PO CO SIĘ MA DZIECI?

[Gość: awa]

Dlaczego kobiety decydują się na posiadanie dziecka? Nie mam tu oczywiście na
myśli tzw. wpadek i później decyzji - rodzić, czy nie. Tylko świadome
macierzyństwo z wyboru, kiedy to sama kobieta podejmuje (w pełni świadomą)
decyzję, że chce urodzić dziecko. Co wami kieruje- Instynkt? Egoizm? Dodam,że
mam ponad 30 lat i nadal nie mogę się zdecydować mieć, czy nie mieć. Parę lat
temu liczyłam na to, że kiedyś tzw. instynkt odezwie się we mnie, ale lata
mijają i nic. Może ktoś poda kilka rozsądnych powodów, wśród których znajdę
taki, który przemówi mi do wyobraźni.

[Gość: anE]

.. jezeli racjonalne argumenty beda na poziomie, to na pewno zechcesz miec po
nich dzieci!!! gratuluje

[Gość: melmire]

Jak nie czujesz bleusa to na dziecko sie nie decyduj :D Ja bym chciala miec
dziecko po to zeby a) miec jeszcze jedna osobe do kochania (czytaj- egoizm) b)
zeby moc mu pokazac wszystkie wspaniale rzeczy ktore znam-miejsca, obrazy,
ksiazki, filmy,ludzi ect. To musi byc super pokazywac swiat temu kto jeszcze
nic nie widzial :D

[Gość: awa]

Gość portalu: melmire napisał(a):

> Jak nie czujesz bleusa to na dziecko sie nie decyduj

Boję się, że jak już się zdecyduję to będzie za późno. Albo, że instynkt się
odezwie jak już nie będę mogła rodzić.

:D Ja bym chciala miec
> dziecko po to zeby a) miec jeszcze jedna osobe do kochania (czytaj- egoizm)

A jeśli nie potrzebuję jeszcze jednej osoby do kochania?

b)
> zeby moc mu pokazac wszystkie wspaniale rzeczy ktore znam-miejsca, obrazy,
> ksiazki, filmy,ludzi ect. To musi byc super pokazywac swiat temu kto jeszcze
> nic nie widzial :D

Ta opcja jest mi najbliższa tyle tylko, że nie potrafię rozstrzygnąć - czy chęć
pokazywania komuś świata i rzeczy których sama kiedyś doświadczałam pierwszy raz
(i które były cudowne) jest dla mnie na tyle ważna, aby do końca swoich dni
czuć się za kogoś absolutnie odpowiedzialna i być może do tego jeszcze kiedyś
usłyszeć "ja się na ten świat nie prosiłem/-am".

Chcę nadmienić, że sama miałam cudowne dzieciństwo (wspominam je z rozkoszą)
ale łatwym dzieckiem nie byłam. Dopiero kilka lat temu doszłam do tego wniosku,
że gdybym miała mieć takie dziecko jakim sama byłam to mogłoby być przykre dla
obydwu stron.

[amidala]

Dokładnie to samo jest u mnie. Absolutnie nie czuję powołania do przynoszenia
na świat kolejnego człowieka. A fizyczna sprawa przedsięwzięcia ogromnie mnie
przeraża i odrzuca. To nieludzkie, żeby kobiety musiały przez coś takiego
przechodzić.

[amidala]

Dokładnie to samo jest u mnie. Absolutnie nie czuję powołania do przynoszenia
na świat kolejnego człowieka. A fizyczna sprawa przedsięwzięcia ogromnie mnie
przeraża i odrzuca. To nieludzkie, żeby kobiety musiały przez coś takiego
przechodzić. A trzydziestka też się zbliża i nic, ani odrobina instynktu
macierzyńskiego, nawet nie zapiszczała.

[Gość: awa]

Dzięki Amidala, miło jest wiedzieć, że ktoś ma podobne odczucia. Aczkolwiek
kwestii porodu nawet próbuję nie tykać, bo w życiu bym się nie zdecydowała.
Właściwie poród to jedno (może to nawet nie takie straszne - zwłaszcza, że nie
trwa tydzień), ale chodzenie z tym ciężarem przez tyle miesięcy, a wypadające
włosy, zęby, rozstępy na skórze, żylaki etc. To jest dopiero jazda... Ale o tym
naprawdę nie chcę myśleć; są w końcu kobiety, które to przeżywają i mają się
później świetnie. Wolę się skoncentrować na podłożu emocjonalno-psychicznym
tego przedsięwzięcia. Zdaję sobie sprawę, że takie podejście może wywołać burzę
wśród naszych Pań, ale chcę poznać zdanie jak największej liczby kobiet na ten
temat (i tych za i tych przeciw). Może w końcu obiorę jakiś kurs.

Pozdrowienia

[amidala]

Kiedy ktoś tu przedtem piszący miał rację. To nie jest kwestia zastanawiania
się. Albo chcesz, czujesz, że musisz mieć dziecko i to już, bo inaczej
zwariujesz i będziesz się rzucać na wszystkie dzieci na ulicy (nie agresywnie,
bynajmniej), albo będziesz się zastnawiać jeszcze parę lat, tak naprawdę wcale
nie chcąc i odwlekając decyzję. Mam wrażenie, że mózg tutaj może się całkowicie
wyłączyć. Rodzenie dziecka z rozsądku jest najgłupszą rzeczą jaką można zrobić.
Jeżeli zachodzi się w ciążę z wpadki, to zawsze mam wrażenie, że się jednak
tego dziecka chciało - podświadomie, czy licho wie jak. Taką mam teorię, bo
jeżeli się naprawdę nie chce dzieci, to się naprawdę i sumiennie stosuje
antykoncepcję, bez żadnych obsuwek.

