......................... ze to nie to

[Gość: buba]

zdarzaja sie wam ksiazki, ktorych nie doczytujecie do konca?
interesuje mnie, kiedy, jak, skad wiecie, ze to nie to?
ze nie warto brnac dalej?
wiele ksiazek ma "trudny" poczatek, a jednak decydujemy sie poznac calosc ...
co o tym myslicie? zdarzaja sie wam ksiazki, ktorych nie doczytujecie do konca?
w ktorym momencie i pod wplywem czego decydujecie: "basta, to nie to" i
odkladacie ksiazke na bok, na miesiac, rok, na zawsze ... ?

[fibin]

Władcy pierścienia Tolkiena. Kocham s-f i czytam od dziecka, ale przez Tolkiena
jakoś nie mogłem przebrnąć. I nie mam zamiaru, przynajmniej na razie, mimo tego
całego szumu wokół niego. Słabe książki i kiepskich artystów trzeba podobno
szczególnie mocno reklamować, a dziś przecież sprzedać można wszystko:) Pzdr:)

[Gość: Słońce]

Mam kilka takich książek, które odłożyłam po przeczytaniu może kilkudzieięciu
stron. Są to:
1. "Daniel Martin" Fowlesa - jedego z ulubionych moich pisarzy - no nie mogłam
poprostu przebrnąć przez pierwsze kilka stron będących jedynie opisami
przyrody...
2. " Morze, morze" Iris Murdoch. Usnęłam przy tym ;-))
3. "Tysiąc i jedna kobieta" - rzecz o Anis Nin. Koszmar!
4. Silmarillion" Tolkiena, przepraszam, jeśli przekręciłam tytuł. Polecał mi ją
fan fantastyki, ale pogubiłam się w tych całych dynastiach i koligacjach. Nigdy
nie maiałam do tego głowy...

Przyznam, że nie znoszę nie doczytywać książek - mam autentycznie kaca, bo
kocham czytać. Ale stwierdzam, że na daną ksiażke trzeba mieć poprostu dobry
dzień i nastrój. Gdy ma się doła, nie ma co czytać książek psychologicznych, a
raczej Parsonsa, a gdy z nami wszystko OK może być np. Dostojewski:-))
pzdr

[Gość: buba]

tu bym sie z toba zgodzila ;o)
"silmarilion" -

[Gość: buba]

fibinie? a wybierasz sie na film?
pzdrwm ;o)
p.s. ja "wladce pierscieni" przeczytalam ;o)

[fibin]

Wybieram, wybieram i wybrać się nie mogę. Są filmy, na które biegnę w pierwszy
dzień projekcji, są takie, które mogą poczekać. Ten jak widać może:) Im więcej
szumu w mediach, tym bardziej jestem nieufny. Pzdr:)

OT - Tolkien

[ydorius]

Silmarillion jest mitologią. Kiedy próbuje się go czytać zwyczjnie - jak
książkę, to jest duża szansa, że się nie uda. Dla mnie to najbardziej poetycka
z książek, które czytałem. Myśl o tym, że świat wziął się z muzyki jest
przepiękna.
Poza tym w ogóle świat Tolkiena jest kompletny - stąd tyle nazw
geograficznych, imion, dynastii i tak dalej. Podobnego zabiegu dokonał
przecież Marquez w Stu latach samotności, tylko, że on miał do opisania jedną -
odizolowaną w zasadzie od świata wioskę - przez sto lat jej istnienia.
Tolkien w Silmarillionie opisuje czas od powstania świata do dziś właściwie...
Ogrom przedsięwzięcia jest niesamowity.
Stworzył języki, którymi posługują się rasy istot rozumnych, wprowadził
geografie, zróżnicował style zachowania... To mitologia pełna, od początku do
końca...
Serce mi pęka, gdy muszę to opisywać w ten sposób. To poezja, a poezję się
czuje sercem i nic tu po słowach. Proszę, zajrzyjcie jeszcze raz, czytajcie
wyrywkowo. Zanurzając się w świat tej książki można bardzo wiele rzeczy sobie
uzmysłowić, choć to przecież zmyślony świat...

pozdrawiam,
.y.

