grek.grek 18:10 TVP Kultura "Bard" 22.03.17, 15:27 gdyby żył miałby dziś 60 lat oraz całą masę mało wesołych tematów do pisania kolejnych mądrych piosenek. "Bard" uczciwie się z bohaterem obchodzi : docenia jego znakomitośc poetycką, ale i nie zamiata pod dywan problemów z nadużywaniem. dobry jest też segment opowiadający o tym, jak Kaczmarski nie chciał być żadnym "bardem solidarnościowym", jak się od Solidarności generalnie odżegnywał, a na emigracji [Francja, a potem Australia] kręcił się między tęsknotą za Polską i pragnieniem przebywania jak najdalej od niej. bardzo interesujący dokument. Odpowiedz Link Zgłoś
barbasia1 Re: 18:10 TVP Kultura "Bard" 24.03.17, 23:03 >a na emigracji [Francja, a potem Australia] kręcił się między tęsknotą za Polską i pragnieniem >przebywania jak najdalej od niej. Dobrze powiedziane! :) Odpowiedz Link Zgłoś
grek.grek 22:35 TVP Kultura "Dotyk grzechu" 22.03.17, 15:34 znakomite kino chińskie ! opis, analiza, metafora czasami, stosunków społecznych i ekonomicznych we współczesnych Chinach wykonana za pomocą przedstawianie czterech , miejscami powiązanych ze sobą, historii ludzi znajdujących się na samym dnie społecznej drabiny sukcesu i satysfakcji, którzy upokarzani, wykorzystywani, pozbawiani godności - biorą sprawy we własne ręce i wymierzają słuszną sprawiedliwość lub kierują swoją rozpaczliwą agresję wobec siebie samych. może nawet momentami wygląda to jak post-western. mnie się udało obejrzeć, kiedy Kultura debiutowała z tym filmem, więc z czystym sumieniem polecam i zachęcam. Złota Palma w Cannes za scenariusz. najzupełniej słusznie, stawiam w ciemno :] Odpowiedz Link Zgłoś
grek.grek Barbasiu !! 22.03.17, 15:38 Barbasiu, nie zapomniaj o nas ! Czekamy na Ciebie z niecierpliwością ! Nie odpoczywaj od nas, życie jest na to za krótkie ! :] wyglądamy Ciebie ! : www.drodd.com/images16/funny-cat-faces15.jpg :]] Odpowiedz Link Zgłoś
never_never Re: Barbasiu !! 22.03.17, 20:40 Przyłączam się :) Choć Mania pisała, że tu na Forum każdy znika raz na jakiś czas, pewien niepokój wzbudza, że zniknięcie Barbasi tak niefortunnie zbiegło się z tą naszą żywą dyskusją niedzielną...:( Ale to pewnie nawał obowiązków, Barbasia była ostatnio bardzo zajęta, chyba nawet nie dokończyła swojej recenzji "Sztuki kochania" w poprzednim wątku? Odpowiedz Link Zgłoś
grek.grek Re: Barbasiu !! 23.03.17, 12:26 na pewno Barbasia ma sporo obowiązków na głowie, zapewne tutaj leży przyczyna jej chwilowej nieobecności, Never_Never. nieporozumienia zostały wyjaśnione, Barbasia na pewno wszystkie je przyjęła z uśmiechem :] ale i tak będę, z pomocą mojej kociej kompanii, wysyłał do niej sygnały, aby czym prędzej wracała, bo bez niej jestesmy jak polska drużyna bez Lewandowskiego :] a'propos - w sobotę mecz ! Odpowiedz Link Zgłoś
barbasia1 Re: Barbasiu !! 24.03.17, 23:01 grek.grek napisał: > na pewno Barbasia ma sporo obowiązków na głowie, zapewne tutaj leży przyczyna j > ej chwilowej nieobecności, Never_Never. Ja cierpię! > nieporozumienia zostały wyjaśnione, Barbasia na pewno wszystkie je przyjęła z u > śmiechem :] Jeszcze ja musie wyjaśnić co nieco. :) > ale i tak będę, z pomocą mojej kociej kompanii, wysyłał do niej sygnały, aby cz > ym prędzej wracała, bo bez niej jestesmy jak polska drużyna bez Lewandowskiego > :] Hehehe! O! Kochany Jesteś! :)* > a'propos - w sobotę mecz ! 2:0 dla Polski! :) Odpowiedz Link Zgłoś
never_never Re: Barbasiu !! 25.03.17, 00:46 > Ja cierpię! Jeżeli to kręgosłup to znam to z autopsji i bardzo bardzo współczuję :((( Odpowiedz Link Zgłoś
barbasia1 Re: Barbasiu !! 25.03.17, 19:03 Tak. :(( Pierwszy raz odczuwam tak dotkliwie. Odpowiedz Link Zgłoś
grek.grek Re: Barbasiu !! 25.03.17, 13:10 O ! mam nadzieję, że dolegliwości rychło ustąpią, Barbasiu ! I podziwiam Twój niesłabnący humor i uśmiech, nawet w obliczu nieprzyjemności chorobowych :] :]] pomyliłem się, wybacz mi ! nie sprawdziłem - mecz w niedzielę dopiero. popieram typowany przez Ciebie wynik :] Odpowiedz Link Zgłoś
barbasia1 Re: Barbasiu !! 24.03.17, 23:07 never_never napisała: > Przyłączam się :) > > Choć Mania pisała, że tu na Forum każdy znika raz na jakiś czas, pewien niepokó > j wzbudza, że zniknięcie Barbasi tak niefortunnie zbiegło się z tą naszą żywą d > yskusją niedzielną...:( > Ale to pewnie nawał obowiązków, Barbasia była ostatnio bardzo zajęta, chyba naw > et nie dokończyła swojej recenzji "Sztuki kochania" w poprzednim wątku? Dziękuję, Moja Droga! Własnie, wspaniała "Sztuka Kochania" dokończę jutro! Odpowiedz Link Zgłoś
siostra_bronte "Znikający punkt" 23.03.17, 12:01 Dzisiaj w Kulturze o 20.20. Klasyk Richarda C. Sarafiana z 1971 r. Widziałam wieki temu, ale pamiętam niektóre sceny i klimat. Takie filmy pozostają w pamięci! Ta historia nieuchronnie kojarzy się z "Easy Riderem". Możliwe, że także i ten film mógł trochę stracić swojego uroku, bo wyrażał klimat pewnej epoki. Ale na pewno warto zobaczyć!! Tradycyjnie nie dam rady obejrzeć. Czekam na recenzje :) Odpowiedz Link Zgłoś
grek.grek Re: "Znikający punkt" 23.03.17, 12:33 dzięki, Siostro :] brzmi nieźle ! nie wiem, czy zdołam obejrzeć, bo Czesi mają dzisiaj mocną konkurencję, o której szczegółach pozwolę sobie napisać w nowym wpisie :] Odpowiedz Link Zgłoś
grek.grek Re: "Znikający punkt" 24.03.17, 12:48 dzięki, Siostro :] może uda mi się obejrzeć :] Odpowiedz Link Zgłoś
grek.grek 20:20 Ct Art "Cudowny młodzieniec" 23.03.17, 12:40 bardzo nowa rzecz, z 2014 roku. biograficzna opowieśc o losach świetnego włoskiego poety Giacomo Leopardiego, którego rolę gra ceniony Elio Germano. scenariusz i reżyseria Mario Martone. w 2014 był w konkursie głównym w Wenecji, a Germano dostał grand prix dla najlepszego aktora. dobra konkurencja dla kina Kultury :] Odpowiedz Link Zgłoś
grek.grek "Cudowny młodzieniec" [1] 24.03.17, 13:30 Znakomite kino ! Włoska produkcja, która ma duże szanse wejść do kanonu europejskiego filmu. Niezwykle stylowa, poruszająca, wystawna, wspaniale zagrana. Giacomo Leopardi [1798-1937], znakomity poeta włoski, jest tytułowym bohaterem filmu. I ten tytuł jest przewrotny w sposób czuły i zdradzający wielką sympatię reżysera dla pana poety. Leopardi od wczesnej młodości bowiem, cierpiał na postepującą chorobę kości, obawiającą się narastaniem garbu na plecach i zaawansowanymi stanami zapalnymi. Już jako młody człowiek, 30-latek, chodził z trudem o lasce, pochylony niemal do samej ziemi, na ugiętych kolanach. Nie był więc piękny jak chodzi o fizyczne kanony urody, ale miał piękną duszę i osobowość, dzięki którym "cudownym młodzieńcem" był niezaprzeczalnie. W pewnym momencie, już naznaczony chorobami i zawodami miłosnymi, Giacomo powiada z offu : "Dzieciństwo, wtedy byłem szczęsliwy, tylko wtedy. Wraz z końcem dzieciństwa skończyło się moje życie. Dzisiaj już wiem, że tylko wtedy człowiek może swoje życie przeżyć w sposób godny i radosny, gdy na zawsze pozostaje dzieckiem". Piękne. W istocie dzieciństwo Giacomo miał krótkie. Wspomina zabawę w rycerzy ze swoimi ukochanymi bratem i siostrą Paoliną, ale już w następnej scenie widzimy, jak troje Leopardich bierze udział w seansie zorganizowanym przez ojca - przed audytorium znajomych profesorów dzieci popisują się swoją biegłą znajomością matematyki, a tata puchnie z dumy. Ojciec jest surowy, a matka - koścista i zimna jak lód. Giacomo i jego rodzeństwo nie chodzą do szkoły, uczą się w domu, ojciec ma gigantyczną bibliotekę [naprawdę !], w której spędzają większośc dnia na studiach i wkuwaniu. Dzieje się to w Recanati, rodzinnym mieście rodu. Niewielkim, lecz wspaniale sfotgrafowanym, z pełna atencją dla klasycznie włoskich placyków, uliczek i kamienic. Od dzieciństwa Giacomo próbuje swoich sił w poezji. Pisze nocami, przy świecy. I dośc wcześnie, już jako nastolatek, zaczyna korespondować z literatami, arrtystami i intelektualistami, w listach do których zwierza się ze swoich myśli, a oni odpisują mu i dodają sił, chwaląc jednocześnie jego poezję. W ten sposób zawiązuje się dozgonna przyjaźń Giacomo z Pietrem Giordanim. Giordani pewnego dnia przyjeżdza z wizytą i Giacomo pada mu w objęcia bez wahania. Cała trójka rodzeństwa spędza z pisarzem cały tydzień, czerpiąc z jego opowieści i... przytulając się do posągów świętych i aniołów w kościele, aby czerpać natchnienie z ich postaci. Giordani jest człowiekiem postępowym, ojciec to wie, przygląda się ukradkiem relacjom pisarza z jego dziećmi, nie przeszkadza im, wie jak wiele dla Giacomo znaczy wizyta jego przyjaciela, ale podczas pożegnalnej kolacji zabiera głos i w nieznoszący sprzeciwu sposób zaznacza, że jedyna dopuszczalna moralnośc, sztuka, wizja społeczenstwa, to te które opierają się na nauce katolickiej. Giordani wysyła znaczące spojrzenie Giacomo. Wcześnie Giacomo zaczyna śnić o swobodzie i wie, ze pod kuratelą ojca, w gustownym, ale dusznym domu rodzinnym, w znienawidzonym, "pozbawionym atrakcji i zabawy", Recanati, nigdy nie odetchnie pełną piersią, zarówno jako człowiek oraz jako artysta. Ucieka na łono przyrody, chętnie przesiaduje wśród drzew i traw okalających dom, kocha się na odległośc w urodziwej dziewczynie z domu z naprzeciwka, a któregoś dnia podemuje próbę ucieczki [żegnany ze łzami przez siostrę i brata], lecz musi wrócić - nie wiadomo dlaczego. Dostaje reprymendę od ojca, który zarzuca mu "ty mnie nienawidzisz ! Uważasz mnie za tyrana !", a także od bogobojnego wuja, który tłumaczy Giacomo, że jego powołaniem jest zostać księdzem, a nie jakimś poetą, a poza tym denerwowanie ojca, to grzech. Giacomo wybucha wtedy w szaleńczym akcie protestu, krzyczy że "te wszystkie wasze zasady, normy, przymuszanie do posłuszeństwa służa tylko zabijaniu w człowieku myśli i szczęścia !". POdkreśla, że kocha ojca jak nikogo na świecie, ale po prostu nie może się zgodzić na takie życie, jakie dla niego wymyślono nie pytajac go o zgodę. Po tym epizodzie Giacomo popada w apatię i zwątpienie, dużo pisze, koresponduje z Giordanim skarżąc się na swój los. Problemy zdrowotne narastają, do bólu kości dochodzą napady złości, które Giacomo wyładowuje w szczerym polu. Jednocześnie jest człowiekiem wykształconym, oczytanym, znakomitym tłumaczem z hebrajskiego. Nie ma wątpliwości, że stracił wiele bestroskich dziecinnych lat, ale jednocześnie ogłada i intelektualne fundamenty, jakie zdobył pilną nauką w domowej bibliotece, pomogły mu w pisaniu. Jego erudycja zawsze już budzić będzie podziw otoczenia. Któregoś dnia umiera piękna dziewczyna z naprzeciwka. Giacomo zagląda do jej domu, gdzie gromadzą się żałobnicy. Przez moment ma wrażenie, że leżąca martwa... otwiera oczy i spogląda na niego mrugając. Jest wstrząśniety. Tutaj mamy przeskok 10 lat do przodu. Nie wiadomo jakim trafem, ale Giacomo opuścił Recanati. Mieszka teraz we Florencji, z wiernym przyjacielem Antonio Ranierim. Zajmują rozległe poddasze, a Antonio codziennie rano biegnie po śniadanie dla nich obu. Są biedni, ale nie narzekają, łączy się zamiłowanie do literatury i sztuki oraz fakt, że obaj pragnęli uciec z rodzinnego domu i zostali wyklęci przez ojców. Giacomo zyskał sobie już reputację świetnego poety, bywa więc na rautach i spotkaniach w szacownych okolicznościach wnętrz i saloników. Często towarzyszy mu Giordani, który wspiera jego twórczość i pozostają najlepszymi przyjaciółmi. Wtedy też Giacomo poznaje aktorkę Fanny Torgioni, starszą od siebie, niezwykle urodziwa, epatującą dojrzałym seksapilem kobietę. Jest nią zachwycony, zyskuje jej przyjaźń i serdeczność, sprawia prezenty [zdobywa autograf jakiegoś wybitnego aktora], ale każdego dnia coraz boleśniej uświadamia sobie, że nigdy nie będzie jej kochankiem. Z rozczarowaniem odkrywa, że to miejsce zajmuje jego przyjaciel Antonio. Najpierw na raucie Fanny i ANtonio gdzieś znikają, Giacomo gorączkowo ich szuka, ale nie znajduje i doznaje ataku bólu. Potem przychodzi do niej w odwiedziny, ale lokaj mówi, że pani jest zajęta swoimi dziećmi [ma dwójkę]. Giacomo nie wchodzi więc do środka, ale przez okno widzi roześmianą Fanny w objęciach Antonia. Znów ucieka na łono natury, w pozycji embrionalnej kładzie się na trawie przy stawie - kamera pokazuje go z góry, bardzo plastyczny kadr. Giacomo lubi chadzać do teatru, gdzie poznał Fanny zresztą. Ciosem także dla niego jest informacja, że teatr zostanie zamknięty przez cenzurę, z powodu zbyt smiałych tematów przedstawień. Dla liberała Leopardiego jest to następny dowód na to, że świat idzie w złym kierunku. Jego wiersze są cenione za formę i styl, ale czytający i krytyce głowią się na tym, dlaczego są takie posępne, pełne smutku. Kiedy pada sugestia, bardzo delikatna, że to z powodu jego problemów zdrowotnych - Giacomo reaguje niemal agresywnie : "O nie ! To nie z mojego ciała, lecz z mojego intelektu pochodzi całe moje odczucie nieszczęscia i beznadziei świata ! Z intelektu, zapmiętajcie to !". Ale nie ma co wiele ukrywać, ze Giacomo choruje coraz bardziej : chodzi zgięty w pół, na krzywych nogach, o lasce, nie może wchodzić po schodach, wtedy zawsze pomaga mu Antonio, a Giacomo z wdzięcznością rzuca : "Nie mógłbym obyć się bez ciebie", na co Antonio odpowiada "Jesteśmy już jednym człowiekiem'. Pewnego wieczora Giacomo podgląda trochę swoejgo przyjaciela, kąpiącego się w sąsiednim pokoju. Tak jak Antonio imponuje błyskotliwośc poetycka Giacomo, tak Giacomo pewnie wiele by oddał by mieć sprawne i zdrowe ciało swojego przyjaciela. Wspaniale nakręcone sa sceny spacerów Giacomo po mieście. To jest filmowa sztuka !', a nie to co uprawiają państwo od "Belle Epoque" ;] Piękne są te florenckie noce : stragany, ruch uliczny, kapliczki maryjne rozświetlone, przy których modlą się kobiety. cdn Odpowiedz Link Zgłoś
