Dorosłe kobiety dziecinnieją?

Masz problem

[jaamnior]

Taki od... do.
Musztra.
Dyktatura.
Tak ma być.
Do wieku 39 lat 11 miesięcy i plus minus 20 dni - kwieciście.
Powyżej - uniformik.

Oczywiście wszystkie obwarowania dotyczą kobiet, bo facet... ach,
rozmarzenie. Jak sobie coś przyczepi, to ojej.

Ale stara baba? Fuj.

A ja jestem stara baba i przyczepiam sobie. Bo pamiętam lata, kiedy
za przyczepienie sobie czegokolwiek można było wylądować w pierdlu.

I jeszcze jedno z dziecięcych lat pamiętam: katalogi Quelle.
Faktycznie były w nich propozycje dla pań starszych. Od razu
wiedziałam, że nie chcę. Wymiot na sam widok. I dalej nie chcę.

Boże, jakich czasów doczekaliśmy. Kiedyś się mówiło: "Ach, ta
dzisiejsza młodzież". A teraz: "Ach, ci dzisiejsi seniorzy".

[szpilka_du]

Zabraniam Ci, przestań! Jak możesz to nosić! Wstydź się! Wyjdę jutro z takim
transparentem, aby podpasować pod wypowiedź, dobrze?

Ale mimo tego, odpowiedziałaś - przyczepiam, bo dzisiaj mogę, kiedyś mi coś za
to groziło. I bo katalogi mody dla starszych pań nie proponują nic niewymiotnego.
To wyniosę z Twojej wypowiedzi, to kolejna cegiełka w obrazie społeczeństwa, to
kolejny powód.
Tylko czemu tak wiele z Was, drogie Panie "misiate" jest przekonana, że oskarżam
Was o to? Po prostu mi się nie podoba. Tatuaże mi się też nie podobają i
zgłębiałam ich historię i pytałam ludzi o to, czemu wybrali taki sposób
ozdabiania ciała.
Moda i społeczeństwo są ciekawe. Pytam i wiem coraz więcej. Bez urazy.

[qwertura]

Zjawisko zdziecinniałych kobiet nie jest nowe. Przecież określenie "dzidzi-piernik" przed laty wymyśliła Stefania Grodzieńska, a piosenka "Bo ja jeśtem, plosie pana, taka mala" - powstała bodaj przed wojną. Część kobiet po prostu "jedzie" na schemacie małej dziewczynki, który kiedyś się sprawdził (bo tatuś zawsze uległ, jak córcia źlobiła takom śmutnom minkę, a mamusia nie mogła odmówić swojej laleczce, gdy ta była taka śłotka i psewlacała ockami). W dodatku z paroma chłopakami też się to udało, więc czemu nie korzystać z wypróbowanych sposobów? U części kobiet pewnie jest to kompensacja czegoś niezaznanego w dzieciństwie. A część kobiet przyczepia sobie misia,.... bo tak :-)
Bardzo podobała mi się teoria o tym, że w PRLu nie było ładnych zabawek, a teraz taki wybór. Sama mam ciągoty do współczesnych maskotek, choć nie wieszam sobie ich przy torebce. To samo jest z ciuszkami dla niemowląt. Moja córka wychowywała się w siermiężnych ubrankach z przemysłowej bawełny. Gdy patrzę teraz na całe ciuchowo-wózkowo-kulinarno-pieluchowo-zabawkowe zaplecze, to marzy mi się nowe niemowlę ;-)

[lacido]

A bo Wam w miastach to odpierdziela, u mnie na prowincji nikt się nie znęca nad
misiami, skazując je na dyndanie przy torebce ;)))

[szpilka_du]

:)))
Tym optymistycznym muszę się wypisać na dzisiaj, bo mnie jednak z tej pracy
wywalą. Dziękuję wszystkim za podzielenie się swoim zdaniem. Nie sądziłam
jednak, że misie wywołają aż tak skrajnie negatywne uczucia u niektórych.

[mela-blonda]

Kazali wymyślić jakiś wakacyjny temacik i go rozkręcić? ;)
(Czyżby w gazecie się tylko do 16 pracowało?)

[szpilka_du]

Odpowiem pod ostatnim, bo zbyt powoli mi bryka internet w domu.

Mela-blonda, na zatrudnienie w roli rozkręcacza tematów na forum nie mam
zdrowia. Mój pierwszy wątek w życiu - nie spodziewałam się nie tyle odzewu, ile
rozmaitych "a co Ci do tego". Miałam bardzo luźny dzień w pracy, męczący weekend
i postanowiłam poleniuchować w biurze. Mea culpa.