[Gość: Sońce]

Echhh, no co ja mam teraz zrobić, biedny żuczek?;-)). Tak pięknie piszesz o tej
książce, że aż sie chce wyciągnąć dłoń, niecierpliwie otworzyć i......nie mam
jej na półce. Boje się jednak, że tak się zraziłam, że nie da rady. Ale
spróbuję, tylko niech już napiszę tę pracę magisterską...wtedy będę miała adużo
czasu na zagłębianie się w Tolkiena....
pzdr

[Gość: buba]

slonce - biedny zuczku, dzwon do przyjaciol i dowiedz sie, kto ci to
pozyczy ;o) bedziemy czytac razem, zachecone przez ydoriusa ;o)

[Gość: Słońce]

Podjęłam heroiczną decyzję;-)) - jutro będe w BUW-ie więc pobuszuję w wolnym
dostępie, może będzie...
pozdrawiam Cię Buba serdecznie. Masz fajny nick!
I Ciebie Ydoriusie także...

[fibin]

O ile dobrze pamiętam Buba to była przerośnięta, młodsza siostra przerośniętego
Pumeksa Starszego, któremu również przerośnięty, tylko trochę mniej, Pumeks
Młodszy nie dorastał do pięt. Kiedyś podczas przerwy dyżurny miał właśnie robic
Bubie (na jej wyraźne życzenie) manicure, ale przyszedł Pumeks żeby sie ogolić
i warknął: Buba spłyń! To wszystko z pamięci więc mogło być trochę inaczej:) A
czy w ogóle wiecie z jakiej to bajki?
Do dziś czasem mówię do córki Buba, Bubina, Bubinka:) Pzdr:)

[ydorius]

Powiedz mi, czy dobrze klimatycznie:
"Szkolny lud, Okulla i ja", "Przygody Marka Piegusa" i te pe?

.y.

[fibin]

Ten dyżurny to był właśnie Marek Piegus:) Pzdr:)

do fibina nt. "buba"

[Gość: buba]

w "blekitnym zamku" lucy m. montgomery jest dziewczyna, ktora w rodzinie
nazywaja buba - moja ksywka wziela sie wlasnie stamtad, aczkolwiek nie ja o tym
zadecydowalam ;op
pzdrwm serdecznie wszystkie buby, bubstwa, bubinki, bubki, bubiszony, bubencje
itp, a takze wszystkich, ktorzy cokolwiek o nich kojarza (hehe) ;o)

[fibin]

Dziękuję w imieniu mojej córki Bubinki, choć, jak pisałem wyżej, rodowodu jej
przezwiska należy szukać wśród przerośniętych kolegów i koleżanek Marka
Piegusa. Aby było śmieszniej, córka zawsze była najlepszą uczennicą:) Pzdr:)

[Gość: ydorius]

Droga Słońce.
Zawsze na takie słowa budzi się we mnie ogromna radość. Naprawdę, czuję się
napełniony szczęściem, że skłoniłem kogoś do przeczytania książki (posłuchania
muzyki itp.), którą uważam za wartościową. I nawet gdyby (w co, oczywiście nie
wierzę :-)) nie udało Ci się zobaczyć światła bijącego z kart Silmarillionu -
to i tak będę szczęśliwy.

Jezeli nie jest niedelikatnością zapytać: na jaki temat piszesz pracę?

pozdrawiam,
.y.

[Gość: Słońce]

Starszny bałagan nam się tu zrobił, dletego tak krzyczę do ciebie na głos!;-))
Miło mi, że się cieszysz, lecz ja nie znalazłam dzisiaj Silmarillionu w wolnym
dostępie;-(( Obawiam się wręcz, że będzie przeze mnie niezgłębiony aż do
wakacji. Taraz bowiem zajmuje mnie nieznmiernie św. Bonawentura. To jest to, co
tygrysy lubią najbardziej!
pzdr serdeczne

Słońce...

