toba.

[1_ania_79]

dzięki dziewczyny. ja chyba wiem co było przyczyną mojej straty- to zaczęło się
już od samego początku. zawsze miałam bardzo regularne cykle - 27 dni zawsze.
ostatnia @ była trochę inna- 2dni później się zaczęła, była skąpa i raczej
brązowa. pobiegłam do lekarza bo nie wiedziałam o co chodzi. okazało się ze
wszystko niby OK. 18 dni po rozpoczęciu @ miałam przez 2 dni małe plamienie na
owulacyjne za późno bo była tydzień wcześniej a na kolejną @ za wcześnie. a więc
pobiegłam znowu do Gina-(przechodziłam wtedy grypę i brałam leki antywirusowe.
mówiłam lekarzowi że staram się o dzidzi więc nie dał antybiotyku tylko "lekkie"
leki)-.Gin ntomiast przepisał luteinę od połowy kolejnego cyklu ale już @ nie
było. był za to test z II kreseczkami i wielka radość. poszłam na badanie i USG
(wg wyliczeń z OM powinien być początek 7 tygodnia) okazało się że ciąza jest
ale wygląda na 4 tydzień. ledwo 1 mm. tłumaczyłam sobie tym że ostatnia @ była
inna, może się coś przestawiło. potem rozwijała się ale nie dogoniła swojego
wieku. zaraz po USG miałam plamienia i szpital - dali no spę i luteinę, USG było
OK ale dopiero 3 mm i jeszcze bez serduszka. kontrola za dwa tygodnie - to był
już prawie wyrok. serduszko biło ale bardzo wolno. maleństwo dorosło prawie do 8
mm. dostałam ACARD.za 4 dni znowu plamienie , szpital, USG po 2 dniach(serduszko
nie biło i rozwój się zatrzymał) , badania beta HCG i .. koniec mojego
szczęścia. zrobiono mi od razu zabieg a więc obyło się krwi i bólu.
Gin przy badaniu ze słabym serduszkiem odrazu zadał pytanie czy była jakaś
infekcja. obawiam się ze właśnie to nie pozwoliło się dziecku rozwijać. zbiegło
się w czasie z powstaniem zarodka. potem jeszcze raz w 5 tygodniu dopadło mnie
drapanie w gardle ale nic już nie brałam. siedziałam na zwolnieniu. to było już
chyba za dużo. nie dość że felerny cykl to jeszcze 2 infekcje. Mam nadzieję, ze
lekarz dobrze mnie naprowadził na przyczynę bo wszystko się potwierdza. mam
nadzieję, bo to znaczy że jesteśmy zdrowi a Matka Natura zdecydowała że nie
teraz i da nam dzidzię już wkrótce. Miałam wielką nadzieję ale również gdzieś w
środku czułam że może byc różnie. Badania od samego początku dawały takie
sygnały. mimo to ciężko się pozbierać.
Trochę się obwiniam o te choroby ale tłumaczę sobie, że nie da się siedzieć w
domu całe życie i unikać zarazków. czasem nawet w domu dopadną. w końcu robiłam
co mogłam, poszłam na zwolnienie i nic. wiem, ze Matka Natura zadecydowała za
mnie - tak miało być. czytałam że " ANIOŁKI NIE ODCHODZĄ - ZMIENIAJĄ TYLKO
TERMIN NARODZIN". widocznie mój miał swoje powody.
Sorki że tak się rozpisałam, ale to jedyna forma mojej komunikacji ze światem.
mówić jeszcze nie mogę. łzy lecą za bardzo
Teraz szukam badań jakie jeszcze można zrobić przed kolejną próbą. nie chcę
bezczynnie czekać i czegoś nie dopilnować.
Pozdrawiam serdecznie i jeśli jeszcze jesteście to miłej nocki. a jak rano to
miłego dnia wam życzę

[agang]

ja tez przechodzilam infekcje ok.5-6tyg.


trzymaj sie z każdym dniem jest lzej

[lena216]

witam
ja straciłam mojego aniołeczka w 12 tyg ciazy
serduszko przestało bic , rowniez jak ty przechodziłam grype
to forum bardzo bardzo mi pomogło ,
mineły dopiero 2 tyg ale czuje sie troche lepiej , wrociłam do pracy
i to tez mi pomogło
z dnia na dzien bedzie lepiej
a juz niedługo nasze aniołki wroca do nas i bedziemy nosic ich pod
sercem
pozdrawiam

hej

[agang]

mam nadzieje,że dziś już troszke lepiej...?

[1_ania_79]

dzięki. faktycznie jest troszeczkę lepiej. trochę mniej łez i więcej nadziei.
jak to dobrze nie być samemu

[agang]

pisz zawsze lżej będzie a najważniejsze teraz wsparcie najbliższych,
musisz zaczac rozmawiać, zobaczysz,ze pomaga
trzymaj się!

[lipcowka2010]

witaj
na wstepie przytulam cie mocno.wiem co czujesz. ja stracilam moja dziecinke w
11 tyg, ciaza przestala sie rozwijac wczesniej. mialam zabieg 16 grudnia. ciezko
mi wrocic do normalnego zycia, choc juz byly dni, ze bylo ok., ale teraz znowu
wszystko wrocilo.
teraz ttylko pragne jednego-zajsac szybko w ciaze i urodzic zdrowego, slicznego
i donoszonego dzidiusia. czego i tobie z calego srca zycze