Odpis 1% podatku na Koci Azyl w Konstancinie

[jul-kot]

Witam!
Z przyjemnością pragnę poinformować wszystkich zainteresowanych, że wniosek o
przyznanie statusu organizacji pożytku publicznego dla Kociego Azylu pani
Ireny w Konstancinie czyli dla Fundacji Św. Franciszka został już złożony w
Krajowym Sądzie Gospodarczym. Status OPP umożliwia dokonanie odpisu 1%
naszego podatku na rzecz fundacji, ta kwota może być odliczona przy
rozliczaniu PIT.
Wcześniej wniosek był wielokrotnie konsultowany przez przedstawicieli prawa i
został zaakceptowany. Najprawdopodobniej decyzja w sprawie przyznania OPP
zostanie wydana na początku przyszłego tygodnia, o czym niezwłocznie
zawiadomię.
Pozdrawiam, Juliusz.

[laskar1]

Wśród organizacji pożytku publicznego sa równiez inne organizacje - chyba ok.
150 sie nazbiera - więc będę zgadywał: samotni niepełnosprawni, dzieci z rodzin
patologicznych, hospicja etc. Organizacje te co prawda nie wspieraja kota ze
schroniska, ale maja równie szczytne - Jezu kochany - cele. Zostawiam do
rozwazenia w sumieniu forumowiczów, komu zaofiarować 1% podatku. Poniewaz
jestem zdania, że dopóki ostatni człowiek potrzebuje pomocy pierwszy kot czeka
w kolejce, apeluje tu w niniejszym kontrwpisie o rozważenie przeznaczenia
swojego 1%.

[wiu1]

Laskar, to nie zawsze jest takie proste, że człowiek ma pierwszeństwo przed
zwierzęciem. Fakt, jesteśmy organizmami wyżej rozwiniętymi, zwłaszcza
psychicznie, i żyjemy wśród ludzi. Tylko ... skąd wiedzieć, że ból zwierzęcia
jest inny od bólu człowieka...? Jeżeli tylko dana osoba (ta która przekazuje
pieniądze) nie stroni od ludzi z jakichś niesłusznych powodów, spokojnie ma
prawo koncentrować się na pomocy zwierzętom. Nie możemy narzucać ludziom, na co
mają dawać swoje pieniądze. Można ich jedynie namawiać.

[laskar1]

Toż ja nie narzucam właśnie, a namawiam
Hasło „pomoc dla zwierząt” stało się współcześnie: a. chwytliwym narzędziem do
trzepania kasy, be) sposobem na realizowanie się w życiu ce) zawodem de)
sposobem na zaspokojenie potrzeb części „jasnej” strony naszej duszy.
Kot do pnkt de pasuje znakomicie bo jest ładny. Poza tym strzela garbki i mówi
miał. Potrafi się odwdzięczyć, w przeciwieństwie do człowieka. Cierpienie do
niego nie pasuje tak jak np. do świni
Dlaczego tak jest, ze z potencjału tej jasnej strony az na taką skale
korzystaja zwierzęta żyjące przy ludziach a nie ludzie? Psim i kocizm nad
humanizmem. Odp w dużym skrócie brzmi: bo jest nas za dużo.
Gdyby zrealizowac się z ta jasna stroną duszy było troche trudniej, np. nie
wystarczyłoby wysłac pieniędzy dla kota – świat byłby duzo lepszy.
Pytam ludzi pomagających kotom, czy byli kiedys w hospicjum, czytali dzieciakom
w Laskach, odwiedzili Konstancin etc W olbrzymiej większości przypadków – nie
byli
Pójście na łatwiznę, zatracenie solidarności z własnym gatunkiem.. brzydzę sie
tym

[wiu1]

Nie pochwalam "trzepania kasy" na zwierzakach pod pozorem pomagania im, to
oczywiste. Nie słyszałam o takich przypadkach (jeszcze) ale podejrzewam, że
rzeczywiście moga się zdarzać. I tu twoja ostrożność jest zrozumiała, znając
cwaniactwo ludzkie.
Ludzie mają różne sposoby realizowania się w życiu. Jedni zbierają znaczki,
inni pucuja mieszkanie, uprawiają sport, lub robią tysiące jeszcze innych
rzeczy. I jeżeli zajmowanie się zwierzętami jest tego typu "po prostu kolejnym
jednym z wielu sposobów samorealizacji" to OK. W tym ujęciu tak samo jak ma się
prawo do poświęcania czasu i pieniędzy na zbieranie znaczków zamiast wrzucenia
ich do jakiejś skarbonki, czy spędzenia popołudnia na kanapie zamiast - nie
wiem - pójścia do kościoła, tak samo ma się prawo pomagać zwierzętom. Ale - i
tu jest zastrzeżenie - jeżeli ktoś zaniedbuje własną rodzinę czy bliskei
otoczenie, czy zamyka oczy na ludzi wogóle a zamiast tego działa na rzecz
zwierząt, to coś jest nie tak. Chodzi mi o to, że sam pomysł na zwierzaki jako
sposób samorealizacji nie jest zły, ważne co poza tym. Chyba się ze mną
zgodzisz.
Masz rację z tym poprzestawaniem na łatwiźnie. Tylko :) łatwo jest tylko tak po
prostu to skrytykować. Przydałyby się jakieś małe kroczki jednych, żeby z kolei
inni mogli zrobic swój mały kroczek. Hospicjum... dom dziecka... może ludzie
boją się, że by ich wyśmiano albo odprawiono z kwitkiem. Może boją się, że moga
zbyt mało by z czymś takim "wyskakiwać"...
Solidarność z własnym gatunkiem - a ty czujesz coś takiego?

[laskar1]

No pewnie że czuje.. Np. ten miły pan, który jakis czas temu wysmarował babcię
wynoszącą kotom w ogródkach przy Odyńca papu. Dla mnie jest to jakiś manifest..
Namolna babcia objuczona paszą dla milusińskich, wydająca ¾ swojej emerytury,
jawi mi się tutaj jako kuriozum naszych czasów. Widząc taki model „osoby
miłującej kota” biadolę – tak, to dobre słowo – biadolę, że babcia nie
ukierunkowała swej energii, nie przeznaczyła części swej szlachetności w stronę
humanizmu, nie kocizmu właśnie. Wielka szkoda, naprawdę
Zamknieci w swoich szufladach w blokach mamy oczywiście prawo robić co nam się
żywnie podoba i trudno robic komus zarzut z faktu, że umiłował kota miłościa
czystą. Trudno, ale jak tu pracowicie próbuję – można.
Pan tytłający babcię karmą dla kotów jest dla mnie apelem: babcia, weź ty się
no opamiętaj – i zrób cos dla wnuków jak rany

Tak jak nie podoba mi się mój post bo zbyt zalatuje Franciszkiem, tak
interlokutorka pisze cacy. Ja tu nie chcę krzyżowac oręża argumentów, Pani mnie
łaskawie spróbuje odebrac pod parasolem prostej mysli, która chce przekazać:
jeśli pomagasz zwierzętom, zrób cos i dla ludzi

[miss_dronio]

> miłującej kota” biadolę – tak, to dobre słowo – biadolę, że
> babcia nie ukierunkowała swej
> energii, nie przeznaczyła części swej szlachetności w stronę
> humanizmu,

Może nie skierowała bo ludzie ją bardzo skrzywdzili, może chciałaby skierować
ale ludzie jej nie chcą, odrzucają, pozbywają się jej. Może zwierzęta, w
przeciwieństwie do ludzi, okazują swą wdzięczność, przyjaźń, miłość, może to
dzięki zwierzętom czuje się potrzebna?
> Pan tytłający babcię karmą dla kotów jest dla mnie apelem: babcia, weź ty się
> no opamiętaj – i zrób cos dla wnuków jak rany
Pan tytłający babcię karmą to zwykłe bydle, które napada na słabszą od siebie
istotę i ją krzywdzi. A że robi to pod płaszczykiem "humanitarnego apelu" - tym
gorzej, że krzywdę, którą wyrządza drugiemu człowiekowi z hipokryzją ubiera w
piękne słówka.

