Witam wszystkich

[adju]

Witajcie-to ja adju!
Stworzyłam to forum po to aby takie osoby jak my-tragicznie doświadczone
utratą dziecka znalazły tu miejsce dla siebie....
Nie bójcie się pisać-może właśnie Wasz list kogoś pocieszy a może ktoś
szepnie Wam dobre słowo.
Myślę, że nasze doświadczenie i wymiana spostrzeżeń, radości i smutków pomoże
nam doczekać do spełnienia największego marzenia-dziecka....
Pozdrawiam

[demoniczny_spinacz]

Śmiałem się do siebie (a moze do Niego?) jadąc metrem. Usmiechałem sie do
siebie w pracy. A teraz już Go nie ma. Czuje pustke, zal, bezsens.

Do demoniczny_spinacz-odp

[adju]

Doskonale wiem co czujesz...
Myślę, że to dobrze że możesz o tym mówić chociażby na forum.
Niestety mój mąż trzyma wszystko w sobie a to chyba nie jest dobrze-prawda?
jestem pewna,że doczekamy się kolejnego dziecka-kolejnego bo przecież jedno już
mieliśmy....
Napisz o tym na forum-widzę, że ludzie boją się tego-może właśnie tu znajdziesz
pocieszenie
PS. on/ona jest cały czas i będzie bo przecież nigdy go/jej nie zapominisz...

[demoniczny_spinacz]

Potrzebuje czasu i jakos może zrozumiem. Masz rację Ono będzie we mnie zawsze i
zawsze będe Je kochał. A kiedyś sie spotkamy i pojdziemy na spacer.

[adju]

Przepraszam, że tak późno odpisuję
Wiesz , gdyby nie ta myśl,że może za jakiś czas znów będziemy mogli z mężem
cieszyć się radością macierzyństwa to chyba bym z tej ropaczy umarła. Niestety
na razie nie mamy od lekarza zielonego światła i musimy czekać aż do
października ale może to i lepiej bo zrobię sobie wszystkie badania (chociaż
nasz dzidziuś zmarł bo najprawdopodobniej miał chore serduszko)a wtedy
zaczynamy starania.
Nie wiem jak to jest u Was-ale jestem pewna, że w niedługim czasie będziecie
cieszyć się kolejnym dzidziusiem-wiem to bo mam dobre przeczucia!!!no wiesz to
taka babska intuicja.
Pozdrawiam

Pełno nas a jakoby nikogo nie było,

[grrrrw]

z jedną malutką duszą tak wiele ubyło

[monikadz]

Trochę czasu już minęło... ale we mnie wciąż tkwi świadomość straty. I to
dwukrotnej...
Po raz pierwszy poroniłam w 7 tygodniu, dwa lata po urodzeniu pierwszego
dziecka (przy czym pierwsza ciąża przebiegała bez żadnych problemów),po raz
drugi równo rok później - w 11 tygodniu, z tym, że po pierwszych plamieniach
próbowano jeszcze turinalem ciąże podtrzymać, po czym się okazało, że plamienia
ustąpiły a dziecko i tak.... I oczywiście nikt nie znał przyczyny. Po pierwszym
razie :to się zdarza częściej niż zdajemy sobie sprawę" - to opinia lekarzy. Po
drugim razie usłyszałam,że to wszystko przez obciętą szyjkę (rok po porodzie
miałam robioną konizację), i że zrobiono ze mnie kalekę,,, a od innego lekarza,
że skrócona szyjka nie ma nic do rzeczy i żebym przyszła do niego prywatnie to
mi zrobi odpowiednie badania. Wszyscy zaś byli zgodni w tym, żeby co najmniej
rok odczekać z następnym dzieckiem. No i teraz trochę optymizmu: po 4
miesiącach okazało się, że jestem w ciąży i prawie dokładnie rok po drugim
poronieniu urodził się nam drugi zdrowy synek, a po następnych 17 miesiącach
trzeci. Ale mimo szczęscia tamto gdzieś tkwi. Pozdrawiam i życzę powodzenia i
Wiary...

