Jakie były kochanki

[Gość: batim]

waszych mężów? Co o nich wiecie?

[tralalumpek]

jakie bylo zycie na marsie w 2038 roku? co o nim wiemy.....
tak samo zajmujacy temat jak i twoj wpis

[Gość: batim]

Każdy temat jest dobry, jak ma się coś do powiedzenia.

[Gość: asiarol]

Mój mąż powiedział że bez znaczenia

Eh, ci byli...

[Gość: Iza]

Coś w tym jest bo jak pomyślę o moich to też tylko to przychodzi mi do głowy.
Właściwie tylko o jednym myślę ciepło i do tej pory utrzymujemy (sporadyczny
ale jednak) kontakt. Chyba nie potrafię dobierać sobie facetów:)
Czy to nie straszne, że ktoś na kim Ci w danym momencie bardzo zależy staje się
prędzej czy później obcy, żenujący itp.? Jak to jest, że od bliskości droga
prowadzi często do obojętności albo co gorsza wrogości?

[kokieteryjna]

Gość portalu: Iza napisał(a):

> Czy to nie straszne, że ktoś na kim Ci w danym momencie bardzo zależy staje
się
>
> prędzej czy później obcy, żenujący itp.? Jak to jest, że od bliskości droga
> prowadzi często do obojętności albo co gorsza wrogości?

Milosc i wrogosc to silne emocje. Skrzywdzeni predko wpadam z jednej skrajnosci
w druga. Jedynie "letniacy" uczuciowi nie odczuwaja negatywnych uczuc.

[Gość: olina2]

Mam w d.... eks kochankę męża. Pozdrawiam

[Gość: kobietka]

o kurcze mój powiedział to samo :)

[Gość: m]

odchodze od ciebie powiedziala zona do meza w restauracji.masz kochanke.tak
kochanie.ale zwroc uwage ze twoje odejscie oznacza zmiane twoje stylu zycia juz
nie bedzie trzeciego domu na majorce jachtu wakacji na seszelach futra z norek
jako wycieraczki do butow.o ! popatrz kochanka nowaka. eeee! odpowiada zona,
nasza jest ladniejsza.

[Gość: kochanka]

Kochanka czesto jest wymiernikiem gustu :)

jak ladna i intelogentna to zona moze sie pochwalic ze tez taka jest bo maz ma
dobry gust :)

[Gość: Dorota]

Ciekawe pytanie, ale chetnie na nie odpowiem,teraz to z pozycji czasu inaczej
okreslam ta kobiete, nie byla to mloda dziewczyna tylko dojrzala
kobieta.Napisalam byla, ale nie jestem do konca przekonana czy nadal nie
jest.Na poczatku nazywalam ja najgorszymi epitetami, ale to nic nie dalo, wrecz
byl ze strony mojego mez odwrotny skutek,wrogie nastawienie do mojej osoby.
Wodzialam ja dwa razy,bardzo ladna kobietka,pogodna usmiechnieta buzia,dobrze
ubrana,dobra figura,jednym slowem osoba na ktora napewno facecie zwracaja
uwage, ale nie nalezaca do typu wyzywajacych kobiet.
Kiedys na spokojnie rozmawialam z mezem i spytalam sie jaka ona jest,napewno
nie jedna zona dostala by histerii slyszac takie rzeczy.A ja przyjelam to ze
spokojem,poprostu chcialam wiedziec co w niej jest takiego ze moj slubny chcial
z nia byc.Otoz okazalo sie ze jest to bardzo ciepla,kobieca i serdeczna
osoba,wrazliwa,delikatna, uczuciowa, z duzym poczuciem humoru,szczera i tak
dalej i tak dalej,same zalety!! Zapytalam sie o wady i wtedy uslyszalam ze przy
takich zaletach, wady blekna.Co mnie najbardziej zabolalo, ale rowniez dalo
duzo do myslenia to bylo to ze ona swietnie rozumie drugiego
czlowieka,akceptuje ludzi takich jakimi oni sa,nie jest wymagajaca,cieszy sie
zyciem i jest podobno bardzo lubiana osoba.
Wiecie ze ta rozmowa mnie uspokoila i wyciszyla,dletego ze wiedzialam jaka jest
i kim jest byla kochanka mojego meza, nie zrobil z tego zadnej tajemnicy, nie
oszukiwal mnie,a mnie sie zaczelo wydawac ze skoro juz tyle czasu ciagnal sie
ten romans to moze on bylby szczesliwy z taka kobieta jak ona.
Nadal jestesmy razem,napewno ja sie zmienilam w stosunku do mojego meza, ale
wiem ze nigdy nie bede taka jak ona.Moj maz jest ostatnio wyciszony i spokojny,
nie rozmawiamy ze soba zbyt duzo,wykonuje wszystkie swoje obowiazki
automatycznie,gdzies biega myslami,jest czasem nieobecny duchem,chociaz widze
ze stara sie przynajmniej w stosunku do dzieci byc dobrym ojcem.
On chyba naprawde kochal ta kobiete a moze nadal w nim tkwi to uczucie.Ten
temat w naszym domu jest juz historia, chociaz we mnie troche jeszcze zywa
historia.
Nie wiem czy nadal utrzymuja kontakt czy sie spotykaja,juz mnie to nie
obchodzi,nadal jestesmy malzenstwem, mamy dzieci,wspolnych znajomych,
rodzine,jakies plany o ktorych coraz rzadziej sie mowi,zyjemy raczej z dnia na
dzien.Ja musze wychowac dzieci, zajac sie domem, praca nie bede sobie zatruwac
glowy inna kobieta,w gruncie rzeczy nic mi nie zrobila.Moze sie smiac z mojego
podejscia,ale materialnie niczego nie stracilam i wiem ze nie strace,zabrala mi
uczucia mojego meza,a mozgu i serca jemu przeciez nie wytne i nie wsadze do
sloika i napisze "uczucia sa moja wlasnoscia".
Ps; wiecie ze chcialabym kiedys z nia pogadac i dowiedziec sie od niej jaki
jest moj maz, jaki byl a moze jest dla niej, byc moze ja nie zauwazylam jego
pewnych cech,albo zmiany jaka w nim nastapila po tylu latach mazenstwa.Inni
czasem widza wiecej. Pozdrawiam Dorcia

[Gość: katinka]

bardzo ladny list napisalas i wydaje mi sie, ze sama tez jestes bardzo
interesujaca osoba. pozdrowionka Dorota :)

Do Doroty

[Gość: batim]

Mam do Ciebie kilka pytań i wątpliwości, w związku z Twoim postem.
- Skoro ta kochanka jest tak wspaniałą kobieta, dlaczego jest tylko tą drugą?
- Czy tak wspaniałe kobiety nie mają mężów?
- Czy tak szlachetne osoby postępuja tak niemoralnie, robią krzywdę innej
kobiecie, podrywajac jej męża ?
- A moży Ty, Doroto, jesteś kochanką i starasz się tu dowartościować pisząc o
sobie takie superlatywy?

