ci z doświadczeniem. O ile lepsi i wczym??

[Gość: inga]

W obecnych czasach bardzo ceni się doświadzczenie, czasem nawet do tego
stopnia, ze studenci dzienni mają po skończeniu nauki problemy w znalezieniu
pracy. (ze względu na małe lub żadne doświadczenie w pracy).
Pomijając takie zawody jak lekarz, prawnik i tego typu zawody, to czym jest
wg was to owe doświadczenie, które tak wzbogaca ich posiadaczy. Innymi słowy
czego nie mają, nie znają ci którzy są w nim ubodzy. Lub inaczej jakie
CZYNNOŚCI w pracy sprawiają/ sprawiły w przeszłości wam trudności, których
teraz nie macie. Co wam dało doświadczenie: proszę o cechy i konkretne
umiejętności...

[Gość: Katka]

Zaryzykuję (na bazie swoich doświadczeń :) stwierdzenie, że nie wiele lepsi.

[rusty.lady]

są lepsi, bo:
- oprócz studiowania zajmowali się czymś innym,
- byli w stanie pogodzić studia z pracą (co świadczy o dobrej organizacji),
- nawet jeżeli nie pracowali zgodnie z kierunkiem studiów, wiedzą jak wygląda
normalna praca - współpraca z innymi, stres, sytuacje awaryjne,
- każda praca wykonywana podczas studiów, a nie będąca obowiązkową praktyką,
jest dowodem na zaradność (w Polsce nie jest zbyt łatwo pracować i jednocześnie
studiować w trybie dziennym),
- również praca wakacyjna zagranicą (au-pair, zbiory owoców/warzyw, hotele etc)
jest ważnym doświadczeniem, a dla przyszłego pracodawcy - dowodem na
samodzielność i otwartość na nowe warunki,
- są po prostu dojrzalsi, całkowicie lub w dużym stopniu niezależni od rodziców,
w przeciwieństwie od większości uważającej, że do końca studiów tatuś ma
przelewać na konto kasę wystarczającą na życie, picie i ciuchy,
- znają realia rynku pracy i nie mają kosmicznych wymagań.
Wystarczy?

[Gość: Richelieu*]

właśnie

[Gość: mhz]

wcale nie są lepsi, często brak im wiedzy, bo studiowali po łepkach. ci po
dziennych studiach, jak tylko zaczynaja wreszcie pracowac, przeganiaja ich jak
chca i to po kilku tygodniach. (dla wyjasnienia - moja sytuacja jest taka, ze
3 lata studiowalem dziennie na sgh, a od 2 pracuje i studiuje rownoczesnie,
nadal na dziennych)

[Gość: Richelieu*]

ech, znowu się zacznie

JA bronić będę MOICH zaocznych jak lew, proszę wielmożnego pana, bo to zaoczne
dały MI kierunek ipodstawy wszystkiego. Dzienne były tylko uzupełnieniem

i co?

hihi

nie mów, że luibisz sypać się piaskiem, bo dyskusje kto lepszy były sto razy i
są właśnie na poziomie piaskownicy
a argument jest właśnie, bo JA

[rusty.lady]

Kończę dzienne studia, od 2. roku pracuję - fakt, z reguły są to zajęcia
niezwiązane z moim kierunkiem, ale nie mam wrażenia, że umiem mniej od innych,
bo mniej czasu spędziłam na zajęciach na uczelni. Wręcz przeciwnie, uważam, że
zdobyta wiedza nie jest zależna od liczby godzin spędzonych w szacownych murach,
tylko od predyspozycji i chęci zdobycia wiedzy.

[Gość: ..................]