grek.grek "Cudowny młodzieniec" [2] 24.03.17, 14:11 Fanny jest dla Giacomo niedostępna na poziomie zmysłowym, więc tym bardziej przykro brzmią mu jej pochwały i zachwyty nad jego erudycją. Kiedy Giacomo próbuje się wyreklamować od przyjęcia zaproszenia na jakiś raut u niej, mówiąc : "Ja prowadzę samotne życie, takie zostało mi przeznaczone, w kontaktach towarzyskich głuchnę i tracę głos", na co ona z uśmiechem : "To pan sam nie chce mówić. Kiedy jednak już pan mówi, zawsze są to rzeczy najciekawsze i najbardziej zajmujące". I jakkolwiek imponowałby jej umysł Giacomo i jego przyjemna, sympatyczna twarz i spojrzenie, to on sam wie, że nic innego się między nimi nie wydarzy. To spore rozczarowanie dla niego, wraz z chorobą, trudnym dzieciństwem, figurą ojca-tyrana, stanowi najpewniej paliwo dla tej poetyckiej posępności jego wierszy. Nie tyle jego intelekt odgrywa tutaj rolę zasadnicza, nie obiektywnymi narzędziami sterowany namysł nad światem, lecz doświadczenie własne prowadzące do ogólnych wniosków. Jego przyjaciele, wydawcy, przychylni krytycy próbują wpłynąc na to, by zmienił nieco treść, bardziej orientował się ku kanonom żarliwej rewolucyjnej poezji, ale Leopardi umie stanąć przeciw nim wszystkim i patetycznym tonem zastrzec sobie "prawo do bycia nieszczęsliwym, wbrew pragnieniom naszego stulecia i postępowej inteligencji". Zawsze ma własne zdanie i zawsze umie być przeciw wszystkim. Zaiste, cudowny młodzieniec. I od razu ucieka w naturę, w swojej imaginacji spotyka piaskowy pomnik Natury, która opowiada mu o swojej obojętności na los ludzi [możliwe,ze to jest fragment wiersza, które są tutaj wplatane w fabułę] i świata, burząc dotychczasowe przekonanie Giacomo, że w naturze może znaleźć pocieszenie i schronienie. Kiedy stan zdrowia Giacomo pogarsza się, przyjmuje propozycję ANtonia wyjazdu do Neapolu, rodzinnego miasta Ranieriego, gdzie czeka na nich nowe mieszkanie i lepszy klimat. Fanny źle znosi wyjazd kochanka. "Giacomo sprowadzi się na dno, jego choroba i styl życia będą dla ciebie kamienem u nogi" - ostrzega Antonia, kiedy ten odwiedza ją, by się pożegnać, ale Antonio odpowiada : "Mylisz się" i dodaje "Kocham go nad życie, nikt nie jest mi droższy niż on". Piękne. Cierpiący na finansową nędzę Giacomo odwiedza swojego wuja. Najpierw wyczekuje w efektownym saloniku wyłozonym posadzką we wzory, z kunsztownymi meblami i wielkimi obrazami na ścianach, a tam dopada go jakiś ksiądz i deklmuje mu swoje grafomańskie wierszyki. Giacomo ledwie przeżywa tę próbę :] Przy kolacji odmawia prośbie wuja, który ma nadzieję że bratanek zajmie się recenzowaniem i poprawianiem wierszyków o tematyce fundamentalizmu religijnego. Ale pieniądze udaje mu się dostać, zostało trochę po ojcu, który - chyba - umarł. Giacomo i Antonio znajdują czynszowe mieszkanie w Neapolu. Jego właścicielką jest straszna kobieta, która podejrzewa że Giacomo ma gruźlice i chce ich wyrzucić zaraz po zakwaterowaniu. Antonio ujmuje się za przyjacielem, pomaga mu pan Margarisi, dobrodszny starszy jegomośc, który oburzonym tonem przywołuje ją do porządku : "Ten pan nie jest chory, ten pan jest wspaniałym poetą i pracuje nocami !". Ostatecznie staje na tym, że do Giacomo zostaje wezwany lekarz, który stwierdza, ze pacjent zdrów nie jest, ale zdecydowanie nie jest to gruźlica, ani nic zakaźnego. Przepisuje mu dietę, której Giacomo ofk nie przestrzega, np. zapamiętale wcina zakazane pod karą śmierci lody. Z trudem chodzi, podpierając się laskę, spogląda z wysokości kolan innych przechodniów, ale nie traci chęci do życia. Wracając wieczorową porą, przyłącza się do ludzi oglądających młodzież grającą na ulicy w piłkę. Z ciekawością przygląda się ich aktywności, a w nocy... no właśnie, Antonio i jego bliscy są tak zaniepokojeni jego nieobecnością, ze Antonio rusza na poszukiwania. Znajduje Giacomo w wesołym towarzystwie prostych ludzi ulicy, pijącego wino, jedzącego makaron i słuchającego śpiewów do brzędków gitary, pośród śmiechów, zabawy i toastów. Od razu zyskał sobie przychylnośc tych ludzi i zasiada w centrum towarzystwa. Antonio jest poirytowany jego samorzutnym zniknięciem, ale zaproszony do stołu nie odmawia wypicia szklanki wina z nowymi kolegami przyjaciela. W tym czasie Giacomo poznaje kompozytora Donizettiego, któremu ma napisać częśc libretta do opery. Spotykają się raz jeden, ale w restauracji dyskusja schodzi na przyczyny pesymizmu Leopardiego, który zauważają zgromadzeni tam artyści, a on im odpowiada, ze to sprawa jego intelektualnej refleksji, a nie choroby ciała, lecz czy do współpracy obu artystów doszło - nie mam ostatecznie pojęcia :] Antonio znajduje dla nich nowe mieszkanie. Pan Margarisi pomaga im je umeblować, a okno wychodzi na piękne zabudowania. Giacomo jest szczęsliwy. I coraz częściej chadza nad morze, by leżeć na plaży i rozmyślać, a pośród tego składać kolejne swoje wiersze. MOżna zauwazyć, ze od dziecka podczas pisania lubi siedzieć przy oknie. Któregoś wieczora wybiera się na seks-randkę do agencji towarzyskiej. Za jego zgodą wszystkie szczegóły ustalił Antonio. "Mój przyjaciel jest dobrze wychowany i wrażliwy, należy go w taki sposób potraktować", zapowiada Antonio właścicielce przybytku. Giacomo przybywa tam, instytucja mieści się po schodkach w dół, światła są niejasne, okoliczności infrastuktury sugerują, ze to jakieś piwnice udekorowane odpowiednio i zaprzęgnięte do biznesu. Siedzą panie, a on się im przygląda, podpiera się laską, zgięty w pół z uniesioną głową. Obie strony obserwują się. Giacomo jest co nieco zszokowany, udaje się na krótkie tournee po całym lokalu, słyszy jakieś śmiechy, w głębi jest chyba jakieś oko wodne... aż tu subtelnym ruchem zaciąga go do swojego pokoju dziewczyna i rozbiera się, wypowiadając słowo, które podyktował im Antonio - "s'agape'. I już by doszło do spełnienia, gdyby nie grupka wyrostków, która poglądała ich przez dziurę w ścianie. Giacomo spłoszony ucieka, oni ze śmiechem gonią go krzycząc to nieznane im słowo, a wszystkie inne córy koryntu zanoszą się od rechotu. A my odkrywamy, pewien szczegół anatomiczny nie pozostawia wątpliwości, że prostytutką, która omal nie uwiodła Giacomo był... hermafrodyta. Leopardi coraz częściej pisuje do Paoliny, swojej ukochanej siostry, wspomina wspólne chwile i martwi się, że siostra nie wyszła za mąz i nie wyjechała ze znienawidzonego Recanati. W pewien sposób siostrę zastępuje mu inna Paolina - Ranieri, siostra Antonia, która zajmuje sie nim, pisze dyktowane przez niego wiersze [na zmianę z bratem], rozmawia, jest subtelna, uśmiechnięta i młoda. Giacomo jest nią zauroczony, ale nie na gruncie damsko-męskim. W Neapolu wybucha epidemia [tyfusu czy czegoś jeszcze bardziej szkaradnego], ulice się wyludniają, płoną czarne dymy palonych rzeczy chorych i zmarłych, zamaskowane patrole wynoszą zwłoki w workach. Jakiś żebrak ze śmiechem wieszczy zmierzch 'całego pokolenia". Pomór nie powstrzymuje Giacomo od wycieczek za miasto i spacerów po ruinach Pompejów.. chyba ? pomaga mu w tym pewien młody człowiek z miasta, z którym Giacomo serdecznie się zaprzyjaźnia. Po kolejnej przeprowadzce Giacomo mieszka już w domu rodzinnym Antonia. Chyba jego ojciec zmarł, bo inaczej nigdy Antonio by w swoim domu nie mógł się pokazać, ojciec nie wybaczył mu, że postanowił kształcić się i zostać intelektualista, zamiast pracować w rodzinnym biznesie. Dom jest obszerny, ma wielki taras, który wychodzi na zielone wzgórza i widać z niego jak na dłoni Wezuwiusza. I tak wyglądają dni : Antonio czyta i pisze, Paolina też, a Giacomo albo dyktuje wiersze albo zamyśla się patrząc na górę. Taras tętni życiem intelektualnym. Epidemia się kończy. Ulicami rusza procesja pod sztandarami religijnymi. Giacomo zaś doznaje kolejnych ataków bolesności, ledwie może wstawać z łózka, najchętniej siedzi na fotelu na tarasie, przykryty kocem, z widokiem na wspaniałą okolicę. cdn Odpowiedz Link Zgłoś
grek.grek "Cudowny młodzieniec" - dokończenie ] 24.03.17, 14:38 Pewnej nocy Wezuwiusz wybucha, pośród ciemności wyrzuca z siebie czerwoną lawę, widok jest nadzwyczajny, takie małe inferno. Giacomo, Antonio i Paolina obserwują to niezwykłe widowisko z tarasu, a z parteru przygląda mu się służba, wystawiając w kierunku groźnej góry wizerunki świętych i recytując modlitwy. Piękna metafora. Ten zaiste urodziwy spektakl inspiruje Giacomo do stworzenia kolejnego wiersza. on właśnie wypełnia ostatnie minuty filmu, płynie z offu, a kamera błąka się w ciemnościach : to przesuwając się po murach kościołów, kształtach pomników, zielonych krzewach, to zatrzymując na twarzy Giacomo, siedzącego nocą na tarasie i wpatrującego się w księżyc. Niewątpliwie musi to być jakiś ważny wiersz w twórczości Leopardiego ? cóż powiedzieć : bardzo pięknie jest to wszystko skomponowane, z dbałością o detal, miejscówki dobrane z wyjatkowym pietyzmem i sfotografgowane z klasą, wykorzystując plastyczne mozliwości zdjęć kręconych w półmroku, z udziałem gry świateł, albo i w całkowitych ciemnościach. Elio Germano w głównej roli spisuje się fenomenalnie ! rzadka to rzecz, ale on rozumie swojego bohatera, nie przesadza z ekspresją, a jednocześnie jest niesamowicie sugestywny w cichym oddaniu jego stanów ducha i uczuć. Strona fizyczna, to już kreacja na miarę amerykańską - Germano imponuje konsekwencją i wypracowaną sylwetką i mową ciała chronicznie cierpiącego poety : zgięty w pół, chwiejący sie na niepewnych nogach podczas chodzenia, siedzący w specyficzny sposób, zadzierający głowę by spoglądać na ludzi, a takze eksponujący nierównomierne położenie obręczy barkowej, której lewa strona jest wyraźnie wyższa, powiększona i wykrzywiona. W pewnym momencie aktor nie ma na sobie koszuli i, kurczę, faktycznie udało się osiągnąc efekt nienaturalnego podniesienia lewej łopatki w stosunku do prawej. zatem, zarówno technicznie, jak i sensie... wykonanej metamorfozy cielesnej - jest to rola wybitna. Pozostała częśc obsady ma za zadanie tworzyć odpowiednio sugestywne tło, ale Michele Rondino/Antonio, Valerio Binasco/Giordani, czy Massimo Popolizio/ojciec - są naprawde dobrzy. Postaci kobiece jakby mniej są wyeksponowane, a szkoda. Anna Mouglalis/Fanny, jedna z najważniejszych postaci tej opowieści, częsciej występuje w fantazjach Giacomo, jako inspiracja poetycka niż jako realna postać, siostra Paolina [Isabella Ragonese] znika w 1/3 filmu , a wcześniej jest jakby zbyt schowana w cieniu relacji Giacomo z ojcem, by dotrzymać wiarygodności bliskości wzajemnych relacji z bratem-poetą; druga z Paolin - Ranieri [Federica De Cola] - jest dla Giacomo wspomnieniem ukochanej siostry. Wszystkie trzy są tu zatem symbolami : radosnego dzieciństwa, miłości idealnej, wspomnienia związku, i szkoda że głównie tylko nimi. tak czy owak, można tylko sobie życzyć tak doskonale zrobionego filmu polskiego "z epoki" :] Sam Leopardi jest tutaj jednoznacznie pozytywną postacią, która przedziera się przez życie, mimo przeszkód i rozczarowań, tworzy poezję trudną i ponurą, ale w życiu codziennym zaskakująco często odnajdującą w tym "skazanym na nicość" świecie wiele jasnych i wartych docenienia momentów szczęscia, wesołości i satysfakcji. Trudno mu nie kibicować, i trudno - po seansie - nie zrozumieć głębokiego sensu tytułu tego filmu :] www.youtube.com/watch?v=MHcznzJ9jbQ Odpowiedz Link Zgłoś
barbasia1 Re: "Cudowny młodzieniec" - dokończenie ] 25.03.17, 22:53 Świetna opowieść, Greku. Dzięki. :) >Przepisuje mu dietę, której Giacomo ofk nie przestrzega, np. zapamiętale wcina zakazane pod karą śmierci lody. Hehe! Nie dziwię się wcale. Lody tam mają wspaniałe. Odpowiedz Link Zgłoś
grek.grek Re: "Cudowny młodzieniec" - dokończenie ] 26.03.17, 13:12 dzięki, Barbasiu :] miło mi ! na pewno :] Twoje bogate doświadczenia z włoskich podróży są tutaj bezcenny drogowskazem, Barbasiu :] Odpowiedz Link Zgłoś
barbasia1 Re: "Cudowny młodzieniec" - dokończenie ] 26.03.17, 16:26 > Twoje bogate doświadczenia z włoskich podróży są tutaj bezcenny drogowskazem, Barbasiu :] Hehehe! ;)) Nie żartuj ze mnie! Odpowiedz Link Zgłoś
grek.grek Re: "Cudowny młodzieniec" - dokończenie ] 26.03.17, 17:47 nigdy w życiu, Barbasiu ! po prostu, myślę że doskonale się bawiłaś we Włoszech i miałaś wiele okazji do smakowania tamtejszej kuchni, rozrywek, przyjemności i wszelakich atrakcji, więc czego jak czego, ale włoskich lodów przenigdy byś nie przegapiła :] Odpowiedz Link Zgłoś
barbasia1 Re: "Cudowny młodzieniec" - dokończenie ] 26.03.17, 22:41 ;))) Tak było! :)) Odpowiedz Link Zgłoś
grek.grek "Więcej niż miód" dokument w Kulturze 23.03.17, 13:33 świetny dokument ! pretekstem do jego nakręcenia, jak zuchwale można podejrzewać, jest niepokojący fakt licznego wymierania pszczół, który ma miejsce w ostatnich latach. Twórcy oczywiście starają się określić przyczy tej epidemii pszczelich zgonów, ALE przy okazji w sposób szalenie interesujący przybliżają naturę tych owadów. wspaniałe są zdjęcia ilustrujące pracę pszczół, ich zachowania społeczne, a nakręcone w naturalnych warunkach i pokazane na ekranie w ogromnym zbliżeniu; chyba że to była jakaś symulacja komputerowa, a wówczas... no cóż, przyznam, że jest tak dobra, że przynajmniej mnie udało się nabrać ;] organizacja społeczna w rojach stoi na naprawdę wysokim poziomie, sposób w jaki pszczoły traktują królową, w jaki sposób żywią jej larwę, jak się nią opiekują, jak tworzą wokół królowej "dwór", w jak regularny sposób odbywa się prokreacja wylatujących w specjalne trasy królowych z instynktownie znajdującymi je trutniami [efekt to zapłodnienie 5 milionami plemników, które są żywe przez 8 lat, a królowa codzienne jest w stanie wydać na świat 2 tysiące nowych osobników], jak doskonale pszczoły wiedzą [albo 'wiedza', bo działa instynkt przecież], że bez królowej rój zginie w ciągu kilku tygodni, więc należy im się najlepsze pożywienie, opieka i ochrona - wszystko to jest nadzwyczajne. mamy tutaj starszych państwa, którzy zajmują się pszczelarstwem w Szwajcarii, pasieka z dziada-pradziada, w górach, w warunkach absolutnie naturalnych; mamy dwie panie, które prowadzą firmę zajmującą się hodowaniem... pszczelich królowych, które następnie sprzedają hodowcom pszczół z całej Europy; mamy pana, który posiada pasiekę z setkami uli, a każdy plasterek miodu jest dla niego radością; mamy ludzi, którzy zajmują się już nowoczesną hodowlą, na masową skalę, bez cackania się z owadami, ale i z lepszymi metodami wspomagania ich rozwoju i leczenia chorób; mamy właściciela plantacji migdałów, dla którego coroczną pracę wykonuje 4 miliardy pszczół, zapylających kwiaty; i mamy chińską prowincję, gdzie pszczoły jeszcze za rządów radykalnych komunistów zostały mocno przetrzebione, a dzisiaj zayplaniem drzew i kwiatów wsadach zajmują się robotnicy, co oczywiście wygląda dośc zabawnie, jak mnożenie ogromnych cyfr na kartce, zamiast na kalkulatorze. i jedno rzuca się w oczy najbardziej ; tu czy tam, hodowane w taki czy siaki sposób, wszędzie pszczoły umierają w sposób niespotykany nigdy wcześniej. Oczywiście, przyczyny takiej sytuacji są diagnozowane : pestycydy, które pszczoły znoszą do uli i zarażają tym samym potomstwo, kolejne wirusy, choroby, pasożyty atakujące roje. "Umieranie pszczół jest pokłosiem sukcesu cywilizacji', powiada jeden z narratorów mając na myśli fakt, że im lepsze człowiek wynajduje nawozy, na im większą skalę zboża i kwiaty produkuje, co musi się odbywać za pomocą chemicznego wspomagania, tym gorsze warunki życia i pracy dla pszczół, tym większe dla nich zagrożenia. Jasne, człowiek jest świadom znaczenia tych owadów i uczy się jak wzmagać rozród wśród pszczół, jak "jeden wymarły rój zastepować dziesięcioma nowymi", ale prawda jest taka, że ta działalnośc skutkuje niestety niższą jakością pszczelich genów. Kilka scen, w których hodowcy otwierają ule i znajdują całe pokłady martwych pszczół, są wyjątkowo przykre. Jeden dżentelmen mówi, że kiedyś odchorowywał takie sytuacje, jakby zmarł mu ktoś bliski. Teraz już się przyzwyczaił, tak po prostu jest, i na razie nie ma nadziei, że prędko będzie lepiej. "Muszę iśc do przodu", powiada, ale nawet jego zapewnienia słowne nie są w stanie zmienić tego, ze w jego twarzy widać bezgraniczny smutek. Kiedy pszczoły dopada wirus, hodowcy starają się je poić specjalnymi lekami wlewanymi do uli, ale nie zawsze są w stanie uratować choć częśc dotkniętego pomorem roju. Plony na plantacji migdałów są ogromne, całe dziesiątki hałd owoców. Właściciel z dumą powiada ; "To owoc miesięcznej pracy 4 miliardów pszczół". W innym miejscu pada informacja, ze dla wyprodukowania kilograma miodu - wielotysięczny rój pszczół musi przefrunąc dystans odpowiadający 3-krotnemu okrązeniu Ziemi. Pszczoły nie lubią, gdy się im zabiera miód. KOnsternuje je taka sytuacja, bo dociera chyba do nich, że ktoś robi "wędkę" na ich własność :] Pszczelarz mówi, że sam nie lubi "dmuchać im w oczy dymem i kraść plon ich cięzkiej pracy", ale cóż począć, czasami trzeba. Ofk, przypomniane zostaje powiedzenie Einsteina, ze "po śmierci ostatniej pszczoły, człowiekowi zostaną 4 lata życia na tej planecie", ale od tego czasu człowiek zrobił postępy : nauczył się mnożyć pszczoły, zastępować martwe roje - nowymi, a wkrótce ponoć do użytku mają wejśc pierwsze prototypy... sztucznej, zmechanizowanej pszczoły. A może by tak jednak trochę przyhamować z tą chemią, używaną już całkowicie poza kontrolą i bez opamiętania ? tak czy owak, dokument naprawdę niezwykle wciągający z wartką narracją i rewelacyjną warstwą wizualną. Odpowiedz Link Zgłoś
