Znów dwie kreski - jestem zdecydowana

[magdalena.kinko]

Drugi test i po raz drugi dwie kreski. Zdecydowałm się na zabieg. Nie wiem
tylko gdzie się zgłosić, do jakiego lekarza? Może lepiej wyjechać za granicę?
Ile to bedzie kosztowało? Nie mogę mieć teraz dziecka, jestem na to zupełnie
nie gotowa, nawet nie mogę być w ciązy. Nikt nie może się o tym dowiedzieć.

[mareszka5]

magdalena.kinko napisała:

> Drugi test i po raz drugi dwie kreski. Zdecydowałm się na zabieg. Nie wiem
> tylko gdzie się zgłosić, do jakiego lekarza? Może lepiej wyjechać za granicę?
> Ile to bedzie kosztowało? Nie mogę mieć teraz dziecka, jestem na to zupełnie
> nie gotowa, nawet nie mogę być w ciązy. Nikt nie może się o tym dowiedzieć.

Poczytaj dokładnie co piszą dziewczyny na tym forum. Poczytaj, pomyśl i
zrozum...

[magdalena.kinko]

No tak, faktycznie to nie jest odpowiednie forum, a sądziłam inaczej. Myliłam
się.

Wspolczuje sytuacji!!

[nat.london]

Nie rob tego.Ja zrobila.Mam depresje,biore leki.Wspolczuje Ci jesli to zrobisz
kaca moralnego.TO NIE PRZECHODZI>Rosnie w Tobie.Bedziesz zalowala do konca
zycia.

[pkwasniewska]

proszę niepodejmuj pochopnej decyzji,gdyż ona zaważy na całym twoim życiu.Niedecyduj pod wpływem nerwów o losie twojego dziecka,Gdyż dziecko to ogromny dar jaki dostaje kobieta,nosisz je pod sercem czujesz jak zyje w tobie,to jest cudowne.Ja też byłam na to zupełnie niegotowa,a teraz patrze na moją kruszynkę jak śpi i dziękuję za nią bogu.

[magdalena.kinko]

Ale ja nie jestem Tobą. To po prostu jest niemożliwe. Nie mogę mieć teraz
dziecka!! Momentami mam wrażenie, że to jakiś koszmarny sen, jutro się obudzę i
bedzie jak zawsze.

[reniatoja]

magdalena.kinko napisała:

> To po prostu jest niemożliwe. Nie mogę mieć teraz
> dziecka!!


Gdyby to bylo niemozliwe, nie bylabys w ciazy. Powiedz, co sie stanie, jesli
teraz bedziesz miala dziecko?

Nie namawiam Cie do niczego, choc z pewnoscia powinnam, ale ja nie wierze, ze
namowy inernetowe, tudziez zdjecia wszelakie, sa w stanie odwiesc kogokolwiek
od tak waznej decyzji. Ciekawa jestem jednak, co wg Ciebie stanie sie, jesli
teraz bedziesz miala dziecko (co z pewnoscia jest mozliwe, skoro jestes w ciazy)

[magdalena.kinko]

Jak to co się stanie!? Wszystko się zawali! Nawet nie wiem jak o tym powiedzieć
rodzicom. Wszystko legnie - szkoła, całe moje życie! Nawet nie chcę sobie
wyobrażać tego w jaki sposob im powiedzieć. Dlatego nie powiem. Mam trochę
pieniędzy. Mam nadzieję, że ich wystarczy.

[mama-marysi]

Szkoda mi cię, dziewczyno. Zupełnie nie rozumiem twojej agresji i tego, co
piszesz. Nie będę cię namawiać do urodzenia dziecka - każdy musi do tego
dojrzeć albo też sobie na to zasłużyć. Tak - ZASŁUŻYĆ. Na koniec jeszcze jedna
rada - ludzie różnią się od zwierząt tym, że mogą dokonywać wyboru. Dotyczy to
całego życia - przemyśl to. W ciążę nie zaszłaś dlatego, że jesteś wiatropylna.
Szkoda mi Dziecka - bo wiem, że je zabijesz - i bardzo denerwują mnie takie
osoby jak ty, które myślą, że na tym forum znajdą listę lekarzy, którzy zrobią
im to od zaraz i dadzą np. 10% rabat. Naprawdę mi ciebie szkoda, dziewczyno, bo
wiem, że kiedyś przypomnisz sobie te gorzkie słowa - i będzie już zbyt późno na
cokolwiek.

