nasz problem w mediach

[ono33]

Dziewczyny,
na goraco - slucham PR III - Kuba Strzyczkowski prowadzi program dot.
polskich szpitali
Dzwoni kolejny mezczyzna opowiadajac o przezyciach zwiazanych z poronieniem.
Jeden opowiadal o tym jak jego zonioe wykonano USG i stwierdzono smierc
Malenstwa, umowiono na zabieg... Pojechali do prywatnej kliniki, kolejne USG -
a dzis maja zdrowa 2. miesieczna coreczke
Kolejny (lamiacym sie glosem) opowiada o tym jak pojechal z krwawiaca w ciazy
zona do szpitala, o poronieniu, o tym jak lekarz kazal odczekac 5 miesiecy
i "do roboty z kolejnym bachorem"
.......
wg wynikow na stronie int. PR III 80,61% kobiet i mezczyzn odczuwa lek i
strach przed polskimi szpitalami. Obawiam sie, ze wiele z nas sie pod tym
podpisuje. Jak sobie i innym pomoc?

[krztyna]

Wczoraj w klubie radiowej Trójki o 21.00 była audycja o poronieniach.
Zaproszono ginekologa - położnika i panią psycholog, którzy są twórcami akcji w
poszukiwaniu rodzicielstwa (?) (dokładnie nazwy nie pamiętam, ale to ta sama, o
której ktoś pisał, że było ostatnio w TVN).
Może coś drgnęło w temacie "tabu"?

[aniao3]

chodzi o psychodrabine.
watek w tej sprawie na forum chore/strata
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=16556&w=18177558
a żeby było łatwiej kopiuje za Natka ze strony www.psychodrabina.pl
fragmenty które mogą nas zainteresować:

---------------------------------
Coraz częściej zdarza się tez tak, ze rodzice trącą dziecko jeszcze w trakcie
ciąży lub tuz po porodzie. Taka sytuacje określa się jako Zespół Strat
Związanych z Ciążą. W tym trudnym dla siebie momencie rodzice rzadko otrzymują
profesjonalną pomoc. Lekarze ginekolodzy, położnicy czy położne nie są
przygotowani do udzielenia psychicznego i kompleksowego wsparcia dla tych
rodziców. A przecież od momentu poczęcia płód stanowi część ciała kobiety.
Śmierć rozwijającego się życia jest realną stratą, z którą kobieta i jej
rodzina muszą się zmierzyć. Związek pomiędzy rodzicami i dzieckiem nawiązuje
się jeszcze przed porodem, a nawet – w wielu przypadkach, przed poczęciem.
Jeśli dziecko było oczekiwane, to jego śmierć w którymkolwiek momencie ciąży
jest przeżywana przez rodziców nie tylko jako strata najbliższej osoby, ale
także jako niespełnienie marzeń, planów, nadziei, które wiązali z oczekiwanym
dzieckiem.

Chociaż o problemie braku lub utraty dziecka rzadko się mówi, to jest on bardzo
poważny i częsty. Według szacunków Głównego Urzędu Statystycznego w 2003 roku w
Polsce około 2 tys. dzieci (powyżej 22 tygodnia ciąży) zmarło jeszcze w łonie
matki, a około 2,5 tys. noworodków i niemowląt nie przeżyło pierwszego roku
życia.

W takiej sytuacji ośrodek DRABINA pod kierunkiem Mgr Doroty Drozdowskiej z
GABINETAMI LEKARSKIMI Ginekologów-Położników Dr Beaty Sterlińskiej i Dr
Jacka Tulimowskiego, stworzyli Program „W poszukiwaniu rodzicielstwa”.

W ramach Programu „W poszukiwaniu rodzicielstwa” podejmujemy następujące
działania:

Ø Pomoc psychologiczna i medyczna dla rodzin, które mimo starań nie mogą
mieć dzieci z powodu zaburzeń płodności lub utraciły ciąże w tragiczny sposób:
w wyniku poronienia, wewnątrzmacicznej śmierci płodu, bądź śmierci dopiero co
narodzonego dziecka.

