takie tam

[trolobojczyni]

Witajcie,

Nie wiem od czego zacząć. Może od tego...Jestem młodą mamą. Miałam 22 lata jak urodziła się Ania. Byłam mężatką od miesiąca,studiuję, pracowałam. Córa była wpadką,nie planowałam jej, brałam antydepresanty,choruję na zapalenie jelit. Miałam różne myśli,jak "pozbycie" się "problemu" ułatwiło by mi życie. Nie mówić mężowi, po cichu pójść do gina... Ile by mi było oszczędzone - leżenie w szpitalu,silna depresja, zaostrzenie choroby jelit. Jednak nie zdecydowałam się i uważam to za najważniejszą i najlepszą decyzję mojego życia. Pamiętam jak ryczałam przy inkubatorze córeczki,gdy widziałam jej cierpienie i nie wyobrażamsobie życia bez niej.Nic bym nie zmieniła.

Nie jestem idealną matką... Często jestem zmęczona, szybko się irytuje, myślę jak tu się wyrwać na trochę z domu i kiedy czuję,że dłużej nie wytrzymam to przypominam sobie ten inkubator i strach, przypominam sobie jej pierwszy uśmiech i kroczek, nie ma nic piękniejszego.

Piszę to, bo byłam blisko zabicia tej kochanej istotki i czuję do siebie obrzydzenie.

Jestem ateistką/agnostykiem, ale jestem przeciwniczką aborcji,bo żyła we mnie mała istotka przez 9 miesięcy i nikt mi nie wmówi, że to tylko bezmyślny płód.

Podziwiam Was za to co robicie dla tych dziewczyn,które się wahają i nie potępiam za to, co wiele Was zrobiło. Dobrze, że jesteście i próbujecie coś zmienić. Potępiam natomiast lekarzy, którzy abortują dzieci i łamią przysięge, którą składali.I chociaż nie wierzę w Boga,to jeśli jakaś forma piekła istnieje, to oni mają tam specjalne miejsce....

Kończę psychologię i dzidzia mi w tym dzielnie pomaga

Uściski!

[twoj_aniol_stroz]

No to przestań czuć do siebie obrzydzenie Myślę, że znakomita
większość kobiet na wieść o nieplanowanej ciąży miała, delikatnie
mówiąc, mało zachwycające myśli. To jest oprócz zaskoczenia i
świadomości zmiany w życiu dodatkowo zabawa naszych hormonów, które
płatają nam figle. Myśl, jak myśl, przychodzi do głowy, potem
odchodzi, przychodzi następna... Jak ja bym miała czuć obrzydzenie
do siebie za każdą złą myśl, to bym już w psychiatryku wylądowała. A
myśli mam różne od paniki związanej z tym, że jestem w ciąży i co by
tu zrobić, żeby w niej nie być (inna bajka co faktycznie potem robię
i jak głośno gratuluję sobie głupoty), po wszechogarniającą myśl o
ukatrupieniu teściowej. No owszem, pomyślę sobie, potem pogratuluję
debilizmu, czasem ataku śmiechu dostanę jak obejrzę własne myśli,
czasem odruchowo się popukam w głowę i co? I nic, żyję dalej .
Wiem, że bywa tak, że od własnych myśli to mi się czasem słabo robi,
ale to są TYLKO myśli, jedne głupsze inne mądrzejsze, ale z
rzeczywistością nie mają kompletnie nic wspólnego )
Nie dręcz się już i ciesz dzieciątkiem )))

[trolobojczyni]

Dzięki za ciepłe słowa. Ja już byłam nawet umówiona do lekarza, ale poczułam, że jakbym to zrobiła, znienawidziła bym się do końca życia.Odwołałam dzień przed zabiegiem, ale i tak mam wyrzuty sumienia. Nie mogę sobie wyobrazić co mogą czuć kobiety po...