[Gość: Dorota]

Chetnie tobie odpowiem, zdaje sobie sprawe ze nie napisalam wszystkiego,widac
tu jest dobre miejsce zeby sie wygadac i dlatego to zrobie z przyjemnoscia.
Ta kobieta nie jest sama, jest mezatka, dlaczego jest ta druga to bardzo
proste,widac los tak chcial ze ona i moj maz spotkali sie majac juz swoje
rodziny,milosc nie wybiera nikt nie zna dnia ani godziny co go moze
spotkac.Jesli chodzi o niemoralnosc to po pierwsze gdyby moj maz nie chcial to
napewno nie bylo by zadnego romansu, przypuszaczam ze z jej strony bylo
podobnie.Musieli chciec oboje byc ze soba.
Kochanka nie jestem, chociaz nie znam swojego dalszego zycia i nie moge
przewidziec niczego, nie jestem jasnowidzem.A nie lubie sie zarzekac ze czego
nie zrobie bo czlowiek do konca nie zna sam siebie i nie wie jak zareaguje na
rozne sytuacje losowe.
Ja jestem normalna kobieta,cos mnie w zyciu nauczylo.Czy wedlug wielu
zdradzonych zon, kazda zdradzona zona ma wieszac na kochance psy, oczerniac ja,
robic swojemu kochanemu mezowi awantury i wieczne wymowki,wyrzucac z domu,
stawiac warunki, szantazowac.Ja tak zrobielam raz i wiedzialam ze swoim
zachowaniem przegram, ze w jego oczach bede zla, okropna, krzykliwa,zaborcza i
jeszcze nie wiadomo jaka.Latwo jest komus uprzykrzyc zycie, ale czy pozniej
mozna to naprawic? z pozoru tak, ale tylko na krotka mete.
I jeszcze jedno,gdy mysle o tej kobiecie to wiem ze ona ma takie cechy jakich
ja nie umialam wyeksponowac na zewnatrz,przeciez kazda kobieta ma w sobie
cieplo i milosc, jest wrazliwa i czula, ale nie umie tego okazac.
Ja wielu rzeczy juz nie naprawie,ale wiem ze musze zrozumiec ze uczucia sa
silne i tego na sile nie zmienie.A bardzo chce miec w domu cisze i spokuj i
mila atmosfere, nie bede wprowadzac sama we wlasne gniazdo awantur i wymowek
zeby moje dzieci to widzialy.Tak postepuje ja i nikt nie zmieni mojego
zdania,chce zyc spokojnie,pozdrawiam Dorotka

Doroto

[monopri]

przynajmniej masz taką "satysfakcję", że zostałaś zdradzona z kobietą z tzw.
klasą.
Mój ślubny niestety znalazł sobie całkowite przeciwieństwo tej pani , którą
opisałaś. I to jest najbardziej dramatyczne w tym wszystkim. Jeżeli już
zdradzać to z osobą lepszą w jakims sensie od stałego partnera/ki.

[gepart_czester]

o kurcze, ale jestes zalosna...
zimna, pozbawiona uczuc, nieczla, glupia, wyrachowana...
na kazdy z moich epitetow mam argument jednak nie chce mi sie za duzo pisac
no nic, kazda z nas na cale moje wielkie szczescie jest inna

Do Doroty

[romantic]

Dorota, piekne slowa, az sie wzruszylam ze ktos moze byc taki wspanialy. Twój
maz chyba nie potrafi docenic swojego szczescia ze ma taka wspaniala zone, co
go pchalo do romansu?

[Gość: ania]

Boze gdybym wiedziala ze moj facet mnie zdradza to wszystko jedno z kim.
pokazalabym mu drzwi. co maja do tego wspolni znajomi albo mieszkanie.
wystarczy wyobrazic sobie co robili razem pod Twoja nieobecnosc.

[pierozek_monika]

Doroto, a ja cię rozumiem.
Wiem, że ludzie przysięgają sobie wierność aż po grób itd.. ale do śmierci to
jest masa czasu. Splot różnych okoliczności może sprawić, że uczucie blaknie,
że dwoje małżonków żyje obok siebie, ziązani dziećmi, wspólnymi zobowiązaniami
finansowymi, wspólnymi przyjaciółmi, a jednak jest to życie bardzo "obok". Nie
kochając się, nie podzielając zainteresowań, dwoje ludzi o zupełnie różnych
charakterach, których los związał niefortunnie. Na co dzień nie obserwuję zbyt
wiele doświadczonych małżeństw które pałają do siebie romantyczną miłością i
namiętnością. I co wtedy - rozstać się?
Gdyby miały w rzeczywistości trwać dalej tylko małżeństwa te, które zachowają w
sobie żar miłości, porządania to mało by ich było.

Do Doroty

[Gość: ewakurz]

Doroto, niby nie na temat, a jednak: Ile lat maja Wasze dzieci? Co wiedza o
zwiazku Taty?
Potrafisz z wielka klasa podejsc do swojej sytuacji, kapelusze z glow, panowie
i panie. Podziel sie, prosze, sposobem ma wychowanie dzieci poligamicznego (?)
meza.
Kindly, EK

[nikolettajasnowlosa]

chyba wolalabym zeby moi rodzice sie rozwiedli. tak czy tak stracilabym caly
szacunek dla ojca ktory posuwa kogos innego niz moja matke jesli ona byla wobec
niego w porzadku.

[Gość: ewakurz]

Tez bym wolala. Jeszcze jeden dowod, ze dorosli, z cala ich logika i
doswiadczeniami, w sumie nie powinni... miec dzieci.

