Czy można tak przejść przez życie?

[mimi-4]

Czy można przeżyć życie w samotności, bez partnera, dziecka,
przyjaciół, znajomych?
Moje życie to praca, a po pracy telewizor, komputer.
Próbowałam to zmienić, ale nie wyszło.
Nie mam okazji do poznawania nowych ludzi, powodzenia nigdy nie
miałam.
Zaakceptowałam taki stan rzeczy, wyciszyłam w sobie wszelkie emocje,
pragnienia, potrzeby.
Oczywiście nie jestem szczęśliwa, ale żyje sobie spokojnie.
Czasem tylko zadaje sobie pytanie czy tak się da, czy tak można
przeżyć całe życie?

[lolcia-olcia]

O ile nie będziesz się nad sobą użalała, to masz szanse na poznanie
kogoś ciekawego. Nie ma nic gorszego jak ciapa płacząca o tak mi
źle..nik mnie nie kocha...pójdę do ogródka najeść się
robaków...wszystkim na złość...
Ciesz się życie, a będzie fajnie:)

[stinefraexeter]

Można, tylko czy warto?

Dlaczego masz trudności z nawiazywaniem znajomości?

[mimi-4]

Byłam zakompleksiona, nieśmiała.
Udało mi się to zmienić, ale teraz nie mam okazji do poznawania
ludzi.
Dawni znajomi mają rodziny, swoje życie, nie mam z kim wychodzić.
Zresztą nie wiem, czy po tylu latach samotności będę potrafiła z
kimś być?

[grassant]

stinefraexeter napisała:

> Można, tylko czy warto?
>
tak, czy siak umrzesz

[mruff]

Można przejść przez życie o chlebie z cukrem i z wodą
w trampkach za 10 zł

Pytanie czy chcesz żeby tak wyglądało Twoje życie?

Niemniej nie każdej osobie stąpającej po ziemi dane jest mieć
przyjaciół
wspaniałego partnera itp.

Wkurzają mnie takie teksty "na pewno poznasz kogoś wartościowego o
ile nie jesteś zmorą i nudziarą"

Otóż z moich obserwacji wynika,że nie jest to prawdą.

[ani-a-35]

Zgadzam się w zupełności.
Znam okropne babska, które u swego boku mają fajnych facetów i
świetne babki, które są samotne.

[agatlaska]

> Znam okropne babska, które u swego boku mają fajnych facetów i
> świetne babki, które są samotne.
ta bo te "okropne babska" uwijaja sie jak robale , zeby kogos dorwac , im
szybciej tym lepiej, bo wiedza ze grozilo by im staropanienstwo, wiec staja na
glowie zeby dorwac jakiegos faceta.

[megi1973]

oczywiście że można!!! szczęściara z ciebie!!! marudzący mąż i
hałaśliwe dzieciaki są w życiu zbędne!!!

[szara1982]

megi1973 napisała:

> oczywiście że można!!! szczęściara z ciebie!!! marudzący mąż i
> hałaśliwe dzieciaki są w życiu zbędne!!!

Lepiej mieć puszystego kota:)

[twojabogini]

Można...tylko po co?
Człowiek znacznie lepiej i szczęśliwiej funkcjonuje jako istota
społeczna. Odłącz się od telewizora i komputera - nie korzystaj z
nich przez dwa tygodnie. To zastępcze bodźce, które zabijają twoją
inicjatywę, dają pozór obecności innych ludzi w twoim życiu. Przez
to twoje potrzeby społeczne są na tyle zaspokojone, że nie odczuwasz
ich głodu - i nie robisz zatem nic aby żyć w realu.
Oczywiście możesz zrobić sobie też psychoanalizę i obarczyć winą
rodziców za stan w jakim się znajdujesz - tylko po co? Lepiej
wykonać pracę na sobą, przełamać swoje zahamowania, niż spędzać
godziny na zastanawianiu się skąd się one wzięły.

[tytus_flawiusz]

> Można...tylko po co?

a w przypadku odwrotnym po co ? ten sam dylemat

> Człowiek znacznie lepiej i szczęśliwiej funkcjonuje jako istota
> społeczna.

ciekawa hipoteza, tu użyta jako dogmat

> Przez to twoje potrzeby społeczne są na tyle zaspokojone, że nie odczuwasz ich głodu <

jak rozumiem "potrzeby społeczne" są obowiązkowe narzucone ustawowo, czy jak ?

> Oczywiście możesz zrobić sobie też psychoanalizę i obarczyć winą
> rodziców za stan w jakim się znajdujesz - tylko po co?

z powodu ogólnie panującej na to mody. Przydatne przy kreowaniu wizerunku

Lepiej
> wykonać pracę na sobą, przełamać swoje zahamowania, niż spędzać
> godziny na zastanawianiu się skąd się one wzięły.

tylko najpierw ją trzeba przekonać, że jest jej źle tylko sobie nie zdaje z tego sprawy :-)

[twojabogini]

tytus_flawiusz napisał:

> a w przypadku odwrotnym po co ? ten sam dylemat

Kwestia wyznawanej filozofii, można zyć programem minimum, praca, tv
komp - do usranej smierci. Można nawet żyć programem minimum plus -
pracować, związać się, spłodzić i wychowac dzieci, zestarzeć bawiąc
wnuki i umrzec. Tylko po co? Myślę, że warto zyć tak, zeby umierając
z radością pomysleć - warto było. Oczywiście od razu ludzie myślą
orgie pijaństwa itp. - ale nie to tez program minimum z bonusem
seksualo-imprezowym.

To, że człowiek lepiej funkcjonuje w ramach społeczności to nie
hipoteza, tylko logiczny wniosek. Zwiększa się szansa na
zaspokojenie potrzeb, w tym tych, które wymagają obecności drugiego
człowieka - zarówno fizycznych jak i psychicznych.
>
> jak rozumiem "potrzeby społeczne" są obowiązkowe narzucone
ustawowo, czy jak ?

Nie, są elementem człowieka, podobnie dwie rączki, dwie nóżki,
wątroba itp. Sa ludzie którzy maja większe potrzeby interakcji lub
miejsze. Tacy całkiem bez również występują - odpowiadają im ludzie
po amputacji kończyn - zazwyczaj nei z własnej winy zostaja
pozbawieni czegoś ważńego.