[magdalena.kinko]

No niestety się pomyliłam. Wydawało mi się, że się czegoś dowiem, a okazuje
się, ze tu same moralizatorskie posty. Gdzie jest w moich postach agresja?
Wiedziałam, że zaraz ktoś wyjedzie z tą wiatropylnością, ale nie sądziłam, że
na tym forum akurat. Chciałam się czegoś dowiedzieć, bo nie wiem gdzie szukać
porady, nie wiem gdzie się złosić, nie wiem jak dotrzeć do lekarza który by
ciązę usunąć.

A już zupełnie nie rozumiem zdania, że na urodzenie dziecka trzeba zasłużyć -
dla mnie to chyba największa kara, a nie nagroda. W ogóle nie lubię dzieci i
nie wydaje mi się abym kiedykolwiek mogła je mieć z własnej woli.

[mareszka5]

Przede wszystkim tak, czy tak, musisz powiedzieć rodzicom. Jesteś
niepełnoletnia i mam nadzieję, że żaden ginekolog bez porozumienia z Twoimi
rodzicami nie pomyśli nawet aby usunąć tą ciążę...

[dazzle]

jeśli szukałaś adresów lekarzy to wystarczyło przeczytać informację o tym
forum. jest tam wyraźnie napisane, że tutaj nikt Cię do takiego lekarza nie
skieruje. czytać chyba umiesz?
A tak a propos - nawet podanie Ci adresu może zostać w oczach prawa uznane za
współuczestnictwo. To trochę nie na miejscu namawiać ludzi do łamania prawa i
to na publicznym forum, nie sądzisz?

dwie kreski

[aksikon]

co musialoby sie stac zebys donosila te ciaze? rozumiem, ze nie chcesz tego
dziecka. Co stoi na przeszkodzie? potrzebujesz zamieszkac poza domem?
utrzymanie? wsparcie prawne? musi byc inne wyjscie niz twoj pomysl...

[natkaszczerbatka]

zapraszam na forum forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=16556
- tam możesz sobie poczytać o tym jak się wali świat.
tak jak nie polecam tego forum szczęśliwym mamusiom tak polecam tym, którzy
mają takie wątpliwości jak Twoje.

[magdalena.kinko]

Jestem w pierwszej klasie liceum! Kosmos, a nie chore dziecko!!!

[lusia8]

Napisz do mnie na adres gazetowy. Chciałabym ci pomóc. Nie wiem jakie są twoje
relacje z rodzicami, z chłopakiem. Dziwczyny nie straszcie tej młodej istotki,
bo to nie o to chodzi. Ona i tak jest załamana a wy ją dołujecie. Myślę, że
Magdzie może pomóc jedynie specjalista, osoba, która ma doświadczenie z
dziewczynami w trudnej sytuacji.
Magdo, gorąco cię namawiam na kontakt z psychologiem. Są takie specjalne
organizacje. Oni ci podpowiedzą jak powiedzieć o tym rodzicom, jak się
zdystansować, jak spojrzeć na wszystko z innej perspektywy. Nie wiem skąd
pochodzisz, ale jeśli nie wiesz gdzie szukać pomocy to chociaż zadzwoń pod
numer telefonu- 635-10-11. W poniedziałki i środy od 14,30-17,30. Jest to
telefon dla kobiet w ciąży. Jeśli chcesz, to mogę ci polecić jeszcze inne
numery.
Pozdrawiam.

[mareszka5]

Wiesz, dwanaście lat temu byłam dokładnie w takiej samej sytuacji. Grzeczna
dziewczynka z dobrego domu, liceum, plany na studia, ... i nagle ciąża z
chłopakiem, z "marginesu", nieakceptowanym przez moją rodzinę. Myśli podobne do
Twoich, że zawali się mój świat i jak ja powiem rodzicom...Wszyscy namawiali
mnie na aborcję, miałam nawet załatwione miejsce w szpitalu, bo wtedy aborcji
można było dokonać o wiele łatwiej. Ja jednak poczułam, że to moje dziecko
rośnie pod sercem i nie mogę pozbawić go życia, juz go pokochałam. Nie usunęłam
ciąży i mimo, że przeszłam przez prawdziwe piekło, dziś wiem, że gorszym
piekłem byłaby dla mnie świadomość tego, co zrobiłam. Nie rób tego, nie
warto....To nie jest koniec świata, choć wiem, że dzisiaj tak myślisz...

