Choroba czy przestepstwo?

[lifeisaparadox]

Takie pytanie za 100 punktow. Czy czlowiek chory, ktory pod wplywem urojen
popelnia przestepstwo powinien z tego tytulu ponosic poblazliwy wyrok? Czy
moze to wina tej osoby, ze sie nie leczy, ze nie chce przyjmowac lekarstw i
popada w psychoze pod wplywem ktorej popelnia wykroczenia i przestepstwa? Bo w
koncu jakas odpowiedzialnosc za samego siebie taki czlowiek powinien ponosic,
a moze nie?

Mamy przyklad Fritza, nieumyslnego mordercy, gwalciciela wlasnej corki,
sadysty i psychicznie niezrownowazonego czlowieka. Wyrok wydaje sie
sprawiedliwy, dozywocie, a w jego wieku praktycznie bez szans na wolnosc.
Tylko czy przyjemny psychiatryk, wyposazony w luksusy ktorych nie spotka sie w
zadnym wiezieniu, jest aby jakims rodzajem kary dla takiego czlowieka, ktory
zniszczyl zycie calej swojej rodzinie?

Jakie sa wasze odczucia wzgledem wymierzania sprawiedliwosci osobom
psychicznie chorym?

[brak.chmurek]

a jaka to różnica dla ciebie? kraty to kraty

[zlotyswit]

Jeżeli odmówił leczenie to pytanie raczej czy powinno się go do niego zmuszać?
Bo w to że w psychiatryku jest przyjemnie to wątpię, choć patrząc na to z
perspektywy więzień brytyjskich, gdzie więźniom kupowano konsole do gier, to
trudno powiedzieć gdzie jest gorzej. Poza tym psychiatryk jest jedynym miejscem
mogącym dać im pełną opiekę i szansę na poprawę/resocjalizację bo to jest cel
więzienia a nie sama kara.

> Tylko czy przyjemny psychiatryk, wyposazony w luksusy ktorych nie spotka sie w
> zadnym wiezieniu, jest aby jakims rodzajem kary dla takiego czlowieka, ktory
> zniszczyl zycie calej swojej rodzinie?

znajdziesz tutaj zapewne takich którzy Ci powiedzą nawet że to co on robi u
siebie w domu to jego własna sprawa i nic nam do tego heh

[wichrowe_wzgorza]

Według mnie nikt, kto popełnia przestępstwo, zdrów nie jest, nawet, jeśli wyniki
badań psychiatrycznych wypadają ujemnie ( in minus choroba).

Wiele osób wychodzi z założenia, że jeśli nikt nie widzi, że postępują źle, to
wszystko jest ok. Fritzowi najwyraźniej ten rodzaj dolegliwości przypadł w
udziale. Mnie nie przeszkadza, jeśli wyrok spędzi w ludzkich warunkach. Tak
stanowią cywilizowane przepisy, choć tak, wobec mas biednych, głodujących - może
budzić niesmak.

[lola0071]

Najpierw piszesz o chorych na urojenia, a potem podajesz przykład
Fritzla, a on doskonale wiedział co robił! :o

[dekadencja1]

Nie wiem za ile punktów jest to pytanie, ale można w tym kontekście
zapytać o funkcję kary : kara = zemsta czy kara jako proces
wychowawczy/ resocjalizacyjny? Przyjęcie której z tych optyk wydaje
się wyznaczać dalszy tok postępowania. Kara jako zemsta spostrzegam
mało skuteczny instrument w kierunku zmiany sprawcy przestęsptwa.
Rozgraniczyć też należy wine i karę. W polskim prawie osoba wobec
osoby chorej psychicznie nie orzeka sę o winie. Ale z tego co wiem
to np. w systemie amerykańskim choroba psychiczna nie zwalnia z
orzekania o winie. Orzeczenie brzmi wiec wówczas winny, ale chory. I
takie rozwiązanie uważam za psychologicznie rozsądniejsze zarówno z
perespektywy sprawcy jak i ofiary przestępstwa.

