czy tak mozna zyc?

[wife2]

juz nie moge!wyjechalismy z mezem rok temu zagranice..jest mi cholernie
ciezko,nienawidze tego kraju,tych ludzi wogle wszystkiego co z tym krajem
jest zwiazane,nie mam tu nikogo bliskiego,nikogo tylko mojego meza zadnej
kolezanki nic......ja siedze w domu moj maz pracuje w nocy po12godz.jestem
wtedy sama i jest mi zle...wstaje ok.3.30-4.00 w nocy i juz nie umiem usnac
na nowo mecze sie...a najgorsze jest to ze maz nie chce wracac do polski za
zadne skarby,wie ze jest mi tu ciezko...nigdy chyba nie bylo mi az tak
bardzo..nie ma nawet najmniejszej szansy na to aby wrocic do polski... dodam
tylko ze ja naprawde nie widze dla siebie miejsca w tym kraju,jestem tu tylko
dla mojego meza,dodatkowo moj kochany chce zrobic tutaj studia medyczne a to
kolejne 7lat wyciete z zycia w zime przeszlam ciezkie zalamanie nie umiem
sie pozbierac!nie widze juz sensu w tym co robie,dawno zatracilam
radosc,cieszenie sie z czegokolwiek..zmuszam sie do wielu rzeczy robie to
dla niego bo wiem juz ze jakbym chciala wrocic do ojczyzny to tylko
sama...powiem tak ja tu mam zle a moj maz ma lepiej ale kiedy wrocimy to moj
maz bezie mial tam zle a ja lepiej..co robic?ostatnie tygodnie to tylko
placz ciesze sie na kazdy weekend ale jak juz nadchodzi to przewaznie sie
klocimy a ja rycze.poradzcie cos!

[Gość: gri]

a Ty nigdzie nie pracujesz...? w sumie nie dziwie sie, ze dostajesz krecka,
skoro siedzisz calymi dniami sama, w domu. nie mozesz sie czyms zajac...?

[im13]

Wyrazy wspolczucia. Zaczelabym od proby uporzadkowania siebie - psychoanalityk
moze pomoc. W miedzyczasie rozejrzalabym sie za a/polskimi wspolnotami dowolnej
natury - nawet, jak Cie wkurzy ich plotkarstwo, to i tak bedzie to dobry
poczatek; b/za wspolnotami "tematycznymi" w danym jezyku obcym (jesli go
znasz). Jesli nie znasz jezyka, idz do szkoly! To naprawde odswieza i odmladza
czlowieka, pozwala nawiazac kontakty.
Pomysl, dlaczego dalas sie przekonac mezowi do tej decyzji i pamietaj o tym.
Znam zycie w Polsce i "gdzies tam". Zawsze bedzie czegos brakowalo. Nie
idealizuj Polski. To jest jedyne w swoim rodzaju miejsce na swiecie, ale trzeba
zyc.... Trzymaj sie i znajdz psychoanalityka zanim depresja Cie pozre :)

[Gość: ruda]

wiesz co, zajmij się czymś
nawet jeśli jesteś tam "tylko na jakiś czas", to rób coś, nie siedź w domu i
czekaj na męża
idź do pracy, jakiejkolwiek, ucz się czegoś, zapisz się do kółka ceramicznego,
do chóru kościelnego, czegokolwiek...

a jak już będzie ci lepiej, to pomyśl o dzieciach - idealnie wypełniają czas na
kilka lat ;o)

[martynka10]

Wife2, ja Cie doskonale rozumiem. Sama to przechodzilam podczas pobytu za
granica z mezem. On pracowal, a ja siedzialam w domu, wpadlam w depresje, nie
moglam spac, nie mialam nikogo. Choc musze przyznac, ze na szczescie moj maz
byl dla mnie duzym wsparciem. Trzymaj sie. Jakbys chciala pogadac, to odezwij
sie na maila. :)

[Gość: daga]

Choć jest to ciężko wykonalne, to jednak możliwe, więc przestań jęczeć i zajmij
się czymś pomysły juz Ci podano. Najwygodniej jest siedzieć i jęczęć. Co Ty masz
5 lat, że sobie sama czasu nie potrafisz zorganizować?

[mario2]

Rada jest tylko jedna! WRACAJ natychmiest. Ja w ten sposob przezylem w
Niemczech 12 lat. Wrocilem i jestem prawie szczesliwy!

[wife2]

moj maz twierdzi ze nie chce ztad wyjezdzac gdyz jest mu tu lepiej materialnie
niz w polsce kiedykolwiek!wiem i przyznaje mu w tym racje(tesciow to stra
sknera)po prostu on twierdzi ze w polsce nie czeka nas juz nic dobrego tylko
bieda,rozpaczi samo dno...no i ze on tam nie ma przyszlosci zadnej!prawda jest
taka ze by musial isc do wojska na rok(dla mnie to totalna glupota i strata
czasu)a puzniej szukanie pracy przez rok....

[mallina]

zapisz sie na kurs jezyka, jesli nie masz np pozwolenia na prace

a jaki to kraj w ktorym jestescie?

[Gość: nebbia]

jeśli czegoś nienawidzisz, a musisz z tym żyć - pokochaj to. znajdź pozytywy
swojego pobytu za granicą. Muszą być.

[wife2]

a co sadzicie o pojsciu mojego meza w tej sytuacji na studia,warto?

[asica74]

ja mysle, ze warto.
wiesz, zycie sie czasami tak uklada, iz jest inaczej niz bysmy chcieli.
Najlatwiejsza droga to podac sie rozpaczy i litowaniu sie nad soba - a to z
kolei jest prosta droga do nerwicy czy jakiegos innego cholerstwa.

Hm, najlatwiej jest sie poddac, powiedziec, ze sie czegos nie nawidzi, zamknac
sie w sobie i czekac na cud, na to, ze ci ktos pokaze placem, co masz robic.
Nikt nie powiedzial, ze w zyciu jest latwo. Chcemy czy nie problemy byly i
beda.

Wiesz, moze masz jakies hobby, na ktore nie mialas czasu/mozliwosci, moze teraz
jest na to czas?

A znajomi? Ludzie sie nie biora ot tak! Pstyk i jest. Ich trzeba szukac, na
przyjazn trzeba zapracowac!

A maz? NIe zyj tylko jego zyciem. Badz z nim, ale nie zapominaj o sobie.
Studia, to wazna rzecz, ale ty tez cos zrob w swym rozwoju.

I te rady ktore wczesniej ci podano sa calkiem rasadne, moze wydaja sie smiesze
(kolko ceramiczne!), ale naprawde to sa pierwsze male kroczki!

Ja zapisalam sie na kolko fotograficzne i wierz mi, wywiazaly sie z tego dobre
znajomosci.

I nie panikuj! Pamietaj, sa ludzie, ktorzy przezyli Sybir, a tam gdzie jestes
na pewno jest lepiej :-)

[asica74]

a w ogole zapraszam na forum Kobieca Polonia :-)

do wife2

[mallina]

kobieto pare osob Ci tutaj odpisalo, jak rowniez zadalo jakies tam pytania,
ktore moglyby byc pomocne w jakichs tam poradach dla Ciebie
czy moglabys pzegladnac wpisy i sie ustosunkowac?
chby aze zalozylas watek aby sie "wygadac" a poradami,sugestiami innych nie
jestes zainteresowana?