A letter to myself and the future

[ineess]

"Today is September 13, 2003. Saturday night at the cusp of autumn. I want
you to find this in a few years when you're stuck writing something else.
You've got a couple hundred words but they don't feel right, don't seem to be
leading anywhere. In a fit of desperation, you start skimming through old
stuff lying around on your hard drive, hoping to pick up a trick you've
forgotten or a starting place. Even just to remember what it feels like to
close your eyes and pound out the rest of sentences, to write something
genuinely good, something you're happy with. "
...
"The nineties were full of expectation. Commercials promised us the ability
to buy a way into the future itself, an escape capsule from all the
humiliation and pain of the twentieth century we spent so many years reading
about in school. Nowadays commercials promise us the ability to save money,
and as such, are totally boring.

We are deflated, in a word. All my friends have finally settled into jobs and
apartments, but it's like all we've found is a safe hiding place. We're grown-
up now, but we haven't figured anything out."

www.crunchable.net/03/0915.shtml

[bogo2]

ineess napisała:

(....)
> We're grown-up now, but we haven't figured anything out."

[bogo2]

poczytaj Milosza z ostatnich wierszy. Tak dla perspektywy !

ineess napisała:

(....)

> We're grown-up now, but we haven't figured anything out."

[ineess]

> poczytaj Milosza z ostatnich wierszy. Tak dla perspektywy !

Dzięki, kiedyś poczytam...

> ineess napisała:
> We're grown-up now, but we haven't figured anything out."

To nie ja napisałam. Natomiast ... bardzo mi się podoba i dlatego jeszcze mały
fragment...

"This letter was misplaced from the future, sent back through time via a wrong
move by a mail sorter in the Orbital Postal Service. (...) someday I'll be the
one getting the thank-you notes instead of having to write them all the time."

[bogo2]

No nie wiem ! ;-) Po pierwsze ,nie znosze jak mi gina listy . Po drugie -
zawsze wydawalo mi sie , ze otrzymywanie dowodow zyczliwosci czy wdziecznosci
jest krepujace . Dawanie jest bezpieczniejsze !


ineess napisała:

> To nie ja napisałam. Natomiast ... bardzo mi się podoba i dlatego jeszcze
> mały fragment...
>
> "This letter was misplaced from the future, sent back through time via a
> wrong move by a mail sorter in the Orbital Postal Service. (...) someday I'll
> be the one getting the thank-you notes instead of having to write them all
> the time."

[ineess]

> No nie wiem ! ;-) Po pierwsze ,nie znosze jak mi gina listy .

Nie wiem, czy sie rozumiemy. Pierwotnie autor otrzymał list...zastanawia się
jak to się stało..., od kogo..., czy to przypadek...i jeżeli dobrze rozumiem
dochodzi do wniosku, że to taki list z PRZYSZŁOŚCI...

> > "This letter was misplaced from the future, sent back through time via a
> > wrong move by a mail sorter in the Orbital Postal Service.

Listy z podziękowaniami.
Chodzi chyba o to, że obecnie autor musi pisać podziękowania w domyśle dlatego,
że KTOŚ mu ciągle pomaga. A chciałby raczej odwrócić tą sytuacje - pomagać
innym.... Tak to rozumiem. I też tak bym chciała...I też... ciągle muszę komuś
dziękować...

>someday I'll be the one getting the thank-you notes instead of having to write
>them all the time.

[jarek-ny]

To chyba mnie przerasta a moze wierze tylko w terazniejszosc?

Czy naprawde "wazne sa tylko te dni, ktorych jeszcze nie znamy"?

Jezeli mialbym posac list do siebie, to tylko w sposob trywialny - do Jarka
sprzed X lat. CZasami mam wrazenie, ze takie moje listy ojciec mi cytowal. Czy
uwierzylbym, zebym poznal swoj charakter pisma?

Chyba tez bym troche ze soba polemizowal.

When you see me next, I won't be me.

[ineess]

> Czy naprawde "wazne sa tylko te dni, ktorych jeszcze nie znamy"?

Zazwyczaj tworzymy je od początku (od urodzenia) i dodajemy trochę po drodze...

>Czasami mam wrazenie, ze takie moje listy ojciec mi cytowal.

Moj bronil sie przed udzielaniem rad powtarzal TO TWOJE ZYCIE. ROB JAK CHCESZ.
A... Sugerowal zebym nauczyla sie gotowac - ale to jakos nie wyszlo.

Ponieważ TEN list mi sie podoba to jeszcze fragmencik...