[lifeisaparadox]

Jesli zatem mowimy o resocjalizacji jako cel sadownictwa, to dlaczego mowi sie
"kodeks karny" i "sprawa karna" itd? :> To kara czy resocjalizacja - rehabilitacja?
Bo jesli mieli bysmy przeprowadzac prawdziwa resocjalizacje, to zapewne osrodek
zamkniety nie bedzie tutaj najbardziej skuteczna metoda. Wiezienia raczej
wypaczaja psychike niz ja naprawiaja, funkcjonowanie w ramach wieziennictwa
organow naprawczych jest znikome jesli nie wrecz zadne, a pozostaje kara
pozbawienia wolnosci.
Troche inaczej ma sie to do psychiatrykow w ktorych istnieje szansa ze leczony
zostanie wyleczony, pojawi sie remisja i z psychicznego zbrodniarza powroci do
funkcjonowania jako zdrowa jednostka. Tutaj resocjalizacja ma jak najbardziej
sens i medal za takie funkcjonowanie.

Zatem podtrzymuje zapytanie - choroba czy przestepstwo?

[dekadencja1]

> Zatem podtrzymuje zapytanie - choroba czy przestepstwo?

Twoje pytanie jest z gatunku monumentalnie fundamentalnych. Żadna
społeczność chyba dotychczas nie potarfiła na nie "skutecznie"
odpowiedzieć. Podzielam wyrażoną już w tym wątku opinię, że w
wypadku większości ( ale nie wszyskich) przestęstw motywy są
chorobowe. Jednak ze względu na częstość występowania niektórych
zaburzeń ,np. zaburzeń osobowości, w prawodastwie przyjęto zasadę że
nie zwalniają one z odpowiedzilności.
A to jak funkcjonują więzienia i co z tego wynika , to już inna
sprawa.

[lifeisaparadox]

Tez czytalem ze spora czesc wiezniow cierpi na zaburzenia osobowosci, czesto
glebokie, a srodowisko wiezienne nic nie robi w kierunku wyleczenia takich
jednostek. Tak powstaje chora recydywa.
Zatem moze nalezalo by przerobic wiekszosc wiezien na szpitale psychiatryczne?

[brak.chmurek]

nie bój się. ty trafisz do psychiatryka.

[leda16]

brak.chmurek napisała:

> nie bój się. ty trafisz do psychiatryka.

Oooo, "brak rozumku" dał głos, inaczej Shangri-la :))).

[dekadencja1]

Nie jestem znawcą polskiego systemu więziennictwa. Jednak z
zewnętrzenego oglądu ewidentnie wychodzi mi, że działa to trochę bez
głowy, a raczej z głową zanurzoną w wiedzy o człowieku sprzed dwóch
wieków. Słychać, że gdzieś tam ktoś coś próbuje robić w więzieniach,
ale to takie działania niszowe i tak pod górkę w systemem. A system
rozdarty i nie może zdewcydować się czym jest kara: odwetem czy
nazwijmy to wychowaniem. Odwet wydaje się być tańszy, ale to
złudzenie.
Zamienić więzienia na szpitale psychiatryczne - nie. Kara powinna
być dolegliwa, ale też dawać szansę na zmianę. A zmiana skazanego
jest nawet bardziej w interesie społecznym niż w jego intersie.
Jeśli myśli się persepktywicznie, to zainwestowanie w sensowny
proces leczenia będzie tańsze.