[Gość: mellberg]

Gdybym był potencjalnym kandydatem do pomocy tobie w przeprowadzeniu tego
PRZEDSIĘWZIĘCIA i opowiedziałabyś mi to wszystko co tu wypisujesz to nawet bym
cie dotknąć nie chciał.

[Gość: karolina]

Gość portalu: mellberg napisał(a):

> Gdybym był potencjalnym kandydatem do pomocy tobie w przeprowadzeniu tego
> PRZEDSIĘWZIĘCIA i opowiedziałabyś mi to wszystko co tu wypisujesz to nawet
bym
> cie dotknąć nie chciał.

nie rozumiem,dlaczego?Bo uważasz,ze powołaniem kobiety jest posiadanie dzieci?
Czy ze to jej święty obowiązek?Co ma do tego dotykanie?

[amidala]

Rozumiem, że racjonalne myślenie to dla ciebie obce pojęcie?

Dlaczego ma się dzieci

[capa_negra]

Dzieci sie poprostu ma a jak sie je ma to sie je kocha.

Osobiscie nie mam i nie pragne
Trudno taka jestem - co nie znaczy, że gdy będe mieć dziecko to będzie nie
chciane czy nie kochane ( bo dopuszczam taka ewentualność)
A pytania po co ma sie dzieci??
zasługuja na odpowiedz : żeby ci miał kto szklankę wody podac na stare lata....
ale jak mawia moja koleżanka - matka trójki dzieci - NIE LICZ NA TO

[reniatoja]

do: reniatoja -Re: Dlaczego ma się dzieci

[Gość: awa]

reniatoja napisała:

>
>

[pajdeczka]

Gość portalu: awa napisał(a):

> Dlaczego kobiety decydują się na posiadanie dziecka? Nie mam tu oczywiście na
> myśli tzw. wpadek i później decyzji - rodzić, czy nie. Tylko świadome
> macierzyństwo z wyboru, kiedy to sama kobieta podejmuje (w pełni świadomą)
> decyzję, że chce urodzić dziecko. Co wami kieruje- Instynkt? Egoizm? Dodam,że
> mam ponad 30 lat i nadal nie mogę się zdecydować mieć, czy nie mieć. Parę lat
> temu liczyłam na to, że kiedyś tzw. instynkt odezwie się we mnie, ale lata
> mijają i nic. Może ktoś poda kilka rozsądnych powodów, wśród których znajdę
> taki, który przemówi mi do wyobraźni.

Daj sobie spokój.

[Gość: awa]

A co z presją rodziny i tzw. otoczenia. Czasami mam wrażenie,że jak jeszcze raz
ktoś mnie zapyta - "a co Ty nie masz zamiaru mieć dzieci", albo "nie czas na
Ciebie", albo podczas każych świąt słyszę w domu teściów "życzenia wnuka lub
wnuczki" - to poprostu eksploduję. Nie muszę dodawać,że ich ton jest mocno
jednoznaczny. Więc skoro te Panie, które rodzą roszczą sobie prawo do takich
pytań, to może te które nie rodzą powinny równie mocno nagabywać je pytaniami
rodzaju "po co?", "czyś Ty oszalała- mieć dzieci?". Bo do wszystkich moich
rozterek własnych dochodzą jesze i te, że mam się czuć jak kobieta II gatunku -
bo nie chcę, albo mam wątpliwości.

[Gość: małgosia]

jest wiele innych dóbr, których człowiek nie chce przyjąć, tak samo i z dziećmi.

[julla]

Moja znajoma z pracy ma czteroletnią córeczkę, siedziała z nią trzy lata na
wychowawczym przeżywając wszelkie możliwe rodzaje depresji. Mówiła, że nie lubi
tego dziecka, że ciągle ryczy, ciągle czegoś od niej chce. Dziecko faktycznie
jest znerwicowane i strasznie marudne, ale trudno się dziwić... Ostatnio żaliła
mi się, że jest zmęczona dzieckiem, chciałaby żeby już było duże i zajeło się
sobą, na koniec stwierdziła "ja chyba nie powinnam mieć dzieci", oczywiście
gorliwie jej przytaknełam, tylko szkoda, że dopiero teraz naszła ją ta
refleksja. Opowieść moją dedykuję wszystkim dziewczynom, które we właściwym
czasie czują, to co czuć powinny. Nie ma sensu pakować się w rodzicielstwo,
jeśli człowiek kompletnie nie wie PO CO.

[lastka]

Gość portalu: małgosia napisał(a):

> jest wiele innych dóbr, których człowiek nie chce przyjąć, tak samo i z
dziećmi
> .


A najgorsze i najbardziej niesparwiedliwe na świecie jest to, że te które nie
chcą tych dzieci zazwyczaj je mają, z wpadki ale mają. A ta kobieta która
pragnie mieć dziecko nie zawsze może. Ta która nie boi się porodu, wypadania
włosów, żylaków (nie dramatyzuj Awa) poprostu nie może mieć dzieci. Znam
małżeństwo które pomimo ponad 30-tu latach małzeństwa nie mają dzieci i bardzo
cierpią z tego powodu.
Ja osobiście bardzo pragnę mieć dziecko a to dlatego, że kocham mojego męża i
chciałabym mu dać tą malutką istotkę która będzie częścią mnie i mojego męża.
Po to wychodzisz za mąż żeby tworzyć rodzinę, a mąż i żona beż dzieci nie są
rodziną tylko małżeństwem.
Ale jeżeli nie czujesz to lepiej nie mieć dzieci bo jeżeli mają być nie chciane
to po co?