never_never Re: "Więcej niż miód" dokument w Kulturze 24.03.17, 22:58 kolejny bardzo ciekawy dokument > a wkrótce ponoć do użytku mają wejśc pierwsze prototypy... sztucznej, zmechanizowanej pszczoły i tu skojarzenie z "naszym" serialem Black Mirror - w ostatnim odcinku trzeciej serii ("Hated in the Nation") takie sztuczne pszczoły są już stosowane na masową skalę kryminalny wątek odcinka jest właśnie powiązany z przejęciem kontroli nad takimi urządzeniami/stworzeniami i użyciem ich do jakże innych celów....;) Odpowiedz Link Zgłoś
grek.grek Re: "Więcej niż miód" dokument w Kulturze 25.03.17, 13:06 to prawda, Never_Never :] Kultura co środę serwuje jakiś dobry dokument; oby tak dalej. o, ciekawe nawiązanie. nie widziałem jeszcze tego odcinka, o którym piszesz, a Twoja uwaga brzmi bardzo interesująco. Czesi na razie pokazali pierwsze 2 sezony, a trzeci... może na jesieni ? :] ale widzę, że jesteś na bieżąco :] jak zatem wg Ciebie prezentuje się sezon 3 ? Czy dorównuje dwóm pierwszym, a może jest wręcz lepszy ? Odpowiedz Link Zgłoś
never_never Re: "Więcej niż miód" dokument w Kulturze 26.03.17, 22:52 trzeci sezon to już jest sezon Netflixa, więc raczej prędko w publicznej TV go nie będzie, niestety co do jakości, to wydaje mi się nierówny, są naprawdę rewelacyjne odcinki, ale są i gorsze, co nie zmienia faktu, że i tak jest warty obejrzenia a jako postscriptum do Twojego tematu właśnie na głównej stronie portalu ukazał sie artykuł na temat zakazu stosowania neonikotynoidów zabijających pszczoły wyborcza.pl/7,75400,21548008,wreszcie-ue-zabroni-stosowania-w-rolnictwie-neonikotynoidow.html#BoxGWImg Odpowiedz Link Zgłoś
grek.grek Re: "Więcej niż miód" dokument w Kulturze 27.03.17, 12:20 dzięki, Never_Never :] nie będę się zatem specjalnie nastawiał na jego obejrzenie, chyba że w necie może ?, aczkolwiek zdecydowanie preferuję... większy ekran ;] dzięki. o, ciekawy artykuł, koniecznie przeczytam ! Odpowiedz Link Zgłoś
grek.grek 16:30 TVP Kultura "Jak mam na imię" 23.03.17, 15:41 warto spróbować ! argentyńskie kino rozliczeniowe, ale jednoczesnie jest to film z gatunku kina inicjacyjnego. Rzecz się dzieje w najgorszych dla Argentyny czasach, czyli w okresie rządów prawicowo-faszytowskiej junty na przełomie lat 70- i 80-tych. główny bohater Juan ma 12 lat i razem z rodzicami potajemnie wraca z Kuby do ojczyzny. Rodzice [matkę gra Natalia Oreiro] są zaangażowani w lewicowy ruch oporu, żyją pod zmienionymi nazwiskami, a dom zamienia się w centrum konspiracyjne, przez ktore przelewają się pieniądze z niewiadomych źródeł, broń i towarzysze broni, powstają plany kolejnych akcji, a także toczą się ożywione polemiki. Juanowi zmieniają imię na Ernesto; chłopiec chodzi do szkoły, gdzie nie raz i nie dwa zdarza mu się niebezpiecznie deklarować z politycznymi sympatiami i antypatiami, przeżywa też zauroczenie interesującą koleżanką z klasy - ot, pomimo wszystkich okoliczności przyrody... Juan-Ernesto jest 12-latkiem z krwi i kości. Tym co wyróznia go spośród rówieśników, to ta dwoistość w jakiej musi funkcjonować na codzień : w domu i w otoczeniu szkolnym, symbolizowana przez dwa imiona, o których przyporządkowaniu nigdy nie może zapominać, oraz w samym pytaniu o tożsamość, które w pewnym momencie samo się pojawi w sposób dosłowny, będąc także świadectwem momentu przejścia JUana-Ernesta w jakiś nowy etap swojego życia, z dziecka w świadomego nastolatka. Najważniejszą osobą w jego życiu, zwłaszcza przy kochających, ale zalatanych rodzicach, jest wujek Beto - romantyk, idealista, dowcipny i urzekający. To on wybawia Juana z róznych kłopotów, on mu tłumaczy świat, on podpowiada mu jak zachowywać się wobec dziewczyn, on jest dla niego jakimś drogowskazem i wzorem. fabuła ciąży ku dramatycznym rozstrzygnięciom, ale zanim one nastąpią jest tutaj wiele ciekawych momentów i wiarygodnych zachowań bohaterów, a Argentyna jest bardzo... argentyńska, jak chodzi o lokacje i język ;] jeśli akurat macie ochotę na film i żadnych kontrpropozycji, to zachęcam do rzucenia okiem :] Odpowiedz Link Zgłoś
grek.grek Barbasiu ! :] 23.03.17, 15:45 Barbasiu, jesteśmy tutaj ! :] Czekamy na Ciebie ! :] Nie zwlekaj z powrotem do nas :] wyglądamy z niecierpliwością Ciebie, my wszyscy i... ten pan też ! :} : www.coolestone.com/thumbs/7ae12d7a48fb.jpg Odpowiedz Link Zgłoś
grek.grek 20:20 TVP Kultura "Rocky Horror Picture Show" ! 24.03.17, 14:46 Jak już jestem przy głosie, to z przyjemnością polecam :] jakby w nagłówku było więcej miejsca, to bym dodał parę przymiotników pod tytułem "rewelacyjny" , "fantastyczny", "niesamowity'" ;] za pierwszym razem - i jak dotąd jedynym - "Rocky Horror..." po prostu mnie porwał. Pełne energii, dynamiki, świetnie wykonane doskonałe piosenki i układy taneczne, cała bateria komicznych, dziwnych, surrealnych , malowniczych postaci, kuriozalnych wnętrz i fabularnych fikuśnych podskoków. Fabułę można jednak śmiało pominąć, bo najważniejsze są sekwencje muzyczne, a każda kolejna piosenka to jest absolutny popis. KONIECZNIE warto/trzeba obejrzeć :] Odpowiedz Link Zgłoś
never_never Re: 20:20 TVP Kultura "Rocky Horror Picture Show" 24.03.17, 23:16 tzw. "film kultowy", ale jakoś nigdy nie miałam specjalnej ochoty go obejrzeć cóż, po TAKICH zachętach nic, tylko szukać powtórki (trochę za późno weszłam na forum) Odpowiedz Link Zgłoś
barbasia1 Re: 20:20 TVP Kultura "Rocky Horror Picture Show" 24.03.17, 23:24 na stronie cda jest film. Odpowiedz Link Zgłoś
never_never Re: 20:20 TVP Kultura "Rocky Horror Picture S 25.03.17, 00:47 dzięki :) Odpowiedz Link Zgłoś
grek.grek Re: 20:20 TVP Kultura "Rocky Horror Picture Show" 25.03.17, 13:17 to prawda, Never_Never, wspominali o tym pp. w trakcie rozmowy wprowadzającej; jak każdy film tzw. kultowy wejście i początkowe przyjęcie miał niespecjalnie, tzw. mainstream nie zaregował nań zbyt okazale, dopiero później - po tym jak trafił do dystrybucji w małych, niezależnych kinach - zdobył sobie wielu zwolenników. dzięki ! :] naprawdę, gorąco polecam. oglądałem wczoraj i znów doskonale się bawiłem. A Tim Curry... nigdy nie sądziłem, że o mężczyźnie paradującym w damskiej garderobie erotycznej będę mógł powiedzieć, że jest zaiste seksowny i arcyczarujący, ale wobec niego muszę to powiedzieć, bo inaczej byłbym skłamał, albo popełnił cięzki grzech zaniechania :]] wstęp jest nieco pastelowy, ale po dwóch pierwszych piosenkach para bohaterów trafia do tajemniczego zamczyska i tam dopiero rusza cała machina, a rock n roll szaleje na pełnych obrotach :] Odpowiedz Link Zgłoś
siostra_bronte Re: 20:20 TVP Kultura "Rocky Horror Picture Show" 25.03.17, 13:03 Kiedyś widziałam, ale nie końca. Byłam chyba w gorszej formie, bo jakoś mnie zmęczył. Oczywiście wczoraj nie mogłam obejrzeć. Liczę na powtórkę. Odpowiedz Link Zgłoś
grek.grek Re: 20:20 TVP Kultura "Rocky Horror Picture S 25.03.17, 13:21 mam nadzieję, że niebawem będzie, Siostro :] o, dużo jest tam rock'n rolla, stąd po cichu myślałem, że może przypadł Ci do gustu :] A może... przypadnie, po powtórnym obejrzeniu ? Odpowiedz Link Zgłoś
grek.grek Barbasiu, wróć do nas jak najszybciej ! 24.03.17, 15:39 Barbasiu, nie zwlekaj z powrotem do nas, czekamy na Ciebie z niecierpliwością ! ten link otworzyć należy w momencie, gdy wrócisz, bo zawiera ilustrację radości z tego faktu :]] mam nadzieję, że ciekawość co też tam się kryje, będzie dla Ciebie dodatkową inspiracją : 68.media.tumblr.com/1b65d558e6df2d4a86347dc27529f727/tumblr_n1khcsu2kU1t0zh47o1_400.gif Odpowiedz Link Zgłoś
barbasia1 Przepraszam! Jestem! 24.03.17, 22:14 Nadwyrężyłam się i nabawiłam się kontuzji. :/ Przepraszam, nie mam zwyczaju znikać bez powiadomienia WAS, ale nie miałam, siły się odezwać. Coś strasznego! Hehehe! :) Dziękuję, Greku, za wszystkie miłe posty. Dziękuję Tobie, Wam za troskę! Odpowiedz Link Zgłoś
never_never Re: Przepraszam! Jestem! 24.03.17, 23:03 Dużo zdrowia Barbasiu i jak najszybszej rekonwalescencji! Odpowiedz Link Zgłoś
grek.grek Re: Przepraszam! Jestem! 25.03.17, 12:48 cześć, Barbasiu !!! :] wszystkie kwiaty świata dla Ciebie, z okazji powrotu i stu innych okazji :] : www.wallpapers.in/thumbs/2016/cosmos_blossom_4k-t2.jpg o, fatalna informacja o kontuzji ! mam nadzieję, że dzień po dniu wracasz do zwyczajowe wysokiej dyspozycji, że jest już lepiej ? Odpowiedz Link Zgłoś
barbasia1 Re: Przepraszam! Jestem! 25.03.17, 19:01 Cześć, Greku! :))) Aż mi głupio. Zamieszanie się narobiło przeze mnie. Dziękuję najserdeczniej za te wszystkie wyrazy życzliwości! Szkoda gadać. Jak nie urok to ... . Tak, jest już trochę lepiej. Odpowiedz Link Zgłoś
grek.grek Re: Przepraszam! Jestem! 26.03.17, 13:08 cześć, Barbasiu !!! :] najważniejsze, że jesteś ! :] cieszę się, zatem :] informuj mnie, nas, o postępach w odzyskiwaniu pełni formy ! Odpowiedz Link Zgłoś
grek.grek Re: Przepraszam! Jestem! 25.03.17, 12:56 oryginał nie chce się otworzyć, ale mam coś w zapasie - w wariancie równie wiosennym :] Witaj, Barbasiu : www.pixelstalk.net/wp-content/uploads/2014/12/Field-of-flowers-hd-wallpaper-free-download.jpg Odpowiedz Link Zgłoś
barbasia1 Re: Przepraszam! Jestem! 25.03.17, 18:56 Dziękuję! Ale ładna wiosenna łąka! :)) Odpowiedz Link Zgłoś
grek.grek Re: Przepraszam! Jestem! 26.03.17, 13:06 :] jest teraz wirtualnie Twoją własnością, Barbasiu :] Odpowiedz Link Zgłoś
siostra_bronte Re: Przepraszam! Jestem! 25.03.17, 13:04 Barbasiu, życzę zdrowia! Odpowiedz Link Zgłoś
grek.grek 21:55 Ct2 "Krzyżowy ogień" [z 1947 r.] 24.03.17, 15:48 kontynuiacja czołowych "czarnych" filmów amerykańskich. z opisu : kapitan policji Finlay prowadzi śledztwo w sprawie śmierci eks-żołnierza, w która zamieszani są jego byli koledzy. rzecz jest z 1947 roku, więc można sądzić, że pewne tropy będą wiodły w kierunku wojennych traum dotykających żołnierzy po powrocie z frontu. z niektórych źródeł wyniika też, że jest w tym filmie poruszony problem antysemityzmu, w przeciwieństwie do literackiego oryginału ["The Brick Foxhole" Richarda Brooksa], który naświetlał wątki homofobiczne. dodatkowa zmiana, to sama konwencja : reżyser Edward Dmytryk postawił własnie na noir, wplótł wątek femme fatale i w tle umieścił pełen sceptycyzmu stosunek amerykańskiego społeczeństwa do wymiaru sprawiedliwości. brzmi nieźle. Czy znacie ten film ? Odpowiedz Link Zgłoś
siostra_bronte Re: 21:55 Ct2 "Krzyżowy ogień" [z 1947 r.] 25.03.17, 13:05 Ja widziałam! Ale dawno temu i pamiętam go jak przez mgłę. Czekam na recenzję. Odpowiedz Link Zgłoś
grek.grek Re: 21:55 Ct2 "Krzyżowy ogień" [z 1947 r. 25.03.17, 13:27 dzięki, Siostro :] niestety, nie udało mi się wczoraj obejrzeć. Może w necie spróbuję odnaleźć ten film. w tygodniu z premedytacją 'kradłem czas", wykręcając się od zbyt częstego spania, co sprawiło, że tę noc musiałem już w całości odespać, no i "Krzyżowy ogień" padł ofiarą tego mojego trybu życia :]] zapowiadam film, a potem nie oglądam... brzmi to nieciekawie, za co przepraszam, mam nadzieję że nadrobię ten brak i spiszę recenzję ! :] Odpowiedz Link Zgłoś
siostra_bronte Re: 21:55 Ct2 "Krzyżowy ogień" [z 1947 r. 25.03.17, 13:52 Szkoda! No właśnie :) Ale może będziesz miał okazję do nadrobienia tej zaległości. Odpowiedz Link Zgłoś
siostra_bronte "Piąta władza" 25.03.17, 13:51 Obejrzane w Super Polsacie. Film Billa Condona o Julianie Assange'u, założycielu Wikileaks. Kiedyś pisała o nim mozambique. Scenariusz oparty na książce byłego współpracownika Assange'a, Daniela Berga. Obaj panowie rozstali się ze względu na dużą różnicę poglądów (Berg uważał, że nie należy publikować danych informatorów amerykańskiego wywiadu, bo to zagraża ich życiu; Assange miał zasadę nie stosowana żadnej cenzury). Poznajemy kulisy powstania portalu, historię z uzyskaniem tajnych dokumentów amerykańskiego wywiadu itd. Trzeba przyznać, że twórcy starają się pokazać to w efektowny sposób. Mamy przeskoki do różnych miast, symboliczne sceny działania portalu, wątek wręcz kryminalny ze ściganiem Assange'a przez tajne służby. Ale to wszystko nie do końca zagrało, niestety. Czasem miałam wrażenie lekkiego chaosu, jakby twórcy chcieli zmieścić zbyt dużo w tej historii, a strona wizualna była ważniejsza od ciekawego i ważnego tematu. Najsłabszym ogniwem jest tu bohater (gra bo Benedict Cumberbatch), widziany z perspektywy Daniela Berga (dobry Daniel Bruhl). Jest go tu przede wszystkim za mało. Pojawia się i znika. Do końca pozostaje enigmą. Nie znamy jego bagażu doświadczeń (poza wzmianką o trudnym dzieciństwie), nie wiemy co go ukształtowało. Jest raczej figurą, deklamującą swoje poglądy, niż prawdziwym człowiekiem. Co gorsza, Cumberbatch wypada w tej roli średnio. Może scenariusz nie pozwolił na stworzenie ciekawej postaci, ale chyba można było wycisnąć z tej roli więcej. Do tego miałam wrażenie, że gra Assange'a a la "Sherlock". Jakby nie potrafił się odkleić od tej roli. Na dokładkę jest fatalnie oszpecony charakteryzacją i blond fryzurą :) Assange na początku jest przedstawiony jako autentyczny bojownik o wolność słowa i prawo do informacji. Ale potem pokazany jest dosyć niekorzystnie, jako człowiek o przerośniętym ego, do tego notoryczny manipulator i kłamca (np. przy każdej okazji opowiada inną przyczynę wczesnego osiwienia, aż Daniel odkrywa, że po prostu...farbuje włosy). I tu mam wątpliwości do wiarygodności takiego portretu. Daniel rozstał się z Assangem po dramatycznej kłótni. Z pewnością nie jest do końca obiektywny w swojej książce. Nie znamy wersji samego Assange'a, który oczywiście określił film jako kompletnie kłamliwy. Lekko razi mnie też wątek Sary Shaw (jak zawsze świetna Laura Linney) z amerykańskiego Departamentu Stanu. O ile ciekawa jest reakcja "drugiej strony" na rewelacje Wikileaks to już niemal sentymentalna historia o wywiezieniu amerykańskiego informatora z Egiptu zakrawa na lekką propagandę. Warto wspomnieć o dobrej obsadzie drugiego planu: David Thewlis, Peter Capaldi, Stanley Tucci, Alicia Vikander. W sumie szalenie ciekawy temat, ale niestety zmarnowany. Ale i tak warto obejrzeć, zawsze to premiera :) Powtórka dzisiaj o 20.00! Trailer: www.youtube.com/watch?v=YQOiS_l_0Jk Odpowiedz Link Zgłoś