[laskar1]

Może nie skierowała bo przepiła trzy mieszkania w stolicy, klnie jak szewc,
jest wredna dla ludzi - od rodziny się odsunęła i nie chce nikogo znać choc
familia nic jej nie zrobiła.. Więc babci kotem świat stoi, i coby nie dostac
fijoła totalnego – leczy swe sumienie?

Tak czy siak ani na taki model babci, ani na rysowany przez forumowiczke miss
nie należy napadać

Można tak odwracac kota do góry ogonem w nieskończoność, nie chodzi o konkret.
Nigdzie nie napisałem, że miły pan nie jest bydle. Trza czasem droga
forumowiczko miss odróżnic takie hasła jak „apel” „manifest” „model” od
dosłowności przypadków. To tak jak z tym poetą, który pisze „ja” ale nie pisze
o konkretnej osobie. Za proste, żeby było łatwe do zauważenia.
To co zrobił Pan jest be, babcia jest cacy. Trzymam jednak się twardo idei, że
przykłady postaw rysują znakomicie

[aniela5]

laskar1 napisał:

> Toż ja nie narzucam właśnie, a namawiam
> Hasło „pomoc dla zwierząt” stało się współcześnie: a. chwytliwym na
> rzędziem do
> trzepania kasy, be) sposobem na realizowanie się w życiu ce) zawodem de)
> sposobem na zaspokojenie potrzeb części „jasnej” strony naszej dusz
> y.
> Kot do pnkt de pasuje znakomicie bo jest ładny. Poza tym strzela garbki i
mówi
> miał. Potrafi się odwdzięczyć, w przeciwieństwie do człowieka. Cierpienie do
> niego nie pasuje tak jak np. do świni
> Dlaczego tak jest, ze z potencjału tej jasnej strony az na taką skale
> korzystaja zwierzęta żyjące przy ludziach a nie ludzie? Psim i kocizm nad
> humanizmem.

Chwila chwiala nie korzystaja inni ludzie?
Wymienmy:
-lekarze weterynarii i cala inspekcja z tym zwiazana panstwowa
-producenci karm
-producenci lekow
-producenci szczepionek ochronnych
-producenci sprzetu medycznego
-producenci akcesoriow dla zwierzat(setki tysiecy ton zwirkow dla kotow)
-hodowcy zwierzat dla potrzeb gospodarczych
-hodowcy zwierzat na doswiadczenia:(((
-Laboratoria doswiadczalne:(((
-naukowcy
-transport
-producenci opakowan
-uczelnie ksztalcace(o zwierzetach i nie tylko)
-szkoleniowcy psow
-firmy zajmujace sie wywozka smieci
-zaklady utylizacji
-firmy reklamowe
-personel schroniskowy
-urzednicy panstwowi d/s zwierzat

Wymieniac dalej, moze Ty sam w jednej z takich firm pracujesz i moze dzieki
mnie i tu innym, masz co do gara wlozyc, bo mma piec zwierzakow, wlasnych?

I miliony przez to stanowisk pracy a wiec.....
I jesli ta babcia karmi koty i wydaje emeryture na karme,zakup miesa itp dla
kotow to byc moze dzieki niej ten melej co ja zaczepil ma prace-np. jako stroz
w korporacji zajmujacej sie produkcja karm.
Byc moze dzieki temu te korporacje(a napewno) wspomagaj hospicja, chore dzieci,
domy dziecka.

Mowisz zatracenie solidarnosc z wlasnym gatunkiem- a w czymze te nasz gatunek
jest lepszy od innych-pachnie mi to faszyzmem a delikatnie mowiac rasizmem.

Tak samo jak one sie rodzimy i tak samo umieramy-nie ma roznicy miedzy
rodzeniem sie i smiercia.

Inne gatunki potrafia sobie pomoc-suka wykarmi kocieta a kotka szczenieta-bierz
przyklad z innych gatunkow a potem nauczaj.

Narzucanie swojej wizji swiata czy zarzucanie komus tego ze lubi zwierzeta,ze
sie nimi opiekuje to nic innego jak wlasnie rasizm-bo moja wizja swiata jest
inna i to juz wystarczy-wg. Ciebie.

Prosba o 1% z podatku zostala wyslana na grupe o tematyce ZWIERZETA, zostal
skierowan do wlasciwej grupy osob-nikt nie skierowal tego do ogolu
spoleczenstwa-wiec mysle,ze swoj apel pownnienes skierowac w inne miejsce.

Poza tym organizacje zajmujace sie zwierzetami czesto, gesto, nie tylko pomagaj
samym zwierzetom ale rowniez pomagaja ICH opiekunom, jak zachodzi taka potrzeba.

Zwierzeta sa w sluzbie czlowiekowi-wiec czlowiek te powinien byc w sluzbie im-
czy to tak ciezko jest zrozumiec?
Pomagaja osobom niepelnosprawnym,hipterapia,dog oterapia,osoby niewidome,gluche,
uzywane sa w ratownictwie, odszukiwaniu narkotykow, bandziorow-trop itd.
Malo?









Odp w dużym skrócie brzmi: bo jest nas za dużo.
> Gdyby zrealizowac się z ta jasna stroną duszy było troche trudniej, np. nie
> wystarczyłoby wysłac pieniędzy dla kota – świat byłby duzo lepszy.
> Pytam ludzi pomagających kotom, czy byli kiedys w hospicjum, czytali
dzieciakom
>
> w Laskach, odwiedzili Konstancin etc W olbrzymiej większości przypadków –
> nie
> byli
> Pójście na łatwiznę, zatracenie solidarności z własnym gatunkiem.. brzydzę
sie
> tym

[paluszek11]

Na dzień 24 stycznia 2005 w KRS zarejestrowanych zostało 2454 organizacji
pożytku publicznego.
opp.ms.gov.pl
To tak dla dokładności.

A na marginesie - ja swoje pieniążki przeznaczę dla schroniska dla zwierząt z
miejscowości, z której pochodzę.
Pozdrawiam,

[laskar1]

I wszystkim mozna zaofiarowac ten 1%??
No, proszę - nie wiedziałem. Myslałem że ta cyfra jest dużo mniejsza. Dziękuje
za informację.
Ja swój 1% chyba przeznaczę na wsparcie edukacji dzieci z małych miejscowości.
Niech dzieciaki sie uczą, coby wszystkie poszły w świat - albo wyedukowane
zostały u siebie - tak żeby nie musiały zbierac puszek po poboczach dróg. Po
3,80 za kilogram. W śniegu ciężko znależć, ale co zrobić jak mama wysyła.
Pozdrawiam również serdecznie

[paluszek11]

Wszystkim organizacjom, które mają status organizacji pożytku publicznego
(czyli są zarejestrowane jako takie w Krajowym rejestrze sądowym) - wykaz
oficjalny, na stronie do której linkę wstawiłam wyżej.
Bez względu na to, czy ktoś wydaje na dzieci, kobiety w ciąży, koty, psy, czy
jakiekolwiek inne organizacje - moim zdaniem trzeba tę możliwość wykorzystać.
I rozpowszechnić, bo nie wszyscy jeszcze o tym wiedzą, a jest to bardzo prosta
sprawa.

[jul-kot]

Witam!
Nie mam zamiaru brać udziału w tej sympatycznej dyskusji, nie namawiam też
nikogo do przeznaczania tego jednego procenta na to, czy na tamto, zwracam
tylko uwagę, że istnieje taka możliwość.

