Początek końca

[mazia1986]

Jeszcze 3 dni temu bylam w ciazy.....bylam bo dzis juz nie jestem.
Zdecydowalam sie na aborcje farmakologiczna, zrobilam to sama w
domowym zaciszu, nikt o tym nie wie. Zostalam sama, bardzo mi
ciezko. Zaluje ale juz nie cofne czasu. Gdybym wczesniej wiedziala
jak to bedzie... Teraz nie mam nawet z kim o tym porozmawiac, nie
wiem co bedzie dalej...

[vocativa]

Maziu,przytulam Cię mocno!To dobrze,że napisałaś na forum.Nie
powinnaś zostać z tym wszystkim samaPisz tutaj co u Ciebie i jak
się czujesz a dziewczyny z tego forum na pewno Ci pomogą i jakoś Cię
wesprą!Pozdrawiam Cię bardzo ciepło i trzymaj się!!!

[only_niebieska]

Cześć,Maziu dobrze że trafiłaś na forum.Na pewno jest ci bardzo ciężko ,sercem
jestem z tobą ,gdybyś chciała się wypłakac i wygadać to podaję maila
[e-mail].

[iktoto]

Witaj
9676723 to moje gg, jeśli chcesz pogadac nie na forum to napisz do
mnie.
Nie chowaj się ze swoimi emocjami w domu, napisz tutaj, spróbujemy
pomóc, duszenie w sobie tego wszystkiego pogrąża.
Napisz coś o sobie

Pozdrawiam
Monika

[mazia1986]

Dzieki dziewczyny, u mnie z dnia na dzien jest coraz gorzej, ciagle
o tym mysle, o tym dniu. Zastanawiam sie jakby wygladalo moje
dziecko i co by bylo jakbym jednak tego nie zrobila..

[only_niebieska]

Maziu nic dziwnego że tak się czujesz musisz się wygadać ,wypłakać nie
zaprzeczaj swoim uczuciom,taka rana bardzo boli.Piszę z dziewczyna po aborcji
farmakologicznej ona też się tak czuje.Pamiętaj że jest dla ciebie nadzieja,że
Bóg z każdego zła może wyprowadzić dobro.On cię bardzo kocha bez względu na to
ćzy w to teraz wierzysz czy nie.Twoje dziecko jest teraz w niebie u Boga
.Przytulam cię i sercem jestem z toba napisz do mnie kiedy tylko zechcesz"niech
cię Pan błogosławi i strzeże"

[iktoto]

Te myśli będą sie pojawiać jeszcze jakiś czas. Nie wolno uciekać od
tych wszystkich myśli, trzeba je zaakceptować, az zaczną mijać,
blednąć. Aż pojawi się cisza. Ona się pojawi ) U mnie się
pojawiła ) jednak ja długo uciekałam przed problemem, przed
odpowiedzialnością.
A Twój partner co na to? Masz kogoś?

Maziu BLAGAM

[w_domach_z_betonu]

Cie o kontakt...
bardzo pilne.
GG: 8520200

[asi-ass]

Madziu wiem co przezywasz ja tez jestem niedawno po ...wiem jest ciezko ale
musisz sobie wybaczyc bedzie lepiej zobaczysz, jak chcesz porozmawiac napisz na
maila [e-mail] trzymaj sie cieplo

[mazia1986]

Mam partnera, ale on umyl od tego rece, teraz mi to wypomina, mowi
ze to moja wina. Jakbym nie dosc juz cierpiala. Mamy juz jedno
dziecko przy ktorym mi nigdy nie pomagal, bawil sie, wolal
towarzystwo innych a teraz udaje najmadrzejszego. Nigdy nie bedzie w
stanie zrozumiec co czuje. Faceci sa beznadziejni. Jeszcze nie
dorosl do bycia ojcem a co dopiero jakbym zdecydowala sie na drugie,
ale przeciez dla nich to takie proste

[iktoto]

no tak, najprościej jest umyc ręce, bo to nie jego wina tylko Twoja,
oj nieładnie, bardzo nieładnie z Jego strony!!!!
Może za jakiś czas dorośnie i zrozumie że popełnił błąd w takiej
ocenie Twojej osoby.
Namawiał Cię na aborcję? Ile lat ma Twoje dziecko?

