Moja strata

[asieczek.a1]

Pisze tutaj by podzielić się moim cierpieniem, które spadło na mnie tak nagle
i niespodziewanie w 23 tc (początek 6 miesiąca). Poszłam na badanie USG i
niestety serduszko mojego dziecka już nie biło. Gdy to usłyszałam nie mogłam
uwierzyć, bo nie miałam żadnych objawów i nic nie wskazywało że coś takiego
może się stać i to tak późno. Koszmar był o tyle większy że musiałam urodzić
dziecko mając świadomość że ono we mnie już nie żyje. Teraz trudno sobie z
tym poradzić, zrozumieć dlaczego, ale staram się myśleć o przyszłości, o
kolejnym dziecku. Choć tu pojawia się strach, czy coś podobnego może się
przydarzyć ponownie. Chce być silna ale to jeszcze zbyt świerze. Szukam teraz
dobrego lekarza w Lublinie. Proszę o pomoc

[merunka]

Asieczku! Bardzo, bardzo Ci wspolczuje. Wiem, ze przezywasz koszmar i nie ma
slow, ktore ukoilyby Twoj bol. Dlatego moge Cie tylko wirtualnie przytulic.
Jest to wielka tragedia i trudno sie pozbierac, ale trzeba isc naprzod i
zbierac sily i wiare w to, ze nastepnym razem bedzie dobrze. To wszystko wymaga
czasu, dlatego placz ile mozesz, rozmawiaj z bliskimi, nie zamykaj sie w sobie,
bol bedzie coraz mniejszy, choc nie zniknie zupelnie. To dobrze, ze myslisz juz
o przyszlosci, to wazne, by uchwycic sie pozytywnej mysli. Tak trzymaj i
pamietaj, i kiedy bedzie Cie ograniac rozpacz to pamietaj, ze slonce jest tuz
za chmurami i w odpowiednim momencie zaswieci pelnym blaskiem. Sciskam Cie
mocno merunka
ps. co do lekarza nie moge Ci pomoc, moze znajdziesz kogos na liscie dobrych
ginekologow? Albo ktoras z dziewczyn bedzie wiedziala.

[aasik25]

Asieńko, brak mi słów a i nie ma odpowiednich dla takiej tragedii.
Przytulam Cię mocno.
Asia z Gdyni

[solek_2]

Asiu! Rozmawiałyśmy dziś króciutko. Możesz mi wierzyć, że ciągle myślę o Tobie.
Nie mam zielonego pojęcia co czujesz, bo nigdy nie straciłam dziecka, ale jest
mi bardzo, bardzo żal. Wiem, że myślisz o przyszłości i starasz się być silna.
Nie chcę stracić z Tobą kontaktu. Napisz czasem. A dziewczyny na tym mogą Ci
dużo pomóc, jestem pewna.

[nusik1]

Bardzo mi przykro... Przytulam Cię mocno, trzymaj się.

[kasiafox]

kochana asiu bardzo mi przykro nie wiem co mam ci napisac bo wiem ze i tak nie
zmniejszy to twojego bólu, powiem ci tylko tyle ze musisz sie pozbierac i zycie
zaczac od poczatku,ie mówie tu abys zapomniala o twoim dziecku lecz abys
myslala o Nim troszke w innych kategoriach. Trzymaj sie i badz sila!!!11

pa

[maretina]

bardzo Ci wspolczuje.
nie wiem co napisac, zeby Cie nie urazic, albo nie rozdraznic, wiedz, ze nie
jestes sama. pewnie ciezko Ci teraz w to uwierzyc, ale bedziesz szczesliwa,
bedziesz mama. daj sobie czas, jak poczujesz sie na silach zrob kilka badan
przed kolejna ciaza.
trzymaj sie cieplo
marta

[ekra5]