[ghazal]

magdalena.kinko napisała:

> Jak to co się stanie!? Wszystko się zawali! Nawet nie wiem jak o tym powiedzieć
>
> rodzicom. Wszystko legnie - szkoła, całe moje życie!

W mojej klasie była taka dziewczyna. Chodziła do szkoły nawet jak juz było widać
(wszyscy wiedzieli i nauczyciele i klasa, że "wpadła") i była bardzo dobrze
traktowana. Czasem zamiast rozmawiać o temacie leksji wekslowało się na jej
sprawy, boc przecież nauczycielki też kobiety, więc się dzieliły swoimi
doświadczeniami. Fajnie było.
Nikt jej złego słowa nie powiedział.
Gdyby chciała mogłaby pewnie chodzić i po rozwiązaniu, ale zdecydowała dać sobie
trochę czasu i skończyć wieczorowo jak dziecko podrośnie (nie miała planów
"naukowych" więc jej ta przerwa nie przeszkadzała)
Pogadaj z pedagogiem szkolnym, myslę że i Ty wcale nie musisz odchodzić ze szkoły.
Jeśli rodzice nie dadzą Ci wsparcia to jest wiele domów gdzie mogłabyś
zamieszkać. Jeśli potrzebujesz pomocy, albo chociaz pogadania - pisz tu, albo na
priva.

Piszesz, że nie lubisz dzieci. To się zdarza. Ale pomyśl o tym, ze na Twoje
dziecko czeka wiele kobiet, które nie moga mieć własnego.
Jeśli potrzebujesz, mogę Cie skontaktować z takim ośrodkiem, który zapewni
Twojemu dziecku naprawdę dobry dom i miłość.
Jak by na to nie patrzeć zamieszkał w Tobie odrębny od Ciebie człowiek. Jest
trochę do Ciebie podobne, ale jest odrębną osobą.
I ma dokładnie takie samo prawo do życia jak Ty. Ani mniejsze, ani większe.
Mam nadzieję, że znajdziesz w sobie dość siły i odwagi aby podjąc naprawdę
dorosłą decyzję, mimo, ze "jesteś dopiero w pierwszej klasie liceum".

[julkakra]

Potrzebujesz pomocy,tylko Ty sama zdecydujesz czy to bedzie nr
telefonu "lekarza", który usunie ciążę, czy zechcesz przyjąć pomoc od
ludzi,którzy pomoga urodzć Ci dziecko, pomogą Ci się nim zaopiekować,a może
jeśli będziesz zdecydowana oddać dziecko do adopcji, zamieszkasz do czasu
porodu w innym mieśie? To też możliwe, nie Ty pierwsza masz ten problem. Weś
pod uwagę fakt, ze ogromna większość kobiet,które dokonały aborcji bardzo tego
żałuje, i żadna kobieta, która urodziła dziecko, nie żałuje, że nie dokonała
aborcji. Wnioski wyciągnij sama. To Twoje życie i Ty będziesz ponosić
konsekwencje każdgo swojego wyboru. Musisz podjąć dojrzałą decyzję, potrafisz?

[reniatoja]

julkakra napisała:

> konsekwencje każdgo swojego wyboru. Musisz podjąć dojrzałą decyzję, potrafisz?

Niestetey smutne jest to, ze podjecie jakiejkolwiek dojrzalej decyzji przez
Magdalene Kinko jest z pewnoscia rownie niemozliwe, jak w jej oczach niemozliwe
jest urodzenie tego dziecka. To, czego jestesmy tu swiadkami to piramidalny
brak dojrzalosci. Rece opadaja.

