Czy Penderecki to Żyd?

[Gość: x-lili]

Tak tylko pytam.
Na tym forum na pewno sie dowiem.

Na tym może nie,wejdź na Aktualności :-)

[Gość: Jan]

Gość portalu: x-lili napisał(a):

> Tak tylko pytam.
> Na tym forum na pewno sie dowiem.

[uriel1]

i zapytaj o to samo w odniesieniu do innych osób. Zresztą już to robiłeś
niejednokrotnie, prawda?
Straszny palant z ciebie.

[Gość: M. Kolbe]

"Biedni" Żydzi
Bóg zawsze jest - w przeszłości, teraźniejszości i przyszłości. W czasie
powołał do bytu z niczego istoty duchowe, obdarzone rozumem i wolną wolą. Jako
takie, dobrowolnie miały sobie wyznaczyć przyszłość - odbyć próbę wierności.
Część, choć stworzenia, nicość sama z siebie, sobie przypisuje to, czym jest i
chce się stać równą Bogu własnymi siłami. Grzeszy pychą. W tejże chwili spotyka
ją zasłużona kara - odrzucenie. Wiernych zaś, pokornie wyznających prawdę, że
od Boga mają to, czym są i co mogą i przez Niego tylko, jako źródło bytu, mogą
coraz bardziej Go poznawać, kochać posiadać i tak coraz bardziej (o ile się tak
wyrazić można) się ubóstwiać, Bóg uszczęśliwił w sobie, w niebie.

I stworzył Bóg też istotę cielesną, i jej dał duszę obdarzoną rozumem i wolną
wolą. I tej dał czas próby. Duch pyszny, z dopuszczenia Bożego, zazdroszcząc
szczęścia tej istocie, podsuwa jej, by "stała się jako Bóg" własnymi siłami.
Człowiek daje się zwieść, żądza pychy rodzi nieposłuszeństwo. Rozum jednak
ludzki, to już nie jasność poznawcza ducha, więc i wina mniejsza. Pan Bóg zatem
nie wymierza kary wiecznej, ale skazuje na cierpienia i śmierć.

Któż jednak zdoła zadośćuczynić Bożej sprawiedliwości? Wielkość obrazy mierzy
się godnością obrażonego, którym jest nieskończony Bóg. Żadna więc istota
skończona, anie wszystkie razem nie są w stanie dać zadośćuczynienia
nieskończonego. Bóg, i tylko nieskończony Bóg, może nieskończenie
zadośćuczynić.

I dzieje się rzecz niepojęta. Bóg zniża się do stworzenia, staje się
człowiekiem, by go odkupić i nauczyć pokory, cichości, posłuszeństwa, prawdy.
By go zaś ludzie rozpoznać mogli, wybiera człowieka, Abrahama, którego ród
szczególną opieką otacza, by nie zatracił wiary w prawdziwego Boga, wzbudza w
nim proroków, którzy podali czas Jego przyjścia, miejsce i szczegóły z życia,
śmierci i zmartwychwstania.

Przyszedł w ubogiej stajence, zamieszkał w ubogim domku, przez 30 lat był
posłusznym w pokorze, uczył, jak żyć, miłościwie przygarniał pokutujących
grzeszników, gromił obłudnych faryzeuszów, a wreszcie zawisł na drzewie Krzyża
spełniając proroctwa. Człowiek odkupiony.

Chrystus Pan zmartwychwstaje, zakłada swój Kościół na opoce - Piotrze i
obiecuje, że bramy piekielne nie przemogą go.

Część narodu żydowskiego uznała w Nim Mesjasza, inni, a zwłaszcza pyszni
faryzeusze, nie chcieli Go uznać, prześladowali Jego wyznawców i potworzyli
mnóstwo przepisów nakazujących żydom prześladowanie chrześcijan. Przepisy te
połączone z opowiadaniami poprzednich rabinów zebrał w r. 80 po Chrystusie
rabbi Johanan ben Sakai, a ostatecznie wykończył około 200 r. rabbi Jehuda
Hannasi i tak powstała Miszna. Późniejsi rabini znowu wiele dodali do Miszny,
tak że około r. 500 rabbi Achai ben Huna mógł już z tych dodatków sklecić
osobną księgę tzw., Gemara.. Miszna i Gemara tworzą razem Talmud. W Talmudzie
nazywają owi rabini chrześcijan bałwochwalcami, gorszymi od Turków,
mężobójcami, rozpustnikami nieczystymi, gnojem, zwierzętami w ludzkiej postaci,
gorszymi od zwierząt, synami diabła, itd. Księży nazywają "kamarim", tj.,
wróżbiarzami, i "gałachim", tj., z ogoloną głową, a szczególnie zaś nie cierpią
dusz Bogu poświęconych w klasztorze.