[lifeisaparadox]

Trzeba by tez rozwazyc czy kara w wypadku osob z zaburzeniami osobowosci
przynosi skutek, czy nie wrecz skutek odwrotny do zamierzonego. Nie jest nowym
stwierdzenie ze w zaburzeniach osobowosci osoby takie sa niewrazliwe na kare.
Wrecz odwrotnie, wiezien umacnia sie w swoim aspolecznym zaburzeniu, uznajac
kare za cios na ktory reaguje jeszcze bardziej zdemoralizowanym zachowaniem po
odbyciu kary. Stwarza to wyrazna przepasc miedzy wlasnym ja a systemem prawnym.
Powstaje podzial na ja i oni - reszta swiata.
Zatem wiezienie staje sie gorszym rozwiazaniem niz jego brak, w sensie
wyrzadzanych szkod spolecznych.
Zlodziej z zaburzeniami osobowosci po odbyciu kary moze zatem wyjsc z wiezienia
jako potencjalny morderca. Zatem wiezienie staje sie przeciwienstwem pojec
takich jak resocjalizacja czy kara w jej tradycyjnym znaczeniu i funkcji.

[leda16]

Zaburzenia osobowości NIE są chorobą. Podlegają tylko w minimalnym stopniu bądź wcale oddziaływaniom psychoterapeutycznym. Natomiast zgodnie z przepisami żaden chory psychicznie nie podlega karze lecz leczeniu w warunkach szpitalnych.Choroby psychiczne NIE są wyleczalne. A odnośnie resocjalizacji, osobiście jestem sceptyczna odnośnie nabycia dobrego wychowania w parę lat przez kogoś, kto od niemowlęctwa, przez 18 lat wychowywany był źle i w momencie poczęcia obciążony dziedzicznie.

[lifeisaparadox]

Niektore metody terapeutyczne (SFT) podaja wyleczalnosc w okolicach 50% przy
leczeniu zaburzenia osobowosci z pogranicza w ciagu 4 lat, a 2/3 wykazuje
wyrazna kliniczna poprawe. Osoby z borderline to 20-23% wiezniow.
Osobowosc z pogranicza cechuje to ze jest to zaburzenie na pograniczu nerwicy i
psychozy, co wymaga leczenia szpitalnego i ma cechy choroby psychicznej
(slyszenie glosow, niekontrolowane zachowania i reakcje emocjonalne). Tak wiec
granica miedzy choroba a deficytami rozwojowymi jest bardzo cienka w tym przypadku.

Poza tym wzgledem chorob psychicznych, to odpowiednio leczone ulegaja remisji
niekiedy na cale zycie, co jest takim optymistycznym akcentem psychiatrii.

[leda16]

Niektore metody terapeutyczne (SFT) podaja wyleczalnosc w okolicach 50% przy
> leczeniu zaburzenia osobowosci z pogranicza w ciagu 4 lat


A które? I jakie cechy osobowości udało się im "wyleczyć"? Zresztą sam fakt pisania o leczeniu dowodzi niekompetencji tych badaczy

Osoby z borderline to 20-23% wiezniow.


Skąd ta statystyka? Co z pozostałymi 80% skazanych? Pewnie najtrywialniejsze osobowości nieprawidłowe impulsywne bądź kalkulatywne :). Pewnie tą drugą grupę "wyleczono" A co było kryterium tego wyleczenia bądź chociaż podleczenia? Brak recydywy?


Osobowosc z pogranicza cechuje to ze jest to zaburzenie na pograniczu nerwicy i
> psychozy, co wymaga leczenia szpitalnego i ma cechy choroby psychicznej
> (slyszenie glosow, niekontrolowane zachowania i reakcje emocjonalne).


Mylisz się. Do niekontrolowanych zachowań czy emocji wystarczy zwykłe, charakterologiczne nizrównoważenie emocjonalne w rozumieniu Eysencka. Niezrównoważenie emocjonalne może występować również przy pewnych typach uszkodzeń tkanki mózgowej, przewlekłym alkoholiźmie, nerwicy, w psychozie, zaburzeniach metabolicznych,zespołach posterydowych, leko i narkomanii. Natomiast halucynacje słuchowe występują wyłącznie w chorobach psychicznych i to jako jeden z wielu objawów. Odnośnie osobowości borderline, można wyjątkowo orzekać zmniejszoną poczytalność, co oczywiście nie chroni przed karą.