[Gość: ann]

Dajcie sobie spokój z dziećmi. Do tego żeby mieć dzieci trzeba dojrzeć i mieć
odpowiedniego partnera, który włączy się w proces wychowania i liczne
obowiązki. Jak się ma wspaniałego partnera to chce się mieć z nim dziecko.
Wtedy nie ma tych pytań: po co dziecko? nie czyję instynktu, a Wy? itp.

[Gość: awa]

Ależ ja mam wspaniałego męża, który bardzo chce mieć dzieci. Tylko jak Go pytam
po co - nie bardzo jest w stanie odpowiedzeć na to pytanie. A poza tym znałam
już kilku takich "wspaniałych" mężów (moich koleżanek), którzy bardzo chcieli
mieć dzieci, nie wyobrażali sobie bez nich życia, a krótko po ich narodzinach
szli "w tango" z inną kobietą, z którą teraz równie mocno pragną mieć
potomstwo. A koleżanka została z dzieckiem sama. Pewnie, że nie żałuje, że je
ma - a może boi się o tym powiedzeć głośno,że gdyby była teraz sama, mogłaby
robić co chce i jak chce.

[Gość: ann]

Z dzieckiem jest właśnie tak, że gdy się go nie ma rozważa się wszelkie agumety
za i przeciw?? Kiedy jest już na świecie to nie wyobrażamy sobie jak mogliśmy
żyć bez niego. Stanowi nasze dopełnienie, spełnienie. Nie jesteśmy już parą.
Jesteśmy rodziną. Instynkt bardzo często pojawia się po urodzeniu dziecka. Żeby
sprawdzić argumety za...i w pełni je zrozumieć to trzeba mieć dziecko

[balkan]

Gość portalu: ann napisał(a):
>Żeby sprawdzić argumety za...i w pełni je zrozumieć to trzeba mieć dziecko

Tyle, żeby to dziecko mieć trzeba się na nie najpierw zdecydować.... ja bardzo
bym chciała mieć dziecko, ale.... jeszcze nie teraz... też dobiegam
trzydziestki (jak to strasznie brzmi), ale jakoś nie czuję się na siłach. Mój
mąż zresztą też... no i niby wszystko w porządku, tyle, że gdzieś podskórnie
odzywa się głosik, że to juz najwyższy czas, że dziecko potem będzie miało
starą matkę itp...
Ale odpowiadając na główne pytanie, to uważam, że dzieci sie ma po to, zeby je
kochać...

[Gość: małgosia]

Wiem, ze wiele rzeczy się w życiu zmienia, ale kwestię chcenia/nie chcenia
dzieci nalezy z pertnerem omówić przed ślubem. Jest to kwestia fundamentalna w
małzeństwie. Oczywiście potem wychodzi różnie, ale żeby nie było zdziwienia:
mąż chce, a ja nie.
Jeżeli nie chce się mieć dzieci to bez sensu jest wypowiadanie przysięgi
małżeńskiej, w której jest tekścik o tym. Ale to mówię tylko do tych, którzy
biorą ślub kościelny i ma to dla nich jakiekolwiek znaczenie.
Czekam na gromy na moja głowę (jak zwykle zresztą).:)

[Gość: awa]

Gość portalu: małgosia napisał(a):

> Wiem, ze wiele rzeczy się w życiu zmienia, ale kwestię chcenia/nie chcenia
> dzieci nalezy z pertnerem omówić przed ślubem. Jest to kwestia fundamentalna
w
> małzeństwie. Oczywiście potem wychodzi różnie, ale żeby nie było zdziwienia:
> mąż chce, a ja nie.
> Jeżeli nie chce się mieć dzieci to bez sensu jest wypowiadanie przysięgi
> małżeńskiej, w której jest tekścik o tym. Ale to mówię tylko do tych, którzy
> biorą ślub kościelny i ma to dla nich jakiekolwiek znaczenie.
> Czekam na gromy na moja głowę (jak zwykle zresztą).:)

OK - ale ja cały czas liczyłam na to, że instynkt się jeszcze odezwie. A tu
lata lecą i nic. A najgorzej boję się tego, że tąpnie mnie jak będę miała 50
lat.

[Gość: małgosia]

Współczesny świat jest taki właśnie pomieszany .
Ja np. wiem,że powinno się uprawiac jakis sport, choćby tyle, żeby być zdrowym
względnie, a nie kuśtykać po 40 - tce. No i co z tego, że wiem? Nie chce mi
się, nie mam czasu, nie lubię, wolę co innego. Nie liczę,że instynkt
zdrowiozachowawczy się jeszcze we mnie odezwie.
Świat odchodzi od swojego przeznaczenia.

[srootootoo]

Dzieci ma się po to, żeby mieć wnuki, a wnuki po to, żeby płaciły na nas sładki
na Zus! howngh!

[Gość: małgosia]

a wiesz, ze system ubezpieczeń emerytalnych już się zmienił? I to nie następne
pokolenia pracują na poprzednie, a każdy na siebie

do Małgosia- Re: PO CO SIĘ MA DZIECI?

[Gość: awa]

Gość portalu: małgosia napisał(a):

> a wiesz, ze system ubezpieczeń emerytalnych już się zmienił? I to nie
następne
> pokolenia pracują na poprzednie, a każdy na siebie

I Ty naprawdę w to wierzysz?

Pytanie dla przedszkolaka

[pajdeczka]

Na to pytanie już dzieci w zerówce znają odpowiedź, a Ty ciągle na etapie
maluchów?