Doswiadczenie napewno odgrywa wielka role w pracy. Wszystko zalezy
oczywiscie od rodzaju pracy. Sa np. zawody mocno zwiazane z
ostatnia technologia i nawet studia nie sa w stanie wystarczajaco
czy nalezycie przygotowavc swoich absolwentow do tego zawodu. Tak
wiec pracodawca przyjmujac nowego pracownika po studiach daje mu
jedynie szanse czy mozliwosc w przyszlosci sie spelnic w tym
zawodzie.Firmy dosc czesto dodatkowo doksztalcaja juz wyksztalconych
studentow, by robili im robote tak, jak one sobie zycza i uzywajac
ostatniej daty postep technologiczny. W innych, bardziej fizycznych
zawodach doswiadczenie odgrywa tez wazna role. Tu bym przytoczyl
porownanie do nowego kierowcy. Niby wszystko wie, jak sie zachowac
na drodze itd., ale..........lata przejechane, czy spedzone za
kierownica swoj wklad przynosza. Doswiadczony kierowca nie boi sie
gor, nocy, ulewy, sniegu czy lodowy itd. Podobnie jak z kobietami.
Im czlowiek wiecej ich namacal, tym bardziej "zawodowo" do nich
podchodzi. A prace czy zawod trzeba kochac, szczegolnie ten przez
siebie wybrany.

[blanchet]

zaczynając pracę po studiach nie skorzystałam z doświadczenia moich
współpracowników i miałam własną drogę i styl-na szczęście- bo często oznacza
to konserwację metod.

[sztr]

Doświadczenie jest tym co najważniejsze w pracowniku . Ważne są oczywiście
rónieżtalent ,komunikatytwność wiedza "organiczna " i setki innych . Ale to
przez doświadczenie zobywasz wiedzę najważniejszą , często weryfikującą teorie .
To oczywiście lekko frustrujące ale nie ma co się obrazać na rzeczywistość .

[lukrecja8]

studia może skończyć każdy. taka jest prawda (ja też, dodam szybko, żeby mi nie
zarzucono, że skończyłam zasadniczą i podskakuję). ale prawda jest taka, że jak
przychodzi dziewczę lat 25, absolwentka chodliwego kierunki i nie wie jak
wysłać faks, to ja odpadam.
zgadzam się również że praca na studiach bardzo dobrze świadczy o przyszłym
pracowniku. Ja bym nigdy nie zatrudniła kogoś, kto 5 lat siedział na garnuszku
u starych i palcem nie kiwnął, bo wg mnie świadczy to jedynie o lenistwie. Na
studiach bez względu na to, że materiału jest bardzo dużo i tak pozostaje dużo
czasu. i na imprezy i na pracę (ot, choćby ponad 3 miesiące wakacji). a każda
praca, czy to promocje, czy zbieranie czegośtam (truskawek i tych innych),
opieka, sprzątanie, praca na targach, przepisywanie na kompie itd., te wszyskie
małe robótki dla studentów - uczą pewnych nawyków bardzo przydatnych w
późniejszej pracy zawodowej.

[blanchet]

nie wiem w czym mialoby pomóc-np. w mojej obecnej pracy- to że pracowałam
fizycznie podczas studiów.
być może masz na myśli, że nauczyłoby mnie to szacunku do pracy etc.
nie dbam o to
nie zyje sie po to aby pracować
a podstawowe umiejętności "biurowe" -fax, programy komp.- łyka się w tydzień

[lukrecja8]

może ty łyknęłaś w tydzień, uważam że to zupełnie normalny termin.
ale widziałam w praktyce inne sytuacje. wdrażanie trwa 3-6 miesięcy!!!! i mówię
to z DOŚWIADZENIA :), bo widziałam.
nauczyć się można: odpowiedzialności, punktualności, terminowości, kontaktów z
ludźmi - mądrymi, głupimy, miłymi, upierdliwymi; załapać kontakty, nauczyć się
szukać informacji, radzić sobie w sytuacjach kryzysowych itd. itp. Oczywiście
niektórzy nie muszą się tego jakoś specjalnie uczyć, ale uwierz mi, to są
naprawdę superwyjątki!!!!!!

[miriammiriam]

doświadczenie oczywście liczy sie in plus, ale nie jest tak do końca że ten kto
pracował fizycznie w trakcie studiów za 5 zł/godz. zawsze bedzie w lepszej
sytuacji, niż przysłowiowy kujon. atutem jest wszelka aktywność - działalność w
organizacjach studenckich, organizowanie konferencji, dni otwartych itp.
wszystko, co dowodzi że dana osoba wykazuje inicjatywe i nie jest aspołeczna,
nie musi to być praca zarobkowa.