Status organizacji pożytku publicznego jest nadawany przez Sąd, po rozważeniu,
czy dana organizacja spełnia wymogi czyli czy ten pożytek publiczny realizuje.
Jednym słowem ten status nie jest nadawany byle komu. Tylko na organizacje
posiadające ten status można dokonywać odpisu, od każdego podatnika
indywidualnie zależy, na co zechce przeznaczyć te pieniądze, które zresztą nie
są duże, ma do tego prawo.

Można dyskutować czy pomoc zwierzętom jest celowa, ale nikomu nic do tego, czy
ja chcę pomóc, czy nie. Ja nie pytam kogoś, dlaczego zamiast pisać bzdury tutaj
na forum nie weźmie się do jakiejś społecznie pożytecznej roboty, np. do
przeprowadzania dzieci przez jezdnię, odgarniania śniegu, albo zbierania
śmieci, których jest pod dostatkiem. Nie pytam, jakie sumy przeznacza na
alkohol czy inne zabawy.
To jest jego prywatna sprawa, co najwyżej daje świadectwo o sobie, tym co pisze.
Pozdrawiam, Juliusz.

W pełni przyznaję rację Panu Juliuszowi

[comma]

i dziękuję za informację, którą zapoczątkował wątek.

[laskar1]

„Ja nie mam zamiaru brać udziału w rozmowie, ale..” – i tu następuje strona
maszynopisu. No cóż...|Ja nigdy Pana nie rozumiałem, Panie Jul – kot. W
tematach nie związanych z kotem, albo z kotem związanych tylko pośrednio – ma
Pan wyjątkowo mało do powiedzenia. Paradne. Do tego jak sięgnę pamięcią, to
zawsze udawało mi się przeczytać jakiś zawoalowany epitet, czy doświadczyć
drobnych złośliwości. Taaaaaaaaaak....
Daję jednostronnie przyjacielską radę: jak Pan nie ma zamiaru brać udziału w
rozmowie, to niech Pan po prostu nie wpisuje posta – zaręczam, że to najlepsza
metoda. Jeśli jednak nie jest Pan do końca przekonany, czy forum pt „Zwierzęta”
miejscami tak naprawdę o zwierzętach jest, to śmiało - proszę nam tu pomóc
nawracać zagubione owieczki. Że wspomnę jedynie grono pań miesiącami
deliberujących o manicure dla swoich cocker spanieli deprawujące nieletnich
spaczonym podejściem do żywych stworzeń, czy też wątek „Spółdzielnia z
Elbląskiej koty morduje!!!!!”, na poważnie: kota wyrzuconego z 7 pietra, mniej
poważnie: kotki bonsai i Wenus Barbarę; innymi słowy: ranking żwirków
zbrylających – w dobie kataklizmów na naszej planecie..
Jeśli chodzi o wielkie słowa i marnotrawienie szlachetności ludzi na rzeczy
śmieszne, powiedziane tu już było nie raz wiele – nie ma sensu kotłować się po
raz n-ty. Pamięta Pan mam nadzieję KOT-a i te dzieci na siódmym piętrze –
filozofię prostą, acz skuteczną. Jestem pewien, że zostało w łaskawej pamięci.
Koniec końców nie namawiam do wypowiadania się na tematy inne niż kot, bo to
zwierzę Panu z racji zdaje się profesji - horyzont przesłania. Proszę tylko
łaskawie nie nazywać sensownych rzeczy które piszą tu panie (wiu na ten
przykład) bzdurami oraz raczy nie zgadywać, ile ja wydaję na gorzałę, bo to
moja prywatna sprawa i Panu nie powiem. Może nie piję alkoholu..? Podobnie nie
pytam ile Pan wydaje na swojego Mruczka, mówię tylko że miejscami jest to
zabawne – jeśli przekracza granicę perwersji, alarmuję. Ważne jest co robimy
poza tym, co robimy więcej. W moim przypadku jest O.K., czuje się tu – uwagar4t
trudne słowo – spełniony. Niech Pan nie próbuje zgadywać, bo będzie Panu
przykro, że Pan nie ocenił mnie właściwie. Zostałem nazwany kiedyś „byle kim” i
już tłumaczyłem, że jest Pan w błędzie – co zostało o ile pamiętam przyjęte do
wiadomości. Jestem zdania, że jeśli ktoś doszedł w życiu do takiego stanu że
może stanąć przed lustrem i powiedzieć „jestem szczęśliwy”, powinien wyjrzeć
zza kota. Do czego i Pana gorąco namawiam.
Powyższe to również skromny apel do tych wszystkich, którzy maja ochotę
powiedzieć: „Pocałujta w d.... wójta. Co ci do tego kolego (oho, rym!) co ja
robię i na co wydaje moje pieniądze. Żyję spokojnie we własnej szufladzie z
kotem oraz papugą, nikogo w życiu nie skrzywdziłem” Ano nic, nic mi do tego.

Podsumowaniem naszej nie zaczętej rozmowy niech będzie moje głębokie
przekonanie, że wśród uczestników forum po lekturze powyższych wątków z
pewnością znajdą się osoby, które dokładniej przemyślą decyzje o przeznaczeniu
swojego 1%.

[albert.flasz]

Wniosek jest następujący: niech każdy przekaże te trzysta kilkadziesiąt złotych
na co chce a jeśli nie wie na co - niech zagra w "marynarza" i niech się nie
przejmuje zdaniem innych. "Inni" bowiem, zawsze mają zdanie odmienne i nic się
na to nie poradzi. Zawsze lepiej dofinansować coś konkretnego, niż - za
przeproszeniem - wsadzić tę kwotę w tyłek Państwu!:)
pzdr

[miss_dronio]

No własnie:) W 100% popieram Alberta:)
Pragnę również przylączyc sie do wypowiedzi Commy. Kultura osobista i klasa Jul-
kota jest budująca:))

[m.pw]

Cytuje: "Najprawdopodobniej decyzja w sprawie przyznania OPP
> zostanie wydana na początku przyszłego tygodnia..."

jest takie przyslowi: nie chwal dnia przed zachodem slonca...
Sam fakt zlozenia wniosku do sadu nie jest rownoznaczny z przyznaniem statusu
OPP. Biorac pod uwage fakt ze sady wszelakie sa oblozone praca, sprawa moze sie
przesunac i co wtedy. Pracownicy ryczaltowi np rozliczaja sie z fiskusem do 31
stycznia, czyli do poczatku przyszlego tygodnia.
Raczej wypadalo poczekac na decyzje KRS niz przed czasem wywolywac taka
dyskusje, ktorej ofiarami beda i koty, i babcie karmicielki

[weatherwax]

Dzięki za info.

Co do niektórych "spełnionych", rozumiem, że miarą spełnienia jest dostrzeganie
strony maszynopisu w oku bliźniego, a nie zauważanie 10 stron w w swoim własnym.

Utożsamiając się ze swoim gatunkiem mogę wszak przeznaczyć MOJĄ kasę nie na
jakies hospicja i domy małych ludzi, lecz na resocjalizację więźniów osadzonych
długoterminowo, czyż nie? To tez mój gatunek. Zależy od stopnia utożsamiania
się.

Pozdrawiam potrafiących dostrzec człowieczeństwo w innym niż własny gatunku.

[jul-kot]

Witam!
Rzeczywiście, Droga Pani M, ryczałtowcy, którzy chcą odpisać ten procent
powinni wybrać organizację, która status OPP już posiada. Przykro mi, że sprawa
OPP Azylu załatwiana jest tak późno, ale nie ode mnie to zależy. Moja wypowiedź
miała na celu poinformowanie zainteresowanych pomocą dla Azylu, że może warto
poczekać, aż Azyl status ten otrzyma. Termin składania rozliczenia rocznego dla
pozostałych podatników upływa z końcem kwietnia, a więc jest jeszcze sporo
czasu. Część osób zresztą nie otrzymała jeszcze PIT-ów z zakładów pracy, więc i
tak natychmiast rozliczyć się nie może.
Dziwi mnie tylko ton Pani wypowiedzi, zna Pani trudną sytuację Azylu lepiej ode
mnie.

