powrot do Polski

[Gość: bLondynKA]

No i wracam. Za jakies pol roku, moze wiecej. Zaraz po studiach wyjechalam do Londynu. W Polsce pracowalam przez ostatnie dwa lata studiow [ekonomia na KULu], zajmowalam sie analizami statystycznymi i badaniami marketingowymi. Obecnie od dwoch lat siedze w branzy rekrutacyjnej, projekty IT. No i zachcialo mi sie wracac do Polski, bo ilez mozna na emigracji. Problem w tym, ze nie wiem czego mam oczekiwac. Najchetniej pracowalabym sobie dla jakiejs firmy consultingowej, wzglednie zagranicznego koncernu, zebym mogla wykorzystywac znajomosc jezykow i moje dosc multikulturowe doswiadczenie. Na pewno wracam do Warszawy. I tak sie tylko obawiam, ze ja mam bardzo blade pojecie o rynku pracy w Polsce i wyobrazam sobie, ze praca mnie sama znajdzie. czy ktos ma jakies sensowne sugestie?

[Gość: Doc]

[cyni]

Raczej poszukaj pracy będąc tam i dopiero jak coś znajdziesz wracaj.
Zdecydowanie bardziej komfortowa pozycja. Możesz przecież skierować się do
brytyjskich firm mających siedzibę w Polsce to też dobry sposób. I powodzenia.

[Gość: podłamany]

jak jesteś anormalna, to wracaj, nie tak dawno informatyk pytał na tym forum czy
1 tys.netto /to niecałe 200 funtów/ to odpowiednie zarobki, znam mnóstwo ludzi z
niezłym wykształceniem i bezrobotnych od wielu miesięcy, rynek zepsuty jest
bezrobociem i głodowymi pensjami, zachęcam: pakuj się w to bagno, wszyscy
obierają odwrotny kieunek, ale ty badź oryginalna

[Gość: bLondynKA]

Podlamany, wyksztalceniem mozna sobie sciany tapetowac. Ja mam niezle doswiadczenie, a nie wyksztalcenie. Nie wiem jaka jest sytuacja twoich znajomych, ale podejsciem typu 'bo skonczylem dobre studia', to nic nie osiagna. A u mnie latka leca, kiedys dom jakis trzeba kupic, a wole splacac kredyt w PL niz w UK, gdzie ceny domow sa horrendalnie wysokie. Byloby mnie stac na splate kredytu w UK, ale bedzie to takie zycie od pierwszego do pierwszego z kalkulatorem w rece i to przez 25 lat. A co do zycia w Polsce, to mam metlik w
glowie - znajomi maja naprawde dobre posady, splacaja juz swoje mieszkania, na wakacje jezdzimy razem, ich zarobki pozwalaja na mniej wiecej to samo to mam ja. Dodam, ze mamy po 26 lat.

xxx, no wlasnie, cos mam podobnego, chociaz znajomych mnostwo, nawet kilku dobrych przyjaciol, to jednak zawsze bede 'obca'.

[Gość: adamski]

Nie spiesz się z powrotem Mi też się zebrało na sentymenty i tak w warszawie od
2 miesięcy bez normalnej pracy, a w portfelu jakieś 50 funtów zostało. Tym
razem to za londynem zaczyna mi się cknić:)

[Gość: gata]

podpisuję się rekami i nogami!! ja co prawda nie Londyn, ale Barcelonę
zostawiłam po 3 latkach, prace zeczywiście mam dobra tutaj, ale zycie
towarzyskie zadne, starzy znajomi pozakladali rodziny i hauruja splacajac
nadmienione wyzej chalupki, samochody, etc... jestem tu od sierpnia i nie mam
watpliwosci ze na wiosne stad myknę... moze ym razem Londyn?? I na pewno
ponownie zbyt szybko nie wrocę!!!
Ale to bardzo osobiste wrazenia - nie watpie ze sa ludzie, ktorym zólwie tempo
zycia w Wawie odpoiada:)))

[Gość: xxx]

ja mam taki sam problem jak ty. teraz jestem w anglii. pracuje juz tam 10 mc.
wyjechalem jak skonczylem inzyniera. I tak siedze tam bez celu. Wrocilem na
urlop do domu do polski. Ale 15 stycznia znow tam jade do pracy.
No i nie wiem co mam robic. Czy jeszcze troche popracowac a potem szukac pracy
w warszawie , czy tam zostac.
Ale tak siedziec tam i nie miec znajomych, rodziny, dziewczyny to porażka.
Pozatym pracuje w nocy i tak ciągle, w dzien spie. Takie zycie to nie zycie ale
wegetacja - jedynie sa lepsze pieniadze.
Ma ktos jakies rady?