Czesc!W połowie pażdziernika znalazłam się w podobnej sytuacji jak Ty((( Na
początku było strasznie,ciągle widziałam ten obraz usg!!Mój mąż niestety
przebywał wtedy zagranicą(i tak jest do tej pory) więc zostałam z tym prawie
sama.Bardzo chciałam z kimś o tym co się stało porozmawiać,z mężem przez
internet nie udawało sie.Albo nieumiał o tym mówić albo nie chciał.Siedziałam
więc na tym forum i czytałam,płakałam i było troche lżej. Jedno co mogę ci
teraz powiedzieć to staraj się choć część swojego bólu
wykrzyczeć,wypłakać,rozmawiaj o tym co sie stało(z mężem,bądź kimś
bliskim).Może to wyda sie dziwne,ale z czasem będzie coraz lepiej. widok
ciężarnych na ulicy,nowinki o kolejnych zaciążonych koleżankach przywoływały
wspomnienia. Twoja obawa o powodzenie następnych ciąż jest mi równiez bardzo
dobrze znana.Wierze że uda mi się urodzić zdrowe dziecko.
Przytulam Cię.
Malwina

[lomre]

Jedyne co potrafię ci powiedzieć to - strasznie mi przykro. Życzę dużo sił, aby
dojść do siebie.

[klosia]

Kochana Asiu ,
wiem, ze niewiele moge dla Ciebie zrobic, ale pragne Cie pocieszyc tak jak
tylko potrafie.
" Nawet jesli niebo zmeczylo sie blekitem, nie gas nigdy swiatla nadziei"
Pozdrawiam Cie cieplutko
Klaudia

[klosia]

Dodam jeszcze, ze znam z zycia przyklad, ktory swiadczy o tym ,ze po takim
dramatycznym przezyciu nie ginie szansa na zdrowego dzidziusia.
Zycze Ci duzo sily i wszystko napewno bedzie dobrze !!!

[aloiram_m]

Asiu, bardzo bardzo mi przykro ((
Ja jestem z Lublina, teraz chodzę do dr Darka Szymuli, przyjmuje 2 razy w
tygodniu w Luxmedzie (robi też USG). Przyjmuje też w klinice leczenia
niepłodności Ab-Ovo na Bocianiej. Poza tym pracuje w szpitalu na Jaczewskiego
na patologii ciąży. Ja mam o nim dobre zdanie, trafiłam do niego z polecenia,
gdy zaczeły się problemy z ciążą, a własciwie gdy już było wiadomo, ze z ciąży
nic nie będzie. W środowisku lekarzy uważany jest za dobrego specjalistę, wiem
bo pzreprowadziłam obszerny wywiad na jego temat
Moja kolezanka bardzo poleca dr Beatę Gulanowską-Gędek - przyjmuje raz w
tygodniu w poniedziałki w Tehandzie, a pracuje w szpitalu na Al.Kraśnickich.
Tez miałam do niej chodzić, ale robi doktorat, wyjeżdża dużo na sympozja i
stwierdziłam, że moze miec dla mnie za mało czasu, poza tym przyjmuje tylko
raz w tygodniu i to był dla mnie minus. Jesli chcesz pogadać to mój nr gg 397635

[asieczek.a1]

Drogie dziewczyny!
Dziękuje Wam za to przede wszytskim że jesteście, to tak wiele znaczy. Zrobiło
mi się ciepło na sercu gdy zobaczyłam tyle listów. Nawet nie wiem jak
opowiedziec jak lżej się robi, bo naprawde chce sie to wszystko wykrzyczeć, a
Wy zechciałyście mnie wysłuchać. Dziękuję bardzo.

[adju]

Asiu ściskam Cię bardzo mocno.
Strata dziecka jest niewyobrażalnym cierpieniem przede wszystkim duszy a ranę
tę najtrudniej zagoić. Upływ czasu jest tu naszym sprzymierzeńcem i z każdym
dniem przychodzi większa zgoda na to co się stało.
Już niedługo będzie łatwiej, lżej-zobaczysz
Buziaki
Justa