Do forumem/forumków "Co Ci do tego" - idę ulicą, obserwuję. Obserwacje notuję w
głowie. Konfrontuję je z własnymi przemyśleniami. Mam określony punkt widzenia.
Przyjaciele, z którymi temat omówiłam mieli podobne zdanie. Czytam to forum i z
morza niczego nie mówiących/wnoszących postów wyławiam zdania inne niż moje.
Porównuję je z własnym. W ten sposób poszerzam wiadomości o jakimś zjawisku we
własnej głowie, a i we własnym środowisku. Jeśli źle zrozumiałam istotę forum,
gdzie można wypowiedzieć własne zdanie i poczytać, co na dany temat myślą inni -
proszę mnie naprostować - do czego służy w takim razie forum?

Co do licencjatu - udało mi się niegdyś obronić się nawet oczko wyżej. Na
szczęście mimo upływu czasu wciąż chcę pozostać elastyczna poznawczo i wiedzieć
jeszcze więcej. Czy wiedzy, zwłaszcza tej o ludziach nie można zdobywać po studiach?

Odnośnie wygolenia głowy - nie, nie jestem Britney. Mam głowę, która dobrze
wygląda tylko w krótkich fryzurkach, na dodatek słabe jak nieszczęście włosy. A
o tym, że krótkie jest monotonne wiedzą najlepiej krótkowłose. Zdobyłam się więc
na odwagę i popuściłam wodze fantazji. Maszynka do włosów:1, Szpilka:0

Mama w kapeluszach - pisałam o tym wyraźnie - mimo miejsca pracy, które wymagało
raczej drelichów mam i jej koleżanki starały się "ocalić od zapomnienia swoją
kobiecość". Dla siebie, nie dla ludzi. Z radością to zresztą wspominają. I mama
do dzisiaj nie nosi spodni, nie traktując swego wyboru, jako męskiego zamachu na
jej wolność.

A odnośnie tematu - dziękuję za głos mówiący o tym, że przecież nikomu nic złego
się tu nie dzieje - ja pytam i proszę o odpowiedzi. Dostaję, więc dziękuję. Czy
to tak trudne do zrozumienia?

Do Pani/Pana (przepraszam, nie pamiętam już) piszącego, by zgłosić się na forum
kobiet noszących misie - czy gdzieś są umieszczone dane osób wypowiadających się
na Forum Kobieta? Skąd pewność, że takich Pań nie ma wśród użytkowniczek tego
miejsca? Czy jest jakiś zestaw dozwolonych tematów?

Mam swoje zdanie. Chcę znać Wasze zdanie. Jeśli ktoś ma problem ze zrozumieniem
powyższego to niestety, na to nic poradzić nie mogę.

Dobrej nocy

[0ffka]

Może oglądały krótka balladę o erotycznym zabarwieniu?

Oj nie wszystkie;)

[nie_poskromiona]

Doskonale i bardzo kobieco czuję się w moim 36 letnim ciele, ubieram się bez
misiowych i kreskówkowych dodatków ale lubię piżamkę w krówki:) mam to coś, do
czego lgną żywe misie:P Wkurza mnie pieszczotliwe mówienie mojej kuzynki, ta
kobieta ma już ponad 30 :P

Prawda.

[wmega]

Dorosle kobiety dziecinnieja i kropka. Moze przez infantylne
zachowanie chca one zatrzymac mlodosc..? I mysla, ze jak przywiesza
misia do torebki, to juz im to ujmie lat w swoich, i innych oczach?
Nie godza sie z rola kobiet dojrzalych, madrych, silnych. Chca byc
zawsze mlode, szalone i wolne, jak ich nastoletnie corcie.
Coz, zyjemy w ciezkich dla starosci czasach.

[monicka.m]

Oj ludzie! Nie udawajcie, że nie wiecie o co autorce postu chodzi.
Tu nie chodzi o wolność ale o poczucie estetyki, gust i świadomość
tego co w danym przedziale wiekowym wypada, a co nie by się nie
ośmieszyć.
Skoro tak bronicie dojrzalsze kobiety, które ubieraja się oraz
zachowują w dziecinny sbosób to jaki macie stosunek do dzieci, które
zachowują się i ubierają jak dorośli.
Czy nie irytuje was np. ośmioletnie dziecko, które używa jezyka
dorosłych, stara się być nad wiek dojrzałe i poważne. Albo
osmioletnia dziewczynka, która ubiera się jak dorosła kobieta(coraz
częściej w sklepach dla dzieci można kupić ubrania w fasonach dla
dorosłych tylko w dziecięcych rozmiarach), robi rzeczy na które ma
jeszcze czas np. odchudza się lub planuje karierę zawodową. Takie
sytuacje obserwuję coraz częściej
i nie mam tu na myśli dziecięcych zabaw tylko taki sposób bycia.
Widzieliście wybory dziecęch miss? To jest dopiero porażka.
Więc nie mówcie/ piszcie, że ograniczenia wiekowe nie mają prawa
bytu. Każdy wiek ma swoje prawa i trzeba umieć z nich korzystać by
nie wzbudzać zażenowania. Jak szaleć to z głową.