Wyjaśnienia wymaga jeszcze jedna sprawa: kwota odliczenia. Ten jeden procent
liczy się od podatku należnego, czyli podatku zmniejszonego o odliczenia, np.
z tytułu wydatków mieszkaniowych, obliczonego od dochodu po odliczeniach, np.
składki na ubezpieczenie społeczne. Podatek należny wykazuje się w rubryce 122
arkusza PIT, a zmniejszony o ten jego jeden procent (rubryka 123} w rubryce
124.
Ten jeden procent PODATKU przy niezbyt wysokich dochodach to będzie nie 300 zł,
jak podał Albert, tylko powiedzmy 30.
I o to jest cała ta przepychanka? Wstyd!

Nie miałem zamiaru wywoływać jakiejkolwiek dyskusji, zwłaszcza tak luźno
związanej z tematem, jak ta, która powstała. Nie miałem też zamiaru w niej
uczestniczyć.
Czego się jednak nie robi dla starych znajomych!

Pamiętam Pana, Panie Laskarl, a jakże. Tylko żeś się Pan wtedy jakoś inaczej
nazywał. A gdybym nawet nie pamiętał, zawsze mogę poszukać Pana na dysku. Jak
ten czas leci ...
Pan się wtedy nazywałeś nie pamiętam jak, i doradzałeś mi między innymi
dokonania samosądu nad kilkuletnimi dziećmi, podejrzanymi o wyrzucenie kota
przez okno. Podejrzanymi, bo ja sam tego nie widziałem.
Miałem je zbić, skopać, zabić, nie wiem właściwie co, bo nie zdradziłeś mi Pan
do końca, jakie metody stosujesz wobec swoich sąsiadów, żeby się Pana bali. To
jest przykład świadectwa, o którym wspomniałem wcześniej.

Nie zajmuję się profesjonalnie kotami, gdybyś się Pan dowiedział, jaki jest mój
zawód, to byś się Pan pewnie mocno zdziwił. Robię to wyłącznie dla przyjemności
i nie muszę się z tego nikomu tłumaczyć.
A właśnie, ja też noszę papu. Może ten Miły Pan, o którym Pan wspomniałeś
zechce przy okazji i mnie posmarować? Łatwo mnie rozpozna, nie jestem staruszką.

p.s.
Nie nazwałem wtedy Pana „byle kim”, napisałem tylko ogólnie, o ile dobrze
pamiętam, że na forum byle kto może napisać, co chce. Nie wiem, może jesteś Pan
Kimś Ważnym, np. kimś, kto nie może znaleźć posłuchu we własnej społeczności i
próbuje naprawić świat na tym forum. Tylko dlaczego na tym, tyle ich jest ...
Pozdrawiam, Juliusz.

[albert.flasz]

Widzę, że się nie dogadaliśmy, chodzi o inny podatek:
www.mofnet.gov.pl/dokument.php?dzial=323&id=27943&PHPSESSID=5a1c9ced14f7bdd563cb4407f4b0164b

[jul-kot]

Witam!
Oczywiście, chodzi o zupełnie inny podatek. Darowizna, którą Pan bierze pod
uwagę, z limitem rocznym 350 zł jest odliczana od dochodu, przez co zmniejsza
podstawę opodatkowania, ale nie będzie zwrócona ofiarodawcy - po prostu on
tylko nie zapłaci od tego podatku.

Odpis jednego procenta, o którym ja piszę, nie obciąża naszej kieszeni,
pomijając koszt opłaty za przekaz pocztowy czy bankowy, który jest dowodem
wpłaty, na nim musi być zaznaczone, że to na OPP.
Jest obliczana jako jeden procent podatku należnego, po wszystkich
odliczeniach, między innymi składki na ubezpieczenie zdrowotne, która stanowi
jego znaczną część, a o której ja zapomniałem poprzednio napisać.

Informacja o tym odpisie jest zamieszczona między innymi na dole strony, którą
Pan cytuje.

Ten jeden procent możemy przeznaczyć na pomoc dowolnej organizacji posiadającej
status OPP. Odpisujemy go po wyliczeniu podatku należnego, przez co albo o tyle
zmniejszamy nasz podatek do zapłacenia i po prostu płacimy Fiskusowi o tyle
mniej, albo jeśli mamy nadpłatę podatku, czekamy na zwrot.
W pierwszym przypadku od razu nam się zwraca, co więcej, opłaca się nam
odwlekać termin złożenia formularza i wpłaty naszego podatku.
W drugim przypadku zwrot tego jednego procenta dostaniemy przy zwrocie nadpłaty
podatku, wtedy opłaca się nam szybko rozliczyć PIT, bo szybciej dostaniemy
zwrot.
Tak to wygląda.
Pozdrawiam, Juliusz.

[m.pw]

Witam, rzeczywiscie wiem o sytuacji azylu i wiem ze jest tragiczna. Jednak
sposób podania przez pana informacji spowodowal lawine listów, podobnie bylo
przed rokiem. Jest jeszcze troche czasu do terminu rozliczenia, wiec jesli
rejestracja ma byc w tym tygodniu to warto bylo poczekac. Moim zdaniem nalezy
pisac o rzeczach dokonanych nie o tych które beda.

[el_gato_con_botas]

nie do konca rozumiem dlaczego ta dyskusja tak wyglada...
ok: mozna uznac, ze najwazniejsi sa ludzie i starac sie pomagac im ze wszystkich
sil; mozna pomagac nie ze wszystkich sil, ale pomagac tylko im; mozna pomagac i
im i zwierzetom, mozna tez pomagac tylko i wylacznie zwierzakom...
dopoki rozmawiamy o pomaganiu nie ma chyba problemu - gorzej by bylo, gdyby
dyskusja polegala na tym komu nalezy zaszkodzic;
pomagalem i pomagam ludziom w ramach rozmaitych akcji (i swego czasu
wolontariatow), pomagalem i pomagam zwierzetom (kiedys w ramach np. canisu,
pozniej roznie), ale jakos zabawa w wartosciowanie mnie nigdy nie pociagala:
czlowiek wazniejszy od zwierzecia, albo na odwrot; a nad tym wszystkim jeszcze
teoria Gai zrownujaca oba przedmioty dyskusji...albo i podmioty
;-)
no nic, to, co chce powiedziec, to podziekowanie dla jul.kota za informacje,
ktorana pewno rozwaze przy rozliczeniu; nie mam pojecia komu 'oddam' czesc
swoich podatkow, ale, jako, ze schronisko znam z pierwszej reki, to nalezy do
tych, ktore biore pod uwage;
szanuje poglady wszystkich dyskutantow, ale nie widze powodow, zeby az tak sie
unosic
pzdr

[laskar1]