[wiktoria21]

pajdeczka napisała:

> Na to pytanie już dzieci w zerówce znają odpowiedź, a Ty ciągle na etapie
> maluchów?

pani co nie jest już na etapie maluchów się odezwała:((

[Gość: awa]

pajdeczka napisała:

> Na to pytanie już dzieci w zerówce znają odpowiedź, a Ty ciągle na etapie
> maluchów?

Widzisz, tak się składa, że mam raczej ograniczony kontakt z dziećmi w
zerówce - więc co one mówią?

[pajdeczka]

Gość portalu: awa napisał(a):

> pajdeczka napisała:
>
> > Na to pytanie już dzieci w zerówce znają odpowiedź, a Ty ciągle na etapie
> > maluchów?
>
> Widzisz, tak się składa, że mam raczej ograniczony kontakt z dziećmi w
> zerówce - więc co one mówią?

To dziwne.

[Gość: awa]

srootootoo napisał:

> Dzieci ma się po to, żeby mieć wnuki, a wnuki po to, żeby płaciły na nas
sładki
>
> na Zus! howngh!


...i to jest dopiero racjonalizm!!!

[srootootoo]

Gość portalu: awa napisał(a):

> srootootoo napisał:
>
> > Dzieci ma się po to, żeby mieć wnuki, a wnuki po to, żeby płaciły na nas
> sładki
> >
> > na Zus! howngh!
>
>
> ...i to jest dopiero racjonalizm!!!
>
Ale żaden racjonalizm nie zaczyna się tak przyjemnie!

[Gość: miregal]

ja poki co dzieci miec nie chce ale mam 20 lat wiec sie na razie nie licze w
tej dyskusji, bo jeszcze moze mi sie zdanie sto razy zmienic

ale wydaje mi sie ze moja mama bylaby szczesliwsza gdyby nas nie miala, tak to
w kolko powtarza ze "ach, gdyby czlowiek nie mial tych dzieci, to by sie
angielskiego nauczyl, awansowal w pracy, zwiedzil swiat" itd.

obie bylysmy chciane i planowane, zaznaczam

jak sie jej zapytalam czy wiedzac to wszystko o posiadaniu dzieci co juz wie
zdecydowalaby sie jeszcze raz, to mi wykretnie odpowiedziala "ach, wiesz, wtedy
myslalam ze bez dzieci bede nieszczesliwa"

nie mam do niej zalu bo sie starala byc dobra mama i nas kochac ale jej po
prostu mimo najszczerszych checi i silnego poczucia obowiazku nie wyszlo

dlatego przemysl to porzadnie

i przeczytaj sobie "tylko sam siebie mozesz ofiarowac" magdy szabo

do miregal -Re: PO CO SIĘ MA DZIECI?

[Gość: awa]

Gość portalu: miregal napisał(a):

> ja poki co dzieci miec nie chce ale mam 20 lat wiec sie na razie nie licze w
> tej dyskusji, bo jeszcze moze mi sie zdanie sto razy zmienic
>
> ale wydaje mi sie ze moja mama bylaby szczesliwsza gdyby nas nie miala, tak
to
> w kolko powtarza ze "ach, gdyby czlowiek nie mial tych dzieci, to by sie
> angielskiego nauczyl, awansowal w pracy, zwiedzil swiat" itd.
>
> obie bylysmy chciane i planowane, zaznaczam
>
> jak sie jej zapytalam czy wiedzac to wszystko o posiadaniu dzieci co juz wie
> zdecydowalaby sie jeszcze raz, to mi wykretnie odpowiedziala "ach, wiesz,
wtedy
>
> myslalam ze bez dzieci bede nieszczesliwa"
>
> nie mam do niej zalu bo sie starala byc dobra mama i nas kochac ale jej po
> prostu mimo najszczerszych checi i silnego poczucia obowiazku nie wyszlo
>
> dlatego przemysl to porzadnie
>
> i przeczytaj sobie "tylko sam siebie mozesz ofiarowac" magdy szabo

Może nawet nie wiesz jak istotne jest Twoje zdanie w tej dyskusji. Powiedziałaś
o czymś, co tutaj było po drugiej stronie muru. Wszystkie Panie "za" mówią o
wzniosłych celach - "miłości", "celu chodzenia po padole". Ciekawa jestem ile z
nich pomyślało o tym, o czym odważyła się powiedzieć głośno Twoja mama, albo
nawet ile z nich powiedziało to samo swoim dzieciom.
Czy masz żal do niej,że to powiedziała?

do miregal -Re: PO CO SIĘ MA DZIECI?

[Gość: miregal]

nie, nie mam juz zalu, jak skonczylam odpowiednia ilosc lat to zrozumialam.
boje sie tylko ze mam jakies skrzywienie ktore mi uniemozliwia cieszenie sie
swiatem (chorowalam 2 lata na depresje i anoresje, niedawno z tego wyszlam)

bardzo sie ciesze ze zyje, ze sie urodzilam, a to przeciez dzieki niej. wiem ze
ona nie chciala zle. po prostu jest choleryczka i neurotyczka, oczekiwala od
nas bog wie czego a ja zawiodlysmy bo np. jak sie uczymy, to nie sprzatamy, a
jak sprzatamy, to sie nie uczymy. ona tez mnie zawiodla tym, ze jest z nas
wiecznie niezadowolona, ale nie mowie jej tego, bo po co? nie chce jej ranic?
chce sie po prostu wyprowadzic, odciazyc ja i siebie.

ale generalnie patrze ze wspolczuciem na dzieci takich wiecznie wkurwionych
mamus, widze jak to dziecko patrzy na matke z nadzieja ze ona je jednak kocha
albo ze mu keidys powie cos milego, a nie tylko, jakim jest dla niej ciezarem.
tak lyso...

do miregal -Re: PO CO SIĘ MA DZIECI?