Poza tym wzgledem chorob psychicznych, to odpowiednio leczone ulegaja remisji
> niekiedy na cale zycie,


Niestety remisja z reguły nie jest dłuższa niż kilka lat, pod warunkiem nieprzerwanego zażywania leków w tym okresie. Poza tym remisje mają to do siebie, że ostre objawy mijają a defekt pogłębia się.

[lifeisaparadox]

leda16 napisała:

> Niektore metody terapeutyczne (SFT) podaja wyleczalnosc w okolicach 50% przy
> > leczeniu zaburzenia osobowosci z pogranicza w ciagu 4 lat
>
> A które? I jakie cechy osobowości udało się im "wyleczyć"? Zresztą sam fakt pis
> ania o leczeniu dowodzi niekompetencji tych badaczy

Mozliwe, tez wydaje mi sie to takim "miracle" w stosunku do tak zagietej sprawy
jak zab. osobowosci, ale tez trzeba zauwarzyc ze mowa jest o 4 letnim leczeniu,
a z dobra wola pacjenta i duzym nakladem staran napewno mozliwe jest w takim
czasie uzyskanie znacznej poprawy.

> Osoby z borderline to 20-23% wiezniow.
>
>
> Skąd ta statystyka?

W wikipedii jest bibliografia.

> Natomiast halucynacje słuchowe wys
> tępują wyłącznie w chorobach psychicznych i to jako jeden z wielu objawów. Odno
> śnie osobowości borderline, można wyjątkowo orzekać zmniejszoną poczytalność, c
> o oczywiście nie chroni przed karą.

Mysle ze jesli karac, to z sensem. Szpitale psychiatryczne jako wiezienie wydaja
sie duzo lepszym rozwiazaniem w stosunku do poniektorych. Przynajmniej mozna
mowic o "naprawianiu czlowieka" a nie bezmyslnym karaniu z ktorego nic nie ma
procz chwilowej izolacji przestepcy.

> Poza tym wzgledem chorob psychicznych, to odpowiednio leczone ulegaja remisji
> > niekiedy na cale zycie,
>
>
> Niestety remisja z reguły nie jest dłuższa niż kilka lat, pod warunkiem nieprze
> rwanego zażywania leków w tym okresie. Poza tym remisje mają to do siebie, że o
> stre objawy mijają a defekt pogłębia się.

Masz na mysli schizofrenie w postaci rezydualnej, aby?
To chyba jest wlasnie wynik zlego leczenia, gdy objawy pozytywne, wytworcze
mina, chory jest pozostawiony w objawach negatywnych, tzw. defekt
schizofreniczny, ktory podobno nie zawsze jest nieodwracalny. Natomiast
koncepcja postepujacego zwyrodnienia mozgu, postepujacego defektu byla stosowana
w dawnych czasach. Dzisiaj nie ma dowodow na istnienie zadnego procesu w mozgu
chorych.
Chociaz... slabe sa te koncepcje w zestawieniu z faktami.

[leda16]

Ciągle nie wiemy o czym badacze mówią mając na myśli poprawę. Wikipedia nie jest źródłem akademickim. Wyraźniejszy obraz dawałoby opisanie tych badań w jakimś czasopiśmie psychiatrycznym, ale to już dyskusja na forum specjalistyczne.


Szpitale psychiatryczne jako wiezienie wydaj
> a
> sie duzo lepszym rozwiazaniem w stosunku do poniektorych. Przynajmniej mozna
> mowic o "naprawianiu czlowieka" a nie bezmyslnym karaniu


Czasami to naprawianie jest równie bezmyślne :). Psychiatrzy obracają się przecież w kręgu leczenia objawowego, zaś siedliskiem zła i dobra pozostaje nie wyjaśniony dotąd metabolizm mózgu.