[lukrecja8]

nie chodziło mi o pracę czysto fizyczną. tylko i wyłącznie. ale i taką trzeba
sobie umieć załatwić, dogadać się z szefem, itd.

a tym którzy uważają, że w pierwszej pracy można od razu być orłem, to życzę
asystenki, która nigdy wcześniej w życiu nie robiła i jest od razu po
studiach :))))

[Gość: Richelieu*]

organizacje studenckie? proszę bardzo, dzień charówy miesiąc popijawy. Nie będę
wskazywać palcem. A każde przedsięwzięcie nazywane jest tak na wyrost, że
przywoity człowiek oblałby się wstydem, że spotkanie z panną, która kiedyś była
członkiem, a teraz jest jest spec. ds. PR w malutkiej firemce, nazywa się
szkoleniem. Nie mówiąc już o konferencjach, którymi się stają podaganki przy
piwie z kolegami dlaczego linux jest lepszy od windowsa

pisanie do gazet studenckich zaś, którcyh i tak nikt nei czyta zresztą, to
robienie z igły widły, pycha i zarozumialstwo młodego człowieka, który myśli,
że jest rzeczywiście IV władzą. Bywają tekty kapitalne, większość ma mierny
poziom. Piszą, że est ciężko, i co studeny robi wieczorami, że zaoczni to
obiboki, a dzienni prawdziwe studenty lub odwrotnie. Wolna amerykanka o dupie
maryni.

organizacja dni otwartych lub nawet targów jest o tyle łatwa, że jeśli
organizacja jest międzynarodowa, powszechnie znana, to organizacje, firmy,
instytycje w przeważającej większości chętnie przystają na propozycje wzięcia
udziału, nie trzeba ich nawet przekonywać.

i to wszystko zajmuje tyle czasu, że można jeszcze pracować i studiować, i to i
tamto. Vot, że niby doświadczenie z organizacji. Zabawa dla dzieci nie
doświadczenie


powiedziano o obsłudze faksu, też bez sensu. Nauka obsługi polega na
jednokrotnym pokazaniu i jednokrotnym samodzielnym przesłaniu i odebraniu.
Bsio. Trudno, żeby na studiach nie dla sekretarek uczono takich dupereli. Że
pannica musi się uczyć 3 miesiące to świadczy tylko o jej debiliźmie.
Przeciętny i nawet mniej niż przeciętny człowiek jest w stanie nauczyć się
obsługi całej biuowej maszynerii raz dwa. Tylko, że jeśli niektórzy sądzą, że
praca biurowa (fuj za określenie) polega tylko na obsłudze tych urządzeń..

[lukrecja8]

a właściwie jaka jest twoja konkluzja?

co do przykładu faksu - to taka synekdocha była

może ci sie nie podobać RR

[miriammiriam]

ale tak to działa

[Gość: Richelieu*]

co jak działa, organizacje stud czy faks?

[Gość: alusiasrusia]

debiliźmie
nie pisze się debiliźmie co najwyżej debilizmie, tak jak np. o rasizmie...
alusiasrusia

[Gość: Richelieu*]

w tym tekście zrobiłam przynajmneij 10 innych literówek, coś tak się akurat
tego wyrazu uczepiła

piszę szybko, może za szybko, no i nie chce mi się sprawdzać jeśli to tylko
forum

Brrr, Lukrecjo, nigdy bym nie chciala

[lolyta]

zebys mnie przyjela do pracy. Ale na szczescie mi to nie grozi, bo mimo
skonczenia niezlych studiow i 10-letniego doswiadczenia zawodowego, w tym
rowniez zagranicznego, do dzis nie zebralam ani jednej truskawki za pieniadze i
z trudem odrozniam telefon z faxem od telefonu z sekretarka automatyczna. I
jakos nie zauwazylam, zeby brak tych truskawek wplynal na moje przygotowanie
zawodowe. Ale, jak rozumiem, przekresla to moje siwi u Ciebie w przedbiegach. I
moze dobrze, bo swoje zycie ustawiam tak, zeby by szczesliwa, a nie po tak, zeby
sobie nabijac punkty u jakichs haerowcow.