[agniecha3]

Gość portalu: miregal napisał(a):

> jak sprzatamy, to sie nie uczymy. ona tez mnie zawiodla tym, ze jest z nas
> wiecznie niezadowolona, ale nie mowie jej tego, bo po co? nie chce jej ranic?

wybaczcie, ze sie wcinam, ale... miregal, a moze warto jej jednak o tym
powiedziec? oczywiscie ze nie znam ani Ciebie, ani Twojej mamy i moge tylko
gdybac, ale moze ona nie zdaje sobie sprawy z tego, ze sprawia Ci przykrosc?
Niektorzy ludzie nie umieja okazac uczucia inaczej niz przez krytyke wlasnie.
Brzmi to paradoksalnie, ale im bardziej taka matka kocha (nie kazda, rzecz
jasna), tym bardziej bedzie Cie poprawiac, bo chce Cie jak najlepiej
przygotowac do zycia, chce Cie jak najwiecej nauczyc. A ze wybrala taka dziwna
metode na okazanie milosci? Moze nie umie inaczej? Nie wie, ze mozna inaczej?

> ale generalnie patrze ze wspolczuciem na dzieci takich wiecznie wkurwionych
> mamus, widze jak to dziecko patrzy na matke z nadzieja ze ona je jednak kocha
> albo ze mu keidys powie cos milego, a nie tylko, jakim jest dla niej
ciezarem.

Miregal, jak wyzej, powiedz jej, ze potrzebujesz rowniez takich slow. Ona
naprawde moze nie zdawac sobie z tego sprawy :)

pozdr

do miregal -Re: PO CO SIĘ MA DZIECI?

[Gość: miregal]

agniecha3 napisała:

> Gość portalu: miregal napisał(a):
>
> > jak sprzatamy, to sie nie uczymy. ona tez mnie zawiodla tym, ze jest z nas
>
> > wiecznie niezadowolona, ale nie mowie jej tego, bo po co? nie chce jej ran
> ic?
>
> wybaczcie, ze sie wcinam, ale... miregal, a moze warto jej jednak o tym
> powiedziec? oczywiscie ze nie znam ani Ciebie, ani Twojej mamy i moge tylko
> gdybac, ale moze ona nie zdaje sobie sprawy z tego, ze sprawia Ci przykrosc?
> Niektorzy ludzie nie umieja okazac uczucia inaczej niz przez krytyke wlasnie.
> Brzmi to paradoksalnie, ale im bardziej taka matka kocha (nie kazda, rzecz
> jasna), tym bardziej bedzie Cie poprawiac, bo chce Cie jak najlepiej
> przygotowac do zycia, chce Cie jak najwiecej nauczyc. A ze wybrala taka
dziwna
> metode na okazanie milosci? Moze nie umie inaczej? Nie wie, ze mozna inaczej?
>

wiesz, iles razy probowalam jak jeszcze bylam mlodsza (zaznaczam ze NIE w
formie awantury czy stwierdzen "ja sie na ten swiat nie prosilam") i tylko na
mnie nawrzeszczala.
ona jest ogolnie dobrym czlowiekiem, pomaga takiej samotnej starszej pani,
wplaca na organizacje charytatywne, jest sedzia rodzinnym i b. przezywa jak
jakas rodzina zyje w nedzy i nikt nie ma za co dzieci utrzymac. po prostu my ja
jakos strasznie denerwujemy, bo chyba jednak tej decyzji o dzieciach nie
przemyslala, miala je 'tak o'. wiem ze ona NIE CHCE robi nam krzywdy tylko w
kolko z niej to wylazi.


> > ale generalnie patrze ze wspolczuciem na dzieci takich wiecznie wkurwionyc
> h
> > mamus, widze jak to dziecko patrzy na matke z nadzieja ze ona je jednak ko
> cha
> > albo ze mu keidys powie cos milego, a nie tylko, jakim jest dla niej
> ciezarem.
>
> Miregal, jak wyzej, powiedz jej, ze potrzebujesz rowniez takich slow. Ona
> naprawde moze nie zdawac sobie z tego sprawy :)

obawiam sie ze nie zdaje sobie sprawy i po prostu nie chce tego wiedziec (tak
wynika z moich kilkuletnich doswiadczen)

aha,

[Gość: miregal]

ojciec bardzo chcial miec dzieci i bardzo duzo sie nami zajmowal jak bylysmy
male, moze dlatego mama sie na nas zdecydowala?

Po co? Hmmm.

[melinek]

Gość portalu: awa napisał(a):
Parę lat
> temu liczyłam na to, że kiedyś tzw. instynkt odezwie się we mnie, ale lata
> mijają i nic.

I prawdopodobnie sie nie doczekasz. Nie u wszystkich kobiet uruchamia sie
instynkt - chec posiadania dziecka. Ja czegos takigo nie czulam.
Czulam tylko, ze moj stosunek do dziecka, ktore sie narodzi bedzie odpowiednio
dojrzaly to znaczy ze bede miec odpowiednio duzo cierpliwosci do niego,
do siebie samej, ze bede potrafila sie opanowac w momentach zniecierpliwienia,
rozdraznienia, zniechecenia. Te uczucia pojawiaja sie dosc czesto przy malym
czlowieku, jednak trzeba sobie to umiec wytlumaczyc.
Dziecko nie rozumie dlaczego sie na nie zloscisz, za to doskonale odbiera twoje
nastroje. To co mu przekazesz na poczatku, te uczucia jakimi ono
w dziecinstwie przesiaknie w jego dalszym zyciu beda z niego wyplywac i
ksztaltowac jego charakter i otoczenie.