[gaudia]

monicka.m napisała:
> Skoro tak bronicie dojrzalsze kobiety, które ubieraja się oraz
> zachowują w dziecinny sbosób to jaki macie stosunek do dzieci, które
> zachowują się i ubierają jak dorośli.

Monicko, postaraj się pisać na temat. Pani pyta o DOROSŁE kobiety. Pyta więc o
osoby stanowiące o sobie. Ty zaś bredzisz o dzieciach.

[monicka.m]

Piszę na temat!
Przykład z dziećmi zachowującymi się bardzo dorośle jest odwrotnym
lecz podobnym zjawiskiem do zdziecinniałych kobiet grubo po
trzydziestce. "Stare maleńkie" dziewczynki często wywołują irytację,
smiech, politowanie i sprzeciw bo wg społeczeństwa "dzieci
powinny się zachowywać jak dzieci".

Podałam ten przykład po to by podkreślić, że na kolejnych etapach
życia człowieka w tym przypadku kobiety INNE zachowania są
powszechnie akceptowane. A to czy ktoś zważa na opinię otoczenia -
to już druga sprawa.

Ps. w moim poprzednim poście miało być ..."wybory dziecięcych miss"

[mamula66]

A co cie to obchodzi? Zajmij sie soba. Przejrzyj sie w lustrze.
Popatrz na swoj brzuch. Zobacz jak sie ubierasz. Posluchaj jak
mowisz. Sprawdz jhak czesto sie myjesz. Czy nei zmierdzisz. Odczep
sie od innych. To nie Chiny z okresu Mao czy 1984 Orwella ze
wszyscy musza byc pod jeden strychulec.

P.S. Wbrew ksywie, jestem facetem

[sabina]

Zapach szminki i perfum matki. Wysokie obcasy
> również, ale przede wszystkim kapelusze, rękawiczki, kostiumy.
nawiazujac do jednego z twoich wczesniejszych postow, bo moje pytanie zaginelo
gdzies w tlumie ;). Kiedy ty dorastalas, ze twoja mama i jej kolezanki ubieraly
sie do pracy w dopasowane kostiumy, wysokie obcasy , kapelusze i rekawiczki?

[gaudia]

szpilka_du napisała:
Dorosłe kobiety dziecinnieją?

być może dziecinnieją
i co Cie to obchodzi?

Skąd taka agresja w odpowiedziach?

[alija_2]

Szpilka przestawiła pewną obserwację - zapraszając do dyskusji. Wcale nie trzeba
akceptować jej punktu widzenia, ale to nie oznacza, że nie prawa go wyrazić.
Tymczasem spora grupa zaczyna post "a co cię to obchodzi, spójrz na siebie"
Nie rozumiem tego...

[velvetbelly]

Nie jestem w stanie przeczytac calego watku, ale musze napisac, bo dotyczy on mnie.
Mam 39 lat, pracuje z bardzo powaznej amerykanskiej korporacji na dosc eksponowanym stanowisku i chodze do pracy w biznes-kombinezonach (czyli sztywnych garsonkach) a do pomaranczowej torby mam przywieszona maskotke. I powiem tak: kilka lat temu, gdy pielam sie po szczeblach korporacyjnej drabiny nigdy bym sobie na to nie pozwolila. Bylam sztywna, sztuczna, powazna. A teraz... po prostu nie musze. Moge byc bardziej ludzka, moge sobie pozwolic na odrobine luzu i podkreslic swoja indywidualnosc w calej tej korporacyjnej machinie. Musisz Szpilko byc mloda i bardzo chcesz wpasowac sie w jakies schematy. Za pare lat pewnie bedziesz sie sama z tego smiac i zawiesisz sobie maskotke, czy co tam bedzie sie wtedy wieszalo. Po prostu w pewnym momencie przestajesz sie oceniac kryteriami innych ludzi, a zaczynasz robic to na co masz ochote. I nie jest to zdziecinnienie, a wprost przeciwnie - dojrzalosc :)
powodzenia!