"Do you feel confident? Do you have hope? Both of these things are in short
supply today. There's nothing going wrong so far as we can see, but there's a
fear that won't go away. We were told an asteroid was set to collide with the
earth in 2014, but then the astronomers changed their mind. There's nothing
wrong with the economy so far as I can see (but then I can't see very far, and
all the economists who appear on television are blind), no force depressing us
beyond the belief that things aren't good, and that they won't be getting
better anytime soon. "

_____
"When you see me next, I won't be me"

[bogo2]

Interpretacje , interpretacje...
Oczywiscie, masz racje . W koncu to "twoj " tekst; z jakis powodow uznalas go
za ciekawy i wyjatkowy , zeby nie powiedziec "wazny" - na tyle, ze cytujesz go
na publicznym forum.
Ja wybieram z niego, niczym rodzynki z ciasta, jedynie strzepy zdan i
znaczen ... z ktorymi mi po drodze. I nie wiem , czy w przyszlosc, czy w
przeszlosc.
Ale, czy to ma jakiekolwiek znaczenie ?

ineess napisała:

>> Nie wiem, czy sie rozumiemy. Pierwotnie autor otrzymał list...zastanawia się
> jak to się stało..., od kogo..., czy to przypadek...i jeżeli dobrze rozumiem
> dochodzi do wniosku, że to taki list z PRZYSZŁOŚCI...
>
> > > "This letter was misplaced from the future, sent back through time
> via a
> > > wrong move by a mail sorter in the Orbital Postal Service.
>
> Listy z podziękowaniami.
> Chodzi chyba o to, że obecnie autor musi pisać podziękowania w domyśle
dlatego,
>
> że KTOŚ mu ciągle pomaga. A chciałby raczej odwrócić tą sytuacje - pomagać
> innym.... Tak to rozumiem. I też tak bym chciała...I też... ciągle muszę
komuś
> dziękować...
>
> >someday I'll be the one getting the thank-you notes instead of having to w
> rite
> >them all the time.
>

[ineess]

>...I nie wiem , czy w przyszlosc, czy w przeszlosc.

Cała zabawa polega na tym, że to nie łatwo określić. Tak się jakoś miesza...
W pewnym wieku jak się patrzy w przyszłość to oczyma ukształtowanymi kiedyś, w
przeszłości...

:-)

[jarek-ny]

Tak mi sie jakos skojarzylo:

Remember when you were young,
You shone like the sun.
Shine on you crazy diamond.
Now there's a look in your eyes
Like black holes in the sky.
Shine on you crazy diamond.
You were caught in the crossfire
Of childhood and stardom,
Blown on the steel breeze.
Come on you target for faraway laughter,
Come on you stranger, you legend, you martyr, and shine!
You reached for the secret too soon,
You cried for the moon.
Shine on you crazy diamond.
Threatened by shadows at night,
And exposed in the light.
Shine on you crazy diamond.
Well you wore out your welcome
With random precission,
Rode on the steel breeze.
Come on you raver, you seer of visions,
Come on you painter, you piper, you prisoner and shine!
---------------------------

Shine On You Crazy Diamond (Part 1)

[all2]

to ja dorzucę inną staroć, bo też mi się dzisiaj skojarzyło:

So, so you think you can tell Heaven from Hell,
blue skies from pain.
Can you tell a green field from a cold steel rail? A smile from a veil?
Do you think you can tell?

And did they get you trade your heroes for ghosts?
Hot ashes for trees? Hot air for a cool breeze?
Cold comfort for change? And did you exchange
a walk on part in the war for a lead role in a cage?

....a czas mija nieublaganie...

[jarek-ny]

...and then one day you find ten years have got behind you.
No one told you when to run, you missed the starting gun.

And you run and you run to catch up with the sun but it's sinking
Racing around to come up behind you again.
The sun is the same in a relative way but you're older,
Shorter of breath and one day closer to death.

Every year is getting shorter never seem to find the time.
Plans that either come to naught or half a page of scribbled lines
Hanging on in quiet desparation is the English way
The time is gone, the song is over,
Thought I'd something more to say.

...........................
i tylko nigdy nie uciszycie szumu oceanu....

[ineess]

Tak, zmieniamy się.
Trafiamy na rozdroża, martwe pukty, labirynty życia...
Budujemy domki z kart.

Trzeba trochę przeżyć żeby je zauważyć.
--------
Kiedy spotkasz mnie jutro to już nie będę ja

[jarek-ny]

Modlitwa
T.Nalepa-B.Loebl

Wysłuchaj mojej pieśni Panie,
do Ciebie wznoszę dzisiaj głos.
Ty jesteś wszędzie, wszystkim jesteś Ty,
lecz kamieniem nie bądź mi.

Do Ciebie pieśnią wołam Panie,
bo ponoć wszystko możesz dać,
więc błagam daj mi szansę jeszcze raz,
daj mi ją ostatni raz.

Wystarczy abyś skinął ręką,
wystarczy jedna Twoja myśl,
a zacznę życie swoje jeszcze raz,
więc o boski błagam gest.

Do Ciebie pieśń tę wznoszę Panie,
czy słyszysz mój błagalny głos?
Raz jeszcze daj mi od początku iść,
daj mi życie jeszcze raz.

Już nie zmarnuję ani chwili,
bo dni straconych gorycz znam,
więc błagam daj mi szansę jeszcze raz,
daj mi ją ostatni raz.

A jeśli życia dać nie możesz,
to spraw bym przeżył jeszcze raz
tę miłość, która już wygasła w nas,
spraw bym ją przeżył jeszcze raz.

Do Ciebie pieśnią wołam Panie,
do Ciebie wznoszę dzisiaj głos.
Ty chlebem, ptakiem, słońcem możesz być,
więc kamieniem nie bądź mi.