[aksikon]

..."To, czego jestesmy tu swiadkami to piramidalny
> brak dojrzalosci. Rece opadaja."...

zauwazyc mozna, raniatoja, ze straszny z ciebie choleryk! kazesz byc milym i
czynic dobro wokol siebie! - A tu gromisz brak dojrzalosci w calej piramidzie;
wiec jak ci rece opadaja to dobrze bybylo odczekac zanim cos napiszesz... bo
czesto piszesz bardzo madrze

[dr_martens]

Dziewczyna ma 16 lat, więc nie mogła dojrzec jeszcze do bycia matką. I nie
dziwię się, że ciążę chce usunąć, na jej miejscu nie urodziłabym dziecka...
Gadki o morderstwie chyba nie są na miejscu, świetna metoda, aby z powodu
poczucia winy panna urodziła i oddała je do adopcji... Wszyscy krzyczą, że
biedne dziecko, że bezbronne, etc, a czy zdajecie sobie sprawę, że ta
dziewczyna też jest jeszcze dzieckiem? Jasne, mogła nie iść z chłopakiem do
łóżka, ale poszła, więc nie ma o czym gadać, nie tylko nastolatki "wpadają",
myślę, że wiele z was także ( stąd to forum ). Może mieć całe życie wyrzuty
sumienia, może ich nie mieć, jeśli urodzi, to i tak nie będzie szczęśliwa, mimo
brakó wyrzutów sumienia...A może będzie mieć jeszcze większe, bo nie będzie
kochać tego dziecka? Nie ma sensu na nią naskakiwać, mślałby kto, same
świętoszki tutaj...

[jol5.po]

6 postów wyżej napisała mareszka5, która przez to przeszła...

[dr_martens]

Ale tym razem to nie mareszka jest w ciąży...

[jol5.po]

tak, ale wynika z tego, że możliwy jest także wariant bardziej optymistyczny, niż opisany przez dr_martens

[jol5.po]

Magda znalazłam jeszcze inny przykład wariantu, gdzie jednak pojawia sie dziecko, to blog 16.latki, która ma miesięcznego synak.
katitka-mamusia.blog.onet.pl/

[lusia8]

Nie myśl, że szkoła legnie w gruzach. Teraz to nie te czasy, kiedy wyrzucało
się dziewczynę ze szkoły za ciążę. Myślę, że jeśli zdecydujesz się na dziecko
to szkoła wyjdzie ci na przeciw. Zobaczysz, że wszystko można uzgodnić. Napewno
będziesz mogła zaliczać materiały indywidualnie. Najważniejsze to
zaakceptowanie ciąży przez ciebie i twoich rodziców. Bo to od nich będziesz
teraz potrzebowała najwięcej pomocy.
Nie martw się również o to, że nic nie czujesz do dziecka, które nosisz pod
sercem. Wiesz ile jest dorosłych kobiet, świadomie zachodzących w ciążę, które
mają ten sam problem. Większość z nich uczucia macieżyństwa doświadcza po
urodzeniu dziecka, albo jeszcze później. Ale uwierz mi, każda kobieta jak już
pokocha swoje dziecko prawdziwą macieżyńską miłością, to stwierdza, że to
najpiękniejsze uczucie na świecie. I jeśli zdecydujesz się urodzić dziecko, to
gwarantuje ci, że też uczucia tego doświadczysz.

[malpolid]

Dziewczyny wyluzujcie, a niech sobie zabije to dziecko. To, że będzie miała
problemy z płodnościa , zaburzeniami hormonalnymi, jak zajdzie w ciąże i będzie
chciała mieć dziecko to przeleży kilka miesięcy bez ruchu z podszytą szyjką -
to jej sprawa. A może jeszcze nowotwór piersi jej się wykształci. Bardzo
prawdopodobne, ze będzie miała problemy psychiczne i nic już nie będzie takie
jak kiedyś.
Mnie to już wisi co ona zrobi. Modlitwa tylko pozostaje.

[magdalena.kinko]

Oczywiście miałabyś nie lada satysfakcję, gdyby Twoje przepowiednie się
sprawdziły. Nie martw się, zrobię wszystko, by już nigdy w ciązę nie zajść.

Poza tym, dzisiaj dostałam tak jakby okresu - moze wcale w ciazy nie jestem??
Jest możlie, że test wyszedł błednie??