Nie oceniaj, aby nie być ocenianą.:)

[tytanya]

Noszę szpilki,kapelusze i rękawiczki, ale to mój wybór.:)

[aga999929]

Lubię mieć jakąś małą miłą maskotkę w torebce. Chętnie taką z
kuleczkami w środku. To mnie odstresowuje. Lubię ją trzymać w ręku.
Mam 39 lat i co komu do tego?

[aniorek]

Krytyka autorki posta w typowo polskim stylu, niestety. Jak to nasz narod uwielbia sie wzajemnie oceniac, pokazywac palcami tych, ktorzy odstaja od innych, krytykowac, krytykowac, krytykowac. Szczegolnie widze to od czasu wyjazdu z PL. Innosc jest w Polsce wytykana palcami i uwazana za dziwactwo.

Niby dlaczego ktos ma sie ubierac stosownie do wieku? Bo razi Twoje uczucia estetyczne? Lepiej nie jedz do Londynu, czy Tokio, bo wrocisz zniesmaczona doszczetnie. Chcialabym, zeby w Polsce panowala taka swoboda odziezowa jak tam. Uwielbiam Vivienne Westwood, ale ona i tak jeszcze nie jest najbardziej "hardkorowa".

Coraz trudniej jest byc indywidualista w globalnej wiosce, jaka jest obecnie swiat. Ludzie, ktorzy maja na tyle odwagi, zeby isc pod prad chociaz pod wzgledem ubioru, moim zdaniem zasluguja na podziw, a nie wysmiewanie na forum. Na szczescie, ci ludzie takie opinie jak Twoja maja gleboko gdzies, bo dla nich wazne jest to, ze sie dobrze ze soba czuja. A Ty sobie narzekaj na zdrowie.

[aniorek]

I jeszcze jedno: moim zdaniem znacznie ciekawsza bylaby dyskusja o dosc powszechnej infantylnosci "mentalnej", ktora, w przeciwienstwie do ubioru, moze byc problemem, bo np. z takimi ludzmi trzeba niestety pracowac.

Niektore fora na gazecie wrecz obfituja w takie infantylne panie (np. emama).

[szpilka_du]

To nie krytyka jest w typowo polskim stylu, lecz głupota.
Wątek ma ponad 200 wypowiedzi, wśród których przynajmniej 10 razy tłumaczyłam ze
spokojem, że przecież

a) nie napisałam "Macie k^$^!#@ przestać łazić z tymi misiami przy torebkach, bo
razi me estetyczne uczucia

b) jestem ciekawa opinii innych odnośnie mego pytania: Czy dorosłe kobiety
dziecinnieją? Czego wyrazem jest miś?

I wyobraź sobie aniorku, że zdarzyło się kilkanaście osób, które napisały, że:

noszą, bo... i tu padło mnóstwo odpowiedzi
nie noszą, ale uważają, że zjawisko jest ok bo...
nie noszą, uważają, że noszenie misia świadczy o....

Chciałabym, żeby również do emigrantów dotarło, że otwartość nie oznacza, że
musimy podzielać jakiś wybór i go powielić.
Nie narzekam, pytam do jasnej anielki. Pytam i jestem uprzejma. To 'otwartość'
odpowiadających wali po twarzy obuchem - "a kij Ci do tego", "jesteś taka i
owaka", "spójrz na siebie", "na szczęście mamy w dupie twoje zdanie i możemy
sobie być tacy, jak chcemy".

Każdy może zadać pytanie. Każdy może się nie zgadzać z jakimś trendem. Nie
chodzę ulicami i nie strzelam do kobiet z maskotkami u boku. Moja wolność,
również wypowiedzi daje mi prawo powiedzieć - MNIE DZIWI NOSZENIE MISIÓW, NIE
PODOBA MI SIĘ TO, ALE WIEM, ŻE SĄ LUDZIE, KTÓRZY MYŚLĄ INACZEJ NIŻ JA. MOŻE
PODZIELĄ SIĘ SWOIM ZDANIEM.

I poza odosobnionymi przypadkami wypowiedzi po lekturze wyłącznie pierwszego
wątku są też tacy, którym moje pytanie nie dało klapsa w mentalny policzek.

Najwyraźniej miałam za dużo odwagi, by zadać takie pytanie. Najwyraźniej poszłam
pod prąd. Gdzie jest Twoja na to otwartość?

[aniorek]

szpilka_du napisała:

> To nie krytyka jest w typowo polskim stylu, lecz głupota.

No coz, nie bede kwestionowac Twojej opinii na wlasny temat, w koncu znasz siebie najlepiej.