To ja już nie wiem, miły Panie Juliusz. Pomnę, jako kiedyś mi przyszło czytać w
kontekście zapchlonych klatek schodowych w blokach, gdzie szczególnie latem
nada przemykac chyłkiem (opłotkami, byle nie koło piwnic), bo zapchlić się
można niemożebnie, jak to żeśmy rozmawiali o pogłowiu kota bezpańskiego. Pan
wyartykułował, że problem jest sercu Pana drogi, bowiem usłyszałem – cytuję z
pamięci: „łapię i sterylizuję koty bezdomne”. Łaskawco.. Skoro WETERYNIARZ z
Pana nie jest, to jak Pan to robi do jasnej Anieli5..??? Domowym sposobem??
Weterynarz amator?? Marnujesz się Pan, Panie Juliusz na te koty i tyle.
Ja staram się zrozumiec ludzi używających takich sformułowań jak „jakies tam
hospicja”, „mali ludzie”. Może to jest tak że natura przygotowała nas do
posiadania potomstwa. I sa ludzie, którzy tego potomstwa, takich „małych ludzi”
z różnych przyczyn nie mają. Uczuciem bliźniaczym obdarzają więc np kota albo
jeża. Jeśli teraz ktos robi krzywdę kotu, albo jeżu - jerzowi, jerzemu, psia
krew wszystko jedno: to rani istote – przepraszam za wyrażenie, z trudnością
przechodzi mi przez gardło – mi najdroższą. I świat mu kotem stoi. Nie piję tu
oczywiście do Pana
Pani Maria jest zła ogólnie, jest zła na mnie za to co piszę; odbiło sie na
Panu. Trudno. Do tego stopnia, że oferując się kiedyś z transportem bambetlii
do czy z Konstancina, dostałem kosza. Malucha nie umiem naprawić, jeśli bedzie
jakaś wyjątkowa sytuacja i armia kotów do przewiezienia do weta na transfuzje
krwi albo przeszczep nerki – polecam się.
Pani Aniela napisała jakąs taka epistołę, do której potrzebuję tłumacza – nic
nie rozumiem. Może jutro w pracy przy poranku ogarnę

PS Nie namawiałem Pana do bicia dzieci. Mówił Pan o wyrostkach – dla mnie
różnica jest ogromna. Miałem pretensje o to, że ratował Pan kota, nie zrobiwszy
nic z tymi, którzy go wyrzucili. Dzieciom mozna jeszcze tłumaczyć, straszyć,
rozmawiać tygodniami – 15 latka trzeba już wziąc pod fleki. Jedynie skuteczna
metoda
Dobranoc Państwu

do Laskara1

[m.pw]

cyt.: "Pani Maria jest zła ogólnie, jest zła na mnie za to co piszę; odbiło sie
na Panu. Trudno. Do tego stopnia, że oferując się kiedyś z transportem
bambetlii
do czy z Konstancina, dostałem kosza. Malucha nie umiem naprawić, jeśli bedzie
jakaś wyjątkowa sytuacja i armia kotów do przewiezienia do weta na transfuzje
krwi albo przeszczep nerki – polecam się"

Nie mam sily tego wszystkiego co w watku sie ukazalo czytac, bo oszczedzanm
oczy, napiz o co chodzi, nie pamietam zebym pogonila kogos kto chcial cos
pzrewiezc do czy z konstancina, a to naprawde bylam ja? Poniewaz nie ma sensu
ciagnac tej sprawy na forum, prosze o maila. [e-mail] . prosze mi
przypomniec. mysle ze to jakies nieporozumienie. Jesli tak bylo przeprazszam. M.

[jul-kot]

Witam!
do m.pw:
Droga Pani Mario!
Informację o mającej w najbliższym czasie nastąpić decyzji o przyznaniu OPP
podałem na wyraźne życzenie pani Ireny i do niej może Pani mieć o to pretensje.
Pani Irena zna treść moich i nie tylko moich wystąpień w jej sprawach.
Nawiasem mówiąc, nie uważam, aby ta informacja była przedwczesna. Chodziło o
poinfomowanie osób, które chciałyby pomóc Azylowi, aby zechciały jeszcze trochę
poczekać.

do Pana L:
Myślę, że nie jest Pan aż tak naiwny, żeby uważać, że sam sterylizuję swoje
koty. Mam do tego lekarzy, którym mogę zaufać.
A do flekowania dzieci Pan namawiał! No i nareszcie wiem, jaką metodę Pan
poleca! Na wyraźne życzenie mogę odszukać odnośny fragment na moim dysku, to
były dzieci, a nie 15-letnie wyrostki.
Pozdrawiam, Juliusz.

[laskar1]

Nie no, bądźmy poważni – z pewnością nie namawiałem do flekowania dzieci..
Proszę o pomoc w odszukaniu wątku. Próbowałem dobry kwadrans znaleźć go
wpisując w wyszukiwarce gazetowej Jul-kot, ale niestety. Nie mam czasu teraz
dłużej szperać. Znalazłem tylko serie problemów, wśród których
najistotniejszymi jawią mi się „Spuchnięta pupa kota. Co robić??” oraz „Co
czynić, aby kot nie wyjadał rybek z akwarium”.
Ja rozumiem, że to weterynaryjne zacięcie to jest w takim razie Pana hobby. Cos
mi tu jednak krótko mówiąc nie gra, ponieważ zapamiętałem sprzed lat
frazę „łapię i sterylizuję koty bezpańskie” w kontekście czynności stale
rozłożonej w czasie. Gdyby Pan napisał: „Zdarza mi się czasem łapać i
sterylizować koty bezdomne” albo „Zwykłem czasem wychodzic w szybkim obuwiu
sportowym...” lub „Jak co niedziela rano..” ewentualnie: „Jak zwykle po
śniadaniu wyruszyłem z siatką na motyle..” etc. - to owszem, wziąłbym Pana za
hobbystę. Takie hobby: sterylizacja kotów. Uhm.. Skoro jednak Pan napisał coś w
deseń czynności regularnie odbywającej się, więc, prawda, uznałem - że jest Pan
weterynarzem. Za co uprzejmie przepraszam.
Czekam niecierpliwie na obiecaną pomoc
Z ukłonami

[laskar1]

No tak.. Nie ma Pana., Panie Jul-kot. Pewnie oddaje się Pan swojemu hobby. Cóż.
A ja po trudach i zabiegach godnych lepszej sprawy znalazłem stosowne
fragmenty. Pamięć jest zawodna, nie mam oczywiście pretensji; mam natomiast żal
że w ogóle powstała u Pana taka myśl: przypuszczenie, iż mogłem namawiać do kar
cielesnych dla małoletnich brzdąców. Wycinam tylko fragment, pozdrawiam.

PS Jestem winny przeprosiny: napisałem że w temacie innym niz kot ma Pan
niewiele do powiedzenia, a to nieprawda. Jak czytam, jest Pan ekspertem od
spraw rozliczen z fiskusem, podatkowych etc. Szczerze podziwiam i uprzejmie
przepraszam.

„Ten Pana język.. Co jednak zwyrodnialcy na to? Przecie o nich gadamy??? Ci
Pana zwyrodnialcy z pewnością nie mówili wyrzucając kota przez okno: "płyń po
morzach i oceanach, niech Ci ziemia lekką będzie..", tylko powiedzieli coś w
deseń: "i ch..! poleciał!!" oraz chichotali. Jak Pan nie będzie mówił ich
językiem i rozumował w niszy nastolatka ogolonego na pałę z psem rzeźnickim na
smyczy, to Panu zostanie rola naprawiania tego, co już się stało. Trzeba
próbować zapobiegać i wychować, w miarę jak sił i konceptu. I odwagi, żeby
stanąć twarzą w pysk z takim nastolatkiem, i powiedzieć: ku.. dość.

Pan w ogóle kojarzy mi się z dystyngowanym angielskim gentleman-em, spokojnym,
opanowanym, flegmatycznym, z dobrym sercem. Kapcie, gazeta, człap.., człap..
Pan chyba nawet herbatę pije z typową angielską flegmą? Siła spokoju, i często -
siła argumentów nie podlegających dyskusji, a szkoda.