[mamaanieli]

A mi nie wisi!!! I nigdy nie będzie. Tym bardziej, że mówimy nie o wyborze
dojrzałej, świadomej i doświadczonej kobiety, ale dziecka... Miałam wśród
bliskich znajomych taką sytuację: moja koleżanka "wpadła" dokładnie w pierwszej
klasie lieceum. Dzisiaj Karol ma 10 lat i jest wspaniały, a Agnieszka to
spełniona i mądra kobieta. Ale wtedy, 11 lat temu, przeszła piekło. Przyznam
szczerze, że obserwując ją - byłyśmy w jednym wieku - otwierałam usta ze
zdumienia. Zadziwiła nas wszystkich - i mimo trudności (oprócz niej jeszcze
trójka rodzeństwa, małe mieszkanie, konserwatywni rodzice)- poradziła sobie.
(A, dodam że szanowny tatuś to... margines delikatnie mówiąc, obecnie zdaje się
w wiezieniu.) Agnieszka była silna i dojrzalsza niż my, wszystkie jej koleżanki
razem wzięte. Przy tym, po pierwszym szoku (strasznym!!!), miała oparcie
rodziny.
Autorka tego postu nie musi być taka jak ona, nie wymagajmy tego od niej. Nie
krzyczcie na nią, jest przerażona, rozżalona i wściekła - na samą siebie,
pewnie na tatusia, a przede wszystkim na dziecko (które jawi jej się jako
intruz, który wszystko psuje, niszczy i przez którego ONA jest pokrzywdzona).
Zauważcie, w jej listach nie ma słowa o dziecku. Jest tylko "ja", "dla
mnie", "o mnie", itp. - egocentryczna szesnastka po prostu. POza tym, ona
sądziła, że na tym forum wszystkie pogłaszczemy ją po głowie i
polecimy "najlepsze adresy"... Rzetelna informacja o konsekwencjach jej
decyzji, nie interesuje jej, lub nie chce interesować.
Jeśli przeczytasz ten list: proszę Cię, nie podejmuj tej decyzji sama. Jeśli
Twoi rodzice się na to zgodzą, cóż... Ale to przynajmniej będzie decyzja osób
dorosłych. TY natomiast, z całym szacunkiem, nie jesteś kompletnie świadoma
tego, co się z Tobą dzieje. Ale niestety, ta nieświadomość Cię nie
usprawiedliwia, nie daje Ci prawa do robienia glupot. I nie zachowuj sie jak
rozhisteryzowana malolata! Zachecam do zmuszenia sie do rozwagi i
odpowiedzialnosci. Czas najwyrazniej najwyzszy. I jeszcze jedno... ja tez wielu
rzeczy nie lubie. Czasem mam wrazenie, ze nie lubie swego meza, dzieci, czy
nawet siebie. Ale nas nie zabijam ani nie robie nam krzywdz. Emocje emocjami...
dzis takie, jutro inne.
Jeszcze jedno, zrobisz co chcesz, to jasne, ale moze chocbz dla spokojniejszego
sumienia, zainteresuj sie i odwiedz choc jedenosrodek adopczjny czy dom
samotnej matki. To duzo nie kosztuje.

[zurr123]

Proponuję żebyś weszła na forum "PORONIENIE" i oświeciła wszystkie piszące tam
kobiety po -nawet kilku- poronieniach ,że grozi im rak piersi.Bo skoro jesteś
taka mądra to powinnaś wiedzieć,że rak piersi jest związany z TAKŻE poronieniem
NATURALNYM ,a nie tylko sztucznym.

[lusia8]

No nie przesadzasz czasem. Takie teksty do 16- latki. Chyba rzeczywiście idź
się pomódl zamiast pisać takie teksty, bo przynoszą one skutek przeciwny od
zamierzonego.

[magdalena.kinko]

Ok, to już jest ostatni post. Przepraszam, że zakłócam Wasz ból i się nie waham
tak jak Waszym zdaniem powinnam. Pa.