> b) jestem ciekawa opinii innych odnośnie mego pytania: Czy dorosłe kobiety
> dziecinnieją? Czego wyrazem jest miś?

Jest wyrazem wlasnego gustu i upodobania. Co w tym takiego trudnego do zrozumienia?

> Chciałabym, żeby również do emigrantów dotarło, że otwartość nie oznacza, że
> musimy podzielać jakiś wybór i go powielić.

Gdziez ja Ci kaze powielac wybory innych? Otwartosc polega na ich akceptacji. A Ty je kwestionujesz. Nie chodzi o to, ze komus "zabraniasz", ale wyraznie nie rozumiesz, ze ktos moze miec po prostu inny gust - bez drugiego dna, bez odniesien do niespelnionego dziecinstwa itp. O gustach sie nie dyskutuje - nie wiem, czy to powiedzenie jest Ci znane.

Moja wolność,
> również wypowiedzi daje mi prawo powiedzieć - MNIE DZIWI NOSZENIE MISIÓW, NIE
> PODOBA MI SIĘ TO, ALE WIEM, ŻE SĄ LUDZIE, KTÓRZY MYŚLĄ INACZEJ NIŻ JA. MOŻE
> PODZIELĄ SIĘ SWOIM ZDANIEM.

Nie krzycz tak, bo zylka Ci peknie. Nie zabraniam Ci przeciez prawa do wypowiedzi. Mnie po prostu zastanawia, po co w ogole inicjujesz taka dyskusje. Przeciez ubior jest indywidualna sprawa kazdego czlowieka. Co taka dyskusja ma na celu? Nawet jesli poznasz inny punkt widzenia innych, to i tak beda Ci takie kobiety przeszkadzac. Rownie dobrze moglybysmy sobie zaczac rozmawiac o tym, dlaczego niektorzy ludzie nosza biale kozaczki, a inni skorzane kurtki. Bo o to samo sie rozchodzi - o indywidualny sposob ubierania sie.

> Najwyraźniej miałam za dużo odwagi, by zadać takie pytanie. Najwyraźniej poszła
> m
> pod prąd. Gdzie jest Twoja na to otwartość?

Obawiam sie, ze niepotrzebnie sobie schlebiasz, bo nie poszlas pod prad, a dopasowalas sie do ogolnonarodowej tendencji do wytykania ludziom ich sposobu ubierania sie. Czegos takiego nie spotkalam za granica. Nikt z moich znajomych nie zadaje takich pytan, bo wszyscy uwazaja gust za sprawe oczywista i BEZDYSKUSYJNA. Twoje nastawienie jest bardzo znamienne.

każdy ma prawo do samostanowienia moja droga

[rx55]

[maparozumu]

drażnią cie misie przyczepione do torebek, chcesz o tym porozmawiać,
najlepiej na poczatek opowiedz nam o swoim dzieciństwie

[szpilka_du]

WYJĄTEK KILKU MOICH WYPOWIEDZI, by Ci którzy mają problem ZE MNĄ, a nie z
dyskusją mogli pojąć, o co w wątku chodzi i o co autorce NIE CHODZI.

O ile rozumiem zainteresowanie wspominaniem dzieciństwa, o tyle nie pojmuję
udawania na siłę młodszej, bo to śmieszne. Pasja komiksowa to jedno, ale
noszenie ulubionego bohatera przy torebce zakrawa mi na robienie plastusia i
noszenie w piórniku. Było ok w podstawówce, przy torebce Prady wypada
niejednoznacznie. Pisałam o kobietach 35+. O czterdziestkach i
postczterdziestkach. Widuję Panie w kostiumach, z aktówką, fryzurą i
perfekcyjnym makijażem. I do tego wszystkiego wymiętolony pluszak przy torebce.
Kidult..?

truu, truu..
przecież nie chcę do nich strzelać. nie rozumiem zjawiska. nie podoba mi się
ono. korzystam ze swobody wypowiedzi tak jak one z wolności wyboru odzienia czy
dodatków. chciałabym jednak znaleźć wytłumaczenie. czemu akurat to? Czemu
ucieczka w dzieciństwo? Czemu helołszity i pluszaki.

O, fajna teoria. Ja natomiast nie mam serca ani dla dzidzi piernik, ani dla
nastolatek w beżach i brązach. Każda pora życia ma dla mnie pewne barwy i swój
ton. Kobiety, które we współczesnym świecie noszą tytuły ideałów kobiecości czy
piękna nie kojarzą mi się z różem i pluszem. Wyobrażacie sobie Bellucci z
pluszakiem? Jandę w różowych odblaskowych getrach? Jadwigę Staniszkis
przedstawiającą się "Jadzia" w koszulce z myszką Miki?
Czy istnieją kobiety, które podziwiacie, hołdujące wolności poprzez Kidult?