:-}

[Gość: Dorota]

Poniewaz zaczelam ten temat to z obowiazku odpowiem na pytania,zeby nie
zostawiac was bez odpowiedzi.
Do nikoletty; nie mieszma swoich dzieci w sprawy doroslych,one maja prawo
dorastac w poczuciu bezpieczenstwa, i bez roznicy co rodzice wyczyniaja poza
domem.One musza czuc ze matka i ojcec je kochaja.Nigdy nie posunelam sie do
buntowania swoich dzieci przeciwko ojcu,tym bardziej ze moj maz jest dobrym
ojcem, dzieci nie sa karta przetargowa.Czy rodzice sa w zwiazku czy po
rozwodzie dzieci maja czuc milosc obojga rodzicow.
Moja dzieci sa juz nastolatkami, ale jeszcze nie pelnoletnimi,napewno wyczuwaly
przez jakis czas napieta atmosfere w domu i tego nie da sie ukryc,skad
znalazlam sobie sile zeby one niczego nie wiedzialy nie slyszaly
rozmow,podniesionych glosow, czy tez mojego zlego humoru, na to jest jedna
odpowiedz, bardzo je kocham i nie chcialam zeby widzialy mnie w stanie
przygnebienia czy tez nerwow, to napewno nie wplynelo by dobrze na ich
psychike,zreszta dzieci tez maja swoje male problemy np: szkola kolezanki
koledzy.napisalas nikoletta jedna rzecz ktora w moim mniemaniu nie pasuje do
ciebie,posuwa kogos innego niz moja matke,seks jest rzecza bardzo piekna,ale
moje dzieci nie musza wiedziec kto z kim to robi,nie wyobrazam sobie zeby moje
dzieci zostaly poinformowane o tym ze my we dwoje uprawiamy seks albo tym
bardziej byly swiadkami takich rzeczy.Uwazam ze na takie rzeczy maja czas,
chociaz z nimi rozmawiam na te tematy i one napewno swietnie wszystko wiedza.
A to co robil a moze nawet robi ich ojciec nie oznacza ze jest zly i niedobry.
Gdybym tylko chciala moglabym oczernic, obrzydzic im ocja, pokazac go w takim
swietle ze napewno stracilyby do niego szacunek ale co ja wtedy zyskam?
kompletnie nic, moge im tylko zniszczyc obraz ktory mialy do tej pory, a ten
obraz ojca byl i jest bardzo dobry.A moze kiedys taka sytuacja obrocilaby sie
przeciwko mnie, moze to ja bylabym ta zla matka, ktora w perfidny sposob
zniszczyla ich milosc do ojca.
Naprawde latwo jest cos zniszczyc w ciagu jedej chwili, gorzej to wszystko
naprawic.
Moze teraz jestem taka madra, bo wiem ze ja rowniez popelnilam wiele bledow
glownie w stosunku do mojego meza, to co sie stalo to sie stalo i nie wiem co
bedzie dalej,ale troche inaczej patrze na to wszystko.Milo si z wami pisalo,
mam nadzieje ze moze komus w czyms pomoge pozdrawiam Dorota

Masz racje mala

[w.a.r.t.a]

nikolettajasnowlosa napisała:

> chyba wolalabym zeby moi rodzice sie rozwiedli. tak czy tak stracilabym caly
> szacunek dla ojca ktory posuwa kogos innego niz moja matke jesli ona byla
wobec
>
> niego w porzadku.

[Gość: Dorota]

Rozpisalam sie, ale akurat mam mozliwosc korzystania z internetu dzieki
grzecznosci swojej kolezanki.Moje dzieci sa duze maja po nascie lat.Wychowuje
je tak samo,na moje wychowanie romans mojego meza nie mial zadnego
wplywu.Zreszta moj maz podobnie podchodzil do sytuacji i wielkie dzieki mu za
to.
Ja o romansie dowiedzialam sie gdy on juz trwal kilka ladnych miesiecy i o ile
pamietam byla raz taka sytuacja w ktorej dzieci mogly sie czegos domyslac, ale
udalo mi sie odwrocic kota ogonem i wszystko przeszlo bez echa.Oczywiscie ze
zdarzalo mi sie sklamac, szczegolnie kiedy mialam dolek psychiczny, udawalam ze
boli mnie glowa, ze sie czyms zatrulam, ze w pracy byl ciezki dzien.Ale byl
obok ojciec, ktory rowniez staral sie aby dzieciom niczego nie brakowalo.
Koncze juz ten temat,chociaz szczerze chcialabym zeby jakas inna zdradzona zona
opisala podobna sytuacje do mojej.Ciekawa jestem jakie sa kochanki innych mezow.
Jeszcze jedno moj maz nie jest typem amanta,nie nalezy do silnie zbudowanych
mezczyzn, nie jest uwodzicielem, bo to ja chyba raczej go uwiodlam niz on mnie,
te kilkanascie lat temu.Widac tak mialo byc,niech ja kocha i ona jego,a ja chce
zyc spokojnie i juz. Milo bylo popisac z wami, pozdrawiam Dorota

[viper39]

Doroto jestes bardzo rozwazna kobieta, pogratulowac,
masz racje nie mozna palic mostow za soba nie wiadomo co zycie przyniesie, nie
wiadomo co samemu sie zrobi, wiadomo jest ze zycie czasami filge plata i kazdy
moze w tych figlach stracic glowe,
chyle czolo i wierze ze w pewnym momencie potrzeba zimnej krwi w ogranizmie
albo zimnego prysznica....
powodzenia

[monopri]

Gość portalu: Dorota napisał(a)
> Koncze juz ten temat,chociaz szczerze chcialabym zeby jakas inna zdradzona
zona
>
> opisala podobna sytuacje do mojej.Ciekawa jestem jakie sa kochanki innych
mezow
> .

Doroto , nie znajdziesz podobnej sytuacji do Twojej, bo żadna kochająca żona,
która nie ma sobie nic do zarzucenia, nie podchodzi do zdrady męża z takim
spokojem jak TY.
Zadna nie rezygnuje i nie składa broni. Musisz mieć małe poczucie własnej
wartości. Mąż powiedział Ci, że tamta jest taka wspaniała, a Ty bez zastrzeżeń
w to uwierzyłaś. Kupiłaś jego wersję. Skoro jest taka wspaniała, to dlaczego
został z Tobą ? Dlaczego zaakceptowałaś jego uczucia do niej. Dlaczego dajesz
sobą manipulować i stałaś się taka bezwolna? Ona odbiera Ci prawo do tego
związku. A Ty co? Proszę bardzo, oddaję co moje, bo jestem ta "gorsza",
ta "mniej warta". O męża, rodzinę i dom trzeba walczyć!