[Gość: mmm]

uwazam ze praca w okresie studiow swiadczy pozytywnie nie tyle o tym, ze sie
wiecej umie ile o tym, ze jest sie pracowitym i odpowiedzialnym czlowiekiem.
jesli ktos przez caly okres studiow (5-6 lat doroslego zycia!) nie zarobil
samodzielnie ani grosza to jest po prostu obibokiem i pasozytem bo mozliwosci
dorobienia nawet na najtrudniejszych studiach jest mnostwo tylko trzeba chciec
(mozna czasowo np. w weekendy, w wakacje, mozna robic rozne prace zlecone itd
itp). ja znam ludzi ktorzy cale studia pracowali i skonczyli studia z
wyroznieniem na jednym z najtrudniejszych kierunkow u.w. wiec obiboki ktore
maja 5-6 h. zajec dziennie zajec a weekendy i 3 mies wakacji wolne i mowia ze
brak im czasu na prace po prostu wola bawic sie za cudze (rodzicow) pieniadze.

[Gość: mhz]

Nie nazywałbym kogoś obibokiem tylko dlatego, że nie pracuje podczas studiów -
mój brat studiuje prawo na UW i mogę was zapewnić, że jeśli się te studia
traktuje poważnie, to nie ma mowy o jakiejkolwiek pracy, a podczas 3 miesięcy
wakacji dochodzą praktyki, z reguły za darmo.
A tym "z doświadczeniem" mam do powiedzenia tylko tyle, że każdy kiedyś
zaczynał, wy również. Mi też kilka osób udowadniało czego to ja nie umiem i jak
straciłem czas na dziennych studiach... tylko że wiedza zdobyta na studiach
bardzo mi pomogła w zdobyciu nowej pracy, w której radzę sobie całkiem nieźle,
może dlatego że od obsługi xero, faxu, przełączania telefonów i otwierania
listów, jest dziewczyna studiująca zaocznie i zdobywająca doświadczenie;)

[Gość: ..................]

Doswiadczenie gra role i to wielka. Ci ktorzy twierdza, ze po
studiach sa lepsi od reszty pracownikow i nie skorzystali nic z
ich doswiadczenia sa albo geniuszami albo poprostu w pewnym stopniu
zadufani w sobie, czy tez nie mowia calej prawdy. Z czasem kiedy
zdobeda swoje doswiadczenie, ktore z pewnoscia beda cenic, zmienia
zdanie na ten temat i pewnie przyznaja, ze nie mieli racji
potepiac ludzi z doswiadczeniem. Nie bronia doswiadczenia ze
zrozumialych wzgledow - nie wiedza co to jest i nie maja czego
bronic.

[Gość: Richelieu*]

żeby zacząć być specjalistą trzeba najpeirw porobić łopatą. Specjalista bez
początków łopaciano-ścierkowo-faksowych, zwłaszcza specjalista pracujący w
grupie lub co gorsza kierownik, nie będzie potrafił współpracować ze
wszystkimi, potrzeby niższych od siebie w hierarchii będzie widział przez
pryzmat własnych poytrzeb. Niezrozumienie będzie się plenić, góra z dołem
skłócone, bunt w powietrzu a wszyscy przekonani o swojej świętej racji. Na nic
zdadzą się teorie organizacji i zarządzania w niej wtedy.

[Gość: ..................]

Ogolnie bym sie z Toba zgodzil, choc nie wszystkie zawody czy
wykonywane prace musza miec bezposrednia znajomosc z "dolem". Wyobraz
sobie wielka firme, w ktorej pracuja rozni ludzie poczynajac od
sprzataczy az po glownego bosa, ktory nawet nie siedzi w swej
firmie, tylko jego namiestnik (zazwyczaj nie znajacy "swoich" sprzataczy).
Kiedy chodzi o mniejsze firmy, gdzie boss ma bezposredni i dosc
czesto codzienny kontakt ze swoimi pracownikami, ktorym wydaje
rozporzadzenia, wtedy dobrze by bylo, gdyby wiedzial te podstawy
"lopatowe". One nikomu z pewnoscia by nie przeszkadzaly, a raczej
odwrotnie -wszystkim by pomogly, a szczegolnie samemu szefowi, bo to
glownie jemu zalezy na swojej firmie i jej prosperacji. Te
wspomniane podstawy dosc czesto sa w pewnym stopniu kluczem do
sukcesu, choc to nie jest ogolna regula.

moje zdanie

[Gość: inga]

Dziękuję wszystkim za wyrażanie opinii.
Ja uważam, że niekoniecznie trzeba mieć doświadczenie. Zależy to od człowieka,
jego życia, indywidulanych zdolności i mozliwości oraz samych studiów.
Studiuje dziennie na Politechnice. Nie wiem jak jest na wszystkich innych
kierunkach, wydziałach, innych szkołach, formach (np. zaoczne). Natomiast u
mnie nie ma możliwości pracowania.