[ydorius]

Mówię do Ciebie szeptem, gdyż zamkną mnie jeszcze za zakłócanie spokoju
publicznego i ciszy nocnej łamanie. Nic to, szeptanie jeszcze nikomu nie
zaszkodziło...

Może długi czas oczekiwania tylko zaostrzy apetyt? Kto wie? Do wakacji jeszcze
trochę czasu, lecz książka nie należy do tych, co mogą stracić swój aromat i
blask do tego czasu. Cóż mogę jeszcze rzec. Mam nadzieję, że do czasu, gdy
zaczniesz odkrywać Silmarillion wciąż tu będę, byś mogła mi opowiedzieć jak Ci
z tym.

pozdrawiam,
.y.

[Gość: buba]

ydoriusie! po twych slowach nie pozostaje mi nic innego, tylko siegnac po to,
dac jej (tej ksiazce)jeszcze jedna szanse! ;o)
kiedys lubilam czytac mitologie roznych narodow, moze wiec i to mnie jakos
wciagnie?
(napisales pieknie: "To poezja, a poezję się czuje sercem i nic tu po
słowach."

[Gość: ydorius]

Gość portalu: buba napisał(a):

> ydoriusie! po twych slowach nie pozostaje mi nic innego, tylko siegnac po to,
> dac jej (tej ksiazce)jeszcze jedna szanse! ;o)

Cieszę się. Naprawdę. :-))))

> kiedys lubilam czytac mitologie roznych narodow, moze wiec i to mnie jakos
> wciagnie?

Mam nadzieję. Silmarillon jest podzielony na rozdziały, dobrze jest też
posługiwać się mapą (dzięki temu można się zorentować, gdzie rozgrywała się
Dagor Bragollach, a gdzie Turin Turambar ukatrupił Glaurunga). Ponadto, podobne
słowa u Tolkiena mają podobne znaczenie. I tak na przykład mamy Ithilien (kraina
w Gondorze, która oznacza Księżycową krainę), oraz mithil, co oznacza księżycowe
srebro. Jeżeli Silmarillion Cię zachwyci tak jak mnie oczarował, za którymś
razem sama się domyślisz, co oznacza na przykład czyjś przydomek, gdyż będzie
się składał ze znajomo brzmiących członów!

> (napisales pieknie: "To poezja, a poezję się czuje sercem i nic tu po
> słowach."

do ydoriusa nt. "poezja w szkole"

[Gość: buba]

tak, czasem w szkole przy omawianiu danego wiersza mialam ochote po prostu go
zacytowac i powiedziec "nic wiecej nie trzeba pani profesor", raz nawet tak
zrobilam ;o) hihi
a propos "silmarilionu" zas - najpierw pojde do kina na "wladce pierscieni",
zeby przypomniec sobie co nieco (sporo wody w rzekach uplynelo od czasu, gdy to
czytalam), a potem otworze "silmarilion" - mam go na polce ;o)
pzdrwm ;o)

[ydorius]

Idź na film.
Jest w nim trochę nieścisłości (jedne banalne, niemal mieszczące sie w
zakresie licentia poetica, inne średnie, irytujace, gdy zna się Władcę
Pierścieni na pamięć, zaś kilka naprawdę ciężkiego kalibru, gdy fani Tolkiena
wyją i rwą z głowy włos bujny), lecz część z tego da sie wytłumaczyć logiką
filmu, która jest różna od logiki książki.

A później przedrzyj się do Nargothrondu, znajdź zaginiony Silmaril, pożegluj z
Earendilem Żeglarzem, wybierz sie w podróż z Galadrielą. Zrozum Melkora i
uspokój Yavannę. A jak wrócisz tu, w świat odcieni szarości, któremu
częstokroć wydaje sie, że jest światem tęczy, zajrzyj na forum i opowiedz.

pozdrawiam,
.y.