[envi]

żenada,kolejna heroina wspirająca męża w jurnych podbojach,pokorna matka Polka,
chyląca czoła przed genialnym mężczyzną 100% samcem.
Straszne i ohydne.W życiu bym do tego stopnia nie poniżyła samej siebie.

[viper39]

monopri napisała:
> Gość portalu: Dorota napisał(a)
> > Koncze juz ten temat,chociaz szczerze chcialabym zeby jakas inna zdradzona
> > zona> > > > opisala podobna sytuacje do mojej.Ciekawa jestem jakie sa
kochanki innych mezow.
>
> Doroto , nie znajdziesz podobnej sytuacji do Twojej, bo żadna kochająca żona,
> która nie ma sobie nic do zarzucenia, nie podchodzi do zdrady męża z takim
> spokojem jak TY.

ona do spokoju doszla, po zimnym prysznicu, usiadla pomyslala co dalej, i
stwierdzila ze mozna sprobowac, ze warto sie zastanowic co dalej, walka krzyki
itd nie pomoga w rozwiazaniu sytuacji aby ona miala jaki taki koniec

> Zadna nie rezygnuje i nie składa broni.

nie? byl temat o romansie z zonatym ile przyznalo sie ze mialo podbna sytuacje?
znaczy te ktore sa nadal z mezami sie poddaly? no bo to tak wyglada... poddaly
sie 100% macho

>Musisz mieć małe poczucie własnej > wartości. Mąż powiedział Ci, że tamta jest
taka wspaniała, a Ty bez zastrzeżeń > w to uwierzyłaś. Kupiłaś jego wersję.
Skoro jest taka wspaniała, to dlaczego > został z Tobą ?

no pewnie, czasami moze trzeba przelknac slowa krytyki moze to krytyka
konstruktywna, moze ktos ma racje? moze zaniedbanie siebie, moze rutyna w
malzenstwie, moze slowa nie docieraly? nie kupila jego wersji postarala sie o
swoja wersje, skorygowala cos w zyciu, zmienila, i moze sie uda, a jak nie to
zycie pokaze co dalej,
napisala dlaczego nie zostal z nia, ONA JEST MEZATKA



>Dlaczego zaakceptowałaś jego uczucia do niej.

bo jak napisala madrze (i sie z nia zgadzam) nie mozna wywalic uczucia z
czyjegos serca i mozgu....

>Dlaczego dajesz > sobą manipulować i stałaś się taka bezwolna?

wcale nie jest bezwolna i nie dala soba manipulowac, swiadomie wie co robi,

>Ona odbiera Ci prawo do tego > związku. A Ty co? Proszę bardzo, oddaję co
moje, bo jestem ta "gorsza", > ta "mniej warta". O męża, rodzinę i dom trzeba
walczyć!

nie odbiera i nie odbierala, ona nadal jest w tym zwiazku a tamta w swoim
zwiazku, Dorota zmienila sie jak napisala to wczesniej, sama zauwzyla rutyne w
zyciu, i probuje dalej zyc inaczej....

mysle ze wybrala najlepsza opcje bo walka tylko by ich rozdzielila bardziej a
tak mezczyzna widzi ze jej na nim zalezy ..

i jak ma walczyc o rodzine i dom? moze ja oswiecisz? ma sie rozwiesc? i wtedy
postawic na swoim?

[monopri]

Masz wiele racji w tym co piszesz viper.
Ale mnie nie chodziło ani o awantury, ani o rozwód.
Pod pojęciem " walka" o dom , o rodzinę , o utrzymanie związku, rozumiem :
1. krytyczne spojrzenie na siebie i dokonanie konstruktywnej zmiany w swym
postępowaniu, w wyglądzie itd.
2.rzeczowej rozmowy o problemach w związku, czego nie ma, co jest dobre, a co
złe, czego nam w nim brakuje
3.wyrazenia swoich nadziei i oczekiwań- "Co dalej z nami? Jak sobie dalej
wyobrazamy wspólne zycie?
3.Jasnego postawienia sprawy- jezeli on zostaje w małżenstwie, to oznacza
definitywny koniec z tamtą.

[owca]

jestem pod ogromnym wrażeniem Twojego spokoju i opanowania przy relacjonowaniu
krzywdy, jaką Ci wyrządzono
wybór Twój dotyczący sposobu poradzenia sobie z obecną sytuacją, jak widać po
opiniach osób tu piszących, oceniany jest całkowicie skrajnie
bez względu na to co ludzie tu napiszą to jest Twoje życie i urządzasz je po
swojemu, ważne jest tylko abyś Ty wierzyła, że wybory są słuszne i dobre dla Ciebie

abstrahując od opisanej przez Ciebie historii ciekawy jest problem przesuwania
granic tolerancji wobec 'niespodzianek' serwowanych nam przez naszych najbliższych
na ile jesteśmy w stanie zaakceptować i przejść do porządku dziennego nad
sytuacjami, które wcześniej uważaliśmy za ekstremalne i całkowicie nie do przyjęcia

pozdrawiam
owca

_,,,٢ة إ ة٦,,,_

[Gość: Edek]

muhahaha, ta wielce szanowna Dorota, to pewnie jakiś znudzony koleś, który robi
sobie bekę. Bo do qrwy-nędzy - nie może byc przecież takich naiwnych,
dupowatych kobiet jak niby "ona". Ludzie, chrońcie mnie przed taką wazeliną, to
jest wręcz niesmaczne i obrzydliwie perwesyjne.

[viper39]

Gość portalu: Edek napisał(a):
> muhahaha, ta wielce szanowna Dorota, to pewnie jakiś znudzony koleś, który
robi> > sobie bekę. Bo do qrwy-nędzy - nie może byc przecież takich naiwnych,
> dupowatych kobiet jak niby "ona". Ludzie, chrońcie mnie przed taką wazeliną,
to> jest wręcz niesmaczne i obrzydliwie perwesyjne.


czyli ciebie edek wedle twojego postu powinnismy traktowac jak zidiociala
kobite ktora urazona gleboko nie moze sie pogodzic z tym ze inne moga miec inne
zdanie na jakies tematy?