[Gość: podłamany]

wracajcie, warszawa wam dogodzi...aż zatesknicie za londynem i nie tylko...

[Gość: bLondynKA]

podlamany, bardzo doceniam kazde zdanie w tej kwestii. jednak zawsze twierdzilam, ze jak ktos chce pracowac, to prace znajdzie. moi znajomi jakos maja prace bez ukladow i znajomosci, w Warszawie wlasnie. Bardziej sie chyba obawiam o standardy tej pracy - nadgodziny i problemy z wzieciem urlopu. Wiesz, ja tez mam problemy zycia codziennego, Londyn to nie kraina miodem i mlekiem plynaca. Czy komus z Twoich znajomych powodzi sie dobrze w Warszawie?

[Gość: podłamany]

wracaj zatem i sama autopsyjnie się dowiedz...

[Gość: kaja]

[Gość: kaja]

Nie wracaj do tego kraju , jak mozliwosc zostan tam jak najdłuzej .Tu nie ma
perspektyw na nic .Postaraj sie tam ułozyc sobie życie.

[Gość: yu178128]

ja wrocilam 4 lata temu po dluzszym pobycie w Kanadzie, zamieszkalam w
Warszawie, zero znajomosci miasta, zero znajomosci jezeli chodzi o znalezienie
pracy...pracy szukalam glownie na internecie i w poniedzialkowej Wyborczej..po
dwoch miesiacach mialam calkiem niezla prace - wlasnie z Wyborczej....po 3
latach zachcialo mi sie zmiany pracy i znow wysylalam CV tylko na ogloszenia z
netu albo gazety....i praktycznie bylam zapraszana na rozmowe za kazdym razem
jak wyslalam CV....generalnie nie jest zle...
moja rada: wiedziec czego sie chce i tego sie trzymac...miec klapki na oczach i
uszach i nie sluchac komentarzy jeczacych wiecznie ze nie ma pracy i trzeba
jechac w "druga strone"....sama sie nasluchalam, ze "zrobilam glupote" ale na
to sie mozna uodpornic...Powodzenia!

[Gość: Marek]

yu, skoro jesteś w Warszawie, jakim cudem korzystasz w Polsce z kanadyjskiego
dostawcy internetu (vide IP)?

[Gość: pod]

no właśnie, ktoś nie lubi narzekajacych, denerwuja mnie te kretyńskie uwagi "jak
ktos chce to znajdzie", to mi przypomiuna, "ożen się a = wq domysle - wdepniesz
w takie bagno jak ja", po co jam mam byc tylko nieszczesliwy, frustraci -
frustraci wyzywaja sie na frustratach...

[Gość: bLondynKA]

pod, to jest skrot myslowy, za ktorym kryje sie szereg dzialan majacych na celu
osiagniecie tego, co sobie zaplanujesz. samo sie nie zrobi. od samego chcenia
nikt jeszcze pracy chyba nie dostal. Tylko wiesz, w UK to za mna dzownia, zebym
dla nich pracowala, a w PL nie mam pojecia, ale z tego co tutaj ludzie pisza,
to nie jest rozowo. A ja po prostu nie wiem jak jest. Moze ja na zlym forum
pytanie zadalam?

[Gość: yu178128]

Spedzam swieta w Kanadzie:)
Mam tu Rodzine, przyjaciol...etc...

