Do tych kobiet, ktore wyjechaly z kraju...

[Gość: ToeToe]

No wlasnie... Ile czasu zajelo Wam zaklimatyzowanie sie w nowym srodowisku?
A tak w ogole... Warto bylo ryzykowac?

[poison1]

Ok. m-ca. Warto.

[Gość: renata]

poison1 napisał(a):

> Ok. m-ca. Warto.

Poison to dokad ty wyjechalas? Do Bardejowa na Slowacji, czy co? u mnie bylo
dluzej, wlasciwie uwazam ze nigdy sie do konca nie zaaklimatyzuje i do dzisiaj
nie wiem czy bylo warto. Nie mam zielonego pojecia. Jest to jedno z tych pytan,
ktore zostana bez odpowiedzi, czuje. Uwazam, ze ktos kto wyjechal ze swojego
kraju (oczywiscie nie na dwa tygodnie wczasow) nigdy juz nie bedzie u siebie.
Nigdzie. Jade do Polski i tam jestem greczynka (co za idiotyzm tak mnie i moaja
rodzine nazywac - jestesmy polakami w grecji, a nie Grekami to kolosalna roznica)
tutaj ZAWSZE brdziemy KSENOI, czyli obcy. Tak juz bedzie, opuszczenie swojego
kraju ma dobre i zle strony, wazne, zeby przynajmniej sie to rownowazylo, albo
jeszcze lepiej, zeby przewazaly te dobre. A nie zawsze tak jest i mimo to ludzie
nie wracaja, ale to juz zupelnie inna bajka....

[Gość: Vika]

Gość portalu: renata napisał(a):

> poison1 napisał(a):
>
> > Ok. m-ca. Warto.
>
> Poison to dokad ty wyjechalas? Do Bardejowa na Slowacji, czy co? u mnie bylo
> dluzej, wlasciwie uwazam ze nigdy sie do konca nie zaaklimatyzuje i do dzisiaj
> nie wiem czy bylo warto. Nie mam zielonego pojecia. Jest to jedno z tych pytan,
>
> ktore zostana bez odpowiedzi, czuje. Uwazam, ze ktos kto wyjechal ze swojego
> kraju (oczywiscie nie na dwa tygodnie wczasow) nigdy juz nie bedzie u siebie.
> Nigdzie. Jade do Polski i tam jestem greczynka (co za idiotyzm tak mnie i moaja
>
> rodzine nazywac - jestesmy polakami w grecji, a nie Grekami to kolosalna roznic
> a)
> tutaj ZAWSZE brdziemy KSENOI, czyli obcy. Tak juz bedzie, opuszczenie swojego
> kraju ma dobre i zle strony, wazne, zeby przynajmniej sie to rownowazylo, albo
> jeszcze lepiej, zeby przewazaly te dobre. A nie zawsze tak jest i mimo to ludzi
> e
> nie wracaja, ale to juz zupelnie inna bajka....
Masz racje Reniu.Prawda jest ,ze chcialabym wrocic do kraju.Jest jednak cos
takiego w nas Polakach o czym pisali Mickiewicz czy Slowacki-to nie do konca
romantyka.A mimo to nie wiem czy umialabym jeszcze tam zyc...To smutne.Tym
bardziej,ze tak naprawde do konca zaaklimatyzowac sie jest chyba niemozliwe:((
Ten temat poruszyl we mnie jakas smutna strune.Rabne sobie chyba patriotycznie
drinka czystej wyborowej z cola i wezme sie do roboty...

[agniecha27]

Ja chciałabym wyjechać, głównie chodzi mi o lepszą pracę (tzn. lepiej płatną),
ale to też jest często ułudą... Zresztą, to chyba nie tak prosto się wykorzenić?
Rodzina, przyjaciele, znajome, bezpieczne miejsca - to wszystko zostałoby w
Polsce, ale coraz częściej rozmawiamy o wyjeździe z mężem...
Pozdrowionka :)))

[poison1]

Gość portalu: renata napisał(a):

> poison1 napisał(a):
>
> > Ok. m-ca. Warto.
>
> Poison to dokad ty wyjechalas? Do Bardejowa na Slowacji, czy co? u mnie bylo
> dluzej, wlasciwie uwazam ze nigdy sie do konca nie zaaklimatyzuje i do dzisiaj
> nie wiem czy bylo warto. Nie mam zielonego pojecia. Jest to jedno z tych pytan,
>
> ktore zostana bez odpowiedzi, czuje. Uwazam, ze ktos kto wyjechal ze swojego
> kraju (oczywiscie nie na dwa tygodnie wczasow) nigdy juz nie bedzie u siebie.
> Nigdzie. Jade do Polski i tam jestem greczynka (co za idiotyzm tak mnie i moaja
>
> rodzine nazywac - jestesmy polakami w grecji, a nie Grekami to kolosalna roznic
> a)
> tutaj ZAWSZE brdziemy KSENOI, czyli obcy. Tak juz bedzie, opuszczenie swojego
> kraju ma dobre i zle strony, wazne, zeby przynajmniej sie to rownowazylo, albo
> jeszcze lepiej, zeby przewazaly te dobre. A nie zawsze tak jest i mimo to ludzi
> e
> nie wracaja, ale to juz zupelnie inna bajka....