[Gość: Edek]

ja poprostu nie rozumiem takiej słuzalczo-poddanczej postawy. Gdzie w tym
wszystkim jest honor i ludzka godność? Dostałam w pysk to musze sie jeszcze raz
nadstawić i dostać, bo inaczej to np.obetną mi nogę. Gdzie tu logika i
racjonalne myślenie?

[Gość: qwerty]

ja tez nie rozumiem. Ale nie chodzi mi tu o godnosc itp, tylko o prosty fakt -
jesli ktos dokonuje jakiegos wyboru (jak maz Doroty) - to powinien sie liczyc z
jego konsekwencjami i je poniesc. A tutaj wlasciwie maz dokonal wyboru, a
konsekwencje ponosi Dorota. Przeciez on sie musi liczyc z tym, ze Dorota moze
tej sytuacji nie zaakceptowac i rodzina mu sie rozpadnie. No chyba ze jest
granitowo pewny tego, ze ona tego nie zrobi - ale co go trzyma przy tej pewnosci?

[Gość: iza]

Myślę, że wiadomość o romansie bardzo obniżyła poczucie wartości Doroty.
Najpierw próbowała się bronić - mąż zareagował agresywnie. Przyjęła więc inną
taktykę. Zaczęła spokojnie rozmawiać z mężem, przyglądać się wszystkiemu z
boku. Mąż naprawdę zakochał się w tej kobiecie, więc nie można było mu postawić
zarzutu, że działa z niskich pobudek. Dodatkowo mąż zauroczony zaczął
opowiadać, jaka ta kobieta jest wspaniała. I Dorota to łyknęła, uwierzyła, że
ona jest lepsza (ładniejsza, ciepła itp),że daje jej mężowi coś czego ona sama
nie umie z siebie wydobyć. To błąd. Doroto popełniasz błąd. A może chcesz mieć
święty spokój od męża - nie uprawiać z nim seksu, nie starać się, po prostu żyć
obok siebie. Reczywiście, musi być powód takiego myślenia. Jeślibyś go kochała,
mogłabyś o tym pisać w sposób spokojny, jak mądra kobieta po przejściach, ale
ty piszesz z takim rodzajem dystansu, że myślę, iż nie zależy ci na mężu w
sensie uczuć. Skąd to wszytsko wiem? Bo mój mąż też zakochał się w kobiecie.
Powiedział do mnie: "Kocham tę kobietę". Kiedyś próbowaliśmy rozmawiać
spokojnie, w czasie rozmowy on dostał od niej sms-a. Poinformował mnie, że jej
leci krew z nosa, że to z miłości, że ona nie śpi po nocach itp. Wyczułam
intuicyjnie, że oto granica i niespodziewanie odparłam: nie obchodzi mnie, co
ona czuje, bo jej nie obchodzi, co czuję ja. Mąż popatrzył dziwnie i zrozumiał,
że nie będziemy parą kumpli, która zwierza się sobie, bo jesteśmy parą - mężem
i żoną. To był dla mnie bardzo trudny okres. Znalazłam w portfelu jej zdjęcie i
patrząc na nie myślałam: jaka ona piękna. Modniej ubrana ode mnie, fajnie
zrobione włosy, łagodna, wyrozumiała. Ale to było złudzenie spowodowane tym, że
część miłości jego przelała się na mnie i ja też się nią poniekąd
zafascynowałam. Mówiłam mu: ona może o siebie zadbać, ma pieniądze, czas, żeby
pójść do fryzjera. Jest łagodna, bo nie żyje z Tobą na co dzień (my się
kłóciliśmy). Łatwo jest jej, bo przy niej nie wymigujesz się od prac domowych,
od opieki nad dzieckiem, od probelmów z płaceniem rachunków itd. I w końcu
nadszedł koniec tgo romansu (notabene on uparcie twierdzi, że romans był tylko
platoniczny i w sumie jestem skłonna w to uwierzyć, bo po prostu nie mieli
okazji. Niedawno zakochał się we mnie mężczyzna, żonaty, elegancki, przystojny,
dobrze sytuowany, na stanowsku itp. duperele, które świadczą o tzw.
atrakcyjności. Nic między nami nie było, bo ja do tego nie dopuściłam, ale
oczywiście swiadomość i jego wyznanie mile połechtało moją kobiecość. I dziś
czuję się wartościowa, także z powodu uczucia mojego męża i patrząc na
zdjęcie "kochanki" juz nie myślę: jaka ona piękna i doskonała.

[Gość: batim]

duzo w tym prawdy, w tym co piszesz o swoich pierwszych , Izo

[Gość: adaśko]

Doroto, twoj mąż to ZERO! Ale kadź mu dalej skoro ci to odpowiada.

[Gość: ewa]

A ja myslę, że Dorota po prostu boi sie samotności i nieznanego. Trzeba mieć
wiele siły, aby rozstać się z człowiekiem, z którym spędziło się ileś tam lat,
którego mimo zdrady ciągle sie kocha, bo przecieć uczucie nie gaśnie od razu.
Jak sama pisze, materialnie nie straciła. To szczerze mówiąc, brzmi paskudnie.
Te zasłanianie się dojrzałością to dla mnie zwykłe dorabianie "ideologii" do
sytuacji. Podobnie z dziećmi. Cóż z tego, że mają ojca i matkę pod jednym
dachem i tzw. "spokój", który jest niczym innym jak życiem obok siebie bez
uczuć.
Takie pisanie, że dzieciom niczego nie brakuje, przypomina mi zdanie pewnego
pana, że zawsze starał się, aby dzieci miały co jeść i w co się ubrać, i dziwi
się po latach, jak dorosły że nie potrafią mu się odwdzięczyć.
Zapomniał tylko o miłości.
Ty, Dorota, wychowujesz je w kłamstwie, chcesz ochronic przed czymś, przed czym
nie jesteś w stanie. One dobrze wiedzą, wierz mi to się czuje, że waszym domu
coś jest nie tak i nie wolno o tym mówić.
Trzeba udawać, że wszystko gra. Temat tabu, nikt go nie naruszy bo może stać
się coś złego.
Potem takie dzieci chodzą po lekarzach, nerwica, depresja, dlaczego?
Przecież wszystko w domu miały - tatę, mamę, pieniądze, spokój.