> tylko najpierw ją trzeba przekonać, że jest jej źle tylko
sobie nie zdaje z tego sprawy :-)

Autorka postu sama ma poczucie, że jest jej źle, próbowała jak pisze
zmiany nie wyszło, zredukowała swoje potrzeby, bo nie mogła ich
zaspokoic, nie odczuwa szczęścia.

[tytus_flawiusz]

> > Kwestia wyznawanej filozofii,

czyli odwieczne, walące patosem pytanie o sens życia, ze wskazaniem na moją wersję - zgoda. Pod warunkiem, że pozostaje moją.

> To, że człowiek lepiej funkcjonuje w ramach społeczności to nie
> hipoteza, tylko logiczny wniosek. Zwiększa się szansa na
> zaspokojenie potrzeb, w tym tych, które wymagają obecności drugiego
> człowieka - zarówno fizycznych jak i psychicznych.

trochę zubożona ta logika. Trochę na zasadzie. Łowienie ryb to przyjemniejsze hobby od szachów, bo pozwala zaspokoić potrzebę zjedzenia ryby. Pytanie czy szachista ma takie potrzeby.

> Nie, są elementem człowieka, podobnie dwie rączki, dwie nóżki,
> wątroba itp. Sa ludzie którzy maja większe potrzeby interakcji lub
> miejsze. Tacy całkiem bez również występują - odpowiadają im ludzie
> po amputacji kończyn - zazwyczaj nei z własnej winy zostaja
> pozbawieni czegoś ważńego.

aluzju poniał, niekoniecznie się z tym porównaniem zgadzam.
Ale ogólnie wpisuje się to wszystko w schemat "unifikacji potrzeb społeczeństwa". I tchnie trochę trupem człowieka radzieckiego

> Autorka postu sama ma poczucie, że jest jej źle, próbowała jak pisze
> zmiany nie wyszło, zredukowała swoje potrzeby, bo nie mogła ich
> zaspokoic, nie odczuwa szczęścia.

autorka się waha, autorka dywaguje co lepsze wyciszenie potrzeb, czy ich rozdęcia i niezaspokojenie.
Ty (do czego masz prawo) zajęłaś stanowisko, że z tymi wygaszonymi potrzebami, nad którymi udaje się jej panować (szacunek, rzadka umiejętność) jest jej źle. Proponujesz alternatywę, nie do końca zgadzam się, że ta alternatywa ją uszczęśliwi.

[potworski]

Obawiam się, że to porównanie nie jest trafione w kontekście tego o czym pisała
autorka wątku.
Sądzę, że chodziło o to:
Łowienie ryb jest bardziej potrzebne niż gra w szachy bo z punktu widzenia
teorii potrzeb - potrzeba fizjologiczna jaką jest jedzenie stoi dużo niżej (w
sensie jest ważniejsza) od potrzeby samorealizacji. I nie jest to kwestia
czyjegoś widzimisię tylko cecha w sposób naturalny przynależna rodzajowi ludzkiemu.

> trochę zubożona ta logika. Trochę na zasadzie. Łowienie ryb to przyjemniejsze h
> obby od szachów, bo pozwala zaspokoić potrzebę zjedzenia ryby. Pytanie czy szac
> hista ma takie potrzeby.

[tytus_flawiusz]

poniekąd zgoda.
Z tym, że wędkarstwo przedstawiłem jako hobby, nie kwestię zabezpieczenia bytu.
W tym przypadku sposobu na zaspokojenie głodu.
Raczej coś w stylu - "lubię zjeść złowioną własnoręcznie rybkę, ale gdy nie uda
mi się jej złowić to mam pełną lodówkę danio i actimela".

[potworski]

Z tego punktu widzenia ryba byłaby życiem w społeczeństwie a Actimel i Danio -
środkami niejako "zastępczymi" - czyli telewizorem i komputerem.
Poza tym należałoby jeszcze rozpatrzyć w jakim zakresie te społeczne potrzeby są
człowiekowi potrzebne i dlaczego taki komputer miałby być jedynie ich marnym
substytutem? Bo np jeśli do potrzeb społecznych zaliczamy potrzebę pogadania z
drugim człowiekiem, to teoretycznie nie trzeba wychodzić z domu i można
spokojnie zrobić to przy pomocy laptopa - są fora, czaty, skajpy, gadulce i inne
chu#je-muje, których kiedyś nie było. Dla wielu ludzi taki sposób komunikacji
jest dużo prostszy i wygodniejszy, bo można sobie np w międzyczasie wpier#dolić
śledzia albo bułkę z paprykarzem a rozmówca się nie czepia, że mu coś nie pasuje.

tytus_flawiusz napisał:

> poniekąd zgoda.
> Z tym, że wędkarstwo przedstawiłem jako hobby, nie kwestię zabezpieczenia bytu.
> W tym przypadku sposobu na zaspokojenie głodu.
> Raczej coś w stylu - "lubię zjeść złowioną własnoręcznie rybkę, ale gdy nie uda
> mi się jej złowić to mam pełną lodówkę danio i actimela".

[tytus_flawiusz]

> Z tego punktu widzenia ryba byłaby życiem w społeczeństwie a Actimel i Danio -
> środkami niejako "zastępczymi" - czyli telewizorem i komputerem.

pod warunkiem, że decydują walory smakowe, a nie fakt "złowienia"
W sytuacji gdy obiektowi ze względów smakowych wsio ryba i ryba i actimel nie
mamy tego dylematu... natomiast konieczne jest przywrócenie do rozważań szachisty.

[twojabogini]

Ależ tytusie_flawiuszu!