Masz na mysli schizofrenie w postaci rezydualnej, aby?
> To chyba jest wlasnie wynik zlego leczenia, gdy objawy pozytywne, wytworcze
> mina, chory jest pozostawiony w objawach negatywnych, tzw. defekt
> schizofreniczny, ktory podobno nie zawsze jest nieodwracalny. Natomiast
> koncepcja postepujacego zwyrodnienia mozgu, postepujacego defektu byla stosowan
> a
> w dawnych czasach.


A jednak, ten defekt jest niemalże "naoczny", jeżeli porównamy grupę schizofreników 25-cio letnich i 50-cio letnich w remisji. Ma ona zupełnie inną jakość niż na początku - narastająca bladość afektywna, pogłębiający się autyzm, stopniowy zanik uczuć wyższych, sprawności intelektu. Zresztą to dotyczy nie tylko schizofrenii lecz również chorób afektywnych jedno i dwubiegunowych. Defektu ani remisji nie udaje się obserwować tylko w jednym przypadku - zespołów urojeniowych. Co najwyżej dyssymulację objawów. I tak się zastanawiam, czy ci badacze o których piszesz, nie wzieli psychopatycznej dyssymulacji za poprawę ;).


Dzisiaj nie ma dowodow na istnienie zadnego procesu w mozgu
> chorych.


Oj, wręcz przeciwnie, obecnie mówi się już o procesach na poziomie molekularnym. Pewniejszym kryterium są dowody biochemiczne na których oparta jest nowoczesna psychofarmakologia. Statycznych dowodów dostarcza CT. Naturalnie zawsze trzeba pamiętać o różnicach indywidualnych.
Wracając do trzonu dyskusji uważam, że osobowość socjopatyczna to 90% recydywistów i najcięższych przestępstw czyli przeciwko życiu i zdrowiu. Ci ludzie są praktycznie niewychowalni, uginają się wyłącznie przed przemocą. Ich terapię psychologowie amerykańscy oparli na tresurze, ściśłym sprecyzowaniu kar i nagród. Stawka była wysoka - uczestnictwo w programie lub 8 lat więzienia, eliminacja z programu za złamanie warunków kontraktu terapeutycznego. Na 30-stu 10-ciu przeszło cykl terapeutyczny uzyskując warunkowe zwolnienie, za kratki wróciło...6. Wszyscy byli młodymi ludźmi do lat 28. Po 30-stce wrócili wszyscy. Szkoda, że nie pamiętam źródła. Ale na pewno nie Zimbardo.

[lifeisaparadox]

leda16 napisała:

> Ciągle nie wiemy o czym badacze mówią mając na myśli poprawę. Wikipedia nie j
> est źródłem akademickim. Wyraźniejszy obraz dawałoby opisanie tych badań w jaki
> mś czasopiśmie psychiatrycznym, ale to już dyskusja na forum specjalistyczne.

Skoro jednak istnieja osrodki leczenia zaburzen osobowosci, to musza miec jakas
skutecznosc inaczej by ich nie bylo w uzyciu.
Dane moga byc rozne.

> Szpitale psychiatryczne jako wiezienie wydaj
> > a
> > sie duzo lepszym rozwiazaniem w stosunku do poniektorych. Przynajmniej mo
> zna
> > mowic o "naprawianiu czlowieka" a nie bezmyslnym karaniu
>
>
> Czasami to naprawianie jest równie bezmyślne :). Psychiatrzy obracają się przec
> ież w kręgu leczenia objawowego, zaś siedliskiem zła i dobra pozostaje nie wyja
> śniony dotąd metabolizm mózgu.

Nie mniej procesy socjalizacyjne i psychologia.