Dobrze napisałaś, On udaje najmądrzejszego tylko pytanie czy jest
najmądrzejszy czy udaje żeby się dowartościować? Może to forma
obrony, bo nie chce myśleć o tym, nie chce cierpiec, ale przychodzi
na każdego czas, kiedy musi przystanąć i zastanowić się nad sobą.

[mazia1986]

Moja córka ma prawie 2 latka, ja studiuje, chce zapewnić mi i jej
jakąś przyszłość wiem że na faceta nie mam co liczyć. Zawsze kończy
się na obietnicach. Tylko na tym forum znajduje jakieś wsparcie
psychiczne, ale to jednak nie to samo jakbym miała je od niego, a
wystarczy tylko okazać troche zrozumienia, przytulić, ale nikt nie
zrozumie tego jeśli sam tego nie przeżyje.
Facet robi swoje a później to kobieta jest winna. Moje uczucia nic
dla niego się nie liczą teraz wogóle unika tego tematu nawet gdy ja
go zaczne bo potrzebuje rozmowy, wsparcia, ale u niego go nie
znajde, już to wiem

[iktoto]

Trudno jest żyć jak nie ma się wsparcia od najbliższej osoby.
Zawsze taki był, czy teraz nagle Mu się pozmieniało i jest gorszy
szczególnie teraz?
Czyli próbuje uciec od odpowiedzialności, skoro unika tematu, może i
Mu sie pozornie uda uciec, ale to nalezy przemyśleć.
Niekiedy ludzie chcą być wygodni i próbują wyrzucic to poza obręb
myslenia, najgorsze wtedy jest to, że pojawiają sie uczucia
zastepcze, neagtywne, bo to jednak w człowieku siediz i boli, ale ta
osoba tego nie pokaże po sobie i wyrzywa się na innych.
A finansowo Ci pomaga? Razem mieszkacie?

Ucałowania dla 2 latki,w tym wieku dzieci biegają, chodzą a jeszcze
nie mysla, ojojoj

trzymaj się
Monika

[skp110]

> Trudno jest żyć jak nie ma się wsparcia od najbliższej osoby.
Najblisza osoba przeważnie to rodzice lub dzieci,w tym przypadku
jedno dziecko jest małe i ma dostać wszystko (a nie dawać), drugie
nieżyje, kto ma ją wspierać?

[iktoto]

to może my?

[mazia1986]

Wsparcia się wymaga od partnera bo chyba na tym polega związek. Ale
zwykle kobiety gdy pojawia się problem zostają same, to dla facetów
najprostsze. Ja mieszkam z mamą no i z córką oczywiście, on daje na
dziecko ale do niczego więcej się nie nadaje. To chyba koniec
naszego związku. Musze liczyć sama na siebie więc sobie poradze ale
jemu też nie udziele wsparcia, gdy to zrozumie będzie chciał coś
naprawić to już będzie za późno

[iktoto]

ja też miałam na mysli wsparcie partnera, oj takie sytuacje nieraz
otwierają nam oczy jak wygląda nasze życie z tą drugą osobą, czy
może liczyć na wsparcie tej drugiej osoby czy to kopletna pomyłka.
Być może za jakiś czas i On otworzy oczy i coś dojrzy, trudno tu coś
powiedzieć.
Dobrze że masz jedną kruszynkę w domu i mamę ktora choć trochę
pomoże. Masz dla kogo żyć!! Chociaż opieka w takiej chwili jest
ciężka, bo wszystko inne traci sens, ale ten sens powróci

pozdrawiam
Monika

[mazia1986]

Już nie wiem czy to wszyscy mnie odrzucili czy to ja wszystkich
odtrącam. Nie moge spać ani jeść nawet sie uczyć zostalam sama.
Znacie może jakieś poradnie na śląsku, grupy wsparcia musze z kimś
pogadać osobiście z kimś kto to przeżył bo oszlaleje od tego myślenia

[only_niebieska]

Cześć wklejam link z adresem strony tam jest informacja o tym że organizują się
grupy wsparcia bezpłatne i są też adresy terapeutów.Znam też jedną dziewczynę z
Sląska zapytam może będzie chciała pogadać też jest po.Pozdrawiam
doscmilczenia.blogspot.com/

[mazia1986]

Dzieki za link, moze mi sie przyda. Wszystko wydawalo mi sie takie
proste do czasu kiedy tego tan naprawde nie zrobilam. Wiem ze juz
nigdy bym tego nie powtorzyla

