ja nie umiem odej

[lucija7]

[ginestra]

Łucjo, nie musisz na razie wcale odchodzić. Nie musisz robić nic wbrew sobie.
Ale proszę, poszukaj pomocy najpierw dla siebie - w poradni rodzinnej lub
psychologicznej, na stronie www.niebieskalinia.pl, poszukaj tego wszystkiego, co
pomoże Ci zobaczyć siebie prawdziwą i Twoją sytuację. Im więcej wzmocnisz swoją
wartość, im więcej poszukasz wsparcia dla siebie, tym lepsze rzeczy będą się
dokonywać. Może być lepiej, uwierz!

Tak samo wszystkie dziewczyny, które są w trudnych związkach. Trzeba zacząć od
siebie samej, na chwilę przestać skupiać się na nim, tylko na sobie, pójść do
psychologa, opowiedzieć o swoich uczuciach i sytuacji. Często tak bywa, że kiedy
kobieta poszuka wsparcia dla siebie i kiedy zacznie się wzmacniać, wówczas i
mężczyzna jest zmuszony coś zrobić ze swojej strony. I może się zdarzyć, że i on
zechce pracować nad sobą. Żeby związek był dobry, to oboje muszą chcieć trochę
nad nim pracować, a nie tylko jedna osoba. Ale mąż zechce dopiero wtedy jak
__coś się zmieni__, a nie wtedy kiedy trwa to co jest. Kiedy zobaczy, że kobieta
odzyskuje swoją godność, to zauważy, że gdzieś zniknął jego ulubiony worek do
bicia (dosłownie lub w przenośni) i będzie musiał się skonfrontować z tym
faktem. Zauważy, że oto jest z kobietą, która ma wartość i ją zna. I może się
zdarzyć (50% / 50%) szansy, że ZECHCE i on popracować nad sobą i nauczyć się jak
żyć z kobietą, która ma godność. Ale jak będzie trwało to co jest, to jest
takiej szansy 0%.

Póki jest życie, póty jest nadzieja i ta nadzieja może zachęcić Was do tego,
żeby zrobić ten jeden ___milimetrowy___ krok, potem drugi milimetrowy krok,
potem trzeci i kolejny. Tylko coś się musi naprawdę "wydarzać", nie może trwać
to co jest, bo jak będzie trwało to co jest, to będzie tylko gorzej.
Wierzę w Was dziewczyny! Nie chcę za bardzo mówić o sobie, ale powiem tylko, że
__wiem o czym piszę__.

Pozdrawiam!

[mariuszg2]

ginestra napisała:

> pomoże Ci zobaczyć siebie prawdziwą i Twoją sytuację. Im więcej wzmocnisz swoją
> wartość, im więcej poszukasz wsparcia dla siebie, tym lepsze rzeczy będą się
> dokonywać. Może być lepiej, uwierz!

> Tak samo wszystkie dziewczyny, które są w trudnych związkach. Trzeba zacząć od
> siebie samej, na chwilę przestać skupiać się na nim, tylko na sobie, pójść do
> psychologa, opowiedzieć o swoich uczuciach i sytuacji.

może by tak dziewczyny w trudnych związkach przestały się skupiać na sobie i się zainteresowały nim wrescie...a nie tylko, seks, sprzątanie, gotowanie, pranie i dzieci....

Często tak bywa, że kied
> y
> kobieta poszuka wsparcia dla siebie i kiedy zacznie się wzmacniać, wówczas i
> mężczyzna jest zmuszony coś zrobić ze swojej strony.

goopie baby.... mądra kobiet nigdy ale to przenigdy nie zmusza mężczyzn.... wie, ze to samounicestwienie....kobiet która chce zmusic mężczyzn do czegokolwiek nie ma instynktu samozachowawczego ani innego i się do związku po prostu nie nadaje...lepiej dla niej jak się powiesi....i biada facetowi co taką weźmie...

I może się zdarzyć, że i o
> n
> zechce pracować nad sobą. Żeby związek był dobry, to oboje muszą chcieć trochę
> nad nim pracować, a nie tylko jedna osoba. Ale mąż zechce dopiero wtedy jak
> __coś się zmieni__, a nie wtedy kiedy trwa to co jest. Kiedy zobaczy, że kobiet
> a
> odzyskuje swoją godność, to zauważy, że gdzieś zniknął jego ulubiony worek do
> bicia (dosłownie lub w przenośni) i będzie musiał się skonfrontować z tym
> faktem. Zauważy, że oto jest z kobietą, która ma wartość i ją zna. I może się
> zdarzyć (50% / 50%) szansy, że ZECHCE i on popracować nad sobą i nauczyć się ja
> k
> żyć z kobietą, która ma godność. Ale jak będzie trwało to co jest, to jest
> takiej szansy 0%.

oj bidulki udręczone i męczennice cierpiące...

> Póki jest życie, póty jest nadzieja i ta nadzieja może zachęcić Was do tego,
> żeby zrobić ten jeden ___milimetrowy___ krok, potem drugi milimetrowy krok,
> potem trzeci i kolejny. Tylko coś się musi naprawdę "wydarzać", nie może trwać
> to co jest, bo jak będzie trwało to co jest, to będzie tylko gorzej.
> Wierzę w Was dziewczyny! Nie chcę za bardzo mówić o sobie, ale powiem tylko, że
> __wiem o czym piszę__.

no tak....i jeszcze mów facetowi o milimetrach.....sukces murowany!

> Pozdrawiam!
>
ja też

[iskierka43]

Nie odchodz jak nie umiesz.Na to zawsze jest czas.Jest taka seria poradników Evy Marii Zurchost pt."Kochaj siebie a .....".Polecam.Podobnie jak The work Katie Byron.To metoda odwracania myśli które dołują i niszczą.Mnie pomogło.Chodze też na terapię.A było ze mną bardzo kiepsko.Dobrze jest tez sobie uświadomić,że Twoje zycie i Twoje dobre samopoczucie zalezy tylko od Ciebie.Nikt i nic nie ma na to wpływu.O tym pisze też de Mello w swoim "Przebudzeniu."Kryzys najczęściej jest nam dany po COŚ.Żeby się czegoś nauczyc o sobie i partnerze,czasem przeciąć przysłowiowy wrzód,czasem zrozumieć,że trzeba odejsc czasem zrozumieć,że nie da się odejśc.Kryzys jest lepszy niż trwanie w marażmie.Wiem jakie to cięzkie i szczerze mówiąc dziekuje Bogu,że jestem już na tym etapie.To nie tak,ze jest sielanka,ale powoli odżywam po tym co się stało.I wiem,że potrafię zyć bez niego,że dam sobie radę....życzę Ci siły i dobrych decyzji.