Do Monisi

[yousta1]

Witaj Monisiu
Naprawdę nie wiesz jak Twoje słowa pomagają...
Masz to już tak naprawdę z sobą ponieważ tę stratę wynagradzają Ci Twoje
dzieciaki-jednak masz rację coś już na zawsze pozostanie w sercu...
Właśnie zdecydowaliśmy się z mężem na starania. Będzie to w drugim cyklu ale
badania mam dobre więc chyba można spróbować.Myślę, że to co ma mnie w życiu
spotkać i tak jest już wcześniej ustalone...
Pozdrawiam grącą yousta (adju)

[m.freliszka]

To milo czytac historie z happyendem! ja sama takiej sobie zycze, bo 19 dni
temu przeszlam zabieg. Teraz czekam tylko do miesiaczki i zabieramy sie do
roboty!
Pozdrawiam

[m.freliszka]

nie zachecam nikogo do opuszczenia tego forum, ale ze wzdledu na to, ze malo tu
postow a tym samym wiadomosci zachecam do odwiedzenia forum www.dziecko-
info.com/forum. Tam jest kacik o poronieniach i bardzo duzo info mozna uzyskac.
sama to przeszlam i wiem jak temat jest bolesny, dlatego podaje wam ten adres.
Dziewczyny sa tam wspaniale i zawsze pomoga i wespra.
Pozdrawiam
Gosia

[yousta1]

Droga Freliszko
Tu naprawdę nie chodzi o ilość postów tylko o miejsce do którego możesz zajrzeć
albo coś napisać.
Nie ścigamy się z dzieckiem-info w statystykach!
Może jest nas tu mało ale zawsze możemy na sobie polegać czy to na tym czy inny
forum bo większość z nas zna się z forum zdrowie kobiety. Jeśli ktoś nowy chce
się tu wygadać to zawsze znajdzie wsparcie i oto włąśnie chodzi!!!!!
Pozdrawiam Justa (adju)

[m.freliszka]

Zgadzam sie z toba, ale wiem z wlasnego doswiadczenia, ze czasem dziewczyny
potrzebuja rady, pomocy. Czasami zwykle pocieszenie nie wystarcza, a jak sie
mowi, co 2 glowy to nie jedna, a co 3 to nie 2! Ja zaznaczylam, ze nie mam na
mysli odstraszania dziewczyn, czy scigania sie w postach! ja mialam tylko na
mysli pomoc. Sama jestem na wielu takich forach i nie wiedze w tym szkody,
zeby korzystac z wielu. Podzielilam sie moimi odczuciami, bo sama swiezo
jestem po zabiegu i wiem jak to boli.

[tupelo]

Ja tez witam. Mysle, ze bede tu czesto zagladac... Pozdrawiam wszystkich!

[1966jola]

Witam, znam was z forum zdrowie kobiety, ale fajnie mieć własne, pocieszajmy te
które dopiero straciły dzidzie.My najlepiej wiemy jak to boli, mój mąż na wieść
o tym że dzidziuś umarł stwierdził ,,chyba był zepsuty, zrobimy drugiego,, ale
to wcale nie było śmieszne. no cóż faceci na początku chyba brak im instynktu.
Dziewczyny nie załamywać się tylko próbować do skutku.Zobaczycie UDA NAM SIĘ, a
wtedy założymy forum CIĘZARÓWKI.
Buziunie dla wszystkich smutasków.
JOLA

[olay]

Ja tez tu jestem ale ja wole na tamtym forum. Tam jakos fajniej, tam sie czuje
jak w domu.
Pozdrawiam.
M.

[anatemka]

pierwszą ciążę poroniłam 12 lat temu, drugą jedenaście lat, teraz mam 3letniego
synka
a piszę to żeby powiedzieć że czas nie leczy ran, troszkę je tylko zabliźnia.