[lusia8]

Nie czytaj tych negatywnych wypowiedzi, nie bierz ich do swojego serca i nie
przejmuj sie nimi. Myślę, że na pewno jest ci bardzo trudno i przeżywasz teraz
ciężkie chwile. Nie piszesz nic o sobie, ile masz lat i jak ogólnie wygląda
twoja sytuacja. Zresztą nie o to przecież chodzi.
Ja miałam 19 lat, kiedy dowiedziałam się, że jestem w ciąży. To były najgorsze
chwile w moim życiu. Po prostu tragedia. Cała rodzina miała do mnie pretensje,
wysłuchiwałam wtedy tylko jaka jestem wstrętna i jak zmarnowałam swoje życie.
Moja mama snuła czarne wizje mojej przyszłości i nawet sama zaproponowała
aborcje. Nie zgodziłam się. dzis jestem mamą dwóch synków. Niczego w swoim
życiu nie żałuje. Żałuje jedynie tego,że w tamtym okresie nikt nie chciał mi
pomóc i nikogo przy mnie nie było. Nikt nie pocieszył, a wręcz przeciwnie, ja
musiałam wszystkich pocieszać i zapewniać,że jakoś to będzie.
Staram się zrozumieć twoją sytuację, ale błagam, nie podejmuj pochopnych
decyzji. Kiedy mija pierwszy szok, wizja przyszłości nie jest już taka czarna.
Jeśli chcesz, to napisz do mnie na pocztę, postaram się ci pomóc. mam kilka
adresów organizacji, które pomagają kobietom w takiej sytuacji, w jakiej ty się
znalazłaś. I napisz koniecznie, co u ciebie. Myślami jestem z Tobą! Marta

[tuni_a]

napiasłam do ciebie na adres gazetowy.
pozdrawiam

[dr_martens]

Malpolid, po co chcesz się modlić za dziewczynę, skoro wisi ci, co zrobi?
"Kto jest bez grzechu....", znasz z pewnością te słowa. Módl się raczej za to,
abyś stała się choć trochę tolerancyjana. Mylić sie jest rzeczą ludzką, nie
odbieraj nikomu prawa do tego. Konsekwencje aborcji ponosi kobieta, która sie
jej poddała. Mnie bardziej martwi los tej dziewczyny ( mogłaby być moją córką )
niż płód w jej łonie... Rodzić za wszelką cenę? W imię czego?

[piopal]

Dajcie jej spokój,dziewczyna i tak ma cholerny problem a Wy jeszcze na nią
napadacie.Wszystkie w jej wieku byłyście tak dojrzałe? Każdy popełnia błędy i
sam za nie mósi zapłacić -ONA napewna zapłaci,wiec po co jej jeszcze "dowalać"?
Ja to bym z chęcią zajęła się JEJ Mamuśką, która nie zadbłała o dobry kontakt z
córką-przecież są pigułki-tylko do tego to potrzebna była mądra Matka,która
zaprowadziłaby córkę do ginekologa a nie udawała że jej córka nie interesuje
się sexem bo jest jeszcze za "mała".

[malpolid]

Przepraszam za moje gorzkie słowa. Po prostu już nie mogłam wytrzymać. Na
codzień w szpitalu mam do czynienia z różnymi patologiami, które zwiazane są
m.in . z przeprowadzaoną wcześniej aborcją: dziewczyny, które za wszelką cenę
chcą utzrymać ciążę ale mają problemy z niewydolną szyjką, kobietki z poważnymi
zaburzenaimi endokrynologicznymi. Kobiety, które przeżywają ogromne tragedie ,
bo nio emogą mieć upragnionego dziecka i ich stwierdzenia: czemu ja to zrobiłam
jak mogłam być tak niemądra.
I tu nie chodzi o brak tolerancji- boli mnie fakt z jaką beztroską dziewczyny
decydują się na współzycie a potem na przerwanie ciąży. I takze podejście
Magdaleny: "zdecydowałam się na zabieg" - a co to jest ten zabieg? Gdyby kobieta
widziała ów "zabieg" w życiu by się na niego nie zdecydowała. Czy któraś z was
słyszała jak skrzypi szyjka macicy , w którą wprowadzane są rozszerzadła? Czy
któras z Was widziała części ciała małej istotki ludzkiej wyskrobywanej z jamy
macicy , a potem kompletowanie całego korpusu z kończynami i głową?