[Gość: buba]

kiedys, bardzo dawno temu mialam trudnosci z przeczytaniem "imienia rozy"
umberto eco, poczatek wydawal mi sie tak mroczny i zagmatwany, ze prawie balam
sie to czytac, a jednak ksiazka mnie wciagnela za uszy, za nos, za szyje ...
przeczytalam ;o)
niedawno jednak zrezygnowalam z przebrniecia przez "sklepy cynamonowe" brunona
schultza ;o( naprawde probowalam, zachecona przez czlowieka wielce oczytanego,
na ktorego guscie literackim bardzo polegam, ale ... no .... nie udalo sie, w
ktoryms momencie poczulam, ze NADAL nie wiem o co chodzi, ze nie moge sie w to
wczuc, ze to nie to ..... odlozylam na polke, po miesiacu sprobowalam ponownie
i .. znowu klapa ... ech

[sol_]

moze dwie książki w zyciu odstawilam na polke nie kończąc ich... Wychodze z założenia, ze nawet
jesli nie jestem przekonana do danej ksiażki, to może gdzies w srodku, a nawet na koncu bedzie
cos...jakis pomysl, jakies zdanie, jakis zwrot fabuly, ktore mi wynagrodza te droge przez mękę : ) poza
tym, wydaje mi sie, ze książke lepiej oceniac jako całosc, dopiero po ostatniej stronie i moze po kilku
dniach przemyslen. Choc wierze, ze sa ksiazki, przez ktore nie da sie przebrnąc : )
Zgadzam sie z Ydoriusem co do "Silimarilionu" - to nie jest powiesc, to bestiariusz. Tak jak Biblii
(mam nadzieje,ze nikogo nie urazi to porownanie, Biblia dla mnie jest rowniez mitologia) nie mozna
tego czytac jednym ciągiem. Dla mnie najpiekniejsza książką - mitem jest "Kalevala". moglabym ja
czytac wciaż od nowa... Ale na takie ksiazki trzeba miec przede wszystkim czas i nastroj. jesli nie
potrafimy wejsc w ten wykreowany swiat, jesli tylko slizgamy sie po jego powierzchni, lepiej ksiażke
odłożyc i pozwolic poczekac jej na dogodniejszy moment w naszym życiu.
I jeszcze a propos "niedoczytanych" książek - zdarza mi sie jednakże przeczytac tylko jeden lub dwa
tomy większej całosci, najczesciej dlatego, ze nie mam pod reka kolejnej czesci, a kiedy juz ją mam
to okazuje się, że minęly dwa lata i nie pamietam pierwszego tomu, chcę go sobie przypomniec,
okazuje sie ze nie mam go na polce.....i tak w kołko.... : )

[Gość: buba]

ja tez staram sie doczytac to, co zaczelam, ale czasem jednak ... i wlasnie
stad ten watek na forum
nie mamy w zyciu tyle czasu, zeby przeczytac wszystko (a szkoda!), z czegos
trzeba zrezygnowac, najczesciej rezygnujemy przed rozpoczeciem lektury (nie
mowie tu o pobieznym kartkowaniu ksiazki w ksiegarni, czy bibliotece), czasem
jednak czuje, ze to co zaczelam czytac, to nie jest to ...
jasne, nie jest mi z tym dobrze, mam wrazenie, ze moze nawet w ten sposob
troszeczke te ksiazke zdradzam, nie jestem jej wierna ... jej? czy tez calej
literaturze?
no wlasnie, takie dziwne mam wtedy uczucia ... a jednak czasem decyduje sie ..
odlozyc ksiazke na polke, na miesiac, rok, na zawsze ...

a serie (tomy) staram sie zawsze wypozyczac wszystkie naraz, hihi
pzdrwm ;o)