Osobiscie nie lubilam malych, obcych dzieci i czula do nich niechec.
Moze wiaze sie to z faktem, ze sama bylam postrzegana jako enfant terrible
sprawiajace mnostwo klopotow na kazdym kroku.

[Gość: zuza]

Ja od kilku miesięcy szczególnie duzo myslę o tym, czy być mamą, czy nie.
Skończyłam już 31 lat, mój mąż jest kilka lat starszy ode mnie i ma dziecko z
poprzedniego małżeństwa a ja nie wiem, czy tak naprawdę chcę dziecka.
Rozczulają mnie takie słodkie maluchy, nie przeraża mnie opieka nad
niemowlęciem, wstawanie w nocy itd. ale juz przeraża mnie wizja upartego
kilkulatka, czy zbuntowanego nastolatka. Sama dałam nieźle w kość moim rodzicom
i nie wiem, czy chciałabym przejść przez to co Oni. Poza tym swiadomość
ogromnej odpowiedzialności za swoje dziecko, za to jakim się go wychowało
przeraża mnie. Boje się, że chciałbym mu narzucic zbyt wiele, bo ja wiem coś
lepiej (a przynajmniej tak bedzie mi sie wydawało). Poza tym dziecko
zmieniłoby diametralnie nasz styl życia - i tu wylazło ze mnie wygodnictwo. No
i jest jeszcze coś - potwornie, ale to już naprawdę bardzo bardzo boję sie
porodu i tego, że dziecko mogłoby urodzic się upośledzone.

[Gość: miregal]

nie mam jeszcze dzieci, wiec zaden ze mnie autorytet, ale podobno z tym bolem
porodowym to szkodliwa legenda. tzn. boli, ale do wytrzymania, bardziej jak
migrena czy bol brzucha przy zatruciu niz jakas krwawa masakra w stylu
amputacji na zywo. a uposledzenie... TO JEST CHOLERNY I TRUDNY PROBLEM.

trzymaj sie dobrze

[Gość: chudyy]

za dużo w tym myślenia, które tłumi instynkt. Nie wydaje wam się, że my teraz
mając tę wolność wyboru wpadamy w kłopoty z niemożnością podjęcia decyzji? Jak
pisał Eco, że zbyt dużo inforamacji jest tożsame z jej brakiem?

Powtórzę co już mawiałem. Świat współczesny staje się coraz mniej przyjazny dla
dzieci i rodzin. Kariera i posiadanie dóbr stają się coraz ważniejsze. To
smutne.

Po co ma się dzieci? A po co ma się rodzinę? Czy człowiek to urodzony samotnik?
To ważne mieć rodzinę. Rodzina jest fajna o ile jest fajna. I pomimo
niepowodzeń nadal napieram żeby mieć rodzinę. A rodzina bez dzieci jest pusta i
zimna emocjonalnie. Ważne, żeby było ciepło w domu, przyjaźnie i żeby dawać
sobie wsparcie.

Pytanie po co jest bez sensu. Bo ono implikuje cel racjonalny, a cel tutaj jest
emocjonalny. Ale jak ktoś pragnie domu z pieskami i kotkami to jego sprawa.
Zierzaki nie zastąpią człowieka.

kłaniam się
Edward

[pajdeczka]

Gość portalu: chudyy napisał(a):

> za dużo w tym myślenia, które tłumi instynkt. Nie wydaje wam się, że my teraz
> mając tę wolność wyboru wpadamy w kłopoty z niemożnością podjęcia decyzji?
Jak
> pisał Eco, że zbyt dużo inforamacji jest tożsame z jej brakiem?
>
> Powtórzę co już mawiałem. Świat współczesny staje się coraz mniej przyjazny
dla
>
> dzieci i rodzin. Kariera i posiadanie dóbr stają się coraz ważniejsze. To
> smutne.
>
> Po co ma się dzieci? A po co ma się rodzinę? Czy człowiek to urodzony
samotnik?
>
> To ważne mieć rodzinę. Rodzina jest fajna o ile jest fajna. I pomimo
> niepowodzeń nadal napieram żeby mieć rodzinę. A rodzina bez dzieci jest pusta
i
>
> zimna emocjonalnie. Ważne, żeby było ciepło w domu, przyjaźnie i żeby dawać
> sobie wsparcie.
>
> Pytanie po co jest bez sensu. Bo ono implikuje cel racjonalny, a cel tutaj
jest
>
> emocjonalny. Ale jak ktoś pragnie domu z pieskami i kotkami to jego sprawa.
> Zierzaki nie zastąpią człowieka.
>
> kłaniam się
> Edward


A poza tym babie bez dziecka zaczynają przychodzić głupie myśli do głowy.
Przykładem czego jest nasza Autorka.

do Pajda/eczka

[Gość: awa]

Słuchaj dziecko, ja Cię tu nie zapraszałam i nie prosiłam o odpowiedź. Swojej
odpowiedzi szukaj w wątku, który założyłaś. Czy dopuszczasz do swojego dość
ograniczonego rozumku, że obrażasz mnie i tych, którzy potraktowali ten temat
poważnie. Wędruj więc do tego swojego prywatnego forum i zaciągnij tam swoje
towarzystwo wzajemnej adoracji. Jak widzisz dajemy tutaj sobie doskonale radę
bez Twoich żałosnych komentarzy. I przy okazji poznałam bardzo wiele ciekawych
opinii innych ludzi.