[twoj_aniol_stroz]

Jest taka fajna książka: "Listy starego diabła do młodego" - czytam
ją właśnie któryś raz z rzędu i za każdym razem wyczytuję jakąś
mądrość tak prostą, że aż niewidoczną. Jedną z nich jest nasze
spojrzenie na życie. Mamy koszmarną tendencję (ja ją też mam ) do
życia tym co było i martwienia się na zapas tym co będzie. Zobacz
jak często pastwimy się nad sobą przeżywając po raz kolejny jakąś
porażkę, jak bardzo męczymy martwiąc się co będzie za miesiąc, rok,
10 lat... Tak jakby to nasze martwienie się mogło coś zmienić, ani
to co się stało już się nie odstanie, ani nie mamy wpływu na to co
się kiedyś stanie. O ile byłoby nam łatwiej kiedy zrozumiawszy błąd,
zanalizowalibyśmy go, wyciągnęli wnioski i poszli dalej, mądrzejsi o
jedno doświadczenie. Ty byłaś na krawędzi, o włos od popełnienia
błędu, jednak w porę się cofnęłaś. I to jest wspaniałe. Ciesz się
tym co jest, córeczką, studiami i nie zadręczaj się, bo i tak na
pewno masz sporo codzinnych kłopotów. Po co Ci kolejne, zwłaszcza,
że nie bardzo można tu coś zmienić? Wiem, że tak łatwo jest mówić,
gorzej w praktyce, oj wiem, wiem , ale postaraj się choć
odrobinkę )

[malpolid]

Dzięki za świadectwo

[nati1011]

nie trzeba wierzyć w Boga, by byc człowiekiem - po prostu. Jesteś
matką. Urodziłaś swoje dziecko i wiesz, że ono w tobie rosło przez 9
miesiecy, a nie zostało wsadzonę krótko przed porodem. Proste,
logiczne, szkoda, ze nie dla wszystkich.

I daj spokój z tym obrzydzeniem. Jak napisła Anioł, każdemu zdarzają
się głupie pomysły. Najważniejsze to ich nie realizować. A chęć
pozbycia się "probelemu" to chyba każdej cieżarnej przemyka w jakimś
momecie przez myśl - nawet jeżlei nie myśli o aborcji, to chętnie
wróciłąby do stanu sprzed ciaży

[t.oja]

Nie jestem idealną matką...

A czy jest wzor na idealna mame To ocenia nasze dzieci.

Piszę to, bo byłam blisko zabicia tej kochanej istotki i czuję do
siebie obrzydzenie.

Objaw obrzydzenia wywoluje sumienie, po aborcji jest to juz trauma
ktora zle odpracowana pracuje na obciazenie karmiczne w nastepnym
wcieleniu.
Bog nie potepia czlowieka a grzech, czesto tu na forum Kobiety pisza
o
ocenianiu ich, ale czy dostrzegaja ze same siebie oceniaja bardzo
krytycznie,
Ta krytyka wywoluje obrzydzenie, obnizenie samooceny, lek i ogromny
bol.
To wrog ktorego nalezy pokonac zanim on pokona nas. To dotyczy
kazdego grzechu ciezkiego nie tylko aborcji.

Kiedys polecilam kilku osobom pewien sposob ktory sprawdzil sie w
roznych traumach, zmianie starych zatwardzialych schematow w umysle,
pomogl mlodej dziewczynie z tendencja samobujstwa.

Siada sie wygodnie oczy zamyka, wyobrazamy sobie kartke papieru i
malujemy na niej swoj wlasny obraz, jak sie postrzegamy my i jak
postrzegaja nas inni wedlug naszej opinii na tym obrazie umieszcza
sie to wszystko co nas boli, bol, np aborcje, wszystkie negatywne
odczucia zale, leki obawy, niska samoocene, wszystko co chcemy
usunac.
Na drugiej kartce malujemy kolejny obraz na tym wszystko to co jest
najlepsze dla nas, radosc milosc szczescie wolnosc sile woli odwage
jak nas wszyscy akceptuja
mamy dobre relacje z ludzmi wszystko to czego pragniemy i jest to
dobre.
Kolejnym krokiem jest te kartke z negatywami spalic w ognisku.
Wiara w to ze to co zle odeszlo a to co dobre wzmacnia sie.


Jestem ateistką/agnostykiem, ale jestem przeciwniczką aborcji,bo
żyła we mnie mała istotka przez 9 miesięcy i nikt mi nie wmówi, że
to tylko bezmyślny płód.

Zaden plod nie jest bezmyslny, to tylko usprawiedliwienie sie przed
soba.

[iktoto]

sposób to.ja sprawdziłam i polecam

[mmmartyna31]

Dzięki za piękne świadectwo Dzielna Kobieto!