Dlaczego o tym piszę? Ano dlatego, że przez swoje cechy charakterologiczne
(tfu..! co za zwrot..) nie ma Pan szans na stosowanie terapii nazwanej tu
naprędce: Kompleksowe Otrzeźwienie Terapeutyczne, w skrócie KOT, Panie kot.
Otóż jest to terapia, którą powinien Pan zastosować wobec tych
siedmiopiętrowców. Złoty środek, recepta, panaceum, pacaneum - droga do
szczęścia dla wszystkich..! […]
Napisałem, że nie wiem dlaczego ludzie krzywdzą zwierzęta, ale chyba po części
się domyślam. W dużej części przypadków robi to młodzież i podrostki. Dlaczego?
Rzecz sprowadza się moim zdaniem do wywalczenia sobie lepszej pozycji w
stadzie. Powiedzmy, że normy moralne nie istnieją - ok - ale to nie jest
odpowiedź na pytanie: dlaczego?, tylko wstęp do charakterystyki
charakterologicznej (tfu..!); opis, nie przyczyna. Potrafię wyobrazić sobie
grupę tzw zwyrodnialców, w której normy moralne nie istnieją nie zabijającej
kotów. Robi Pan proste błędy logiczne, środek do poszukiwania odpowiedzi (l.m.)
nie jest odpowiedzią. Niech Pan weźmie grupkę tych Pana siedmiopiętrowców dzień
po zdarzeniu. Spotykają się między blokami w szerszym gronie i Marcysia lat 15
mówi do koleżanek: "Nie uwierzycie, ku.., ale ten poje..y Kacperek wyrzucił
wczoraj kota przez okno z siódmego piętra..!" Panny reagują różnie, złością,
piskiem, szturchają Kacperka, mówią że "jest poje..y", ale koniec końców
Kacperek wybija się na indywidualność w grupie, daje dowody swojego twardego (w
pojęciu tych dzieciaków) charakteru, staje się koniec końców kimś, kogo inni
się BOJĄ. Bo jeżeli zdolny jest do czegoś takiego, to ten nasz Kacperek - czego
jeszcze może dokonać? Kacperek stoi w grupie i się uśmiecha, ewentualnie
chichocze. Jest znacznie wyżej w hierarchii stada, niż był.

To tak trochę jak w środowisku normalnych ludzi, tylko warsztat argumentów
inny - nie tak ubogi, straszny i prymitywny - na zasadzie jak największego
szoku. Słyszał Pan pewnie często rozmowy starszych Pań? "A moja córka to jest
stewardesą.." "A moja córka zna angielski i hiszpański.." " A moja to...." -
licytacja Panie kot, konkurencja w przyrodzie. Jedni chcą być lepsi od drugich,
mamy to zakodowane. Przecież łyse pały w dresach z bulikami i pitbulami nie
bedą ustalać hierarchii w stadzie licytując się, kto ile zna języków i w jakim
stopniu posiadł ich znajomość.. Na Boga.. W dzisiejszych czasach, kiedy idzie
Pan na film do kina od lat 15-stu i zastanawia się dlaczego panna z odciętą
połową czaszki mówi do kamery - trudno zrozumieć tych tzw. zwyrodnialców.
Rodzice tu nic nie pomogą, bo podwórko wzięło nad nimi górę, albo "starzy" są
np menelami. Dzieci licytują się Panie kot kto ile na raz wziął niebiesko -
żółtych tabletek i co zrobił z kotem.

Powinien Pan im zastosować KOT-a, Panie kot. Przemówić argumentami które
zrozumieją i JEDYNYMI, jakie do nich miałyby szansę trafić.
[…] Kuracja wstrząsowa na poziomie instynktu, hormonalna terapia zastępcza,
Panie kot. Dlaczego nie zastosował Pan KOT-a tym siedmiopiętrowcom?? Rodzice??
Po co? Rodzice często są gorsi od swoich pociech, ale na szczęście walczą w
innych stadach i w inny sposób. I tez rządzi nimi strach. Dlaczego Pan ich nie
zidentyfikował i nie wziął pod fleki, nie wytarmosił ich po ryjach i nie
przewiesił przez parapet 7 pietra z pytaniem co czuł kot? Kompleksowe
Otrzeźwienie Terapeutyczne jest tak skuteczne, że nawet Pan nie przypuszcza jak
bardzo. Trzepanie po ryjach i pranie po mordach, Panie kot kochany.. U mnie na
osiedlu paru młodzieńców kłania mi się tak nisko, że szoruje kichawami po
chodnikach. Jestem gotowy zrobić KOT-a każdemu, kto jeszcze jest do uratowania,
albo nadaje się do zresocjalizowania - i samochód mam cały, nie porysowany i ze
wszystkimi kołpakami.
KOT, Panie kot - jest skuteczny. […]””

[jul-kot]

Witam!
No i widzi Pan, narobił się Pan, Panie Laskar ... A trzeba było szukać pod
swoim podpisem, bo moich wypowiedzi jest sporo. Co więcej, pisałem wtedy jako
kot, a nie jul-kot , zmiana mojego nicka wynikła z konieczności logowania się,
gdy powstało forum Weterynaria.
Moim zdaniem powinien Pan gromadzić i katalogować swoje złote myśli, byłoby
Panu łatwiej cytować.
Wracając do Pańskiego tematu, przyznaję, że rzeczywiście nie były to całkiem
małe dzieci, ale jednak dzieci. I to, że za rękę ich jednak nie złapałem.
Tak czy inaczej, nie będę tu cytował sam siebie, chodzi mi o zasadę.
Nie uznaję propagowanej przez Pana wychowawczej metody flekowania. Jak Pan
myśli, co bym zrobił, gdyby wyflekował Pan moje dziecko? Ano poszukałbym Pana,
gdybym miał większe fleki niż Pan. Gdybym miał mniejsze, to nie wiem, nie byłem
nigdy w podobnej sytuacji.
Pan chce propagować i utrwalać specyficzny system wartości, właściwy dla psiego
lub wilczego stada, gdzie liczą się zęby i pazury, system działający na
zasadzie ja flekuję albo mnie flekują, czyli silniejszy ma rację.
Dzieci wychowuje dom rodzinny lub ulica, ten system wartości tamte dzieci już
znały, pańskie flekowanie by im nie pomogło, jak tam pisałem, podrosły i mają
już za sobą pierwsze wyroki.

A w ogóle, to nie wierzę Panu, Panie Laskar. Może ma Pan całkiem małe fleczki i
tylko podpuszcza tutaj innych? Tak Pan walczył o ten jeden procent, nie wiadomo
dla kogo, a chce Pan wozić do Azylu jakieś bezwartościowe bambetle, płacąc za
taki kurs więcej, niż ten odpis wynosi. Na temat gorzały też się Pan
wypowiedział niejasno. Czemu mi więc Pan tego MOJEGO odpisu żałuje?
Ma pan jakieś zadawnione żale do Pani Marii, a kopie Pan dołki pod Bogu ducha
winną Panią Ireną i pod jej kotami, chociaż to zgoła inna osoba. Miłego Pana
smarującego staruszkę nie chciał Pan już flekować, może miał za duże fleki? Ma
Pan pretensje do staruszek karmiących koty, że nie są miłe i uprzejme dla
otoczenia. Chyba Pan wie dlaczego? Bo są prześladowane, wyzywane, popychane i
smarowane, chociaż nikomu nic złego nie robią. To ludzie tak traktują ludzi, a
gdzie Pańska teoria KOT-a?
Nie można traktować Pana poważnie ...

p.s.
Nie było mnie, bo ja też czasem muszę pracować. I dziękuję za uznanie, ale
ekonomistą też z zawodu nie jestem.
Nie zgadł Pan.
Pozdrawiam, Juliusz.

[...]

[szamaniasty]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

...