[mazia1986]

Witam Was. Byłam wczoraj poraz pierwszy u ginekologa od czasu kiedy
to zrobilam. Wszystko jest w porzadku, co powinno mnie bardzo
ucieszyć, lecz idąc tam miałam nadzieje że zabieg jednak się nie
udał, że jednak bede mogła ocalić swoje dziecko od mojej głupiej
decyzji. Teraz zostala mi tylko walka o mnie o mój związek i o
rodzine dla mojej córki. Mam nadzieje że chociaż to mi sie uda

[iktoto]

najważniejsze że masz córcię i masz dla kogo zyć, )

jeśli chcesz napisz do mnie na gg 9676723

pozdrawiam
Monika

[mazia1986]

Czasami myśle że najlepszym wyjściem bylaby śmierć tym razem moja,
ale boje się co wtedy będzie z moją córeczką

[wekabi]

Maziu chciałabym z Tobą porozmawiać o ile jest to możliwe. Ale prywatnie, nie na
łamach forum. Chodzi mi o rozmowę z kimś, kto przeżył to samo co Ty... i ja. Mój
mail: [e-mail] .

[iktoto]

maziu, śmierć byłaby lepszym rozwiązaniem??? a niby dla kogo,
odpowiedz na to pytanie solidnie i dokłądnie? Dla Ciebie? dla córki?

Ja też jestem po aborcji i żyję i mam się coraz lepiej, daj sobie
trochę czasu

Napisz do mnie na gg 9676723
Monika

[mazia1986]

Nie rozumiem fizycznie jest ze mna swietnie, za to psychicznie
jestem zupelnie inna osoba, pod tym wzgledem razem z dzieckiem
zabilam sama siebie, ta prawdziwa. Teraz zyje tylko dla corki, dla
niej sie smieje, jem, ale tak naprawde jestem tylko cieniem w
ludzkiej skorze.
Drugiego dziecka juz nie zostawie
Ona nigdy nie dowie sie prawdy

[w_domach_z_betonu]

Maziu skontaktuj sie prosze...
8520200

[venuuss]

witam. czy mogłabyś mi napisać jak przebiegał cały ten "zabieg". na ten adres: [e-mail] jestem w niekomfortowej sytuacji i jestem prawie zdecydowana na usunięcie ciąży własnie w taki sposób. na szczęcie moj chłopak mnie cały czas wspiera i mam nadzieje że sama z tym nie zostane. Bardzo mi przykro z twojej sytuacji na twoim miejscu pewnie też nei byłoby mi łatwo. prosze o odpowiedź.

[aniulka8503]

Droga venus, raz piszesz że facet jest samolubem, ale tutaj widzę,
że jednak cię wspiera...dziwne...

Venuss

[mazia1986]

Przykro mi ale nie moge Ci tego ułatwić, nie przyłoże już do tego
reki, raz to zrobiłam i to był mój błąd. Staram się żyć dalej ale
jest ciężko nie zawsze daje rade, są dni załamania, nie rób tego,
nie musisz, stracisz swoje życie razem z życiem Twojego dziecka.

[aniulka8503]

Brawo mazia!!! Masz rację!!!

[twoj_aniol_stroz]

Piękne jest to co napisałaś...

[mazia1986]

Codziennie pytam się czy to się kiedyś skończy, ale końcem będzie
śmierć mojego ciała, cienia mnie który pozostał bez sensu istnienia
na tym Świecie, budze się chcąc żebym już mogła z powrotem zamknąć
oczy i zniknąć po drugiej stronie rzeczywistości w krainie snów,
gdzie moge się cieszyć moim dzieckiem...