[Gość: baba]

Ale przeciez ten romans sie juz skonczyl !
Po co informowac dzieci ?
Co innego, gdyby to trwalo i matka cierpiala w pokorze, zeby tylko dzieci
mialy "normalny" dom.

[Gość: ania]

nie tylko kasa i tzw. swiety spokoj sie liczy. bliska osoba wbija Ci noz w
plecy a Ty jeszcze ja chronisz...

[Gość: batim]

bo taka jest miłość żon. Oni je krzywdzą a one wybaczają.

poczucie wartości

[Gość: samica]

> bo taka jest miłość żon. Oni je krzywdzą a one wybaczają.
Męzowie też potrafiają kochać mimo krzywd, które wyrządzają im żony. Potem coś
im się od tych żon należy.
Trzeba umieć rozumieć, nie patrzeć na człowieka jak na swoją własność.
Wbrew pozorom - nie zostaje się z kimś podłym dlatego, że ma się małe poczucie
własnej wartości, tylko dlatego, że jest się tak wspaniałym, iż jakaś głupia
zdrada nie może go zniszczyć, tego poczucia wartości.

[Gość: ania]

ale Dorota nie napisala ze jej maz sie kajal przepraszal ani ze w ogole bylo mu
przykro.musiala przyjac do wiadomosci to co zrobil jako cos co mu sie od zycia
nalezalo. wszyscy wkolo pewnie o tym od dawna wiedzieli bo zona zawsze wie
ostatnia. a moze zadzwoni do meza tej kobiety i spyta jak on sie czuje kiedy
ktos popychal jego malzonke? (sorry za brutalne slowa ale tak to wyglada).

[envi]

Ja nadal uważam to za ohydne, taka akceptacja patologii i uważanie że ta Dorota
jest wielką bohaterką,ponieważ dzielni znosi swoją krzywdę i jeszcze niektóre
że mądrze wybrała. Albo to szuaknie wytłumaczeń,dlaczego tak postąpiła,. Molim
zdaniem taskie rzeczy należy nazywać po imieniu a nie kurtuazyjnie tłumaczyć.
Postepowanie męża doroty to zwykłe skurwysyństwo i już. Nie wiem co ona dalej
robi u boku tego egocentryka? Ktoś napisał że nie odeszła,ponieważ boi się
samotności. Moim zdaniem wybrała samotność we dwoje a to nawet gorsze,ponieważ
straciła szansę na ułożenie sobie normalnego życia u boku normalnego
człowieka.Po prostu stchórzyła i już. Nie krytykuję jej wyboru, widać tego
potrzebowała. Denerwują mnie jedynie pochwały na temat jej rzekomej dzielności,
siły , gratulacje mądrego wyboru itp.

[Gość: ..........]

Uczucia męża Doroty kwitną nieskrępowanie. A co z jej uczuciami?
Kocha mimo wszystko i sypia z mężem poligamistą?
Kocha, choć nie sypia bo się brzydzi?
Nie kocha, nie sypia i nie zależy jej na tym bo czuje się już staro?
A może nie kocha, nie sypia i myśli o znalezieniu sobie - wzorem męża - kochanka
(Ależ to będzie cieżko ukryć przed dziećmi)
Tak czy inaczej jest źle. Miałam podobną sytuację i był to naprawdę parszywy
okres w moim życiu.

Co do tłumaczenia postępowania męża miłością jaką poczuł: odpowiedzialność za
związek i rodzinę polega m in. na tym żeby nie pozwalać sobie na zachowania
krzywdzące drugą osobę (lub osoby, jeśli są dzieci).Wierność zwykle nie polega
na tym,że nie dostrzega się uroków innych osób poza własną żoną (lub mężem) ale
na tym że potrafi się powiedzieć sobie "stop" MIMO pociągu zwanego miłością.
Przecież to podstawowa zasada, aż dwa przykazania z dwunastu są o tym.

Myślę też, że wychowywanie dzieci pod "emocjonalnym kloszem" czyli ukrywanie
przed nimi problemów rodzinnych jest błędem. Zwłaszcza że to już nastolatki.
Kiedy założą swoje rodziny będą miały oczekiwania zgodne z wyidealizowanym
wzorcem a w razie kłopotów - katastrofa (bo brak wzorców radzenia sobie ze
złymi życiowymi sytuacjami.) Poczucie bezpieczeństwa nie polega na tym ,żeby
w rodzinie nie było żadnych złych sytuacji tylko na tym żeby dzieci wiedziały
że rodzice sobie z takimi sytuacjami potrafią poradzić.

[envi]

takich spraw przed dzieciakami nie da się 100% ukryć,zawsze coś zwęszą i jest
to najgorsze co można zafundowac dzieciakowi. O kosekwencjach nie będę się
rozpisywać,bo każdy kto ma odrobinę wyobraźni może sobie ułożyc własny
scenariusz.

[Gość: ...........]

>aż dwa przykazania z dwunastu<
Z DZIESIĘCIU - ale się zagalopowałam

[Gość: Milcha]

Dobrze napisane

[viper39]

dla tych ktore tak ostro krytykuja dorote,
w latach 90 w polsce nastapil booooooom wielki niewybaczania, i popatrzcie ile
rozbitych malzenstw jest z blachszych powodow niz sypianie z innymi ludzmi,
a pozniej sa placze ze jestem sama bo maz mnie zostawil, nie mam pracy, nie mam
tego czy owego, nie zasatanawiajac sie nad tym co dalej podejmowalo sie decyzje
bo kolezanki namawialy " a co on wali te kowalska, zostaw bydlaka" no i okazuje
sie ze po zostawieniu sa placze co dalej? ano nic rozpacz i bida....
wiec dla tych walczacych amazonek: czasem moze jednak pojsc po rozum do glowy i
wziac wszystko za i przeciw i te lata ktore sie nie wiedzialo ze maz /
zona "posuwa/lub jest posuwana" ale lata te byly w sumie OK, czasami wlasnie
jest to jedyny skaza na "zyciorysie" wspolpartnera, nic wiecej, to czy warto
marnowac iles tam lat zainwestowanych? a dzieci? co z nimi?
wiec nie ma czystego zysku czy czystej straty w takich ukladach, czasami cos
zle idzie Dorota zastanowila sie nad tym co zyska co traci i wyszlo ze
odchodzac traci, i zostala... to wszystko... inna moze by odeszla ale to jej
decyuzja... to wszystko
pozniej sa takie fajne tematy na forum:
1. jestem po 30-tce i nie ma mnie kto "posuwac"
2. od __-lu lat (wpisac numerek latek) jestem sama i nie moge sobie nikogo
znalezc
3. maz mnie zostawil dla innej
4. jak sie zemscic na bylym mezu
5. jak sie zemscic na kochance meza
itd.....
frustracja, stresy, itd po glupich decyzjach....brawo tak dalej wyzwolone
amazonki....hehehe