Malezja.

poison

[Gość: renata]

poison, to mozesz mi powiedziec jak to zrobile/as ze aklikatyzacja w malezji
zajela ci ok, m - ca? dla mnie to absurd, niemozliwe i nie wierze, a jesli tak
faktycznie bylo to podziwiam na kolana padam

[majka14]

Opowiedz o sobie, o swoich przezyciach w NZ, prosze.

[Gość: Ewa]

Hej!!
Wyjechalam do Monachium(z rodzina)1,5 roku temu.Ucze sie jezyka i jakos sobie
radze.Maz ma b.dobra prace pod kazdym wzgledem.Zyje sie tez tu
wygodniej,bezpieczniej.O powrocie do POlski nie myslimy,ale w Niemczech chyba
tez nie zostaniemy na zawsze.Niemcy to dziwwny narod.
Jesli kogos interesuja szczegoly,chetnie cos dodam.Ewa

[Gość: anja]

ja mieszkam w holandii. jeszcze przed przyjazdem tutaj znalam dobrze ten kraj,
wiec zaaklimatyzowalam sie bez problemu. nie tesknie za krajem,w ktorym sie
urodzilam, nie zaluje. warto bylo wyjechac, do polski nigdy nie wroce.

[goga.74]

Gość portalu: anja napisał(a):

> ja mieszkam w holandii. jeszcze przed przyjazdem tutaj znalam dobrze ten kraj,
> wiec zaaklimatyzowalam sie bez problemu. nie tesknie za krajem,w ktorym sie
> urodzilam, nie zaluje. warto bylo wyjechac, do polski nigdy nie wroce.
A wiatr i deszcz lubisz?

[Gość: agattta]

witam. ja 10 lipca lece do Londynu. Mam nadziej, ze na dlugo i ze nie bede
miala klopotow z alkimatyzacja. Oczywiscie, idac na studia i zostajac magistrem
nie przestawalam marzyc o myciu garow gdziekolwiek:))) ale to i tak lepsze niz
ta beznadzieja tutaj. Jeszcze rok temu odradzalam wyjazd mojej serdecznej
kumpeli. Potem sie okazalo, ze ja tu siedze i narzekam, a ona z napiwkow z
jednego wieczoru w kl\naj[pie kupila sobie torebke od Prady:)))
A w autobusie ZKM dobiegly mnie ostatnio slowa: Odwage trzeba miec, zeby tu
zostac, a nie zeby wyjechac.
Buziaczki.

[liloom]

Mnie tez zainteresowala aklimatyzacja w Malezji w ciagu miesiaca. Czy aby nie
masz na mysli aklimatyzacji w sensie klimatycznym? Sorry, ale ja tez nie umiem
sobie tego wyobrazic.
Jak tam znajomi, kontakty, mentalnosc? Ile czasu tam jestes i GDZIE?
Wiesz, ja wybieram sie wlasnie do Kuala Lumpur, lece w przyszlym tygodniu i
myslelismy, zeby przeniesc sie do Singapuru (nie jest to nierealne, ze wzgledow
zawodowych), wiec ten watek jest dla mnie szczegolnie ciekawy.
W Austrii niespecjalnie sie czuje, mentalnosc mi nie bardzo odpowiada. Jako
dziecko spedzilam wiele czasu poza granicami Polski, wiec mialam straszna
ochote wyjechac, ale nie mialam pojecia, ze aklimatyzacja nie jest wcale lekka,
latwa i przyjemna (dziecko przeciez nie jest w stanie ocenic sytuacji). Pisalam
prace magisterska bedac juz tutaj, "bronilam sie" wyjezdzajac do Polski, potem
nauczylam sie na szczescie stosunkowo szybko jezyka, udalo mi sie zalatwic
wciagniecie mnie w program integracyjny dla cudzoziemcow, dzieki czemu
znalazlam bardzo ciekawa prace i mialam mozliwosci rozwoju itd itd. Brzmi to
byc moze przyjemnie, ale na emigracji czesto nie jest latwo mimo, ze obok jest
ta druga polowa, ktora non stop podtrzymuje mnie na duchu. Brakowalo mi
najbardziej kultury Polskiej i towarzystwa, poznawalismy tutaj wprawdzie duzo
roznych ludzi, ale ten dobor w obcym kraju jest czesto bardzo przypadkowy,
niejednokrotnie znajomosci sie nie sprawdzaja i czegos ciagle brak. Zmienilo
sie to gdy urodzila sie moja corka, zaczelam poznawac ludzi z dziecmi, zarowno
Polakow i Austriakow, i dopiero teraz moge powiedziec, ze zapuscilam korzenie.
Jednak musze przyznac, ze kraje niemiecko-jezyczne to nie jest to co tygrysy
lubia najbardziej. Mysle, ze lepiej czulabym sie gdzie indziej (mysle
konkretnie o Francji), ale moze “wszedzie lepiej gdzie nas nie ma“?
Ja w kazdym razie jestem chyba typem, ktory ciagle musi pedzic dalej i nie
zastanawia sie czy warto. Dla mnie zawsze warto. Nie zaluje.