„Ja bym nigdy nie zatrudniła kogoś, kto 5 lat siedział na garnuszku
u starych i palcem nie kiwnął, bo wg mnie świadczy to jedynie o lenistwie.”

Nie uważam się za lenia.

„ Na studiach bez względu na to, że materiału jest bardzo dużo i tak pozostaje
dużo
czasu. i na imprezy i na pracę (ot, choćby ponad 3 miesiące wakacji). a każda
praca, czy to promocje, czy zbieranie czegośtam (truskawek i tych innych),
opieka, sprzątanie, praca na targach, przepisywanie na kompie itd., te wszyskie
małe robótki dla studentów - uczą pewnych nawyków bardzo przydatnych w
późniejszej pracy zawodowej”

„wiec obiboki ktore
maja 5-6 h. zajec dziennie zajec a weekendy i 3 mies wakacji wolne i mowia ze
brak im czasu na prace po prostu wola bawic sie za cudze (rodzicow) pieniadze.”

U mnie jest tak że rzeczywiście zajęć może jest około 5-6 h dziennie, ale robi
się projekty w firmch, które trzeba sobie znaleść (nie są chętne, bo jednak
student wynosi informacje).
Te projekty mają po około 60-200 stron a jest takich w sem 10-15. Jeśli firma
jest duża to po małą info trzeba latac po zakładzie od działu do działu a każdy
nie chcąc brać odpowiedzialności odsyła, więc to uczy radzenia sobie, podejścia
do ludzi,

oczywiście wymaga tez duzo czasu, nie mówiąc już, że poźniej trzeba to
przeanalizowac i napisać. Innymi słowy my mamy ulepszyć firmę w danym zakresie
zobaczyć coś czego nie widzą ci którzy pracują tam tyle czasu. To jest trudne,
ale i co podkreślam PRACOCHŁONNE. Więc jakim cudem ktoś ma jeszcze pracować. Do
tego dochodzą obowiązki domowe, koła, czas na rodzinę, sport, dorabianie
korkami (ale to ja decyduję czy i kiedy mam na nie czas) ale to wszystko w
bardzo ograniczonym czasie, bo nie wiem jak u innych ale u mnie na nic prawie
nie ma czasu.

Nie opisuje sesji, bo to jakby wyjęty czas z życia . wtedy to prawie nie spię.
I co wtedy??
mam mówic pacodawcy ze sorry ale ten miesiąc mam sesje i chce zwolnienie, innym
razem że musze się akurat zwolnić bo umówiłam się na spotkania z kierownikiem
którejś firmy gdzie robie projekt, wybaczcie ale to śmieszne.
Dlatego trochę niesprawiedliwe jest jak ktoś pisze.

„uwazam ze praca w okresie studiow swiadczy pozytywnie nie tyle o tym, ze sie
wiecej umie ile o tym, ze jest sie pracowitym i odpowiedzialnym czlowiekiem”
a w domyśle że inaczej jest nieodpowiedzialny?.
Powtarzam nie wszyscy studiujący mają czas na pracę, a zresztą współpraca nad
projektami to też taka praca, ale jej nie mogę niestety wpisać do cv. A więc
RACZEJ NIE MAM DOŚWIADCZENIA. mimo, że z takiej formy studiów- pracy wynoszę
więcej niż gdybym była zatrudniona w jednym miejscu pracy.
„nie chodziło mi o pracę czysto fizyczną. tylko i wyłącznie. ale i taką trzeba
sobie umieć załatwić, dogadać się z szefem, itd. „

pisanie projektów tym bardziej. Nawet uważam za trudniejsze bo trzeba znalesć
sobie przynajmniej kilkanaście firm (chyba że ktoś ma znajomości, ale chyba nie
taka miarką oceniamy ludzi).