Zarówno statystyczny szachista jak i wędkarz to postacie tragiczne,
które hobby uprawiają jedynie po to, aby wyrawac się z domu i
całkiem im obojetne rybka czy pip.. I szachiscie i wędkarzowi chodzi
o interakcję z innymi - taki wędkarz nic nie złowi moze, ale co z
kolegami się napije, co im poopowiada o swoich
sukcesach "łowieckich". A szachista jak szachista - pojedzie sobie
na turniej, zaliczy jakąś zakompleksioną intelektualistkę, albo
blondi, która mysli, ze sobie iloraz inteligencji w ten sposob
podniesie, pobędzie wśród ludzi, którzy będą pieprzyć o głupotach, ą
i ę, udawać ze pamiętaja wszystkie ruchy w mistrzowskich partiach
arcymistrzów, a jakby ze soba byli szczerzy to pytaliby się nawzajem-
też się cieszysz ze zwiałeś z chałupy? Na rybach bardziej swojskie
towarzycho - można walic wprost.

[tytus_flawiusz]

w odróżnieniu od każdej biegającej na fitnesy, pilatesy, jogę i tajechi i tym
podobne wynalazki, która to biegająca jest postacią pozytywną albowiem nie
"wyrywa się z domu" tylko samorealizuje i zaspokaja swoje potrzeby społeczne
poprzez rozwój osobowości i kontakty z innymi równie rozwiniętymi osobniczkami,
oczywiście wolałaby siedzieć w domu z nosem przyklejonym do szyby ale nie
zapewni jej to tej całej gamy odczuć jakich może w takim domu doznać
statystyczny wędkarz.

[twojabogini]

tytus_flawiusz napisał:

> w odróżnieniu od każdej biegającej na fitnesy, pilatesy, jogę i
tajechi i tym podobne wynalazki, która to biegająca jest postacią
pozytywną albowiem nie "wyrywa się z domu" tylko samorealizuje

No proszę...meżczyzna ma hobby, kobieta samorealizację i kazdemu
udaje sie wyrwac z nudnego domu i jakoś przezyć. Nie byłoby takich
kretyńskich wynalazków i tłumaczeń jakby w domu było nieco ciekawiej
a indywidualne zajecia partnera nie były traktowane jako zdrada
emocjonalna i potencjalna okazja do fizycznej.

Wspólczuję zarówno kobietom jak i mężczynom udupionym w domu w imię
bycia dorosłymi i odpowiedzialnymi rodzicami/małzonkami.
jakby zaczęła tłumaczyć w domu ze potrzebuję hobby albo
samorealizacji to bym sie ze wstydu spaliła. Jak chciałam wyjść to
mówiłam - chcę wyjść. nie tłumaczyłam się nikomu z tego dlaczego mam
takie chcęci, podobnie jak nie tłumaczę się dlaczego chcę zjeść
marchewkę, iść do toalety, przeczytac książkę, pupić się itp. mam
potrzeby i mam prawo je realizować...

[tytus_flawiusz]

> Jak chciałam wyjść to mówiłam - chcę wyjść.

dlatego z kolei ja wolę swój sposób na życie ponad iluzje związku, w którym
każda ze stron jakikolwiek gest lojalności wobec drugiej strony, traktuje jako
zamach na swoją godność, wolność i niezależność.
Dom do którego każdy przychodzi, jak do chlewa czy hotelu, kiedy chce i kiedy
chce wychodzi, niekoniecznie jest dla mnie atrakcyjną alternatywą, dla takiego
statusu jak mój czy autorki

[twojabogini]

tytus_flawiusz napisał:

> dlatego z kolei ja wolę swój sposób na życie ponad iluzje związku,
>w którym każda ze stron jakikolwiek gest lojalności wobec drugiej
>strony, traktuje jako zamach na swoją godność, wolność i
>niezależność.

Demonizujesz.

> Dom do którego każdy przychodzi, jak do chlewa czy hotelu, kiedy
>chce i kiedy chce wychodzi, niekoniecznie jest dla mnie atrakcyjną
>alternatywą, dla takiego statusu jak mój czy autorki

Ale to są dwa skrajne bieguny - w tym jest jeszcze srodek - bywa i
złoty. Dom który jest wpólnotą, czymś więcej niż miejsce
zamieszkania, gdzie równiez i w domu dzieją się ciekawe rzeczy,
zachodzą interakcje pomiędzy ludźmi, gdzie bywają znajomi i
przyjaciele i zarazem dom który nie wymaga bezwzględnej lojalności,
nie podejmowania działań na zewnątrz. Taki w którym jesli ktoś mówi:
chce pobyć sam/iść do zdzicha/zapisać się na koło nurkow podwodnych
to jest to zaproszenie do rozmowy o tym jak pogodzic jego nowe
potrzeby z tym co dzieje się w domu.
Kiedy mówię chce wyjść - to nie wychodzę od razu, tylko uzgadniam to
z domownikami, a jesli coś z tego powodu miałabym zawalić z tego co
mam do zrobienie w domu - to też to uzgadniam. I takie samo mają
prawo inni domownicy. Lubimy byc rzem, ale nie panikujemy jesli ktoś
czerpie radośc z bycia poza domem.

[tytus_flawiusz]

> Demonizujesz.

nie, opisuję jak rozumiem Twoju buńczuczne "wymachiwanie sztandarem wolności" w poprzednim wpisie

> Ale to są dwa skrajne bieguny -...

zgoda, opisałem jeden, jaki mi się z automatyzmu nasunął na skutek stanowczości Twej poprzedniej wypowiedzi.

Co do reszty się zgadzam, niekoniecznie uznając to za stan osobiście mi w tej chwili odpowiadający.

[twojabogini]

tytus_flawiusz napisał:

> > Demonizujesz.

> nie, opisuję jak rozumiem Twoju buńczuczne "wymachiwanie
sztandarem wolności" w poprzednim wpisie

Hmm... cięzko będzie cię przerobić na feministę, skoro
powiedzenie "chcę wyjść z domu" przez kobietę odbierasz niemal jako
wolnosciowy manifest :)

> zgoda, opisałem jeden, jaki mi się z automatyzmu nasunął na skutek
>stanowczości Twej poprzedniej wypowiedzi.

Hihi, "chcę wyjść z domu - to o tym mówię" to az taka stanowczość?
Dla mnie stanowcza to bym była w sytuacji: "chcę wyjśc-wychodzę".
Choć de facto uwazam takie zachowanie za gó...arstwo - co ciekawe w
większości to "męska startegia".