[Gość: podłamany]

to może tam zostań

[Gość: bLondynKA]

Yu, dzieki za Twoja wypowiedz - podejscie mam mniej wiecej takie samo, tylko
nie wiem czy realistyczne. Moge zapytac jak finansowo? Czy standardy sa
porownywalne? Tam zarabiam w funtach, ale i w funtach wydaje. W Polsce ceny
widze, ze niewiele nizsze [z wyjatkiem nieruchomosci]. Wlasnie mi sie
przypomnialo, ze znajomi tez wrocili z Kanady, ona nie narzeka, pracuje dla
przedstawicielstwa kanadyjskiej firmy, on pracuje w branzy IT, 'uzera sie' z
polska rzeczywistoscia, ale w sumie sa zadowoleni. Hmm..
Dzieki raz jeszcze

[Gość: yu178128]

Hej, wiesz w moim przypadku to bylo troche inaczej bo ja nie bylam specjalista
w zadnej dziedzinie...studia mialam tylko kanadyjskie - w dodatku tylko
licencjat co w Polsce nie jest uwazane ze wyksztalcenie wyzsze...no i 8 lat w
Kanadzie...dla wszystkich to oznaczalo tylko jedno - nie mam pojecia o Polsce i
paradoksalnie moim jedynym atutem byla biegla znajomosc jezyka wiec najwiekszy
odzew byl z firm gdzie trzeba sie tym jezykiem poslugiwac biegle...i to jest
tez na pewno Twoj atut...znasz slownictwo branzy w ktorej pracujesz...tego sie
nie nauczy na kursach nawet wyjazdowych...

Zaczynalam jako zwykla sekretarka w firmie...w miedzyczsie zrobilam studia
uzupelniajace magisterskie w Polsce...zarobki jak dla osoby bez zobowiazan w
porzadku...bez problemu dostalam kredyt na mieszkanie w Warszawie i bylam w
stanie sie utrzymac...jak trzeba bylo to dorabialam korepetycjami...
Ja naprawde zaczynalam w Wawie od zera....przed przyjazdem do Polski
zaoszczedzilam troche kasy i przyjechalam z nastawieniem ze jezeli przez pol
roku (bo na tyle czasu mialam oszczednosci)nie znajde pracy to wracam....

aplikowalam tylko na ogloszenia ktore sie ukazaly w prasie i na portalach
internetowych typu jobpilot, pracuj, (lub bezposrednio na stronach
internetowych w firmach ktore mnie interesowaly)...jedno standardowe CV, bez
listu motywacyjnego...ale wyslalam tego ok 200, z czego czesc przed przyjazdem
do Polski.

I naprawde niejedna znajoma osoba sie pukala w czolo...ale mialam tylko jedna
odpowiedz - Kto nie ryzykuje - nie jedzie do Polski...

[Gość: bLondynKA]

chyba powysylam CV tak na probe i zobacze jaki bedzie odzew. Zmanierowal mnie
ten pobyt w UK troche i musze zaczac myslec 'po polsku'. No i sprecyzowac
oczekiwania finansowe :) Ehh, listy motywacyjne to taki przezytek, a w PL nadal
sie w tym lubuja. Coz, sprobuje. Tak czy siak wczesniej jak we wrzesniu nie
wroce, mam tam zobowiazania, ktorych musze dotrzymac. thx raz jeszcze, ciesze
sie, ze Ci sie udalo.

[Gość: po]

wysyłaj i zaproponuj prace za 1000 netto, może się ktoś skusi...

[Gość: bLondynKA]

Wiesz, to moze Ty sie wyprowadz z tej Warszawy jak tam tak zle? Ja tam Twojej
sytuacji nie znam, ale stanowczo za duzo narzekasz.

[Gość: podłamany]

jesli myślisz ze sie wyprowadze by tobie zrobic miejsce, tojestes w bledzie

[Gość: bLondynKA]

<szok>
za to ja zapraszam do Londynu, konkurencja zdrowa rzecz

[Gość: gambler]

