Na ironię zakrawa zaoferowana Argentynie publicznie przez Władimira
Putina pomoc finansowa. Prezydent Rosji, który we własnym,
skorumpowanym kraju, nie potrafi skutecznie zwalczać przyczyn
bezrobocia i rosnącej powszechnej biedy. W Argentynie 14 z 36
milionów mieszkańców jest bez szans na poprawę bytu materialnego;
żyje w skrajnej biedzie. Bezrobocie sięga 18 proc. i ciągle rośnie.
Gospodarka obciążona jest długiem 132 miliardów dolarów. Spłata jego
jest bardzo trudna. Wyjściem z tej sytuacji może jedynie wyprzedaż
majątku narodowego, pozbawiająca to państwo niezależności i
suwerenności. Podobna sytuacja jest w Paragwaju, Wenezueli, Peru,
Meksyku, wstrząśnietych falami strajków wymierzonych przeciwko
inwazji Międzynarodowego Funduszu Walutowego i Sorosa.
Argentyna była dla Leszka Balcerowicza, oczywiście pod nadzorem
Sorosa i Sachsa, poletkiem doświadczalnym, rodzajem praktyki, z
którego to doświadczenia wykorzystał precedens do niszczenia
polskiej gospodarki i finansów. Zanim jednak przystąpił do tej
działalności, władza PRL w 1988 r. wydała zgodę na powołanie i
działalność Fundacji Batorego i podjęła przygotowania do reformy
gospodarki i finansów państwa na żądanie Międzynarodowego Funduszu
Walutowego.
Na przybliżenie rzeczywistej roli MFW pozwala przypomnienie nazw
uniwersytetów, których absolwentów w charakterze specjalistów
zatrudnia Fundusz. Są to m.in.: Columbia, Yale i Princeton w New
Jersey. Specjalnym uznaniem cieszy się Harvard. Na tym uniwersytecie
utworzono tzw. Harvard Socialist Club (Harvardzki Klub Socjalistów)
kierowany przez słynnego specjalistę od socjaldemokratycznej
indoktrynacji - Feliksa Frankfurtera. Harvard kończył Jeffrey Sachs,
współpracujący z Sorosem i Balcerowiczem przy opracowaniu reformy
gospodarczej (czytaj: niszczycielskiej- przyp. L.W.) państwa
polskiego.
Kluczowe zadania przygotowują i wykonują dla MFW osoby z dyplomem
utworzonej w 1894 r. London School of Economics (Londyńskiej Szkoły
Ekonomii), w której wykładał również prof. Stanisław Gomułka -
doradca Leszka Balcerowicza. Szkoła ta uważana jest za kuźnię kadr
dla anglosaskich przedstawicieli masonerii w świecie pieniądza i
biznesu powiązanych z żydosocjaldemokracją i żydokomuną. Jednym z
dyrektorów tej uczelni był jeszcze niedawno zwolennik marksizmu -
Ralf Dahrendorf.
Obecny kierunek natarcia żydomasonerii z Londyńskiej Szkoły Ekonomii-
liberalnych wobec byłych elit komunistycznych i obecnych
postkomunistów, to propagowanie globaliznmu, którego m.in. filarem
jest Unia Europejska, dokonująca piątego rozbioru Polski. Globalizm
propaguje we wszystkich dziedzinach i formach współczesnych
massmediów, jak również w kulturze.
Poprzez swoich, ze szkół dziennikarstwa absolwentów, zdominowano
takie pisma, jak: „The New Republic”o orientacji
socjalistycznej, „Christian Science Monitor” i „New York Herald
Tribune”. Sterują najbardziej opiniotwórczymi dziennikami i
tygodnikami. Są to m.in. „New York Times”, “Newsweek”, “The New
Yorker”. W Wielkiej Brytanii - „London Times”, w Niemczech „Der
Spiegel”, “Frankfurter Allgemeine Zeitung”.
W krajach Europy Zachodniej opanowana jest większość liczących się
czasopism. W Polsce cele światowej masonerii i jej agend
żydosocjalistycznych realizuje na czele z „Gazetą
Wyborczą”zawłaszczona przez postkomunistów prasa oraz publiczne
radio i telewizja. Niszczą resztki niezależnej myśli Polski
obiecując kłamliwie, że Unia Europejska rozwiąże polskie problemy
gospodarcze i społeczne, i zagwarantuje Polakom życie na poziomie
społeczeństw Europy Zachodniej.
Po tym wyjaśnieniu, w dużym skrócie, staje się bardziej czytelna
rzeczywista rola Fundacji Batorego i uzasadnienie powołania jej
przed Okrągłym Stołem. Obecnie nie ma wątpliwości, że instytucja ta
powołana została z zamiarem niszczenia solidarności Polaków.