[tytus_flawiusz]

> Hmm... cięzko będzie cię przerobić na feministę, skoro
> powiedzenie "chcę wyjść z domu" przez kobietę odbierasz niemal jako
> wolnosciowy manifest :)

1. byłbym wdzięczny za wskazanie gdzie napisałem, że tylko w przypadku kobiety
tak to widzę ?
2. w oryginale wypowiedź nie kończy się na "chcę wyjść" tylko jest nie co
dłuższa, a to zmienia kontekst i przede wszystkim "siłę" roszczenia
3. za chwilę sama stwierdzasz, że takie hasło to "gó...arstwo"

[twojabogini]

tytus_flawiusz napisał:

> 1. byłbym wdzięczny za wskazanie gdzie napisałem, że tylko w
przypadku kobiety tak to widzę ?

To i męzczyna co z chalupy się chce wydostac to buntownik?

> 2. w oryginale wypowiedź nie kończy się na "chcę wyjść" tylko jest
nie co dłuższa, a to zmienia kontekst i przede wszystkim "siłę"
roszczenia

Jak chciałam wyjść to mówiłam - chcę wyjść. nie tłumaczyłam się
nikomu z tego dlaczego mam takie chcęci, podobnie jak nie tłumaczę
się dlaczego chcę zjeść marchewkę, iść do toalety, przeczytac
książkę, upić się itp. mam potrzeby i mam prawo je realizować...

Ja nie widze nic radykalnego w zgłoszeniu potrzeby działalnosci poza
domem - chcę wyjść do kolezanki, zacząc chodzić na zajęcia, podjąć
doktorat, iść na solarkę, czy co tam jeszcze...anie nie widzę powodu
z takiej chęci się tłumaczyć...

> 3. za chwilę sama stwierdzasz, że takie hasło to "gó...arstwo"

Gówniarstwo to wyjść bez uzgodnienia, zwłaszcza jak sa dzieci. Albo
udawać że się siedzi dłuzej w robocie.

przejsc nie, ale przeplynac sie da :)

[obrotowy]

niemojabogini napisała:
też się cieszysz ze zwiałeś z chałupy?

- kazdy by sie cieszyl :)

Na rybach bardziej swojskie
> towarzycho - można walic wprost.

ja tam lowie solo, a za towarzystwo mam szesciopak piwa uwieszony
do kajaka i chlodzacy sie w wodzie :)

[twojabogini]

obrotowy napisał:

> ja tam lowie solo, a za towarzystwo mam szesciopak piwa uwieszony
> do kajaka i chlodzacy sie w wodzie :)

No to jestes klasycznym przykladem osoby o mniejszych potrzebach
społecznych, która jest szczęsliwa sama ze sobą :) szesciopak piwa
solidnie namoczony w jeziorze to jest coś, zwłaszcza jak nikt głowy
nie zawraca. Tylko ja nie czuję przy tym potrzeby trzymania w ręku
wędki, ale to pewnie róznica płci i to ze mnie nie dotyczy
podswiadoma chcęć przedłużenia sobie tego i owego :)

chyba zartujesz? :)

[obrotowy]

niemojabogini napisała:

Tylko ja nie czuję przy tym potrzeby trzymania w ręku wędki

chyba zartujesz? - wedke trzymaja w reku tylko napaleni na ryby.
moja jest przymocowana do kajaka i co (sama) zlowi
- to jej zasluga :)

tak wiec obie raczki mam wolne w celu wyciagania piwa z wody
i podkladania ich pod gowe, aby moc delektowac sie widokiem okolicznych gorek
(bo to taki gorski zalew):

[twojabogini]

Co do filozofii zycia itp. - oczywiscie, że proponuję swoją wersję,
mam promować poglądy JP II albo CH. Mansona? Wolę swoje.

Co do logiki szachisty i wędkarza - brak analogii. Człowiek ze
swojej istoty posiada potrzeby - wiedza o tym wiejskie babki, chłopy
na swój chlopski rozum i naukowcy po latach dociekliwych badań.
Potrzeby dzielimy na wynikające z fizjologii - niezbędne do
utrzymania organizmu przy zyciu oraz instynktu - niezbędne do
utrzymania gatunku przy życiu. Nad jednymi i drugimi w
większym/mniejszym stopniu ludzie potrafią panować. Potem są
potrzeby psychiczne warunkujace rozwój - w tym interakcji z innymi
ludźmi. dziecki ozbawione kontaktów fizycznych rozwijają sie gorzej
równiez fizycznie, ich układ nerwowy jest mniej dojrzały. To nie
nipoteza o obiektywna obserwacja, dokonana przez wiejskie baby,
zweryfikowana naukowo.

Potem zaś jest cała paleta potrzeb społecznych, kategoryzowanych na
różne sposoby, które onegdaj krótko podsumowałaby pierwsza lepsza
baba przed chałupą - idź do ludzi.

Co do unifikacji potrzeb - to własnie ludzie zredukowani, praca, tv,
komputer sa zunifikowani, zredukowani. Wyciszyli w sobie potrzebę
bliskości - nie zarażą się choroba, która będa potem leczyc na koszt
państwa, nikogo nie zamordują w afekcie, nie rozbiją żadnego
małżeństwa, nie mają potrzeb orgiastycznej zabawy - nie zarzygaja
nad ranem przystanku, nie maja potrzeby zmieniania rzeczywistosci -
nie będą przeszkadzac władzy.
Nie chodzi o unifikację potzreb. W ramach kontaktów z innymi jeden
chce wladzy, inny seksualnej władzy nad kobietami/mężczyznami inny
pomagania ludziom, a inny jeszcze ich wykorzystywania. Tu nigdy nie
będzie jednolitosci. Chyba, że ludzie wyciszą swoje potrzeby stłumia
emocje. Wtedy staniemy się robotami przed TV, dla których nawet
rodzicielstwo sprowadzi się do zakupu paczki pampersów i
reklamowanego kremu do tyłka.

[tytus_flawiusz]

> Potem zaś jest cała paleta potrzeb społecznych, kategoryzowanych na
> różne sposoby, które onegdaj krótko podsumowałaby pierwsza lepsza
> baba przed chałupą - idź do ludzi.