Jeszcze na studiach zaczalem pracowac w Citibank Warszawa. Piec lat. Piec lat w
banku... Zaciagnalem kredyt na mieszkanie. I co? wielkie gucio. Zycie na kilku
kartach kredytowych, liniach kredytowych pociagnietych na maksa, kredyt
hipoteczny, okazjonalne pozyczki. Stac mnie bylo na wakacje za granica, wielkie
halo i mieszkanko 40 m kw. daleko od centrum. Na dzien dobry w lutym 1998r.
dostalem prawie 2000zl brutto, jak odchodzilem mialem prawie 7000zl brutto
(grudzien 2002 r.). Nadgodziny? Codziennie, a zdarzalo sie na koniec miesiaca
wyjsc o 1am, by nastepnego dnia byc na 8am z powrotem (przychodzilem codziennie
o godzine wczesniej). Norma, wiadomo end of month. Urlop? Do konca czlowiekm
nie byl pewien, czy pojedzie, czy nie. Moj kolega mial wykupiony urlop na Bali.
Dzien wczesniej boss mowi, sorry ale nie mozesz jechac. A on i tak zrobil swoje
i pojechal. Niestety, moze z pracy go nie wyrzucili, ale nie awansowal juz, co
przy reorganizacji z BH oznaczalo dla niego przyjecie nowej, gorszej posady
(sluzbowy wozek, bye bye, takze).
Po 5 latach udalo mi sie splacic kredyt hipoteczny (pracowniczy, w momencie
odejscia trzeba miec zero na rachunku z bankiem). Ale udala mi sie ta sztuka,
nie nadgodzinami (w koncu zrobili mnie managerem, mnie samego, po to by nie
placic za nadgodziny), nie drugim etatem (na to nie bylo czas), ot mialem
potwornie duzo duzoooo szczescia.
Odszedlem z banku, probowalem wlasny bizz, nawet szlo niezle, ale to Polska.
Konkurencja podlozyla mi kilka swin (sanpeidy, US, policja gospodarcza, etc.) i
zapytalem sam siebie: co mi sie w Polsce nie podoba? co Wam sie nie podoba?
Moja odpowiedz brzmiala: wsciekle, zawistne mordy szarych, przecietnych
Polakow, tych co suna tramwajaem na drugi koniec miasta do marketu, zeby bulki
kupic 5gr taniej. Ktos teraz skwitowal tych ludzi: moherowe berety. Mysle, ze
nie chodzi tu tylko o rozmodlone, starsze kobiety pod kosciolem. Tu chodzi
wlasnie o te wsciekle, zawsitne mordy, krawawe galy.
Teraz jestesmy z zona w Stanach. Nasze pierwsze dziecku urodzilo sie juz tutaj.
Wlasnie jestesmy na etapie sprzedazy naszego mieszkania w Wawie. W czerwcu
konczymy tu studia. Jak nam sie zyje? Dobrze, choc czasem jest ciezko,
szczegolnie w Swieta, bo rodzina daleko. Ale jak tylko lapie mnie tesknota za
krajem, wlaczam sobie "Dzien swira" i od razu mi przechodzi. Tobie tez to
polecam.
Kto Ty jestes? Polak maly
Jaki znak Twoj? Krwawe galy
Wsluchaj sie w Modlitwe Polaka, w tym filmie. Kwintesencja polskosci i Polakow.
Jakos tak mnie mierzi, perspektywa podrozy do Polski. Ujrzenia swiata w krzywym
zwierciadle.
Zreszta, najlepszy lek na chec powrotu do Polski, to byc z kims na emigracji, a
nie samemu. Miec partnera, zone, jakies podparcie, kiedy tesknota meczy. Jesli
sadzisz, ze znajdziesz wspanialego faceta w Polsce... Problem polega na tym, ze
ci zadbani, pachnacy i przystojni, to juz czesto maja zony, albo chlopaka.
Zreszta, powiedzmy, ze zakochasz sie w chlopaku z Polski. Daje ci max 2 lata,
jak zaczniesz tesknic za zyciem w UK i znam to z autopsji. Moja siostra,
wrocila do Polski. Teraz sie miota, bo juz nie ma powrotu do Stanow (maz zna
tylko polski, dwojka dzieci, how?).
Twoj post jest tak samo smieszny, jak onegdaj post mojego brata ciotecznego,
ktory skonczyl studia w Hannowerze i pracowal pozniej przy projektowaniu sieci
biurowych w UK. Chyba dwa lata temu strzelil post, jaki ma expirence, jakie
wyksztalcenie, ile zarabia, jakie benefity i spytal, czy moze tego samego lub
na zblizonym poziomie oczekiwac w Polsce. Wiesz jaka odpowiedz dostal? Spadaj
glupi cwoku, prowokancie! Niestety wspomnial tez ile zna jezykow (6, m. in.
flamandzki, obecnie pracuje w Brukseli). Tez myslal wrocic do kraju, rodacy
szybko go uleczyli z tej wizji. A tak w ogole spotkal dziewczyne. Maja juz
dziecko i teraz juz przestal bredzic o powrocie (na cale szczescie, bo swego
czasu nie moglem go sluchac jak idealizowac kraj nad Wisla).

