suczka czy pies

[Gość: deda3]

Poproszę o radę. Mam średniej wielkości kochaną sunię i moja rodzinka ma zamiar
dokupić owczarka niemieckiego - będą mieszkać w budach i pilnować domu. Czy ze
względu na moją sunię powinnam wziąć dla niej koleżankę czy może to być kolega.
czy do pilnowania domu lepiej nadają się sunie czy psy??
poradźcie ...

[Gość: uważna]

Szczerze mówiąc pomysł trzymania w budzie owaczarka niemieckiego nie podoba mi
się. Są to psy wymagające ścisłego kontaktu z opiekunami. Przeczytaj wpis loki
w wątku "jakiego psa radzicie na stróża", który jest poniżej. Mam tylko jedną
uwagę do tego wpisu. Moim zdaniem ani doberman, ani dog argentyński, ani
rottweiler też się nadają do budy ze względu na krótką sierść. Byłoby im
zimno. Jeśli chodzi o to, czy pies, czy suka, to zdolności do stróżowania
raczej nie zależą od płci. Prędzej od rasy. Ale ograniczony kontakt z
właścicielem lepiej zniesie pies, gdyż z natury jest bardziej niezależny.

[Gość: deda3]

Czyli owczarka niemieckiego powinno trzymać się w domu??
Bardzo lubię psy i poświęcam im dużo czasu np. zabawy, spacery. Czy to nie
wystarczy, czy dobry kontakt z właściecielem mają tylko psy trzymane w domu?

[Gość: uważna]

Wiele zależy od 'proporcji'. Trzeba sobie odpowiedzieć z ręką na sercu, ile
czasu będę w stanie poświęcić swojemu psu np. zimą przy brzydkiej pogodzie?
Czy będzie mi się chciało parę godzin spacerować lub bawić się z nim, skoro nie
chcę go trzymać w domu? Miałam kiedyś owczarka niemieckiego (psa), a później
owczarka szetlandzkiego (suczkę). Te psy nie oczekiwały ode mnie nieustannej
zabawy czy spacerów. Dla nich najważniejsza była bliskość z właścicielem. To,
że mają opiekuna w zasięgu wzroku czy słuchu. W mieszkaniu zawsze podążały za
mną. Gdzie ja, tam one. Gdy w upalny dzień zachęcałam moją mocno owłosioną
sunię, żeby poleżała na chłodnym balkonie, ona godziła się tam pozostać tylko
pod warunkiem, że ja też tam będę. Jeśli nie mogłam, to wolała męczyć się w
nagrzanym mieszkaniu, byleby tylko być ze mną. Takie właśnie są te owczarki.
Wrażliwy człowiek wybierając sobie psa na towarzysza zawsze będzie się kierował
jego dobrem i nie będzie skazywał na mękę odosobnienia zwierzaka, który
potrzebuje kontaktu.

[Gość: deda3]

Ładnie napisałaś o swoim piesku. Moja też chodzi za nogą, albo kładzie się i
obserwuje mnie. Czasem jednak wydaje mi się, że jednak najbardziej szczęśliwa
jest na dworzu, gdy ma dużo przestrzeni. Kiedy jesteśmy na działce (czasem
nawet codziennie przez całe popołudnia) ona ma tyle energii, wtedy prawie nie
zauważa mnie, ma swoje zajęcia, znajome psy. Wygląda na to, że ona się wcale
nie męczy.. biega i biega. Tymbardziej duży pies, potrzebuje więcej
przestrzeni. Moim zdaniem pies może być szczęśliwy, mieszkać w budzie, biegać
po działce (tam niedługo będziemy mieszkać), ale musisz pokazywać mu swoją
miłość.