> A jednak, ten defekt jest niemalże "naoczny", jeżeli porównamy grupę schizofren
> ików 25-cio letnich i 50-cio letnich w remisji. Ma ona zupełnie inną jakość niż
> na początku - narastająca bladość afektywna, pogłębiający się autyzm, stopniow
> y zanik uczuć wyższych, sprawności intelektu. Zresztą to dotyczy nie tylko schi
> zofrenii lecz również chorób afektywnych jedno i dwubiegunowych. Defektu ani re
> misji nie udaje się obserwować tylko w jednym przypadku - zespołów urojeniowych

Taka wersja light choroby alzheimera.
Tylko ze schizofrenie uwaza sie za chorobe epizodyczna, ktore to epizody
pozostawiac moga po sobie deficyty, nie zas postepujaca degradacja.

Wlasnie tutaj nie rozumiem definicji.

> Dzisiaj nie ma dowodow na istnienie zadnego procesu w mozgu
> > chorych.
>
>
> Oj, wręcz przeciwnie, obecnie mówi się już o procesach na poziomie molekularnym
> . Pewniejszym kryterium są dowody biochemiczne na których oparta jest nowoczesn
> a psychofarmakologia. Statycznych dowodów dostarcza CT. Naturalnie zawsze trzeb
> a pamiętać o różnicach indywidualnych.

To istnieja jakies procesy w mozgu schizofrenikow czy nie znaleziono jeszcze?

> Wracając do trzonu dyskusji uważam, że osobowość socjopatyczna to 90% recydywis
> tów i najcięższych przestępstw czyli przeciwko życiu i zdrowiu. Ci ludzie są pr
> aktycznie niewychowalni, uginają się wyłącznie przed przemocą. Ich terapię psyc
> hologowie amerykańscy oparli na tresurze, ściśłym sprecyzowaniu kar i nagród. S
> tawka była wysoka - uczestnictwo w programie lub 8 lat więzienia, eliminacja z
> programu za złamanie warunków kontraktu terapeutycznego. Na 30-stu 10-ciu przes
> zło cykl terapeutyczny uzyskując warunkowe zwolnienie, za kratki wróciło...6. W
> szyscy byli młodymi ludźmi do lat 28. Po 30-stce wrócili wszyscy. Szkoda, że ni
> e pamiętam źródła. Ale na pewno nie Zimbardo.

O wlasnie o takie inicjatywy mi chodzilo. Jednak skutecznosc jest, mimo wszystko.

[marajka]

W Polsce kary nie uznaje się za zemstę.

[solaris_38]

jestem przeciwko KARANIU
nie wierzę w karę

natomiast wierzę w to ze mamy prawo się bronic i izolować od jednostek
zagrażających nam
wierzę w to ze człowiek ma prawo zabić tego kto mu zagraża
że ma prawo nie chcieć karmić zbrodniarzy

ale to trudne sprawy

zabijając kogokolwiek zabijamy także cząstkę nas i potem musimy z tym żyć

[kolejar]

solaris_38 napisała:
> jestem przeciwko KARANIU
> nie wierzę w karę
itd.

Pod wszystkim w zasadzie się podpisuję. W zasadzie, bo pojawia mi się zasadnicze
pytanie: A co to jest kara?
Przedmówcy rozważali dylematy: zemsta, czy resocjalizacja?
Przychodzi mi w tym momencie pojęcie kary jako pokuty w rozumieniu teologicznym.
Abstrahuję w tym momencie od wiary - chodzi mi o pokutę w rozumieniu czysto
intelektualnym - bez emocji, jakie są związane z przeżywaniem wiary.
W uproszczeniu pokuta ma służyć zbliżeniu grzesznika do Oświecenia, pojęcia
tego, co uczynił, a kim naprawdę jest. To ani terapia, ani resocjalizacja, ani
edukacja, a wszystko to zarazem.

[solaris_38]

pokuta wydaje mi się sensowna jedynie keidy ktoś musis
doświadczalnei zrozumei ze zło jest złem
czasem ludzie muszą osobiście doznac zła aby poją jak abrdzo
jest .. złe
Kiedy sami tak robią innym - ich wyobraznia nie jest w stanie
wyobrazic sobie skutków własnych działań
Zatem wygodnie dla siebie całkowicie lekceważą negatywne skutki lub
tak je zaniżają ze sprawiedliwosc zaczyna miec dla nich inny wymiar

No chłopie toś mnie zaskoczył....