[Gość: ewa]

Moja ciotka była w irlandii 7 lat. Wróciła stamtąd porzuciwszy męża i dom, który
tamten kupił na kredyt, bo chciała być tutaj. Jest prawnikiem z wykształcenia,
tam pracowała jako paralegal. Dziś w Polsce zarabia średnio 1000 zł za dzień
pracy, jest tłumaczem konsekutywnym w Big4 i międzynarodowych
kancelariach,czasem w ministerstwach na zlecenie. Tam jako paralegal zarabiała
tyle, że kątem mogła wynająć pokój, a po roku, po awansie jakąś norę bliżej
miejsca pracy. Znam wielu ludzi w Waie, którzy kupują domy przed 30 rokiem
życia, mają 2 dzieci, 2 nowe samochody i wcale nie żyją na kreskę, wręcz
przeciwnie oszczędzają w funduszach inwestycyjnych.

[Gość: gambler]

Wiesz, specjalnie nie pisalem o domach, samochdach, itd. Bo np. moja siostra w
Polsce tez ma dwa samochody i buduja teraz dom (ona jest stomatologiem, wiec
finansowo ma calkiem niezle). Mi nie chodzi o wymiar finansowy, tylko o te
szare, wsciekle mordy i krwawe galy. Byc moze dlatego w Polsce, kogo tylko stac
stawia wokol swojej posesji tak wyskoi mur, by odgrodzic sie od wscieklej
tluszczy zazdrosnikow? Dlaczego znajomy Amerykanin, ktory widzi, ze powodzi nam
sie lepiej niz jemu, badz co badz "miejscowemu", nie zadaje pytania: a skad
macie tyle pieniedzy? jak to robicie? Ile razy slyszalem takie pytania w
Polsce! Co, mam ze wszystkimi podzielic sie recepta na sukces? Cos tekiego nie
istnieje. Ale chyba zdecydowana wiekszosc polskiego spoleczenstwa nie przyjmuje
tego do wiadomosci. Dla nich ten co zarabia duze pieniadze, to cwaniak,
kombinator i zlodziej.
Dlaczego jak sie jedzie odwiedzic rodzine w Polsce, to wszyscy wrecz sa pewni,
ze dostana od nas grube koperty zielonych jako podarunki?
Naprawde, mozemy wrocic do Polski i zyc na bardzo wysokim poziomie. Majac
wlasny biznes w Polsce, pomimo lapowek i calego syfu z urzednikami, finansowo
mieslismy zdecydowanie lepiej niz kiedy pracowalem w banku. Nie w tym rzecz!
Kiedy wracajc po raz kolejny z wakacyjnych wojazy w srodku polskie zimy,
stawalismy na Okeciu opaleni i usmiechnieci przed kioskiem Arrivals Boarder
Passport Control, a tam siedzial czlowiek, ktory na nasze dzien dobry, patrzyl
na nas tym wymownym wzrokiem, mowiacym: porabalo was, jaki dzien dobry? I
oddwawal nam bez slowa paszporty... Moglby chociaz standardowo do wszystkich
przyjezdnych mowic: poclaujcie mnie w d... (przynajmniej byloby jasne dla
obcokrajowca gdzie sie znalazl). Pierwsza wsciekla morda juz na granicy, i to
tzw. czlowiek pierwszego kontaktu z obcokrajowcem/rodakiem (pewnie cos
przemyca, dlatego tak sie usmiecha, tylko kombinatorow stac na egzotyczne
wakacje).
Dlaczego ile raz nie polecialem z zona do Rzymu, Wenecji, Paryza, Barcelony,
Mediolanu, Amsterdamu, Brukseli, straznik w okienku nie dosc, ze sie usmiechal,
to jeszcze mi zone pdrywal (dla mnie to byl fun). Raz tylko w Sztokholmie nas
bardziej przwertowali, kiedy z rozwalajcym usmiechem na twarzy powiedzielismy,
ze nie mamy rezerwacji w hotelu, bo na pewno cos zaraz znajdziemy (Sztokhlom,
to nie Paryz, warto pamietac, nawet w Hiltonie nie bylo miejsc, ciagle
konferencje...).
Powtarzam, naprawde nie chodzi mi o kwestie moc zarobic w Polsce, czy nie.
Chodzi mi o atmosfere, ludzi, nastroje... Oboje z zona juz prawie sie
pakowalismy do Polski w sierpniu tego roku, ale kiedy uslyszalem o wynikach
wyborow... Kiedy dowiedzialem sie, ze nawet moja mama zaglosowala na blizniakow
(ojciec na PO i Tuska), kiedy zrozumialem o co chodzi z tymi moherowymi
beretami i rozglosnia RM. Uffff, dalismy sobie spokoj. Moze za 4 lata...