[laskar1]

Ja Pana teraz Panie kot rzucam przez biodro, chwytem zapaśniczym kładę na
łopatki, bo po pierwsze: zdenerwował mnie Pan; po wtóre – podkłada się Pan z
tymi swoimi zawiłościami postrzegania świata jak mało kto. Nie rozumiem
dlaczego Pan struga blondynke, skoro zadałem sobie tyle trudu i wkleiłem czarno
na białym: przecież widać, że nie mówię o dzieciach określając w ten sposób
kilkuletnie brzdące.. Mało tego: podpowiadam delikatnie jak należy się
zachować, rozliczając sam siebie i pisząc wołami : pardon Panie kot, zna się
Pan również na pitach. A Pan mi tłumaczy, że 15-letni dewiant zdolny wyrzucić
zwierze z 7 piętra to też dziecko.. Jeśli zdarzyłaby się taka sytuacja, że
nagle mój kilkunastoletni syn przychodzi do domu z obitym obliczem, nastraszony
nie na żarty przez jakiegoś obcego człowieka i okazuje się, że – to jakaś
totalna abstrakcja, nigdy to się nie zdarzy, ale niech tam - przyczyną
rzeczonego obicia jest fakt wyrzucenia kota przez okno z 7 piętra, to wie Pan
co ja robię Panie kot? Ja pędzę do tego obcego człowieka z gratulacjami i
podziękowaniem, że jeszcze próbuje ratować młodziana. I mówię: „Chwała Panu za
to, bo ja sobie nie radzę z pociechą” Serio! Serio serio. Ja jestem oczywiście
menelem, walącym te Pana gorzałę od rana do wieczora , trzeźwiejącym tylko
wieczorem na M jak miłość, a rano na Adama Słodowego „Zrób to sam – odcinek:
Mały sterylizator”. Muszę być menelem, bo inaczej cała sytuacja nie mogłaby się
wydarzyć. „Mają pierwsze wyroki za soba” – jak strasznie to dla nas brzmi,
prawda? Może maja pierwsze wyroki, bo Pan w odpowiednim czasie nic nie zrobił

Jeśli chodzi o flekowanie wysmarowanej babci, to proszę tu na mnie specjalnie
nie liczyć. Rysowałem tylko, i w tych rysunkach trzymam stronę tego okropnego
gentleman-a, wszyscy znają szczegóły tej sprawy. Jeśli chodzi o flekowanie to
nie jestem jakimś specjalnym orłem, ale nie robię żółwia tak jak Pan. Żal mi że
nie mam czasu tu się dalej z Panem pieścić w tańcu, żegnam chwilowo

[jul-kot]

Witam!
No i widzi Pan, Panie Laskar, uporczywie weksluje Pan od tematu mojego wątku do
tematu własnego, który Pan sobie sam na poczekaniu wynalazł, ale niech tam ...
Przez sieć to Pan mnie może rzucać, tak samo, jak tych degeneratów, a ja wiem,
i Pan wie, bo czytał Pan pewnie znowu tamten wątek, że rodzice tamtych nie
zachowaliby się i nie zachowali tak jak Pan by sobie życzył. To też byli
menele. Jeszcze raz powtarzam, nie miałem żadnego dowodu na któregoś z nich.
Próba oddziaływania poprzez rodziców skończyła się tym, że mój syn został w
szkole oskarżony przez mamusię łobuza o ... znęcanie się nad zwierzętami.
A gdybym tak jak Pan tu radzi pobił tego łobuza? Ja chciałem i chcę dalej, żeby
moje dzieci miały ręce i nogi całe, zęby, oczy i nos na swoim miejscu, nie
mówiąc już o żebrach. Dla mnie jest to ważniejsze, niż wychowanie tamtego
menela i jego kolejne wyroki, ważniejsze nawet, niż tamten kot.
To tyle, Panie Laskar ...
A co do spraw osobistych, ja bynajmniej nie uważam Pana za menela. Nawet
podejrzewam wiecej, że tych fleków to Pan nie używa ... To Pan sam wcześniej
wspominał coś o gorzale, ja ogólnie pisałem jeszcze wcześniej o kulturalnym i
umiarkowanym spożywaniu alkoholu, do którego każdy ma prawo, i którego to
spożycia na terenie prywatnym nikt nie ma prawa kontrolować czy ograniczać.
Konkretnie chodziło mi o to, że jeśli ktoś ma ochotę wydawać na to swoje
pieniądze, to mu wolno, tak samo jak powinno mu być wolno wydać już nawet nie
swoje, a państwowe pieniądze, przeznaczone właśnie na to przez PRAWO, wydać je
tak, jak będzie uważał za właściwe, np. na pomoc bezdomnym zwierzętom.

No i tu dochodzimy do mojego tematu, Panie Laskar. Ja spokojnie informuję w
moim wątku, że takie prawo mamy, piszę jak to zrobić, żeby wykorzystać
właściwie te państwowe darowane nam pieniądze. Nie namawiam nachalnie, żeby to
było na Fundację, której pomagam, chociaż nie ukrywam, że byłoby mi przyjemnie,
gdyby jednak ...
A Pan tu wyjeżdżasz z hospicjami i kalekimi dziećmi. Skąd Pan wie, że ja
pomagam tylko zwierzętom? I dlaczego zwierzętom pomagać mi nie wolno? Nie
żyjemy na tej Ziemi sami, one też mają prawo tu żyć.
Władze Warszawy, np. to prawo uznają, bezdomne koty zostaną otoczone opieką, bo
są niezbędne do walki z gryzoniami, nie mówiąc już o tym, że jako zwierzęta
wolno żyjące w naszym otoczeniu i tak podlegają ochronie. Karmiciele dostają
już pomoc w postaci karmy, a tym, żeby mogli poruszać się bezpiecznie też
będzie trzeba się zająć. I to bynajmniej nie Pańską metodą.
Pozdrawiam, Juliusz.

[jul-kot]

Witam!
No i nie ma Pana, Panie Laskar ... Być może oddaje się Pan swojemu hobby
naprawiania świata poprzez flekowanie 15-letnich wyrostków, do których jest Pan
najwyraźniej uprzedzony. Mnie Pan już do tego flekowania namawiał półtora roku
temu, wtedy też pisał Pan o tych wyrostkach (15-letnich), ale tylko Pan. Ja
pisałem o dzieciach, a nie o wyrostkach, tak jak już mówiłem. Niewątpliwie
pamięć ludzka jest zawodna, miałem trochę więcej czasu i poszukałem, trwało to
krótko ... Wątek na temat „ dlaczego ludzie są tak okrutni?” no właśnie,
dlaczego ...
Może i Pan sobie pamięć odświeży, podaję link:

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=128&w=8719748&v=2&s=0
Nie wiem dokładnie, ile lat miały tamte dzieci, które wyrzuciły kota przez
okno, nawet ich nie widziałem. Ale chodziły pewnie do niższych klas szkoły
podstawowej, wiec chyba jeszcze 15 lat nie miały. Pan uważa, że 15-letnie
wyrostki już się do flekowania nadają. A jaka jest dolna granica, 14, 13, 12,
może 11 lat?
Tak jak pisałem, i wtedy i teraz , ja nie mam zamiaru stosować Pańskich metod
wobec dzieci, bez wzgledu na ich wiek.

No tak, znowu się rozpisałem, a miało być o czynś ważniejszym. Otóż chciałem
podać do wiadomości Pana, Panie Laskar, jak również Drogiej Pani Marii i
wszystkich zainteresowanych, że Sąd przyznał już status OPP Fundacji Św.
Franciszka prowadzącej koci Azyl w Konstancinie. W ciągu kilku najbliższych dni
zostanie dokonany wpis do systemu komputerowego Krajowego Rejestru Sądowego, o
czym również powiadomię.

Oczywiście nie musi Pan, Panie Laskar wpłacać swojego procenta na te biedne
koty. Organizacji posiadających status OPP jest już kilka tysiecy. Może Pan
sobie wybrać, podaję linki, albo wcale nie odpisywać, to jest Pańska prywatna
sprawa i prywatna decyzja, tak samo jak moja czy kogoś innego.

Wyszukiwarka:

opp.ms.gov.pl/
lub baza danych Stowarzyszenia Klon/Jawor:

bazy.ngo.pl/search/wyniki.asp?szukanie=opp
Gdzie oprócz wyszukiwania można przejrzeć całość. Znajdzie Pan tu i dzieci
niepełnosprawne, i chorych, ale i kluby sportowe, kluby abstynentów czy
ochotnicze straże pożarne. Zakres działalności PP jest duży i każdy może
znaleźć coś dla siebie.