grek.grek Re: "Piąta władza" 25.03.17, 16:27 dzięki, Siostro :] świetna zapowiedź. temat ciekawy, trailer wygląda nieźle, a co najważniejsze, jak słusznie podkreśliłaś - premiera is premiera :] sobota to u mnie dzień zagrożenia niezdążeniem na wieczorny seans ;], więc nie wiem, czy zdołam dotrzeć na początek, ale będę oczywiście próbował. na pewno jest to dziś najlepsza propozycja na... początek :] wieczoru filmowego. Odpowiedz Link Zgłoś
grek.grek Re: "Piąta władza" kilka słów po seansie :] 26.03.17, 13:44 bardzo dobry film, Siostro ! :] straciłem wprawdzie początkowe 15minut, ale ani sekundy więcej :] I mam wrażenie, że to będzie jeden z tych filmów, do których będę powracał, kiedy tylko nadarzy się okazja. naprawdę dobra dramaturgia, świetny montaż, a przede wszystkim zręcznie wykreowana atmosfera : najpierw dwóch, a potem kilkunastu, ludzi zmienia rzeczywistość świata mediów, demaskowane korporacje, firmy i rządy czują się zagrożone, a więc i oni tak powinni się czuć [i czują się], JUlian musi się ukrywać, Daniel traci pracę, a owocem na torcie są świetne dialogi, w których dominuje sprzeczna wizja tego czym ma być Wikileaks - napisałaś o tym w swojej recenzji, i ten spór jest naprawdę niezwykle zajmujący. Cała okolicznośc z uijawnionym w dokumentach opublikowanych przez WL, amerykańskim agentem uciekającym z Egiptu, jest tutaj egzemplifikacją drugiej strony medalu działania mechanizmu, który został uruchomiony w pewien sposób "na dziko" i poza kontrola. Dla transparentności życia publicznego, pro publico bono, ale jednak bez zrozumienia i szacunku dla niuansów polityki, które owszem - raz przczyniają się do dramatów i wojen, ale innym razem im zapobiegają. obaj, Daniel i Julian, mają więc w połowie swoich argumentów rację, a w drugiej połowie moga się mylić. Julian pragnie publikacji dokumentów bez cenzury i sortowania, to byłaby niedopuszczalna ingerencja z ich strony. albo 100 % jawności albo to nie ma sensu. Daniel chce redagowania tych przecieków, zatrzymywania tej części, której podanie do ogólnej wiadomości groziłoby śmiercią konkretnym ludziom. Pasjonujący konflikt dwóch róznych punktów widzenia. pretensje Assange'a, o to jak został pokazany w tym filmie, są uzasadnione - jest doktrynerem, nie waha się przed próbami zniszczenia Daniela, kiedy ten próbuje z nim polemizować ws. powyższego, a scena, keidy Julian zarzuca twittera jednoczesnymi z setek kont oskarżeniami Daniela i jego dziewczyny o agenturalność - jest nadzwyczajna; poza tym, sam przyznaje się do początków autyzmu, a moment kiedy ucieka oknem łazienkowym z kolacji z rodzicami Daniela, to coś co, masz rację !, idealnie pasuje do 'sherlockowskiego" wizerunku tej postaci w wykonaniu B. Cumberbatcha. Z drugiej strony - Assange jest takze idealistą, człowiekiem który rezygnuje z tzw. normalnego życia, żeby poświęcić się sprawie, każdą noc spędza w innym miejscu, uważa że "wielu miało dobre pomysły, ale żeby je realizować trzeba ekstremalnego zaangażowania, trzeba zaryzykować wszystko, postawić własny los na szali". Pewnie gdyby od niego to zależało, Julian chciałby zobaczyć w filmie tylko tę stronę swojej osobowości. I... to byłby średni film :] Dopiero dzięki tej mniej sympatycznej drugiej stronie medalu, jego postać jest naprawdę interesująca. w pełni zgadzając się z Twoimi ocenami, Siostro, myślę że portret Juliana jest naprawdę ciekawie skonstruowany, nowoczesny, czerpie z wzorców takich jak dr. House czy właśnie Sherlock Holmes, może nawet nieprzypadkowo dobrano takiego, a nie innego, aktora ;] wątek amerykańskich urzędników, którzy muszą zmagać się z konsekwencjami publikacji Wikileaks jest naprawdę dobry, a ten monolog Sary Shaw, w którym z ironią stwierdza, ze przez kilkadziesiąt lat jakimś trafem udało się jej przetrwać w departamencie, w którym o przewrotkę łatwiej niż na lodzie, a teraz nagle traci pracę z powodu przecieków internetowych - jest naprawdę świetny. Podobnie jak scena, kiedy państwo od Wikileaks całą grupą oglądają video pokazujace jak amerykańscy piloci zaamordowali nieuzbrojonych dziennikarzy Reutera - są wstrząsnięci, i zastanawiają się - jak to puścić, przez kogo [ostatecznie chyba napisał o tym pierwszy The Guardian ?], kiedy i jak zatytułować. Świetny kawałek kina. albo sytuacja z początku, kiedy Daniel dowiaduje się, że wbrew temu, co mówił Julian, wcale nie mają 'setek współpracowników". Mają setki kont w sieci, ale... jest ich tylko dwóch. Zupełnie go to konsternuje, za to Julian cieszy się jak dziecko ; "wyobrażasz sobie ? myslą, że mają do czynienia z całą armią hakerów, a nas jest tylko dwóch, dwóch facet kontra oni wszyscy". Kapitalna scena. dobry jest też moment, kiedy strona WL zawiesza się z przeciążenia, JUlian próbuje to obejść i aktywować ją na nowo, ale nie udaje się i głucho stwierdza "Jesteśmy załatwieni. Nikt więcej niczego już nam nie prześle". Nie zrozumiałem do konca, co się stało, jak chodzi o techniczną stronę zdarzenia, ale uchwyciłem chyba wątek dramaturgiczny ;] tak czy owak, chętnie obejrzę po raz drugi i kolejne :] świetne wejścia muzyczne, doskonałe dialogi, ciekawe postaci, interesujący konflikt racji, sceny znaczące, atmosfera. wg mnie, to naprawdę wciągające kino, nie wiem czy jest "dobre", ale bardzo mnie urzekło. Dzięki za polecenie, Siostro :] oczywiście, zaraz znajdę go w sieci i spróbuję odtworzyć pierwsze 15 minut. Odpowiedz Link Zgłoś
siostra_bronte Re: "Piąta władza" kilka słów po seansie :] 26.03.17, 14:19 O, jednak obejrzałeś! Super, że tak Ci się podobało. Moja recenzja była bardziej krytyczna, ale faktem jest, że to dobrze zrealizowane, efektownie wizualnie, kino. Po prostu zabrakło mi tu jakiejś głębi, wejścia w osobowość Assange'a, który został tu przedstawiony dosyć powierzchownie, jako "arogancki geniusz". Dokładnie jak Sherlock :) Tak, też bardzo podobała mi się muzyka. Carter Burwell to znakomity kompozytor, szkoda, że tak mało popularny. Przypomnę, że jest stałym współpracownikiem braci Coen, napisał też świetną muzykę do "Zanim zapadnie noc", "Najpierw strzelaj, potem zwiedzaj" i wielu innych. Moje wątpliwości co do obiektywności twórców wiążą się też z tym, że kasę wyłożyli jednak Amerykanie :) O, właśnie o to chodzi w kinie, żeby uwodziło, obiektywne argumenty nie mają znaczenia! Miło mi :) Odpowiedz Link Zgłoś
grek.grek Re: "Piąta władza" kilka słów po seansie 26.03.17, 14:47 nie mógłbym przegapić, Siostro :] dzięki :] Twoja recenzja jest trafiona, wg mnie. to prawda, aczkolwiek... to "sherlockowskie" nawiązanie służy ufilmowieniu Juliana, wg mnie :] wydaje mi się, że pomiędzy słowami, zachowaniami, mową ciała, reżyser próbuje przemycać rózne informacje nt jego osobowości, ale może faktycznie nie jest to zbyt głębokie. Może nie chciał zamieniać filmu o Wikileaks w analizę psychologiczną samego Juliana ? dzięki :] świetna muzyka. a, to celna uwaga ! :] piękna sentencja, Siostro :] :] Odpowiedz Link Zgłoś
barbasia1 Re: "Piąta władza" kilka słów po seansie :] 26.03.17, 19:41 Bronte, Greku, dzięki. Bardzo zachęcająca są wasze komentarze. >sam przyznaje się do początków autyzmu, O!? Co to znaczy? Odpowiedz Link Zgłoś
barbasia1 Re: "Piąta władza" kilka słów po seansie :] 26.03.17, 19:41 >sam przyznaje się do początków autyzmu, Czy możesz to rozwinąć? Odpowiedz Link Zgłoś
grek.grek Re: "Piąta władza" kilka słów po seansie :] 27.03.17, 12:13 właściwie on tego nie precyzuje, Barbasiu. myślę jednak, że ma na myśli postępujące zamykanie się w sobie, coraz bardziej utrudnione relacje z otoczeniem. Ale to można tylko wnioskować na podstawie fabuły. Odpowiedz Link Zgłoś
siostra_bronte Re: "Piąta władza" kilka słów po seansie :] 28.03.17, 10:33 Tak, to była raczej przenośnia. Odpowiedz Link Zgłoś
siostra_bronte "Duch z Canterville"... 25.03.17, 14:06 i dwie inne nowelki filmowe w Kulturze: "Zbrodnia lorda Artura Savile'a" (też wg. Wilde'a) i "Przeraźliwe łoże". Jutro od 13.10. O dwóch pierwszych pisał kiedyś Grek. Wszystkie trzy filmiki to perełki horroru z przymrużeniem oka. Znakomici aktorzy. Polecam! Odpowiedz Link Zgłoś
grek.grek Re: "Duch z Canterville"... 25.03.17, 16:30 przyłączam się, Siostro ! :] znakomite, świetnie nakręcone, z powiewem dobrej polskiej szkoły filmowej, nowelki. W biały dzień można śmiało oglądać, bo groza tutaj zawarta nie domaga się nastrojów nocnych i mrocznych ;] Odpowiedz Link Zgłoś
grek.grek "Pożegnanie z niewinnością" [via Nova] 25.03.17, 14:19 Film o problemie bardzo aktualnym i narastającym, czyli pedofilii internetowej. Najpierw mamy introdukcję rodziny Cameronów - typowy dom na typowym przedmieściu, troje dzieci [najstarszy syn, 14-córka Annie i jeszcze jedna młodsza córka], tata Cameron [Clive Owen] doskonale się spisuje i zarabia w dużej firmie reklamowej, a mama Cameron [ Catherine Keener] zajmuje się domem i jest idealną mamą. Rodzina rozumie się bez słów, wzajemnie uwielbia i tak dalej, jak w Klanie ;] 14-letnia Annie, obiecująca siatkarka i uczennica, koresponduje w sieci z Charlie'em, 16-latkiem, który też gra w siatkę i jest niezwykle przyjemnym kompanem ; sympatyczny, miły, zawsze wspierający. Annie w realu jest dośc nieśmiała, raz wychodzi z przyjaciółką na jakieś party, ale szybko wraca do domu, bo gadki rozwiązłych koleżanek jej nie pasują, a atmosfera wprowadza w koonfuzję. Oczywiście, od razu pisze do Charliego, bo lubi wiedzieć, że ma przyjaciela, o jakim jej koleżanki tylko mogą pomarzyć :] Charlie ma dla niej sporo niespodzianek. Najpierw wysyła jej swoje fotografie, wygląda na nich bardzo korzystnie. Potem zawiadamia ją, że jednak jest starszy trochę... ma 20 lat. Annie jest skonsternowana, ale Charlie jest przecież taki fajny... Tydzień później, kiedy zaufanie Annie i jej przywiązanie znów rośnie o kilka szczebli, Charlie wyznaje, ze ma... 26 lat. Annie znów nie wie, co ma o tym myśleć i dlaczego przyjaciel ją okłamuje, ALE... Charlie jest przecież mister fantastic ! Rodzice niczego nie wiedzą, więc się nie martwią. Annie wreszcie umawia się z Charlie'em w centrum handlowym. I przeżywa kolejny szok, bo 26 lat, to Charlie może i miał, ale 15 lat temu. Nie umie jednak od niego uciec, bo pan Charlie jest naprawdę ujmującym panem. I przecież TO TEN Charlie z ich niekończących się rozmów z sieci i z telefonu. Nie wiadomo, czy to wdzięk Charliego, czy naiwnośc dziewczęca Annie, coś jednak powoduje, że dziewczynka idzie z nim do motelu. Tam przymierza kupioną przez niego bieliznę, a potem Charlie skłania ją do seksu. Annie do końca nie wie, co się dzieje, nie jest w stanie chyba jeszcze czuć namiętności i pożądania, ale po prostu poddaje się starszemu mężczyźnie, który nie stosuje przemocy czy gróźb - nie musi tego robić. Po prostu - urobił ją. I byłoby wszystko się rozeszło po kościach, bo Annie nie mówi nikomu o całej sytuacji, gdyby nie to, że jej przyjaciółka zobaczyła ją z Charliem w galerii handlowej. I zawiadamia policję, a policja za dnia wyprowadza Annie ze szkoły, co budzi ofk sensację wśród rówieśników. Rodzice dostają informację, że córka padła najpewniej ofiarą internetowego pedofila i są w ciężkim szoku. Annie przechodzi badania lekarskie, spisywane są jej zeznania, a także dostaje do pomocy psychologa [Viola Davis]. Najpierw jest zatem najwyższe zdumienie, bo na rodziców cała sytuacja spada jak grom z jasnego nieba : ich porządna i idealna córka poszła do łózka z 3 razy starszym facetem w jakimś motelu ?! Za sprawę bierze się policja, a ściśle FBI, które podejrzewa że "Charlie" to jeden z ludzi poszukiwanych przez nich listem gończym. Annie dostaje zdjęcia poszukiwanych pedofilów do rozpoznania, ale żaden nie jest tym właściwym. Moze nawet gdyby tam był ten ON, to ona by go nie wskazała... Tutaj trzeba powiedzieć, że w dalszej części film nie skupia się zupełnie na próbach znalezienia pana Charliego. Przedmiotem zainteresowania stają się relacje w rodzinie Cameronów, oraz postawy poszczególnych jej członków, zwłaszcza na linii ojciec-córka. Annie wcale nie czuje się zgwałcona, jak jej tłumaczą. "Odczuwałam ten seks... z zewnątrz, jakbym była obok", zwierza się pani psycholog, ale nie twierdzi, że odczuwała to jako coś nieprzyjemnego i złego. Bardziej Annie martwi się tym, że Charlie nie dzwoni, nie daje znaku życia. Płacze wręcz, że przyjaciel [!] się ulotnił. Policja instaluje w domu Cameronów aparaturę i ma nadzieję zlokalizować Charliego, kiedy tylko zadzwoni, lecz do tego trzeba by Annie zajęła go rozmową. Kiedy nareszcie Charlie dzwoni, jakimś trafem orientuje się w położeniu i błyskawicznie odkłada słuchawkę. Panowie z FBI są niepocieszeni, rodzice w chaosie, a Annie rozżalona, że "jej" Charlie tak ją źle traktuje. Typowy syndrom sztokholmski ? I od tej pory Charlie znika z filmu, do samego finału. Reżysera bardziej zajmuje pan Cameron, który dostaje obsesji na punkcie tego, co spotkało jego córkę. Ma problemy w pracy, ostatnio robił kampanię reklamową z nastoletnimi modelami i teraz ogląda ich zdjęcia z perspektywy ojca dotkniętego traumą, co zmienia zupełnie jego stosunek do nich i do swojej pracy. Wertuje w sieci listy poszukiwanych pedofilów. Jednego z eks-skazanych za pedofilię znajduje niedaleko od domu i regularnie przesiaduje w aucie obok jego domu, obserwując co ten facet robi. Tak mu to uderza do głowy, że podczas meczu siatkówki w szkole Annie - rzuca się na jakiegoś chłopa, który fotografuje uczennice. Okazuje się, ze to ojciec jednej z zawodniczek. Pan Cameron jest zupełnie w proszku. Pewnego razu bezczelnie kradnie agentowi FBI - który regularnie się kontaktuje z Cameronami, informując o kolejnych ustaleniach śledztwa - teczkę z zapisami rozmów Annie z Charliem. Jest wstrząsnięty śmiałością z jaką jego córka rozmawiała o seksie. Nie rozumie, to go wpędza w fiksum dyrdum, jak to się stało, że Annie poszła z nim do łózka, nie walczyła, nie biła się z nim, nie musiał użyć przemocy. Pani psycholog i agent FBI tłumaczą mu, że to wcale nie oznacza, ze ona chciała i to nadal jst gwałt, ale pan Cameron zupełnie nie może sobie tego przetłumaczyć. Ma gigantyczne poczucie winy, ale i pretensje do wszystkich dookoła, a sensem jego życia powoli staje się dopadnięcie Charliego i zabicie go. Albo zabicie jakiegoś dowolnego innego pedofila, albo chociaż podejrzanego o takie przestępstwo. Jego relacje z córką są fatalne, bez przerwy się kłócą, ona widzi co się z nim dzieje, a on - jak wyżej. On więc zadaje jej dzziwne pytania, namawia namolnie, zeby oglądała fotografie pedofilów z sieci, bo a nuż znajdą tego, który ją wykorzystał, nachodzi ją i pyta o to, dlaczego się 'zgodziła' itd. Ona reaguje płaczem, spazmami i histerią, a on pogrąża się w swoich dociekaniach i poszukiwaniach. Mama Cameron przygląda się temu z boku i jest w rozpaczy. Najmniejsza córka nadal nic nie wie, a starszy brat pojechał do college'u zanim się to zaczęło, więc na razie nie jest wtajemniczony. Ale któregoś weekendu pojawia się w odwiedzinach, ojciec odbiera go z lotniska. I przy rodzinnej kolacji jest tak słodki dla Annie, ze dziewczyna od razu domyśla się, że tata mu wszystko opowiedział i kazał traktować ją z czułością. Jest wściekła i nie zważając na obecnośc przy stole młodszej siostry i dziadków, zaczyna wypytywać brata o seks z poznaną na uczelni dziewczyną, kierując te złośliwe uwagi zdecydowanie w stronę ojcowskich zabiegów, które uważa za sztuczne i nadużywające jej zaufania. "Chciałabym zapomnieć o tym wszystkim, a ty, TY !, ciągle mi o tym przypominasz, nie rozumiesz tego !", krzyczy córka do ojca i trudno ukryć, ze ma rację. I Annie tak by zyła w pragnieniu, by Charlie wreszcie dał znać że żyje, nie mając mu za złe tego, co z nią zrobił... gdyby nie wyniki analizy śladów DNA, jakie Charlie zostawił w motelu. Wynika z nich,że FBI ma tego gościa na swojej liście. Nie mają jego twarzy i nazwiska, ale takie same ślady DNA znaleziono w ciele trzech innych dziewczyn, a więc Annie jest już kolejną ofiarą Charliego. Wszystkie poszkodowane wyglądały dośc podobnie do niej, jak wynika ze zdjęć, które przedstawia jej agent FBI. I to dopiero Annie uderza między oczy... "Mówił, ze jestem wyjątkowa, że jestem niepowtarzalna, jedyna... a miał inne, takie jak ja, takie same", szepce, a potem wybucha płaczem, rzuca się w kąt i krzyczy "On mnie zgwałcił ! zgwałcił mnie !". cdn Odpowiedz Link Zgłoś