[yu178128]

Gambler relax...skad w Tobie tyle nienawisci...
Po prostu pozwol ludziom dokonac wlasnego wyboru...w Stanach tez sa rozni
ludzie...nie powiesz ze nie denrwuja Cie Polacy co to 2 lata pomieszkaja i juz
zaczynaja zaciagac angielszczyzna i uwazac sie za Amerykanow polskiego
pochodzenia....

[johngalt]

> nie powiesz ze nie denrwuja Cie Polacy co to 2 lata pomieszkaja i juz
> zaczynaja zaciagac angielszczyzna i uwazac sie za Amerykanow polskiego
> pochodzenia....

Przeciez nie trzeba sie z takimi zadawac. Jedyny kontakt z tego typu redneckami
mam gdy jade raz na kwartal do polskiej dzielnic kupic troche polskiego zarcia.

Dobrze gada, dac mu wodki!

[johngalt]

Gambler, jeden z lepszych postow, jakie czytalem na ten temat.
Sam bym tego lepiej nie napisal.
Dzieki!

[Gość: bLondynKA]

jestem znowu w domu. w samolocie siedzial chlopak w moim wieku. pracuje
jako 'manager' w restauracji. skonczone dobre studia, niemiecki, angielski
przecietnie. twierdzi, ze w Polsce nawet tego by nie mial. inna sytuacja:
dziewcze na 4 roku studiow, slaby angielski. jechala, zeby dorobic na studia
zajeciami typu sprzatanie, kelnerka [tuz przed sesja, dziwne]. po studiach ma
zamiar przyjechac na kilka lat i robic to samo, potem wrocic do Polski.

i tak mnie trafilo i oswiecilo. przeciez ja mam swietna prace, zero podkladania
swin, zero zawisci, nadgodziny jesli sama chce, nikt mi nic nie narzuca. mam 26
lat, za 4 lata bede w stanie kupic ladny domek na wsi. Ale nie zmienia to
faktu, ze tesknie za Polska, za znajomymi. Jestem tutaj z kims - Polak,
przyjechalismy razem. Ostatnio nie uklada sie najlepiej. A wyjazd na swieta
zamieszal mi w glowie jeszcze bardziej. cdn

[makda]

..hmm skad ja to znam. Te rozterki znaczy.
Tez chce wrocic do Polski- tyle, ze z Wloch. Mam tu bardzo dobra prace, dobre
zarobki (choc widze, ze moi znajomi ze studiow tez jakos specjalnie w Polsce
nie gloduja, poziom zycia maja raczej taki sam jak ja). Wlochy to piekny kraj..
na wakacje.
I juz wlasciwie bylam zdecydowana na powrot, ale ostatnio dopadly mnie
watpliwosci. Blondynka, dawaj znac, jak ci idzie proces decyzyjny ;-)

[Gość: gamoń]

wracajcie dziewczoszki z forsą, czekam na was...

[79blondynka]