No właśnie, że niekoniecznie. Są introwertycy i ekstrawertycy, są osobniki stadne i samotnicy.
Trywializując. Ludzie są różni i nie ma uniwersalnego przepisu na szczęście - "idź do ludzi" też takim nie jest

[twojabogini]

> No właśnie, że niekoniecznie. Są introwertycy i ekstrawertycy, są
osobniki stadne i samotnicy.
> Trywializując. Ludzie są różni i nie ma uniwersalnego przepisu na
szczęście - "idź do ludzi" też takim nie jest

introwertyk i ekstrawertyk to pojęcia które nie odnoszą się do
potrzeb kontaktów społecznych, tylko sposobu wyrazania emocji.
Ekstrawertykom łatwiej nawiazywac kontakty spoleczne, ponieważ są
postrzegani jako osoby otwarte. Ekstrawertykowi moze to zwisac
kalafiorem, podczas gdy introwertyk z ogromnym społecznym
zapotrzebowaniem moze cierpiec w samotności.
Ludzie sa rózni, ale jesli kobieta się zastanawia czy da rady
przezyc bez ludzi i twierdzi ze nie jest szczęsliwa, to mozna jej
powiedzieć - spróbuj pozyc wśród ludzi, albo - tłum dalej swoje
potrzeby i emocje i zyj tak dalej, szczęsliwa nie będziesz, ale nic
cię tez nie zaboli (to dopiero jest maszynizacja). jakby ktos pytał
czy da rady przezyć bez ludzi bo ma ich dość - to bylaby "insza
inszość" :)

[fuks0]

> introwertyk i ekstrawertyk to pojęcia które nie odnoszą się do
> potrzeb kontaktów społecznych, tylko sposobu wyrazania emocji.
> Ekstrawertykom łatwiej nawiazywac kontakty spoleczne, ponieważ są
> postrzegani jako osoby otwarte. Ekstrawertykowi moze to zwisac
> kalafiorem, podczas gdy introwertyk z ogromnym społecznym
> zapotrzebowaniem moze cierpiec w samotności.

Właśnie, że odnoszą się do ilości potrzeb kontaktów społecznych, sposobu
wyrażania - (i niewyrażania) emocji zresztą również.

Kilka linków:

pl.wikipedia.org/wiki/Introwersja
edukacja.gazeta.pl/edukacja/1,101856,6180471,Ekstrawertyk_i_introwertyk___slabe_i_mocne_strony.html
rodzaje-osobowosci.choroby-ukladu.com/introwertyk.html
www.psychika.eu/introwertycy-5-mitow/

mam dla niej pomysla, titi :)

[obrotowy]

Titi_Flavi napisal :)
autorka się waha, autorka dywaguje co lepsze wyciszenie potrzeb, czy ich
rozdęcia i niezaspokojenie.

Jasne, ze to drugie:
Nadymam potrzeby niczym balon do oporu, a w koncu one
(jako ten balon) unosza mnie wysoko w przestworza, po czym dla zartu, tenze
balon przekuwam - spadajac jak kot na cztery lapy
i budzac sie z pieknego snu zdrowy i radosny :)

nie wypali,

[tytus_flawiusz]

u kobiety raz rozdęte potrzeby są nie do wyciszenia, co najwyżej ryczą
niezaspokojone.
Nic nie ta kłucie tych nadętych balonów roszczeń, możesz sobie nawet z armaty
strzelać.

tak, tak może być tylko w snach :-)

ano dobrzi

[obrotowy]

tytus_flawiusz napisał(?):

> tak, tak może być tylko w snach :-)


a niech Ci bendzie.

...I had a beautiful dream...

[tow.ortalion]

twojabogini napisała:

> ...to tez program minimum z bonusem seksualo-imprezowym.
>
> Zwiększa się szansa na zaspokojenie potrzeb, w tym tych, które wymagają obecności drugiego człowieka - zarówno fizycznych ....


-------------------------

O to, to. O to loto.
Ja bym tam nie mógł tak żyć bez seksu.

[tow.ortalion]

tytus_flawiusz napisał:

> jak rozumiem "potrzeby społeczne" są obowiązkowe narzucone ustawowo, czy jak ?
>

-----------------
A nie ??? To powinny być !!!
Ktoś przecież musi robić na moją przyszłą emę !!!

[tytus_flawiusz]

> Ktoś przecież musi robić na moją przyszłą emę

pisze się EMO (czytaj imoł)

ps. moja rada, z taką dupą raczej się nie wiąż w przyszłości, to już lepszy KOT

[sweet_pink]

Bez partnera czy dziecka można.
Bez przyjaciół sobie nie wyobrażam.

W dobie internetu wymówka że się nie ma okazji jest łagodnie mówiąc słabą
wymówką. Wystarczy sie poszwendać po forach związanych z nasza pasją, a
znajomości sypia się jak z rękawa.

[tow.ortalion]

sweet_pink napisała:

> Bez przyjaciół sobie nie wyobrażam.
>
------------------

No i bez seksu!

[lolcia-olcia]

Przyjaciele jak przyjaciele, ale seks musi być:D

[rubi-an]

Można przejść przez życie bez partnera i dzieci, ale chyba nie da
się go przejść bez przyjaciół.

[tow.ortalion]

rubi-an napisała:

> Można przejść przez życie bez partnera i dzieci, ale chyba nie da
> się go przejść bez przyjaciół.

-----------------------

i bez seksu nie można.

[ziereal]

bardzo podoba mi się, że w jednym wątku używasz różnorodnych argumentów.

tak trzymaj!!

[deodyma]

> i bez seksu nie można.


co prawda, to prawda:D


-
mój suwaczek

[tarantinka]

możesz być bardzo szczęsliwa tak żyjąc tylko jest jeden warunek to
musi być z wyboru a nie z przypadku.

[mimi-4]

U mnie to nie wybór lecz przypadek.

[twojabogini]

"Błękitny zamek" L. M. Montgomery - przeczytaj.

Wiem, od razu pomyslisz o Ani z Zielonego Wzgórza itp.

