Znaki czasu

[ab_extra]

Z okazji Pierwszego Prawie Wiosennego Dnia wpadliśmy w niedzielę do Ciechocinka.

Pod tężniami akordeonista, ubrany w kujawski strój ludowy (czapka jak u
krakowiaka, z pawim piórem, jeno granatowa), wyśpiewywał szlagier
Kaczmarskiego, ze słowami: "A banki runą, runą, runą..."

Właściwie, to tylko ten refren śpiewał.

[brezly]

Prawo podazy i popytu obowiazuje, bynajmniej.

[ab_extra]

A niech mi pan powi, czemu ten Kujawiak taki jakiś autentyczny, mimo, że
przebrany? Bardziej, niż ongisiejsi długowłosi licealiści na korytarzach pociągów.

Mnie trudno powiedzieć, bo ja wtedy wolałem słuchać Garczarka niż Kaczmarskiego.

[brezly]

Bo, prosze pana, dziend dobry, sztuka ludowa zawsze mianowicie reagowala na
biezace spoleczno-polityczne. Jako to np. "W Ołomuńcu na Fiszplacu", zna pan, nie?

[ab_extra]

No znam, ale to bardziej "Siekiera, motyka, piłka, szklanka..." z tymi bankami.
W sensie ludowego komentowania bieżączki

[brezly]

Zgadza sie, ale "W Olomuncu" bylo tym samym.

Fotka prasowa dla pana:

tinyurl.com/crka6m

[ab_extra]

Acha, taki Gawrosz piaskownicowy. Komunardzi z łopatkami i wiaderkami. Barykady
ze zjeżdżalni.