Fundacje Sorosa i Sachsa za zgodą władz komunistycznych, pod hasłem
Balcerowicza planu naprawy gospodarki i finansów Polski, w
rzeczywistości wykorzystano do niszczenia jedności narodu, stosując
metodę destrukcji umysłów i postaw zwłaszcza młodego pokolenia. Opis
tej metody i kierunków „uderzeń”Soros omawia w książce
zatytułowanej “Sponsorowanie demokracji”
„ Underwriting Democracy”
.
Książka ta dowodzi o bezkarności Sorosa i jego pewności na
osiągnięcie końcowego sukcesu, a zatem zlikwidowania niezależności
Polski, w wyniku zniszczenia jej potencjału ekonomicznego i
pozbawienia samodzielności finansowej.
W książce Soros przedstawia to tak:
(...) Przygotowałem obszerny szkic programu gospodarczego. Miał on
trzy składniki: stabilizację monetarną, zmiany strukturalne i
reorganizację długu (...) Zaproponowałem swego rodzaju wymianę długu
na majątek (...) [np. wyprzedaż ziemi- przyp. L.W. ]. Pokazazałem
ten plan Geremkowi i prof. Trzeciakowskiemu, który przewodniczył
rozmowom Okrągłego Stołu na temat gospodarki, poprzedzającym
przekazanie władzy- obydwaj odnieśli się do planu z entuzjazmem (!-
HP).
W rzeczywistości władza przez komunistów nigdy nie została
przekazana (przyp. L.W.). (...) Połączyłem swe wysiłki z Jeffrey'em
Sachsem z Uniwersytetu Harwarda (doradcy Balcerowicza w burzeniu
gospodarki- przyp. L.W.), który proponował podobny program.
Doprowadził on do zagorzałej debaty i stał się kontrowersyjną
postacią, ale zdołała skoncentrować rozmowy na odpowiednich tematach
(zastępczych- przyp. L.W.). Pracowałem również ściśle z prof.
Stanisławem Gomułką, który został doradcą nowego ministra finansów,
Leszka Balcerowicza i w efekcie osiągnął szersze wpływy niż sachs.
(...)”.
Przejdźmy zatem jeszcze (w dużym streszczeniu) do roli Balcerowicza
przedstawionej w książce Sorosa:
(...) Balcerowicz zaangażował się w realizację radykalnego programu,
ale przytłaczał go ogrom zadania. Przedstawił program stabilizacji
Międzynarodowemu Funduszowi Walutowemu na spotkaniu w Waszyngtonie.
MFW zaaprobował program i jego realizacja rozpoczęła się w styczniu
1990 r. (...) (Był to zbawienny ratunek dla sprawców kryzysu państwa-
przyp. L.W.). Inflacja została zredukowana, produkcja spadła o 30
proc., ale zatrudnienie tylko o 3 proc. Należy teraz zastosować
dyscyplinę rynku w stosunku do przedsiębiorstw państwowych.
Bankructwa jak dotąd są niespotykane (...)”.
W książce tej Soros także napisał: „Jeśli przynoszące straty
przedsiębiorstwa przeznaczono by do likwidacji, zarówno siła
robocza, jak i inne zasoby stałyby się powszechnie dostępne.
Zachodnie firmy mogłyby wtedy przyjechać i tu wykorzystać tanią siłę
roboczą oraz inne zasoby w celu zasilania rynku zachodniego.„
Tak się jednak nie stało. Przyjęto strategię mafiozów spod znaku
brytyjskiego i polskiego Table Round, a więc Sorosa i Sachsa.
Realizację jej powierzono Balcerowiczowi, Trzeciakowskiemu i specom
pochodzenia żydowskiego: S. Gomułce, Geremkowi, Kaczmarkowi oraz
innym wykonawcom zmowy z władzą komunistyczną.
Zgodnie z tą strategią stosuje się różne środki, aby:
- zniszczyć, zmienić w masę upadłościową przemysł, gospodarkę;
- wyprodukować armię bezrobotnych - taniej siły roboczej;
- jej pracą i zasobami kraju „zasilać”zachodnie rynki.
Wyrażona przez G. Sorosa w książce „Sponsorowanie demokracji”pewność
zburzenia polskiej gospodarki i finasów okazała się rzeczywistością.
Zamiast uzasadnionych z korzyścią dla Polski działań przystąpiono do
złodziejskiej restrukturyzacji przemysłu i banków z udziałem
kapitału zagranizcnego na uprzywilejowanych i szkodliwych warunkach
dla państwa polskiego, naruszających zasady niezależności Polski.
Na ironię zakrawa zaoferowana Argentynie publicznie przez Władimira
Putina pomoc finansowa.