Ta książka jest nieco inna. Nie ma górnolotnych frazesów,
romantycznych opisów itp. Joanna, główna bohaterka, ma 29 lat i
tkwi w takiej "wieży samotności", zyje w przekonaniu, ze już nic ja
nie czeka, wegetuje. Redukuje swoje potrzeby do minimum. Ta książka
to opis dojrzewania do bycia niezalezną i pewna siebie kobietą,
przełamywania stereotypów, własnych zahamowań, dojrzewania równiez
do partnerstwa i związku z mężczyzną. Przy tym ksiązka jest bardzo
ciepła i zabawna, są też mistrzowskie karykatury mieszczańskich
postaci :)
Nie czytałam tej książki całe lata, ale od razu o niej pomyślałam
czytając twój post.

[ziereal]

ja też to polecam.

babskie, ale fajne, ciepłe z pomysłem.

poza tym, czy to nie jest tak, że do TV i komputera zawsze możemy wrócić?..

[mimi-4]

Nie czytałam, przeczytam.
Opis bohaterki idealnie do mnie pasuje

[nathasha]

Tez ja znam, i w chwilach kryzysu bardzo lubie powracac. swoja
droga, chyba coraz mniej aktualne jest przyslowie - kazda potwora
znajdzie swego amatora, teraz raczej popularne jest kazdy potwor
znajdzie amatorke dla siebie...

[izabellaz1]

mimi-4 napisała:

> Czy można przeżyć życie bez partnera, dziecka,

To potrafię sobie wyobrazić.

> przyjaciół, znajomych?

Tego zupełnie nie.

> Nie mam okazji do poznawania nowych ludzi, powodzenia nigdy nie
> miałam.

Czy trzeba być szczególnie urodziwym, żeby mieć znajomych??
Wyjdź z domu. Co to znaczy, że nie masz okazji poznawać nowych ludzi?

[mimi-4]

Nie mam z kim wychodzić.
Zresztą nawet jak znajdę się w jakimś gronie ludzi to i tak nikt nie
zwraca na mnie uwagi.

[lily26]

Wystarczy prześledzic fora na których sa organizowane spotkania dla samotnych i
ruszyc tyłek z domu.Nie gwarantuje to oczywiscie,ze z kims sie zaprzyjaznisz ale
zwiekszysz swoje szanse i sie rozerwiesz.

[tow.ortalion]

Zalecam kupno wykastrowanego kota.

[ziereal]

tow.ortalion napisał:

> Zalecam kupno wykastrowanego kota.
>
>

z każego wątku sobie jaja robisz, a to poważna sprawa jest, ten kot to niby ma
być jej zapewnić spełnienie wszystkich potrzeb wg piramidy masłowa?

;p

[tytus_flawiusz]

> ten kot to niby ma
> być jej zapewnić spełnienie wszystkich potrzeb wg piramidy masłowa?
>

no wykastrowany rzeczywiście może mieć z tym problem :-)

[ziereal]

tytus_flawiusz napisał:

> > ten kot to niby ma
> > być jej zapewnić spełnienie wszystkich potrzeb wg piramidy masłowa?
> >
>
> no wykastrowany rzeczywiście może mieć z tym problem :-)

czyli kot i wibrator?
no ale fajnie jest też czasami z ludźmi porozmawiać. Dodam, że z ludźmi, których
się lubi. Wypić kawę, herbatę, wódkę...

koty to rozumne stworzenia, ale obawiam się, że ten jeden może nie podołać
takiemu wyzwaniu.

[tow.ortalion]

ziereal napisała:

>
> czyli kot i wibrator?
> no ale fajnie jest też czasami z ludźmi porozmawiać. Dodam, że z ludźmi, któryc
> h
> się lubi. Wypić kawę, herbatę, wódkę...
>
> koty to rozumne stworzenia, ale obawiam się, że ten jeden może nie podołać
> takiemu wyzwaniu.
>
----------------------------

Rzeczywiście tego nie przewidziałem i zachowałem się głupio.
Stanowczo odradzałbym pojenie kota wódką, zwłaszcza wykastrowanego.
Organizacje przyjaciół zwierząt mogłyby ją oskarżyć o znęcanie się na wykastrowanym kotem.

Wydaje mi się, że do oprócz kota i wibratora powinna sobie kupić jeszcze lustro i będzie git.

Zresztą powiadają, że mądry raczej więcej słucha, niż mówi.
A przecież sama napisała, że telewizor już ma.

[ziereal]

tow.ortalion napisał:


>
> Zresztą powiadają, że mądry raczej więcej słucha, niż mówi.
> A przecież sama napisała, że telewizor już ma.

uhm, a z telewizorni nawija Krzysiu Ibisz, albo jakieś inne Tańce z Gwiazdami.

to dopiero znęcanie się nad biednym kotem.

ja bym radziła sposób na "Zagubioną turystkę" - w sąsiednim wątku wskazówki ;)p

[tow.ortalion]

ziereal napisała:

> ja bym radziła sposób na "Zagubioną turystkę" - w sąsiednim wątku wskazówki ;)p
>
>
-----------------

Też trafny wybór.
Ale zmodyfikowałbym tę wersję i zamiast mapy użyłbym GPS-a.
Kumasz, taka niby blondyna, która zagubiła się we własnym mieście i nie potrafi
tego gadżetu obsłużyć.
Każdy facet zainteresuje się taką zabawką i chętnie pobawi się systemem. Czy
również nią? Tego już zagwarantować nie można.

[twojabogini]

tow.ortalion napisał:

> Wydaje mi się, że do oprócz kota i wibratora powinna sobie kupić
jeszcze lustro i będzie git.