Kadfael, musisz mi niestety na słowo uwierzyć, że jestem wyluzowaną osobą. Otóż
szpilki podziwiam z daleko, kapelusze, jak wspomniałam również. Pół głowy mam
wygolone i nawet na spotkania poważne wybieram strój niezobowiązujący. Ma mi się
prawo podobać i nie podobać wszystko. Pozostałym też. Mam prawo pytać i pragnę
odpowiedzi. Dajcieee, dajcie odpowiedzi. Nikomu przecież nie ubliżam i krzywdy
nie robię. Mogę skrytykować wypowiedź nie na temat, ale nie jego własne zdanie.

Gdzie, jak? Boże, może ja już nie wiem, co piszę?
Ja nie pisałam "w pewnym wieku masz być damą, bo jak nie to wpierdziel". Raczej
- a) gdzie są damy, b) skąd te maskotki, bo wolność to jedno, a zdziecinnienie
drugie, c) skoro ten styl jest doskonałym uosobieniem wolności, czy podziwiamy
kogoś, kto tak się nosi, a jest znany szerszej publiczności.

Wolność jest przecież iluzoryczna, ma granice. Paradowanie nago skończy się
nieciekawie, a zapewne znajdą się ludzie obu płci, którzy by chętnie zrzucili
jakiekolwiek odzienie (chociaż może nie w naszym klimacie).
Dziękuję za zrozumienie, że nikomu nie odbieram prawa do niczego i poszanowanie
mego prawa do nie pałania sympatią na widok infantylizmu.

Bardzo ciekawy trop - nie ma nic gorszego, niż utracić dziecko w sobie. Czy
przywieszenie sobie (naklejenie, dołączenie zabawki, przełamanie oficjalnego
stroju jakimś "zabawnym, dziecinnym" dodatkiem) jest próbą utrzymania w sobie
dziecka? Czy kolejnym krokiem będzie noszenie w ustach smoczków? Najszczęśliwsza
byłam w nieświadomości, w dzieciństwie okresu niemowlęcego. Potem pojawiły się
kłótnie o grabki i nie było już tak różowo. Smoczek uspokaja, a ja się często
denerwuję w pracy, bo zawsze jest opóźnienie, albo w metrze, bo tłok. Czy na
smoczek w ustach dorosłego kobiety wolne i nieograniczone, które tu piszą, też
reagowałyby bez zdziwienia. Gdzie jest granica i czy jest?


Dlatego pytałam o osoby znane, które przyczyniły się do tej mody. Ja nie mogłam
znaleźć w głowie żadnej znanej w mediach osoby pokazującej się z misiem przy
torebce. Widziałam Panie w koszulkach z Miki, ale nie w przedziale wiekowym
czterdzieści plus. Ktoś podesłał link, ale jakiś 'mało klikalny niestety'.
Jednak moda, a nie powrót do dzieciństwa i sposób na radzenie sobie z niewygodną
dorosłością, jak pisała jedna z forumek wyżej?

Tak mi się zdawało; pewnie jestem w błędzie; że forum jest miejscem dla ludzi,
których wiele rzeczy obchodzi i wypowiadają swoje zdanie, by poznać zdanie
innych. Skoro Cię nie obchodzi to zmykaj, przecież Cię kajdanami nie trzymam. A
jeśli masz coś do powiedzenia na temat, to bardzo chętnie to przeczytam, bo
jestem świata i ludzi ciekawa.
A kodeks istnieje, a jego granice się poszerzają.
Nadal nie mogę na ulicę wyjść nago. Kiedyś nie mogłabym w spodniach. Itd...

Proszę bardzo. :)

Podejrzewam, że się dobrze czują, bo w ramach pokuty to raczej inne dodatki do
stroju się wybiera, niekoniecznie słodkie zabawki. Pytanie brzmi dlaczego?
Powstała teoria o wyzwoleniu się spod prymatu mody nakazującej sztywne noszenie
konkretnego stroju, jak to miało miejsce w ubiegłych wiekach. Pojawiły się głosy
o uprzyjemnianiu sobie niewygodnej dorosłości symbolami dzieciństwa. Jest głos o
tym, że po szarym okresie PRLu, gdy nie wszystkich było stać na zabawki, teraz
można to sobie odbić. Ktoś sugerował, że to wykreowana przez media moda, ale jak
dotąd bez poparcia w osobach medialnych, które to potwierdzają. Były głosy noszę
bo mogę i mam gdzieś, co ludzie powiedzą. Mnóstwo interesujących powodów.
Chciałabym, żeby wypowiedziała się kobieta dojrzała, która nosi akurat pluszaki
do eleganckiej torebki i oficjalnego stroju, bo ta konfiguracja ciekawi
najbardziej i chyba nie znalazła się taka
Pani wśród wypowiadających forumek.

ok. Szanuję Twoje zdanie i upodobanie. O POWODY pytałam i rozmaite odpowiedzi
otrzymuję.