grek.grek Re: "Pożegnanie z niewinnością" [via Nova] 25.03.17, 14:46 Jest to punkt zwrotny w całej historii, bo teraz Annie może zrozumieć ojca, a ojciec zostaje upomniany przez żonę, która wreszcie prosto w twarz rzuca mu, żeby "zajął się swoją córką, bo ona tu jest i na to czeka, zamiast tropić pedofilów po internecie i fantazjować o zabijaniu ich !". W międzyczasie Annie dowiaduje się, że jej "koledzy" szkolni zrobili w sieci stronę, która dowodzić ma, że Annie to lolita na telefon, a sama dziewczynka musi też dojśc do porozumienia ze swoją przyjaciółką, która zawiadomiła policję o jej randce z Charlie'em. Annie poczytywała to jej za śmiertelny grzech, ale w przypływie nagle uzyskanej nowej świadomości - dochodzi oczywiście do wniosku, że przyjaciółka martwiła się o nią i miała na względzie tylko jej dobro. Godzą się. W kluczowej scenie ojciec i Annie padają sobie w objęcia, po tym jak on jej wyznaje, że wszystko to, co robił było dyktowane troską o nią, i własnym poczuciem winy, bolesną świadomością, że uznania, akceptacji i miłości mogła szukać poza domem, bo w domu mogła[by] jej nie dostać i że to mógłby być jego niewybaczalny błąd. A przecież tak nie było, Annie szukała miłości, akceptacji i uznania innego rodzaju niz to, które dostawała w domu. W ostatniej scenie, niejako epilogu, mamy... Charliego. Filmik kręcony jest kamerą z ręki, na jakimś jarmarku czy pikniku, wygląda jak home video. Charlie jest tam z żoną i dziećmi, wesoły, wyluzowany i tak dalej, podchodzą znajomi, rozmawiają, śmieją się... Czekałem czy może nagle wpadnie FBI i go zaobrączkuje ;], ale to by było zdecydowanie zbyt prymitywne zagranie w filmie, który od początku nie szedł w kierunku sensacji. Stanowczo bardziej chodziło tutaj o demonstrację kontrastu : Cameronowie, ofiary, przeżyli dramat, pan Charlie, sprawca, żyje sobie jak panisko i niczym się nie musi przejmować, bo FBI niby ma ślady DNA, niby ma adres IP komputera z którego pisał z Annie, ale to IP kieruje ich do... Czech, co dowodzi że komputer korzysta z programu mylącego pościg, niby coś wie, ale w sumie nie wie nic i może nigdy go nie dopadnie. Niezła obsada, wiarygodna rola główna [Liana Liberato], dośc interesująca psychologia, na czele z wątkiem ofiary, która wcale nie czuje się ofiarą, i pedofilem, który nie używa brutalnej siły, a aksamitnej perswazji i widz musi nie może dać się oszukać jego metodom i zapomnieć, że prowadzenie do łózka dziecka, to jednak jest przestępstwo. Temat zatem potraktowany edukacyjnie, w miarę delikatnie i bez zbytecznych ćwierćpornograficznych opisów [może poza jednym, kiedy ojciec odkrywa, ze w korespondencji internetowej Annie pytała Charliego o jego męskie urządzenie]. www.youtube.com/watch?v=k9J3fBSpXwc Odpowiedz Link Zgłoś
grek.grek 20:20 TVP Kultura "Bling Ring" 25.03.17, 16:39 ciekawe kino Sofii Coppoli. rzecz się dzieje w środowisku młodzieży z Los Angeles. Nie są to dzieciaki biedne czy zaniedbane, ale z dobrze sytuowanych rodzin klasy średniej. żyją jednak po uszy zanurzone w blichtrze telewizyjnych gwiazdeczek z Hollywodu, a także - co można wywnioskować z tekstu scenariusza - cierpią na jakiś rodzaj "weltschmerzu', przynajmniej ta najważniejsza bohaterka. to są ich główne motywacje do uprawiania procederu zupełnie nieoczekiwanego. Oto ta grupka młodziaków włamuje się do domów swoich idoli, Paris Hilton czy innych tego typu postaci, i buszuje w ich szafach, wynosi ubrania, biżuterię, a potem jeszcze chwali się wszystkim na imprezach. swoją drogą, można się zdziwić, jak łatwo wejść do domów tych bogatych aktoreczek ;] I jak łatwo ustalić, że akurat nie ma ich w domu. film opisuje autentyczną historię, bohaterowie nie są zmyśleni, jak się można od początku spodziewać : w końcu zostają złapani i stają przed wymiarem sprawiedliwości. Jakby nie było wyprowadzili z odwiedzanych domów ciuchów i błyskotek na sumę... ponad 3 milyjonów dolarów ;] ciekawy film, wg mnie kryjący w sobie poważniejsze pytania i wnioski niż wskazuje na to otoczka i temat. Odpowiedz Link Zgłoś
grek.grek 23:00 Ct Art "Mystery Train" 25.03.17, 16:46 Czesi kontynuują przegląd filmów Jarmuscha. są tutaj, jeśli wierzyć opisowi, 3 wątki : perypetie pary japońskich turystów w Ameryce, spotkanie dwóch nieznajomych kobiet, trudny dzień młodego mężczyzny, ktory w jednym momencie traci pracę i dziewczynę. wszystkie trzy opowieści splatają się w jednym miejscu : ruderowatym hotelu Arkada w Memphis. oglądam :] i ostrzegam, że napiszę recenzję ;] Odpowiedz Link Zgłoś
barbasia1 Re: 23:00 Ct Art "Mystery Train" 25.03.17, 18:52 Hehehe! Fajnie. Przeczytam tę recenzję. :) Odpowiedz Link Zgłoś
grek.grek "Mystery Train" - film, i o filmie 26.03.17, 14:29 świetnie, Barbasiu :] zatem - do dzieła. Trzy historie, w iście 'jarmuschowskim' stylu, dziejące się w Memphis, a skoro tam, to w filmie występuje nadprogramowa obecność Elvisa ;] Pierwsza historia, to sprawozdanie z jednego dnia, jaki w Memphis spędza dwoje młodych Japończyków. Przyjeżdzają pociągiem, ona jest rozentuzjzmowana, a on tak jakoś mniej, ale snuje się za nią dzielnie, jak mężczyzna, który zrozumiał, że przez resztę życie będzie swojej kobiecie nosił torebkę ;] Aczkolwiek walizkę niosą razem, na kiju, hehe. Na dworcu dziewczyna doznaje szczęścia, kiedy może pomóc pewnemu lokalsowi podając mu zapałkę do podpalenia papierosa, a potem chodzą... i chodzą... i chodzą... przy dyskretnej muzyce mijają sklepy, bary, podwórka, dziurawe chodniku, opuszczone dziedzińce, jezdnie, domy i łatwiej byłoby wymienić czego nie mijają. Zaglądają do wytwórni, w której nagrywał... Elvis, ofk :"] Dołączają do mini-wycieczki, która zostaje w pruskim drylu ustawiona pod ścianą i musi słuchać wyuczonego trajktania pani przewodniczki. Nie są specjalnie zadowoleni z tej wizyty. "Strasznie szybko mówiła", stwierdza dziewczyna, która słabo mówi po angielsku, jeszcze mniej rozumie, ale i tak w tym duecie jest tą "obcykaną [w angielskim]" ;] Potem wreszcie zasiadają na ławeczce przed pomnikiem... Elvisa ofk i ona wzdycha "Król !", na co chłopak "Carl Perkins był lepszy". Do końca się spierają zreszta o to, który był lepszy :] Na noc zatrzymują się w hotelu Arcada. A tam na portierni, co za duet ! POstawny czarnoskóry portier w jaskrawej pomarańczowej marynarce i takim samym krawacie, które dają oczywisty efekt wizualny w pomieszczeniu wypełnionym półmrokiem, oraz boy hotelowy - w zielonej marynarce i komicznej za małej czapce zawiązywanej pod brodą. Po ustaleniu ceny i wymianie z zabawnym "namaszczeniem" paru banalnych uwag [uwielbiam ten ton u Jarmuscha :)], para idzie do swojego pokoju, spędza tam noc, słyszy wystrzał ! :], a później głównie leżąc i nic mówiąc zasypiają i doczekują rana, ona wpatrzona w portret... Elvisa ofk, wiszący na ścianie. Rano pakują się i znikają, przy okazji zabierając ręczniki łazienkowe. Ona nie chce, bo to nie wypada, ale on powiada, że właściciele hoteli wiedzą, ze zostaną one zabrane, więc wliczają ich cenę zawczasu do rachunku za nocleg. To przekonuje dziewczynę. Druga nowela skupia się na spotkaniu dwóch kobiet w... tymże hotelu Arcada. Pierwsza z nich, to Włoszka z Rzymu, Lissa. Chyba odbiera z Memphis jakiegoś zmarłego krewnego, bo najpierw wyjeżdza do Rzymu trumna. Lissa ma jechać następnego dnia. Chodzi więc po mieście i nonstop daje się frycować cwanym gapom ;] Oto w sklepie chce kupić jedną gazetę, a sprzedawca tak ją namawia i reklamuje, że Lissa kupuje kilkanaście grubych kolorowych magazynów. Taszczy je z trudem, spadają jej na chodnik, a potem i tak ich nie czyta, bo woli swoją książkę. W barze przysiada się do niej jakiś podejrzany facio - "znam cię", powiada, na co Lissa, ze to niemożliwe, bo ona z Rzymu jest. Facio opowiada jej historię, jak to przed rokiem jechał samochodem i zabrał autostopem... ofk Elvisa. i ten Elvis powiedział mu, że "za rok spotkasz dziewczynę z Rzymu, a wtedy - daj jej to", tutaj facio wyjmuje grzebień. "To grzebień Elvisa', oświadcza uroczyście. I dodaje "...a ta dziewczyna da ci za niego 20 dolarów" :"]] LIssa ewoluuje od zaskoczenia do zniecierpliwienia, ale jako że jest dobrze wychowana zbywa go dając mu te 20 dolarów : "10 za wspaniałą historyjkę, i 10 żeby pan sobie już poszedł". Facio próbuje ją zaczepiać po wyjściu z baru, ale Lissa dzielnie trzyma się za portfel i w takim układzie trafia do hotelu Arcada. Przy wejściu zderza się z histeryczną dziewczyną, która ma na imię, jak się później dowiemy, DD. DD chciała tutaj przenocować, ale nie miała pieniędzy, więc Lissa przyjmuje uprzejmą propozycję portiera, żeby wynajeły jeden pokój na spółkę. DD okazuje się niewiarygodną gadułą ;] Mówi nonstop, o sobie i o swoim rozejściu się z chłopakiem, którego nazywają... Elvis :} "Tak mało mówił, nie mogłam go poznać", skarży się, a my wiemy już, ze przy niej każdy mężczyzna musi być małomówny. Lissa jakoś dopada do głosu, i proponuje, ze opowie jej historię. DD cieszy się, bo nie znosi ciszy, zasypia zawsze przy włączonym radio, więc równie dobrze może być "bajka" Lissy. Lissa ma na podorędziu tę 'bajkę' opowiedzianą przez facia w barze. DD ucina jej po dwóch zdaniach ; 'Zaraz, znam tę historię, słyszałam ją tysiąc razy, sprzedają ją tutaj wszystkim naiwnym turystom" ;] Dziewczyny słyszą wystrzał ! Ale zaraz potem zapada cisza, więc nie przejmują się tym zanadto. Włączają radio, bo DD w ciszy nie zaśnie, a tam... jak sądzicie ? Yes, Elvis ;] DD zasypia, a LIssa widzi... hologram Elvisa w pokoju ! Jest zdumiona, i odbywa [banalną, ofk] pogawędkę z wyjątkowym gościem, a kiedy udaje się jej zbudzić DD - maestro Elvis znika. Trzecia historia, to opowieśc o burzliwej nocy spędzonej wspólnie przez chłopaka DD, Jonnego, zwanego Elvisem [nie wiadomo dlaczego :)], jej brata Charliego, który niemal do końca wierzy, że Jonny to jego szwagier, podczas gdy on i DD jednak nie wzięli nigdy ślubu, oraz Wilbura - brata portiera z Arcade Hotel. Jonny, rzucony przez DD i po utracie pracy, siedzi w barze i popija. To czarna dzielnica, i czarny bar - czarny barman, czarni bilardziści i czarny przyjaciel, Earl. Earl pociesza Jonnego, że w Memphis z pracą wszyscy mają problem, a dziewczyny... znajdzie sobie inną. Słabo mu idzie, bo Jonny wyjmuje ukryty rewolwer, w dodatku naładowany. Atmosfera się zagęszcza, bo a nuż odpali sobie w głowę albo w kogoś ? Jakoś udaje się Earlowi namówić go od oddania broni barmanowi. Stan kolegi jest jednak na tyle niepokojący, ze Earl dzwoni do znajomego Jonny'ego - Wilbura, żeby przyjechał i go zabrał. Wilbur do pomocy zaprasza Charliego, jako się rzekło, brata DD, która opuściła Jonny'ego tego właśnie dnia. Para Jonny-Charlie do reszty konsternuje bilardzistów, przypadkiem siadając im na stole do gry albo takim samym przypadkiem wpadając na nich próbując na nikogo nie wpaść. Wreszcie jakoś wychodzą na dwór, jest noc, siadają do auta i odjeżdzają. Po drodze zagląają do baru, żeby kupić tam napoje wyskokowe. Nie chcą płacić, więc sprzedawca ma uzasadnione pretensje, a wtedy Jonny strzela z reolweru w sprzedawcę [ma rewolwer, bo zabrał go Wilbur od barmana z knajpy]. Facet pada jak długi. Od razu wszyscy salwują się ucieczką, i powstaje pytanie : "WHY ?". Jonny nie wie "why", ale utrzymuje że tylko go zranił, a nie zabił, i rozmowa płynnie przenosi się na okoliczności rozstania się JOnny'ego z DD. Jest whisky do tego, więc szybko zapominają o tym epizodzie sklepowym i wstawieni chcą przenocować w Arcade Hotel, gdzie portierem jest brat Wilbura. Portier szczęsliwy nie jest, że musi gościć brata z dwoma podejrzanymi koleżkami, ale generalnie jest to sytuacja komiczna, więc panowie dostają pokój. Najpierw spada im pod nogi kinkiet spod sufitu, bo żyrandolem nazwać tego nie sposób. I to jest 'strzał', który słyszała para Japończyków :] Potem Jonny zżyma się na wszędobylskośc Elvisa, "O co chodzi, czemu ja się nie mogę uwolnić od tgo faceta ? on jest wszędzie... To niepojęte, czarna dzielnica, czarny portier, czarne bary i bilardziści, dlaczego nie wisi tu jakiś M.L King ?" :]] Potem rozmowa schodzi na zbieżność nazwiska Wilbura [Robinsona] z Wilem Robinsonem z kiczowatego serialu s-f "Zagubieni w kosmosie'. Czarny Wilbur jest wkurzony nieco na to,ze nazywa się tak samo jak biały robot z serialu ;] Rankiem Charlie dowiaduje się, ze Jonny i DD jednak się nie pobrali i jest to dla niego cięzki moment. "Nie jesteś nawet moim szwagrem !', konstatuje zdruzgotany. Zaczynają się szamotać przy rewolwerze i przypadkowa kula rani Charliego w nogę. To był wystrzał, który słyszały dziewczyny z sąsiedniego pokoju :] cdn. Odpowiedz Link Zgłoś