Kościół zowią zamiast "Bejs tefila", tj., dom modlitwy, "bejs tifla", tj., dom
głupstw, paskudztwa.
Obrazki, medaliki, różańce itd., zowią "ełyłym", co znaczy "bałwany".
Niedziele i święta przezywają w Talmudzie "jom ejd" tj., dniami zatracenia.

Uczą też, że żydowi wolno oszukać, okraść chrześcijanina, bo "wszystkie
majętności gojów są jako pustynia, kto je pierwszy zajmie, ten jest ich panem".

Tak więc księgę zawierającą 12 grubych tomów i dyszącą nienawiścią ku
Chrystusowi Panu i chrześcijanom wtłacza się w głowy, że to księga święta,
ważniejsza od Pisma św., tak że nawet sam Pan Bóg uczy się Talmudu i radzi się
uczonych w Talmudzie rabinów.

Nic więc dziwnego, że ani przeciętny żyd, ani rabin nie ma zazwyczaj pojęcia o
religii Chrystusowej, karmiony jedynie nienawiścią ku swemu Odkupicielowi,
zakopany w sprawach doczesnych, goniący za złotem i władzą, nie przypuszcza
nawet, ile pokoju i szczęścia daje jeszcze na tej ziemi wierna, gorliwa i
wspaniałomyślna miłość Ukrzyżowanego, jak ona przewyższa wszystkie "szczęścia"
zmysłowe czy umysłowe, które daje nędzny świat.

Niedawno temu spotkałem się w pociągu z młodym, może 18-letnim żydem. Potoczyła
się rozmowa o szczęściu. Wyznał szczerze, że pieniądze i bogactwa szczęścia nie
dają, ani też nie można go znaleźć w przyjemnościach zmysłowych. Gdy jednak
żądny poznania prawdziwego źródła szczęścia coraz dalej rozmawiał, nagle dał
się słyszeć z drugiego przedziału głos starszego żyda z upomnieniem, by się tak
daleko nie zapuszczał.

Rozżalony takim przeszkadzaniem w dojściu do prawdy, zwrócił się do owego żyda
z żądaniem: "To wy mnie powiedzcie, jak się rzecz ma". A gdy ten nie miał na to
odpowiedzi, nie mógł się powstrzymać od kilku ostrzejszych słów wymówki. - Są
więc między żydami tacy, którzy szukają prawdy, tak między pospolitym tłumem,
jak i między rabinami. Często się też zdarza, że szczere poszukiwania, poparte
gorącymi modlitwami, przy życiu czystym doprowadzają do poznania prawdy - do
nawrócenia.

Głośne było na cały świat nawrócenie zapalczywego żyda Ratisbonne'a po
otrzymaniu Cudowenego Medalika, a zakon który on potem założył, wielu z jego z
jego współziomków obmył wodą Chrztu świętego.

Nie zapomnę też nigdy prośby nawróconego żyda, głośnego muzyka we Włoszech
północnych, a potem zakonnika, franciszkanina, o. Emilio Norsy.

W Rzymie po poznałem. Bardzo kochał Niepokalaną. W ostatniej chorobie trzymał
zawsze obrazek Niepokalanej na stoliku i często go całował. Gdy mu mówiono, że
teraz w chwilach samotnych będzie mu przychodziło natchnienie muzyczne do
pisania utworów, wskazywał na obraz Matki Bożej wiszący przed nim na ścianie,
mówiąc: "Stąd mi przyjdzie natchnienie". Otóż ten gorący czciciel Niepokalanej,
żyd, kapłan zakonu OO, Franciszkanów prosił mnie, bym się łączył z jego
intencjami przy odprawianiu Mszy św. (czując chwilowe polepszenie myślał, że
zdoła jeszcze 3 dni Mszę św. Odprawiać). Intencje były następujące: 1) Za Ojca
św., 2) o pokój światowy, i 3) o nawrócenie żydów.