zablondynkowalam sie na stalym nicku.
nie jezdze czesto do Polski i z tego sentymentu chyba mi tak sie na glowe
rzucilo. ze znajomymi spotykam sie 2 razy w roku. naprawde bardzo chcialabym
wrocic, bo tesknie. Ale to jest cena, ktora place za 'normalnosc' tutaj.
Niestety nie mam oparcia w partnerze, bo on teskni jeszcze bardziej niz ja.
Powoli wszystko powinno wrocic do normy - chyba juz zawsze tak bedzie,
ze 'odchoruje' kazdy wyjazd do Polski. Nie podjelam decyzji ani na tak, ani na
nie. Nie wiem co zrobic z tym powrotem. Jak juz pisalam mam nierealistyczne
wyobrazenie o polskim rynku pracy. Moja 'normalnosc' to brak obaw przed strata
pracy, pensja na czas, podatki i ubezpieczenie zaplacone, jasne i jawne reguly
w pracy, mili koledzy, rewelacyjny przelozony [wlasnie dzownil, zebym za ciezko
nie pracowala - mam dyzur swiateczny], zero nadgodzin - koniec pracy wszyscy
jak jeden maz wstaja i wychodza, chyba, ze ktos ma zalegle sprawy. Nie
narzekam. Zreszta nigdy nie narzekalam - zawsze umialam sobie zorganizowac
zycie w Polsce. Przyznam, ze zycie tutaj troche 'rozleniwia' - nie wiem, jak to
ubrac w slowa, zeby wiernie oddac sens. W Polsce, zeby zdobyc praktyke, prace,
wygrac w grasz o staz i inne bajery, musialam naprawde ciezko pracowac i
przejmowac sie wszystkim. A tutaj 'martwie' sie tylko o wynik moich decyzji w
pracy tak, zeby przekladalo sie to na zyski. Za sam proces szukania pracy w
Polsce powinni placic, bo to naprawde jak praca na etacie. Wiem, plote bzdury :)
Tutaj praca mnie sama szuka, nawet jesli zdarzy sie, ze w mojej firmie cos
pojdzie nie tak, to mam ten komfort psychiczny, ze w ciagu tygodnia, dwoch
znajde inna. Nadal jednak zastanawia mnie jak moi znajomi wioda takie zycie,
jakies wioda. Zyja caly czas z kredytow? Bo nie inwestuja, to na pewno.

[Gość: Bibliotekarz]

Okropnie duzo czasu zabiera ci wyliczanie jaka jestes udana, zdolna, i jak ci
sie dobrze wiedzie...

<Jak juz pisalam mam nierealistyczne wyobrazenie o polskim rynku pracy.

To zdanie jest wewnetrznie sprzeczne; jesli wiesz ze wyobrazenie jest
nierealistyczne, to wiesz jakie jest "realistyczne".

<zero nadgodzin - koniec pracy wszyscy jak jeden maz wstaja i wychodza, chyba,
<ze ktos ma zalegle sprawy. Nie narzekam.

Strasznie jestes dzielna... Wszystko na czas, zero nadgodzin, a ty i tak nie
narzekasz.

Oczywiscie decyzje musisz podjac sama. Ale jesli sie obawiasz ze moze byc
trudno osiagnac taka stabilizacje w Polsce, to musisz sie dobrze zastanowic.

Z drugiej strony, ze znajdowaniem pracy w Polsce jest podobnie: specjaliscie z
doswiadczeniem zajmuje to mniej niz miesiac. Mozna rowniez zyc na rozsadnym
poziomie, choc jest pewno trudniej niz w Wielkiej Brytanii. Aspekty
pozamaterialne dosyc trafnie wyliczyl kolega powyzej.

[Gość: basieczek]

To niezle! ja z wloh wrocilam, po 3 latach fajnej pracy itp,jestem w domu :-)
tesknie czasami za itali, ale wymiarem urlopowym, w polsce jednak ludzie szybko
sie starzeja, i 20 godzina to juz pora snu. No ale to specyfika wloch, ze
wszyscy wszystko traktuja lekko:-)

[79blondynka]

proces decyzyjny sie zakonczyl. sentymenty wyladowaly w koszu. i tak samo
bedzie z polskim paszportem - niestety. dziekuje za pomoc mojemu dobremu
koledze, ktory jest zaangazowany w reforme ustawy podatkowej.

[Gość: ax]

przeczytalem wszystkie twoje posty na tym watku.. i z kazdym wydajesz sie byc
smieszniejsza
opisujesz sie jako wyjatkowy fachowiec ale styl w jakim to robisz tego nie
zdradza - raczej chwalisz sie przed soba swoimi sukcesami /czego ci szczerze
gratuluje/ i tak naprawde nie wiadomo o co ci chodzi..
piszesz ze nie znasz rynku pracy i obawiasz sie zmian finansowych,ale to nie
jest twoj problem, problemem jest zwykla tesknota, za przyjaciolmi, bliskimi,
zyciem jakim znasz itd..chocby ci zaoferowali w UK dzisiaj 10 razy lepsze
warunki niz masz teraz I TAK bedziesz tesknic, bo tu nie chodzi o kase
odpowiedz sobie na pytanie co jest dla ciebie priorytetem a nie radz sie
nieznajomych z ktorych kazdy /co widac/ opiera sie na osobistych emocjach i
doswiadczeniu a nie analizie rynkowej..
zacznij od siebie i ustalenia tego czego w zyciu szukasz i co najwiecej dla
ciebie znaczy, bo ty tego poprostu nie wiesz