Nie no teraz to dopiero dałeś. Powszechnie wiadomo, ze kobiety
zarabiaja mniej od mężczyn, a ty proponujesz jeszcze dodatkowe
obciążenie finansowe! Pamiętaj, ze do kota dochodzą stałe wydatki w
postaci zwirku, szczepień, karmy suchej i mokrej, oraz jednorazowe
takie jak miska, kuweta, koszyczek, klatka, zeby paskuda móc zanieść
do weterynarza, no i oczywiscie koszt kastracji.
Wibrator wymaga wymiany baterii, a nie wynosi smieci i nie kosi
trwanika (projektanci wibratorów to mężczyxni, którzy maja mętne
pojęcie o rzeczywistych potrzebach kobiet). Uzaleznienie od alkoholu
tez jest kosztowne.
Taki dajmy na to mężczyzna sam przyniósłby zapewne buteleczkę wina,
spełnił wszystkie funkcje wibratora bez zuzycia prądu oraz funkcje
dodatkowe, których wibratory nie posiadają, a nawet jesli zrobi
siusiu, nie oznacza to ze trzeba leciec do marketu po kolejna paczkę
żwirku. Dodatkowo nieocenione korzysci odniosłoby środowisko - nie
pracujacy komp i tv, przygaszone swiatła...jakaż to oszczędność
energii :)

[ziereal]

twojabogini napisała:


> Taki dajmy na to mężczyzna sam przyniósłby zapewne buteleczkę wina,
> spełnił wszystkie funkcje wibratora bez zuzycia prądu oraz funkcje
> dodatkowe, których wibratory nie posiadają, a nawet jesli zrobi
> siusiu, nie oznacza to ze trzeba leciec do marketu po kolejna paczkę
> żwirku. Dodatkowo nieocenione korzysci odniosłoby środowisko - nie
> pracujacy komp i tv, przygaszone swiatła...jakaż to oszczędność
> energii :)
>

następnym razem, proszę Cię, zanim coś napiszesz, weź może najpierw przemyśl
ewentualne konsekwencje.
odarłaś mnie ze złudzeń, przez Ciebie muszę poważnie przemyśleć tego kota. Przez
Ciebie nie mogę już sobie dumać "nie mężczyzna, będzie kot, jeden kij".

A może jest jakaś szansa, żeby kota nauczyć samemu latać do marketu po żwirek,
no i może jakieś drobne prac domowe, hydraulika, itp?

[tarantinka]

z tego co się zorientowałam czytając to forum to panowie sikają na
deskę ;)

[twojabogini]

ziereal napisała:

>odarłaś mnie ze złudzeń, przez Ciebie muszę poważnie przemyśleć
tego kota. Przez Ciebie nie mogę już sobie dumać "nie mężczyzna,
będzie kot, jeden kij".

Wiesz na stałe zamieszkanie kot jest jednak lepszy - zajmuje mało
miejsca w łózku, zdecydowanie bardziej ekonomiczny jesli chodzi o
wielkość optymalnych porcji jedzenia, jak wracasz z domu podpita to
się do ciebie lasi, a nie pyta gdzie się włóczyłaś i wogóle ceni
twoją niezalezność. najlepsza opcja to mężczyzna na dochodne, kot na
stałe. albo mężczyna na stałe, ale taki o kociej naturze - co sam
się sobą zajmie i będzie się milo łasil i mruczał na twój widok :)
Uwaga: mężczyzny nie kastrujemy! Chyba, że sika po kątach ;)

[frozenman]

twojabogini napisała:


> Uwaga: mężczyzny nie kastrujemy! Chyba, że sika po kątach ;)




Albo nie opuszcza deski w kiblu.

[tow.ortalion]

twojabogini napisała:

> Taki dajmy na to mężczyzna sam przyniósłby zapewne buteleczkę wina,
> spełnił wszystkie funkcje wibratora bez zuzycia prądu oraz funkcje
> dodatkowe, których wibratory nie posiadają, a nawet jesli zrobi
> siusiu, nie oznacza to ze trzeba leciec do marketu po kolejna paczkę
> żwirku. Dodatkowo nieocenione korzysci odniosłoby środowisko - nie
> pracujacy komp i tv, przygaszone swiatła...jakaż to oszczędność
> energii :)
>

----------------

Ale kot przynajmniej deski w kiblu nie podnosi.

Co do oszczędności to się mogę zgodzić, bo jak obliczyli Włosi pary wydają na
jedzenie nawet 32% mniej, niż single.
Co do traktowania faceta - nigdy !!!

[menk.a]

Da się. Tylko po co? Żeby oszczędzić sobie kolejnego rozczarowania? Mocny
argument. Tylko w takim razie skoro spokojne życie jak piszesz nie daje Ci
satysfakcji, to może lepiej mieć jakieś próby? Bez zakładania z góry porażki.
jeśli zakładasz, że nic Ci się nie uda, coś jest skazane na niepowodzenie...
siłą rzeczy nie będziesz się starać wkładać odpowiedniego wysiłku w działania,
pracować na sukces i polegniesz na starcie.

Bez nadziei bardzo trudno jest żyć.

[stinefraexeter]

Tak sobie przypomniałam, że jak miałam 17 lat to o takim właśnie życiu marzyłam
;) Mieszkać samej, nie stykać się z rodziną i ich zatroskanymi spojrzeniami, ani
z innymi ludźmi, z którymi nie mogłam się dogadać...
W sumie dla niektórych ludzi takie życie nie jest złe, zwłaszcza jeśli pracują i
tam stykają się przez te 8 godzin dziennie z pierwiastkiem ludzkim. Ale wydaje
mi się, że najgorsze są wówczas weekendy. I wtedy nachodzą człowieka ponure
myśli oraz poczucie osamotnienia. Jednak mogę się mylić. Ja aż takim
pustelnikiem nigdy nie byłam.

[twojabogini]

A ja sobie marzę o pół roku pustelnictwa - znaleźć się w mieście
gdzie nie znam języka, wynająć małe przytulne mieszkanko, mieć sobie
jakąś pracę (no chyba wszędzie są mn. koroporacje, gdzie pracuje się
po angielsku?), albo nie mieć pracy, tylko sobie zyc z tego co
odłoże wcześniej - i tak żyć samotniczo. Jeśli integracja z ludźmi -
to przejsciowa, jakies piwko w pubie rozmowa.
Mam wybrane miasto. Czekam aż moje zobowiązania rodzinne
zelżeją...Nie za rok, nie za dwa...to moje ciche marzenie i kiedyś
je zrealizuję. Nie odczuwam potrzeby zrobienia tego już, ale
chciałabym takiego miejskiego pustelnictwa doswiadczyć.

[mimi-4]

Masz racje, weekendy są straszne, czasem wydaje mi się, że zwariuje.