„bo mozliwosci
dorobienia nawet na najtrudniejszych studiach jest mnostwo tylko trzeba chciec
(mozna czasowo np. w weekendy, w wakacje, mozna robic rozne prace zlecone itd
itp). ja znam ludzi ktorzy cale studia pracowali i skonczyli studia z
wyroznieniem na jednym z najtrudniejszych kierunkow u.w. „

Nie! Niektórzy nie mają takich możliwości. Czasowych możliwości. Od chcenia nie
zwiększy mi się czas.
„nauczyć się można: odpowiedzialności, punktualności, terminowości, kontaktów z
ludźmi - mądrymi, głupimy, miłymi, upierdliwymi; załapać kontakty, nauczyć się
szukać informacji, radzić sobie w sytuacjach kryzysowych itd. itp.”

To wszystko można spokojnie nayczyć się na praktykach, podczas współpracy nad
projektami, po prostu zyjąc i chcąc się nauczyć, innymi słowy nie mając
praktycznie żadnego sensownego doświadczenia. A to że pracowałam i nadal to
robię fizycznie w wakacje bądź nawet umsyłowo w jakimś biurze to uważam za
małostkowe i nie ma się czym chwalić. To uczy tych, którzy wcześniej tego w
sobie nie mieli, nie nauczono ich.

Ale nie możemy mówić że tacy sa wszyscy. Bo to jest krzywdzące i
niesprawiedliwe.

A zatem niestety stawiam tezę że nei każdy musi być obibokiem bez pracy na
studiach. Nie każdy musi mieć doświadczenie by być dobrym, tzn udowodnione
papierkami doświadczenie ( tylko takie dla pracodawcy się liczy.)
Rozumiem też że nie każdy miał możliwość znaleść się na dziennych czy to
finansowo, czy okresowa niedyspozycja na egzaminie (zdarza się). Niestety za to
płaci cenę gorszego wykształcenia JEŚLI poprzestaje na tym co nauczą go w 4 dni
w misiącu i na tych samych (dla większości) czynności dokonywanych w pracy.
Podkreślam słowo jeśli, bo ma to duże znaczenie. Tak samo jeśli student
dziennych poprzestaje na suchych informacjach wyniesionych na zajęciach, ale są
takie studia które umozliwiają praktykę bez praktyki zawodowej.
Czy uważacie ze nie mam racji??

[Gość: zdzisiek]

Tyle, że dzisiejsi pracodawcy nie mdleją na widok dyplomu. Dla wielu ważne są
konkretne umiejętności. Liczy się przede wszystkim fachowość.
Zależy oczywiście, o jakiej pracy mówimy. Jest grupa zawodów, które wymagają
solidnego wykształcenia, np. lekarz, prawnik. Z kolei w zajęciach bardziej
praktycznych, zdecydowanie większą uwagę zwraca się na doświadczenie, niż
portfolio, którym się dysponuje.
Uważać, że edukacja przebiega tylko w szkołach, to tak samo jak myśleć, że
interesy robi się tylko w biurach
Studia to teoria, a praktyka pokazuje, że modele teoretyczne nie bardzo się
sprawdzają.
Dyplom wyższej uczelni jest na ogół potwierdzeniem umiejętności radzenia sobie
z rozwiązywaniem problemów abstrakcyjnych i gwarancją przyzwoitego poziomu
intelektualnego.
Dla sporej grupy pracodawców wiedza absolwentów wyższych uczelni jest
nadmiarowa, a płacenie za nią rozrzutnością, na którą w przyszłości może być
stać coraz mniej przedsiębiorstw.
Zauważ, że MBA to studia, na które przyjmowane są osoby z wyższym
wykształceniem i kilkuletnią praktyką zawodową. Zastanów się, dlaczego?

[Gość: inga]

"Zauważ, że MBA to studia, na które przyjmowane są osoby z wyższym
> wykształceniem i kilkuletnią praktyką zawodową. Zastanów się, dlaczego?"

Nie jestem pewna czy tak jest jak mi się wydaje, ale uważam że to doświadczenie
o którym piszesz musi być konkretne. Czyli nie jakieś tam prace fizyczne i
podstawowe czynności w biurze. Ale moge się mylić.
Jednak jeśli jest tak jak piszę to oczywiście że takie doświadczenie jest
bardzo wiele warte (i się go tam wymaga) i takowego nie ma się ukanczając
studia. Ale i również większość ludzi pisząc że studiuje i pracuje itp. nie ma
takiego doświuadczenia.