A te moje koty ... Będą miały satysfakcję, że też są OPP, i moje 30 złotych, a
może się jeszcze ktoś dołoży ...
O wpisie do Rejestru powiadomię niezwłocznie, tak na wszelki wypadek.
Pozdrawiam, Juliusz.

[wave32]

Witaj Jul-kocie.
Dzięki za info.
Pzdr

P.S. Może założysz wątek o przyznaniu Azylowi statusu OPP tutaj:

forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=10264

[rene07]

Witam serdecznie!
Bardzo chętnie przekaże ten skromny 1% podatku,i będę namawiać do tego również
moich znajomych. Sama mam kotke wziętą własnie z azylu w Konstancinie i wiem
ze te pieniądze napewno się przydadzą. Jesli jest taka mozliwosc to chciałabym
prosic o przesłanie danych, które powinnam wpisac w picie na moj adres mailowy:
[e-mail]
Będę bardzo wdzięczna.
Pozdarwiam
Rene

[miss_dronio]

Hej Rene!
Poniżej link z instrukcjami jakto zrobić:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=24438&w=20393472&v=2&s=0
POZDRAWIAM!:)

[rene07]

Stokrotne dzięki!!!
Rene

WPIS OPP JUŻ JEST! ***********************

[jul-kot]

Witam!

WPIS JUŻ JEST!

podaję poniżej tekst z wyszukiwarki Ministerstwa Sprawiedliwości:

************************************
Lista podmiotów OPP spełniających kryteria
wg. stanu rejestru na dzień: 7-03-2005

liczba odnalezionych zapisów: 1

Lp Nr KRS Nazwa Województwo Powiat Gmina Miasto Data nadania cechy OPP

1 0000017257
FUNDACJA ŚW.FRANCISZKA "POMÓŻ ZWIERZĘTOM-NASZYM
MAŁYM BRACIOM"
MAZOWIECKIE PIASECZYŃSKI
KONSTANCIN-JEZIORNA KONSTANCIN-JEZIORNA 1-03-2005

POWRÓT
**********************************

Przygotowuję szczegółową instrukcję dotyczącą zasad odliczania 1% oraz
wypełniania PIT-u dla osób mniej zorientowanych. Postaram się dołączyć ją
jeszcze dzisiaj.
Pozdrawiam, Juliusz.

[jul-kot]

Witam!
Jak już pisałem, Koci Azyl pani Ireny w Konstancinie czyli Fundacja Św.
Franciszka ma przyznany status organizacji pożytku publicznego ( OPP ), który
umożliwia dokonanie odpisu 1% naszego podatku na rzecz Fundacji a kwota ta może
być odliczona od podatku przy rozliczaniu PIT-u.
Kwota tego odliczenia nie obciąża naszej kieszeni, pomijając koszt opłaty za
przekaz pocztowy czy bankowy. Obliczana jest jako 1% podatku należnego, po
wszystkich odliczeniach, między innymi składki na ubezpieczenie zdrowotne,
która stanowi jego znaczną część oraz innych odliczeniach, np. z tytułu
wydatków mieszkaniowych.
Ten jeden procent możemy przeznaczyć na pomoc dowolnej organizacji posiadającej
status OPP. Odliczamy go od podatku należnego, przez co albo o tyle zmniejszamy
nasz podatek do zapłacenia, albo, jeśli mamy nadpłatę podatku, czekamy na zwrot
powiększonej o tyle nadpłaty.

Więcej informacji na temat statusu OPP oraz odpisu tego 1% można znaleźć np. w
materiałach Stowarzyszenia Klon/Jawor, zajmującego się organizacjami
pozarządowymi i OPP:

ngo.pl/labeo/app/cms/x/89738
Informacje o organizacjach posiadających status OPP, których jest już kilka
tysięcy możemy uzyskać z baz danych w/w Stowarzyszenia lub lepiej poprzez
wyszukiwarkę OPP Ministerstwa Sprawiedliwości, która bazuje na danych Krajowego
Rejestru Sądowego:

opp.ms.gov.pl/


W praktyce dokonanie tego odpisu wygląda tak:
Po upewnieniu się, że organizacja, której chcemy przekazać część naszego
podatku posiada status OPP musimy dokonać obliczenia kwoty do przekazania.
Najpierw prawie do końca wypełniamy nasz PIT. W części „Obliczenia zobowiązania
podatkowego” wpisujemy obliczony podatek należny po wszystkich odliczeniach (
jest to pozycja 180 w PIT-36 lub pozycja 110 w PIT-37 ), od niego obliczamy 1%
i wpisujemy w rubrykę poniżej, zatytułowaną „Kwota zmniejszenia z tytułu wpłaty
na rzecz organizacji pożytku publicznego” ( obliczoną kwotę zaokrąglamy do
pełnych dziesiątek groszy w dół ).
W kolejną rubrykę wpisujemy różnicę ( podatek należny minus wyliczony 1% ) i to
jest nasz podatek do zapłacenia.
Od niego odejmujemy sumę pobranych zaliczek i otrzymujemy kwotę do dopłacenia
lub do zwrotu.
Wpłaty wyliczonej kwoty 1% na konto bankowe organizacji OPP musimy dokonać
przed datą złożenia zeznania podatkowego, nie później niż do 30 kwietnia. Na
dowodzie wpłaty powinno być co najmniej imię, nazwisko i adres wpłacającego
oraz nazwa organizacji OPP. Dowód wpłaty przechowujemy przez najbliższe pięć
lat do ewentualnej kontroli, nie dołączamy do PIT-u.

No i to byłoby wszystko. Oczywiście, jeśli ktoś chce, może wpłacić więcej, przy
niezbyt wysokich dochodach te kwoty są raczej drobne. Odliczyć w zeznaniu
podatkowym możemy jednak tylko wyliczoną kwotę 1%.
I jeszcze jedno: nie należy mylić odpisu 1% podatku z darowizną na rzecz
organizacji OPP.
W rozliczanym roku podatkowym mogliśmy również dokonać darowizny, do wysokości
limitu rocznego 350 zł. Podarowaną sumę można jednak tylko odliczyć od dochodu,
co oznacza, że nie płaci się od niej podatku, ale nie można jej odzyskać.

Dla osób które chcą przeznaczyć swój procent na pomoc Fundacji św. Franciszka
przypomnę jeszcze jej adres i numer konta:

Fundacja św. Franciszka „Pomóż zwierzętom – naszym małym braciom”
ul. Podgórska 2
05-520 Konstancin-Jeziorna
Konto: PBK S.A. Warszawa, Oddział Piaseczno, Filia Konstancin
38 10600076 00004048 30197758

Pozdrawiam, Juliusz.

[jul-kot]

Witam!
Mam nowinę, opłaty za przesłanie odpisu na rzecz OPP uległy zmniejszeniu
(podaję za Psim Aniołem, ale z witryny PP):

Nowa usługa Poczty Polskiej

Poczta Polska informuje, że z dniem 1 marca 2005 r. opłata za wpłaty na
rachunki bankowe na rzecz organizacji pożytku publicznego wynosić będzie 1 zł.

Dyrektor Generalny Poczty Polskiej Tadeusz Bartkowiak, realizując misję
społeczną przedsiębiorstwa, podjął decyzję o zmianie w dotychczasowym cenniku
opłat za usługi pocztowe, ustanawiając nową pozycję – wpłaty na rachunki
bankowe na rzecz organizacji pożytku publicznego.
Organizacje te wymienione są na liście Ministerstwa Sprawiedliwości RP.

Tak więc trochę mniej do tego dołożymy. Chyba, że już ktoś wpłacił, ale wtedy
możemy się pocieszać, że podobnie będzie i w latach następnych.
Pozdrawiam, Juliusz.