Czyniąc zadość życzeniu śp. o Norsy proszę też i Was Szanowni Czytelnicy o
modlitwę do Niepokalanej "o nawrócenie żydów" tego "najnieszczęśliwszego z
narodów", jak zwykł mawiać o. Norsa, bo zakopanego w rzeczach ziemskich i
przemijających. A więc:

1. Niechaj każdy z członków i każda z członkiń Milicji uważnie, na gorąco co
dzień odmawia nasz akt strzelisty: "O Maryjo bez grzechu poczęta, módl się za
nami, którzy się do Ciebie uciekamy i za wszystkimi, którzy się do Ciebie nie
uciekają , a zwłaszcza za masonami" , bo masoni to nic innego jak tylko
zorganizowana klika fanatycznych żydów, dążących nieopatrznie do zniszczenia
Kościoła Katolickiego, któremu nam Bóg Człowiek zapewnił, że bramy piekielne
nie zwyciężą go. Biedni, szaleni uderzają głową o skałę.

2. Gdy ktoś z nas napotka żyda, niechaj westchnie o jego nawrócenie do
Niepokalanej, chociażby tylko myślą, np. "Jezus Maryja", a gdy się zdarzy
napotkać rabina, który ma większą odpowiedzialność, bo za siebie i za tych,
których prowadzi, rachunek przed Bogiem zdać musi, wypada więcej modlitwy
ofiarować, chociażby "Zdrowaś Maryjo".

3. Pamiętajmy, że za każdego, bez względu na różnice narodowości, umarł Pan
Jezus i że każdy, a więc i każdy żyd, jest niewdzięcznym, ale jednak dzieckiem
naszej Matki wspólnej w niebie. Modlitwą (a zwłaszcza odmawianiem różańca św.),
umartwieniem (wzroku, słuchu, smaku, woli), dobrym przykładem, a jeżeli
roztropność na to pozwala, to i zbawiennymi rozmowami, a przede wszystkim
roztropnym szerzeniem Medalika Cudownego, nawet wśród zbłąkanych synów Izraela,

[Gość: M. Kolbe]

4. Niechaj każdy (każda) dla okazania miłości ku Niepokalanej postara się, o
ile tylko bystrość umysłu, spryt, siła woli i gorliwość pozwoli, aby "Rycerz
Niepokalanej" już obecny numer styczniowy, dotarł wszędzie, chociażby nawet do
niekatolików, żydów, o ile jest nadzieja, że z niego korzystać będą.

Niech każdy (każda) nie opuści ani jednego ze swoich krewnych, przyjaciół
znajomych i teraźniejszych, i dawniejszych, w kraju, i za granicą. Niech
wszystkich zachęci albo listownie westchnąwszy przedtem o błogosławieństwo do
Niepokalanej, bo od Niej zależy cały owoc usiłowań, by Jej "Rycerza" sobie
zaprenumerowali, albo przynajmniej prześle ich adresy, byśmy im numerem
okazowym służyć mogli.

Nasz cel jest jasny:

Niepokalana, Królowa nieba, musi być i to jak najprędzej uznaną za Królową
wszystkich ludzi i każdej duszy z osobna w Polsce i poza jej granicami na
obydwu półkulach. Od tego, śmiemy twierdzić, zależy pokój i szczęście
poszczególnych osób, rodzin, narodów, ludzkości.

Od dziś więc, bez wytchnienia, wszyscy, całą swą ufność położywszy nie w
złocie, ani w pysznej zarozumiałości, jak biedni masoni, ale, i to jedynie, w
Niepokalanej, wszechmocnej potęgą Boskiego Syna, ofiarujmy czynem (modlitwą,
umartwianiem i pracą) samych siebie "bez żadnego zastrzeżenia" Niepokalanej, by
stać się narzędziem w Jej ręku do szerzenia w duszach wszystkich Jej
królowania. Dołóżmy wszelkich sił, by Ona przez swego "Rycerza" i swój medalik
zdobyła świat.

Jak słodko będzie nam w ostatniej godzinie , gdy wspomnimy na pracę cierpienie
upokorzenia poniesione dla Niej i że ich było wiele - jak najwięcej

"Rycerz Niepokalanej" 5 (1926) 2-7.
www.iyp.org/polish/history/antypolonizmy/ksiazki_50.html

[myshen82]

po co Ci taka informacja? ma to dla Ciebie jakies
znaczenie????

[Gość: jacek]

Gość portalu: x-lili napisał(a):

> Tak tylko pytam.
> Na tym forum na pewno sie dowiem.
A czy widziales juz na wlasne oczy polskiego zyda?????

[Gość: uuuuuuuuuuuuuu]

No i co z tego, że Żyd??


Gość portalu: x-lili napisał(a):

> Tak tylko pytam.
> Na tym forum na pewno sie dowiem.