[miriammiriam]

projekty realizowane w firmach to jak najbardziej jest doświadczenie zawodowe,
trzeba tylko napisać o tym w CV, a na rozmowie kwalifikacyjnej umieć powiedzieć
czego sie w każdej z tych firm nauczyłaś
samodzielne poszukiwanie praktyk jest dla kudzi, którzy nie mają takich zajęć w
programie studiów
co do zbierania truskawek itp. - wzrusza najwyżej dyrektora buraka

[Gość: Richelieu*]

w tych szaletach miejskich gdzie pracuję doceniają nawet to, że doprowadzałam
świeżo wybudowane mieszkania do stanu używalności. Więc z tymi dyrektorami
burakami to gruba przesada. Oczywiście każdy właściciel prywatnej firmy może
sobie zatrudniać kogo chce i będzie zatrudniał właśnie ze względu na jego
widzimisie. Druga sprawa, że w urzędach np. istnieje taki nepotyzm, że głowa
boli, a to jako placówka państwowa za takie działania powinna zostać ukarana
wyrzuceniem wszystkim niekompetentnych pasożytów.

[Gość: microtune]

doswiadczenie, doswiadczenie i jeszcze raz doswiadczenie - ja ryzykuje
stwierdzenie ze w dzisiejszych czasach studia to cos, co nie przeszkadza w
poszukiwaniu pracy
jest to oczywiste ze zalezy w duzym stopniu od skonczonego kierunku, ale znam
(nie chce urazic nikogo) kilku bezrobotnych absolwentow wyzszych uczelni z
bardzo dobrymi wynikami i pracami obronionymi przed terminem, ktorzy rok po
studiach pracuja na jakis stazach za 400 zl miesiecznie,
ja poszlam do pracy pierwszej majac lat 17 i od tego czasu pracuje
nieprzerwanie i udalo mi sie polaczyc stala - a nie dorywcza - prace z
dziennymi studiami, braniem dodatkowych przedmiotow z ITS, treningami 3 razy w
tygodniu, imprezami, rodzina, wyspaniem sie i innymi rzeczami i jakos nie
lamentuje ze mailam malo czasu, a projekty w grupach tez robilam na studiach
mysle ze to kwestia organizacji swojego czasu - niektorzy Polacy niestety
pracuja bardzo nieefektywnie

[Gość: inga]

To że ty pogodziłaś nie musi oznaczać, że ktoś kto tego nie może zrobić- sobie
nie radzi, bo na pewno zdarza się i nie rzadko (tak jak w moim przypadku),że te
np projekty zajmują bardzo dużo czasu (ot więcej niż u ciebie zajmowały czemu
porównujesz nie znając sytuacji). Nie wspominając już o braku czasu, gdy
studiuje się 2 kierunki. gratuluje takiego myslenia.

[Gość: ..................]

Wlasciwie to ten temat mozna roznie widziec. Zdobywa sie
doswiadczenie biznesowe, w tym przypadku wylacznie dla siebie, czasem
dla bosa, czasem poprostu zyciowe -znowu dla siebie. Nie wiem ktore
jest najwazniejsze. Wydaje sie, ze kazde jest wazne. O tym "dla
bosa" zawsze on bedzie decydowal za nas ile go posiadamy i zgodnie z
jego ocena, lub "widzi mi sie" bedzie za nie nam placil (oczywiscie
placil za prace, zazwyczaj z doswiadczeniem zwiazana). Jest tu mowa o
dorywczych pracach studentow itp. Tak naprawde pracuja w zyciu ci
ludzie, ktorzy musza. Ci co maja pieniedzy pod dostatkiem nie sa
zainteresowani ZADNA praca, oprocz robienia korzystnych i pewnych
transakcji, nie wspominajac juz o umilaniu sobie zycia roznymi
rozrywkami, ale to juz nie praca lecz spedzanie czasu zgodne ze
swym upodobaniem. Byc w takim polozeniu niestety trzeba sie dosc
czesto szczesliwie urodzic (w czepku) lub byc wybrancem w zyciu z juz
nabytym, najlepszym zapewne doswiadczeniem, czyli tym, co pieniazki z
nieba nam zrzuca. I trzeba miec tez nosa do nich. Niektorzy je czuja
na odleglosc.