[Gość: ewa]

Dziwi mnie, że do kobiet, które były zdradzone i zostawiły z tego powodu swoich
mężów, adresujesz swoje, nieco dramatyczne pytania - "co z dziećmi, co ze
wspólnymi latami?".
Te pytania powinieneś kierować do zdradzających panów, ponieważ odejście żony
to skutek, a nie przyczyna zdrady.
Nie chodzi mi o dycyzję Doroty, w końcu każdy żyje jak chce, ale irytuje mnie
pisanie, że jest to decyzja dojrzała. Dla mnie jej decyzja oparta jest właśnie
na tym, o czym piszesz, na kalkulacji. Ona woli zapewniony byt materialny i
spokój.
Nie wybiera wartości, które mogą być ważne dla innych ludzi, takich jak
szczerość, zaufanie, lojalność, poczucie własnej wartości, radość z przebywania
z osobą, która nas kocha i którą my kochamy w uczciwy sposób.
To wolny kraj, i każdy ma wolny wybór.
Poza tym, skoro piszesz, że zdrada to taki błachy powód, to dlaczego ktoś
zdradza, przecież chyba łatwo jest zrezygnować z błachostki, zamiast narażać
swój związek na rózne konsekwencje?

[Gość: katinka]

bardzo dobrze to ujelas, ewa (podpisuje sie tez pod wypowiedziami envi). zdrada
jest moze blahostka, gdy podchodzi sie do zycia na zasadzie " a jakos to
bedzie". dla niektorych zdrada to nic takiego, a dla innych wielki dramat,
niezaleznie od hierarchi wartosci pan viper39 zawsze jest po stronie
zdradzajacych kobiet. moze ma jakies wspomnienia ze swojego zycia ;) mnie
denerwuje jeszcze podkreslanie dojrzalosci i wspieranie zaplakanych kochanek,
ktore nagle odkryly beznadziejnosc swojego polozenia. o oszukiwanych jakos nikt
cieplej nie pomysli, a jedynie wzniosle pytania sie stawia. bez sensu.

"jakie byly kochanki" - lepiej chyba nie wiedziec, kazda opowiesc i tak bedzie
naznaczona emocjami, rozpamietywaniem i mniejszym lub wiekszym smutkiem.
zreszta, o tym jaka byla naprawde, moglaby powiedziec ona sama, ale czy i ta
prawda bylaby do konca szczera?

[viper39]

Gość portalu: katinka napisał(a):
> bardzo dobrze to ujelas, ewa (podpisuje sie tez pod wypowiedziami envi).
zdrada> jest moze blahostka, gdy podchodzi sie do zycia na zasadzie " a jakos
to > bedzie". dla niektorych zdrada to nic takiego, a dla innych wielki dramat,
> niezaleznie od hierarchi wartosci pan viper39 zawsze jest po stronie
> zdradzajacych kobiet. moze ma jakies wspomnienia ze swojego zycia ;) mnie
> denerwuje jeszcze podkreslanie dojrzalosci i wspieranie zaplakanych kochanek,
> ktore nagle odkryly beznadziejnosc swojego polozenia. o oszukiwanych jakos
nikt> > cieplej nie pomysli, a jedynie wzniosle pytania sie stawia. bez sensu.
> > "jakie byly kochanki" - lepiej chyba nie wiedziec, kazda opowiesc i tak
bedzie > naznaczona emocjami, rozpamietywaniem i mniejszym lub wiekszym
smutkiem. > zreszta, o tym jaka byla naprawde, moglaby powiedziec ona sama, ale
czy i ta > prawda bylaby do konca szczera?



tak katinka lubie mezatki bo one nie komplikuja zycia..;-)) wiedza co chca i
juz,


"o oszukiwanych jakos nikt> > cieplej nie pomysli"
no wlasnie mysli dyskutuje.... tylko pomysl o jednym jesli dana "zona" bylaby
zupelnie bez winy w zdradzie meza (zawsze wszystko byloby cacy a nie rutyna) to
pewnie maz by nie "posuwal" (podoba mi sie to okreslenie nie pamietam ktorej
juz) sasiadki, przyjaciolki, czy innej...
wina lezy po srodku, a efektem juz czegos co sie "zatarlo" w maszynie
malzenskiej jest sex poza malzenski...lub nawet rozstanie

[Gość: katinka]

nie bede juz z Toba dyskutowac, Viper, bo kompletnie nie rozumiesz moich
postow. a jesli chodzi o "wine" mezatek, to sie zastanow ze sto razy, bo
glupoty piszesz straszne. w kazdym badz razie slowo sasiadki, przyjaciolki czy
innej chyba nie jest Ci obce (...)

viper

[Gość: claudel]

a ja się z Tobą zgadzam w 100%.
Od jakiegoś czasu jestem czytelniczką tego forum i niezmiennie zdumieniem mnie
napawa zaciętość, z jaką kobiety podchodzą do kwestii zdrady. Tak jakby nic
innego się w związku nie liczyło, jak tylko to, czy mój facet wkłada swojego
penisa innej czy nie. Wszystko inne, co łączy ludzi i co jest między nimi -
wobec tego jednego faktu nagle traci znaczenie.
Dla mnie facet, którego wybieram na partnera (już nie mówiąc - na życie i do
ołtarza, tfu tfu), to facet, który jest wart wybaczenia, nawet jeśli zbłądzi, a
moja zdolność wybaczania świadczy o tym, że traktuje go jako człowieka i
podmiot, który ma prawo do błędów, a nie jako niezawodną maszynkę do
zaspokajania moich potrzeb i miłości własnej.

