jak dużo czasu poświęcacie...

[uma76]

swoim dzieciaczkom?
Mam trochę obiekcji, czy dobrze robię.
Ponieważ pracuję, wracam do domu przed 15 i cały wolny czas do wieczora
poświęcam małemu. Tak samo jest z moim mężem. Wraca z pracy (ok. 17) i... na
podłogę! Ponieważ Pitu chodzi spać ok. 19, to wydaje mi się, że nie jest to
aż tak wiele (wczesniej bawi się z nianią). Ale do rzeczy: ostatnio była u
mnie koleżanka, która ma córcię o 2 dni starszą. Ona bawiła się sama. Córcia
rzecz jasna ;-) Koleżanka tłumaczy, że mała w domu też bawi się sama prawie
cały dzień, bo ona pracuje, a jak jest w domu to daje korepetycje. Wiecie jak
ta mała ślicznie się bawiła, a mój Pi chciałby, żeby bawić się z nim. Ciągle
przynosi książeczki i wtyka do ręki, albo stoi koło mojego fotela. Jek siedzę
z nim na podłodze - to jest oki, nawet trochę sam się zajmie. Zastanawiam się
czy nie poświęcam mu zbyt dużej uwagi (to brzmi niemal jak herezja!), ale czy
mozna poświęcać zbyt wiele czasu dziecku? Obawiam się, że nie uczę go
samodzielności. A jak jest u was?
Pozdrawiam

[uma76]

Dodam jeszcze, że spędzanie czasu z moim synkiem sprawia mi wielką przyjemność,
nie chciałabym jednak oddać mu "niedźwiedziej przysługi"...

[izabela1976]

Ja także pracuję, ale wracam do domu dużo później od Ciebie, bo ok. 18. I cały
czas jaki zostaje mi do pójścia spać spędzam na zabawie z synkiem. Myslę, ze po
całym dniu bez mamy potrzebuje tego kontaktu i wspólnych zabaw z mamą. Jak jest
u babci to babcia też dużo czasu mu poświęca, ale też czasami pozwala bawić mu
się samemu. A jak małym zajmuje się mąż to synek uczy się przy nim samodzielnej
zabawy. Chociaż ostatnio dotarło do niego, że jak będzie bardzo marudzący to
tata będzie wymyślał rózne rzeczy by go czymś zająć.

[izabela1976]

I całe weekendy są oczywiście z mamą. Wtedy to bawimy się na całego.

[gabi11]

Mój synek ma teraz ponad rok. Jestem z nim w domu cały dzień. I właściwie cały
dzień spędzamy razem. Jak gotuje to on siedzi w foteliku i obserwuje. Jak coś
piszę- leży obok i się bawi. A reszta czasu to zabawa i ćwiczenia. W dodatku
mam ciągle wyrzuty sumienia że za mało robię, za mało się bawimy...
Ostatnio zaczęłam zastanawiać czy aby nie uzależniłam dziecka za bardzo od
siebie. Powinien tez chyba przebywać z innymi osobami. Ale na razie to raczej
mało możliwe technicznie.

Asia

do uma76

[gabi11]

wejdź sobie na forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=1
tam można sobie popróbować przeróżne wpisy :))

[osmag]

Myślę ,że trzeba dać czsami dziecku okazję aby mogło się ponudzić.Wtedy może
samo zacząć twórczo myśleć ,a co za tym idzie rozwijać wyobraźnię. Innymi słowy
jak we wszystkim najlepsza jest zasada złotego środka.Nie przesadzaj ani w
jedną , ani w drugą stronę.

[uma76]

No właśnie, zawsze ten środek! tak czułam, że chyba troche odchylenia
nabrałam...!
Gabi! Dzięki - jesteś nieoceniona!
Pzdr