[mruff]

stinefraexeter napisała:


> wydaje mi się, że najgorsze są wówczas weekendy. I wtedy nachodzą
człowieka ponure
> myśli oraz poczucie osamotnienia.

Myślę,że autorka wątku ma potrzebę stworzenia więzi z innymi ludźmi.
I od tego są właśnie dobrzy znajomi, a szczęściarze mają przyjaciół.
PP-przyjaciół prawdziwych a nie na 5 minut.
Dlatego fajnie mieć znajomych z którymi czasem można wyskoczyć na
piwo , do teatru i spędzić miło czas.

Niemniej najwięcej czasu spędzamy z samymi sobą dlatego warto
polubić siebie :) i własne towarzystwo :)

Moi dobrzy znajomi zostali w górach ale żyję tym,że już niedługo
będę ładowała przy nich akumulatory.

[frozenman]

Też się nad tym zastanawiam i coraz bardziej się przekonuję, że chyba jednak można.
Niewiarygodnie ponura prawda.

[vuwu]

Można, wielu ludzi je pewnie tak przechodzi.
Ale Ciebie nie satysfakcjonuje takie życie, więc?
Im więcej wychodzisz z domu, tym częsciej masz szansę na poznanie
nowych ludzi, na spojrzenie na innych, na inspirację.
Nie muszą to być nawet odrazu przyjaciele, może Cię natchnąć
sprzedawczyni z warzywniaka czy pan z kolektury.

Jeśli codziennie będziesz robiła zakupy w danym małym sklepie,
staniesz się "swojakiem", ludzi poznaje się wszędzie, w sieci też
ale znajomości z sieci bywają nietrwałe, więc lepiej ruszaj
gdziekolwiek i nie zniechęcaj się porażkami.
Jeżeli zostaniesz w domu, to w tym domu kiedyś umrzesz.

[drinkit]

> Czasem tylko zadaje sobie pytanie czy tak się da, czy tak można
> przeżyć całe życie?

Jeżeli dobrze się czujesz z tym, to jak najbardziej. Nie istnieje jeden model
życia. Każdy robi to, co lubi.

[wacikowa]

Wszystko zależy od tego czego pragniesz. :)

[mimi-4]

Pragnę mieć rodzinę, znajomych, przyjaciół tylko nie potrafię tego
zdobyć.

Pewnie można tylko po co?? n/t

[fatamorgana0]

[mimi-4]

Bo jeśli nie można czegoś zmienić to trzeba to zaakceptować.

[tr12]

To o czym piszesz można zmienić, ale innym sposobem.

[fatamorgana0]

Wszystko można zmienić, tylko trzeba chcieć.

[kadfael]

Ja miałam taki etap zycia. Po prostu potrzebowałam takiego
wyciszenia. Ale zawsze wiedziałam, że to tylko etap, że takie zycie
byłoby po prostu nudne.

[z-e-u-s]

Można przejść.
Ale będzie to tylko przejście, a raczej przeczołganie się.
Jak chyba każdy, chcesz przeżyć swoje życie maksymalnie szczęśliwie.
A tego już w samotności nie osiągniesz.
Można tak przeżyć kilka lat. Później zdziwaczejesz, zaczną działać przeróżne
mechanizmy psychologiczne mające skompensować deficyty kontaktów.Z tymi
mechanizmami nawet po podjęciu decyzji o wyjściu do ludzi nie będziesz już w
stanie tego zrobić a otoczenie Cię odrzuci.
Znowu zamkniesz się w sobie i swoim świecie.
Hobby nie jest w stanie zrekompensować deficytów podstawowych potrzeb. Nawet
szczelne zajęcie nimi całego wolnego czasu.
Przed sobą sama nie uciekniesz. Samotnośc dopadnie Cie nawet w jednej jedynej
wolnej minucie, np stojąc w korku na światłach.

Jeżeli jeszcze możesz zrobić cokolwiek, by nie wpaść w permanentną samotność,
zrób to teraz.

[83kimi]

Nie każdy ma/będzie miał męża/żonę i dzieci, ale ciekawe życie, przyjaciół każdy
może mieć. Jak to nie masz okazji do poznawania nowych ludzi??? Wystarczy ruszyć
tyłek z domu i okazja się znajdzie. Zapisz się na jakiś kurs językowy, wyjedź na
wakacje dla singli albo po prostu wsadź plecak na plecy i pojedź gdzieś dalej,
nie wiem, do Chin, Tajlandii czy gdziekolwiek, mogą być polskie góry. Jakbyś
chciała, to na pewno być coś zmieniła. A jeśli siedzisz na dupie przed
telewizorem, to znaczy, że takie życie Ci pasuje. Twój wybór.

[hotally]

Zycie bez pasji musi byc smutne :(

ile masz lat n/t

[83kimi]

[mimi-4]

Jestem po 30.

[83kimi]

To młoda jeszcze jesteś, całe życie przed Tobą. Jakbyś miała 85 lat, byłoby
gorzej, bo rzeczywiście nic w Twoim życiu mogłoby się już nie zmienić, ale teraz
jesteś w super wieku, także jeśli Ci nie odpowiada siedzenie na tyłku przed tv,
rusz się z domu i zmień coś.

[buzkashi]

mozna,ale zeby sie z tym pogodzic i docenic trzeba przezyc
kilkadziesiat lat chaosu, jak ja. wlasnie mam zamiar tak spedzic
reszte swego zycia. dziekuje temu, ktory wymyslil internet.

[princess_yo_yo]

mozna, mozna tez pewnie byc szczesliwym zyjac w ten sposob ale
wydaje sie ze sa to przypadki zadkie. spokojne zycie tez jest
wartoscia sama w sobie, niekoniecznie gorsza niz ciekawe zycie,
zwlaszcza ze oba pojecia sa wzgledne.

na prawde az tak trudno z poznawaniem nowych ludzi? jak nie mialam z
kim jechac na deske (malo popularny sport tu gdzie mieszkam)
pojechalam na dlugi weekend organizowany dla solo travellers -
bawilam sie swietnie i poznalam calkiem sporo interesujacych ludzi,
moze cos takiego?(wrocilam w niedziele, po-wyjazdowe drinki sa
planowane na styczen :)