W szpitalu kolejowym są naprawde zacni lekarze!!!!

[xzy001]

Moim zdaniem na oddziale chirurgicznym są znakomici lekarze którzy niosą pomoc
-moja wdzięczność będzie dozgonna dla Pana Ordynatora B.Ostrowskiego.

[cat_s]

Witam,
Nie ma nic osobiście do lekarzy ze Szpitala Kolejowego.
Ale zacni nie są. Albo może są zacni ale niedbali.

Osoba z mojej najblizszej rodziny przy prostej operacji przepukliny została tam zarażona gronkowcem. Proces leczenia ciągnął się przez 7 miesięcy.

Inna osoba, również z najbliższej rodziny leczy tam od 2 miesięcy tzw. gradówkę na lewym oku. Zgaduj, z jakim efektem?
Zgadłeś - z żadnym.

Według ciebie jest to dowód profesjonalizmu?

Więcej nic nie mówię na ten temat - bo nie chcę bluzgać.

Pozdrwaiam
cat_s

cat-s mam pytanie

[doska26]

Czy ta osoba ktora zostala zarazona gronkowcem starala sie o odszkodowanie od
szpitala,bo ma do tego pelne prawo

[cat_s]

Witam,
> Czy ta osoba ktora zostala zarazona gronkowcem starala sie o odszkodowanie od
> szpitala,bo ma do tego pelne prawo


Ba... nie starała się, bo też - jak i ja - nie wiedziała, że jest to możliwe...

A wiesz może Doska26 - na jakiej podstawie prawnej można to było uskutecznić?

Pytam na wszelki wypadek, bo gronkowiec jest chyba wyleczony albo tylko zaleczony - bo słyszałem, że gronkowce, w zależności od swej odmiany gatunkowej, potrafią trzymać się pacjenta do końca życia...:-(

Będę wdzięczny za jakiekolwiek informacje.

Pozdrawiam serdecznie
cat_s

[ewka2266]

Nie narzekam i mam nadzieję że tak zostanie.

[hattrickrules]

Zazwyczaj rzadko zabieram głos na forum, co nie znaczy oczywiście, że go nie
czytam regularnie. No i znalazłem ten oto piękny wątek...
Moja opinia na temat Tego Pana jest niestety zupełnie inna.
To było bodajże 6 lat temu. Miałem wtedy 18 lat, moja przypadłość była była
raczej w sferze intymnej, także może nie będę wdawać się w szczegóły (ale jeśli
ktoś zechce, to mogę opowiedzieć).
Trafiłem na badania do Pana Doktora po kilku dniach walki z bólem, miałem ostry
stan zapalny tego miejsca, pamiętam jak dziś, że był to czwartkowy poranek.
Pan Doktor postanowił znieczulić to miejsce, żeby móc je zdiagnozować, niestety
było to tak bolesne, że po prostu nie wytrzymałem i nie pozwoliłem zrobić sobie
zastrzyku w sam środek bolącego mnie miejsca...
Następnie Pan Doktor zawołał z korytarza moją mamę, zrobił jej wykład na temat
mojego wychowania, stwierdził, że powinienem np pomachać trochę łopatą, bo to
mnie nauczy życia. Na koniec zaoferował łóżko w szpitalu po weekendzie, w
poniedziałek.
To było w czwartkowy poranek, a w czwartkową noc byłem już na stole operacyjnym
w szpitalu na Stępińskiej, gdzie wycięto ropień. Lekarze podjęli natychmiastową
decyzję o zabiegu i stwierdzili, że do poniedziałku mógłbym po prostu nie
wytrzymać...

Przepraszam za ten wywód i niemiłe szczegóły, ale do dziś kiedy mijam ten
szpital, to przechodzą mnie ciarki. Nie znaczy to jednak, że lekarze pracujący w
tym miejscu są niekompetentni, tego nie mówię, z pewnością uratowali i pomogli
wielu osobom, mnie akurat nie pomogli, na szczęście już nigdy nie musiałem tam
wracać...

[szwagier68]

zacni zacni - sugeruję to obejrzeć, kiedyś jak dostanę większej szajby to ich
za to pozabijam

uwaga.onet.pl/1380527,archiwum.html