[marina2]

do kochania podobnie jak meza.do odnajdowania jego cech w dzieciach i
dlatego ,zeby byc stadem.M

[pajdeczka]

Gość portalu: awa napisał(a):

> Słuchaj dziecko, ja Cię tu nie zapraszałam i nie prosiłam o odpowiedź. Swojej
> odpowiedzi szukaj w wątku, który założyłaś. Czy dopuszczasz do swojego dość
> ograniczonego rozumku, że obrażasz mnie i tych, którzy potraktowali ten temat
> poważnie. Wędruj więc do tego swojego prywatnego forum i zaciągnij tam swoje
> towarzystwo wzajemnej adoracji. Jak widzisz dajemy tutaj sobie doskonale radę
> bez Twoich żałosnych komentarzy. I przy okazji poznałam bardzo wiele
ciekawych
> opinii innych ludzi.

Przez przypadek odkryłam ten post. Po jego przeczytaniu stwierdzam,że lepiej
abyś nie miała dzieci.

do Awy

[Gość: Luke]

Moja historia jest taka - kiedy przy okazji pewnych badań wyszły niepokojące
wyniki, badania poszly w inną stronę, a w końcu okazało się, że to nie
kalendarzyk (który stosowałam będąc młodą idiotką) tak dobrze działa tylko ja
jestem niepłodna. Nawet się ucieszyłam, bo nie planowałam własnych dzieci
(ewentualnie adopcję, bo zawsze ryczałam jak bóbr na widok tej biedy, ktora
jest w domach dziecka). Pamiętam, jak udało mi się niechcący zgorszyć panią
doktor, która zabierała się za wypisywanie stosu recept na leki hormonalne,
wychodząc z jedynie słusznego założenia, że każda kobieta chce mieć dzieci, a
ja powiedzialam, że sie nie będę leczyć. Wielkie było moje zdziwienie, kiedy
trzy lata później okazało się, że jestem w ciąży. Wcale się nie ucieszyłam, a
ciąża przebiegała tak, jakby jej w ogóle nie było. Na salę porodową przybyłam
w niesmakiem, że nakłania się mnie do do czegoś tak naturalistycznego jak
poród i byłam do tego absolutnie nieprzygotowana psychicznie. Ale kiedy
podłączono mi różne aparaty i usłyszałam obłędnie szybkie bicie serca dziecka,
pomyślałam, że ono się boi bardziej niż ja i wtedy po raz pierwszy poczułam
jakąś więź. Bo to, że kobiety głaszczą się po brzuchach i rozmawiają ze swoimi
nienarodzonymi dziećmi - wszystko to uważałam za jakieś gusła. Dziecko się
urodziło zdrowe i zadowolone, karmiłam je wyłącznie butelką, chociaż wiem, że
to mnie kwalifikuje do sekcji "potwór nie matka". Ma teraz 8 lat, jest
zdrowym, bystrym chłopcem i bardzo go kocham. Ale musiałam się tej miłości
nauczyć. Mówią, że kobieta ma to w genach - ja nie mam. Mówią, że to mężczyzna
mussi się uczyć miłości do dziecka - u nas było odwrotnie.Nadal potrafię sobie
wyobrazić swoje życie jako kobiety bezdzietnej, nie wartościuję - byłoby
lepiej albo gorzej. Po prostu byłoby inaczej. Teraz jestem szczęśliwa będąc
matką, ale pewnie byłabym szczęśliwa i w innej sytuacji. Jak się człowiek sam
ze sobą dobrze czuje to może się odnaleźć w każdej życiowej sytuacji z
wyjątkiem jakiś katastroficznych przypadków. Dziecko nie jest sensem życia -
ma się je tylko na chwilę, wychowuje się je nie dla siebie tylko dla świata,
czynienie z macierzyństwa jedynego życiowego powołania jest krzywdą wyrządzaną
dziecku. Jeśli chodzi o fizyczną stronę ciąży i porodu - kiedy teraz zdarza mi
się oglądać zdjęcia porodów, robi mi się słabo i nadal nie wierzę, że ja coś
takiego przeżyłam. Ale się rozpisałam.

[Gość: beemka]

Kurcze, a ja mysle, ze to niesprawiedliwe. Ty nie chcesz miec dziecka, a
pewnie moglabys miec. Ja bardzo chce, a niedawno stracilam nienarodzone,
bardzo upragnione. Jak to glupio nas natura obdziela. Troche nie na temat ten
moj post, ale zawsze mi przykro, kiedy czytam takie list. Ech, zycie...

[Gość: siwa]

moge zrozumiec, ze kobieta sie zastanawa "miec dziecko, czy nie miec". nie dla
kazdej taka decyzja jest prosta. sklada sie na to wiele rzeczy, czasem tez
sprawy finansowe. poza tym, nie kazda rodzi sie z silnym instynktem
macierzynskim, ktorzy odzywa sie u niej zaraz po 20 albo jeszcze wczesniej. do
takiej decyzji trzeba dojrzec, bo czasem pochopne zdecydowanie "to ja chce juz
teraz to dziecko" nie wychodzi na dobre. po krotkim okresie radosci i euforii
wychodzi z takiej matki rozgoryczona baba, ktora ma pretensje do calego
swiata, a glownie do swoich dzieci, ze gdyby nie one, to ona mogla by to, to,
tamto, a moze nawet jeszcze i tamto. dlatego uwazam, ze nie kazdy powinien
miec dzieci i wcale nie oburza mnie fakt, ze jakas kobieta nie ma dziecka, bo
nie chciala, czy nie czula sie na silach. po co dawac zycie takiemu malemu
czlowiekowi, a potem go unieszczesliwiac? znam takie jedno malzenstwo, gdybym
mogla, cofnela bym czas i chyba wykastrowala albo co. matka tak kocha swoje
dziecko, ze potrafila zapomniec, ze przyszla z nim na impreze. przypomnialo
jej sie, kiedy kilkuletni dzieciak juz kilka godzin siedzial na dworze pod
drzwiami, bo nikt nie chcial go wpuscic na impreze dla doroslych.