grek.grek Re: "Mystery Train" - film, i o filmie 26.03.17, 14:42 POrtier i boy też słyszeli, a oni nie schodzą z posterunku zza biurka, stwarzając wrazenie, że pracują 24 na dobę, a śpią na siedząco :] POrtier wysyła boya na górę, żeby sprawdził teren, boy zagląda do pokoju, panowie w środku zaglądają w jego stronę, on rzuca "A przepraszam..." i dyskretnie się ulatnia. Japońska para zasiada w pociągu, teraz jadą do Nowego Orleanu. Dosiada się do nich DD, pyta czy ten pociąg jedzie do "Naches" - to cel jej podróży, ma tam rodzinę, ale Japonka "naches" odczytuje jako "matches" - z radością wyciągają więc zapałki, żeby ją poczęstować, ale DD dziękuje za uwagę i idzie dalej. POciąg rusza i widzimy wszystkich bohaterów w spokojnym pozach podróżnych. Gdzieś na podmiejskich uliczkach stoi furgonetka, a Jonny i Wil próbują opatrywac rannego Charliego, który ofk robi dużo szumu wokół swojej kontuzji ;] Słyszą jadący górą pociąg [to zapewne w domyśle ma być ten, który odjeżdzją inni bohaterowie], a takze policyjne syreny. Nie namyślając się wiele Jonny i Wil wrzucają rannego na "pakę", gdzie robi jeszcze większy harmider, wskakują do szoferki i chodu ! I tak się to kończy :] Bardzo jarmuschowskie, od poszczególnych scen, ktore mają ten rodzaj zawieszenia w czasie klasyczny dla jego kina, poprzez niecodziennych bohaterów, aż po Amerykę daleką od pocztówek z Manhattanu czy obrazków z Beverly Hills - codzienną, sfatygowaną, pozornie brzydka, ale dla Jarmuscha taka właśnie ma w sobie poezję i duszę. I te ujęcia są momentami zaiste urodziwe : piaszczysty kawałek wolnej przestrzeni z kawałkeim trawnika i resztką muru, zza którego rozciąga się krajobraz centrum miasta [Lissa i Japończycy przechodzą tą samą trasą], albo nocny widok oświetlonego dyskretnie mostu, pod którym przejeżdzają bohaterowie trzeciej opowieści. słowem : klasyka :] www.youtube.com/watch?v=nb0yBDSqTfs Odpowiedz Link Zgłoś
siostra_bronte Re: 23:00 Ct Art "Mystery Train" 26.03.17, 14:20 Uff, a długo potrwa ten przegląd? :) Odpowiedz Link Zgłoś
grek.grek Re: 23:00 Ct Art "Mystery Train" 26.03.17, 14:50 ;] za tydzień "Noc na ziemi", Siostro :] jesli dobrze pamiętam, to ma być też "Kawa i papierosy" [widziałem i nawet opisywałem kiedyś :)], więc podejrzewam, że zostały jeszcze 2, góra 3 filmy. Odpowiedz Link Zgłoś
siostra_bronte Re: 23:00 Ct Art "Mystery Train" 26.03.17, 17:27 Żeby było jasne, zawsze z wielką przyjemnością czytam Twoje teksty, Greku! Po prostu, nic nie poradzę, ale kino Jarmusha jakoś mnie nie porywa :) Odpowiedz Link Zgłoś
grek.grek Re: 23:00 Ct Art "Mystery Train" 26.03.17, 17:49 dzięki, Siostro :] to naturalna rzecz, Siostro, w pełni rozumiem :] Odpowiedz Link Zgłoś
grek.grek Czarnogóra-Polska - mecz w Polsacie 26.03.17, 17:52 studio zaczyna się już chyba o 20:00, a saam mecz zapewne 20:45 ? a zatem, Polska gola - taka jest kibiców wola ! ;] Odpowiedz Link Zgłoś
grek.grek Re: Czarnogóra-Polska - mecz w Polsacie 26.03.17, 17:54 jak typujemy ? Barbasiu, podtrzymujesz 2-0 dla Polski ? :] po zastanowieniu, spróbuję stworzyć konkurencję dla Twojego optymizmu i postawię, dla zabawy, na remis 1-1 :] Czcigodni ? Odpowiedz Link Zgłoś
barbasia1 Re: Czarnogóra-Polska - mecz w Polsacie 26.03.17, 20:53 > Barbasiu, podtrzymujesz 2-0 dla Polski ? :] Tak. :) > [...] postawię, [...] na remis 1-1 :] No wiesz! Odpowiedz Link Zgłoś
grek.grek Re: Czarnogóra-Polska - mecz w Polsacie 27.03.17, 12:15 Barbasiu, wspólnie przewidzieliśmy rozstrzygnięcie :] Ty przewidziałaś, ze wygra Polska i strzeli 2 gole, a ja przewidziałem, że Czarnogóra strzeli jednego gola ;] wszystko się zatem zgadza :]] Odpowiedz Link Zgłoś
barbasia1 Re: Czarnogóra-Polska - mecz w Polsacie 28.03.17, 00:15 O tak, Greku, przewidziałeś gola dla Czarnogóry! :) Brawo dla nas. :)) Ale bałam się Twoje typowanie dla zabawy ziści się na boisku! ;) Odpowiedz Link Zgłoś
grek.grek Re: Czarnogóra-Polska - mecz w Polsacie 28.03.17, 12:30 tak jest, brawo my, Barbasiu ! ;] haha, niewiele brakowało, to prawda. Odpowiedz Link Zgłoś
barbasia1 Re: Czarnogóra-Polska 1:1 26.03.17, 22:16 > po zastanowieniu, spróbuję stworzyć konkurencję dla Twojego optymizmu i postawi > ę, dla zabawy, na remis 1-1 :] No nie! Ale jeszcze 20 minut gry! Odpowiedz Link Zgłoś
barbasia1 Re: Czarnogóra-Polska 1:2 goool! 26.03.17, 22:30 Uffff! :) Fantastyczny, kapitalny gol Piszczka! Odpowiedz Link Zgłoś
barbasia1 Re: Czarnogóra-Polska 1:2 koniec meczu 26.03.17, 22:44 Wyrwali nasi Czarnogórcom 3 punkty! :)) 1:1 - co to byłby za nieciekawy wynik jakby tak został, prawda, Maniu!? ;) To można iść spokojnie spać, żeby rano wstać. Odpowiedz Link Zgłoś
maniaczytania Re: Czarnogóra-Polska 1:2 koniec meczu 27.03.17, 00:20 zgadza się! nie było lekko, ale liczy się efekt finalny :) Odpowiedz Link Zgłoś
grek.grek Re: Czarnogóra-Polska 1:2 koniec meczu 27.03.17, 12:17 yes, Polska za chwilę zapewni sobie chyba awans na ten mundial ? :] pierwszej połowy nie widziałem, z okazji filmu, ale w drugiej wydawało się, że Czarnogórcy solidnie wzięli do gry i mogli prowadzić nawet 3-1; tyle, że szczęście... wiadomo komu sprzyja ;] Odpowiedz Link Zgłoś
barbasia1 Re: Czarnogóra-Polska 1:2 koniec meczu 28.03.17, 00:17 >pierwszej połowy nie widziałem, z okazji filmu, ale w drugiej wydawało się, że Czarnogórcy solidnie wzięli do gry i >mogli prowadzić nawet 3-1; tyle, że szczęście... wiadomo komu sprzyja ;] Ja też tylko druga połowę oglądałam. Takie samo wrażenie miałam. Szczęście sprzyja oczywiście lepszemu! :) Odpowiedz Link Zgłoś
grek.grek 20:00 Ct2 "W samo południe" 26.03.17, 17:56 a to ci... klasyka, arcyklasyka westernu, akurat w trakcie meczu :] chociaż... jak się dobrze przypatrzeć, to kosztem obejrzenia filmu byłoby opuszczenie tylko pierwszej połowy. Może spróbuję ? Odpowiedz Link Zgłoś
siostra_bronte Re: 20:00 Ct2 "W samo południe" 26.03.17, 18:00 O, to faktycznie masz dylemat! Czesi, jak widzę, puszczają klasykę parę razy w tygodniu. Pozazdrościć! Widziałam parę razy, absolutny klasyk gatunku, chociaż przyznam, że nie przepadam za westernami. Odpowiedz Link Zgłoś
grek.grek Re: 20:00 Ct2 "W samo południe" 26.03.17, 18:29 zgadza się, Siostro :] o, prawda. oferta Ctv jest naprawdę bogata we wszelkie ciekawe rzeczy. ale wiesz, w TVP 3/4 ramówki zajmują telenowele i reklamy, te pierwsze stanowią "misję", a te drugie jej "finansowanie", a że podstawową misją TVP jest zapewnienie wygodnego życia i nachapania się armii polityczno-towarzyskich nominatów, to w efekcie wszyscy tam mają w nosie widza, ramówkę, kulturę, że o sztuce nie wspomnę :] niestety, smutno się robi, jak się patrzy na te standardy. Tam Europa, a tutaj... szkoda gadać. ja też jakoś westernów przesadnie nie hołubię, może z powodu tego schematu, który w nich panuje ? Ale świat przedstawiony i archetypowe postaci mają w sobie jakiś wdzięk. Przyznam, że w dzieciństwie zawsze bardziej wolałem czytać o Dzikim Zachodzie [np. ksiązki Wernica] niż oglądać filmy ;] Odpowiedz Link Zgłoś
grek.grek "W samo południe" - słów parę 27.03.17, 13:02 po 15 minutach filmu głowiłem się nad tym, jak mogłem w ogóle zastanawiać się nad konkurencją ze strony meczu :] naprawdę jest to wybitne kino, nie sam western, ale film jako taki. końcówka to ofk strzelanina, dobrze zrealizowana, lecz nie najważniejsza w tej historii. KLuczowe jest to, co dzieje się wcześniej. oto szeryf kończy swoją pracę w miasteczku, bierze ślub, jest na nowej drodze życia, jutro jego obowiązki ma przejąć nowy człowiek. JUż ma wyjechać z miasta, ale jednak nie może. Zjechała tutaj bowiem trójka rewolwerowców, którzy czekają na swojego przywódcę na stacji kolejowej, pociąg ma go przywieźć w, tytułowe, samo południe. Mają złe zamiary. I szeryf porzuca swoje szczęście prywatne, bo wzywa go obowiązek publiczny. Wie, że nie obędzie się bez awantury, wiedzą to także inni mieszkańcy. Chodzi więc, kolęduje, pyta o wsparcie i NIKT nie chce mu pomóc. Wszyscy się odwracają, wszyscy mają jakieś argumenty, alibi by się nie angażować, mimo że przecież zagrożony jest spokój i bezpieczeństwo ich własne. Jeden się chowa przed szeryfem, który przychodzi go zwerbować, inni siedzą w knajpie, piją i wprost wyśmiewają szeryfa, jeszcze inni modlą się w kościele i tutaj dochodzi do starcia głosów polemicznych, ale i tak staje na tym, że lepiej się nie wychylać, "dla dobra miasta i jego prosperity", nie mówiąc o własnych tyłkach. tak jak nikt nie chce pomóc, tak też i nikt nie rozumie, dlaczego on tutaj zostaje. Niech sobie jedzie, zacznie nowe życie, z żoną świeżo poślubioną, po co mu ta akcja ? Nikt nie rozumie przyzwoitości i poczucia odpowiedzialności jakie stoją za postępowaniem szeryfa. Niektórzy bąkają cicho, że to przecież ten szeryf przywrócił tutaj spokój, kiedy miasto było nagminnie najeżdzane przez róznych zadymiarzy. Ale i to nie jest argument za tym, by wziąc karabin i stanąc u jego boku. zabawne, gdyby wszyscy mężczyźni z miasta złapali za broń i poszli na tę stację kolejową, to tych trzech rewolwerowców czapkami by nakryli, a ich wodza wysiadającego z pociągu w siatkę złapali i na golasa puścili w prerię ;] Problem, to lęk, który ich paraliżuje. ostatni zdolny do pomocy mężczyzna znika, kiedy dowiaduje się, ze szeryf nie zrekrutował żadnych pomocników. "Jakbyś przekoonał paru ludzi, to wtedy możesz na mnie liczyć, ale tylko we dwóch... to samobójstwo" i idzie do domu. nawet własna rodzona żona opuszcza miasto nie spoglądając nawet na męża. Zupełnie nie rozumie jego zachowania. Symboliczne, że rozumieją go i gotowi są go wspierać tylko ci, którzy istnieją na marginesie tej społeczności : zuchwały 14-letni urwis, który kłamie że ma 16 lat, miejscowy jednooki pijaczyna i Meksykanka, która kiedyś była związana z szeryfem, ale się rozstali, i która - jak wynika z jej słów - doświadczyła ostarcyzmu ze strony ludzi w miasteczku. Rzecz jasna, szeryf nie moze skorzystać z pomocy żadnej z tych osób. jasne, jest jeszcze młodzieniec, który siłą próbuje zastopować szeryfa i zastąpić go w tej misji niewykonalnej, ale po walce sam zostaje zastopowany przez niego. Jego decyzję poprzedza długi namysł, wewnętrzna konfrontacja, wzmacniana szklaneczką czegoś mocniejszego. ostatecznie, tak siak, szeryf zostaje sam. I jaka to niesamowita scena, kiedy żona już siedzi w pociągu, który przywiózł herszta bandytów, a ją samą ma z miasteczka wywieźć, słyszy pierwszy strzał dochodzący z opustoszałych ulic miasta i zrywa się na równe nogi, biegnie tam, a koniec końców pomaga swojemu męzowi zabijając jednego z rewolwerowców. Strzałem w plecy, ale liczy się jej moralna odwaga, by pociągnąc za spust. Duże znaczenie ma tutaj rozmowa, jaką żona odbywa z Meksykanką - ta druga, pełna dumy i godności osobistej, wypomina jej w pewien sposób, że nie stoi przy męzu, że go nie wspiera, ze go nie rozumie. Kiedy żona oznajmia, że nie wie, dlaczego on TO robi, Meksykanka odpowiada : "A ja to wiem. I gdybym nadal była jego kobietą, wspierałabym go, stałabym przy nim". Wtedy ma się wrażenie, że szeryf nietrafnie wytypował partnerkę życiową. Kiedy jako ostatni ginie sam herszt, nagle ciche dotąd jak grób miasto ożywia się, wszyscy mieszkańcy wychodzą z dziur, w których się pochowali, a szeryf rzuca gwiazdę w uliczny proch, odwraca się do nich plecami, zasiada na koźle obok żony i opuszcza miasto. świetny film, zapomniałem wręcz jak świetny :] kameralny bardzo, solidnie rozwijający wątki społeczno-psychologiczne, interesujący bardziej w warstwie dialogowej i behawioralnej, niż w westernowej strzelance; Grace Kelly i Gary Cooper w rolach udanych, a reżyser robi co może, żeby ich postaci, zwłaszcza szeryfa, nie stały się symbolami, a były ludzkie z krwi i kości - wg mnie, z powodzeniem. bardzo dobrze zainscenizowane miasto, nie jak jakaś dziura, ale schludna, przyjemna okolica. No i cóż to jest za moment, kiedy zegar wybija południe, i widzimy stojący przy torach rewolwerowców czekających na ukazanie się pociągu, a w barze, kościele, w domach mieszkańcy nieruchomieją, bo wiedzą, co oznacza ten dźwięk. Rozbawiło mnie tylko to, ze oto mamy Dziki Zachód, początki kolei, a pociąg przyjeżdza idealnie w czas ;] W Polsce roku 2017 kolej nie ma takich osiągnięć, co w XIX wieku w Ameryce ;] Odpowiedz Link Zgłoś
siostra_bronte Re: "W samo południe" - słów parę 29.03.17, 13:38 Dzięki, Greku :) Zgadzam się, to film wybitny nie tylko w ramach gatunku! Prosta, ale uniwersalna historia. Precyzyjny scenariusz, bez zbędnych scen i niepotrzebnego gadulstwa. Film symbolicznie oddawał też atmosferę panującą wtedy w Ameryce, działania komisji McCarthy'ego, ścigającej "any-amerykańskie" działania. Jeden ze scenarzystów filmu musiał wyjechać do Wlk. Brytanii, aby uniknąć wezwania na przesłuchania. Plus znakomita reżyseria Freda Zinemanna ("Stąd do wieczności", późniejsze "Julia" i "Dzień szakala"). Świetnie utrzymane napięcie przez cały film! Pamiętam powracający motyw zegara odmierzającego nieuchronnie czas do finałowej konfrontacji. Kawał świetnego kina! Przy okazji, Grace Kelly miała romans z Gary Cooperem w trakcie realizacji filmu. Miała słabość do starszych mężczyzn. Podobno tylko James Stewart oparł się jej urokowi :) Odpowiedz Link Zgłoś
grek.grek Re: "W samo południe" - słów parę 29.03.17, 14:05 dzięki, Siostro :] ciekawe, że chyba po raz pierwszy w historii tego gatunku, rozprawa z bandytami zostaje zepchnięta na dalszy plan, a kluczowymi wątkami stają się psychologia i socjologia szeryfa, dramatyczny konflikt jednostka-zbiorowość i wzajemne relacje między postaciami. o, ciekawa analiza, i informacja. yes ! ten zegar to jest mistrzowski zabieg dramaturgiczny :] o :] a wydaje mi się, że jakiejś nadmiernej chemii między nimi nie widać w filmie ? ;] to by dobrze świadczyło o ich profesjonalizmie ;] Odpowiedz Link Zgłoś
