"Pan Tadeusz" Adama Mickiewicza

[Gość: debil]

Kogo to jeszcze interesuje?

[klymenystra]

pewnie kiedys do niego wroce= bo w liceum- o dziwo- odkrylam ze jest to
majstersztyk jesli chodzi o forme...

[Gość: as]

Słucham z kaset i zachwycam się.

[yanga]

Mnie. Zawsze.

[Gość: debil]

Ja kupiłem całkiem niedawno wersję audio na płycie CD. Ponad 7 godzin
słuchania. Są ciekawe fragmenty, ale do fanów Mickiewicza proszę mnie nie
zaliczać.

[ada08]

Gość portalu: debil napisał(a):

> Ja kupiłem całkiem niedawno wersję audio na płycie CD. Ponad 7 godzin
> słuchania. Są ciekawe fragmenty, ale do fanów Mickiewicza proszę mnie nie
> zaliczać.

Oczywiście, że nie, debilu :-) Któż by śmiał zaliczać Cię :-)
Mimo tego, że taki fajny watek założyłeś, ale to pewno przez nieuwagę
go tylko założyłeś :-)

A ja bardzo jestem fanką 'Pana Tadeusza' :-)

W szkole bardzo szybko uczyłam się na pamięć dużych fragmentów
i do dziś je pamiętam.

Kiedyś przyszłam do szkoły za dziesięć ósma, pierwszą lekcją miał być
język polski i dowiedziałam się, że mieliśmy się nauczyć na
pamięć ''Grzybobrania''. A ja zapomniałam się nauczyć ! Tak się zdenerwowałam,
bo lubiłam Panią od polskiego, a ona mnie, i nie chciałam sprawić jej zawodu,
że aż w ciągu tych dziesięciu minut nauczyłam się ''Grzybobrania'' i do dziś je
pamiętam. Samej mi nie chce sie w to wierzyć, że w tak krótkim czasie
się nauczyłam , ale tak było, tak się wtedy skoncentrowałam.

I do dziś mogę spokojnie recytować '' Grzybów było w bród, chłopcy biorą
krasnolice, tyle w pieśniach litewskich sławione lisice, co sa godłem
panieństwa , bo czerw ich nie zjada ...'' itd... :-)

Potem jeszcze te inne, najbardziej popularne fragmenty, które łatwo
zapamiętywałam: ''Goście weszli w porządku i stanęli kołem, Podkomorzy
najwyższe brał miejsce za stołem, z wieku mu i z urzędu ten zaszczyt należy.
Idąc kłaniał się damom, starcom i młodzieży ...'' itd... :-)

Albo to: ''Nie masz teraz prawdziwej przyjaźni na świecie, ostatni znam jej
przykład w oszmiańskim powiecie, tam żył Mieszek, kum Leszka, i kum Mieszka
Leszek....''

Tego się nauczyłam, bo mój Dziadek urodził się w oszmiańskim powiecie :-)

Widzę, że tutaj toczy się ciekawa dyskusja o różnych walorach i znaczeniach
'Pana Tadeusza', nawet ktoś i 'Czarodziejską górę' w sukurs przywołał :-)
Jednak ja nigdy 'Pana Tadeusza' nie analizowałam. Po prostu czytałam.
Pamiętam wypowiedź Tadeusza Różewicza, który napisał, że w 'Panu Tadeuszu'
są smaki, zapachy.... I ja tak go czytam :-)
a.

[pax_tibi]

a ja uwielbiam "Pana Tadeusza", mogłabym go czytać średnio raz w miesiącu i
chyba by mi się nie znudził, niektóre fragmenty znam na pamięć, i nie myślcie
sobie, że jestem jakimś dinozaurem! wręcz przeciwnie - jestem młoda!

[Gość: Myszor]

"Pan Tadeusz" jest naprawdę świetny!! Zawsze mi się podobał i podoba sie dalej.

[Gość: Sambady]

Jestem na tak!
W szkole nie dalem rady - chyba za wczesnie chcą to serwować malolatom, za to
pozniej "łyknąłem jak mlody pelikan".
To jeden z tych tytułów które w pelni zasłuzyły na swoj status. Klimat epoki,
natura, postaci, język i polskość... Miodzio

[Gość: o2l]

Jest znakomity, wielowymiarowy i bardzo zabawny. A jeśli weźmiemy pod uwagę, że
to utwór o końcu (pewnego) świata - to się okaże,że w tym względzie nie ma on w
literaturze światowej konkurencji...

[Gość: itek]

O koncu pewnego swiata traktuje wiele utworow, zatem ma b. silna
konkurencje.Znasz np.Lamparta di Lampedusy?? A Czrodziejska Gora to nie jest
powiesc o koncu pewnego swiata?? Mozna mnozyc.

[Gość: o2l]

Można mnożyć, ale można też dzielić teksty o końcu świata,jak mi się zdaje, na
te które mówią o końcu pewnego świata wartości i na te, które mówią o końcu
świata w sensie unicestwienia (apokoliptycznym). W "Panu Tadeuszu" świat się
kończy, ale w jego miejsce nie pojawia się żaden inny, w każdym razie dla
narratora nie ma znaczenia, czy się pojawia. Bo on bardziej cieszy się, że
świat, którego część stanowił również on, mógł zaistnieć, niż smuci - że ten
świat skończył się. I wyraża to w sposób nie do podrobienia.