nie chcialam tu urazic autorki watku i absolutnie nie twierdze, ze jest
wlasnie taka. po prostu chcialam tylko pokazac, ze to zadna zbrodnia nie miec
dzieci, bo nie kazdy jest do tego stworzony, choc powszechnie sie uwaza, ze
wszystkie kobiety powinny byc matkami.
sama nie mam jeszcze dzieci, ale wewnetrzenie jestem pewna, ze chce i bede
miala.

wracajac do autorki watku, nie rozumiem, jak mozna pytac "po co ma sie
dzieci?". a po co masz meza? po co masz kolezanki? po co masz rodzicow? a w
ogole, to po co zyjesz? nie moge pojac, jak mozna rozwazac to w ten sposob.
skoro nachodza cie takie mysli, to moze lepiej, zebys tych dzieci nie miala,
bo wymiernych korzysci z tego nie bedzie

PO CO SIĘ MA DZIECI?Niektóre mamy... (Miregal)

[malini]

Poruszyła mnie wypowiedź Miregal.Moja Mama też potrafi wystrzelić,że gdyby nie
dzieci to coś tam..Całe lata w to wierzyłam i teraz spadają mi łuski z oczu.To
bzdura.To wymówka, usprawiedliwianie się, że się było leniem (sorry Miregal).
Moja koleżanka (r.73) dopiero po urodzeniu dziecka zaczęła w siebie inwestować
tj. idzie na studia,uczy się 2 języków, chodzi na jogę, zbudowała dom,
jeździ "cieniasem" na gaz na zagraniczne wycieczki. Wszystko dzięki dzikiemu
uporowi (jest szeregową ksiegową, pensja średnia,rodzina malutka-pomaga czasem
opiekując się małym).Wcześniej, tj. przed dzieckiem właściwie to egzystowała:
dom-praca-czasem zabawa-dom (a dom to był pokój u rodziców lub wynajęte
mieszkanko).Podziwiam ją, choć oczywiście łatwiej to wszystko załatwiać przed
zajściem w ciążę.Anyaw-zakończenie życia po urodzeniu dziecka to bzdura.Znajome
młode matki wpadają na imprezę z maluchami (są krótko,ale już to sprawia,że się
nie traci kontaktu), jeżdżą po świecie,chodzą do kina, robią fajne rzeczy, są
nawet ciekawsze życia niż wcześniej i bardziej wrażliwe na innych.

[Gość: małgosia]

W moim otoczeniu tak nie jest

[Gość: amy]

Ja mysle,ze nic dziwnego nie ma w rozwazaniu PO CO MA SIE DZIECI.Po pierwsze
meza ma sie po cos innego ,kolezanki jeszcze po cos innego,rozumiem dylematy
kobiet ,sama mam ten problem.Mam 31 lat,nie czuje instynktu,tzn lubie
dzieci,ale lubienie ich nie wystarcza,zastanawiam sie jak to jest miec
instynkt.Mam kochanego meza,kocham go ponad wszystko,ale nie czuje tego w taki
sposob,ze chce mu dac czesc siebie.Zastanawiam sie tylko jak wygladaloby nasze
dziecko,ale to tez nie instynkt.Spedzam czas z kolezanki dzieckiem i szybko
meczy mnie ten maly czlowieczek tzn psychicznie i boje sie,ze ciagle obcowanie
z dzieckiem zupelnie zmieniloby mnie na nerwowego potwora.
Mysle tez ,ze dawniej kobiety mniej zastanawialy sie nad sensem posiadania
dzieci,rodzily je poprostu taka byla kolej rzeczy.Mieszkam w Angli i tu juz
nikogo nie dziwi nieposiadanie potomstwa z wyboru.U nas jeszcze musimy dorosnac
do akceptacji takich faktow.Zycie bez dzieci jesli nie czuje sie posiadania ich
tez moze byc piekne o ile dzielimy je z kims kto chce tego samego.

[Gość: siwa]

no i sama piszesz, ze dylemat polega na tym: miec, czy nie miec? ja to rozumiem
i wcale nie uwazam, ze kazda kobieta bezwzglednie powinna miec dzieci. to, czy
masz dziecko, czy nie to twoja sprawa/problem (jak sie ma dzieci, to i zwiazane
z nimi problemy :-)). ale pytanie PO CO? jest dla mnie troche dziwne. pewnie,
ze kolezanka, czy maz to nie to samo, co dziecko, ale tak samo przeciez mozna
zapytac po co masz meza? albo po co nie ma sie dzieci?
masz racje, "lubie dzieci" to nie to samo co "chce miec dzieci". samo lubie nie
wystarczy. jezeli kobieta naprawde nie czuje takiej wewnetrznej potrzeby i nie
ma pewnosci gdzies tam w srodku, ze chce, to chyba lepiej, zeby jednak sie nie
decydowala, bo potem moze sie rozczarowac i to bardzo i przez reszte zycia
krzywdzic siebie i dziecko (to juz w czarnym scenariuszu, ale tez mozliwe).
kazdy powinien decydowac za siebie. niestety presja rodziny, sasiadow,
znajomych i "co ludzie powiedza" jest w polsce bardzo silna.

po co się ma córkę taką jak ty ???

[nict1]

Gość portalu: awa napisał(a): PO CO SIĘ MA DZIECI?

----spróbuję odpowiedzieć: a więc... żeby padały takie właśnie pytania "po co
się ma dzieci?"

aaaaa miałem coś dalej, ale mi przeszło...