O, wreszcie!
Ale czemu akurat misiek różowy, a nie na przykład odważna fryzura, albo wręcz
mało elegancki czy klasyczny strój.
Jakie cechy osobowości wyraża różowa torebka z misiem?
I dlaczego elegancja stała się nudą? W świecie, w którym królują dżinsy i
sztuczne tkaniny, gdy dookoła pełno tipsów i plastiku to elegancja, którą coraz
trudniej dostrzec jest nudna?

[stinefraexeter]

Może dostałabyś więcej odpowiedzi na temat, gdybyś zmieniła nieco formę
wypowiedzi. Twój pierwszy post co prawda zawierał pytanie o to, skąd się te
zjawisko bierze, ale był również przesycony wyraźną niechęcią (której nie
omieszkujesz podkreślić w każdej wypowiedzi) i miał wyraźnie postawioną tezę.
Osobiście odniosłam wrażenie, że tak naprawdę chodziło ci o potwierdzenie tej
właśnie tezy, dlatego każde zaproponowane wytłumaczenie zbywałaś kwestiami typu
"to czemu nie awangardowa fryzura".

Dostałaś sporo odpowiedzi ad personam, ponieważ wielu ludzi odczytało twój post
podobnie jak ja. Jeżeli nie było to twoim zamierzeniem, to radziłabym popracować
nad formą. Skoro tyle osób nie zrozumiało twoich intencji, to może warto by się
zastanowić dlaczego?

PS. Natknęłam się na kilka wypowiedzi ważnych pań z misiami przy torebkach.
Musiałaś przeoczyć.

[aniorek]

Ja jestem zdania, ze autorka w pierwszym poscie wyrazila to, co tak naprawde mysli i nie nastapilo przejezyczenie. Dopiero, gdy kilkadziesiat osob jej zasugerowalo, zeby dala zyc innym tak jak chca i nie krytykowala ich gustu, zaczelo sie pozowanie na osobe "tolerancyjna" i "szanujaca wybory innych". Zbiorowy lincz sie nie udal, tak mi przykro.

Szkoda, ze autorka nie zastosowala sie do wlasnej wypowiedzi z pierwszego posta: "NIE MOJA SPRAWA". I z tym jak najbardziej sie zgadzam.

[szpilka_du]

Zamykam dyskusję, która z otwartej i na konkretny temat zamieniła się w hyde
park domorosłych psycholożek.
Polecam zastosować się do własnych rad i zacząć tolerować cudze zdanie.
Tolerancja ostatnich wypowiedzi niebezpiecznie przedryfowała w stronę
"tolerujemy tylko to, co zgadza się z nami". Mogę nie lubić jakiegoś zjawiska -
mogę o tym mówić wprost. Tolerancją byłoby nie wmawianie mi, że jestem
ograniczona tym, czego nie lubię lub wprost zabranianie mi pisania o zjawisku,
którego nie lubię.
Dziękuję tym, którzy zechcieli odpowiedzieć normalnie, dojrzale i z klasą na
pytanie zadane na samym początku. Uprzyjemniliście mi wczoraj dzień.
Pozdrawiam

[aniorek]

Get a life...

[stinefraexeter]

Raz jeszcze:

Dostałaś sporo odpowiedzi ad personam, ponieważ wielu ludzi odczytało twój post
podobnie jak ja. Jeżeli nie było to twoim zamierzeniem, to radziłabym popracować
nad formą. Skoro tyle osób nie zrozumiało twoich intencji, to może warto by się
zastanowić dlaczego?

[sonic84]

Skoro tyle osób nie zrozumiało twoich intencji, to może warto by się
> zastanowić dlaczego?

Ja jakoś je pojęłam.Podobno większość Polaków to analfabeci funkcjonalni.Ten
wątek to potwierdza.

[stinefraexeter]

Brawa dla ciebie.

Niestety, do nas, analfabetów funkcjonalnych, trzeba mówić prosto i jasno, bo
jak widać nie wpadliśmy na to, że szpilka to niezwykle tolerancyjna osoba,
autentycznie zainteresowana dlaczego jest tak a nie inaczej.