Ø Stworzenie rzetelnego systemu opieki psychologiczno-klinicznej opartego
na zintegrowaniu pomocy udzielanej rodzinom przez lekarzy ginekologów,
położników, endokrynologów, andrologów, psychiatrów i psychoterapeutów.

Ø Organizowanie warsztatów psychoedukacyjno-klinicznych dla rodziców,
których dotknął problem niepłodności , utraty ciąży lub śmierci narodzonego
dziecka.

Ø Organizowanie specjalistycznych szkoleń interdyscyplinarnych dla
psychoterapeutów oraz lekarzy klinicystów i położnych.

Ø Współpraca z Ośrodkami Odnowy Biologicznej.

Ø Zwiększenie świadomości społecznej problemu poprzez rozpowszechnianie
materiałów edukacyjnych, informacje i artykuły prasowe, a także audycje radiowe
i telewizyjne.

Zorganizowanie sieci poradni psychoterapeutyczno-klinicznych..

W Ośrodku DRABINA funkcjonuje program pomocy psychologicznej, realizowany
poprzez:

psychoterapię indywidualną i grupową
grupy wsparcia

W ramach tych zajęć rodzice, których dotknęła tragedia utraty dziecka lub mają
kłopoty z niepłodnością, dowiadują się jak radzić sobie z sytuacją, ze stanami
przygnębienia, depresją, poczuciem gorszości wobec innych ludzi (Inni mogą, a
ja nie). Ponadto mogą znaleźć pomoc w rozwiązaniu kłopotów małżeńskich
wynikających z leczenia, z trudności w relacjach z bliższym i dalszym
otoczeniem (znajomi, praca zawodowa, rodzina).

W Programie „W poszukiwaniu rodzicielstwa” uczestniczą psychoterapeuci z całej
Polski: z Gdańska, Krakowa, Katowic, Wrocławia, Poznania, Olsztyna, Opola,
Bydgoszczy, Lublina, Rzeszowa, Rybnika, Radomia – współpracownicy Ośrodka
DRABINA.

W GABINETACH LEKARSKICH można zasięgnąć porady ginekologa, położnika,
endokrynologa, androloga oraz wykonać badania diagnostyczne:
ultrasonograficzne, cytologiczne, hormonalne.
------------------------
Grupa wsparcia dla rodziców w żałobie po stracie dziecka

„ Dzieci to nasze strzały wypuszczone w nieśmiertelność” – to słowa pisarki
Eriny Jong, które sugerują, że śmierć dziecka zaburza naturalny porządek
wszechświata. Tracąc dziecko , czujemy, że ginie część nas samych. Przeżywamy
nieszczęście i cierpienie znacznie głębsze i silniejsze od jakiegokolwiek
innego rodzaju bólu. Jednocześnie przeżywamy też inne emocje. Rodzice powinni
chronić swoje dziecko i czuwać nad ich bezpieczeństwem, dlatego kiedy ono
umiera, obok rozpaczy pojawia się poczucie winy i pytanie :” Dlaczego spotkało
to właśnie mnie?” Trzeba o tym rozmawiać, bo zazwyczaj w swojej tragedii
rodzice czują się bardzo samotni. Część znajomych unika kontaktu, a ci którzy
chcą pomóc nie bardzo wiedzą jak to zrobić. A przecież wsparcie ze strony
innych jest podstawowym warunkiem przeżycia i rozwiązania problemów
emocjonalnych spowodowanych śmiercią dziecka-40h

Grupa wsparcia dla osób, które przeżywają trudności w związku z brakiem
możliwości poczęcia dziecka lub stratą dziecka w wyniku poronienia, martwego
płodu lub śmierci narodzonego noworodka.

Celem grupy jest nauczenie się radzenia z sytuacją, ze stanami przygnębienia,
depresyjności związanej z niepłodnością lub stratą, z poczuciem gorszości wobec
innych ludzi( inni mogą a ja nie) oraz z kłopotami małżeńskimi wynikającymi z
leczenia i trudnościami w relacjach z bliższym i dalszym otoczeniem (znajomi,
praca zawodowa, rodzina)- 40h