never_never w kinie: "Life" 26.03.17, 23:08 A ja "niemeczowa" jestem, więc opowiem Wam inną historię...: W kinie z popcornem i pepsi: Stara (lat xx+++), Młoda i Młody (lat 13+++) Stara odkrywała kino sci-fi na seansie „Obcego 8. pasażera Nostromo” i to wówczas było olśnienie, dawnymi „Gwiezdnymi wojnami” już tak się nie zachwycała, a ulubionym serialem sci-fi pozostaje niedościgniona „Battlestar Galactica” Młodzi wychowani na nowych „Gwiezdnych wojnach”, „Avengers”, „Strażnikach Galaktyki”, itp. Początek filmu zapowiada się interesująco: Międzynarodowa Stacja Kosmiczna na orbicie Ziemi, sześcioosobowa wielonarodowa załoga i zadanie przechwycenia sondy, która pobrała próbki marsjańskiej gleby, ale w drodze na stację uległa uszkodzeniu przez meteoryt i zboczyła z kursu. Zadanie uwieńczone zostaje sukcesem, a w próbkach ziemi znaleziona „zahibernowana” komórka – nowoodkryte życie pozaziemskie, które na dodatek, po zastosowaniu odpowiedniej temperatury, atmosfery i pożywki, udaje się badaczom pobudzić do wzrostu. Ta część filmu jest dość spokojna, z ładnymi zdjęciami kosmosu i pracy na stacji w stanie nieważkości oraz krótkim intro załogi… [Stara ogląda z zainteresowaniem, Młodzi w tym czasie zdążyli być na FB, Snapchacie i jeszcze gdzieś, o czym Stara nie ma pojęcia] Potem zaczyna się akcja: marsjański organizm, uroczo nazwany „Calvinem” przez wybraną przedstawicielkę jednej z amerykańskich szkół, okazuje się być krwiożerczym mistrzem przetrwania, rośnie i uczy się, po czym wydostaje się z laboratorium i zabija po kolei członków załogi… [Młodzi porzucili swoje fony i oglądają z wypiekami na twarzy, Stara też trochę się emocjonuje, ale po jakimś czasie zaczyna sprawdzać godzinę, zaglądać na Filmweb, by zobaczyć filmografię mniej znanych członków obsady, no i przy okazji rzuca się jej tytuł jednego z wątków dyskusji o filmie: „Ale to już było” – tak, to prawda, to wszystko już było wcześniej!!! Trochę zaskakuje końcówka, ale mimo wszystko Stara chyba za dużo się wcześniej tych różnych filmów naoglądała i nie jest już w stanie docenić całkiem sprawnej w sumie roboty. I tylko zastanawia się, co u licha robi w tym dziele taki aktor jak Jake Gyllenhaal??? Młodzi natomiast uważają, że film był super i spędzili świetny wieczór w kinie] KONIEC PS Stara chyba dla odreagowania zapuści sobie dzisiaj drugi sezon „The Expanse” – to nowy dość dobry serial SyFy. A może nawet nowy odcinek „Legion” – tam to już w ogóle psychodelia na ekranie i zupełnie nie wiadomo, czego się spodziewać…;) Odpowiedz Link Zgłoś
maniaczytania Re: w kinie: "Life" 27.03.17, 00:19 jak to - zaglądacie na fony w kinie ?!?!?! :))) Odpowiedz Link Zgłoś
grek.grek Re: w kinie: "Life" 27.03.17, 12:34 haha :] dzięki, Never_Never :] bardzo wciągająca historia ! faktycznie, z opisu zdecydowanie brzmi to jak próba nawiązania do "Ósmego pasażera Nostromo", tyle że jednak po trzech dekadach powielania podobnych pomysłów w kinie klasy C i D - pomysł jest to dośc ryzykowny. hehe, yes, no tak - młodsi stawiają na akcję, starsi na refleksję :] Ale... czy starsi, kiedy byli młodsi, nie byli podobni ? ;] w wieku 13 lat takie kicze i akcyjniaki się pochłaniało... posługuję się tym heidegeerowskim "się", bo próbuję własną przeszłość zamaskować, a nikomu innemu nie mam śmiałości niczego sugerować ;]] dzisiaj SIĘ ;] krytykuje telenowele, a SIĘ oglądało samemu, i to brazylijskie, a nawet wenezuelskie ! [oglądałem "W kamiennym kręgu", "Panna Dziedziczka", a nawet, darujcie, "Luz Maria" !]. I, czy to możliwe ?!, skruchy nie czują ! Never_Never, Czcigodni, nie wiem jak Wy - mam nadzieję, że napiszecie o tym :)) -, ale ja naprawdę mile wspominam te wszystkie kicze, łubu-dubu, telenowele nawet, i wszelakie produkty telewizyjno-filmowe, które pożerałem będąc w wieku Młodych z powyższej opowieści; ja frajdę miałem z tego nawet, haha. Do dzisiaj na te "Luz Marie" i filmy z Ja-Wam-Dammem nie umiem spoglądać z wyższością czy ironią, a jedynie z czułością prawdziwą :] co do Jake'a Gyllehaala, to chyba... z duuużą walizką musiał pójść do kasy celem realizacji głównych zapisów kontraktu na ten film ? ;] Odpowiedz Link Zgłoś
barbasia1 Re: w kinie: "Life" 28.03.17, 00:26 Śliczna historia, hehe! :) Ech, ci młodzi! ;) Odpowiedz Link Zgłoś
grek.grek "Mur" via TVP2 27.03.17, 13:55 Bardzo ciekawe kino polskie, dające interesującą wykładanię stosunków społecznych między Polską A i Polską B na podstawie doświadczenia jednostki [ale zabrzmiało...]. Mariusz [Tomasz Schuhardt, potwierdzający że jest naprawdę dobrym aktorem] ma 20-parę lat. Mieszka na warszawskiej Pradze, w starym budownictwie. Ojciec zmarł, matka [doskonała Aleksandra Konieczna] po jego śmierci wpadła w apatię, nie wychodzi z domu, zdaniem syna - zaniedbuje się. Chłopak nie uczy się, oficjalnie nie pracuje. Rozwija się w szarej strefie. Ma smykałkę do prac przy remontowaniu, usprawnianiu, upiększaniu domów. Reklamuje się ulotkami i ogłoszeniami na murach, a resztę robi - zapewne - poczta pantoflowa. Kto ma pieniądze, żeby fiokować sobie domy ? Oczywiście, ludzie bogaci, z zamkniętych osiedli, apartamentowców. To oni zatrudniają Mariusza, bo jest dobry i szybki. Gośc umie sobie radzić w życiu. Tnie po kosztach kradnąc materiały budowlane [worki z cementem, kubły z farbą, panele jakieś] ze źle zabezpieczonych magazynów firmowych pod gołym niebem, do których włamuje się przez siatkę w ogrodzeniu. POmaga mu młodszy kolega z osiedla. Mariusz codziennie styka się z tymi bogatymi z apartamentowców, odwiedza ich mieszkanie, patrzy jak żyją, na ich ciuchy, samochody, zadbane kobiety... Też by tak chciał żyć. Mieć takie mieszkanie, samochód, przyszłośc. Samochód niby ma, ale wg niego symbolem statusu jest mieszkanie na osiedlu strzeżonym. I na ten cel zbiera pieniądze. Nie może znieśc matki, która całe dni wpatruje się w telewizor siedząc w fotelu. Nie może patrzeć na to przyciasne mieszkanie, sfatygowane i zmurszałe. Chce stąd, po ludzku, uciec. Robi zakupy, płaci rachunki [oficjalnie, jedyny dochód Mariusza i jego matki, to 1,2 tys zł renty po ojcu], ale nie chce spędzić życia w tej klitce z osowiałą kobietą na fotelu, choćby nawet była to jego własna matka. Realizuje kolejne zlecenia i wreszcie ma dość pieniędzy, aby taki apartament sobie wynająć. POznaje też dziewczynę, Agatę [Marta Nieradkiewicz], samotną matkę z małym dzieckiem. Od słowa do słowa, zaprasza ją na "parapetówkę", która w istocie jest randką sam na sam, a potem ich relacje zaczynają się obiecująco rozwijać, nawet do tego stopnia, że ona mu ubrania drogie kupuje w sklepie. Jednocześnie matka dostaje wylewu. Trafia do szpitala. Jak ją trochę podreperują, to będzie wymagała stałej opieki. Mariusz dopytuje lekarza [Piotr Machalica] czy nie można by załatwić jakiegoś sanatorium, gdzie mogłaby się na stałe przeprowadzić, a on by za to zapłacił. Jest taka możliwość, oczywiście prywatnie i będą to spore koszta. Ale Mariusz wydaje się zarabiać dostatecznie dużo aby pogodzić wynajem drogiego mieszkania i opłacanie matycznego uzdrowiska. Kiedy matka wraca do domu jest częściowo bezwładna i nie ma zamiaru przyjmować jego pomocy. Zaciska usta, gdy Mariusz próbuje ją karmić rosołem, awanturuje się, gdy przychodzi załatwiony przez syna terapeuta, nie odzywa się wcale. To jest naprawdę niezwykle poruszająca rola aktorska. Kto wie, czy koniec końców, po tym filmie, w pamięci nie zostaje właśnie ta milcząca, grana przeraźliwie smutną twarzą, rola Aleksandry Koniecznej. Mariusz denerwuje się na nią, wychodzi na korytarz żeby odsapnąć po takich zmaganiach, no i zaczyna zawalać terminy w pracy, jedna klientka ma pretensje, że zapłaciła za robotę w tydzień, a on nadłożył 2 dni - takie sytuacje nie sprzyjają dobrej opinii wśród potencjalnych klientów, Mariusz dobrze wie, że ta babka nie poleci go swoim znajomym, którzy mają jakąs robotę do wykonania. Udaje mu się zatem zorganizować dla matki opiekę : na kilka godzin wpada sąsiadka, a z opieki społecznej delegują panią z Czeczenii, też na kilka godzin. Łącznie z kilkoma godzinami Mariusza - matka zawsze ma kogoś do pomocy, a sam Mariusz może także pracować sumiennie i bywać w swoim mieszkaniu wypasionym [chociaż nie umeblowanym]. Pierwszy zgrzyt w relacjach z Agatą pojawia się w momencie, gdy selekcja klubu wieczorowego nie chce wpuścić ich do środka. "Dilerów nie wpuszczamy", powiada pan selekcjoner, Agata nie wie, o co chodzi, ale Mariusz wie dobrze. Yes, sprzedawał narkotyki. "Nikt mi nic w życiu nie dał, to co mam - sam zdobyłem własną pracą", mówi do niej jakby usprawiedliwiająco. Udaje się matkę wysłać do sanatorium nad morzem. Przed wyjazdem Mariusz zabiera ją do siebei, by pokazać mieszkanie, pochwalić się. Matka, siedząca na wózku inwalidzkim, w skromnej kurtce i beretce, z tą twarzą, nie okazuje żadnych uczuć, nic ją nie porywa. Zawsze jednak w tej twarzy coś się na mgnienie oka ożywia, w jej oczach, kiedy Mariusz pomaga jej wstać, przebrać się albo coś w tym stylu. Jakaś głęboko ukryta, potęzna miłośc do niego, i żal, że on jej tak nie kocha, nie rozumie jej smutku. Potrzeba bliskości. I wiemy, że on ją kocha, widać to w nim, to dobry chłopak, który po prostu chce zacząć swoje życie, w jego mniemaniu - lepsze życie. "MYslisz, że to mieszkanie i pieniądze czynią cię lepszym niż jesteś ?", pyta go sąsiadka, a on odpowiada twardo : "Przynajmniej nie musze się wstydzić". I kiedy Mariusz wyprowadza wózek z matką z budynku, natrafiają na Agatę. Mariusz przedstawia matkę, a Agata minę ma niewyraźną. Mówi "dzień dobry", ale widok kobieciny na wózku jakoś ją krępuje. Wieczorem Mariusz kupuje jej sukienkę w sklepie i idzie na - jak ma nadzieję - randkę. U Agaty są jednak rodzice, tacy "ą, ę, kasĘ" ;]. Matka Agaty otwiera mu drzwi i mówi, że widziała go już kiedyś [istotnie, zanim Mariusz wynajął tu mieszkanie, miał spotkanie w sprawie umówionej roboty i próbował wślizgnąc się podczas jej wyjścia, ale babka odmówiła i poradziła mu skorzystanie z domofonu], a Agata nie przyznaje się do niego - mówi, że "ten pan zakłada mi internet". Wychodzą na korytarz i Agata zwierza mu się, ze "chyba niepotrzebnie przyszła wtedy na tę parapetówkę...". Cóż, chłopak był/jest dilerem, pracuje na czarno, osoba matki sugeruje że wywodzi się z nizin społecznych, no a jej rodzice i ona sama to przecież wysoka klasa średnia... Ten związek nie ma szans. My to czujemy od początku, Mariusz - jak to zwykle bywa - orientuje się na końcu. Wtedy postanawia odnowić mieszkanie na Pradze. Matka w sanatorium, więc jest okazja. Robi coś dla siebie, dla niej, jakby symbolicznie przechodząc na stronę świata, którego być mozę nigdy nie powinien się wyrzekać i wstydzić, bo to jest jego prawdziwy dom. W ostatniej scenie Mariusz odwiedza matkę w sanatorium. JUż zaczęła chodzić, na razie o kulach, ale wygląda znacznie lepiej. Spotykają się na środku korytarza i ramię w ramię idą oddalając się od kamery plecami. Cóż, ambitny chłopak próbuje skruszyć mur społecznych podziałów, wydaje mu się, ze wystarczą do tego pieniądze, że nawet kradzieże i kombinatoryka stosowana są tylko środkami usprawiedliwionymi celem, że matka i rodzinny dom są czymś czego należy się pozbyć i nie pamiętać, aż wreszcie dociera do niego, że choćby się nawet w sobole futro odział, to dla tych "lepszych i bogatszych" będzie zerem, parweniuszem którego należy omijać szerokim łukiem. Nie jest to bohater negatywny ani szczególny, raczej everyman, który wyrósł w biedzie i chce do lepszej rzeczywistości, chce wyższego statusu społecznego, "nie chce się wstydzić". Któż nie ma, nie miał, takich aspiracji, zwłaszcza w tej tzw. nowej Polsce, kształtowanej na wzór turbokapitalistyczny, nie tylko w sferze zdziczenia wolnego rynku, ale i promowanych i nagradzanych podziwem postaw mentalnych ? To taki właśnie chłopak. Porządny, pracowity, dzielny, ale płytki. Oczywiście, finałowa scena sugeruje, że się " nawrócił", tylko że to nawrócenie nie jest szlachetne, bo wymuszone rozczarowaniem, a nie osiągnięte pracą własnego umysłu. Brzydkie stało się ładne, bo piękne dało mu kosza. Odpowiedz Link Zgłoś
grek.grek Re: "Mur" via TVP2 27.03.17, 14:07 Podział na Polskę A i B występuje tutaj w obrębie jednego miasta, ale ofk można go rozciągnąc szerzej : na cały kraj, a może i na cały kontynent i świat [w formie zestawienia bogata Północ versus biedne Południe]. Zatem, jest to pojemny znaczeniowo film, a dylemety bohatera - uniwersalne. I pan reżyser Dariusz Glazer radzi sobie jak może, wie co chce powiedzieć, nie kombinuje, nie nadużywa, skutkiem czego trafia w punkt. Aktorzy są świetnie dobrani i - jak próbowałem to określić powyżej - wykonuję dobrą robotę. Pani Konieczna naprawdę gra tak, że zapada to w pamięć, p. Schuchardt znajduje sposób na wiarygodne połączenie ambicji i obowiązku w swoim bohaterze, a drugi plan nie zawodzi, podobnie jak państwo w epizodach [pp. Telega, Machalica, Kasprzyk, Kolasińska i inni]. dzieki tej współpracy rzecz cała wygląda jak porządny film i nie szeleści papierem gazetowych analiz, nie jest ilustracją filmową socjologicznych raportów i zestawień. www.youtube.com/watch?v=AX3kQFdl83Y Odpowiedz Link Zgłoś
siostra_bronte "Playtime" 28.03.17, 10:37 Dzisiaj w Kulturze o 16.40. Był też seans rano, ale się zagapiłam. Znakomity film Jacquesa Tatiego, o którym pisałam już parę razy, i Barbasia też. Greku, może w końcu obejrzysz?? :) Odpowiedz Link Zgłoś
grek.grek Re: "Playtime" 28.03.17, 12:35 dzięki, Siostro :] niestety, ale zdołałbym obejrzeć może 20 minut, zaraz po 17 muszę wyjść. to jest jakiś surrealny spektakl z tym moim "oglądaniem" "Playtime", Siostro :]] sam się zastanawam, na czym to polega, bo nie nadążam za rozwojem wypadków. już bodajże po raz 4 powtarzają i znów mam pecha. Nie wiem już, jak to tłumaczyć. Brakuje mi tylko tego filmu do skompletowania przeglądu kina J.Tatiego w Kulturze. Odpowiedz Link Zgłoś
siostra_bronte Re: "Playtime" 28.03.17, 12:39 Faktycznie, wyjątkowy pech! Może kiedyś się uda :) Odpowiedz Link Zgłoś
grek.grek Re: "Playtime" 28.03.17, 12:44 klątwa ! :]] Siostro, jeżeli następnym razem znów nie będę mógł obejrzeć - nieodwołalnie poszukam tego filmu w sieci i obejrzę go natychmiast ! :] Odpowiedz Link Zgłoś