Facet, który nie jest wart tego, by mu wybaczyć, nie powinien w ogóle się
znaleźć w waszym życiu,
same sobie świadectwo wystawiacie.

W sprawie Doroty

[zosia_gosia]

Czy nikt z Was nie zwrocił uwagi, dlaczego mąż zdradził Dorotę? Nie jest on
typem amanta, ani uwodzicielem. Dorota sama go zdobyła kilkanaście lat temu.
Pewnie chciała wyjść za mąż, jak większość dziewczyn. Raz zaklepany mąż nie
wymaga już okazywania "ciepła, miłości, wrażliwości" - Dorota przyznaje, że ma
to gdzieś w środku,ale przecież to już mąż, więc po co się wysilać z
eksponowaniem, są przecież dzieci, dom, praca. Mąż poznaje inną kobietę,która
jest (znów cytuję): "pogodna, uśmiechnięta, serdeczna, wrażliwa, delikatna,
rozumie drugiego człowieka, akceptuje ludzi takich jakimi są, nie jest ciągle
wymagająca, cieszy się życiem". Jeśli ten człowiek przez kilkanaście lat nie
miał tego w domu, to już zasługuje na pomnik,że te kilkanaście lat w nim
wytrzymał. Dorota dowiaduje się o zdradzie i w pewnym sensie przyjmuje ją
spokojnie. Tylko Dorota wie, jaką była żoną i chyba sama nie bardzo wini męża.
Ale ponieważ ma męża i zamierza mieć męża, więc żyje z nim dalej, myślę, że tak
jak żyła dotychczas: razem, ale osobno. Ma spokój i coś, na co większość kobiet
nie zwróciłaby aż takiej uwagi w podobnej sytuacji: "materialnie nic nie
straciła i nie straci". No bo gdyby straciła, to byłaby już zupełnie inna
historia!!!

[Gość: Dorota]

Dzieki za tyle listow, nie przypuszczalam ze bedzie ich az tyle i takie beda
rozne opinie.Ilu jest ludzi tyle jest opini i rowniez za nie
dziekuje,chcialabym odpowiedziec na wszystkie listy po kolei, ale uwazam ze nie
musze sie przed wszystkimi tlumaczyc, dlaczego tak postepuje.
To co zrobilam i robie nadal jest w moim mniemaniu najsluszniejsze.Co moglabym
zrobic gdy sie dowiedzialam o romansie? napewno jakies awantury,kontrolowanie
wszystkiego co nalezy do meza,pretensje o 5 minut spoznienia, jezdzenie i
chodzenie z nim wszedzie,wystawic walizki za drzwi,grozic rozwodem,a moze
przykuc kajdankami do kaloryfera, sa setki sposobow,ale co by to dalo? wedlug
mnie nic.Tylko wiecej stresow, nerwow,a przeciez nie na tym zycie polega zeby
sie lapac za glowy.Napewno nie stchorzylam, nie zamilklam, nadal mam cos do
powiedzenia, ale staram sie wywazac slowa, myslec rozsadnie.
Cos kiedys razem zbudowalismy i tak z dnia na dzien nie mozna tego wszystkiego
zburzyc,wiem jedno ze napewno uczucia jakimi go darzylam wiele lat temu z
czasem gdzies ulecialy,w to miejsce weszla rytyna,
przyzwyczajenie,przyjazn,chociaz nadal mi na nim zalezy, ale nie bede niczego
robila na sile.Mam swoj honor,dume i swoja ambicje,nie mam najmniejszego
zamiaru ponizac sie,wyczyniajac dantejskie sceny zazdrosci,stawiac warunkow,czy
posuwac sie do szantazu.
Ja wybralam taka droge ratowania zwiazku i jak narazie dzieki temu nie musze
korzystac z porady psychologa i lykac lekow uspakajajachyc.
Wyszlam z zalozenia ze nalezy ze soba duzo rozmawiac,dojsc do prawdy, znalesc
jakies sensowne wyjscie i zrozumiec dlaczego tak sie stalo,jaki popelnilismy
blad.A tegop sie nie zrobi w jeden dzien na to trzeba czasu,bardzo duzo czasu.
Jak sie skonczy nie wiem,ale napewno bedzie podjeta sluszna decyzja.
Autor watku jakos nie doczekal sie listow na temat kochanek/kochankow, a szkoda
bo nadal jestem ciekawa opini.Pozdrawiam Dora

[Gość: katinka]

sama sobie troszke przeczysz, Dorota, ale to nic. najwazniejsze, ze Tobie jest
z tym wszystkim dobrze i uwazasz, ze wybralas najlepsza droge. cala reszta ma
mniejsze znaczenie, choc nie ukrywam - podziwiam Twoja postawe. mimo, ze mam
dziecko zupelnie nie byloby mnie na to stac...

[Gość: czytajaca_posty]

To nie tak. Jesli w malzenswie sie nie uklada, jest zimno i jednej ze stron
czegos brak - to tą potrzebe nalezy komunikowac, dac do zrozumienia.

Odejscie i po cichu znaleznienie sobie pocieszenia to ZDARADA.

To juz chyba bardziej fair (o ile to sie dla kogos jeszcze liczy) jest zwyczajne
odejscie.

Cała opisana gromadka: Dorota, mąż i kochanka zyja sobie w klasycznym trójkaciku
i dobrze im. Prawie jak mormoni. Tyle, ze oni robią to otwarcie, a Dorota i jej
gromadka pewnie sie z tym kryją przed znajomymi.

pozdrawiam

[Gość: ania]

cala argumentacje zdradzonych mozna porownac do kobiet okladanych pretem czy
kablem przez mezow. no przeciez musi odreagowac. to moja wina zupe przesolilam.
jedno uderzenie to nie powod zeby sie rozstawac, dzieci musza miec dom itp. A
meczccie sie dalej matki Polki i jeszcze wmawiajcie sobie ze to Wasza wina a w
ogole to blahostka jak sie ktoras wyrazila "gdzie trzyma penisa". przeciez jego
serce pała dla slubnej.

[zdzichu-nr1]

W każdej sprawie konieczny jest złoty środek. Przesadne pochylanie karku
mężusiowi jest błędem, ale wojna na sztachety także. Viper ma dużo racji

[Gość: katinka]

no to zaloz fanklub Viper'a i juz :)