[Gość: abotak]

axe ma rację, nie wytrzymujesz oddalenia ...i braku chwalenia
szukasz osób bliskich, troche kaprysisz
uważam, że odezwał się w tobie " gen polskośći"- Skawiński tez to
przechodził.....albo rybki...albo akwarium
wyb

[marek.ditel]

jestes zwykłą "szarą myszką" , którą za granicą nikt nie traktuje powaznie.Może
za bardzo starasz sie im przypodobać , bo jesteś obca , z kraju gdzieś na
wschodzie.Sama wiesz , że jesteś tylko zwykłą emigrantką ze Wschodu jakich
tysiące , czy może nawet miliony. Twoje marzenia o domku sa równie dziecinne
jak Twoja psychika. Szukasz przyjaźni, oparcia i zrozumienia dla Twojego
wyobcowania , a ponieważ widzisz , że osoby wokół Ciebie też widzą , że czujesz
sie wyobcowana i samotna , to poprawiasz sobie samopoczucie dziecinnymi
historyjkami o twoim profesjonaliźmie.Jesteś żałosna i samo o tym wiesz.Domek
za 4 lata, hehehe.....

[madzia69]

w londynie tpsa dostarcza dslem internet? :)

[madzia69]

>Autor: Gość: bLondynKA IP: *.internetdsl.tpnet.pl<

[madzia69]

ja mam :) ale ta netykieta :)

[79blondynka]

IP: *.msb.com /
Gość: bLondynKA 29.12.05, 10:38

gratuluje spostrzegawczosci
swieta w Polsce...

[Gość: outsider]

Zanim zdecydujesz się na powrót, wcześniej znajdź tu pracę, można wysyłać cv,
można przylecieć nawet na rozmowę, ale na pewno nie warto palić mostów,
przeprowadzać się do Wawy i dopiero wtedy zaczynać szukać pracy. Ale to chyba
oczywiste. Nawet jak ktoś przeprowadza się z Radomia, czy Łodzi do Warszawy,
gdzie odległości są dużo mniejsze, powinien postępowac tak samo.

W Wawie można spokojnie znaleźć prace, a płace? pełne spektrum, od minimum
socjalnego w sklepie po kilkanaście tysięcy netto (niżej podpisany jest dowodem
tego ostatniego) i więcej, i to niekoniecznie od razu na stanowiskach
dyrektorskich, ale jako specjalista.
Do tego w Polsce ktoś kto pracował i/lub studiował za granicą to jest "ktoś",
niezależnie co to była faktycznie za praca (byle nie fizyczna) i analogicznie -
uczelnia. Śmieszne, ale takie są realia. Więc na początek masz duuużego plusa.
Może rzeczywiście jest jakiś dziwnie duży nacisk na wyższe wykształcenie, a
dopiero na drugim miejscu na doświadczenie, bo przy klilkunastoprocentowym
bezrobociu wykształcenie to pierwszy argument do odsiania nadmiernej liczby
kandydatów.

Z tego powodu dla którego Ty chcesz wrócić do kraju, ja nie chcę wyjechać.
Propozycji pracy za granicą w zawodzie sporo, ale... mimo wyższych zarobków
(jednak bez jakiś kokosów), znacząco wyższe koszty utrzymania (głownie
mieszkania, a Londyn to juz ekstremum), pewna bariera językowa i kulturalna
(dla mnie istotna, bo pracuję kontaktując się z ludźmi, a nie siedząc za
biurkiem lub z młotkiem w ręku) i chyba najważniejsze - wyjazd oznacza pewną
degradację zawodową, bo w nowym miejscu byłbym traktowany raczej jako tańszy
pracownik niż "swój", a więc do mniej odpowiedzialnych prac.

To poważna decyzja, podobnie jak poważną decyzją był wyjazd do UK. Życzę
powodzenia, niezależnie od tego, co ostatecznie zdecydujesz.