grek.grek "Mara - zbrodnia i strach" [dokument] via TVP2 28.03.17, 13:25 z cyku : nocą obejrzane :] Mara, to gang panoszący się jak Gwatemala długa i szeroka. Wziął swoją nazwę od "marabunta", nazwy mrówek, które "niszczą wszystko na swojej drodze". Zajmuje się głównie pobieraniem haraczy od ludzi prowadzących smallbiznes. Większosć przywódców siedzi za kratami i nigdy już stamtąd nie wyjdzie, co wcale nie przeszkadza im sprawnie sterować działaniami gangu. Do Mara ciężko dotrzeć, chroni swoją "prywatność" i nie ufa nikomu. Udało się to jednak francuskiemu dziennikarzowi Thierry'emu Gaytonowi. POZnał młodego gangstera z Mara, a ten wprowadził go na moment w codzienność lokalnej komórki mafijnej. Mara noszą specjalne tatuaże, także na twarzach, zwłaszcza dowódcy poszczególnych oddziałów. Ten fakt sprawia, że rzadko wychodzą z "centrów dowodzenia", rozkazy wydają prze telefon. Cały czas ukrywają się przed wymiarem sprawiedliwości. Na filmie twarze gangsterów są w większości zamazane. Nie są szczęśliwi, że kolega sprowadził im dziennikarza do towarzystwa, ale ostatecznie Gayton dostaje możliwość podpatrzenia Mara przy... pracy. Nie uczestniczy w tych działaniach osobiście, ale wyposaża gangsterów w mikro-kamery przypinane do koszuli, dzieki którym niejako LIVE można obejrzeć sposób ich działania. Nie ma w nim nic wyjatkowego, zadziwia raczej bezczelność z jaką robią swoje : włazi taki gość do sklepiku, grozi bronią, babka wyskakuje z kasy; daje taksówkarzowi telefon, w telefonie głos bossa - "jak nie dasz kasy, to zabijemy cię", i taksówkarz płaci; albo wsiada do taksówki, w bocznej uliczce przystawia kierowcy do pleców pistolet - "kasa albo cię kropnę", i dostaje co chce. Dostaje, bo Mara ma utrwaloną opinię gangu, który nie powtarza dwa razy swoich gróźb. Wiadomo, że jak ktoś się opiera, to dostaje kulkę i ląduje w foliowym worku. Dlatego wszyscy płacą i to w podskokach. Wyżywają się przede wszystkim na cięzko pracujących ludziach, którzy mają jakieś tam swoje biznesiki, z ktorych muszą utrzymać dzieci, rodziny, bliskich, a bezrobocie jest plagą społeczną. Więcej można mieć szacunku dla kogoś, kto głodem przymiera, ale po cudze ręki nie wyciągnie, niż do szmaciarzy [tak niestety się prezentują, takze wizualnie], którzy z pistoletem zabierają innym efekty ich codziennego trudu. A może to jakaś strategia sztuki przetrwania... sam już nie wiem, ale jakoś nie mam odruchu oporu dowiadujac się, ze złapani i osądzeni gangsterzy lądują w pudle na wiele lat, a czasami na 100 +. Przyszło mi do głowy idealne rozwiązanie tej sytuacji : niech wszyscy zapiszą się do Mara, wtedy kłopot sam się rozejdzie po kościach. Co robi policja, która powinna chronić obywateli ? No cóż, głównie bierze łapówki od gangsterów. Rząd opłaca policjantów tak marnie, że bardziej opłaca się im brać od mafii niż ją zwalczać. Nie dotyczy to ofk całej policji, bo jednak ktoś tych przywodców do więzienia zawlókł, niemniej korupcja w policji jest czyms powszechnym. Łapaniem gangsterów zajmują się przede wszystkim wyspecjalizowane oddziały tajniaków. Gayton z kamera uczestniczy w jednej z ich akcji, podczas której zwabiają w pułapke paru mafiosów i aresztują ich na gorącym uczynku. Problemem jest liczebnośc tych elitarnych oddziałów policji. Obecnie zatrudniają one ok 200 osób w całym kraju. Stanowczo za mało, aczkolwiek : jeden dobrze wyszkolony, sprawny, doświadczony policjant wart jest tuzin swoich kolegów zza biurka, których powinno się wysłać do jakieś pożytecznej pracy w charakterze kopacza rowów albo czegoś podobnego, na miarę ich komptencji, a już na pewno nie do pobierania emerytury w wieku 40 lat. Lepiej mieć parę tysięcy świetnych policjantów, kupić im najlepszy sprzęt i zapewnić wysokie pensje, niż utrzymywac kilkadziesiąt tysięcy nieudaczników bez kwalifikacji. MOże keidyś rząd w Gwatemali [i w POlsce też] dojdzie do takich wniosków. A co na to obywatele ? Zgodnie ze starą prawdą, że potrzeba jest matką wynalazku - organizują się sami do obrony swoich osiedli i dzielnic przed gangsterami. Kupują broń, na drogach wjazdowych trzymają straż, sprawdzają każdy pojawiający się samochód, rewidują kierowców. Na wszelki wypadek zasłaniają twarze kominiarkami. I to działa : Mara omijają te dzielnice i osiedla,które strzegą tego typu straże obywatelskie. Ludzie mogą tutaj normalnie chodzić po ulicach, a pojawiają się nawet stragany z całodobowo serwowanymi szybkimi przekąskami. Szef MSW Gwatemali mówi jednak, że te straże obywatelski, to nie jest taki miód. Ci ludzie sami wymuszają od mieszkańców opłaty za ochronę, a więc chronią ich przed mafią sami zachowują się jak mafia. Wg niego, nie jest to rozwiązanie problemu, a zastępowanie go takim samym. MOże by więc pan minister z kolegami wzięli się za dozbrojenie i dofinansowanie policji. Widzimy bowiem jak do obserwowanego oddziału d/s zwalczania gangów zgłasza się codziennie po kilkadziesiat osób z informacjami, że dostają listy z pogrożkami, że są nachodzeni i terroryzowani przez MAra. POlicjanci cierpliwie odpowiadają każdemu, że pomogą, ale na stronie dowódca rozkłada ręce : nie zdołamy obsłużyć tylu wezwań, nie jestęmy w stanie każdemu z nich zaapewnić całodobowej ochrony. Kamera towarzyszy jednemu z organiazatorów tych straży obywatelskich. Na codzień pracuje w firmie budowlanej, wieczorami patroluje ulice z karabinem w garści. Niby obywatel, który wziął swój los we własne spracowane dłonie... ale za chwilę okazuje się, że nie tylko. Okazjonalnie, od czasu do czasu, gośc bierze mały "dżobik" - ot, pójdzie i zastrzeli kogoś, za przystępną cenę, 2-3 tys euro. Jest mordercą na zlecenie. To jego "dodatkowa praca", z której wyciąga połowę rocznego dochodu. Paraduje po mieszkaniu z pistoletem 9mm w jednej garści i... Biblią w drugiej, powiada że to są dwie strony tego samego medalu, że tak saamo moga człowieka zniszczyć. Chyba chce powiedzieć coś błyskotliwego, ale mu się nie udaje, choć zestawienie pistoletu i Biblii wygląda nader ciekawie jako wzór na makatkę albo logo na koszulkę ;'] Gośc prowadzi Gaytona w nocny pejzaż osiedla. Ma się spotkać z jakimś typkiem. Widzi go. Każe dziennikarzowi zostać, a saam idzie za róg z tym, co przyszedł. Słychać strzał. Dziennikarz z kamerzystą idą ostrożnie za róg. Lezy tam ten co przyszedł, w kałuży krwi. A ich narrator, zawodowy zabójca 'po godzinach" znikł jak kamfora. Film tutaj się kończy, więc można mniemać, że udało im się jakoś z tego całego osiedla wydostać i opuścić szczęsliwie kraj. Ofk, zawsze są to sytuacje ewokujące cień podejrzeń o to, że dziennikarze zapłacili po 100 euro jakimś jegomościom zgarniętym z ulicy, żeby odegrali scenkę na potrzeby reportażu, tym bardziej ze twarze mają zamglone i nienadające się do identyfikacji, nawet gdyby ktos chciał wszcząć śledztwo w sprawie np tego morderstwa z ostatniej sceny. Aczkolwiek, całe zajście wyglądało wiarygodnie i autentycznie, a trup był zupełnie jak nieżywy, więc dlaczego nie wierzyć, że w pewnych zaułkach świata takie sytuacje naprawdę są codziennością i ich bohaterowie wcale nie czynią z nich większej tajemnicy i nie trzeba podstawiać aktorów z ulicy, żeby do podobnych zdarzeń dotrzeć z kamerą. Odpowiedz Link Zgłoś
grek.grek 20:20 TVP Kultura "Manon Lescaut" 28.03.17, 13:32 klasyczna opera Pucciniego. w 2015 KUltura pokazywała "Manon" z MET, a dziś będzie to chyba spektakl z Wielkiej Brytanii, choć... na fotografii dołączonej do zapowiedzi w Telamanie widzę Piotra Beczałę, który był Des Grieuxem w inscenizacji MET. MOże w tym drugim spektaklu też dostał rolę :] tak czy owak - znakomity spektakl dziś wieczorem :] Odpowiedz Link Zgłoś
barbasia1 Re: 20:20 TVP Kultura "Manon Lescaut" 29.03.17, 00:30 Tak spektakl z londyńskiej Royal Opera House . Des Grieuxem był tu uzdolniony aktorsko , pięknie śpiewający i zabójczo przystojny Jonas Kaufmann. :} Odpowiedz Link Zgłoś
barbasia1 Re: 20:20 TVP Kultura "Manon Lescaut" 29.03.17, 00:30 Tak spektakl z londyńskiej Royal Opera House . Des Grieuxem był tu uzdolniony aktorsko , pięknie śpiewający i zabójczo przystojny Jonas Kaufmann. :} Odpowiedz Link Zgłoś
grek.grek "Manon Lescaut" 3 słowa po spektaklu 29.03.17, 13:11 yes, Barbasiu :] oglądałaś ? :] bardzo uwspółcześniona wersja - garnitury, samochody [ściślej : jeden samochód], a nawet zupełnie młodzieżowa odzież, także zainscenizowane kasyno jakże przypominające te z Las Vegas. treść pozostaje ta sama : Des Greiux zakochuje się w pięknej Manon, która ma niebawem wstąpić do zakonu. A ona w nim. Miłośc od pierwszego wejrzenia, za chwilę zagrożona porwaniem Manon przez podstępnego bogatego urzędnika Geronta. Des Grieux i Manon opuszczają Amiens i jada do Paryża. W drugim akcie Manon nie jest już z Des Greiuxem. Ubogie życie z biednym studentem nie przypadło jej do gustu, wróciła do Geronta i jest teraz jego utrzymanką, z błogosławieństwem swojego brata. Po jakimś czasie i to życie przykrzy się jej, wspomina Des Grieuxa, jej brat pragnąc szczęscia dla niej - sprowadza go, a Des Grieux szybko pozbywa się chęci zemsty na Manon i wyznaje jej ponownie miłośc. Ona jemu także. Powinni uciekać, ona jednak mówi "Jka trudno pozostawić te wszystkie wspaniałości !', mając na myśli mieszkanie i jego klasę, a Des Grieux powiada "W drogę zabierz tylko swoje serce". Tak długo to trwa, że Geronte zdąża sprowadzić żandarmów i aresztować ją pod zarzutem nierządu. w 3 akcie Manon, i inne skazane, mają zostać wysłane do Ameryki. Des Greiux nie mozę jej uwolnić, więc błaga szefa tej całej ekspedycji, aby pozwolił mu zatrudnić się na statku - "Bedę z radością wykonywał najcięższe prace, tylko pozwól mi popłynąć z wami !". Wreszcie dostaje zgodę i oboje z Manon są arcyszczęśliwi z takiego obrotu sprawy. W ostatnim akcie Manon i Des Greiux błąkają się po ostępach LUizjany, po tym jak Des Greiux zabił w pojedynku wpływowego jegomościa, który próbował mu odebrać Manon. Musieli uciekać i trafiają na odludzie, gdzie mimo rozpaczliwych prób uratowania jej przez Des Greiuxa - Manon umiera z odwodnienia. wokalistyka na wybitnym poziomie, nie znam się zupełnie, ale te głosy miały energię i wibrację - Jonas Kaufman i Kristine Opolais wprawili widownię w najwyższy zachwyt, czego dowodzi huragan braw po zakończeniu i na wyjściu. Zresztą, oboje spiewacy wyglądali na bardzo zadowolonych ze swojego występu. Ich uśmiechy i mowa ciała sugerowały, że "Nie moglibyśmy zaśpiewać tego lepiej !". minimalistyczna scenografia : w 1 akcie wysokie wijące się schody w niebieskawej poświacie, pod i na których mają miejsce kluczowe arie i spotkania. W akcie 2 - mieszkanie, w którym Manon spędza zycie u boku Geronta. W akcie 3 - pomost między lądem, a statkiem do Ameryki, pod którym siedzi Des Greiux i tutaj też odbywa się jego dialog z Manon. No i w akcie 4 - podwyższenie sugerujace kawałek ziemi, na którym odbywa się dramatyczny, ale i piękny w swojej sile przekazu, tragiczny finał. Kluczem do sukcesu są więc nie efekty, a klasa śpiewaków i brawurowa gra orkiestry Jonathana Kenta. jak dobrze być laikiem... ;] człek nie musi zastanawiać się, czy śpiewak/czka zaśpiewali idealnie czysto swoje partie, czy drugi skrzypek gdzieś tam się "kopnął" w jednym czy drugim takcie... Wszystko jest idealnie i pierwszorzędnie, całą uwagę i potencjał odbiorczy można skierować na rozkoszowanie się magią spektaklu i jego urodą :]] Odpowiedz Link Zgłoś
grek.grek 23:00 TVp1 "Fargo" 29.03.17, 13:25 oglądałem ostatniej nocy :] wybitne kino. facet jest w potrzebie finansowej. zleca więc dwóm opryszkom porwanie swojej żony, aby teśc zapłacił duży okup. Po wszystkim żona ma zostać wypuszczona, oni dzielą się kasą i wszyscy rozchodzą się w swoje strony. Banalnie proste. kłopot jest w tym, co ilustruje powiedzonko : jechać na tygrysie, to wspaniałe przeżycie, ale... jak nim sterować ?! no i właśnie bohater kompletnie nie jest w stanie sterować rzeczywistością. Banalnie prosta robota rozsypuje się w rękach, bo nie da się przewidzieć, co zrobią ludzie. Nie da się przewidzieć, że dwóch porywaczy, to amatorzy i idioci, że teść to uparciuch i że generalnie w życiu najłatwiej zabić się na prostej drodze. do tego dochodzi niespotykana w kinie figura policjantki, która jest w zaawansowanej ciąży, drepcze sobie małymi kroczkami, pożera kolejne porcje kalorycznej żywności, i w międzyczasie idzie jak po sznurku kolejnymi tropami, aż do rozwiązania problemu. idealnie dobrane twarze i fizjonomie, sceny komiczne [ta stopa dopychana polanem, uff... babka biegająca w workiem na głowie jak przysłowiowy kurczak bez głowy, scena włamania, dialogi między porywaczami], trochę krwi, kilka trupów, ale przede wszystkim głęboka analiza człowieka w jego ludzkiej postaci, co pozornie brzmi jak wyświechtany frazes, ale jest w istocie sensem tego filmu. ilu już chciało naśladować Coenów :] I nikomu się nie udaje, pomimo iż elementy ich kina nie są jakoś wybitnie trudne do skopiowania. A jednak oryginał jest tak niepodrabialny, że naśladownictwo od razu widać i od razu jest ono rażące :] doskonale się to oglada. Odpowiedz Link Zgłoś
siostra_bronte Re: 23:00 TVp1 "Fargo" 29.03.17, 13:46 Podpisuję się. Widziałam jakiś czas temu ponownie, nic się nie zestarzał. Świetne kino! Plus klimatyczna muzyka Cartera Burwella, o którym pisałam przy okazji "Piątej władzy". Odpowiedz Link Zgłoś
grek.grek Re: 23:00 TVp1 "Fargo" 29.03.17, 14:06 tak jest, Siostro :] pozazdrościć tym, którzy będą oglądać po raz pierwszy :] to prawda. I krajobrazy zaśnieżonej Dakoty Północnej :] Odpowiedz Link Zgłoś
grek.grek 20:00 TVN7 "To nie jest kraj dla starych ludzi" 29.03.17, 14:00 znów to samo :] jakby ktoś inny nakręcił taki film, ten film, to pewnie niewiele by z tego wyszło, a u Coenów wszystko jest znakomite i chce się do tego wracać : dramaturgia, wizual, aranżacja kolejnych scen, kreacja postaci, no i refleksja ogólna, która przenika całą akcję. Niby o tę akcję chodzi : facet nazwiskiem Moss znajduje walizkę z dwoma milionami dolarów. Znajduje ją na pustyni, gdzie rozegrała się krwawa bitwa między dwoma konkurencyjnymi gangami. Wystrzelali się nawzajem, a kasa została. Moss bierze walizkę i wydaje mu się, że nikt nie zauwazy. ofk, te gangi nie istniały w próżni, więc szybko znajdują się ludzie, którym bardzo zależy na odzyskaniu pieniędzy. Moss ma zamiar zupełnie przeciwny : zależy mu na tym, by tych pieniędzy nie oddać. Ucieka więc jak może, a jego śladem podąża Anton Chigurch, przerysowany wizerunkowo zawodowy morderca, posługujący się w zabijaniu... butlą ze spręzonym powietrzem. twarz ma nieruchomą, ale poczucie humoru wyjątkowe : zdarza mu się oddać decyzję o losie ofiary w ręce ślepego losu. skoro jest sprawa walizki z milionami, skoro jest zawodowy killer, to musi być i policja, a śledztwo prowadzi starszy jegomośc, który jest w pokolenia nie rozumiejącego już, a może tylko - nie akceptującego, współczesnych obyczajów przestępców, albo szerzej : skali chciwości jaka kieruje ludźmi i obniżenia do absolutnego zera wartości ludzkiego życia w porównaniu z pieniędzmi i zyskiem. Nie ma już zasad, nie ma tradycji, wektory moralności przesuneły się na pozycje dotąd nie oglądane. wg mnie, o tym jest ten film, tak naprawdę. akcja jest szalenie efektowna, ucieczka i kolejne fortele Mossa oraz pościg Chigurcha - doskonale rozpisane i odegrane przez świetnych aktorów [J. Brolin, J. Bardem], ale cały czas gdzieś tam jednak ta niewesoła refleksja nad współczesnością wydaje się być szarą eminencją filmu. podobnie jak w "Fargo" znów cała karuzela [idiotycznych czasami] śmierci, przemocy, strachu i terroru powstaje wokół pieniędzy. Ludzie zapominają całkowicie o bożym świecie, kiedy w grę wchodzą pieniądze, zwłaszcza w większych nominałach ;] Tak są skupieni na tej kasie, że nie potrafią jej nawet ocalić, popełniają najbanalniejsze błędy, tracą opanowanie, w efekcie ponoszą najcięższe klęski tam, gdzie zwycięstwo jest najbliżej. Nie wyłączając Antona, wydawałoby się cyborga :] w sumie, spora dawka nieprzyjemnej prawdy o Ameryce, w atrakcyjnym wydaniu kina niebanalnej akcji. ciekawie układają się te filmy w ramówce : mozna zaplanować wieczór z kinem Coenów i ze zgrabną półgodzinną przerwą między filmami ;] Odpowiedz Link Zgłoś
siostra_bronte Re: 20:00 TVN7 "To nie jest kraj dla starych ludz 29.03.17, 16:20 Widziałam po raz pierwszy nie tak dawno temu, przy okazji kolejnej powtórki. Mogę się podpisać pod Twoją recenzją. Chociaż miałam wrażenie, że Coenowie zaczęli się trochę powtarzać. Świetne kino! Odpowiedz Link Zgłoś
grek.grek Re: 20:00 TVN7 "To nie jest kraj dla starych 30.03.17, 12:57 to prawda, Siostro, Coenowie chętnie krążą wokół wątku pieniędzy determinujących decyzje i zachowania ludzi. yes ! :] Odpowiedz Link Zgłoś