[sonic84]

> Niestety, do nas, analfabetów funkcjonalnych, trzeba mówić prosto i jasno

Dlaczego mówisz o sobie w liczbie mnogiej? Czasy komuny już minęły i forma
"my,towarzysze" jest już passe.

e szpilka to niezwykle tolerancyjna osoba,
> autentycznie zainteresowana dlaczego jest tak a nie inaczej.

Nie zamierzam być adwokatem szpilki.Uważam tylko,że jej post spotkał się z
niezrozumieniem być może z powodu braku umiejętności czytania ze zrozumieniem
albo i też popularnego w Polsce patrzenia na wszystko przez pryzmat wewnętrznej
frustracji.Krytykę należy potraktować jako szansę na konstruktywną dyskusję a
nie traktować ją z góry jako bezpardonowy atak.

[stinefraexeter]

Zaimek "my" odnosił się do analfabetów funckjonalnych, czyli w domyśle tych
forumowiczów, którzy dostrzegli w postach autorki coś więcej niż zwykłą ciekawość.

Mnie akurat wydawało się, że wiele osób podało ciekawe wyjaśnienia tego
zjawiska. Odezwały się nawet osoby, które takie maskotki czy koszulki noszą.
Dlatego nie rozumiem skąd się wzięło oburzenie autorki.
W sumie moje odczucia zbieżne są z opinią aniorka (?): też odniosłam wrażenie,
że autorka zaczęła trochę z grubej rury i z gotową tezą, zaś zaczęła podkreślać
swoją tolerancję dopiero później.

Nie zmienia to jednak faktu, ze w kilku miejscach zaproponowałam własne
wyjaśnienie (ja akurat misiów nie noszę) i każda z propozycji kwitowana była
czymś w rodzaju " mi się to i tak nie podoba". W pewnym momencie taka rozmowa
przestaje mieć sens. Ja przynajmniej odczytałam to jako nie autentyczną chęć
zrozumienia, lecz jako potwierdzenie swojej opinii ("w pewnym wieku nie wypada").

[Gość: alicjaizabella]

Czesc Szpilka_du. Troche racji w tym jest, ze mozna twoj pierwotny
tekst zinterpretowac jako troche (czyt. baaardzo) napastliwy - ale
pewnie taka twoja uroda ;) Mam 40 lat, jestem wlascicialka dobrze
funkcjonujoncej firmy uslugowej. Przy mojej ulubionej torebce
dyndaja sobie barwne pompony, a czasami (jak mam taka faze) robie
sobie fantazyjna (niespotykana na codzien) fryzure. Moje ukochane
Koty wyprowadzam na spacer w czerwonych szelkach. Slub bralam 13 -
tego, w pomaranczowej (kiczowatej) sukience, z plastikowa korona we
wlosach (moj maz wystapil w niebieskim sombrero, szortach i
sandalach) Jak mam na cos faze (nawet jesli jest to kiczowaty
pluszak) to popil woda - nie obchodzi mnie ani moda, ani co inni o
tym mysla, a tym bardziej ile mam lat - tak poprostu podoba mi sie i
juz. Krzywdy nikomu nie robie. Ty lubisz wygolone pol glowy (co mnie
osobiscie sie(delikatnie mowiac)nie podoba, a ja lubie inne rzeczy,
a miedzy tymi rzeczami moze sie akurat znalezc zarowisto-rozowy
misiek na torebce. Czy poszlabym z tym miskiem na oficjalne
spotkanie?? Jasne! Nie raz bylam na BARDZO WAZNYCH SPOTKANIACH, w
BARDZO niecodziennych strojach i BARDZO WAZNE OSOBY okazaly sie
normalne i ocenialy moje kompetencje, a nie moj "wystroj"
Sredniowiecze to juz przeszlosc, dzisiaj kazdy normalny czlowiek
zyje wedlug swoich wlasnych upodoban i nie wkreca sobie glupich faz:
wypada - nie wypada. Tak dlugo jak nie robisz innym nic zlego,
sprawy gustu to marginalna sprawa ...i coz.... nie to ladne, co
ladne, tylko to, co sie komu podoba. Kazdy z nas jest inny i kazdy z
nas lubi cos innego. I chociaz do moich Kotow zwracam sie jak
infantylny czlowiek, to w innych sytuacjach jestem...hmmmm.... jak
to mowia moi podwladni...torpeda...

Moj rozowy pluszak przy torebce pozdrawia twoja na wpol wygolona
glowe.