Aborcja jest ogromną tragedią dla kobiety i jej rodziny, natomiast dziecko jest
darem, który należy konsekwentnie przyjąć.
Kobieta ma jeden wybór: czy dziecko , które zaczęło życie opuści jej łono żywe
czy martwe? Z każdej sytuacji jest wyjście. Widzisz MAgdaleno dorosłość polega
na tym, że podejmując pewne działania musimy liczyć się z konsekwencjami.
Słyszałaś o historii dwojga nastolatków, którzy powiesili się bo ona była w
ciąży? Nie widzieli innego wyjścia, a jednak wyjście było- powiedzieć rodzicom .
Komu dziecko ma ufac jak nie własnym rodzicom?
Pomogę Ci jeśli zdecydujesz się nie przerywać ciąży. JA też mam córkę .
Daj znać co z Tobą.

[magdalena.kinko]

> Słyszałaś o historii dwojga nastolatków, którzy powiesili się bo ona była w
> ciąży? Nie widzieli innego wyjścia, a jednak wyjście było- powiedzieć
rodzicom

To było najlepsze, co zrobili. Mają przynajmniej już spokój i nie muszą się
użerać na tym chorum podłym swiecie wśród ohydnych ludzi! Chcialabym zrobić
samo, tylko nie wiem, czy umiem.

[poznananka]

magdalena.kinko napisała:

> > Słyszałaś o historii dwojga nastolatków, którzy powiesili się bo ona była
> w
> > ciąży? Nie widzieli innego wyjścia, a jednak wyjście było- powiedzieć
> rodzicom
>
> To było najlepsze, co zrobili. Mają przynajmniej już spokój i nie muszą się
> użerać na tym chorum podłym swiecie wśród ohydnych ludzi! Chcialabym zrobić
> samo, tylko nie wiem, czy umiem.
powiedziec rodzicom? Zgadza sie - to najlepsze co mozna zrobic. Ja w kazdym
razie mam fajnych rodzicow.
Jak chcesz, to moge Ci u nas załatwić metę, aż urodzisz. Chcesz? (a potem
pomyślimy co dalej) albo może u kumpeli mojej matki - mieszka sama.
A co do ohydy - najbardziej ohydny to był chyba ten palant, ktory Cie przeleciał

[magdalena.kinko]

sZczerze go nienawidzę, ale pocieszę Cię - Ty niewiele się od niego różnisz.

[poznananka]

magdalena.kinko napisała:

> sZczerze go nienawidzę, ale pocieszę Cię - Ty niewiele się od niego różnisz.

O! A to ciekawe! A co mamy wspólnego? Jakiś taki hmmm.. bardziej damski był?
Czy może też miał fajnych rodziców?
Nie chcesz pomocy, to nie - Twój cyrk, Twoje małpy.
Ale powiem Ci jak licealistka licealistce:
Nie bądź głupia!
A jak Ci ktoś chce pomóc (bo widze, że na tym forum wiele jest takich, możesz
przebierać w ofertach jak w ulęgałkach) to skorzystaj.

[magdalena.kinko]

Sorry, pomyliłam Cię z kimś innym.

> A jak Ci ktoś chce pomóc (bo widze, że na tym forum wiele jest takich, możesz
> przebierać w ofertach jak w ulęgałkach) to skorzystaj.

Jakich ofertach?

[blanqua]

Magdalena

Nie jestem od tego aby Ciebie potępiać. Problem jest jeden: usunięcie ciąży w
tak młodym wieku może się wiązać niestety z problemami zdrowotnymi i problemami
z każdą następną ciążą. Tak powiedział mi ginekolog - i to wcale nie katolik.
Magda, słuchaj, napisz do mnie na priva. Chciałabym Ci pomóc. Uwierz, ciąża
wcale nie musi rujnować życia. Pracuję obecnie w szkole. Mamy uczennice w
pierszej klasie liceum, które zostają matkami. One uczą się dalej a dzieci
wychowują się. Mamy też dziewczyny, które oddały dzieci do adopcji.
Słuchaj aborcja nie ejst jedyną możliwą decyzją.
Odezwij się do mnie, możemy pogadać
Blanka