[moon_witch]

uważasz,ze lepiej by było go i jemu podobnych powieśić
na ...drzewie i patrzeć kazdego dnia jak powoli umiera?
To byłby ten sprawiedliwy wyrok?
Nie ma sprawiedliwości i nie ma co jej szukać.
karą mogłoby byc jego samoswiadomosć, dotarcie do niego faktu jak
wielka krzywde wyzadził. Ja nie mysle ze Fritzl jest chory. Fritzl
jest po prostu zly.

[marajka]

Jeśli jest niepoczytalny, to w ogóle nie ponosi odpowiedzialności. Nie ma co
pytac czy powinien- takie jest prawo. A czy może sobą kierowac czy nie- to
zależy już od biegłych.
Chory nie może odpowiadac za swoje czyny bo nie jest ich świadom. Tak trudno
zrozumiec?
Co do Fritzla...Nie wiemy co z nim nie tak, więc jak możemy się wypowiadac? Ja
nie czuję się bardziej kompetentna niż austriaccy prawnicy i lekarze.

[gadagad]

To jest bardzo mądra kara dla Fritza.Jest to typ sadystycznie dominujący i na
dożywociu w więzieniu mógłby stworzyć sobie swój świat, z którego mógłby czerpać
satysfakcję.Kary fizyczne,nie są karami.Kara pozbawienia wolności,możliwości
samostanowienia,jest najdotkliwszą karą.Więzienie ma swój "podświat",w którym
zyskuje się poczucie podejmowania decyzji o swoim życiu.W psychiatryku,na
najczystszej pościeli i z najlepszym żarciem,bez możliwości stworzenia własnego
oddziaływania na bieg własnego życia i decyzji o tym co się z nim dzieje,będzie
płacił za swoje czyny bardziej.

[moon_witch]

tak to prawda.

[tytus_flawiusz]

lifeisaparadox napisał:

> Jakie sa wasze odczucia wzgledem wymierzania sprawiedliwosci osobom
> psychicznie chorym?

zwykłe pie...nie !! A czy ktoś kto bestialsko morduje przechodnia bo mu
zabrakło na flaszkę jest psychicznie zdrowy ?

A czy gdy ten Twój "psychicznie chory" włoży łapę w ogień, to ma z powodu swej
rzekomej choroby psychicznej jakieś względy u płomieni ?
Przypuszczam, że watpię

[nangaparbat3]

lifeisaparadox napisał:

> Mamy przyklad Fritza, nieumyslnego mordercy, gwalciciela wlasnej corki,
> sadysty i psychicznie niezrownowazonego czlowieka. Wyrok wydaje sie
> sprawiedliwy, dozywocie, a w jego wieku praktycznie bez szans na wolnosc.
> Tylko czy przyjemny psychiatryk, wyposazony w luksusy ktorych nie spotka sie w
> zadnym wiezieniu, jest aby jakims rodzajem kary dla takiego czlowieka, ktory
> zniszczyl zycie calej swojej rodzinie?
>
> Jakie sa wasze odczucia wzgledem wymierzania sprawiedliwosci osobom
> psychicznie chorym?

Zdecydowanie wolalabym obgotowywanie w oleju, stopniowe, poczawszy od stóp,
coraz glebiej.
Albo smażenie, dodatkowa atrakcja - przytroczone do smazonego psy, ktore tez się
smazą i kąsają skazańca.
Bardzo edukacyjne jest tez lamanie kołem.
I jeszcze rozrywanie końmi.
Tudzież nabijanie na pal.
Oczywiscie wszystko publicznie.

[gadagad]

Tja!!!I po tym edukującym widowisku,wszyscy tatusiowie wrócili by do domów,
przytulić się do swoich małych córeczek,przed tym przykładnie,wspólnie
,zmawiając modlitwę. Prawda? ;)