[aniulka8503]

Maziu nie mogę powiedzieć, że to się skończy, bo w twoich postach
jest tyle uczucia, tyle wrażliwości, że myślę, że długo będziesz
rozdrapywać tą ranę...Jednak wydaje mi się, że z czasem będziesz
coraz mniej płakać, być może wrócisz do rzeczywistości...Wiesz, ja
byłam na podobnej krawędzi...dużo rozmawiałam z przyjacielem
(obecnym mężem) i może ty też tak zrób...Na pewno masz osobę, która
cię wesprze...Daj sobie szansę na normalne życie!!!
Nie cofniesz czasu, ale możesz rozważnie otworzyć drzwi przyszłości
i powoli w nią wkraczać...Uwierz, że nadejdzie ten dzień, gdy
przytulisz swoje dziecko...nie będzie tym samym dzieckiem, ale
będzie twoje i będziesz je bardzo
kochała...podwójnie...Najważniejsze abyś nie dopuściła do wypalenia
się uczuć, byś nie stała się zgorzkniała i uodporniona na
krzywdę...jest duża szansa, że z czasem będziesz jeszcze
szczęśliwa...Tego ci życzę z całego serca!!!
A co z partnerem (ojcem dziecka)? Może to właśnie w nim znajdziesz
wsparcie...może jemu też jest bardzo ciężko...rozmawiajcie o tym co
was boli...teraz myślę, że rozmowa z kimś zaufanym byłaby dla ciebie
najlepsza...
Psycholog...powiem ci szczerze, chodziłam do jednego, ale to
jego "zrozumienie" było takie suche...mi najbardziej pomogły rozmowy
z bliską osobą...Spróbuj!

[twoj_aniol_stroz]

To jest bardzo trudny czas,bo oprócz żałoby po stracie dziecka
przechodzisz czas oskarżeń siebie, partnera, lekarza, rodziców. Jest
to trudny czas,bo tak naprawdę znikąd nie masz pomocy. Ci co
zapewniali, że będzie dobrze, że po zabiegu wszystko wróci do normy
nie chcą słyszeć o Twoim bólu, oni działają na zasadzie: "nie dość,
że pomogliśmy, to ona jeszcze taka niewdzięczna" Oni w ogóle nie
rozumieją co się z Tobą dzieje. Dlatego powstało to forum - tu
dziewczyny doskonale wiedzą co czujesz, one Ci nie będą wmawiały
histerii, rozczulania się nad sobą, bo to co czujesz to nie jest ani
histeria, ani rozczulanie się, ale bardzo ciężka żałoba, z ktorą
musisz sobie poradzić. A może spróbowałabyś terapii dla kobiet po
aborcji. Ona pomaga krok po kroku przejść przez ten trudny czas.
Powrót do Boga jest także bardzo ważny, warto znaleźć mądrego
spowiednika, który stałby się kierownikiem duchowym, dzięki któremu
poukładałabyś sobie życie na nowych zasadach. To co ze swojej strony
mogę obiecać to modlitwę...

[mazia1986]

Dziękuje Wam bardzo za wsparcie, tylko na tym forum moge je znaleźć,
tylko tu czuje się rozumiana. Ojciec mojego dziecka...cóż moge o nim
powiedzieć rozmawialiśmy o tym co się stało, myślałam że mnie
rozumie i się zmnienił...ale znów mnie bije, staram się przestać go
kochać.. zapomnieć. Ale to trudne, teraz mam dwie rany w sercu
strate mojego Aniołka i strate człowieka którego kochałam, ale
uświadamiam sobie że osobę która tak bardzo kocham i kochałam nigdy
tak naprawde nie było...
Czuje się taka pusta, bez zadnych innych uczuć, czuje tylko
niekończący sie ból... oskarżam się za wszystko.
Moje życie odeszło z moim dzieckiem teraz jestem tylko cieniem
chodzącym po tym świecie a duszą jestem zupełnie gdzie indziej
Jak narazie idzie mi dobrze udawanie normalnego człowieka

[aniulka8503]

Wiesz, nie wiem czy dobre jest "udawanie normalnego człowieka"...to
się w tobie zbiera i kiedyś wyjdzie...
Co do partnera...nie daj się bić...jeśli już teraz cię bije to
będzie to robił tak długo jak z nim będziesz...radzę dobrze się nad
nim zastanowić...no w takiej osobie to wsparcia nie ma...
Oskarżenia...cóż, częściowo jesteś winna (jak każda), ale w stosunku
do partnera nie widzę żadnej twojej winy...Tak wiem, pewnie wciska
ci że go prowokujesz...to też już przerabiałam, ale nie pozwól sobie
tego wmówić...żadna prowokacja nie jest powodem do bicia...A może on
w ten sposób odreagowuje tą całą sytuację...chociaż jeśli bił cię
wcześniej to nie licz na wielką metamorfozę...to jest mało
prawdopodobne...chociaż cuda się zdarzają...