[Gość: itek]

W Panu Tadeuszu nie pojawia sie inny swiat w miejsce upadajacego???? Ciekawe,
wrecz b. ciekwawe. Ja mam inne odczucia. I tez zupelnie jestem zaskoczony Twoim
stwierdzeniem, ze nie zal mu tego odchodzacego swiata.Znowu moje odczucia sa
inne.

[Gość: o2l]

Pan Tadeusz to w gruncie rzeczy tekst będący pochwałą bytu. Tyle, że ten byt
akurat podlega unicestwieniu (zwróć uwagę, ile razy pojawia się określenie
"ostatni"), ale to nie jest przyczyną jakiejś specjalnej nostalgii (chociaż
mogłoby się wydawać, że koniec czegoś niepowtarzalnego powinien wycisnąć
czytelnikowi łzkę przynajmniej) - jest to jeden z zabawniejszych utworów, jakie
znam.

[Gość: itek]

A dla mnie jest to text pelen goryczy i w glebszej wymowie nie ma w nim nic
zabawnego (ale oczywiscie sa w nim zabawne fragmenty & postacie). Odnosnie
nostalgii, to chyba nie czytales Epilogu.

[Gość: o2l]

Mówiąc: zabawny - miałem na myśli nie komiczny, ale radosny. Bo dla mnie jest to
tekst o tym, że istnienie (choć przemijalne) może być źródłem radości, nie
jakiegoś szczególnego bólu. Oczywiście nie zawsze i wszędzie (bo na pewno nie na
"paryskim bruku").

[Gość: itek]

Nie zgadzam sie rowniez z tym, ze swiat przedstawiony w PT jest radosny. PT to
przeciez galeria nieszczesnikkow (z wyjatkiem Tadeusza i Zosi). Pozdr.

[Gość: lara]

Gość portalu: itek napisał(a): PT to > przeciez galeria nieszczesnikkow

A jednak mam wrażenie, że ci nieszczęśnicy nie zamieniliby swojego życia na
inne, że mają poczucie wypełniania swojego powołania. Może tylko ksiądz Robak
mógł miec lepsze życie ze Stolnikówną, ale czas się nie odstanie.

[Gość: itek]

Maja poczucie wypelnienia swego powolania???Niesamowite, ze tak widzisz. Zatem
np. Telimena to kobieta spelniona, albo Hrabia.Dla mnie nie.

[Gość: lara]

Faktycznie, jakoś tak myślałam o Gerwazym, Wojskim, Sędzi. Na temat Telimeny i
Hrabiego przyszła mi teraz refleksja, że odrzucenie polskości, tradycji itd.
owocuje w PT niespełnieniem i tym, że sie jest żałosnym. Bo w polskim dworku
wszystko jest poukładane, a w obcym świecie zmieniasz się w chimerę, w
niewiadomoco.

[Gość: itek]

Naprawde mi b.przykro, ale nie moge sie znow zgodzic.Wszystkie postacie
wymienione przez Ciebie to prawdziwi nieszczesnicy.Wyjatkiem jest tylko Tadeusz
i Zosia.W polskim dworku tez nie wszystko gra- np.skoncentruj sie na postaci
Sedziego (jest wrecz ukazana szyderczo) i jego roli wsrod swoich. Pozdr.

[Gość: lara]

A ja mam wrażenie, że ty ich mierzysz miarą współczesnego szczęścia.

[Gość: itek]

Nie wiem co to znaczy wspolczesne szczescie.

[Gość: lara]

Poza tym każde szczęście jest tam ujęte w cudzysłów, bo przeciez głównym
odniesieniem do PT jest rok 1834. Tadeusz i Zosia są szczęśliwi tylko dlatego,
że umawiamy się nie pamiętać o tym, co było z Napoleonem i nadziejami
niepodległościowymi. Ale to jest na dnie.

[Gość: itek]

Szczescie Tadeusz i Zosi nie jest w cudzyslowie, jest prawdziwe.

[Gość: evana]

Nie lubie niczego co napisal Mickiewicz ale p. Tadeusz juz chyba lepszy niz
Dziady.

[Gość: Tony]

A co powiecie o takiej książce "Panicz Jacek" autorstwa Miriam to dodatkowe pięć ksiąg ciąg dalszy "Pana Tadeusza"

[tony_29]

Na pewno interesuje tego co napisał książkę 'Panicz Jacek" dalsze piec ksiąg poematu. Czy ktoś czytał?

[charyzmatyk]

Witaj. Moim skromnym zdaniem Pan Tadeusz Adama Mickiewicza jest książką o końcu epoki. Jak dla mnie to klasyk literatury polskiej.

[scand]

Tak, I przedstawił inny świat. Kogoś kogo interesuje tylko to co wokół niego raczej nie zainteresuje. Ale są ludzie lubiący podróżować po różnych światach.