[Gość: Graba]

hmn... napisze tak. Zgadzam sie z przedmowczyniami, ale po trochu z kazda :))
czyli wybieram zloty srodek. Owszem... pies w tym przypadku powinien byc
lepszy, i spokojnie mozesz oba pieski trzymac w BUDZIE... pod warunkiem: psy
musza miec kojec, w ktorym swobodnie beda mogly sie poruszac, nawet biegac.
Jezeli ten warunek jest niedospelnienia to musisz poswiecic tym psom
przynajmniej 2 godz. dziennie na spacery !!! tak ok 2 godzin biegania, to moze
byc rowniez wypuszczenie na podworko.
A teraz mala polemika w stosunku do dedy3. To ze twoj pies podazal za toba w
kazde miejsce oznacza, ze tak go wychowalas :)) takie regoly panowaly w
waszym "stadzie". Widzisz pies zachowuje sie tak jak wlasciciel, tzn wybierajac
szczeniaka juz podswiadomie wybieramy takiego, ktory Nam najbardziej pasuje,
odznaczajacgo sie danymi cechami (niektorzy niemaja tej zdolnosci, ale to
margines :) dlatego twoje psy nieodstepuja(-waly) Cie na krok... poprostu nie
zyly inaczej... a to wcale nie oznacza, ze zyja tak jak by im bylo najlepiej...
pomysl tez o tym :)) narazie

[Gość: Graba]

Sorry deda3 mialem na mysli Uwazna :)) jeszcze raz przepraszam za nieuwage ;)

[Gość: uważna]

Zostałam wywołana do odpowiedzi, więc odpowiadam. Nie wiem, co masz na
dokładnie na myśli pisząc, że pies zachowuje się tak jak właściciel. Chyba to
jednak przesada. Znam ospałego człowieka, który ma niezwykle energicznego
husky. Znam też niezwykle flegmatycznego kundelka, którego pan jest
niesłychanie aktywny (biegi, rower, basen, tenis). Twoja teoria o doborze
szczeniaków nie pasuje do mojej sytuacji. Żadnego ze swoich tych psów nie
wybierałam. ON pojawił się u nas, bo właścicielka musiała z powodu wyjazdu
pozbyć się ostatniego szczeniaka, jaki jej został. Suczka owcz. szetlandzki
swoje dzieciństwo i młodość spędziła u mojej mamy. Dopiero, gdy mama poważnie
zachorowała, wzięłam ją do siebie i już została. Nigdy nie robiłam niczego, by
swoje zwierzęta celowo i całkowicie uzależniać. Mało tego. Przed psami, o
których tu mowa, miałam mieszańca, który był niezależny aż do przesady.
Oczywiście, że mamy wpływ na psy, ale równie ważne są cechy osobnicze zwierząt,
wynikające choćby z przynależności rasowej. Nie wyobrażam sobie mojej
nieżyjącej już suni siedzącej całymi dniami w budzie. Teoria, że gdyby
spróbowała, to by jej się to spodobało, zupełnie do mnie nie przemawia. Za
dobrze ją znałam.

[Gość: Graba]

nie kwestjonuje tutaj zednego z powyzszych argumentow, ale do czego sprowadza
sie moja wypowiedz: wplyw na psa ma otoczenie, a wlasciciel jest najwieksza
czescia tego otoczenia, psy maja wyczulone zupelnie inne zmysly niz my i
dlatego mozemy nieswiadomie wysylac do nich pewne bodzce. Nie napisalem tez, ze
specjalnie uzaleznilas swoje psy od siebie, bo to jest przesada, ale nigdy tak
do konca nieodgadniemy co mysli pies, i jak sie do nas odnosi. Moze jestes
osoba, ktora zawsze wie czego chce i twoje psy to czuja, podpozadkowuja sie...
to co tu zostalo poruszone jest b szerokim tematem i kazdy ma swoja
specyfike... a osobie zadajacej pierwsze pytanie zalezy na generalnej regole...
Wiec jezeli o taka chodzi to napisze cos w tym stylu: najlepiej strozuja psy w
stadzie( min. 2 psy ) z czego przynajmniej jeden musi "byc tchuzliwy" - takie
psy daj sygnal, ze cos sie dzieje- a przynajmniej jeden musi byc
psem "odwaznym" - takim, ktory nieucieknie jak bandzior tupnie, albo
krzyknie :)) i to jest jedyna regola, reszta zalezy od cech osobniczych psow i
sposobu wychowania ... a to ze psy beda w budzie ... niby to jest nic, ale ja
wiem, ze jezli nieposwieca sie psu odpowiednio duzo czasu, zaczyna popadac w
swojego rodzaju "depresje" jak to napisalem wczesniej z psem trzeba pracowac...
a co to oznacza... to juz dluzsza opowiesc... :)) narazie